Dla podziału  \( k = 3 \) mamy  \( N_{3} \) = 1 cząstkę w stanie o  \( E = 0 \), a prawdopodobieństwo, że taki podział ma miejsce wynosi  \( P_{3} \) = 4/20.


Stereoskopia sztuczna wzoruje się na stereoskopii naturalnej (zob.  Fotogrametria 3D), polega na równoczesnej obserwacji dwóch zdjęć, z których każde jest skierowane do innego oka. Jeśli kolejność obserwowanych zdjęć odpowiada ich relacji przestrzennej, wówczas obserwator widzi głębię sceny odpowiadającą rzeczywistości, gdy kolejność jest zmieniona – głębia sceny jest odwrócona (efekt pseudoskopowy [3]). W fotogrametrii stosowane są następujące techniki obserwacji stereoskopowej [4]:


Wody termalne wypływają w źródłach lub są pobierane w odwiertach. Źródła termalne najczęściej związane są z wulkanizmem (zob.  Zjawiska powulkaniczne). Mogą również występować na obszarze o podwyższonym gradiencie geotermicznym, np. plam gorąca (zob.  Pióropusze płaszcza i plamy gorąca).


Zwróćmy uwagę na to, że w trakcie pracy (cyklu) silnika cieplnego (zob. moduł Procesy odwracalne i nieodwracalne, cykl Carnota ) część pobieranego ciepła jest oddawana do zbiornika o niższej temperaturze i w konsekwencji ta ilość ciepła nie jest zamieniana na pracę. Powstaje pytanie, czy można skonstruować urządzenie, które pobierałoby ciepło i w całości zamieniałoby je na pracę? Moglibyśmy wtedy wykorzystać ogromne (z naszego punktu widzenia nieskończone) ilości ciepła zgromadzone w oceanach, które byłyby stale uzupełniane poprzez promieniowanie słoneczne.


Charakterystycznym elementem budowy wielu stratowulkanów są kaldery [1], [8], [9]. Są to często ogromne, nawet do 20 km średnicy, zagłębienia w szczytowej części stożka. Powstają one w wyniku:


Jeżeli różnica energii wynosi kilka elektronowoltów (na przykład tak jak w atomie wodoru, gdzie  \( E_{1} \) = -13.6 eV) to czas charakterystyczny dla procesu emisji spontanicznej ma wartość rzędu 10 \( ^{-8} \) s.


Elektrochemia stosowana: Procesy elektrolizy są wykorzystywane w laboratoriach naukowych, a także w przemyśle do produkcji czystych metali, gazów, obróbki elektrochemicznej powierzchni metali i stopów. Procesy katodowej redukcji są używane do wytwarzania powłok galwanicznych na metalach i stopach. Procesy anodowego roztwarzania są natomiast wykorzystywane do elektrochemicznego polerowania, elektrobarwienia lub wytwarzania warstw tlenkowych na powierzchni metali i stopów. Elektrochemia zajmuje się konstrukcją urządzeń tzw. ogniw paliwowych, które wytwarzają energię elektryczną  w sposób ciągły dzięki dostarczaniu paliwa. Urządzenia służące do magazynowania energii chemicznej, która jest przekształcana w energię elektryczną nazywane są bateriami lub akumulatorami.


Przypadek gdy  \( \hskip 0.3pc \beta=0\hskip 0.3pc  \).  W tym przypadku funkcja  \( \hskip 0.3pc f(t)\hskip 0.3pc  \) ma postać


Podstawowa klasyfikacja skał metamorficznych oparta jest o ich genezę (zob.  Rodzaje metamorfizmu  ). Względem tego podziału podstawowe grupy skał metamorficznych to:


Jeżeli obliczymy  \( \overline{v^2} \) z zależności ( 1 ) i podstawimy do równania Ciśnienie gazu doskonałego-( 11 ) to otrzymamy równanie stanu gazu doskonałego w postaci


Stan ciekły tworzą cząsteczki, atomy lub jony rozmieszczone tak blisko siebie, że przebywają stale w sferze sił przyciągających pochodzących od otaczających je sąsiadów. Szacunkowe obliczenia teoretyczne i przeprowadzone doświadczenia z zakresu wytrzymałości cieczy na rozciąganie dowodzą występowania znacznych sił spójności w stanie ciekłym. Stąd ciecze, w przeciwieństwie do gazów, zachowują własna objętość i mają dużą gęstość. Wykazują ponadto tylko niewielką ściśliwość oraz rozszerzalność cieplną. Składniki cieczy nieustannie się przemieszczają ruchem oscylacyjno-postępowym bez zbytniego jednak oddalania się od siebie. Intensywność ich ruchu zwiększa się z podwyższaniem temperatury cieczy. Stąd ciecze nie mają własnego kształtu.


czyli  \( \hskip 0.3pc T^{\alpha }\hskip 0.3pc \) jest dystrybucją regularną generowną przez funkcje  \( \hskip 0.3pc f(\alpha x).\hskip 0.3pc \)


Unia Europejska, jeszcze przed tzw. aferą  Cambridge Analytica, jako pierwsza podjęła działania, których celem było ograniczenie śledzenia użytkowników w sieci przez podmioty komercyjne i tym samym ochrona prywatności. Od maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (w skrócie: RODO) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016R0679&from=PL, które reguluje takie zjawiska jak: dopasowywanie reklam do preferencji użytkowników internetu w czasie rzeczywistym, profilowanie wyników wyszukiwania i strumieni aktualności czy monitorowanie aktywności użytkowników za pośrednictwem „inteligentnych” sensorów. Wprowadzono także szereg innych zmian m.in. zapewniono użytkownikowi już w wersji domyślnej przeglądarki ustawienia przyjazne dla niego, zlikwidowano praktyki zwane cookie-wall, polegające na braku dostępu do treści online przy jednoczesnym wyrażeniu braku zgody na śledzenie, zapewniono zgodę użytkownika na wszystkie rodzaje niezamówionych komunikatów reklamowych, w tym reklamy targetowanej w mediach społecznościowych, zapewniono poufność komunikacji elektronicznej zarówno w odniesieniu do treści, jak i metadanych oraz prywatność danych przechowywanych i emitowanych przez urządzenia, które takie dane generują.


Anodowa reakcja utleniania cząsteczek wody (reakcja ( 8 ) ) zachodzi w elektrolitach kwasowych i obojętnych.


Jeżeli więc oprócz płytki polaryzującej (polaryzatora) ustawimy na drodze światła drugą taką płytkę (nazywaną analizatorem), to obracając analizator wokół kierunku padania światła, możemy zmieniać natężenie światła przechodzącego przez obie płytki. Jeżeli amplituda pola elektrycznego fali padającej na analizator jest równa  \( E_{0} \), to amplituda fali wychodzącej z analizatora wynosi  \( E_{{0}}\text{cos}\theta \), gdzie  \( \theta  \) jest kątem pomiędzy kierunkami polaryzacji obu płytek.


Zarówno energia orientacyjna, jak i indukcyjna, wzrastają dość wyraźnie ze wzrostem momentu dipolowego, Obydwie przyjmują znikome wartości w przypadku cząsteczki  \( \ce{CO} \), wykazującej bardzo mały moment dipolowy. Poza przypadkiem amoniaku, o całości oddziaływań międzycząsteczkowych decyduje jednak energia dyspersyjna.


W fotogrametrii 3D stosuje się standardowo pokrycie poprzeczne 20-30\(\%\), ale dla zdjęć z BSP \( \geq 60\%\) (występuje wtedy potrójne pokrycie poprzeczne).


Ze względu na charakter powierzchni wyróżniane są przełamy: równy, gdy powierzchnie są zbliżone do płaskich oraz nierówny, który może mieć zróżnicowaną fakturę i występuje w odmianach:


Przyczyny kryzysu mogą być zarówno egzogenne (zewnętrzne), jak i endogenne (wewnętrzne). Pojawienie się sytuacji, nagłej i nieprzewidywalnej, najczęściej traktowane jest jak rodzaj kryzysu. Może to być atak terrorystyczny (np. na World Trade Center 11 września 2001 roku), katastrofy pogodowe (np. tsunami w Japonii w 2011 roku i wywołane nim uszkodzenie elektrowni atomowej), niestabilna sytuacja polityczna, hakerstwo komputerowe, kryzysowe sytuacje zdrowotne (np. pandemia wywołana koronawirusem), sytuacje destabilizacji gospodarczej wywołujące bezrobocie i zwolnienia grupowe pracowników (np. azjatycki kryzys walutowy w latach 90. XX wieku, kryzys 2008-2010, który dotknął głównie detalistów) [1]. Inną kategorią sytuacji kryzysowych bardzo destabilizujących funkcjonowanie organizacji, a w najłagodniejszym wymiarze powodujących konieczność wprowadzenia zmian są: fuzje, przejęcia, sojusze przedsiębiorstw, zmiany zarządu, niezadowolenie pracowników wywołane niejasną polityką personalną lub zarządzeniem wynagrodzeniami, duża fluktuacja kadry kierowniczej czy też specjalistów, trzymanie się wypróbowanych i tradycyjnych recept na sukces.


Na spełzywanie wskazuje powolne, ale uporczywe przechylanie się drzew lub obiektów sztywnych, które osadzone są na ruchomych zboczach [1], [2], [4], [5]. Cechą charakterystyczną drzew wzrastających na niestabilnym, pełznącym stoku są wygięte w dół stoku pnie drzew. Deformacje pni są są efektem pionizacji przechylanych przez spełzywanie drzew (Rys. 1).


Jon chlorkowy jest zasadą ponieważ użycza pary elektronowej, a  \( AlCl_3 \) jest kwasem ponieważ jest akceptorem tej pary. Podsumowując, pojęcie kwasu może być definiowane na kilka sposobów w zależności od teorii. Teorie te wzajemnie się uzupełniają. To czy substancja jest kwasem zależy od środowiska w którym się znajduje. Zmiana rozpuszczalnika, dodatek innych elektrolitów modyfikuje zarówno moc kwasu a nawet samą kwasowość cząsteczki.


Każde trzy niewspółliniowe (nieleżące na jednej prostej) punkty   \( P_{i}\left(  x_{i},y_{i},z_{i}\right)  \), gdzie   \( i=1,2,3  \), wyznaczają dokładnie jedną płaszczyznę  \( \pi \), która je zawiera. Równanie tej płaszczyzny ma postać:


gdzie uwzględniliśmy tylko przyciąganie elektrostatyczne pomiędzy dodatnim jądrem i ujemnym elektronem, zaniedbując oddziaływanie grawitacyjne. (Słuszność tego założenia sprawdziliśmy rozwiązując zadanie w module Pole elektryczne ).


Warto wspomnieć jeszcze o prawie „wspólnego losu”, ujawniającym się, gdy przyglądamy się zbiorowi elementów w ruchu i na przykład stado ptaków podrywające się do lotu, uznajemy za określoną całość, działającą pod wpływem jednego bodźca.


Cechy komunikowania masowego  Komunikowanie masowe zachodziło pomiędzy instytucjami mediów masowych, będącymi producentami przekazów symbolicznych (tekstowych, werbalnych, wizualnych lub mieszanych) a ich odbiorcami, stanowiącymi zbiorowość społeczną określaną mianem masy. Pojęcie to przeciwstawiane było innym, funkcjonującym już w literaturze, takim jak: grupa, tłum czy publiczność. Masowa publiczność była niezwykle liczna, jej członkowie nie znali się nawzajem oraz nie mogli wchodzić ze sobą w interakcje, gdyż byli rozproszeni. Masowa publiczność nie była również stała, mogła się zmieniać w zależności od czasu i przestrzeni. Ponadto odbiorcy masowi cechowali się brakiem samodzielności oraz jednorodności – składała się na nią duża liczba ludzi pochodzących z różnych warstw społecznych i grup demograficznych.


Dwa różne punkty  \(  A( x_{A},y_{A},z_{A})  \),  \( B(x_{B},y_{B},z_{B}) \in \mathbb{R}^{3}  \) wyznaczają dwa wektory:


Skorupa Ziemi ponad pióropuszem jest wybrzuszona wskutek termicznego podnoszenia. Na lądzie z plamami gorąca związane są masywy górskie osiągające wysokość kilku kilometrów nad poziom morza, jak wspomniane wyżej Hoggar i Tibesti na Saharze [8]. Pióropusze płaszcza mogą zapoczątkować powstanie ryftu i rozłam kontynentu. Przykładowo plama gorąca Afar przyczyniła się do powstania wielkiego ryftu afrykańskiego, Morza Czerwonego i Zatoki Adeńskiej (zob.  Granice dywergentne  ). W przeszłości plamy gorąca były związane z rozpadem Pangei (zob.  Przesłanki i dowody historyczne teorii tektoniki płyt  ) i powstaniem Atlantyku [1], [9].


Na Rys. 1 pokazany jest sposób wyznaczania położenia obrazu przedmiotu rozciągłego (strzałki). W celu jego wyznaczenia rysujemy promień równoległy do osi soczewki. Promień ten po przejściu przez soczewkę przechodzi przez ognisko F. Drugi promień przechodzi przez środek soczewki i nie zmienia swojego kierunku. Jeżeli obraz powstaje w wyniku przecięcia się tych promieni, to taki obraz nazywamy rzeczywistym (zob. Rys. 1a). Natomiast gdy promienie po przejściu przez soczewkę są rozbieżne, to obraz otrzymujemy z przecięcia się promieni przedłużonych i taki obraz nazywamy pozornym (zob. Rys. 1b).


Niech  \( \hskip 0.3pc \Omega\hskip 0.3pc \) będzie otwartym ograniczonym jednospójnym podzbiorem przestrzeni  \( \hskip 0.3pc \mathbb R^n\hskip 0.3pc \) z gładkim brzegiem  \( \hskip 0.3pc \partial \Omega,\hskip 0.3pc \)  co oznacza że w każdym punkcie  \( \hskip 0.3pc \partial \Omega\hskip 0.3pc \)  istnieje wektor normalny do  \( \hskip 0.3pc \partial \Omega.\hskip 0.3pc \)


W pierwszym przypadku zawarcie umowy kupna-sprzedaży określonego towaru/waloru po wyznaczonej cenie zbiega się w czasie z zapłatą za nie. W przypadku rozliczeń bezgotówkowych dopuszcza się 2-3 dni robocze na zapłatę. Tego typu transakcje najczęściej dotyczą papierów wartościowych i walut.


Widzimy, że amplituda wypadkowa osiąga maksimum dla równoległych wektorów składowych, co odpowiada zgodnym fazom (różnica faz  \( \varphi_{0} = 0 \)), natomiast minimum dla wektorów składowych antyrównoległych (różnica faz  \( \varphi_{0} = \pi  \)).


Polimery katetanowe i rateksanowe stanowią bardzo niewielki udział w ogromnej grupie polimerów liniowych, rozgałęzionych i usieciowanych.


Zerowa zasada termodynamiki wiąże się z pojęciem temperatury. Pierwsza zasada termodynamiki wiąże się z pojęciem energii wewnętrznej. Natomiast drugą zasadę termodynamiki wiążemy z pojęciem entropii.


W praktyce zawsze obserwuje się odchylenia od stanu doskonałego, które są tym większe, im większa jest gęstość gazu, tj. im cząsteczki znajdują się jedna bliżej drugiej i im silniej wzajemnie na siebie oddziałują ( gazy rzeczywiste ). Stan fizyczny danej ilości jakiegoś gazu charakteryzują trzy wielkości: temperatura  \( T \), prężność (ciśnienie)  \( V \) i objętość  \( p \). Wielkości te związane są zależnością  \( f \) ( \( p,V, T \)) = 0, którą nazywamy równaniem stanu gazu. Równanie stanu gazu doskonałego wynika z trzech praw: Prawo Boyle'a-Mariotte'a, Prawo Gay-Lussaca i Prawo Avogadra.


Zauważmy, że im dokładniej mierzymy pęd, np. zmniejszamy  \( \Delta p_{x} \), tym bardziej rośnie nieoznaczoność położenia  \( \Delta x \).


Mimo, że nie mamy tu do czynienia z ruchem ładunków w obszarze pomiędzy okładkami kondensatora, to wyraz ten z przyczyn wymienionych powyżej nazywamy prądem przesunięcia.


Spożywanie posiłków na przyjęciach i w lokalach to kolejna dziedzina, w której funkcjonują określone zasady etykiety [7]:


Stożki wulkanów lawowych (wylewnych)  zbudowane są ze skał wylewnych. Mogą być dwojakiego rodzaju [4]:


Rozpuszczająca się substancja reaguje z cząsteczkami rozpuszczalnika lub innej, wcześniej rozpuszczonej substancji, tworząc nowy związek chemiczny. Przykładem może być rozpuszczanie metali w kwasach, np. cynk metaliczny roztwarza się w roztworze kwasu i powstaje roztwór który zawiera nowy związek - sól cynku.


Celem rozdziału poświęconego kwestii komunikacji wizualnej jest przedstawienie wybranych teoretycznych podstaw ważnych dla zrozumienia jej specyfiki we współczesności oraz przegląd najpopularniejszych narzędzi wykorzystywanych w tym obszarze. Poruszone tematy w żadnym razie nie wyczerpują kwestii wizualności w komunikacji, stanowiąc jedynie pewną wskazówkę, w jakim kierunku postępuje ewolucja komunikowania przy wykorzystaniu ikonosfery.


Ilustracją graficzną tej uwagi niech będą wykresy funkcji i ich przybliżeń przez wielomiany Taylora wyliczone w ostatnich przykładach.


W przypadku transformatora zmiany prądu w jednym obwodzie indukują SEM w drugim obwodzie. Ale o zjawisku indukcji możemy mówić również w przypadku pojedynczego obwodu. Wynika to stąd, że prąd płynący w obwodzie wytwarza własny strumień magnetyczny, który przenika przez ten obwód. Wobec tego


gdzie  \( E_k' \) jest energią kinetyczną mierzoną w układzie środka masy. Zastosowanie tego równania zilustrujemy obliczając energię kinetyczną obręczy o masie  \( m \) toczącej się po płaszczyźnie tak, że środek obręczy ma prędkość  \( v \) ( Rys. 1 )


Falowanie powoduje przesuwanie materiału okruchowego w stronę brzegu, nadbudowując plaże i usypując u podnóża klifu wał burzowy (Berg) w warunkach wysokiej energii fal.


Całkowitą energię wysyłanego promieniowania w całym zakresie długości fal możemy obliczyć, sumując emisję dla wszystkich długości fal, tzn. całkując  \( R_{\lambda} \) po wszystkich długościach fal. Wielkość ta nazywana jest całkowitą emisją energetyczną promieniowania  \( R \) i wyraża się wzorem


Punkty wiążące i fotopunkty powinny równomiernie pokrywać obszar bloku zdjęć, co pokazuje Rys. 2 (na przykładzie symbolicznego bloku złożonego z dwóch szeregów po trzy zdjęcia każdy).


Fizyka wnętrza Ziemi opiera się o analizy fal sejsmicznych objętościowych (zob. Fale sejsmiczne ), których przebieg analizowany jest wewnątrz globu. Prędkość przemieszczania się fal objętościowych korelowana jest z własnościami fizycznymi ośrodka, w którym się rozchodzą, w szczególności z jego gęstością i własnościami sprężystymi. Wykorzystywana jest zależność wzrostu prędkości tych fal (zarówno poprzecznych, jak i podłużnych) wraz ze wzrostem gęstości ośrodka. Zatem, analiza tej  prędkości pozwala na interpretacje gęstości oraz składu chemicznego ośrodków wewnątrzziemskich [6], [2], [7].


Zauważmy, że we wszystkich tych przypadkach każdemu elementowi  \( x \) ze zbioru  \( X \) odpowiada tylko jeden elementy ze zbioru  \( Y \). Faktycznie, jeden człowiek nie może mieć dwóch różnych dat urodzenia, w każdej chwili podróży stwierdzamy, że przejechaliśmy konkretną liczbę kilometrów itd.Ta jedyność elementu  \( y  \) odpowiadającego danemu elementowi x ma kluczowe znaczenie w pojęciu funkcji.


Gdyby w obwodzie znajdował się tylko opornik  \( R \), to po ustawieniu wyłącznika w pozycji (a) prąd osiągnąłby natychmiast wartość  \( \varepsilon /R  \). Obecność indukcyjności  \( L \) w obwodzie powoduje, że pojawia się dodatkowo SEM samoindukcji  \( \varepsilon_{L} \), która zgodnie z regułą Lenza przeciwdziała wzrostowi prądu co oznacza, że jej zwrot jest przeciwny do  \( \varepsilon  \).


Bizmut – jest rzadkim metalem o różowawym zabarwieniu ( Rys. 4 ). Podobnie jak ołów, dobrze ekranuje promieniowanie gamma. Jego związek z manganem (MnBi) jest trwałym magnesem.


Przedmiot umowy terminowej – dobro, walor, towar – jest nazywany  instrumentem bazowym, podstawowym lub pierwotnym.


Dane dotyczące obrotu pozagiełdowego BIS publikuje z większym opóźnieniem, niż dane giełdowe. Dotyczą one instrumentów pochodnych wystawionych na kursy walutowe, stopy procentowe, ceny towarów, indeksy powiązane z akcjami oraz instrumentów na ryzyko kredytowe https://www.bis.org/statistics/derstats.htm?m=2071.


Badanie zjawisk związanych z trzęsieniami ziemi w przeszłości jest ważne z punktu widzenia przewidywania przyszłych trzęsień w prognozach długoterminowych (zob. Przewidywanie i zapobieganie trzęsieniom ziemi ). Badania te zajmują się:


Polidyspersyjność jest miarą rozrzutu mas cząsteczkowych w próbce tego samego polimeru, określa niejednorodność masy molowej polimeru. Jeżeli I=1, wówczas polimer nazywamy monodyspersyjnym, co oznacza, że wszystkie łańcuchy mają tę samą długość. Taka sytuacja występuje tylko w przypadku niektórych polimerów naturalnych. Dla polimerów syntetycznych wytwarzanych przemysłowo wskaźnik ten zawiera się w zakresie od 1,5 do 2. Reakcje polimeryzacji te przebiegają różnie, zależnie od warunków i mechanizmu, co powoduje, że populacje polimerów posiadają losowy rozrzut mas cząsteczkowych.


Przykładem cyklu odwracalnego jest cykl Carnota. Jest to bardzo ważny cykl odwracalny ponieważ wyznacza granicę naszych możliwości zamiany ciepła na pracę. Cykl Carnota, pokazany na Rys. 1 przebiega czterostopniowo:


Polimery są makrocząsteczkami, w których międzycząsteczkowe oddziaływania (jak np.: oddziaływania dyspersyjne, dipol-dipol, indukcyjne, czy wiązania wodorowe) utrzymują łańcuchy razem. Dlatego proces rozpuszczania czystego polimeru jest na ogół procesem powolnym, który może trwać nawet kilka tygodni, i rozpoczyna się od etapu przenikania cząsteczek rozpuszczalnika przez masę polimeru (etap „rozwijania solwatacji-pęcznienia”) – zob. Rys. 1 – co prowadzi do zwiększenia objętości masy polimerowej. Etap ten zachodzi, wtedy gdy oddziaływania polimer-rozpuszczalnik są większe od siły przyciągania polimer-polimer. Etap ten wymaga więcej energii i jest wolniejszy dla polimeru krystalicznego, w którym oddziaływania polimer-polimer są silne, a łańcuchy tworzą upakowaną strukturę trudną do penetracji przez rozpuszczalnik. W pobliżu granicy faz polimer pęcznieje, aby pomieścić przenikające cząsteczki rozpuszczalnika. Jeżeli oddziaływania polimer-rozpuszczalnik są wystarczająco silne, proces „rozwijania solwatacji-rozwijania pęcznienia” jest kontynuowany aż do solwatacji wszystkich cząsteczek polimeru. „Solwatowane” cząsteczki polimeru na granicy faz dyfundują ze spęczniałego polimeru do fazy rozpuszczalnika. Na tym etapie rozpadowi napęczniałej masy sprzyja mieszanie, co zwiększa szybkość rozpuszczania. Układ staje się jednorodny, a solwatowane cząsteczki polimeru, wraz z cząsteczkami rozpuszczalnika znajdującymi się wewnątrz, przyjmują kształt kulisty lub elipsoidy, zajmując objętość znaną jako objętość hydrodynamiczna. Silnie usieciowane polimery mogą wchłaniać rozpuszczalnik i pęcznieć, ale tylko w ograniczonym zakresie, ponieważ są związane przestrzennie wiązaniami kowalencyjnymi zapobiegającymi transportowi polimeru do roztworu. Dla tych polimerów istnieje punkt (objętość rozpuszczalnika), poza którym jego makrocząsteczki nie mogą dalej pęcznieć. Jeśli ta objętość zostanie przekroczona, powstaje układ dwufazowy, w którym zachodzi stan równowagi pomiędzy nasyconym żelem polimerowym i nadmiarem czystego rozpuszczalnika [1].


Około 3 miliardy lat temu w atmosferze Ziemi pojawił się tlen. Jego produkcja związana była z fotosyntezą (zob.  Cykl węglowy), prowadzoną głównie przez sinice [4] oraz z działanością bakterii, które uwalniały azot z amoniaku (zob.  Cykl azotowy). Rozpoczął się proces zmniejszania ilości dwutlenku węgla i wzrostu ilości tlenu oraz azotu. Początkowo tlen był zużywany na procesy utleniania. Większa ilość tlenu pojawia się około 2,4 miliarda lat temu, kiedy tempo jego produkcji zaczęło przekraczać utlenianie pierwiastków redukujących, zwłaszcza żelaza podczas Wielkiego Wydarzenia Oksydacyjnego [5]. Wiąże się z tym stopniowy zanik wstęgowych formacji żelaza (BIF) (zob.  Skały żelaziste). Atmosfera redukująca stopniowo przekształciła się w atmosferę utleniającą. Zawartość tlenu w atmosferze wykazywała znaczne wahania, stan ustalony poziomy tlenu, wynoszący powyżej 15\(\%\) nastąpił pod koniec prekambru, a najwyższa ilość tlenu, wynosząca ponad 30\(\%\) miała miejsce około 280 milionów lat temu.