Riplemarki (zmarszczki prądowe) [2], [3], [4], [5], [6], [7] są niewielkimi wałeczkami, które zbudowane są z piasku, znacznie rzadziej z drobnokalibrowego żwirku (Rys. 1). Mają wysokości liczone w milimetrach lub pojedynczych centymetrach. Zorientowane są prostopadle do kierunku wiejącego wiatru i mają prostolinijny lub lekko kręty przebieg. Cechą riplemarków wiatrowych jest asymetryczny przekrój poprzeczny. Ich stok dowietrzny jest długi i połogi. Nachylony jest pod kątem kilku lub kilkunastu stopni. Stok zawietrzny, jest znacznie krótszy i stromszy. Kąt jego wychylenia odpowiada kątowi naturalnego zsypu materiału psamitowego, czyli wynosi około 30\(^0\). W obrębie riplemarków zaznacza się rozsortowanie materiału i w strefach grzbietów występuje grubiej ziarnisty piasek. Formowanie riplemarków odbywa się przy istotnym udziale saltacji eolicznej i nadbudowy od strony dowietrznej [4], [5], [8]. Stok zawietrzny jest formowany przez procesy grawitacyjne i na nim zachodzi staczanie materiału klastycznego. Riplemarki występują w zespołach tworząc pola riplemarkowe. Są one podstawową formą akumulacji eolicznej.


Tufy zwykle są skałami porowatymi, o strukturze bezładnej lub ze słabo zaznaczonym uporządkowaniem równoległym. Charakteryzuje je niska selekcja materiału ziarnistego, która wzrasta wraz odległością od źródła erupcji. Tufy przyjmują zabarwienia od szarego i beżowego, przez różowawe i fioletowawe do brunatnego.


Wykres natężenia pola  \( E \) w funkcji odległości od środka jednorodnie naładowanej kuli jest pokazany na Rys. 2.


Jeżeli oświetlimy obszar przejściowy złącza p - n to elektron walencyjny pochłaniając foton zostanie wzbudzony do stanu przewodnictwa (tak samo jak energią cieplną). Pochłonięty foton kreuje parę elektron - dziura. Powstałe dziury są wciągane do obszaru p, a elektrony do obszaru n. W obwodzie zawierającym złącze p - n płynie prąd. W ten sposób można zamienić energię światła bezpośrednio na energię elektryczną.


Metamorfozę wywołuje wiele różnych czynników, przy czym jeden lub dwa z nich są dominujące. Podstawowe czynniki to:


Wreszcie, oprócz jednostek podstawowych i pochodnych posługujemy się także jednostkami wtórnymi, które są ich wielokrotnościami. Wyraża się je bardzo prosto poprzez dodanie odpowiedniego przedrostka określającego odpowiednią potęgę dziesięciu, która jest mnożnikiem dla jednostki (patrz Tabela 2 ).


Oba typy intruzji spotykane są na różnych głębokościach. Generalnie rozkład intruzji nie jest równomierny i w ich rozmieszczeniu obserwowana jest pewna zależność. Intruzje niezgodne dominują w głębszych partiach skorupy ziemskiej, natomiast intruzje zgodne są częstsze na głębokościach do 5 km. Jako ścieżki migracji stopu w przypowierzchniowych strefach skorupy wykorzystywane są głównie powierzchnie strukturalne [3], [5], [6].


Wyraz   \( \frac{n^2 \cdot a}{V^2} \) - oznacza korektę ciśnieniową, gdzie:        \( n \) - jest liczbą moli,  \( V \) - objętością,  \( a \) - stałą charakterystyczną dla danego gazu.


Znaczenie skałotwórcze mają tlenki i wodorotlenki, głównie żelaza (getyt, lepidokrokit, hematyt), glinu (gibbsyt, diaspor, bohemit), w mniejszym zakresie manganu (piroluzyt, manganit) (zob.  Tlenki i wodorotlenki). Są rozpowszechnione w warunkach powierzchniowych Ziemi i powstają głównie w wyniku wietrzenia skał zasobnych w żelazo, glin i mangan, niektóre wytrącają się z roztworów.


Dwa kluczowe warunki, które muszą zostać spełnione, aby zderzenie było skuteczne (efektywne, aktywne):


Zespół równań ( 7 ), ( 8 ) nazywamy równaniami linii elektrycznej. Różniczkując równanie ( 7 ) względem  \( \hskip 0.3pc x \hskip 0.3pc \) a równanie ( 8 ) względem  \( \hskip 0.3pc t \hskip 0.3pc \) otrzymamy


W zjawisku interferencji fal możemy wyróżnić przypadki tzw. interferencji w przestrzeni (superpozycja zaburzeń daje w wyniku falę o amplitudzie stałej w czasie ale zależnej od położenia cząstki drgającej  \( x \) jak w przypadku fali stojącej, zob. moduł Interferencja fal i fale stojące ) oraz interferencji w czasie, którą omówimy w tym module. W tym celu rozpatrzymy, w danym punkcie przestrzeni  \( x \), wynik nakładania się dwóch biegnących w tym samym kierunku fal o jednakowych amplitudach, ale nieznacznie różnych częstotliwościach. Drgania harmoniczne danej cząstki ośrodka (w zadanym punkcie  \( x \)) wywołane przez te fale mają postać


Choć nie jest to najważniejszy wskaźnik, który zapowiadałby wysokie zyski z inwestycji, niemniej dostarcza inwestorom ważnych informacji na temat perspektyw rozwoju spółki. Jeśli otrzymany wynik jest mniejszy od jedności, oznacza to niską cenę akcji. Dobrze prosperująca spółka zawsze ma ten wskaźnik powyżej jedności – oznacza to, że posiada ona inne wartości (np. kapitał intelektualny, innowacyjność, klimat organizacyjny), które wysoko plasują spółkę pod względem perspektyw rozwojowych. Jednak, jeśli wynik obliczeń przekracza 3, to trzeba zachować ostrożność, bo sygnalizuje on o przewartościowaniu spółki, a co za tym idzie – rychłym spadku cen jej akcji.


Znajomość skali zdjęcia oraz rozmiaru matrycy kamery (\(s', w'\)) pozwala obliczyć (średni) zasięg zdjęcia w terenie (\(s,w\)):


Zauważmy, że gęstość materii jądrowej nie zależy od rozmiarów jądra, ponieważ jego objętość jest proporcjonalna do liczby masowej  \( A \).


Jeżeli wybierzemy punkt P tak, żeby różnica dróg BB' wynosiła  \( \lambda \)/2 to promienie, które mają zgodne fazy w szczelinie będą miały w punkcie P fazy przeciwne i wygaszą się. Podobnie każdy inny promień wychodzący z górnej połowy szczeliny będzie się wygaszał z odpowiednim promieniem z dolnej połówki leżącym w odległości  \( a \)/2 poniżej. Punkt P będzie miał natężenie zerowe (pierwsze minimum dyfrakcyjne). Warunek opisujący to minimum ma następującą postać


Podstawiając funkcję  \( x=C\,t \) do równania wyjściowego, możemy przekonać się, że czyni ona z niego tożsamość. Lewa strona:


Pierwszy wyraz jest energią związaną z istnieniem samej masy (energia spoczynkowa), natomiast drugi jest klasyczną energią kinetyczną związaną z ruchem ciała. Otrzymaliśmy rozwiązanie klasyczne jako graniczny przypadek (dla małych prędkości) rozwiązania relatywistycznego.


\( 1^0.\hskip 0.3pc \)  \( \hskip 0.3pc g(t)=0\hskip 0.3pc \) dla  \( \hskip 0.3pc t<0;\hskip 0.3pc \)


W klimacie umiarkowanym materia roślinna i substancje humusowe dominują i sprzyjają ługowaniu \(Al_2O_3\), \(Fe_2O_3\) i \(SiO_2\), a ługi zostają strącone w głębi, w efekcie oddziaływania z solami pochodzącymi z wód gruntowych w podłożu. W tym procesie powstają gleby bielicowe (Rys. 4).


Doświadczalnie stwierdzono, że istnieje pewien kąt padania, nazywanykątem całkowitej polaryzacji  \( \alpha_{p} \), dla którego wiązka odbita jest całkowicie spolaryzowana liniowo w kierunku prostopadłym do płaszczyzny padania. Oznacza to, że odbiciu ulega tylko składowa  \( \sigma  \) prostopadła do płaszczyzny padania (płaszczyzny Rys. 1 ) natomiast współczynnik odbicia składowej  \( \pi  \) leżącej w płaszczyźnie padania jest równy zeru. Natomiast wiązka przechodząca jest tylko częściowo spolaryzowana (składowa  \( \pi \) jest całkowicie załamana, a składowa  \( \sigma \) tylko częściowo).


Orbitale znajdują się na poszczególnych powłokach elektronowych. Na każdej z powłok można pomieścić pewną ilość elektronów, natomiast na każdym orbitalu mogą znajdować się maksymalnie dwa elektrony, przy czym – zgodnie z zakazem Pauliego – w atomie nie mogą znajdować się dwa elektrony o takim samym zestawie wszystkich czterech liczb kwantowych. Stąd, jeśli dwa elektrony obsadzają ten sam orbital (mają takie same wartości głównej  \( n \), pobocznej  \( l \) i magnetycznej \( m \) liczby kwantowej) muszą się różnić magnetyczną spinową liczbą kwantową  \( m_s \). Magnetyczna spinowa liczba kwantowa może przyjąć tylko dwie wartości, tj.  \(  +\frac{1}{2} \) lub  \(  -\frac{1}{2} \).


Hornblenda należy do uwodnionych glinokrzemianów, których krystalizacja odbywa się pod powierzchnią Ziemi. Występuje w ziarnach ksenomorficznych (np. w skałach szybkokrystalizujących) lub w ziarnach automorficznych, charakterystycznych dla skał porfirowych (zob.  Struktury skał magmowych  ). W związku z tym, hornblenda dzielona jest na hornblendę zwyczajną, występującą w obcokształtnych skupieniach ziarnistych, zwykle o czarno-zielonawym zabarwieniu i hornblendę bazaltową, która występuje w formie prawidłowych długosłupowych kryształów automorficznych o zabarwieniu czarno-brązowym [2], [3]. Standardowe kryształy hornblendy osiągają wielkości kilku milimetrów, rzadziej są większe.


to otrzymamy poszukiwane przybliżone rozwiązanie w postaci tabelki. Powyższy algorytm przy dużej liczbie iteracji  \( N \) będzie pracować wolno, ponieważ przy każdej kolejnej liczbie  \( n \) obliczenia rozpoczynają się od punktu  \( y[0] \). Algorytm można jednak zmodyfikować w taki sposób że wielkości  \( v[0],\,v[1],\,...v[n] \) będą zapamiętywane, co znacznie usprawni obliczenia. Kolejną rzeczą jest zastąpienie tabelki  \( sol \) przez funkcję interpolacyjną  \( vEul[t_{-}] = Interpolation[sol][t]  \). Wszystko to razem wzięte tworzy następujący szybko działający algorytm: Komórka 1.4.


Jeśli rozważana substancja jest nieściśliwa, wówczas  \( \hskip 0.3pc \dfrac{\partial P}{\partial t}=0, \hskip 0.3pc \) a równanie ( 15 ) przyjmie postać


gdzie   \( \hskip 0.3pc a^2=k/(c \rho). \hskip 0.3pc \) Ostatecznie otrzymane równanie możemy zapisać w postaci


Nukleotydy to estry nukleozydów i kwasu fosforowego (zob. Rys. 1 ). Nukleozydy składają się z zasady azotowej ( Rys. 2 ) i  5–węglowego (dezoksyrybozy w DNA lub rybozy w RNA).


Wraz ze wzrostem ciężaru cząsteczkowego polimerów zwiększa się temperatura płynięcia, co powoduje także powiększenie zakresu temperatur, w której polimer jest w stanie wysokoelastycznym. Zależności przedstawia Rys. 2.


Odporność chemiczna ECTFE jest podobna do PCTFE. Charakteryzuje się dobrą wytrzymałością, małym pełzaniem i dużą odpornością na ścieranie. Grupy etylenowe powodują, że ten kopolimer ma doskonałą udarność. Jest jednym z polimerów najbardziej odpornych na promieniowanie [3], [8]. Z tego kopolimeru wytwarza się włókna o dużej ognioodporności oraz obojętnie chemicznie. Opakowania z tego tworzywa służą do przechowywania żrących chemikaliów. Jest wykorzystywany w reaktorach jądrowych i statkach kosmicznych. Spośród innych fluoropolimerów wyróżnia się wyjątkową gładkością powierzchni, dlatego jest stosowany w środowiskach ultra czystej wody i tam gdzie musi być zachowana czystość [3], [4], [8], [9]. Nazwa handlowa tego kopolimeru to Halar® ECTFE [8], [10].


Zakup papierów wartościowych przez posiadaczy wolnych środków pieniężnych jest uznawany za inwestycję finansową, a podmiot dokonujący zakupu – za  inwestora. Ważną kwestią przy tego typu inwestycjach jest świadome podejście do wyboru przedmiotów inwestycji z punktu widzenia ryzyka, jakie w sobie niosą.


Znanych jest pięć zasad azotowych: adenina (skrót A), guanina (G), tymina (T), uracyl (U) i cytozyna (C) (zob. Rys. 2 ). Adenina i guanina należą do zasad purynowych, podczas gdy tymina, uracyl i cytozyna są zasadami pirymidynowymi. Cztery z tych zasad (A, G, U i C) występują w strukturze RNA. Natomiast, zasady azotowe G, A, T i C występują w obu niciach DNA. Dwie nici DNA są utrzymywane razem poprzez wiązania wodorowe utworzone pomiędzy zasadami azotowymi obu nici. Wiązania wodorowe tworzą się pomiędzy atomami azotu lub tlenu, a atomami wodoru zasad azotowych sąsiednich nici. Te dwa nici biegną w kierunkach przeciwnych do siebie nawzajem. Dlatego są one antyrównoległe. Dezoksyryboza lub ryboza, poprzez atomy węgla 3'-końca i 5'-końca, łączą się z grupami fosforowymi za pomocą wiązań fosforodiestrowych. Pierścień pentozy jest przyłączony do zasady azotowej za pomocą wiązania N-glikozydowego, które obejmuje atom azotu pierścienia nukleotydowego (N-1 dla pirymidyn i N-9 dla puryn) i atom węgla C-1 pierścienia pentozy.


Zauważmy, że każdemu maksimum powyżej środkowego punktu  \( O \) odpowiada położone symetrycznie maksimum poniżej punktu  \( O \). Istnieje też centralne maksimum opisywane przez  \( m = 0 \).


Obecnie erupcje linijne są dominującym typem w środowiskach podwodnych. Wylewy szczelinowe mają miejsce w strefach neowulkanicznych dolin ryftowych, w strefach rozrostu skorupy oceanicznej ( Rys. 5 ). W erupcjach linijnych dochodzi do efuzji niskiej lepkości, ruchliwych law bazaltowych. Wylew linijny to prawie zawsze akt jednorazowy. Po akcie efuzywnym szczelina zostaje zatkana zakrzepłą lawą, a w jej obrębie punktowo mogą tworzyć się niewielkie erupcje centralne.


Media są produktami kulturowymi służącymi społecznej komunikacji. W zaawansowanych technologiczne społeczeństwach XXI w. media zajmują prawie wszystkie dziedziny życia. Dzięki mediom człowiek poznaje świat i kształtuje wiedzę o nim, zaś wszelkie treści wytwarzane przez niego mogą być rozpowszechniane lub/i archiwizowane w celu przekazania innym, tym samym przekraczając granice czasowe oraz przestrzenne. Media jako pośrednicy pomiędzy rzeczywistością społeczną a odbiorcami oferują im dostęp m.in. do wiadomości, informacji czy wydarzeń. Przepuszczając je przez własny filtr (instytucjonalny, ideologiczny, itp.), czynią zapośredniczoną medialnie rzeczywistość zmediatyzowaną, niebędącą realnym odbiciem rzeczywistości społecznej, lecz kształtującą jej obraz i wpływają na podejmowane przez ludzi działania społeczne.


Istotnie, niech  \( \hskip 0.3pc x\in \Omega \hskip 0.3pc \) i niech  \( \hskip 0.3pc  B(x,\varepsilon )\hskip 0.3pc \) będzie kulą zawartą w  \( \hskip 0.3pc \Omega \hskip 0.3pc \). Ze  wzoru 5 z modułu "Twierdzenie Gaussa-Greena i wzory Greena" oraz założeń wniosku 2  wynika że


Komórka Ferrela znajduje się między wyżami zwrotnikowymi, a niżami strefy umiarkowanej. W komórce tej powietrze przemieszcza się przy powierzchni Ziemi w kierunku biegunów. Wieją tu wiatry zachodnie. Nad biegunami, występują polarne obszary podwyższonego ciśnienia. Na 60 równoleżniku powietrze wznosi się do tropopauzy i przesuwa się w kierunku bieguna, gdzie ochładza się i opada, tworząc obszar podwyższonego ciśnienia. Zimne powietrze przesuwa się na powierzchni w kierunku 60 równoleżnika, odchylając się na zachód pod wpływem siły Coriolisa. Ten obieg powietrza tworzy komórkę polarną (Rys. 1). Komórka Hadleya wraz z komórką Ferrela i komórką polarną uczestniczą w procesie transportu ciepłego powietrza w kierunku biegunów i zimnego w kierunku równika [1], [2], [3]. Poza globalnymi strefami wysokiego i niskiego ciśnienia powstają lokalne wyże i niże. Tropikalne niże                                                                                mogą tworzyć cyklony (Rys. 2B), huraganowe wiatry przesuwające się na Atlantyku od Afryki w kierunku Ameryki Północnej [5]. Nad równoleżnikowymi frontami atmosferycznymi pojawiają się prądy strumieniowe o dużej dynamice, związane z ruchem obrotowym Ziemi (siła Coriolisa) [6], [7].


Temperatury powierzchniowej części skorupy oceanicznej są dodatnie, najwyższe są w strefach ryftowych oraz w innych strefach objętych wulkanizmem, poza nimi wynoszą zwykle kilka stopni Celsjusza. Wewnątrz skorupy następuje gradacyjny wzrost ciepłoty i w dolnej, przypłaszczowej części skorupy oceanicznej temperatury przekraczają wartości 150 \( ^oC \)-200 \( ^oC \) (zob. Ciepło Ziemi ).


W krystalicznych ciałach stałych atomy ułożone są w przestrzeni w sposób regularny tworząc tzw. sieć krystaliczną. Na Rys. 1 pokazane jest rozmieszczenie atomów w krysztale NaCl. Małe kule przedstawiają atomy (jony) sodu, a duże jony chloru. Na Rys. 1 pokazana jest tzw. komórka elementarna. Jest to najmniejsza jednostka (cegiełka), z której można zbudować kryształ.


Pod koniec lat 50. i na początku lat 60. ubiegłego wieku rozrost oceanów był dobrze udokumentowany, natomiast dowody wskazujące na ich konsumpcję wydawały się trochę słabsze. Skłaniało to niektórych badaczy do stworzenia modelu, zwanego modelem ekspansji Ziemi, zakładającego nieustanny rozrost oceanów, przy braku ich zamykania. Hipoteza ta zakłada sukcesywne zwiększanie się promienia Ziemi przez rozrost oceanów [11], [12] . Została ona podważona przez interpretację obserwacji bezpośredniego ruchu płyt litosfery. Dane dostarczone  przez sieć radioteleskopów, a przetwarzane z użyciem międzykontynentalnej interferometrii VLBI (ang.  Very Long Baseline Interferometry), umożliwiły między innymi zmierzenie zbieżnego ruchu Azji i Ameryki względem siebie [13], [14]. Ruch tych kontynentów powoduje  zamykanie się Oceanu Spokojnego. Utworzenie sieci satelitów obiegających Ziemię i powstanie systemu GPS (NAVISTAR Global Positioning System) dało możliwość precyzyjnego pomiaru ruchu płyt litosfery. Stacjonarne odbiorniki GPS poruszając się wraz z płytą zmieniały swoje położenie określane przez długość i szerokość geograficzną, a zarejestrowane w ciągu szeregu lat dane pozwoliły na określenie trasy i prędkości poruszania się płyt tektonicznych [15]. Powstanie sieci nowoczesnych instrumentów sejsmicznych, takich jak sejsmografy, pozwoliły na geofizyczne odwzorowanie stref subdukcji, czyli obszarów, gdzie następuje zamykanie się oceanów. Strefy trzęsień ziemi, nachylone 40-60 \( ^o \) w stosunku do poziomu, sięgają do około 700 km w głąb Ziemi (zob. Związek trzęsień ziemi z tektoniką płyt ). Znane są one jako strefy Wadatiego-Benioffa lub strefy Benioffa [16]. Opowiadają one strefom subdukcji (zob. Procesy strefy subdukcji ), gdzie odbywa się zanurzanie się skorupy oceanicznej w płaszczu ziemskim ( Rys. 3 ).


W ten sposób emitent może obniżyć koszty obsługi pożyczki obligacyjnej. Z kolei niższą cenę stosuje się w sytuacji, gdy oprocentowanie jest mało konkurencyjne i trzeba podwyższyć dochodowość obligacji w celu przyciągnięcia większej liczby inwestorów.


O związku między zasadami dynamiki Newtona, a prawami Keplera możesz przeczytać w Prawa Keplera a zasady dynamiki Newtona.


W bezpośrednim zasięgu procesów eolicznych znajdują się obszary lądowe oraz powierzchniowe części zbiorników wodnych. Wpływ działalności eolicznej na lądach jest zróżnicowany i jego stopień jest ściśle uzależniony od [1], [2], [3], [4], [5], [6]:


Obligatariusz to kolejny nabywca obligacji, który zakupił ją na rynku wtórnym od subskrybenta lub innego obligatariusza.


Przełamywanie barier Aby komunikacja międzykulturowa była skuteczna, powstałe bariery należy próbować przełamać. Jest to jedynie możliwe, jeśli uczestnicy procesu komunikacyjnego włożą wysiłek w to, aby doprowadzić do sukcesu komunikacyjnego. Podstawowymi kwestiami, które należy wziąć w tej kwestii pod uwagę, są:


Hornblenda jest powszechnym minerałem skał magmowych. Skały powstające przez krystalizację magm ubogich w krzemionkę zawierają zwykle znaczne ilości hornblendy, w przeciwieństwie do skał krzepnących ze stopów bogatych w krzemionkę, gdzie jej ilość jest niewielka. Amfibole w dużej różnorodności mineralnej są powszechnym składnikiem skał metamorficznych [1]. Minerały te wykazują odporność na działalność czynników wietrzeniowych i przechodzą do środowisk osadowych. Stanowią składnik akcesoryczny skał klastycznych [2].


Historia cenzury Cenzura we współczesnym rozumieniu rozwinęła się wraz z powstaniem nowoczesnego państwa. Władze świeckie wprowadziły podobne zasady kontroli publikacji drukowanych, jak wcześniej Kościół [4]. Anglia opublikowała pierwszy indeks ksiąg zakazanych w 1529 roku. W 1557 roku powstało Towarzystwo  Drukarsko-Kolporterskie. W zamian za monopol na wydawanie i dystrybucję publikacji drukowanych miało ono nie dopuszczać do druku treści, które byłyby groźne dla władzy i Kościoła anglikańskiego. Ta współpraca oparta na autocenzurze przetrwała do 1695 roku, kiedy Parlament zdecydował o wygaśnięciu ustawy o cenzurze. Było to efektem trudności w cenzurowaniu coraz większej ilości ksiąg i broszur. Prasa w Anglii w XVIII i XIX wieku nie była cenzurowana ale jej rozwój był utrudniony przez podatek od gazet oraz podatek od reklam i ogłoszeń. Zniesienie ich odpowiednio w 1836 roku i 1853 umożliwiło powstanie niezależnej wielkonakładowej prasy [1].


Energia jądrowa powinna ułatwić pokrycie światowego zapotrzebowania na energię w obliczu wyczerpywania się tradycyjnych źródeł energii.


należy do  \( \hskip 0.3pc D(\mathbb R).\hskip 0.3pc \) Jeśli   \( \hskip 0.3pc x^2\hskip 0.3pc  \) zastąpimy iloczynem skalarnym  \( \hskip 0.3pc x\cdot x,\hskip 0.3pc \)  \(  x\in \mathbb R^n, \hskip 0.3pc \) otrzymamy funkcje z przestrzeni  \( \hskip 0.3pc D(\mathbb R^n).\hskip 0.3pc \)


gdzie znak minus wynika z faktu, że wektor  \( F \) jest zwrócony przeciwnie do wektora  \( r \). Zwróćmy uwagę, że siłę tę możemy potraktować jako iloczyn masy  \( m \) i wektora  \( {\bf \gamma} (r) \) przy czym


Hydroksosole, zwane solami zasadowymi, powstają z wodorotlenków wielohydroksylowych (wielokwasowych). Hydroksosole można przedstawić ogólnym wzorem:


Poszczególne papiery wartościowe (instrumenty finansowe) mogą być kwalifikowane jednocześnie do różnych segmentów, w zależności od stosowanego kryterium.


Wynika stąd, że  \( \hskip 0.3pc \hat T_f=T_{\hat f},\hskip 0.3pc \) co oznacza, że przekształcenie Fouriera na zbiorze  regularnych  dystrybucji temperowanych pokrywa się z klasycznym przekształceniem Fouriera na przestrzeni  \( \hskip 0.3pc L^1(\mathbb R^n).\hskip 0.3pc  \)


Jeżeli różnica potencjałów pomiędzy między drutami zmienia się sinusoidalnie to taka antena zachowuje się jak dipol elektryczny, którego moment dipolowy zmienia się co do wielkości jak i kierunku. Energia elektromagnetyczna przekazywana wzdłuż kabla jest wypromieniowywana przez antenę tworząc falę elektromagnetyczną w ośrodku otaczającym antenę. Na rysunku Rys. 4 oraz Rys. 5 pokazane jest pole  \( \bf E \) wytwarzane przez taki oscylujący dipol (przez taką antenę) w dwu przykładowo wybranych chwilach. Rysunek przedstawia położenie ładunków dipola i pole elektryczne wokół niego.


Strefy wewnętrzne jezior objęte są głównie sedymentacją suspensyjną. Odbywa się ona przez opad znajdującego się w wodzie zawieszonego drobnego materiału (Rys. 1). W jej wyniku deponowane są, masywne lub wykazujące równoległą i ciągłą laminację/warstwowanie, iły i muły jeziorne (Rys. 4), [1], [4], [9].


Wydmy to duże formy akumulacyjne, mające wysokości od kilku do kilkudziesięciu metrów. Są nasypami piaszczystymi, które rozwijają się przez nadbudowywanie zasp piaszczystych lub innych wyniosłości morfologicznych. Ich stok doprądowy jest modelowany przez wiatr [9], [10], [11], [8], [3], [5], (zob.  Osady eoliczne). Jest on połogi i jego nachylenie zależy od siły wiatru. Odbywa się na nim akumulacja lub erozja. W warunkach słabych wiatrów jest nadbudowywany przez pola riplemarkowe, natomiast przy wystąpieniu wiatrów silniejszych podlega ścięciu deflacyjnemu, czyli wyrównaniu (zob.  Osady eoliczne). Stok zaprądowy jest znacznie krótszy i mocniej nachylony. Formowany jest przez ruchy grawitacyjne. Zachodzi na nim ruch ziarnowy i swobodne staczanie materiału lub odbywa się tam transport masowy, czyli przemieszczenie się lawin piaszczystych. Lawiny mają formę ruchomego fartucha (kurtyny) piaszczystej lub jęzorów (Rys. 3). Rzadziej następują zsuwy zwartych pokryw piaszczystych. Występują, gdy materiał psamitowy powierzchniowej części stoku zaprądowego zostaje czasowo powiązany kohezyjnie (np. przy wzroście jego wilgotności). Na stok zaprądowy materiał jest dostarczany również suspensyjnie, poprzez opad piasku, który jest zwiewany z wydmy [5], [6]. Opadający obłok materiału klastycznego, tworzący się podczas takiego zrzutu, nazywany jest kurzeniem wydmy lub deszczem piaszczystym.


Z wyżej wymienionych wskaźników w praktyce najczęściej stosuje się wskaźnik bieżącej płynności i wskaźnik szybkiej płynności.


Ponieważ jądro znajduje się w położeniu równowagi (nie przemieszcza się) więc  \( E_{wyp.}=0 \), skąd dostajemy


W pierścieniu aromatycznym atomy węgla (lub inne atomy) łączą się ze sobą za pomocą  występujących naprzemiennie. Ten sposób wiązania prowadzi do powstania tak zwanej chmury elektronowej (system elektronów  \( \pi \) w liczbie 4n+2 (gdzie n oznacza liczbę atomów w pierścieniu)) zlokalizowanej powyżej i poniżej płaszczyzny pierścienia aromatycznego. To sprawia, że areny są wyjątkowo stabilne. Są one często opisywane z pomocą struktur rezonansowych Kekulégo (z pojedynczymi i podwójnymi wiązaniami) lub za pomocą chmury elektronowej zdelokalizowanej nad wszystkimi atomami węgla w pierścieniu płaskim. Najprostszym arenem jest benzen ( Rys. 1 ), który w pierścieniu zawiera sześć atomów węgla.


Peloidy to homogeniczne, obłe w kształcie, drobne ziarna mikrytowe [11], [12], [4], [7], [10], [14]. Mają wielkości mikrometrów lub pojedynczych milimetrów. Ich geneza jest różnorodna i nie zawsze prosta do określenia. Mogą to być, np. grudki fekalne (pellety), przerobione grudki mułu węglanowego, czy też ooidy lub bioklasty o zatartej budowie pierwotnej (zmikrytyzowane). Występują jako izolowane ziarna lub wchodzą wraz z innymi drobnymi ziarnami (np. małymi ooidami, koprolitami, fragmentami bioklastów) w skład gruzełków, czyli większych form, których średnice wynoszą od dziesiątych milimetra do kilku milimetrów.


Strefa pelagiczna obejmuje dna głębokich oceanów. Docierają tutaj tylko niewielkie ilości materiału terygenicznego oraz osady biogeniczne i hydrogeniczne. Wraz z głębokością spada ilość węglanu wapnia (poziom kompensacji kalcytu, ang. CCD), a wzrasta ilość krzemionki i substancji ilastej. Powstają tutaj muły wapienne, krzemionkowe oraz muł czerwony i głębinowy.


Przy opisie własności magnetycznych ciał posługujemy się pojęciem wektora polaryzacji magnetycznej  \( M \) nazywanej też namagnesowaniem lub magnetyzacją. Wektor ten określa sumę wszystkich momentów magnetycznych, czyli wypadkowy moment magnetyczny jednostki objętości.


Granica pomiędzy warstwą czynną, a wieczną zmarzliną właściwą stanowi zwierciadło (lustro) zmarzliny. W obrębie wiecznej zmarzliny wyróżnia się warstwę przejściową, tzw. pereletok oraz warstwę wewnątrz wiecznej marzłoci, która okresowo odmarza, zwaną talikiem [1], [2], [3].


Manipulacja w nowych mediach Rozwój  funkcjonalności  internetu  sprawił, że w zasadzie każdy może być autorem i nadawcą informacji, która obiegnie cały świat. Sprzyja temu pojawianie się  różnych platform internetowych umożliwiających publikowanie przekazów dotychczasowym odbiorcom treści medialnych. Spowodowało to znaczne zwiększenie się liczby dostępnych informacji i przyczyniło się też do wzrostu negatywnego zjawiska jakim są „fake news” (fałszywe informacje). Stanowią one jedną z technik manipulacji, które były znane znacznie wcześniej niż pojawił się internet [6]. Pierwsze „fake news” pojawiały się w tabloidowej prasie i z nią przez długi czas były łączone. W 1835 roku w „New York Sun” opisano nieistniejących ludzi–nietoperzy zamieszkujących księżyc. Najbardziej znanym historycznym przykładem tego rodzaju wiadomości była audycja radiowa wyemitowana w 1938 roku, w której zaprezentowano słuchowisko oparte na powieści Herberta Wellsa "Wojna Światów", opisującej marsjańską inwazję na ziemię. W belgijskiej telewizję publiczną RTBF i na żywo przekazano informację o secesji Flandrii i wyemitowano wywiady z belgijskimi politykami oraz zdjęcia uciekającej rodziny królewskiej [7].


Pirokseny należą do minerałów stabilnych. Obok piroksenów znanych ze skał magmowych (zob.  Pirokseny  ), w skałach metamorficznych powszechny jest omfacyt o charakterystycznym zielonym zabarwieniu [4]. Jest                                                                                jednym z głównych minerałów eklogitów (zob.    ).


gdzie: a – współczynnik nachylenia prostej  \(  \Delta T = f(m_p) \) Pomiaru dokonuje się w kriometrze.


Na Rys. 1a pokazano na czym polega dyfrakcja. Fala ze źródła S przechodzi przez otwór w przesłonie i pada na ekran. Natężenie w punkcie P na ekranie można obliczyć dodając do siebie wszystkie zaburzenia falowe (wektory pola elektrycznego  \( E \)) docierające z różnych punktów szczeliny. Nie jest to łatwe bo te elementarne fale mają różne amplitudy i fazy. Wynika to z tego że:


Dla gazu jednoatomowego (dla jednego mola) mamy na podstawie równania Ekwipartycja energii-( 2 )  \( {U=\frac{3}{2}N_{{{Av}}}{kT}=\frac{3}{2}{RT}} \). Zatem


Trzeci rodzaj oddziaływań nosi nazwę sił dyspersyjnych. Oddziaływania dyspersyjne pojawiają się zawsze, niezależnie od tego czy cząsteczki o trwałych momentach dipolowych są obecne czy też nie. W bardzo dużym uproszczeniu powstanie efektu dyspersyjnego możemy przedstawić następująco. Jeżeli rozpatrujemy jakiś atom, np. atom helu, to przeciętnie rzecz biorąc chmura elektronowa zachowuje w nim symetrię kulistą, Można jednak oczekiwać, że gdyby się udało w jakiejś chwili zatrzymać obydwa elektrony, rozkład ładunku w przestrzeni nie zawsze okazałby się symetryczny w stosunku do jądra. W takim przypadku atom helu wykazywałby moment dipolowy.


Siarczki to minerały różnych metali, głównie żelaza, miedzi i ołowiu. W środowisku powierzchniowym Ziemi najpowszechniejsze są siarczki żelaza (piryt, markasyt) (zob.  Siarczki). Powstają w procesach wietrzenia oraz wytrącają się w warunkach redukcyjnych.


Ruch falowy jest bardzo rozpowszechniony w przyrodzie. Na co dzień doświadczamy obecności fal dźwiękowych i fal świetlnych. Powszechnie też wykorzystujemy fale elektromagnetyczne do przekazywania informacji za pomocą radia, telewizji czy przenośnych telefonów.


Polimery nie zawierające wiązań podwójnych w swej strukturze lub zawierające tylko jedno wiązanie podwójne nie absorbują promieniowania z zakresu bliskiego ultrafioletu (UV) i obszaru widzialnego (VIS) widma elektromagnetycznego. Polimery zawierające sprzężone wiązania podwójne absorbują promieniowanie, a im większa jest liczba sprzężonych wiązań podwójnych, tym maksimum absorpcji przesuwa się w stronę fal dłuższych (np.  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 220 nm dla 1,3-butadienu ( \( CH{_2}=CH–CH=CH{_2} \)) – monomeru polibutadienu, który zawiera dwa sprzężone wiązanie podwójne i  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 550 nm dla poliacetylenu ( \( –[CH=CH]{_n}– \)), którego szkielet zawiera układ sprzężonych wiązań podwójnych) i w widmie pojawia się więcej maksimów absorpcyjnych ( Rys. 1 ). Z tego, powodu większość sprzężonych polimerów wykazuje absorpcję w zakresie widzialnym. Polimery zawierające w swej strukturze pierścień aromatyczny (np. polistyren) lub heteroaromatyczny (np. poli(3-metylotiofen) absorbują promieniowanie z zakresu UV widma elektromagnetycznego, gdyż w tym zakresie promieniowania obserwowane są przejścia  \( {n}{\rightarrow}{\pi}{^*} \) dla tych pierścieni. Przykłady widm UV-VIS wybranych monomerów przedstawia Rys. 1. Jak wynika z rysunku, styren wykazuje maksimum absorpcji przy  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 242 nm, benzen przy  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 178 nm, a 3-metylotiofen przy  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 232 nm. Natomiast, metakrylan metylu, który jest nienasyconym sprzężonym ketonem, wykazuje dwa maksima absorpcyjne przy  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 232 nm (odpowiadające przejściu elektronów p) i  \( {\lambda}{_m}{_a}{_x} \) = 330 nm (odpowiadające przejściu niezwiązanych elektronów na atomie tlenu grupy karbonylowej). Położenie maksimum absorpcyjnego jest stałą charakterystyczną konkretnej struktury cząsteczkowej [1], [2], [3].


Podamy twierdzenie, które podobnie jak , stanowi bardzo użyteczne narzędzie do obliczania całek oznaczonych.


Należy pamiętać o tym, że komunikacja zachodzi zawsze w określonym kontekście społecznym. Inaczej przebiega komunikacja między osobami bliskimi, a inaczej między osobami nieznajomymi. Podobnie jak inną dynamikę ma komunikacja w małej grupie społecznej, a inną w dużym zespole pracowniczym. Wiedza na temat specyfiki komunikacji w określonym środowisku społecznym pozwala lepiej rozumieć czynniki, które mają wpływ na efektywność procesu komunikacji, zniwelować bariery komunikacyjne, a także dostosowywać sposób komunikacji do specyfiki danej grupy, zadania czy celu, który chcemy osiągnąć.


Ziarna frakcji psefitowej i psamitowej są deponowane głównie w strefie brzegowej [1], gdzie pod wpływem falowania podlegają przerabianiu i wielokrotnej redepozycji (Rys. 2). Proces ten prowadzi do selekcji materiału klastycznego oraz wytworzenia struktur depozycyjnych. W piaskach jeziornych powszechne są warstwowania przekątne, gradacje oraz ślady prądowe [2], [6]. Poza obszarem objętym falowaniem powstają utwory masywne lub ze słabo wykształconą stratyfikacją. Materiał grubo- i średnioziarnisty może podlegać rozprowadzeniu i ze strefy brzegowej jest donoszony do wewnętrznych części misy (Rys. 1). Ważną rolę w tym procesie odgrywają prądy wewnątrzzbiornikowe. Transportują one materiał na różnych poziomach zbiornika. Prądy rozprowadzające związane są z przypowierzchniową strefą wód i kolportują wody rzeczne niosące materiał klastyczny. Mają mniejszą gęstość od wód jeziornych i unoszą się przez pewien czas w górnej części wód (Rys. 3), [5], [7]. Osadzanie znajdującego się w nich materiału klastycznego następuje na obszarze deltowym i pozadeltowym. W głębszych jeziorach powstają prądy grawitacyjne, których przepływ odbywa się nad i po powierzchni dna. Doprowadzają one materiał średnio- i grubookruchowy do wnętrza zbiornika i deponują m.in. turbidyty [5], [8]. Inną formą dystrybucji materiału są stokowe ruchy masowe, głównie osuwiska subakwalne, dzięki którym powstają olistostromy i olistolity.


W dalszej części modułu zajmiemy się ciałami krystalicznymi. Ich klasyfikację prowadzi się zarówno według ich struktury geometrycznej, jak i według dominującego rodzaju wiązania.


gdzie  \( \hskip 0.3pc \varphi \hskip 0.3pc \)  i  \( \hskip 0.3pc \psi \hskip 0.3pc \)  są zadanymi funkcjami. Równanie charakterystyk w naszym przypadku ma postać


Produkcja na poziomie ilościowego progu rentowności (BEPi) pozwala osiągnąć przychody ze sprzedaży (P), które pokryją koszty całkowite (Kc), będące sumą kosztów stałych (Ks) i zmiennych (Kz). W tej sytuacji przedsiębiorstwo osiąga zerowy wynik ze sprzedaży. Jeżeli przedsiębiorstwo będzie wytwarzać i sprzedawać produkty w ilości większej (mniejszej) niż BEPi, będzie osiągało zysk (ponosiło stratę) (por. Rys. 1).


W zależności od przyjętych założeń, tj. m.in. od wyboru instrumentu finansowego wyznaczającego stopę zwrotu wolną od ryzyka i okresu, na podstawie którego szacuje się wartość współczynnika \(\beta \), można uzyskać - w oparciu o model CAPM - różne poziomy kosztu kapitału akcyjnego zwykłego. Ponadto w przypadku ujemnej wartości współczynnika \(\beta \) wykorzystanie modelu CAPM w szacowaniu kosztu kapitału własnego traci swój ekonomiczny sens. Oznaczałoby bowiem, że akcjonariusze pomniejszają stopę zwrotu wolną od ryzyka o premię związaną z inwestycją w akcje danej spółki na określonym rynku. Analogiczna sytuacja (brak ekonomicznego uzasadnienia dla wykorzystania modelu CAPM) występuje, kiedy w oparciu o historyczne stopy zwrotu ustalona premia za ryzyko rynkowe jest ujemna.


Dla  \( \hskip 0.3pc x>0\hskip 0.3pc  \) z warunku  \( \hskip 0.3pc u(x,0)=0\hskip 0.3pc  \) otrzymamy  \( \hskip 0.3pc F(x)+G(x)=0,\hskip 0.3pc  \) czyli


Zmiana pędu układu jest, zgodnie z drugą zasadą dynamiki Newtona, równa sile zewnętrznej działającej na układ. Uwzględniając zależności ( 1 ) i ( 2 ) możemy przekształcić równanie ( 5 ) do postaci


Azot w warunkach standardowych jest bezbarwnym, bezwonnym, niepalnym gazem. Po raz pierwszy został skroplony w roku1883 przez dwóch profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego – Zygmunta Wróblewskiego i Karola Olszewskiego. Azot występuje w postaci dwuatomowych cząsteczek z potrójnym wiązaniem kowalencyjnym N≡N ( Rys. 2 ).


Rys. 2 przedstawia ciąg zbieżny do granicy  \( 3 \) (niebieski) i wybrany z niego podciąg (czerwony). Z definicji granicy wiemy, że dla dowolnego  \( \epsilon >0 \) prawie wszystkie wyrazy ciągu leżą w przedziale  \( (3-\epsilon,3+\epsilon) \), a ponieważ wyrazy podciągu są jednocześnie wyrazami naszego ciągu, prawie wszystkie wyrazy podciągu też leżą w tym przedziale. Czyli możemy wnioskować, że dla ciągu zbieżnego, wszystkie jego podciągi są zbieżne do tej samej granicy, co wyjściowy ciąg. Rozumowanie to działa też w drugą stronę, gdyż przy założeniu, że wszystkie podciągi badanego ciągu są zbieżne do tej samej granicy, a jednym z podciągów jest np. wyjściowy ciąg bez kilku początkowych wyrazów, więc wyjściowy ciąg też jest zbieżny do tej samej granicy, gdyż skończona liczba początkowych wyrazów nie ma wpływu na zbieżność ciągu.


Pośrednia erozja lodowców polega na inicjowaniu powierzchniowych ruchów masowych przez zaburzenie stabilności znajdujących się nad lodowcem stoków.


gdzie:                                                                                \(\mathbf {v}\) – wektor poprawek losowych, rozmiar \(n \times 1\), \(\mathbf {P}\) – macierz wag obserwacji, rozmiar \(n \times n\), \(n\) – liczba obserwacji, \(u\) – liczba niewiadomych.


Wprowadzenie Ludzie funkcjonują w ramach licznych sieci społecznych, których elementem są media i realizowane przez nie debaty publiczne, składające się na szeroko rozumianą opinię publiczną, stanowiącą z kolei źródło wiedzy i przekonań. W ten sposób media wpływają na społeczeństwo czy politykę, co dla niektórych badaczy jest podstawą do określania ich mianem czwartej – a wobec rozwoju internetu i wirtualnych społeczności także piątej – władzy, która w teorii powinna kontrolować działania pozostałych organów władz ustawodawczej, wykonawczej oraz sądowniczej [1]. Niestety potencjał mediów do szerokiego oddziaływania niesie za sobą także możliwie negatywne skutki, a jednym z nich jest zjawisko spirali milczenia.


Kultura jako język i kultura jako tekst W badaniach nad kulturą bardzo mocno eksponuje się jej związek z językiem. Twierdzi się, że kultura jest „jak język”, bądź „kultura mówi”. Takie twierdzenia można jednak rozumieć na wiele sposobów w zależności od przyjętej perspektywy. Wyznacza ją między innymi podejście do samego języka, który można równie dobrze badać skupiając się na tym „jak” się mówi, jak i „co” się mówi. W pierwszym wypadku istotna będzie analiza formalnej struktury języka, w drugim znaczenia zawarte w konkretnym tekście. Dwoistość ta znajduje swoje odzwierciedlenie w badaniach kultury – takie nurty, jak strukturalizm skupiają się na tym, jak ustrukturyzowany jest język kultury. Interesuje je więc to, co w kulturze jest uniwersalne i stałe. Poststrukturalizm, postmodernim z interpretacjonizmem traktują natomiast kulturę jako tekst, który należy zinterpretować lub zdekonstruować. Zadają sobie także pytania o relacje polityczne czy historyczne, w jakie teksty kulturowe są uwikłane oraz w jaki sposób oddziałują one na człowieka, jego obraz świata, wartości i zwyczaje. Rozróżnieniom między tymi stanowiskami poświęcona jest pierwsza część tego działu [2].


Fosfor otrzymuje się przez ogrzewanie fosforanu wapnia z piaskiem i koksem bez dostępu powietrza w piecu elektrycznym w temperaturze 1570-1720 K:


Potencjał opisujący to oddziaływanie jest pokazany na Rys. 1 w porównaniu z potencjałem elektrostatycznego odpychania proton - proton.


Ze względu na hybrydyzację typu  \( \ce{sp}{^2} \) atomów węgla i tlenu w grupie karbonylowej oraz sprzężeniu jednej wolnej pary elektronowej na atomie tlenu grupy hydroksylowej z układem  \( \pi \)-elektronów grupy karbonylowej o kształcie trygonalnym, grupa ta jest płaska. Ponieważ proton hydroksylowy jest odszczepiany łatwo, kwasy karboksylowe są silnymi kwasami. Podstawniki elektroujemne znajdujące się w pobliżu grupy karboksylowej zwiększają kwasowość. Temperatury wrzenia kwasów karboksylowych są wyższe niż te dla alkoholi mających podobną masę cząsteczkową i wzrastają wraz ze wzrostem wielkości cząsteczki. Temperatura topnienia liniowych kwasów karboksylowych, o parzystej liczbie atomów węgla w cząsteczce, jest wyższa niż temperatury topnienia sąsiednich kwasów karboksylowych, zawierających nieparzystą liczbę atomów węgla w cząsteczce. Kwasy karboksylowe są polarne. Charakteryzują się niemal taką samą rozpuszczalnością, jak odpowiadające im alkohole. Pierwsze cztery kwasy karboksylowe są rozpuszczalne w wodzie, kwas pentanowy rozpuszcza się częściowo w wodzie, ale wyższe homologi są praktycznie nierozpuszczalne. Wszystkie kwasy karboksylowe rozpuszczają się dobrze w eterach i alkoholach. Zapach alifatycznych niższych kwasów karboksylowych zmienia się od zapachu ostrego i drażniącego (np. kwasy mrówkowy i octowy) do zapachu wyraźnie nieprzyjemnego (np. kwasy butanowy, pentanowy i heksanowy). Kwasy karboksylowe mające większą liczbę atomów węgla w szkielecie, ze względu na niską lotność, nie wykazują intensywnego zapachu.


Kultury propartnerskie Ten typ kultury określany jest również mianem kultury prorelacyjne. W takim typie kultury ludzie oczekują od innych głębokich i długotrwałych relacji. Ma to skutki w wielu dziedzinach życia. Przykładowo w międzykulturowej komunikacji biznesowej dużym utrudnieniem będzie zainicjowanie współpracy z kimś, kogo się nie zna [3]. Potrzebni będą pośrednicy, którzy takie spotkanie zorganizują lub zainicjują, ponieważ przedstawiciele takich kultur absolutnie nie są skłonni do prowadzenia interesów z ludźmi obcymi. Pomocne może się okazać wsparcie ambasady, znanej instytucji czy wręcz profesjonalnych pośredników itp. W tym typie kultury sieć kontaktów jest niezwykle istotna. W kwestiach biznesowych, to ona często będzie decydowała o powodzeniu, bądź nie przedsięwzięcia [4].


Na podstawie tak oszacowanego ładunku efektywnego otrzymujemy energię jonizacji czyli energię oderwania jednego elektronu równą  \( E_{jonizacji} =  - 13.6 (1.5)^2/1^2 eV ≈ 30eV \).


Woda wyrzucana z gejzeru zawiera wiele rozpuszczonych substancji, najczęściej krzemionkę i węglan wapnia, które osadzając się wokół kanału gejzera tworzą niekiedy niewielkie stożki o średnicy maksymalnie do kilkunastu metrów i wysokości kilku metrów. Gejzery występują na obszarach młodych gór fałdowych, a mechanizm wybuchu wulkanu jest dość skomplikowany ( Rys. 3 ). Tworzą się nad systemem pustek wewnątrz skorupy ziemskiej zwieńczonych kanałem. Ogrzewana ciepłem z wnętrza Ziemi woda, mimo osiągnięcia  \( {100}{^o} \) C, nie gotuje się, ponieważ przeciwdziała temu ciśnienie nadległego słupa cięższej, chłodniejszej wody (np. przy 10-metrowym słupie chłodnej wody temperatura wrzenia wynosi  \( {180}{^o} \) C). Kiedy w końcu woda osiągnie temperaturę wrzenia, przegrzana para wodna podnosi słup wody i częściowo wyrzuca go na zewnątrz ( Rys. 4 ).


Sfera publiczna w nowoczesnych społeczeństwach – nowe trendy Współcześnie możemy zauważyć fragmentaryzację sfery publicznej, co skutkuje powstaniem  wielu  mikrosfer. Stanowią one przestrzenie, w których członkowie marginalizowanych grup, np. środowisk LGBT i mniejszości etnicznych itp. mogą przedstawiać  publicznie swoje poglądy i artykułować interesy oraz propagować określone wartości i zachowania. Celebryci odgrywają ważną rolę w mikrosferach – pokazują, że dla różnych grup społeczeństwa otwierają się nowe możliwości, wcześniej ograniczone, np. celebryci homoseksualiści zaświadczają, że można przyznać się do swojej orientacji i nadal być popularnym [7].


Warunki klimatyczne sprzyjające tworzeniu się lodowców występują powyżej granicy wiecznego śniegu [2], [5], [6], [7], [4], [8]. Jest to wysokość, ponad którą bilans roczny opadów śnieżnych jest dodatni, czyli dostawa przewyższa ubytek śniegu. Granica ta zmienia swoje położenie wraz z szerokością geograficzną. Najwyższe wysokości bezwzględne, przekraczające 5 000 m n.p.m., osiąga w rejonach okołorównikowych i podzwrotnikowych. Kolejno ku północy i ku południowi jej poziom sukcesywnie się obniża i finalnie na biegunach dochodzi do poziomu morza (Rys. 1). Granica wiecznego śniegu jest dobrze widoczna w okresach letnich, gdy zanika śnieg nietrwały i zostaje tylko pokrywa stale zalegającego śniegu.


Obok widm emisyjnych badano również widma absorpcyjne, tym razem obserwując promieniowanie pochłaniane przez gazy zamiast emitowanego.


gdzie  \( \hskip 0.3pc (x_1, \ldots ,x_n)\in U \subset \mathbb{R}^n \hskip 0.3pc \),  \( \hskip 0.3pc F:U\times \mathbb{R}^{n+1} \to \mathbb{R} \hskip 0.3pc \) jest zadaną funkcją, a  \( \hskip 0.3pc  u:U\to\mathbb{R}\hskip 0.3pc \) funkcją szukaną. Podobnie równaniem różniczkowym cząstkowym drugiego  rzędu nazywamy zależność


Na każde zanurzone w płynie ciało działają siła wyporu i siła ciężkości. Dla ciała o masie  \( m \) i objętości  \( V \) całkowicie zanurzonego w płynie wypadkowa tych dwóch sił wynosi


W 1966 roku Joseph Weizenbaum, profesor Massachusetts Institute of Technology zaprojektował program noszący nazwę ELIZA. Był to stosunkowo prosty program, który prowadził terapeutyczne rozmowy z ludźmi. Bardzo ważnym aspektem skryptu tego chatbota stała się umiejętność przekształcania frazy wpisanej przez człowieka i odnajdywania w niej słów kluczy, używanych potem w konstruowaniu odpowiedzi. Tak zmodyfikowane i odzwierciedlone treści dawały odbiorcy poczucie zrozumienia jego przekazu. Weizenbaum informował wszystkich o charakterze i ograniczeniach programu. Mimo to, wiele osób rozmawiających z ELIZĄ miało jak najlepszą opinię na temat udzielanej przez nią "pomocy". Rozmówcy czuli się wysłuchani i w tym upatrywali największą wartość swej „terapii”. Co szczególnie interesujące, odbioru ELIZY nie determinowało jej żeńskie imię, gdyż wiele osób odbierało ją jako neutralną postać, a niektóre pacjentki przenosiły na nią nawet postać  swojego ojca.


Zdeponowana glina zwałowa podlega spłukiwaniu przez opady atmosferyczne lub omywaniu przez wody ablacyjne. Wielokrotne przemywanie powoduje odprowadzenie materiału drobnoklastycznego z zewnętrznych części gliny i wykształcenie moreny przemytej. Intensywne przemywanie prowadzi do powstania bruku morenowego. Jest to pokrywa klastyczna, nadkładająca glinę zwałową, która zbudowana jest głównie z ziaren frakcji żwirowej.


Jeżeli umieścimy biegun w punkcie  \(  (0,0)  \), czyli w początku układu kartezjańskiego, zaś jako półoś biegunową przyjmiemy półoś dodatnią osi  \( OX \), to wówczas związki między obydwoma układami wyrażą się w następujący sposób:


Zgodnie z tym wyrażeniem natężenie wypadkowe zmienia się od zera, dla punktów, w których różnica faz  \( \varphi  \) = 2 \( \beta = 0 \), do maksymalnego, dla punktów, w których różnica faz  \( \varphi  \) = 2 \( \beta  \) = 0.


Basen przedłukowy znajduje się pomiędzy pryzmą akrecyjną, a łukiem wulkanicznym (zob. Baseny sedymentacyjne a tektonika płyt ). Gromadzi osady z erodowanego łuku, czyli materiał wulkanoklastyczny, a w przypadku subdukcji typu andyjskiego i japońskiego, materiał pochodzący z erodowanej skorupy kontynentalnej, przenoszony, podobnie jak w przypadku pryzmy akrecyjnej osuwiskami podmorskimi, spływami i prądami zawiesinowymi. Znajdują się w nim również osady hemipelagiczne. W odróżnieniu od pryzmy akrecyjnej, osady te są słabo zdeformowane [15]. Łuk wulkaniczny  [3], [1], [16] to morfologiczne wyniesienie płyty górnej. W większości wypadków jest on, co podkreśla nazwa, związany z występowaniem wulkanizmu. W subdukcji typu mariańskiego, jest to łuk wysp zbudowanych w całości z materiału wulkanicznego pochodzącego z przetopionej litosfery oceanicznej i płaszcza. W przypadku subdukcji typu japońskiego, łuk wysp zbudowany jest z mieszaniny skorupy kontynentalnej i materiału wulkanicznego. Materiał ten pochodzi z przetopionej litosfery oceanicznej i płaszcza, epizodycznie wznosząca się magma jest zmieszana również z materiałem pochodzącym ze skorupy kontynentalnej. W subdukcji typu andyjskiego, część łuku może być pozbawiona wulkanów. Jeżeli wulkany występują, zbudowane są z materiału pochodzącego z  przetopionej litosfery, zmieszanego z materiałem pochodzącym ze skorupy kontynentalnej. Obszar załukowy (marginalny) tworzy się na płycie górnej za łukiem wulkanicznym [17], [18]. W subdukcji typu andyjskiego jest to obniżenie kontynentalnej płyty górnej. W przypadku subdukcji typu mariańskiego tworzy się basen załukowy, którego podłożem jest skorupa oceaniczna. W subdukcji typu japońskiego tworzy się basen załukowy (zob. Baseny sedymentacyjne a tektonika płyt ) z nową strefą akrecji ( Rys. 2 ). Basen tego typu często rozwija się w pełen ocean, na przykład mezozoiczny ocean Tetydy [19].


Zależność między położeniem  \( x \) i czasem  \( t \) pokazana jest na Rys. 1 dla dwóch ciał (np. pojazdów). Jak wynika ze wzoru ( 1 ) nachylenie wykresu  \( x(t) \) przedstawia prędkość danego ciała. Różne nachylenia wykresów  \( x(t) \) odpowiadają więc różnym prędkościom. Prędkość  \( {\bf v} \) (wektor) może być dodatnia albo ujemna; jej znak wskazuje kierunek ruchu. Wektor  \( {\bf v} \) dodatni - ruch w kierunku rosnących  \( x \), ujemny to ruch w kierunku malejących \( x \).


Główne grupy autigenicznych minerałów skałotwórczych skał osadowych wyróżniane są w oparciu o ich skład chemiczny. Najważniejsze z nich to [7], [8]:


Zdefiniujemy  teraz  pochodną dystrybucyjną funkcji lokalnie całkowalnej  na dowolnym zbiorze otwartym  \( \hskip 0.3pc \Omega \subset  \mathbb R^n.\hskip 0.3pc \)


Fosfor czarny – stabilna odmiana fosforu jest najmniej reaktywnym alotropem. Wyglądem, właściwościami i strukturą przypomina grafit, ponieważ jest czarny i łuszczący się oraz jest przewodnikiem elektryczności.


W ramach psychoanalizy nie wypracowano wprawdzie jasno określonego warsztatu badawczego odnoszącego się do obrazów, jednak nie sposób zaniechać jej przypomnienia w kontekście omawiania podstawowych zasad komunikacji wizualnej. Wynika to z uznania przez psychoanalityków wyjątkowej roli widzenia w procesie rozwoju każdego człowieka, a także w kulturze [1]. Według Zygmunta Freuda (1856-1939) skopofilia, czyli przyjemność oglądania, należy do najsilniejszych popędów i cechuje wszystkie dzieci, które przyszły na świat bez poważnych wad wzroku. Na doniosłą rolę widzenia w procesie kształtowania osobowości zwracał również uwagę jeden z najwybitniejszych uczniów Freuda, Jacques Lacan (1901-1981) [2]. Opisał on fazę lustra, w którą dziecko wchodzi między 6 a 18 miesiącem życia. Wyznacza ona moment, gdy człowiek zaczyna rozpoznawać siebie jako kogoś niezależnego od matki, a jednocześnie formować wyobrażenie o własnej odrębności. Ta świadomość prowadzi wprawdzie do alienacji, stanowi jednak również punkt wyjścia dla dalszego rozwoju osobowości. Lacan posługiwał się także pojęciem spojrzenia, reprezentującego gotowy i kulturowo usankcjonowany kompleks interpretacji widzenia. O ile przekraczając fazę lustra dziecko uczy się samodzielnego oglądania siebie w otaczającym świecie, to konfrontując się z tak rozumianym spojrzeniem wie, iż jest także oglądane przez innych, a co za tym idzie zastanawia się, czy sprosta przyjętym konwencjom i zmieści się w wyznaczonych regułach kulturowych. Człowiek szybko uświadamia sobie, że nie ma nad tą kulturową strukturą władzy.


Najbardziej typowymi związkami jonowymi są połączenia pierwiastków o najwyższej elektroujemności (miara tendencji do przyciągania elektronów przez atomy danego pierwiastka, gdy tworzy on związek chemiczny z atomami innego pierwiastka) np. fluoru, tlenu, chloru, z pierwiastkami o najmniejszej elektroujemności np. cezem, rubidem, potasem, sodem, barem, a także strontem, wapniem czy litem. Fazy jonowe wielu ważnych materiałów ceramicznych są zbudowane najczęściej w ten sposób, że podsieć anionowa jest typu ,  lub  (regularna, prymitywna) i kationy zajmują luki między anionami. W tych przypadkach występuje tendencja do jak najściślejszego ułożenia się jonów w przestrzeni i tworzenia struktur o zwartym upakowaniu. Klasycznym przykładem fazy o najprostszym wzorze chemicznym  \( \ce{MX} \) ( \( \ce{M} \)- metal, \( \ce{X} \)- niemetal) jest chlorek sodu  \( \ce{NaCl} \) ( Rys. 1 ). Obie podsieci, anionowa i kationowa, w jego strukturze są typu . Każdy kation jest otoczony sześcioma anionami, a każdy anion sześcioma kationami. Liczby koordynacyjne LK dla sodu i chloru wynoszą więc 6. Wielościanem koordynacyjnym w obydwu przypadkach jest ośmiościan. Taką samą strukturę mają między innymi tlenki metali:  \( \ce{MgO, CaO, SrO, BaO, CdO, NiO, FeO, MnO, TiO, NbO, VO} \) i  \( \ce{CoO} \).


Ponieważ zderzenie jest sprężyste, to zgodnie z definicją energia kinetyczna jest zachowana w tym zderzeniu


Wietrzenie zachodzi na powierzchni skorupy ziemskiej i w strefie przypowierzchniowej, a produkty zwietrzenia noszą nazwę zwietrzeliny (Rys. 1), [1], [2], [3].


Oczywiście moment taki ma charakter momentu chwilowego. Teoria sił dyspersyjnych przyjmuje jednak, że tego rodzaju chwilowe momenty mogą indukować podobne momenty w sąsiednich atomach. Źródłem sił dyspersyjnych jest właśnie przyciąganie pomiędzy takimi chwilowymi dipolami. Energię oddziaływań pomiędzy dipolami chwilowymi, czyli energię dyspersji, można obliczyć metodami mechaniki kwantowej.


gdzie:  \( \nu \) są współczynnikami stechiometrycznymi w równaniu reakcji,  \( {\Delta}_{f}H^{\Theta} \) to standardowe molowe entalpie tworzenia dla substratów i produktów danej reakcji.


gdzie  \( j_{D} \) jest gęstością strumienia cząstek,   \( dn/dx  \) jest różnicą stężeń występującą na odległości   \( dx  \), a   \( D  \) współczynnikiem dyfuzji. Równanie to znane jest pod nazwą prawa Ficka. Ponieważ dyfuzja jest przenoszeniem cząstek (z miejsc o większym stężeniu do miejsc o mniejszym stężeniu) więc mamy do czynienia z transportem masy.


Materiał roślinny to np. kukurydza (która zawiera skrobię, tłuszcz i białko lub wodorosty zawierające algininę), drewno, bawełna, len, czy juta (zawierające celulozę); ziemniaki (zawierające skrobię), trzcina cukrowa (zawierająca sacharozę), kauczukowiec brazylijski (zawierający kauczuk naturalny – politerpen), wodorosty (zawierające chitynę), skórki cytrusów i resztki jabłek (zawierające pektynę) itd. Materiał zwierzęcy to np. kokony jedwabników (z których jest wytwarzany jedwab naturalny), szkielet zewnętrzny głowonogów (zawierający chitynę i chitozan), okrywa włosowa zwierząt (z której wytwarzana jest wełna), czy substancja międzykomórkowa wszystkich organizmów zwierzęcych (zawierająca kolagen) itd. Natomiast do źródeł mikrobiologicznych należą bakterie i grzyby (które zawierają m.in. celulozę, chitynę i chitozan oraz produkują i magazynują np. polihydroksymaślan czy polihydroksymaślan-walerian).


a ilość ciepła w bryle  \( \hskip 0.3pc  V\hskip 0.3pc \) w chwili  \( \hskip 0.3pc  t\hskip 0.3pc \) wzorem


Aktywność chemiczna tlenowców maleje wraz ze wzrostem masy atomowej. Tlenowce są pierwiastkami bardziej aktywnymi od azotowców. Reagują bardzo szybko z litowcami, woniej z berylowcami, z metalami i powoli z metalami szlachetnymi. W reakcjach tych otrzymujemy sole: selenki, tellurki czy polonki. Właściwości chemiczne selenu zależą od odmiany alotropowej. Selen (szary) jest odporny na utlenianie powietrzem i nie reaguje z wodą, reaguje natomiast z zasadami i kwasami. Selen czerwony jest bardzo reaktywny, gwałtownie reaguje z wodą i spala się w powietrzu do tlenku selenu (IV) [1], [3].


Aby zwrócić uwagę na masowy charakter komunikacji interaktywnej w mediach cyfrowych, Manuel Castells nazwał ją masową komunikacją zindywidualizowaną. Pojawiła się wraz z rozwojem Web 2.0 i Web 3.0, czyli technologii wspierających rozpowszechnienie przestrzeni społecznych w internecie. Cechuje ją zdaniem badacza „zdolność wysyłania przekazu przez wielu nadawców do wielu odbiorców w czasie rzeczywistym lub wybranym przez strony i z możliwością wykorzystania połączeń dwupunktowych: indywidualnych lub masowych, w zależności od celu i cech zamierzonej praktyki komunikacyjnej” [5]. O jej masowości świadczy m.in. to, że potencjalnie każdy przekaz może dotrzeć do globalnej publiczności. Jest ona jednocześnie zindywidualizowana, ponieważ dochodzi w niej do: tworzenia zindywidualizowanych treści, indywidualnie adresowanej emisji oraz zindywidualizowanego wyboru wielu odbiorców komunikujących się z wieloma nadawcami [6].


Prądy oceaniczne przenoszą duże ilości najdrobniejszego materiału ziarnowego, detrytycznego i organodetrytycznego.


2.	Wodorki niemetali takich jak fluorowce i tlenowce rozpuszczając się w wodzie tworzą kwasy beztlenowe, np. wodny roztwór fluorowodoru \( HF \) -kwas fluorowodorowy, wodny roztwór chlorowodoru  \( HCl \) -kwas chlorowodorowy (lub solny). 3.	Amoniak \( NH_3 \) jest jedynym wodorkiem, który reagując z wodą tworzy związek o charakterze zasadowym wodorotlenek amonowy:


Widzimy, że prawdopodobna ilość cząstek układu, w temperaturze  \( T \), znajdujących się w stanie o energii  \( E \) jest proporcjonalna do  \( \exp(-E/kT) \).


Względne prawdopodobieństwo znalezienia jednej cząstki w objętości  \( V_{1} \) w porównaniu do  \( V_{2} \) jest równe


Ważnym wnioskiem wynikającym z powyższego przykładu jest,  że przy znajdowaniu rozwiązania równania  \( d\,^2\,x(t)/d\,t^2=0   \),


Masa materiału rozszczepianego (np.  \( ^{235} \)U czy  \( ^{239} \)Pu) może też być nadkrytyczna. Wówczas neutrony powstałe w wyniku jednego rozszczepienia wywołują więcej niż jedną reakcję wtórną. Mamy do czynienia z lawinową reakcją łańcuchową. Cała masa nadkrytyczna może być rozszczepiona (zużyta) w bardzo krótkim czasie,  \( t =  \)0.001 s, ze względu na dużą prędkość neutronów (3·10 \( ^{5} \) m/s). Tak eksploduje bomba atomowa. Najczęściej przygotowuje się kulę o masie nadkrytycznej, ale rozrzedzonej. Następnie otacza się ją klasycznymi ładunkami wybuchowymi, których detonacja wywołuje wzrost ciśnienia zewnętrznego i gwałtownie zwiększenie gęstości materiału (zmniejsza się objętość kuli). W konsekwencji osiągnięty zostaje stan nadkrytyczny.


Rozważmy układ równań liniowych postaci ( 1 ). Niech  \( U \) będzie macierzą o wymiarze  \( m\times\left( n+1\right)  \) powstałą z macierzy  \( A \) wymiaru  \( m\times n \) układu ( 1 ) przez dołączenie do macierzy  \( A \) dodatkowej kolumny - wektora prawej strony  \( b \), tj.


Geometrycznie argument liczby zespolonej  \( z \) to kąt skierowany, jaki tworzy wektor  \( \vec{\mathbf{0}z}  \) z dodatnią półosią osi rzeczywistej  \( \mathfrak{Re}z \).


Zgodnie z hipotezą Plancka zmiany energii dokonują się skokowo przy czym  \( \Delta E = h\nu  \). Względna zmiana energii wynosi więc


XRF – fluorescencyjna spektroskopia rentgenowska jest nieniszczącą techniką analizy chemicznej materiałów poprzez pomiar fluorescencyjnego promieniowania rentgenowskiego wytwarzanego przez  próbkę wystawioną na źródło promieniowania rentgenowskiego o krótkiej fali. Promieniowanie rentgenowskie wybija elektrony w atomach próbki na orbitale o wyższej energii, które wracając, emitują promieniowanie rentgenowskie o długości fali odpowiadającej różnicom poziomów energii orbitali. Różnice poziomów energii zależą od liczby atomowej pierwiastka, a zatem długość fali fluorescencyjnych promieni rentgenowskich jest charakterystyczna dla obecnych pierwiastków. Ponieważ lekkie pierwiastki wytwarzają promieniowanie rentgenowskie o dłuższych falach, które są trudne do wykrycia, technika ta jest ogólnie ograniczona do pierwiastków o liczbie atomowej 13 (Al) lub większej. XRF  jest szeroko stosowana do analizy elementarnej i analizy chemicznej, szczególnie w badaniach metali, szkła, ceramiki i materiałów budowlanych, a także do badań w dziedzinie geochemii, kryminalistyki, archeologii i obiektów artystycznych, takich jak obrazy. Rys. 14 prezentuje widmo otrzymane techniką spektroskopii fluorescencyjnej stopu Fe-Cu-Cr-Co-Zn-Ni.


Z równania ( 5 ) wynika, że gdy wypadkowa siła zewnętrzna równa jest zeru  \( {\bf F}_{zew}=0 \), to dla układu o stałej masie, środek masy pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym, przy czym poszczególne punkty układu mogą poruszać się po różnych torach.


Jedne z pierwszych dowodów, które wykorzystano dla wsparcia teorii ruchu płyt litosferycznych, pochodziły z badań paleomagnetyzmu i określenia wieku skał skorupy oceanicznej. Skorupa oceaniczna sukcesywnie tworzy się w strefach grzbietów śródoceanicznych, znajdujących się w centralnych częściach oceanów. Następuje to na skutek dopływu lawy bazaltowej z wnętrza Ziemi. Skorupa oceaniczna zbudowana jest z sukcesji skał od współczesnych do jurajskich, przy czym skały najmłodsze budują dna oceaniczne stref grzbietowych (zwykle centralną część dna oceanicznego), natomiast najstarsze skały tworzą strefy peryferyczne ( Rys. 1 ). Sekwencja skał wulkanicznych układa się w formie pasów w uporządkowaniu mniej więcej równoległym wzdłuż grzbietów oceanicznych, a jej obraz symetrycznie przystaje po obu stronach grzbietu. Dna współczesnych oceanów formowały się przez mezozoik (od około 200 mln lat w przypadku Pacyfiku i  170 mln lat  w przypadku Atlantyku) i kenozoik [3], [4].


Jedną z podstawowych różnic pomiędzy kulturami jest ta, dotycząca stosunku do czasu. Badacze różnic międzykulturowych określą zatem kultury mianem monochronicznych i polichronicznych, czasem te kultury nazywane są również kulturami synchronicznymi lub sekwencyjnymi. Cech różnicujących kultury ze względu na różne rozumienie czasu nie jest wiele, jednak są one bardzo znaczące.


Teraz obliczamy położenie ciała w dowolnej chwili  \( t \). Ponownie korzystamy z równań z  i otrzymujemy odpowiednio


Rozpatrzymy układ, który stanowi rakieta wyrzucająca ze swej dyszy gorący gaz z dużą prędkością, zmniejszając w ten sposób swoją masę i zwiększając prędkość ( Rys. 1 ).


Paradygmat technologiczny – determinizm technologiczny Podejścia teoretyczne badające relacje pomiędzy technologią, a społeczeństwem mieszczące się w nurcie determinizmu technologicznego zakładają, że innowacje oraz nowoczesne rozwiązania technologiczne pozostają poza wpływem społecznym, a ich przyjęcie jest często postrzegane jako zdeterminowane przez „imperatyw technologiczny”. W rezultacie technologie wywołują zmiany, których charakter i kierunek są z góry określone, a społeczeństwo musi się do nich zaadaptować. Zaprzeczają one tym samym jakiejkolwiek możliwości wyboru dróg rozwoju technologicznego i wynikających z niego zmian społecznych. Podejścia te skupiają się na przewidywaniu i monitorowaniu postępu technologicznego wzdłuż jego nieuchronnej trajektorii i znajdowaniu sposobów na przyspieszenie go poprzez zapewnienie wymaganych zasobów i usuwanie przeszkód oraz promowanie dostosowania społeczeństwa do nieuniknionych zmian [1].


Tę siłę bezwładności musimy uwzględniać, gdy rozpatrujemy ruch postępowy ciała w obracającym się układzie odniesienia. Przykładem możebyć człowiek poruszający się po linii prostej (radialnie) od środka do brzegu obracającej się karuzeli. Na rysunku poniżej pokazana jest zmiana prędkości człowieka.


Woda podziemna znajduje się w skałach również w fazie stałej i gazowej, czyli pod postacią pary wodnej i lodu. Lód występuje pod powierzchnią sezonowo w strefie umiarkowanej, natomiast stale w obszarach wiecznej zmarzliny (zob.  Wieczna zmarzlina).


Częstotliwość  \( \omega_1  = \dfrac{\pi}{l}  \sqrt{\dfrac{T}{\rho}}\hskip 0.3pc \)  odpowiada tzw. dżwiękowi podstawowemu (zwanemu też pierwszą harmoniczną). Jest to dżwięk najsilniejszy. Melodia struny zależy natomiast od dalszych dżwięków uzupełniających. Jeśli  \( \hskip 0.3pc A_1 = \ldots =A_{n-1}=0\hskip 0.3pc \)  oraz   \( \hskip 0.3pc B_1 = \dots =B_{n-1}=0,\hskip 0.3pc \) natomiast  \( \hskip 0.3pc A_n\neq 0\hskip 0.3pc \) lub  \( \hskip 0.3pc B_n\neq 0\hskip 0.3pc \), dżwięk podstawowy odpowiada częstotliwości  \( \hskip 0.3pc\omega_n.\hskip 0.3pc \) Wynika stąd, że   dżwięk struny zależy od warunków początkowych


Draasy to megawydmy, które w ogólnym zarysie mają formy wysokich, długich (liczących wiele kilometrów), równoległych wałów. Są typem wydm złożonych. Poszczególne wały, zwane draas, składają się z połączonych ze sobą swobodnych form poprzecznych. Powoduje to, że draasy wykazują duże urozmaicenie morfologiczne. Ich powstanie jest wynikiem wielowiekowej działalności eolicznej.


Zauważmy, że gdybyśmy policzyli piątą pochodną funkcji  \( x^5 \) otrzymamy też liczbę:  \( 5\cdot 4\cdot 3\cdot 2\cdot 1=5! \). I tak dalej. Są to szczególne przypadki następującej obserwacji:


Magmy obojętne, zwane diorytowymi, generowane są przez częściowe wytapianie się skał subdukowanej skorupy oceanicznej, która ulega pogrążaniu w strefy płaszczowe Ziemi ( Rys. 1  ). Główną masę skał macierzystych stanowią skały cokołu skorupy oceanicznej, czyli skały zasadowe i obojętne, które nadłożone są z reguły cienką, bogatą w krzemionkę serią osadową. Magmy obojętne mogą też powstawać w wyniku dyferencjacji magm zasadowych.


W powyższych równaniach wartości współczynników  \( C_A \) i  \( C_B \) dobrane są tak, by energia danego orbitalu była jak najmniejsza. Na podstawie analizy rozważań mechaniki kwantowej, można wysnuć wniosek, że zachowanie elektronów w cząsteczce AB mogą opisać dwa różne orbitale molekularne (dwie różne funkcje falowe), przy czym, zgodnie z obliczeniami, orbitalowi  \( \Psi^+_{AB} \)odpowiada energia niższa niż orbitalom  \( \Psi_A \) i  \( \Psi_B \), zaś  \( \Psi^-_{AB} \) - wyższa. Orbital \( \Psi^+_{AB} \) nazywany jest orbitalem wiążącym, co wynika faktu, iż przejście elektronów z orbitali atomowych  \( \Psi_A \) i  \( \Psi_B \) na cząsteczkowy  \( \Psi^+_{AB} \) prowadzi do układu o większej trwałości (niższej energii). Analogicznie do powyższych rozważań, orbital  \( \Psi^-_{AB} \) nazywany jest orbitalem antywiążącym (o niższej trwałości), bowiem jest układem bogatszym energetycznie od dwóch atomów A i B. Trwałość wiązania chemicznego zależy od ilości elektronów na obu typach orbitali. Jeżeli na orbitalach wiążących ilość elektronów jest większa od ilości na orbitalach antywiążących, wówczas wiązanie jest trwałe. Kiedy utworzenie wiązania następuje poprzez nałożenie dwóch orbitali atomowych s ( Rys. 1a), orbitalu s z orbitalem p ( Rys. 1b) lub dwóch współliniowych orbitali p, np.  \( p_y - p_y \) ( Rys. 1c) powstaje wiążący i antywiążący orbital cząsteczkowy  \( \sigma \). Orbitale cząsteczkowe  \( \sigma \) nie wykazują płaszczyzny węzłowej, na której leży oś cząsteczki. Zgodnie z powszechnie przyjętą symboliką orbital wiążący stanowiący kombinacje liniową orbitali 1s oznacza się symbolem  \( \sigma \)1s, zaś antywiążący  \( \sigma \)*1s. Orbitale wykazujące płaszczyznę węzłową, na której leżałaby oś cząsteczki łącząca obydwa jądra nazywamy orbitalami cząsteczkowymi typu  \( \pi \). Orbital wiążący i antywiążący stanowiący kombinację liniową orbitali  \( 2p_z \) oznaczamy kolejno symbolami  \( \pi 2p_z \) i  \( \pi* 2p_z \) ( Rys. 1d).


Widownia (audytorium) a publiczność Pierwszym określeniem dla zbiorowości odbiorczych było określenie "publiczność". Został on wprowadzony w 1901 roku przez Gabriela Tarde, który tym terminem nazwał nowe formy zbiorowości społecznych odmienne od wcześniejszych zbiorowisk skupionych (np. tłum, czy widownia teatralna) [4]. Był to okres powstania i spopularyzowania się prasy, która pozwalała na utrzymywanie na wielką skalę kontaktów na odległość i umożliwiała tworzenie wokół pewnych tytułów prasowych zbiorowości odbiorców, którzy omawiali kwestie polityczne, społeczne i ekonomiczne. Czytelnicy gazet choć byli rozproszeni i fizycznie oddaleni  to mieli poczucie łączącej ich więzi o charakterze duchowym, która sprawiała, że tworzyli grupę społeczną. Przy czym warunkiem koniecznym do zaistnienia tak rozumianej wspólnoty były wydarzenia, które stawały się przedmiotem dyskusji i wywoływały kontrowersje.


Załóżmy że  \( P_i,\,i=1...n, \) są funkcjami ciągłymi, które nie zerują się jednocześnie w żadnym punkcie pewnego zbioru  \( U\,\subset\,R^n. \) Schemat rozwiązania równania jest następujący: zapisujemy układ równań


Rozwiązaniem równania różniczkowego cząstkowego rzędu  \( \hskip 0.3pc k \hskip 0.3pc \) w obszarze  \( \hskip 0.3pc U \subset R^n \hskip 0.3pc \)nazywamy funkcję  \( \hskip 0.3pc u:U\to R^n \hskip 0.3pc \),  posiadającą ciągłe pochodne cząstkowe do rzędu  \( \hskip 0.3pc k \hskip 0.3pc \), spełniającą   równanie w każdym punkcie obszaru  \( \hskip 0.3pc  U.\hskip 0.3pc \) Rozwiązanie takie nazywamy   rozwiązaniem klasycznym.  Zastosowania wymagają jednak często rozwiązań które nie mają ciągłych pochodnych, lub nie wszędzie są różniczkowalne lub wreszcie nie wszędzie są ciągłe.  Wymaga to wprowadzenia tak zwanych rozwiązań słabych. W niniejszym tekście ograniczymy się do rozważania  rozwiązań klasycznych, chociaż z punktu widzenia zatosowań są one daleko niewystarczające. Postaramy się natomiast sygnalizawać sytuacje w których widać potrzebę rozważania szerszej klasy rozwiązań oraz sformułujemy wstępne definicje,  zachęcając w ten sposób Czytelnika do sięgnięcia po opracowania bardziej zaawansowane.


Kolejną indywidulaną cechą minerałów jest gęstość[2], czyli stosunek masy do objętości. W minerałach parametr ten jest zróżnicowany i wynosi od 0,9 \(g/cm^3\) dla lodu do 22,5 \(g/cm^3\) dla osmu rodzimego. Za minerały ciężkie uważane są minerały o gęstości równej lub powyżej 2,9 \(g/cm^3\), czyli takie, których gęstość jest wyższa od popularnych minerałów skałotwórczych, tj. kwarc (2,65 \(g/cm^3\)), skalenie (2,56-2,76 \(g/cm^3\)), a za minerały o gęstości niższej lub równej 2,76 \(g/cm^3\) za bardzo lekkie.


i rozwiązując równanie algebraiczne  \( x(t_0)=a=C\,t_0 \) względem  \( C \), otrzymamy  jedyne rozwiązanie  \(  x(t)=a\,\frac{t}{t_0}. \)


Komentarz Liczba Eulera, znana również pod nazwą liczby Nepera, pojawia się jako jedna z podstawowych wielkości w fizyce, a także ekonomii, naukach społecznych itp. Liczba  \( e \) jest wykorzystywana w wielu zagadnieniach matematycznych, widzimy ją w podstawie tzw. logarytmu naturalnego oraz jako podstawę funkcji wykładniczej  \( e^x \), która jest niezastąpiona w równaniach różniczkowych, wystepuje we wzorach funkcji specjalnych, liczbach zespolonych itd.


Prędkość paczki fal (prędkość ruchu obwiedni) wyznaczamy analizując jak przemieszcza się w czasie wybrany punkt obwiedni (na przykład maksimum). Odpowiada to warunkowi


W zależności od dokładnego znaczenia kategorii występujących w liczniku i mianowniku powyższego wzoru można otrzymać dwie postacie prostej stopy zwrotu:


Zastosowanie modelu Gordona do wyceny kapitału akcyjnego zwykłego jest uzasadnione jedynie dla spółek, które regularnie wypłacają dywidendę, a tempo jej wzrostu jest stałe.


Liniami przerywanymi zaznaczono częstości rezonansowe to jest wartości częstości siły wymuszającej, dla której amplituda drgań jest maksymalna. Odpowiadająca jej amplituda nazywana jest amplitudą rezonansową.


Rozwikływanie to – pisze Geertz – jest nieskończonym procesem przybliżania: „prace antropologiczne same składają się z interpretacji, i do tego interpretacji drugiego i trzeciego stopnia. (Z definicji tylko ‘krajowiec’ tworzy interpretacje pierwszego stopnia: jest jego kultura). Są zatem fikcjami: fikcjami w tym znaczeniu, że są ‘czymś tworzonym’, ‘czymś ukształtowanym’ – takie jest pierwotne znaczenie słowa fictio – nie zaś w znaczeniu czegoś fałszywego, nierzeczywistego czy też eksperymentów pomyślanych ‘jak gdyby’.” Jednocześnie jednak dzięki nim udaje się poszerzyć uniwersum ludzkiego dyskursu, lepiej zrozumieć innych, nie tylko po to aby ich opisać, ale żeby stworzyć przestrzeń do porozumienia.


Do minerałów, które nie przechodzą z protolitów do skał metamorficznych i ulegają rozpadowi w warunkach podwyższonych temperatur i ciśnień należą [5], [3], [6]:


Wykazaliśmy w ten sposób, że pochodna prawostronna funkcji  \( F \) w punkcie  \( x_0 \) jest równa  \( f(x_0) \). W analogiczny sposób wykazujemy, że pochodna lewostronna funkcji  \( F \) w punkcie  \( x_0 \) również wynosi  \( f(x_0) \). To implikuje, że  \( F^{\prime}(x_0)=f(x_0) \). CND.


Przy zmianie warunków środowiskowych barchany lub inne typy poprzecznych wydm wałowych mogą zostać przekształcone w wydmy paraboliczne [8], [4], [5], [6], (Rys. 3, Rys. 6). Transformacja ta związana jest z istotnym wyhamowaniem tempa przemieszczania się ramion. Częściowa lub całkowita stabilizacją ramion, zachodzi przez pokrycie ich wegetacją roślinną. Modyfikacja formy następuje, gdy prędkość przemieszczania ramion jest wolniejsze od tempa przemieszczania się części czołowej. W pierwszym etapie dochodzi do zmniejszenia się krzywizny barchanu, kolejno do wyrównania formy, w której ramiona i czoło wydmy znajdą się w układzie linijnym, a w dalszych etapach do uformowania formy łukowej, która powstaje przez wysunięcie części czołowej ku przedpolu. Ramiona wydm parabolicznych skierowane są w kierunku przeciwnym niż dominujące w obszarze wiatry. Oddalanie się czoła wydmy od jej ramion powoduje jej rozciągnięcie.


Działalność finansowa, która wiąże się z powstaniem przychodów i kosztów finansowych, dotyczy zaciągania kredytów i pożyczek, udzielania pożyczek, otrzymywania dywidend z posiadanych akcji i udziałów, dokonywania transakcji papierami wartościowymi i utrzymywania środków na lokatach bankowych.


Wskaźnik bieżącej płynności (WBP) (inne nazwy to wskaźnik bieżący, wskaźnik płynności III stopnia) oblicza się według wzoru [1]:


Na rynku wtórnym bony skarbowe mogą być kupowane i sprzedawane przez osoby prawne lub spółki nieposiadające osobowości prawnej. Obrót odbywa się za pośrednictwem banków, a minimalna kwota transakcji wynosi 50 000 PLN https://www.bgk.pl/male-i-srednie-przedsiebiorstwa/produkty-skarbowe/zarzadzanie-nadwyzkami-finansowymi/bony-skarbowe/.


Władza fanów Fani to jednak nie tylko twórczy i aktywni konsumenci kultury, ale również społeczność mająca duży wpływ na sam tekst lub produkt kultury, nierzadko wywierająca duży nacisk na producentów lub stacje telewizyjne. Jenkins przytacza wiele sytuacji, w których fani wywierali nacisk na producentów lub stacje telewizyjne.  Opisuje między innymi sytuację z końca lat 60. XX w., kiedy jedna z pierwszych zorganizowanych grup fanowskich naciskała na staję NBC, aby przywróciła do ramówki serial „Star Trek”, którego emisję zakończyła w 1969 roku [5]. Obecnie za sprawą internetu i mediów społecznościowych fani z jednej strony mogą o wiele łatwiej wyrażać swoje niezadowolenie czy wywierać naciski, ale z drugiej strony mogą stanowić cenną wskazówkę dla producentów, w jakim kierunku rozwijać daną produkcję. Tak właśnie zrobił Peter Jackson, reżyser trylogii „Władcy pierścieni” (2001), który wraz z producentami z New Line Cinema postanowił od samego początku prowadzić dialog z fanami tej książki. Reżyser w kontakcie z fanami również przedstawiał się jako fan, zachęcając do dyskusji na temat scenariusza filmu, obsady, a także elementów z książki, które można pominąć. Tym samym zdobył sobie ich uznanie i zaufanie. Inną strategię przyjął George Lucas, który co prawda rozpoczął współpracę z fanami „Gwiezdnych wojen” (aktywnymi na polu własnych produkcji od pierwszej części wyreżyserowanej w 1977 roku), lecz narzucił im swoje warunki, co niejednokrotnie prowadziło to napięć między nim a fanami.


Niech \(  A\in\mathbb{R}^{n\times n} \) będzie zadaną macierzą nieosobliwą (warunek ten gwarantuje istnienie macierzy  \( A^{-1} \) ) oraz niech  \( X_i \) oznacza  \( i \)-tą kolumnę poszukiwanej macierzy  \( A^{-1} \), tj.  \( A^{-1}=(X_1,\ldots, X_n)  \). Łatwo sprawdzić, że przy przyjętych oznaczeniach


Do pomiarów temperatur charakterystycznych stosuje się metodę skanningowej kalorymetrii różnicowej DSC (Differential Scanning Callorimetry). Technika ta jest opisana – zob. Skaningowa kalorymetria różnicowa.


Energia potencjalna ma wartość równą zeru w nieskończoności (punkt odniesienia) i maleje w miarę zmniejszania się  \( r \). Oznacza to, że siła jest przyciągająca. Wzór ten jest prawdziwy bez względu na wybór drogi po jakiej punkt porusza się z nieskończoności do  \( r \) bo siła grawitacji jest siłą zachowawczą.


Węgiel brunatny zawiera 65-78% wagowych węgla organicznego [3], [1], (Rys. 2). Jego cechy strukturalno-teksturalne zależą od stopnia uwęglenia i ze względu na to dzielony jest na:


Wykorzystana literatura Części e-podręcznika dotycząca chemii organicznej została opracowana w oparciu o następujące pozycje:


Nadzór nad rynkiem finansowym w Polsce sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego (KNF), która została powołana na mocy ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 753) [1]. Jest to centralny organ administracji rządowej odpowiedzialny za prawidłowość funkcjonowania instytucji finansowych oraz operacji dokonywanych na rynku finansowym.


Niech  \( \hskip 0.3pc f:[a,b]\times\mathbb R^{2n}\to\mathbb R\hskip 0.3pc \) będzie funkcją klasy  \( \hskip 0.3pc C^1.\hskip 0.3pc \)  Rozważmy funkcjonał


Założone w 1930 r. przedsiębiorstwo "Fotolot" wykonało zakrojone na szeroką skalę mapowanie Polesia dla potrzeb melioracji, w dużej części w postaci fotoplanów (map fotograficznych o analogicznym jak ortfotomapa                                                                                sposobie przekazu treści) [46]. Transformacja perspektywiczna była wtedy realizowana na przyrządach analogowych [47]. Współcześnie wykorzystuje się fotogrametrię 2D w inwentaryzacji zabytków jako wsparcie innych metod. Fotogrametria 2D jest dalej efektywna przy wykonywania fotoplanów płaskich malowideł, murów, elewacji.


Zgodnie z zasadą Fermata punkt P (zmienną  \( x \)) wybieramy tak, żeby czas przebycia drogi APB był minimalny (lub maksymalny, lub niezmieniony). Matematycznie oznacza to warunek


Uskoki transformujące  mogą być również sprzężone z granicami konwergentnymi (zob. Typy granic konwergentnych ). Przykładem takiego sprzężenia jest płyta karaibska [5]. Płyta ta graniczy od północy i wschodu z płytą północnoamerykańską, od południa z płytą południowoamerykańską. Północna granica tej płyty to lewoskrętny uskok transformujący. Uskok ten kończy się dochodząc do strefy subdukcji płyty północnoamerykańskiej pod wulkaniczny łuk wyspowy Małych Antyli. Podobnie kończy się prawoskrętny uskok transformujący  stanowiący południową granicę płyty karaibskiej ( Rys. 3 ).


Materiały dodatkowe Otwarty dostęp do wszystkich numerów czasopisma „Surveillance & Society”: https://ojs.library.queensu.ca/index.php/surveillance-and-society/index


gdzie: k - stała szybkości reakcji, A - stała A (czynnik częstośći zderzeń)  \( E_a \) - energia aktywacji reakcji \( [J mol^{-1}] \) R - stała gazowa (8,314  \( [J mol^{-1} K^{-1}] \)) T - temperatura  \( [K] \)(°C + 273)


Narodziny radia i krótka historia Radio rozpoczęło działalność w 1920 roku. W tym okresie próby nadawcze wykonywało Polskie Towarzystwo Radiotechniczne z siedzibą w Warszawie. Prekursorami stworzenia rozgłośni radiowej byli Zygmunt Chamiec oraz Tadeusz Sułowski – założyciele i właściciele spółki Polskie Radio, która w roku 1925 rok rozpoczęła nadawanie [1]. W latach 20. XX wieku radio nie miało jeszcze charakteru masowego, było raczej kosztowną ciekawostką. Z czasem jednak jego rola społeczna znacznie wzrosła, za sprawą rozwoju technologicznego, radio stało się medium bardzo dostępnym i miało charakter medium demokratycznego, umożliwiało bowiem kontakt z wytworami kulturowymi ludziom, których kompetencje komunikacyjne były ograniczone. Z czasem radio upowszechniło się na tyle, że – po krótkim okresie wspólnego słuchania – odbiorniki stały się dostępne dla przeciętnie sytuowanej rodziny [2]. Siłą radia było słowo mówione, które mogło docierać do ogromnych i rozproszonych audytorów, ale równie istotną rolę odgrywała w nim muzyka. W latach 30. XX wieku radio i przemysł fonograficzny połączyły siły, tworząc tzw. złotą erę radiofonii [3]. Na lata 40. XX wieku przypada okres największej świetności radia, potem wraz z pojawieniem się telewizji, radio traci swoją dominującą pozycję wśród audytorium [4]. Od początku radio umożliwiało pełnienie wielu funkcji społecznych. Nowy wynalazek umożliwiający przekazywanie informacji miał dużą siłę oddziaływania na kulturę oraz świadomość polityczną i społeczną odbiorców. Radio stanowiło też ważny nośnik propagandy politycznej, wykorzystywanym m.in. przez Adolfa Hitlera do upowszechniania swojej ideologii [3].


W ramach analizy poziomej bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych można wykorzystać następujące mierniki dynamiki badanych wielkości finansowych [1]:


W przypadku spółek kapitałowych (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjnej) oraz spółki komandytowo-akcyjnej określona jest minimalna wielkość kapitału założycielskiego. Właściciele, wnosząc kapitał do przedsiębiorstwa nabywają prawo do uczestniczenia w podziale wypracowanego zysku, a w razie jego likwidacji - do zwrotu kapitału (ale dopiero po zaspokojeniu roszczeń wierzycieli). Kapitał założycielski w związku z koniecznością finansowania potrzeb rozwojowych przedsiębiorstwa lub pokrycia powstałej straty z działalności może być zwiększony w trakcie funkcjonowania przedsiębiorstwa lub obniżony w zależności od potrzeb właścicieli. Zwiększenie kapitału założycielskiego polega zasadniczo na wniesieniu nowych wkładów (w spółkach jawnych, partnerskich i komandytowych), ustanowieniu nowych udziałów (w spółkach z o.o.) i emisji nowych akcji (w spółkach akcyjnych, prostych akcyjnych i komandytowo-akcyjnych) lub podwyższeniu wartości                                                                                nominalnej dotychczasowych wkładów, udziałów lub akcji. Kapitał zakładowy spółki akcyjnej i komandytowo-akcyjnej dzieli się na akcje o równej wartości nominalnej. Wartość nominalna akcji nie może być niższa niż 1 grosz. Kapitał zakładowy spółki z o.o. dzieli się na udziały o równej albo nierównej wartości nominalnej. Minimalna wartość nominalna udziału wynosi 50 zł. Akcje i udziały nie mogą być obejmowane poniżej ich wartości nominalnej. Jeżeli są obejmowane po cenie wyższej od wartości nominalnej, to uzyskana nadwyżka zasila kapitału zapasowy, stanowiący element kapitału własnego spółek. W prostej spółce akcyjnej akcje nie posiadają wartości nominalnej i są obejmowane w zamian za wkłady pieniężne lub niepieniężne. Wkładem niepieniężnym na pokrycie akcji może być wszelki wkład mający wartość majątkową, w tym również świadczenie pracy lub usług. Na poczet kapitału akcyjnego, stanowiącego kapitał założycielski prostej spółki akcyjnej, są zaliczane jedynie wkłady pieniężne oraz niepieniężne stanowiące zbywalne prawa majątkowe. Akcjonariusz w prostej spółce akcyjnej ma prawo do udziału w zysku oraz prawo do wypłaty z kapitału akcyjnego w kwocie wynikającej z rocznego sprawozdania finansowego, która została przeznaczona do wypłaty w uchwale akcjonariuszy.


Kopolimer ten wytwarza się podczas polimeryzacji w roztworze przy użyciu katalizatorów Zieglera-Natty. EPDM, z podwójnymi wiązaniami znajdującymi się w grupach bocznych, jest znacznie mniej podatny na degradację pod wpływem warunków atmosferycznych i światła słonecznego, niż polietylen. Główne zastosowania EPM to części samochodowe oraz jako modyfikator udarności dla polipropylenu. EPDM jest stosowany w elastycznych uszczelnieniach do samochodów, izolacji przewodów i kabli, powłokach odpornych na warunki atmosferyczne, ścianach bocznych opon, wężach i folii dachowej.


Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne polega na wyrzucaniu elektronów z powierzchni ciała stałego pod wpływem padającego promieniowania. Na Rys. 1 pokazano aparaturę do badania zjawiska fotoelektrycznego.


Negocjowanie to proces immanentnie wpisany w ludzkie życie. Negocjujemy we wszystkich rolach społecznych, jakie pełnimy – w rodzinie, w pracy, w szkole, w sklepie, w grupie znajomych, słowem za każdym razem, gdy nasze potrzeby pozostają w konflikcie z potrzebami drugiej osoby, z tym jednak zastrzeżeniem, że możliwe jest porozumienie satysfakcjonujące obydwie strony [1]. Podstawą negocjacji jest wzajemne przekonywanie się, argumentowanie, ujmowanie przedmiotu sporu jako problemu wspólnie rozwiązywanego i dążenie do uzgodnienia wspólnego punktu widzenia oraz dopasowania działalności stron w sposób możliwie polubowny [2].


W laminacji przekątnej (kątowej) laminy są nachylone w stosunku do powierzchni granicznych warstwy [1], [5], [4], [8], [9].


Samorzutnie mogą przebiegać tylko takie procesy izotermiczno-izochoryczne, które powodują zmniejszenie energii swobodnej układu ( \( \Delta F < 0 \)). Układ osiąga stan równowagi wówczas, gdy jego energia swobodna jest najmniejsza w danych warunkach.


Kolejną giełdą krajową jest Warszawska Giełda Towarowa S.A. (WGT), gdzie pierwsze kontrakty terminowe (futures) wprowadzono do obrotu 20 stycznia 1999 roku. Były to kontrakty na dolara i markę niemiecką, zastąpioną w kwietniu 1999 roku przez euro. W 2002 roku wprowadzono kontrakty na obligacje 2, 5 i 10 letnie. W 2003 roku poszerzono ofertę o kolejne kontrakty m.in. euro/dolar, korona czeska, frank szwajcarski, euro/forint węgierski https://www.bis.org/statistics/derstats.htm?m=2071.


gdzie  \( \hskip 0.3pc F \hskip 0.3pc \)  jest dowolną funkcją posiadającą ciągłe pochodne cząstkowe. Stąd i  ( 6 ) wynika, że całką ogólną równania ( 5 ) ma postać


Aktywa trwałe obejmują składniki majątku o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż 12 miesięcy licząc od dnia bilansowego, tj. dnia, na który sporządzono bilans. Aktywa obrotowe to te składniki majątku, które są przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności, jeżeli trwa on dłużej niż 12 miesięcy. Do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się:


słownie:  \( f \) jest funkcją przyporządkowującą każdej liczbie ze zbioru  \( \{1,2,5,7\} \) różnicę liczby od niej dwa razy większej i jedynki za pomocą jednego z następujących wzorów:


Prosta stopa zwrotu z kapitału całkowitego (\(R_{kc}\)) jest obliczana dla wszystkich dostarczycieli kapitału (inwestora i wierzycieli) zaangażowanego w finansowanie przedsięwzięcia inwestycyjnego. We wzorze na tę stopę uwzględnia się w mianowniku całkowite nakłady inwestycyjne, które są finansowane zarówno kapitałem własnym, jak i obcym, a w liczniku – sumę zysku netto i odsetek od kredytu (pożyczki, obligacji), przeznaczonego na pokrycie części nakładów inwestycyjnych, z danego roku operacyjnej fazy inwestycji.


Problem ten został wyjaśniony przez Heisenberga i Schrödingera, którzy zaproponowali nowy sposób opisu świata mikrocząstek - mechanikę kwantową.


Zwróćmy uwagę, że funkcja  \( {x(t)=A\sin{\omega t}} \) jest również rozwiązaniem równania ale przy innych warunku początkowym bo gdy t = 0 to położenie masy x = 0, a nie jak przyjęliśmy x = A.


W tej klasyfikacji wyróżnia się homopolimery zbudowane z jednego rodzaju monomeru (zazwyczaj > 1000) (np. polietylen czy poli(chlorek winylu)) i kopolimery, w skład których wchodzą dwa lub więcej rodzajów powtarzających się monomerów (np. poli \( [ \)etylen \( -co- \)(octan winylu) \( ] \). W zależności od liczby rodzajów monomerów, kopolimery można podzielić na bipolimery (zbudowane z dwóch rodzajów monomerów), terpolimery (trzy rodzaje monomerów budują polimer) i kwaterpolimery (cztery rodzaje monomerów). Natomiast w zależności od sposobu łączenia się monomerów kopolimery dzieli się na: naprzemienne, (stereo)blokowe, szczepione, statystyczne,  okresowe i gradientowe ( Rys. 1 ).


element powierzchniowy  \( \hskip 0.3pc dS\hskip 0.3pc  \) na sferze  \( \hskip 0.3pc S(P_0,r)\hskip 0.3pc  \),  po przejściu na współrzędne sferyczne wyraża się wzorem


Woda kapilarna (włoskowata) to woda w postaci przejściowej pomiędzy wodą słabo związaną, a wodą wolną. Znajduje się w cienkich (włoskowatych) porach i szczelinach w skale, do pewnej wysokości ponad zwierciadłem wody wolnej (zob.  Strefy wód gruntowych i  Zwierciadła wód gruntowych). Wysokość ta nazywana jest wzniosem kapilarnym [2], [3].


Zgodnie z definicją ciągu, może on być przedstawiony graficznie w postaci wykresu, gdzie na osi odciętych zaznaczamy kolejne liczby naturalne i w układzie współrzędnych zaznaczamy punkty  \(  (n,a_n)  \). Widzimy więc, że wykres ciągu składa się z izolowanych punktów w układzie współrzędnych.


W porównaniu z TFE kopolimer ten ma niższą stabilność termiczną i gorsze właściwości mechaniczne w wysokich temperaturach. Zastępuje się nim PTFE, gdy potrzebne są wyroby o skomplikowanych kształtach, szczególnie produkowane masowo. Zastosowanie w elektronice do izolacji przewodów i kabli pracujących w trudnych warunkach w dużym zakresie temperatury [3]. Przewody izolowane PFA pozostają elastyczne w niskiej temperaturze dlatego są stosowane w czujnikach samochodowych, instrumentach medycznych i naukowych, a także w miniaturowych przewodach sygnałowych [6]. W przemyśle chemicznym służy do produkcji węży, rur , przeźroczystych naczyń odpornych na chemikalia [3], [4].


Kierunek pola  \( {\bf E}  \) w przestrzeni można przedstawić graficznie za pomocą tzw. linii sił (linii pola). Są to linie, do których wektor  \( {\bf E} \) jest styczny w każdym punkcie. Linie sił zaczynają się zawsze na ładunkach dodatnich, a kończą na ładunkach ujemnych. Linie sił rysuje się tak, że liczba linii przez jednostkową powierzchnię jest proporcjonalna do wartości  \( {\bf E} \); gdy linie są blisko siebie to  \( {\bf E} \) jest duże, a gdy są odległe od siebie to  \( {\bf E} \) jest małe.


Najbardziej popularna odmiana kwarcu jest reprezentowana przez półprzeźroczysty i zabarwiony na szaro kwarc dymny ( Rys. 1 ).


Jedynie dwa aktynowce tor i uran występują w znacznych ilościach w skorupie ziemskiej. Uran występuje w blendzie smolistej  \( \ce{U_3O_8} \) i karnotycie  \( \ce{KUO_2VO_4*1.5H_2O} \). Głównym źródłem toru jest piasek monacytowy, w którym razem z innymi metalami ziem rzadkich tor występuje w postaci  \( \ce{ThO_2} \) [1]. Niewielkie ilości plutonu i neptunu można znaleźć w złożach uranu. Aktyn i protaktyn występują jako produkty rozpadu niektórych izotopów toru i uranu. Pozostałe są uważane za pierwiastki syntetyczne [2], [3]. Testy broni jądrowej uwolniły do środowiska sześć aktynowców cięższych od plutonu: ameryku, kiuru, berkelu, kalifornu, einsteinu i fermu [2].


W fazach jonowych przeważają struktury gęstego upakowania. Spotyka się również związki chemiczne o „luźnych” strukturach krystalicznych, na przykład tlenki wysokotopliwych metali przejściowych  \( \ce{(Re, Ti, W, Mo, Nb, Ta)} \). Wokół kationu metalu w strukturze tych tlenków jest rozmieszczonych sześć anionów tlenowych położonych w wierzchołkach oktaedru. Oktaedry w tlenkach  \( \ce{MO_{3}} \) są połączone w sieć trójwymiarową narożami ( Rys. 5 ). W strukturze tej można zauważyć przestrzenny układ wzajemnie prostopadłych tuneli o przekroju kwadratowym. W tych wolnych przestrzeniach mogą lokować się jony obcych atomów i jednocześnie mają tam dużą swobodę ruchu. Proces wnikania obcych jonów do struktury krystalicznej danego materiału i zajmowanie w niej dozwolonych położeń stanowi tzw. interkalację.


Teza ta polemizuje z tradycyjnym wyobrażeniem języka jako „obrazu rzeczywistości”. Zgodnie z nim język jest neutralnym medium, które wyraża to, co „mamy na myśli”,  przekładając na komunikaty słyszalne bądź widzialne dla otoczenia. Zdaniem poststrukturalistów język nie tyle wyraża, ile kształtuje. Badacze tacy jak Foucault i Barthes twierdzą, że tworzą nas dyskursy, wśród których funkcjonujemy. Na naszą tożsamość i światopogląd wpływa to, w jaki sposób w naszym otoczeniu mówi się o rzeczywistości. Przykładowo nie bez znaczenia dla naszego stosunku do przerywania ciąży będzie miał fakt, czy środowisko, w którym wzrastamy, używa określenia „płód” bądź „embrion”, czy też „nienarodzone dziecko”.


Ogniwa galwaniczne dzielimy na:  Ogniwa pierwotne, które po wyczerpaniu nie nadają się do dalszego użytkowania (baterie nieodnawialne, np. ogniwo Leclanchego). Ogniwa wtórne, które można regenerować poprzez ładowanie np. akumulatory. Ogniwo paliwowe jest to urządzenie, które pozwala na ciągłą przemianę energii chemicznej w energię elektryczną lub cieplną. Urządzenia te mogą produkować energię w sposób ciągły, poprzez elektrochemiczne spalanie dostarczonych paliw takich jak. np. wodór, metan. Ogniwo paliwowe pracuje aż do wyczerpania paliwa. Ogniwa paliwowe w przeciwieństwie do akumulatorów nie magazynują energii elektrycznej.


Dzisiaj wiemy, że inne cząstki, zarówno naładowane, jak i nienaładowane, wykazują cechy charakterystyczne dla fal. Dyfrakcja neutronów jest powszechnie stosowaną techniką eksperymentalną używaną do badania struktury ciał stałych. Tak więc, zarówno dla materii, jak i dla światła, przyjmujemy istnienie dwoistego ich charakteru.


Rozważania dotyczące ruchu obrotowego zaczniemy od wyprowadzenia równań kinematyki ruchu obrotowego, podobnych do równań kinematyki ruchu postępowego. W ruchu obrotowym wielkością analogiczną do przesunięcia jest przesunięcie kątowe  \( \varphi  \). Kąt  \( \varphi  \) określa położenie (kątowe) punktu P względem układu odniesienia, jak pokazano na Rys. 1.


Kwantowa natura drgań nie jest więc widoczna dla makroskopowych oscylatorów podobnie, jak nie widzimy dyskretnej natury materii to jest cząsteczek, atomów, elektronów, itp., z których zbudowane są ciała. Wnioskujemy, że doświadczenia z wahadłem prostym nie mogą rozstrzygnąć o słuszności postulatu Plancka.


W procesach osadowych powstaje odmiana niskotemperaturowa kwarcu, która jest zwana kwarcem \(\beta \) (Tabela 1), (zob.  Kwarc [w:] Geologia. Ziemia i procesy endogeniczne). Zwykle kryształy kwarcu są niewielkie i nierozróżnialne makroskopowo, najczęściej reprezentowane są przez chalcedon [1], [2], [3], [5], czyli skrytokrystaliczną formę kwarcu (Rys. 1). W strukturze chalcedonu występują drobne inkluzje wody [3], które wpływają na obniżenie jego twardości do wartości 6.5 w skali Mohsa. Większe kryształy kwarcu osadowego nie są powszechne. Szczególną odmianą kwarcu są diamenty marmaroskie. Są to wysokiej czystości kryształy, które są przeźroczyste i wykazują mocny połysk diamentowy.


Sprawdźmy czy stosując tę modyfikację uzyskamy poprawny wynik na pole  \( B \) pomiędzy okładkami. Z prawa Gaussa wynika, że strumień pola elektrycznego pomiędzy okładkami kondensatora wynosi


Kryształy cząsteczkowe, ze względu na brak elektronów swobodnych są na ogół bardzo złymi przewodnikami ciepła i elektryczności.


W literaturze spotykamy różne sposoby klasyfikacji pierwiastków tego bloku [1]. Zgodnie z zaleceniami IUPAC do lantanowców zaliczmy pierwiastki od lantanu do lutetu, a do aktynowców pierwiastki od aktynu do lorensu ( Rys. 2 ). Wtedy grupę 3 stanowi tylko skand i itr. Kolejna klasyfikacja opiera się na budowie powłok elektronowych lantanu i aktynu. Zgodnie z obsadzaniem powłok przez elektrony, skand i aktyn należą do bloku d, więc powinny należeć do skandowców. Zgodnie z tą klasyfikacją lantanowce to pierwiastki od ceru do lutetu, a aktynowce to pierwiastki od toru do lorensu [2]. Inne źródła [1], [3] do trzeciej grupy układu okresowego zaliczają lutet i lorens, co uzasadniają chemicznym podobieństwem tych pierwiastków do skandu i itru. Lantanowce zatem to pierwiastki od lantanu do iterbu, a aktynowce to pierwiastki od aktynu do nobla. Można znaleźć również informację, że lantanowce i aktynowce należą do trzeciej grupy układu okresowego, ponieważ mają podobne właściwości co skand i itr [1]. W tym podręczniku pierwiastki opisano zgodnie z rekomendacją IUPAC.


W pobliżu przewodników z prądem elektrycznym i magnesów działają siły magnetyczne. Spotykamy je gdy mamy do czynienia z magnesem trwałym, elektromagnesem, silnikiem elektrycznym, prądnicą, czy monitorem komputerowym. Magnesem jest sama Ziemia. Jej działanie na igłę kompasu jest znane od Starożytności. Natomiast w XIX w. Oersted stwierdził, że kompas ulega również wychyleniu w pobliżu przewodnika, w którym płynie prąd i zmienia kierunek wychylenia wraz ze zmianą kierunku prądu.


Pierwszym syntetycznym polimerem była nitroceluloza otrzymana w 1862 r. przez brytyjskiego chemika Alexandra Parkesa. Znalazła ona szerokie zastosowanie w przemyśle filmowym do produkcji taśmy filmowej (gdy potraktowana kamforą) oraz medycznym, jako opatrunek chirurgiczny (gdy rozpuszczona w eterze i alkoholu). Wulkanizacja (przyłączenie siarki do wiązań podwójnych węgiel-węgiel (zob. Hybrydyzacja ) do kauczuku naturalnego była następnym osiągnięciem w chemii polimerów (Friedrich Ludersdorf i Nathaniel Hayward). Jednak za ojca polimerów uznawany jest Hermann Staudinger, który wprowadził terminy kluczowe w dziedzinie polimerów, takie jak polimeryzacja i makrocząsteczki. Prowadzone przez niego badania doprowadziły do rozwoju nowoczesnych polimerów naturalnych i syntetycznych, a w 1953 r. zostały uhonorowane Nagrodą Nobla w dziedzinie chemii „za odkrycia w dziedzinie chemii makrocząsteczek”.


Opisaną technikę XRD nazywa się metodą proszkową, ponieważ stosowana jest do ciał stałych w postaci niewielkiej ilości proszków. Jest to  nieniszcząca technika pozwalająca stosunkowo szybko identyfikować struktury oraz faz występujące w preparacie, określenie w sposób ilościowy koncentracji danej fazy w materiale; określenie stopnia krystalizacji materiału, rozmiarów ziaren (materiały polikrystaliczne) oraz orientacji. Badania dyfraktometryczne wykonywane są przy użyciu urządzeń zwanych dyfraktometrami. Każdy taki dyfraktometr zbudowany jest z lampy rentgenowskiej, monochromatora lub filtrów, stolika do mocowania próbek, detektora, generatora wysokiego napięcia i komputera sterującego pracą dyfraktometru.


Skały nagrzewają się w dzień w wyniku działania promieni słonecznych, natomiast w nocy oziębiają się na skutek obniżania się temperatury.


Chloryty ( Rys. 1  ) to powszechne minerały w wielu skałach metamorfizmu regionalnego oraz metamorfizmu kontaktowego (zob.  Skały metamorfizmu regionalnego  ,  Skały metamorfizmu kontaktowego  ). Najczęściej występuje pennin i klinochlor[1], [2], [3].


Skały są z reguły porowate (osadowe bardziej, a magmowe mniej) i spękane. Chłoną zatem wodę, która zamarzając zwiększa objętość (o ok. 10%) i wywołuje duże ciśnienie wewnętrzne (rozprężające). Rozsadzające działanie zamarzającej wody nosi nazwę zamrozu (Rys. 3).


Do grupy zieleńców i fyllitów nawiązują łupki chlorytowe( Rys. 3  E, F) o zwiększonym udziale chlorytów [3] oraz łupki epidotowo-chlorytowe o zwiększonym udziale chlorytów i epidotów (zob.  Minerały z grupy epidotu  ), [1]. Powstają przez metamorfizm skał pelitycznych ilastych, mułowcowych, marglistych, skał piroklastycznych i magmowych skał zasadowych i ultrazasadowych. Niektóre odmiany formowane są w warunkach wysokiego ciśnienia, w obrębie facji glaukofanowej (zob.   ).


Wiele procesów naturalnych wywołuje powierzchniowe ruchy masowe. W grupie procesów endogenicznych istotne znaczenie mają:


Ruchowi chaotycznemu nie towarzyszy przepływ prądu. Prąd elektryczny to uporządkowany ruch ładunków.


Na ortoobrazach przetwarzanych na NMPT nie ma przesunięć radialnych obiektów wystających nad teren. Dlatego przy łączeniu ortoobrazów linia mozaikowania nie musi omijać takich obiektów. Wobec dowolności przebiegu linii mozaikowania jako nadrzędne kryterium stawia się wybór środkowych części ortoobrazów, dzieląc obszar diagramem Woronoja względem położenia środków rzutów zdjęć. W tej ścieżce technologicznej etapem krytycznym jest uzupełnianie miejsc zakrytych treścią z innych ortoobrazów (zob.  Praktyczne aspekty opracowania ortofoto).


ICP-OES – W technice optycznej spektroskopii emisyjnej do atomizacji i wzbudzenia wykorzystuje się fale radiowe o wysokiej częstotliwości, które umożliwiają wytworzenie plazmy o wysokiej temperaturze (ok. 7000K). Dzięki niej związki chemiczne rozpadają się do atomów, a następnie ulegają wzbudzeniu, po czym emitują pochłoniętą energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego, charakterystycznego dla danego pierwiastka. Metoda polega na jednoczesnym porównaniu sygnałów badanych pierwiastków z sygnałami uzyskanymi od wzorców.


Platynowce z minerałów otrzymuje się poprzez przeróbkę szlamu po elektrolitycznym otrzymywaniu niklu. Dużą część platynowców uzyskuje się poprzez recykling katalizatorów samochodowych za pomocą cyjanków.