Hipoteczne listy zastawne służą refinansowaniu kredytów, wiarygodność spłaty których jest zabezpieczona zastawem na nieruchomości dłużnika, wpisanym do księgi wieczystej.


Huygens podał swoją teorię rozchodzenia się światła w XVII w., znacznie przed sformułowaniem teorii Maxwella. Nie znał więc elektromagnetycznego charakteru światła, ale założył, że światło jest falą. Teoria Huygensa oparta jest na konstrukcji geometrycznej (zwanej zasadą Huygensa), która pozwala przewidzieć położenie czoła fali w dowolnej chwili w przyszłości, jeżeli znamy jego obecne położenie.


Oczywiście pochodna dystrybucyjna jest dystrybucją. Z przeprowadzonych powyżej rozważań wynika natychmiast, że jeśli funkcja  \( \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) posiada pochodną w sensie klasycznym, to posiada również pochodną w sensie dystrybucyjnym i pochodna ta  pokrywa się z dystrybucją generowaną przez pochodną klasyczną.  Co więcej, jeśli funkcja  \( \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) jest różniczkowalna prawie wszędzie, a jej pochodna jest funkcją lokalnie całkowalną  (w sensie Lebesgue'a), to pochodna dystrybucyjna pokrywa się z dystrybucją generowaną przez pochodną klasyczną. Definicje  \( \hskip 0.3pc k\hskip 0.3pc \)-tej pochodnej dystrybucyjnej możemy sformułować dla dowolej dystrybucji, mamy mianowicie następującą definicje:


W ogniwie tym zachodzą następujące reakcje: na anodzie zachodzi reakcja utleniania żelaza (reakcja ( 1 ) ), a na katodzie reakcja redukcji jonów wodorowych (reakcja ( 2 ) ).


Omówimy teraz sposób wyznaczania pola figury ograniczonej przez krzywą zadaną parametrycznie. Najpierw jednak podajmy definicję takiej krzywej.


Teoria kinetyczna gazów, opracowana przez Maxwella i Boltzmana, stawia sobie za cel wyjaśnienie eksperymentalnych praw gazowych oraz stworzenie fizycznego obrazu stanu gazowego na podstawie praw mechaniki i   mechaniki statystycznej, w której wykorzystuje się rachunek prawdopodobieństwa. Z teorii kinetycznej gazów można z pewnym przybliżeniem wyprowadzić zależności pomiędzy ciśnieniem gazu w zamkniętym naczyniu, a prędkością poruszania się jego cząsteczek. Prędkości (jak również pędy) można rozłożyć na trzy składowe względem trzech osi współrzędnych  \( x,y,z \). Dla prostoty rozważań weźmy cząstkę o masie  \( m \) i średniej składowej prędkości  \( u_{x} \)  względem wyodrębnionego kierunku  \( x \) ( Rys. 1 ) Jeżeli cząstka taka ulegnie sprężystemu odbiciu z prostopadłą do kierunku  \( x \) ścianą naczynia, nastąpi zmiana zwrotu prędkości i średni pęd cząsteczki po odbiciu wyniesie -  \( m\cdot u_{x} \).


Prąd w obwodzie narasta eksponencjalnie ze stałą czasową  \( \tau=L/R \). Podobnie rośnie napięcie na oporniku  \( R \)


W wyniku zamrozu szczeliny skalne ulegają poszerzaniu i pogłębianiu, co w konsekwencji prowadzi do rozpadu skały na bloki oraz podziału bloków skalnych na drobniejsze elementy. Proces ten zwany jest kongelifrakcją (multigelifrakcją blokową) [3], [4], [2], [5]. W jego wyniku powstają nagromadzenia gruzów. Formują one, charakterystyczne dla klimatu peryglacjalnego, regolitowe pokrywy grubookruchowych zwietrzelin zwane gołoborzami. Multigelifrakcja granularna to rozpad skały na ziarna, który spowodowany jest działaniem zamrozu w przestrzeniach porowych. Szczególnie podatne na ten typ erozji są skały klastyczne.


Nie powodują więc wzrostu kwasowości roztworu. Wprowadzając mocną zasadę, dostarczamy jony  \( \ce{OH^-} \), które będą wiązane w niezdysocjowane cząsteczki wody przez jony \( \ce{H^+} \) pochodzące ze słabej dysocjacji kwasu octowego.


Zawartość dwutlenku węgla w atmosferze również zmieniała się znacząco w fanerozoiku. Miała na to wpływ ewolucja organizmów, jak również wulkanizm i wycofywanie węgla z obiegu (zob.  Cykl węglowy). Największa ilość dwutlenku węgla była w kambrze [5], (Rys. 2), po czym w sposób nieregularny zmniejszała się w paleozoiku, osiągając minimum w karbonie i permie. Redukcja zawartości dwutlenku węgla w atmosferze wiązała się z rozwojem roślinności lądowej (Rys. 1), intensywną fotosyntezą i wycofaniem węgla z obiegu przez powstanie złóż węgla kamiennego [4]. W mezozoiku ilość dwutlenku węgla zwiększała się, osiągając kolejne maksimum w jurze i kredzie, w kenozoiku ilość ta zmniejszała się, osiągając minimum w neogenie.


Stworzenie i podtrzymanie pozytywnego obrazu siebie jest bardzo istotnym motywem działania. Ludzie, świadomie lub nie, wkładają dużo wysiłku, by być ocenianym przez innych i/lub siebie jako osoby kompetentne, wartościowe, atrakcyjne i dobre. Sytuacje, które potencjalnie mogą stwarzać zagrożenie dla poczucia własnej wartości czy skuteczności, mogą równocześnie przyczyniać się do zaostrzenia konfliktów interpersonalnych. Każda relacja interpersonalna, czy to w grupie czy jeden na jeden, powoduje potencjalne zagrożenie dla poczucia własnej wartości i chęć obrony ego. Jak piszą de Dreu i Gelfand: „im mniej stabilna jest samoocena jednostki, tym gorzej radzi sobie ona z wrogością i negatywnymi opiniami, a ponieważ wrogość i negatywne informacje zwrotne są nieodłączną częścią konfliktu społecznego, tym bardziej prawdopodobne jest, że w przypadku ich pojawienia się konflikt eskaluje” [1]. Mimo, iż samoocena jest konstruktem w miarę stabilnym w czasie, to jednak doświadczenie pozytywnej lub negatywnej informacji zwrotnej może mieć wpływ na zachowanie jednostek, a w przypadku doświadczenia krytyki, do wrogości, a ta z kolei do konfliktu. Zwłaszcza gdy samoocena jawna jest różna od tej utajonej. Jak pokazują badania Jordana i współpracowników [2], osoby o wysokiej jawnej, a niskiej podświadomej samoocenie są bardziej skłonne do wrogości czy uprzedzeń w porównaniu z osobami, których świadoma i nieświadoma samoocena jest taka sama. Jest to spójne z wynikami innych badań [3], które pokazały, że osoby o niestabilnej wysokiej samoocenie mają wyższe skłonności do przejawiania złości niż osoby o stabilnej samoocenie. Chęć ochrony ego przekłada się na konkretne zachowania i decyzje, jak na przykład: przecenianie swoich możliwości (iluzja kontroli), kompetencji (zawyżona pewność siebie), ale także i posiadanych dóbr (ludzie uważają za lepsze to, co sami posiadają).


Zauważmy, że w trakcie podnoszenia ciała człowiek działa siłą  \( F \) równą ciężarowi ale przeciwnie skierowaną, więc "dodatnia" praca  \( W = mgh \) wykonana na drodze  \( h \) przez siłę  \( F \) (człowieka) jest równa co do wartości "ujemnej" pracy wykonanej przez siłę ciężkości.


Glaukonit jest typowym minerałem środowisk morskich (Rys. 2), (Tabela 1). Powszechnie tworzy się na obszarach szelfowych, rzadziej w warunkach skłonowych [1], [8]. Powstaje w trakcie wietrzenia pomorskiego (halmyrolizy). Glaukonit zwykle występuje w formie skrytokrystalicznej tworząc milimetrowej wielkości agregaty [1]. Wyróżnia go charakterystyczna, intensywnie zielona barwa. Do cechy tej nawiązuje nazwa tego minerału, [z gr.] glaukos oznacza niebieskozielony [9]. Glaukonit to składnik poboczny lub akcesoryczny skał klastycznych, głównie piaskowców, mułowców, obecny jest też w marglach i wapieniach. Ma wpływ na ogólne zabarwienie skał klastycznych i nawet niewielka jego domieszka nadaje skale charakterystyczny zielonawy odcień. Skały klastyczne, które w ponad połowie zbudowane są z glaukonitu nazywane są glaukonitytami (zob. Skały żelaziste).


Niedoskonałością teorii E. Rutherforda był fakt, iż elektron, który krąży wokół jądra nieustannie emituje promieniowanie elektromagnetyczne, przez co traci swoją energię, a co za tym idzie jego prędkość w ruchu po orbicie maleje, a odległość dzieląca elektron od jądra spada. Prowadzi to do zderzenia cząstek i zniszczenia atomu ( Rys. 1 ). Doświadczenie Nielsa Bohra przekonuje, że nic takiego nie ma miejsca, a opisany przez Rutherforda model – choć zgodny z prawami Maxwella (fundamentem elektrodynamiki klasycznej) – jest sprzeczny ze stanem faktycznym.


gdzie  \( z=z(x,\,y) \). Zakładamy że  \( P,\,Q,\,R \) — są funkcjami ciągłymi w pewnym zbiorze otwartym  \( U\,\subset\,R^3. \) Ponadto zakładamy, że w zbiorze  \( U \) nie ma żadnego punktu, w którym te funkcje zerują się jednocześnie. Rozpatrzmy funkcję wektorową


Mogą nimi też handlować banki – na przykład informuje o tym BGK https://www.bgk.pl/files/public/Pliki/Przedsiebiorstwa/Produkty_skarbowe/Broszura_informacyjna.pdf.


Planck nie tylko zmodyfikował wzór Wiena, ale zaproponował zupełnie nowe podejście mające na celu stworzenie teorii promieniowania ciała doskonale czarnego. Założył on, że każdy atom zachowuje się jak oscylator elektromagnetyczny posiadający charakterystyczną częstotliwość drgań.


Drugi typ jezior to zbiorniki namorenowe (Rys. 2). Powstają one w bezodpływowych zagłębieniach moreny i nie posiadają stałego zasilania fluwialnego. Deponowane są w nich drobnoklastyczne utwory o typie mułów i iłów (iły zastoiskowe) [6], które w częściach zewnętrznych jezior zawierają domieszkę piasków i żwirów. Materiał do takich zbiorników jest donoszony przez wody przemywające moreny.


Uzyskany w ten sposób wzór ( 4 )  na rozwiązanie problemu początkowego ( 1 ), ( 2 ) nosi nazwę wzoru d'Alemberta.


Przyjrzyjmy się drganiu poprzecznemu struny. Jeżeli struna zamocowana na obu końcach zostanie najpierw wygięta, a następnie puszczona, to wzdłuż struny rozchodzą się drgania poprzeczne. Zaburzenia te odbijają się od zamocowanych końców i w wyniku interferencji powstaje fala stojąca. Zwróćmy uwagę, że drgania struny wytwarzają w otaczającym strunę powietrzu dźwiękowe fale podłużne (fale akustyczne). Ponieważ jedynym warunkiem, jaki musi być spełniony, jest nieruchomość obu końców struny, czyli istnienie węzłów fali stojącej na tych końcach, to mogą powstać w tej strunie fale stojące o różnej długości. Pierwsze trzy rodzaje drgań jakie powstają w strunie o długości  \( L \) zamocowanej na końcach zostały pokazane na Rys. 1.


Substancja, która jest bliska minerałowi, ale nie spełnia wszystkich kryteriów zakreślonych w definicji, nazywana jest substancją mineralną( Rys. 1  B, C). Specyficzną grupą należącą do substancji mineralnych są tak zwane biominerały, czyli analogi minerałów występujące w skałach, lecz powstałe w organizmach żywych, tj. elementy twarde, głównie szkieletowe i zęby (np. kalcyt w muszlach małży, apatyt w kościach kręgowców). Inną grupą są mineraloidy, czyli formy, które od minerałów różni brak wykształcenia struktury krystalicznej. Do mineraloidiów zaliczane są np. opal, szkliwo wulkaniczne lub szokowe, bursztyn, ozokeryt, asfalt, które są amorficzne (niekrystaliczne).


Proces umieszczenia ofiolitu na kontynencie nazywa się obdukcją[12]. Istnieje wiele modeli obdukcji. W zasadzie można je umieścić w dwóch grupach:


Skalenie sodowe i potasowe krystalizują z magm bogatych w krzemionkę, z kolei krystalizacja skaleni zasobniejszych w cząstkę anortytową zachodzi z magm, w których tej krzemionki jest mniej (zob.  Krystalizacja magmy  ). W głębinowych skałach magmowych skalenie tworzą kryształy duże, zwykle wielkości do kilku centymetrów. Największe kryształy, osiągające wielkości metrów, mogą występować w pegmatytach.


Powstaje pytanie: co należy zrobić, by rozwiązanie skalarnego RRZ nie zależało od dowolnych stałych? W innym sformułowaniu pytanie to brzmi następująco: przy jakich warunkach rozwiązanie RRZ będzie jednoznaczne? Otóż, skoro rozwiązanie ogólne skalarnego RRZ  \( n \)-go rzędu zależy od  \( n \) dowolnych stałych, to, żeby otrzymać rozwiązanie jednoznaczne, wystarczy, jak się wydaje, podać  \( n \) dodatkowych warunków algebraicznych. Domniemanie to jest słuszne w większości przypadków, z którymi stykamy się w praktyce.


Kopolimery okresowe są polimerami, w których ułożenie trzech lub większej liczby rodzajów monomerów regularnie powtarza się wzdłuż łańcucha. Natomiast, w kopolimerach gradientowych rodzaj występujących monomerów, z przeważnie jednego rodzaju do przeważnie drugiego rodzaju, zmienia się stopniowo w sposób ciągły wzdłuż szkieletu polimeru. W przypadku bipolimeru oznacza to, że zawartość jednego monomeru wzrasta, a drugiego maleje wzdłuż łańcucha. Przy takiej zmianie składu kopolimeru obserwuje się słabsze siły odpychania w łańcuchu i między łańcuchami.


Otaczająca nas materia dąży do minimum energii, stąd atomy dążąc do takiego stanu tworzą cząsteczki - w chemii najmniejsze części prostych substancji chemicznych lub związków chemicznych. Cząsteczki mogą niezależnie istnieć i utrzymać właściwości chemiczne danej substancji lub związku. W rzeczywistości cząsteczka zawiera co najmniej dwa atomy. Nie ma znaczenia, czy atomy są takie same jak w przypadku czasteczek gazów ( \( \ce{H_2} \), \( \ce{O_2} \), \( \ce{Cl_2} \)) czy różnią się od siebie ( \( \ce{H_2O} \)).


gdzie: \(x,y\) – współrzędne punktu na zdjęciu, w dowolnym układzie prostokątnym na zdjęciu, \(X,Y\) – współrzędne punktu na obiekcie, w dowolnym układzie prostokątnym na płaskim obiekcie, \(a_1,..., a_8\) oraz \(b_1,..., b_8\) – parametry transformacji odpowiednio dla  (2) i  (3).


Wiele z wielkości fizycznych jest współzależnych. Na przykład prędkość jest długością podzieloną przez czas, gęstość masą podzieloną przez objętość itd. Dlatego spośród wszystkich wielkości fizycznych wybieramy pewną ilość tak zwanych wielkości podstawowych, za pomocą których wyrażamy wszystkie pozostałe wielkości nazywane wielkościami pochodnymi. Z tym podziałem związany jest również wybór jednostek. Jednostki podstawowe wielkości podstawowych są wybierane (ustalane), a jednostki pochodne definiuje się za pomocą jednostek podstawowych.


W wodach podziemnych wykryto dotychczas 50 naturalnych pierwiastków z 88 występujących w przyrodzie [3]. Dzielą się one na:


Metoda pomiaru prędkości płynu oparta na wyznaczeniu różnicy wysokości płynu w dwóch pionowych rurkach nosi nazwę metody Venturiego.


Wówczas można przyjąć, że  \(  \Phi=\phi(x,\,y)-z  \) i warunek styczności przybiera postać równania


Dwutlenek węgla jest gazem cieplarnianym (zob.  Gazy cieplarniane i ich wpływ na klimat), więc jego zawartość w atmosferze ma związek z globalnymi ociepleniami i ochłodzeniami. Istnieje korelacja pomiędzy zmianami temperatury, a ilością dwutlenku węgla w późnym paleozoiku, mezozoiku i kenozoiku. Zlodowacenia późnopaleozoiczne i plejstoceńskie miały miejsce w okresach, kiedy zawartość dwutlenku węgla w atmosferze była niska [6]. Z kolei mezozoiczne ocieplenie miało miejsce czasie, kiedy zawartość tego gazu w atmosferze była stosunkowo wysoka. Korelacja ta nie jest tak oczywista we wczesnym paleozoiku.


SIFT 1     działa skutecznie na zdjęciach o różnych skalach i stosunkowo dużym wzajemnym skręceniu (zakres różnic zależy od takich czynników jak: wielkość GSD, kąt obserwacji detalu obiektu, oświetlenie, tekstura). Ostateczna liczba punktów wiążących jest zwykle rzędu kilku tysięcy na zdjęciu (!), co daje wysokie prawdopodobieństwo ich równomiernego rozmieszczenia na zdjęciach. Dzięki temu uzasadniona jest estymacja EOW i dystorsji na etapie aerotriangulacji (samokalibracja – zob.  Kalibracja kamer).


Używana jest również skala, mierząca za pomocą przyrządów intensywność procesów sejsmicznych. Wielkość, czyli tzw. magnituda trzęsienia ziemi, jest miarą intensywności procesów w samym epicentrum. Nazywana jest ona potocznie skalą Richtera od nazwiska Charlsa F. Richtera, który użył ją po raz pierwszy w 1935 roku dla mierzenia intensywności trzęsień w Kalifornii. Była ona potem wielokrotnie modyfikowana, stad mamy do czynienia z różnymi skalami magnitudy. Łączy je klasyfikacja na podstawie logarytmu dziesiętnego maksymalnej amplitudy fal sejsmicznych (zob.  Fale sejsmiczne  ). I tak, trzęsienie o magnitudzie 6 jest 10 razy silniejsze niż trzęsienie o magnitudzie 5. Skala ta nie ma górnej granicy, choć potocznie przyjmuje się wartość10 za graniczną, wzorując się na obserwacjach najsilniejszych zarejestrowanych współcześnie trzęsień, których magnitudy nie przekraczały wielkości 9,6.


gdzie  \( \hskip 0.3pc I\hskip 0.3pc  \) oznacza macierz jednostkową a  \( \hskip 0.3pc p_0,\ldots,p_n\hskip 0.3pc  \)- są to liczby rzeczywiste. Jeśli  \( \hskip 0.3pc \lambda \hskip 0.3pc  \) jest wartością własną macierzy  \( \hskip 0.3pc A\hskip 0.3pc  \) to przez


Dla  \( \hskip 0.3pc t\in \mathbb{R}\hskip 0.3pc \) definiujemy ciąg macierzy  \( \hskip 0.3pc\{S_k(t)\}\hskip 0.3pc  \)


W sytuacji kiedy porusza się zarówno źródło, jak i obserwator, otrzymujemy zależność będącą połączeniem wcześniejszych wzorów.


ale wartość jej zmienia się bo zmienne jest napięcie i natężenie prądu. Dlatego też w przypadku prądu zmiennego do obliczenia mocy posłużymy się wartościami średnimi. Zgodnie z naszymi obliczeniami moc w obwodzie  \( RLC \) w dowolnej chwili  \( t \) wynosi


Defekty kryształów klasyfikuje się według różnych kryteriów. Najczęściej stosuje się kryteria geometryczne – kształtu i rozmiaru obszaru zaburzonego. Ze względu na kształt wyróżnia się defekty punktowe (zerowymiarowe), liniowe (jednowymiarowe), płaskie (dwuwymiarowe) i objętościowe (trójwymiarowe). Natomiast ze względu na skalę rozmiarów defekty te można podzielić na: subatomowe (elektronowe), atomowe (zero-, jedno- i dwuwymiarowe) oraz makroskopowe (trójwymiarowe).


W r. 1918 G. Duffing wyprowadził równanie, opisujące drgania rdzenia sprężystego, podwieszonego w silnym polu magnetycznym (zob. Rys. 1 ):


Częstotliwość wypłat dywidendy i jej wysokość zależą od statutu spółki, jej wyników finansowych oraz decyzji walnego zgromadzenia akcjonariuszy co do wielkości części wypracowanego zysku, jaka zostanie przeznaczona na wypłatę dywidend.


6. Współrzędna  \( x \) punktu stacjonarnego odpowiada ekstremum funkcji  \( V(x) \). Punkt stacjonarny  \( (x_0,\,0) \) jest środkiem, jeżeli  \( V \) ma w  \( x_0 \) minimum lokalne; punkt stacjonarny \( (x_1,\,0) \) jest siodłem, jeżeli w  \( V(x_1) \) ma w  \( x_1 \) maksimum lokalne. Dowód. Jeżeli  \( x_\nu \) jest punktem stacjonarnym, to  \( \phi(x_\nu)=0 \). Stąd  \( V'(x_\nu)=-\phi(x_\nu)=0 \), a zatem punkt  \( x_\nu \) jest podejrzany o to, że jest on punktem ekstremalnym dla funkcji  \( V(x) \). Licząc dalej macierz linaryzacji układu w punkcie  \( x_\nu , \) otrzymamy:


Ponieważ cały ładunek gromadzi się na zewnętrznej powierzchni to wewnątrz pole  \( {\bf E} = 0 \). Co więcej  \( {\bf E} \) musi być prostopadłe do powierzchni, bo gdyby istniała składowa styczna do powierzchni to elektrony poruszałyby się po niej. Ponownie, jak w przypadku nieskończonej naładowanej płaszczyzny wybieramy powierzchnię Gaussa w kształcie walca (zob. moduł Zastosowanie prawa Gaussa: Płaskie rozkłady ładunków-Rys. 1 ), ale tym razem linie pole wychodzą tylko przez jedną podstawę walca  \( S \), na zewnątrz. Z prawa Gaussa wynika, że


Od medium elitarnego do popularnego Do polowy XIX wieku prasa była medium elitarnym. Gazety były kupowane jedynie przez ludzi bardzo zamożnych. Dopiero połączenie wpływów ze sprzedaży nakładu gazety i z reklam pozwoliło na popularyzację tego medium, gdyż umożliwiło powstanie taniej gazety, dostępnej dla szerokiego kręgu odbiorców [2].


Zbiór  \( \Delta_n=\{x_0,x_1,\ldots,x_n\} \) nazywamy  \( n \)-tym podziałem przedziału  \( [a,b] \) odpowiadającym ustalonej liczbie  \( n \). Dla  \( n \)-tego podziału przedziału  \( [a,b] \) oznaczmy przez  \( \Delta x_k \) długość dowolnego podprzedziału  \( [x_{k-1},x_k] \), tzn.


gdzie  \( \overrightarrow{i}=\left( 1,0,0\right)  \),  \( \overrightarrow{j}=\left(0,1,0\right)  \),  \( \overrightarrow{k}=\left( 0,0,1\right)  \).


Traktowanie przedmiotów jak punktów materialnych, tzn. obdarzonych masą cząstkek bezwymiarowych (o zerowej objętości), wystarczało w przypadku ruchu postępowego ciał, ponieważ ruch jednego punktu odzwierciedlał ruch całego ciała. Jednak rzeczywiste ciała są układami ogromnej liczby atomów, a ich ruch może być bardzo skomplikowany. Ciało może wirować lub drgać, w trakcie ruchu cząstki mogą zmieniać swoje wzajemne położenie. Przykład takiego ruchu jest przedstawiony na Rys. 1.


Jeżeli układ wektorów   \( \hskip 0.3pc \{v_1,\ldots ,\hskip 0.3pc v_k\}\hskip 0.3pc  \) jest bazę przestrzeni  \( \hskip 0.3pc V_\lambda\hskip 0.3pc  \) to następujące funkcje


Ultramylonity to skały zaawansowanego metamorfizmu dyslokacyjnego, w których zaznacza się najsilniejsze rozdrobnienie i ilość drobnych porfiroklastów nie przekracza \(10\%\). W ultramylonitach wyraźnie zaznaczają się struktury kierunkowe [2].


jest styczna do rozwiązania  \( y=\phi(x;\,C) \) równania ( 1 ) spełniającego warunek początkowy  \( y(x_0)=y_0. \) Rozwinięcie tego rozwiązania w szereg Taylora


Szereg łączący minerały żelazo-magnezowe (oliwiny, pirokseny, amfibole, biotyt) określany jest mianem nieciągłego szeregu reakcyjnego. Każdy kolejny minerał ma strukturę całkowicie odmienną i w trakcie reakcji ze stopem magmowym jest ona przebudowana. Drugi szereg zawiera plagioklazy, w sukcesji od                                                                                wapniowych do sodowych, i nazywany jest ciągłym szeregiem reakcyjnym. Plagioklazy są minerałami izomorficznymi i przebudowa odmian bardziej wapniowych w bardziej sodowe nie wymaga przekształcenia struktury sieci.


Azot, ze względu na jego rolę w produkcji wielu ważnych związków oraz rolę w przyrodzie został omówiony w osobnym rozdziale – Azotowce (Azot).


„Aktywowane” halogenki węglowodorów ulegają reakcji nukleofilowego przemieszczenia w obecności nukleofili oraz reakcji eliminacji w obecności zasad.


Jeżeli atom diamagnetyczny umieścimy w zewnętrznym polu magnetycznym to na elektrony działa siła magnetyczna  \( \mathbf{F} = e\mathbf{v} \times \mathbf{B} \), która powoduje zmianę siły dośrodkowej działającej na elektron i zmienia prędkość kątową elektronów.


W fizyce mamy do czynienia zarówno z wielkościami skalarnymi jak i wielkościami wektorowymi. Wielkości skalarne takie jak, np. masa, objętość, czas, ładunek, temperatura, praca, mają jedynie wartość. Natomiast wielkości wektorowe, np. prędkość, przyspieszenie, siła, pęd, natężenie pola, posiadają wartość, kierunek, zwrot i punkt przyłożenia. Poniżej przypominamy podstawowe działania na wektorach.


W tym ruchu zmienia się również prędkość styczna bo człowiek porusza się wzdłuż promienia. W punkcie  \( A \) prędkość styczna  \( v_s=\omega r  \) a w punkcie  \( A' v_s=\omega (r +\Delta r) \). Zmiana prędkości stycznej wynosi więc


Konstrukcja kontraktu futures jest bardzo podobna do konstrukcji kontraktu  forward, tzn. jedna strona kontraktu zobowiązuje się do sprzedaży a druga do kupna określonej ilości dobra (instrumentu finansowego) po wyznaczonej cenie w przyszłości.


Odpowiedź, którą już znamy, brzmi następująco: prawa strona równania zadaje w każdym punkcie  \( (x_0,\,y_0) \) płaszczyzny fazowej wielkość pochodnej rozwiąznia  \( y=\phi(x;\,C) \) przechodzącego przez ten punkt. Można to przeformułować jeszcze w taki sposób: prosta


Zadaniem obserwatora podczas pomiaru jest takie ustawienie znaczka pomiarowego, aby dotknął detalu terenowego na modelu 3D. Zaletą obserwacji stereoskopowej jest prawidłowe wskazanie punktów homologicznych na obu zdjęciach, gdyż są widziane równocześnie. W przypadku pomiaru NMT realizowanego bezpośrednio w siatce kwadratów, jest stosowane automatyczne przesunięcie o rozmiar oczka siatki, w nowym miejscu obserwator "dotyka znaczkiem terenu". Wadą stereo jest możliwość pomiaru tylko na dwóch zdjęciach, wykorzystanie wszystkich odwzorowań detalu na zdjęciach wymaga sukcesywnej zmiany pary stereoskopowej. Jeżeli jest wiele par stereoskopowych, wówczas preferowane są stereogramy o większym kącie wcinającym, złożone ze zdjęć z tego samego szeregu.


Kwarc jest typowym składnikiem skał metamorficznych dziedziczonym po protolicie. Jego ilość zależy od ilości minerałów z grupy krzemionki obecnych w skale wyjściowej. Wśród skał metamorficznych występują odmiany kwarcowe mono- lub prawie monomineralne nazywane kwarcytami (zob.  Skały metamorfizmu regionalnego  ), [4]. Powszechne są skały oligomiktyczne, tj. fyllity, gnejsy, granulity i niektóre odmiany łupków, gdzie kwarc należy do głównych składników (zob.    ),    ,    ). W wielu typach skał metamorficznych jest minerałem pobocznym lub akcesorycznym. W odmianach oligomineralnych tworzy często indywidualne nagromadzenia w formie gniazd lub soczewek. Powszechnie występuje również jako minerał wypełniający żyły.


Na rynku handluje się dwoma rodzajami tych walorów, w zależności od tego, do kogo skierowana jest oferta:


Różniczkując to wyrażenie obustronnie po  \( dt \) i podstawiając  \( I = dQ/dt \) otrzymujemy równanie


Miejscowe skupienia krzemionki wewnątrz innych skał osadowych tworzą konkrecje (Rys. 3). Powstają podczas procesu diagenezy i są elementami wtórnymi. Występują zazwyczaj w skałach węglanowych, rzadziej w skałach okruchowych. Tworzą formy niewielkich rozmiarów, których średnice (lub miąższości) liczone są w milimetrach lub centymetrach.


W obecności węgla aktywnego, jako katalizatora,  tworzy fosgen – duszący gaz bojowy, zastosowany po raz pierwszy w czasie I wojny światowej:


Niech  \( \hskip 0.3pc f:\mathbb R \to \mathbb C\hskip 0.3pc \) będzie funkcją taką, że  \( \hskip 0.3pc |f| \hskip 0.3pc \) jest całkowalna na  \( \hskip 0.3pc \mathbb R,\hskip 0.3pc \)  tzn. \( \hskip 0.3pc f\in L^1(\mathbb R)\hskip 0.3pc \) (Czytelnik nieobeznany z funkcjami o wartościach zespolonych może przyjąć, że  \( \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) jest funkcją o wartościach rzeczywistych, czyli  \( \hskip 0.3pc f:\mathbb R \to \mathbb R\hskip 0.3pc \)).


W sytuacji przedstawionej na rysunku poniżej bąk ma prędkość kątową  \( \omega  \) dookoła swej osi. Ma również moment pędu L względem tej osi, która tworzy kąt  \( \theta \) z osią pionową. Punkt podparcia bąka znajduje się w początku inercjalnego układu odniesienia.


Bezwzględnej wartości potencjału elektrody zanurzonej w roztworze elektrolitu nie można zmierzyć.  Jedynie można wykonać pomiar różnicy potencjałów między dwiema elektrodami w ogniwie (SEM – siły elektromotorycznej ogniwa). Jeśli chcemy zmierzyć potencjał elektrody, to należy zbudować ogniwo w którym jedna elektroda jest elektrodą odniesienia (elektroda o znanym i stałym niezmieniającym się  w czasie potencjale), a drugą jest elektroda badana. Rys. 1 przedstawia schemat ogniwa za pomocą którego możemy zmierzyć potencjał elektrody cynkowej zanurzonej w roztworze siarczanu(VI) cynku. Jako  elektrodę odniesienia użyto nasyconą elektrodę chlorosrebrową, której potencjał wynosi 0,222 V względem standardowej elektrody wodorowej. Zanurzenie metalu w roztworze zawierającym jego jony powoduje rozpoczęcie dwóch procesów. Elektroda cynkowa będzie ulegać roztwarzaniu i jony cynku będą przechodzić do roztworu. Drugi proces jest związany z jonami cynku znajdującymi się w roztworze, które zaczną pobierać elektrony w powierzchni cynku i osadzać się na powierzchni elektrody cynkowej. Jeśli szybkości obu tych procesów zrównają się, na powierzchni elektrody cynkowej ustali się stan równowagi, co spowoduje naładowanie się elektrody cynkowej do pewnego potencjału, który będzie można zmierzyć jedynie za pomocą ogniwa.


Z tego porównania wynika, że nie zmienia się odległości pomiędzy głównymi maksimami (przy zachowaniu odległości między szczelinami  \( d \) i długości fali  \( \lambda  \)). Położenia maksimów głównych nie zależą więc od  \( N \). Nastąpił natomiast bardzo wyraźny wzrost natężenia maksimów głównych, ich zwężenie oraz pojawiły się wtórne maksima pomiędzy nimi.


Metoda zasadza się na ustaleniu współczynników wydłużenia wektorów \(O_1P_1\) i \(O_2P_2\), aby spotkały się punkcie \(P\) (Rys. 2), co wyraża zależność  (2):


Fale elektromagnetyczne posiadają zdolność do przenoszenia energii od punktu do punktu. Szybkość przepływu energii przez jednostkową powierzchnię płaskiej fali elektromagnetycznej opisujemy wektorem  \( {\bf S } \) zwanym wektorem Poyntinga. Wektor  \( {\bf S } \) definiujemy za pomocą iloczynu wektorowego


Przełomy epigenetyczne powstają wówczas, kiedy rzeka początkowo eroduje swoje starsze osady, a następnie napotyka na twarde skały podłoża (Rys. 3), [3].


Czynniki wpływające na selekcję informacji Zdaniem Denisa McQuaila [4] w tradycyjnych mediach zachodnich wpływ na dopuszczenie informacji do obiegu mają trzy czynniki: ludzie, lokalizacja oraz czas. Jeśli chodzi o ludzi, to im bardziej jest znana dana osoba, tym większe szanse, że dane wydarzenie z nią związane zostanie opublikowane. Wydarzenia dotyczące ludzi sławnych, polityków lub celebrytów aktualnie popularnych w mediach zyskują większą uwagę wydawców mediów. W tym przypadku jednak nie tyle chodzi o relacje z wydarzeń z udziałem tych osób, ile o ich wypowiedzi na temat różnych wydarzeń. Drugim czynnikiem, który wpływa na dopuszczenie informacji do publikacji jest lokalizacja wydarzenia i odległość od miejsca skupienia władzy. Im wydarzenie bliżej miejsca skupienia władzy, np. stolicy kraju, tym istnieją większe szanse, że media się nim zainteresują. Nie dotyczy to jednak wydarzeń o dużym zasięgu rozgrywających się na peryferiach lub tragicznych w skutkach. Trzecim czynnikiem mającym wpływ na publikację informacji o wydarzeniu jest czas, dotyczy to zwłaszcza wydarzeń nierutynowych i nieoczekiwanych, takich jak: wypadki, skandale czy przypadki.


Polietyleny (ang. polyethylene albo poly(methylene)) są bardzo urozmaiconą grupą polimerów o bardzo zróżnicowanych właściwościach, które ogólne dzielą się na dwie podstawowe grupy:


Przypuśćmy, że funkcjonał  \( \hskip 0.3pc {\cal F} \hskip 0.3pc \) posiada w punkcie  \( \hskip 0.3pc u_0\in {\cal M}\hskip 0.3pc \) minimum lokalne. Dla   \( \hskip 0.3pc u \in {\cal M}\hskip 0.3pc \) połóżmy


gdzie  \( \hskip 0.5pc C=\begin{bmatrix}c_1\\ \vdots \\c_n\end{bmatrix}\hskip 0.5pc \),  a  \( \hskip 0.6pc c_1,\ldots ,\hskip 0.3pc c_n\hskip 0.3pc \)-są to dowolne stałe. Natomiast rozwiązanie  układu równań ( 1 ) spełniającego warunek początkowy


Różnice między trzema stanami skupienia uwarunkowane są przez odległości między cząsteczkami i wzajemne ich oddziaływanie. Przy dużych odległościach (małe gęstości ciał) siły oddziaływania między cząsteczkami nie są dostatecznie duże, aby pozbawić te cząsteczki samodzielnego ruchu postępowego. Umożliwia to istnienie stanu gazowego, w którym objętość ciała może przybierać dowolne rozmiary.


Najcieńsza magnetosfera występuje w obszarach okołobiegunowych ( Rys. 3 ). Jest to miejsce, gdzie wiatr słoneczny dostaje się w warstwy atmosferyczne, czego objawem są rozbłyski, zwane świeceniem zorzowym ( Rys. 4 ), [1], [6].


\( \begin{align*} \ce{_7N}:&\ \ce{1s^2 2s^2 2p^3}\\ \ce{_{11}Na}:&\ \ce{1s^2 2s^2 2p^6 3s^1}\\ \ce{_{25}Mn}:&\ \ce{1s^2 2s^2 2p^6 3s^2 3p^6 4s^2 3d^5}\\ \ce{_{26}Fe}:&\ \ce{1s^2 2s^2 2p^6 3s^2 3p^6 4s^2 3d^6}\\ \ce{_{32}Ge}:&\ \ce{1s^2 2s^2 2p^6 3s^2 3p^6 4s^2 3d^{10} 4p^2} \end{align*} \)


Zmiany technologiczne powodują i w najbliższych latach będą powodowały konieczność wykorzystywania przez radio nowoczesnych rozwiązań technologicznych, by lepiej odpowiadać potrzebom swoich odbiorców.


Dla jądra o promieniu  \( R \) i liczbie masowej  \( A \) liczba cząstek na jednostkę objętości wynosi


Obrazek drugi odsyła natomiast do frustracji i zmęczenia spowodowanego wybuchem pandemii, której symbolem stało się noszenie maseczek.


Jako przykład obliczymy moment bezwładności pręta o masie M i długości d pokazanego na rysunku poniżej ( Rys. 1 ). Oś obrotu przechodzi przez środek pręta i jest do niego prostopadła (linia przerywana).


Współcześnie mamy do czynienia z nieustanie zwiększającym się odsetkiem osób migrujących na inne terytoria. Przyczyny, dla których ludzie opuszczają swoje domy są bardzo różnorodne, od uchodźctwa związanego z wojnami, konfliktami politycznymi, religijnymi czy etnicznymi, poprzez konieczność opuszczenia swojej przestrzeni ze względu na zmiany klimatyczne uniemożliwiające dalszą egzystencję na danym obszarze, poprzez poszukiwanie lepszych warunków życia i wreszcie kończąc na migracji z powodów związków z mieszkańcem innego kraju lub ze względu na rozpoczęcie edukacji w innym kraju. Ten wzrost odsetka ludzi migrujących spowodował wzrost różnorodności wielu współczesnych społeczeństw. Spowodował również debatę nad tym jak mają wyglądać relacje osób przybywających ze społeczeństwem przyjmującym. Debata ta jest toczona zarówno przez środowiska akademickie, jak jest przedmiotem ideologicznej debaty politycznej w zasadzie wszędzie na świecie, nawet w społeczeństwach stosunkowo homogenicznych. Idee, które są podnoszone w tej debacie to przede wszystkim idea asymilacji migrantów, perspektywa wielokulturowości i międzykulturowości.


Do architektury dekonstrukcja weszła głównie za sprawą współpracy Jacquesa Derridy z Peterem Eisenmanem, między innymi w pracy na konkurs na Parc de la Villette.  Obok Eisenmana wymienia się też zazwyczaj Daniela Libeskinda. Twórcy ci mówili wprost, że architektura jest rodzajem języka i poddaje się lingwistycznym analizom. Na gruncie formalnym proponowali zabawę formą i nietypowe rozwiązania przy zastosowaniu takich środków, jak przemieszczenie i deformacja. Idea przemieszczenia ma ścisły związek z teorią Derridy. Głosił on, że każdy tekst zawiera w istocie dwa teksty: jeden poddający się klasycznej interpretacji oraz drugi, przesunięty względem niego. Właśnie owo przesunięcie pełni rolę demaskującą i szczególnie interesuje Derridę oraz jego spadkobierców [5].


Amidy ulegają hydrolizie w warunkach kwasowych (reakcja ( 1 ) ) i alkalicznych ( 2 ) i redukują się do amin  \( 1^{\circ} \)−,  \( 2^{\circ} \)− i  \( 3^{\circ} \)− pod wpływem tetrahydroglinianu litu ( \( \ce{LiAlH}{_4} \) ) ( 3 ). Amidy pierwszorzędowe w reakcji z chlorkiem tionylu ( \( \ce{SOCl}{_2} \)) są przekształcane w nitryle ( 4 ).


Rozwiązania te są funkcjami okresowymi. W płaszczyźnie fazowej na rysunku Rys. 4 są one przedstawione w postaci krzywych (orbit) zamkniętych.


Obliczeń potencjału elektrycznego dla różnych naładowanych ciał można zobaczyć w module Obliczanie potencjału elektrycznego.


Punkt homologiczny (piksel) na drugim zdjęciu nie jest poszukiwany wzdłuż całej linii epipolarnej, lecz na pewnym jej odcinku, wyliczonym na podstawie wstępnie oszacowanego zakresu paralaks podłużnych pomiędzy zdjęciami tworzącymi stereogram. Na podstawie paralaks przypisanych pikselom poszczególnych zdjęć tworzy się mapy głębokości, które powstają z przeliczenia paralaks na przyrosty \(\Delta Z\) – zob.  Fotogrametria 3D.


Właściwości chemiczne: Wodorki cechuje wielka różnorodność właściwości chemicznych. 1.	Wodorki metali reagują gwałtownie z wodą tworząc zasady, przy czym wydziela się wodór


Osoby, z którymi wchodzimy w interakcje, nie będą spełniały naszych oczekiwań, jeśli nie będą wiedziały, czego od nich chcemy.  Liczenie na to, że inni zgadną, co myślimy i  czego potrzebujemy lub czego się spodziewamy, jest nieuzasadnione i naraża nas na rozczarowania. Podstawą wartościowych i satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi jest komunikowanie im oczekiwań, jakie wobec nich odczuwamy. Jak zatem mówić, by być rozumianym i co, równie ważne, przekonującym? Jak wywierać wpływ na innych? Najkrócej można tę umiejętność zdefiniować jako „oddziaływanie na postawy, przekonania i zachowania bez stosowania siły czy władzy formalnej” [1]. Jest to działanie, które jest immanentnym elementem wszystkich relacji międzyludzkich – każdy z nas nieustannie wywiera wpływ na innych, chociaż nie zawsze robi to w sposób świadomy i intencjonalny. Nie ma w tym niczego niewłaściwego, o ile nie posuwamy się do manipulowania ludźmi.  Z tym ostatnim mamy do czynienia wówczas, jeśli: „1/naszym zamiarem jest postawienie na swoim, bez względu na opinie innych, 2/jeśli celem jest to, aby inna osoba osiągnęła negatywny rezultat, 3/ jeśli kłamiesz w trakcie działania” [2]. Wywieranie wpływu zachodzi zatem wtedy, gdy pobudzamy kogoś do podjęcia korzystnego działania. Matthew McKay, Martha Davis i Patrick Fanning [3] sformułowali najważniejsze zasady skutecznej ekspresji:


I. Wczesne teorie mediów i rozwoju Media masowe odgrywają przyczyniają się do rozwoju społeczno-gospodarczego dostarczając informacji o nowoczesnych technologiach i możliwościach ich wykorzystania – upowszechniają wiedzę techniczną. Zachęcają ludzi  do zmian i mobilności, wspierają działania w kierunku alfabetyzacji i wprowadzania powszechnej oświaty oraz  kultury zdrowotnej. Przyczyniają się też do promowania demokracji, ale również propagują postawy konsumenckie [1]. Wczesne teorie mediów i rozwoju widziały w mediach masowych narzędzie, które umożliwi modernizację społeczeństwa. Media masowe miały pełnić ważną rolę w edukacji oraz być użytecznym i skutecznym narzędziem oświaty dla urzędników, ekspertów, lokalnych przywódców  Media w takim ujęciu służyły modernizacji. Należy jednak zauważyć, że  promowały one wyłącznie idee i wartości zachodniego świata, co obniżało ich skuteczność [1].


Krzem można też domieszkować pierwiastkiem z III grupy układu okresowego na przykład galem. Ponieważ atom galu ma tylko trzy elektrony walencyjne, to ma tendencję do wychwytywania elektronu z sąsiedniego atomu krzemu, aby uzupełnić cztery wiązania kowalencyjne. Zatem atom galu wprowadza do systemu dziurę i mamy półprzewodnik typu p (positive - dodatni).


Izotermy (linie wyrażające zależności funkcyjne pomiędzy dwiema wielkościami w stałej temperaturze) Van der Waalsa podające zależność ciśnienia  \( p \) od objętości  \( V \) w stałej temperaturze są dość zgodne z krzywymi wyznaczonymi doświadczalnie.


Ponownie rozpatrzmy układ  \( n \) punktów materialnych. Jeżeli układ jest odosobniony, to znaczy nie działają siły zewnętrzne, to zgodnie z równaniem Pęd układu punktów materialnych-( 5 )


Przyspieszenie normalne jest związane ze zmianą kierunku prędkości, a przyspieszenie styczne za zmianę jej wartości.


Biorąc pod uwagę rzędowość atomu węgla, do którego jest przyłączona grupa hydroksylowa można wyróżnić alkohole pierwszorzędowe ( \( 1^{\circ} \)–), drugorzędowe ( \( 2^{\circ} \)–) i trzeciorzędowe ( \( 3^{\circ} \)–). W alkoholach  \( 1^{\circ} \)– grupa hydroksylowa jest przyłączona do atomu węgla, który tworzy wiązanie chemiczne tylko z jednym atomem węgla. W alkoholach  \( 2^{\circ} \)– i  \( 3^{\circ} \)– grupa hydroksylowa jest przyłączona do atomu węgla, który tworzy wiązania chemiczne z, odpowiednio, dwoma lub trzema sąsiadującymi atomami węgla.


Poza statystyką wyprowadzoną z procesu estymacji oblicza się empiryczne wskaźniki dokładności aerotriangulacji, w szczególności porównując współrzędne punktów kontrolnych z pomiaru terenowego (zob.  Terenowa osnowa fotogrametryczna) i fotogrametrycznego (zob.  Dokładność pomiarów fotogrametrycznych).


które po dokonaniu podstawienia  \( \phi(x,\,y;\,C)=z  \) oraz po przeniesieniu ostatniego wyrazu na prawą stronę, pokrywa się z ( 2 ). Jeżeli dla pewnego punktu  \( \rho_0=(x_0,\,y_0,\,z_0)  \) spełniony jest warunek


Gatekeeping technologiczny związany jest z infrastrukturą technologiczną, która została zaprojektowana albo w celu selekcji i doboru informacji w sposób automatyczny (na podstawie przeszłych aktywności użytkownika), albo została predefiniowana przez niego (tzw. dostosowanie do własnych potrzeb). Przykładem takiego gatekeepingu jest m.in. działanie wyszukiwarek internetowych, agregatorów newsów czy platform mediów społecznościowych.


I właśnie tak uzyskaną prędkość w danej chwili nazwiemy pochodną drogi względem czasu. Prędkość w danej chwili  \( t_0 \) będzie zatem graniczną wartością prędkości średnich obliczonych w przedziale czasowym  \( [t_0, t] \) lub  \( [t, t_0] \), o ile  \( \Delta t=t-t_0 \) dąży do zera ( \( t \) - inny moment czasu).  Analogicznie możemy policzyć jak zmienia się inna wielkość w zależności od zmiany czasu i nie tylko, ponieważ pochodna opisuje, jak zmienia się wartość funkcji w stosunku do zmiany jej argumentu, gdy zmiana argumentu dąży do zera.


Politetrafluoroetylen wzbogacony węglem ( \( 25\% \)) ma kolor czarny. Dodatek węgla poprawia właściwości tworzywa takie jak:


Subskrypcja akcji z nowej emisji nie może przekraczać trzech miesięcy, licząc od dnia otwarcia zapisów na te papiery wartościowe. Emisja uznaje się za dokonaną, jeśli zostanie objęta i opłacona cała pula nowych akcji lub przynajmniej minimalna ich liczba. W międzyczasie subskrybenci otrzymują zastępczy papier wartościowy pod nazwą Prawo do (nowych) akcji.


To jest sformułowanie drugiej zasady dynamiki ruchu obrotowego. Równanie ( 5 ) jest analogiczne do równania Zasady dynamiki Newtona-( 1 ) dla ruchu postępowego. Analogicznie możemy sformułować pierwszą zasadę dynamiki ruchu obrotowego


Oczywiście problematyka komunikacji nie była i nie jest wyłącznie przedmiotem badań antropologicznych i ma bardzo stare korzenie. Przypomnijmy, że pojęcie to wywodzi się z języka łacińskiego, w którym wyraz "communicatio" oznaczał łączność, rozmowę, a zarazem wymianę. Ten źródłosłów ilustruje też dobrze zakres współczesnych znaczeń wiązanych z komunikacją, które dotyczą wymiany zdań, a także wzajemnego zrozumienia, przekazu informacji oraz negocjacji przyjmowanych stanowisk. Kwestie dotyczące złożonego procesu porozumiewania się były ważkim tematem już w antyku. Pojawiały się one na przykład w filozoficznych rozważaniach nad retoryką, czyli umiejętnością tworzenia poprawnej, a jednocześnie przekonującej wypowiedzi o charakterze perswazyjnym, a także rozwijających się od epoki hellenistycznej badań filologicznych i lingwistycznych, obejmujących mi.in. prace translatorskie. Ten nurt na trwałe wpisał się w dzieje kultury Zachodu. Także w drugiej połowie XX wieku pojawiły się różne językoznawcze i filozoficzne koncepcje komunikacji [5]. Za Bogusławą Dobek-Ostrowską należy wymienić najważniejsze funkcje komunikacji – dawnej i współczesnej: informacyjną, edukacyjną, identyfikacji osobistej, integracyjną, mobilizacyjną, a także rozrywkową [6].


Zatem, w roztworze   \( \ce{NaH_2PO_4}  \) znajduja się jony:   \( \ce{H^+}  \),   \( \ce{Na^+}  \),  \( \ce{H_2PO_4^-} \),  \( \ce{HPO_4^{2-}} \),  \( \ce{PO_4^{3-}} \).


Miedziowce są mało reaktywne chemicznie. Miedź jest metalem półszlachetnym, natomiast srebro i złoto są metalami szlachetnymi. W szeregu napięciowym metale są umiejscowione za wodorem, mają zatem dodatnie potencjały normalne. Konfiguracja elektronowa powłok walencyjnych  \( (n-1)d^{10} ns^1 \) sugeruje, że występować powinny jako pierwiastki jednowartościowe. W rzeczywistości często dochodzi do zaangażowania elektronów orbitali  \( d \) i powstawania związków także dwu- i trójwartościowych. Srebro tworzy głównie związki jednowartościowe, miedź dwuwartościowe, a złoto najczęściej występuje jako trójwartościowe.


Ligandy zajmujące miejsce po lewej stronie szeregu  wykazują najsłabsze pole, a co za tym idzie najsłabsze działanie rozszczepiające. Najsilniejsze działanie rozszczepiające wywierają jony cyjankowe [2]. Teoria pola krystalicznego daje wyjaśnienie dlaczego kompleksy metali przejściowych  są barwne. Po rozszczepieniu zdegenerowanego orbitalu d na dwie grupy, po absorpcji fotonu jeden z elektronów może przeskoczyć na wyższy poziom energetyczny i atom ulega wzbudzeniu. Różnica energii pomiędzy atomem wzbudzonym a atomem w stanie podstawowym jest równa energii zaabsorbowanego fotonu. Zaabsorbowane mogą być tylko fotony o ściśle określonej długości fali, dlatego każdy związek posiada określone zabarwienie.


Chęć posiadania pieniądza motywuje ludzi do podejmowania działań w celu jego pozyskania. Działania te mogą mieć dwojaki charakter: 1) społecznie uznane – uczciwa praca za odpowiednim wynagrodzeniem; 2) nieuczciwe – wynikające z chęci szybkiego wzbogacenia się, np. płatne zabójstwa, handel ludźmi, korupcja itp. Funkcja motywacyjna pieniądza jest powszechnie stosowana przez pracodawców w celu pobudzenia pracowników                                                                                do efektywniejszej pracy [2].


Wskaźnik rotacji zapasów (WRZ) wyrażony w liczbie „obrotów” zapasami (w razach) oblicza się według wzoru:


Kalcyt i aragonit powstają przez krystalizację, diagenezę i procesy hydrotermalne. Wytwarzane są również w strukturach organizmów i wchodzą w skład elementów szkieletowych [4], [2]. Są powszechnymi biominerałami, które pospolicie są produkowane zwłaszcza przez bezkręgowce (zob.  Biominerały). Mają formę biokalcytu lub bioaragonitu. W kalcycie pochodzenia morskiego część jonów wapnia jest zastępowana przez magnez i powstaje kalcyt wysokomoganezowy [8]. Podczas krystalizacji kalcytu z wód słodkich powstaje odmiana niskomagnezowa [6].


1. Ubiór i dodatki do stroju Pierwsza zasada jest dość ważna, jednak nie będzie zbytnio różnicowała kręgów kulturowych. Przy kontaktach z przedstawicielami różnych kultur zawsze ważny jest ubiór i powinien być on elegancki, zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn powinien to być klasyczny strój biznesowy. Ważną kwestią są również błyszczące buty [4]. W etykiecie biznesowej warto zwrócić uwagę na specjalne elementy kształtujące wizerunek osoby biorącej udział w kontaktach biznesowych. W krajach azjatyckich, np. Chinach czy Japonii, elementami sprzyjającymi w kształtowaniu wizerunku będą specjalnie przygotowane wizytówki, którym towarzyszy specjalny rytuał ich wręczania – w Chinach i Japonii podajemy i przyjmujemy wizytówkę obiema rękami. Odbiorcy powinni przez chwilę patrzeć na wizytówkę, a następnie ostrożnie położyć ją na stole; natychmiastowe włożenie wizytówki do kieszeni lub portfela jest oznaką braku szacunku, dodatkowo ważne, by wizytówki w tym rejonie świata miały złote zdobienia a w treści pojawiały się informacje o miejscu firm na rynku, np. określenia typu lider. Na wizerunek negocjatora wpływa także stan jego uzębienia, a w krajach muzułmańskich i Indiach jakość akcesoriów, z którymi negocjator przybywa, czyli teczki, zegarek, pióra itp. [4].


Izomery, które różnią się układem atomów w przestrzeni nazywane są stereoizomerami. Ten typ izomerii obejmuje: izomerię geometryczną związków o podwójnym wiązaniu, izomerię geometryczną podstawionych związków pierścieniowych, izomerię konformacyjną związków pierścieniowych i izomerię optyczną. Izomeria geometryczna występuje, gdy dwa atomy węgla połączone wiązaniem podwójnym są podstawione dwoma różnymi atomami lub grupami atomów lub gdy dwa różne atomy lub grupy atomów są przyłączone do pierścienia związku. Atomy lub grupy atomów znajdują się w pozycji  \( {cis} \), gdy leżą po tej samej stronie płaszczyzny odniesienia przechodzącej przez wiązanie podwójne lub płaszczyzny odniesienia pierścienia. Gdy atomy lub grupy atomów leżą po przeciwnych stronach wyżej wspomnianych płaszczyzn odniesienia przyjmują one pozycję  \( {trans} \). Płaszczyzna odniesienia jest płaszczyzną przechodzącą przez atomy związane podwójnie, prostopadłą do płaszczyzny, w której leżą te atomy i atomy bezpośrednio przyłączone do nich ( Rys. 2A). W związkach cyklicznych płaszczyzna odniesienia jest płaszczyzną, w której leży szkielet pierścienia (lub jest położony w przybliżeniu) ( Rys. 2B).


to prawo Kirchhoffa dla obwodu zawierającego elementy  \( R \),  \( L \),  \( C \) oraz źródło napięcia (SEM) ma postać


Spływy mułowe są powszechnym składnikiem kompleksów fliszowych i występują między innymi w polskich Karpatach Zewnętrznych. W ich obrębie mogą występować utwory osuwisk podwodnych, nazywane olistostromami oraz duże przemieszczone bloki, zwane olistolitami (Rys. 1).


AFM – w mikroskopii sił atomowych bardzo cienkie ostrze (grubość ok. 1 mikrometrów, długość ok. 100 mikrometrów) wykonane z odpowiedniego materiału (np. tlenek krzemu, azotek krzemu, diament) przymocowane do dźwigni przesuwa się w bardzo małej odległości od powierzchni próbki [1]. Najbardziej wysunięte atomy ostrza oddziaływują z atomami próbki, co powoduje ugięcie dźwigni. Biorąc pod uwagę, że częstotliwość drgań atomów w ciele stałym wynosi ok. 1013 Hz, co przy masie atomów rzędu 10-25 kg daje stałą sprężystości ok. 10 N/m, wystarczy kontrolować wychylenie dźwigni o stałej sprężystości równej 1 N/m w zakresie 0,1 nm. Służą temu czujniki ugięcia dźwigni, z których najczęściej stosowane są czujniki interferometryczne i oparte na pomiarze ugięcia wiązki światła odbitego od powierzchni dźwigni (ang. beam deflection). Technika AFM pozwala otrzymać trójwymiarowy obraz badanej powierzchni w skali atomowej. Pozwala to na określenie topografii powierzchni i układu atomów w najbardziej zewnętrznej warstwie próbki. Rys. 2 przedstawia zasadę działania spektrometru AFM oraz przykładowy obraz powierzchni wykonany techniką AFM.


Budowanie przekazu jest odpowiedzią na pytanie, jak dostosować styl komunikacji i medium do rodzaju zmiany. Zmianami dla organizacji i jej pracowników na miarę „tsunami” są: zmiany kultury organizacyjnej związane z cyfryzacją i wprowadzeniem sztucznej inteligencji SI; zmiany strukturalne; fuzje i przejęcia; alianse strategiczne firm, czy też nagle zaistniałe z powodu oddelegowania większej części pracowników do pracy  zdalnej. Priorytetem staje się komunikacja szybka i dobrze przemyślana, sprecyzowane informacje o kontekście zmian, kierunku oraz ich skali. Przekazywane złe wiadomości muszą być uzupełnianie o oferowane wsparcie dla pracowników. W złym stylu są komunikaty ze strony menedżerów "Już najwyższy czas na zmiany", "Nie nadążamy za konkurencją", "Musimy zmienić model biznesowy" lub "Cięcia są konieczne". Należy je zastąpić pytaniami o akceptację zmian: "Jak przekazać informacje o nowych planach strategicznych?", "Jak mam przekonać pracowników?", "Jak zmotywować do zmian?", "Skąd będziemy wiedzieli, że nasi pracownicy zaakceptowali nowy scenariusz?", "Jak przeciwdziałać plotkom na temat zmian kadrowych?".


Jeżeli elektron przechodzi przez szczelinę, to znamy jego położenie z dokładnością  \( \Delta y \). Elektrony ulegają ugięciu na szczelinie tak, że na ekranie obserwujemy obraz dyfrakcyjny. Oznacza to, że elektrony mają teraz oprócz prędkości poziomej także składową w kierunku pionowym  \( y \) (są odchylone). Spróbujmy ocenić tę składową pionową prędkości.


W przypadku gdy mierzone detale są jednoznacznie identyfikowalne na pokrywających się zdjęciach, wówczas można stosować pomiar monoskopowy, czyli osobne wskazanie na kolejnych zdjęciach. W ten sposób można mierzyć takie szczegóły terenowe, których obraz jest plamką lub figurą geometryczną odcinającą się od tła (np. właz do kanału), albo jest wskazany poprzez przecinające się elementy liniowe (np. narożnik budynku). Metoda nie nadaje się do pomiarów w miejscach, gdzie na zdjęciach nie ma wyrazistej tekstury.


czyli pomiar efektu cieplnego w takim procesie jednoznacznie określa zmianę entalpii (energii) układu.


W procesie erozji podziemnej tworzone są pory oraz większe pustki o typie jaskiń (zob.  Kras podziemny i jego formy).


Bardziej szczegółowo prędkość rozchodzenia się fal jest omówiona w module Prędkość fal i równanie falowe.


gdzie  \( \hskip 0.3pc \Omega\subset\mathbb R^n\hskip 0.3pc \), a  \( \hskip 0.3pc L\hskip 0.3pc  \) jest operatorem eliptycznym względem zmiennych przestrzennych. Zauważmy, że w postawionym problemie funkcje  \( \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) i  \( \hskip 0.3pc \psi \hskip 0.3pc \) zależą od zmiennej  \( \hskip 0.3pc t\hskip 0.3pc \).  Rozważmy analog problemu  ( 1 ) - ( 3 ) z funkcjami  \( \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) i  \( \hskip 0.3pc \psi \hskip 0.3pc \) niezależnymi od  \( \hskip 0.3pc t\hskip 0.3pc \). Mianowicie, ustalmy  \( \hskip 0.3pc \tau >0\hskip 0.3pc \) i rozważmy problem


Ciała stałe dzielimy na kryształy, polikryształy i ciała bezpostaciowe. Jak już mówiliśmy w module Dyfrakcja promieni Roentgena (promieni X), atomy w krysztale ułożone są w powtarzający się regularny wzór zwany siecią krystaliczną (na Rys. 1 pokazane jest przykładowo rozmieszczenie atomów w krysztale NaCl).


2. Wymiar przestrzeni  \( \hskip 0.3pc V_i^{(0)}\hskip 0.3pc \) jest mniejszy od krotności wartości własnej  \( \hskip 0.3pc \lambda_i\hskip 0.3pc \). Jeżeli  \( \hskip 0.3pc m\hskip 0.3pc \)- jest krotnością wartości własnej  \( \hskip 0.3pc\lambda_i\hskip 0.3pc \)  a  \( \hskip 0.3pc r\hskip 0.3pc \)- wymiarem przestrzeni własnej  \( \hskip 0.3pc V_i^{(0)},\hskip 0.3pc \) wtedy mamy  \( \hskip 0.3pc m\hskip 0.3pc \) wektorów  \( \hskip 0.3pc\{v_{i_1}^{(0)},\ldots ,v_{i_m}^{(0)}\},\hskip 0.3pc \)  z których tylko pierwszych  \( \hskip 0.3pc r\hskip 0.3pc \) stanowi  bazę przestrzeni  \( \hskip 0.3pc V_i^{(0)}\hskip 0.3pc \) a pozostałe  \( \hskip 0.3pc m-r\hskip 0.3pc \) wektorów są wektorami głównymi odpowiednich rzędów związanymi niekoniecznie ze wszystkimi wektorami własnymi  \( \hskip 0.3pc\{v_{i_1}^{(0)},\ldots ,v_{i_r}^{(0)}\}\hskip 0.3pc \). Każdemu wektorowi własnemu  \( \hskip 0.3pc v_{i_1}^{(0)},\ldots ,v_{i_r}^{(0)}\hskip 0.3pc \) odpowiada odpowiednio klatka Jordana  \( \hskip 0.3pcJ_{i_1},\ldots ,J_{i_r}. \) Jeżeli wektorowi  \( \hskip 0.3pc v_{i_j}^{(0)}\hskip 0.3pc \)- nie odpowiada żaden  wektor główny, to klatka Jordana odpowiadająca wektorowi  \( \hskip 0.3pc v_{i_j}^{(0)}\hskip 0.3pc \) jest jednoelementowa   \( \hskip 0.3pc J_{i_j}=[\lambda_i].\hskip 0.3pc \) Jeżeli natomiast  wektorowi  własnemu  \( \hskip 0.3pc v_{i_j}^{(0)}\hskip 0.3pc \) odpowiadają wektory główne  \( \hskip 0.3pc v_{i_j}^{(1)},\ldots ,v_{i_j}^{(k)}\hskip 0.3pc \) związane z wektorem  \( \hskip 0.3pc v_{i_j}^{(0)}\hskip 0.3pc \) zależnościami:


Własności magnetyczne ciał są określone przez zachowanie się tych elementarnych momentów (dipoli) magnetycznych w polu magnetycznym.


Następnie dla każdego  \(  k \in \{1,\ldots,n\}  \) wybierzmy kąt pośredni  \( \xi_k \in [\phi_{k-1}, \phi_{k}].  \) Przy małych wartościach  \(  \Delta \phi_k \) pole  \( k \)-tego trójkąta jest w przybliżeniu równe polu  \(  P_k  \) wycinka kołowego o promieniu  \(  r(\xi_k)  \) i kącie środkowym  \(  \Delta \phi_k, \) wyrażającego się wzorem


Styl pracy przyjęty w Google i dostosowanie przestrzeni do oczekiwań pracowników to nie powszechny standard. Do tej „beczki miodu trzeba niestety dodać łyżkę dziegciu”, co zilustruje kolejny przykład.


Zgodnie z transformacją Galileusza  \( \Delta x' = \Delta x - V\Delta t \), oraz  \( \Delta t' = \Delta t \), więc


Dla układu jednorodnego (przykładowo gazu) w stanie równowagi do jego opisu wystarcza znajomość dwu podstawowych parametrów stanu na przykład ciśnienia i objętości. Opis komplikuje się gdy mamy układ niejednorodny na przykład ciecz w równowadze z parą. Dla danej temperatury stan równowagi tego układu jest możliwy przy różnych objętościach układu (od objętości zależy ilość fazy ciekłej i gazowej). Natomiast temperatura i ciśnienie przestają być niezależne. W każdej temperaturze równowaga jest możliwa tylko przy określonym ciśnieniu (pary nasyconej). Przy wyższym istnieje tylko ciecz, przy niższym para. Podobnie ciecz i ciało stałe mogą istnieć w równowadze tylko w temperaturze topnienia, która jest funkcją ciśnienia. Wreszcie ciało stałe współistnieje w równowadze z parą nasyconą, której ciśnienie jest funkcją temperatury. Krzywe równowagi pokazane na rysunku Rys. 1


System ekonomiczny w swojej ewolucji przechodził różne etapy, poczynając od gospodarki naturalnej, przez gospodarkę kapitalistyczną i nakazowo-rozdzielczą, aż po gospodarkę mieszaną.


Zwróćmy uwagę, że obliczając ilość sposobów realizacji danego podziału traktujemy jako rozróżnialny podział, który można otrzymać z danego w drodze przestawiania cząstek pomiędzy różnymi stanami. Przestawienia cząstek w tym samym stanie energetycznym nie prowadzą do nowych sposobów realizacji podziałów, bo nie można eksperymentalnie odróżnić od siebie takich samych cząstek o tej samej energii.


Skały metamorficzne to bardzo duża i zróżnicowana grupa skał, zarówno pod względem mineralnym, jak i cech strukturalno-teksturalnych. Różnorodność ta determinowana jest przez:


Bezpośrednio na plaży, u podnóża brzegu, powstaje w warunkach sztormowych wał burzowy (Rys. 2), zbudowany głównie ze skał frakcji psefitowej (głazy, żwiry) i psamitowej. Ma on zróżnicowaną wysokość (od kilkudziesięciu centymetrów nawet do kilku metrów), a jego powierzchnia jest lekko nachylona w stronę otwartego morza.


Podstawowym sposobem otrzymywania helowców jest destylacja frakcyjna powietrza oraz termochromatografia [1]. Krypton i radon są produktami rozpadu promieniotwórczego uranu i toru, towarzyszą zwykle złożom rud tych metali, dzięki czemu można te złoża stosunkowo łatwo wykrywać. W niezbyt masywnych gwiazdach ciągu głównego, takich jak Słońce, podstawową reakcją jest synteza jądra helu z wodoru.  Ciąg reakcji jądrowych zwany jest cyklem wodorowym. W pojedynczym cyklu tworzenia 1 jądra helu z 4 protonów emitowane jest 26,7 MeV energii i jest to główne źródło energii gwiazd. Część energii jest tracona przez uchodzące neutrina (1,6 MeV). Synteza helu jest także główną reakcją termojądrową zachodzącą np. w bombie neutronowej. Siła jej wybuchu jest stosunkowo niewielka, tak jak  skażenie promieniotwórcze terenu. Czynnikiem niszczącym jest promieniowanie neutronowe, zabójcze dla żywych organizmów (zob. Reakcja termojądrowa).


Typowym osadem jezior zastoiskowych, który powstaje w warunkach peryglacjalnych, są iły warwowe (iły wstęgowane) (Rys. 3), [9], [4], [10], [11], [12], [13]. Składają się one z kilkumilimetrowych naprzemiennych warstewek/lamin mułowych o zabarwieniu jasnym i iłowych zabarwionych na ciemnoszaro. Warwa to para takich lamin i jednocześnie osad, który został zgromadzony w misie jeziornej w przeciągu jednego roku. Lamina jasna odpowiada sedymentacji w okresie ocieplenia. Zawiera grubszy materiał, którego dostawa do zbiornika wiąże się ze zwiększonym dopływem wód roztopowych. Lamina ciemna jest osadem okresu ochłodzenia, podczas którego dostawa materiału jest ograniczona i dominuje sedymentacja zawiesiny. Powstaje ona przy ograniczonym zasilaniu materiałem, wynikającym z mniejszej ilości wody roztopowej i/lub z przykrycia zbiornika przez taflę lodu. W iłach warwowych granice pomiędzy laminą ciemną, a wyżej ległą jasną są wyraźne i ostre, natomiast granice pomiędzy laminą jasną, a wyżej ległą ciemną są gradacyjne. Stosunek miąższości lamin w warwie jest zmienny i odzwierciedla warunki klimatyczne. Wraz z postępującym ociepleniem grubość warstewek letnich wzrasta kosztem zimowych, a przy ochłodzeniach obserwowany jest trend odwrotny.


Możliwa jest zatem sytuacja, że przedsiębiorstwo prowadzące rentowną działalność, czyli osiągające zysk netto, upadnie ze względu na brak zdolności wygenerowania dodatniego salda przepływów pieniężnych (w danym roku lub kolejnych latach), np. z powodu trudności w ściąganiu należności od kontrahentów.


Suma kosztów stałych i zmiennych wyznacza poziom kosztów całkowitych. Koszty stałe mogą być przeliczone na jednostkę produkcji. Jednostkowe koszty stałe są kosztami malejącymi, gdyż wraz ze wzrostem wielkości produkcji na jednostkę produkcji przypada coraz mniejsza kwota kosztów stałych. Ze względu na kierunek i stopień natężenia zmian poziomu kosztów w wyniku zmian produkcji można wyróżnić koszty zmienne:


Podstawy etnocentryzmu U podstaw etnocentryzmu leżą sądy o tym, co jest słuszne, moralne i racjonalne. Sądy te przenikają każdy aspekt istnienia kultury, od zupełnie nieistotnych do bardzo znaczących, np. dotyczących wyznawanej religii. Istnieje bardzo naturalna tendencja do wykorzystywania własnej kultury, jako punktu wyjścia przy ocenie zachowań innych ludzi i innych kultur [4]. Patrząc w ten sposób na świat człowiek nieświadomie postrzega inne kultury jakby były one częścią jego kręgu kulturowego i ocenia je według kryteriów związanych z własną kulturą. Często zakładamy, iż to, co jest typowe dla naszej kultury jest typowe w ogóle, niejako uniwersalne. Czasem to co akceptowane i pożądane w jednej kulturze, w innej jest absolutnie naganne i niepożądane. Dotyczy to wielu sfer życia społecznego. Wnioski jednak do których dochodzimy wykazując się takim podejściem będą fałszywe [3]. Jak stwierdzają Nanda i Warms etnocentryzm to pogląd, że nasza własna kultura jest lepsza od innych, zatem inne kultury powinny być mierzone stopniem, w jakim spełniają nasze standardy kulturowe. Jesteśmy etnocentryczni, gdy patrzymy na inne kultury przez wąski pryzmat naszej własnej kultury lub pozycji społecznej [4]. W procesie socjalizacji kształtują się nasze zachowania i oczekiwania wobec innych, ale również sposoby oceny tych zachowań i wzory reakcji emocjonalnych na te zachowania [1]. W szkole dziś dzieci niezależnie od regionu uczą się o swojej historii, swojej literaturze, swoim języku i jest to wszystko związane z budowaniem tożsamości, poczucia przynależności oraz poczuciem dumy z osiągnięć członków własnego społeczeństwa [4]. Mówiąc o perspektywie etnocentrycznej nie zawsze będziemy mówili o gorszym traktowaniem grup nienależących do wspólnoty, której my jesteśmy członkami [5]. Ponieważ nie jest możliwe zupełne odrzucenie własnej kultury, dlatego patrząc na inną kulturę warto przyjąć założenia relatywizmu kulturowego, w którym zakładamy, że formułowane twierdzenia, dotyczące rozumienia, czym jest prawda, sprawiedliwość, mają status lokalny. Tylko w tym ujęciu (lokalnym) posiadają one uchwytne znaczenie, czyli takie, które można ustalić. Podejście to zakłada, iż próbujemy zrozumieć odmienną kulturę według właściwych dla tej kultury kategorii. Oznacza to przede wszystkim, iż staramy się patrzeć na konkretną kulturę bez uprzedzeń i stereotypów. Przyjmując postawę relatywizmu kulturowego unikamy oczywistych pomyłek i nieporozumień [6].


W analogiczny sposób definiujemy całkę niewłaściwą Riemanna II rodzaju w przypadku, gdy funkcja  \(  (f:(a,b] \to \mathbb{R}) \) jest całkowalna w sensie Riemmana na każdym z przedziałów domkniętych  \( [\alpha, b] \), przy czym  \( (a < \alpha < b) \), oraz jest nieograniczona w prawostronnym sąsiedztwie punktu  \( (a) \). Wówczas przyjmujemy, że


Język a kultura  Komunikację werbalną tworzą dźwięki, słowa i język, który ma bezpośredni związek z kulturą. To właśnie język umożliwia użycie symboli, dzięki czemu ludzie mają możliwość wymienienia między sobą informacji, w tym również abstrakcyjnych idei. Język pozwala przekazać innym swoje przekonania, wartości, postawy, światopogląd, emocje, aspekty własnej tożsamości oraz niezliczone cechy osobiste. Sposób w jaki się porozumiewamy może być formalny lub nie. Nie jest to zależne tylko od sytuacji w jakiej się znaleźliśmy, ale również od kultury w której funkcjonujemy. Osoby żyjące w tzw. kulturach nieformalnych czy nieceremonialnych, zakładają iż wszyscy są równi, więc styl wypowiedzi w takim typie kultury nie różni się znacząco, niezależnie od tego kto do kogo mówi. W kulturach bardziej formalnych zakłada się, że wśród ludzi istnieje hierarchia i oczekuje się od rozmówców przestrzegania określonych protokołów  w zależności od tego, z kim rozmawiają [2]. Jednym z przykładów są normy grzeczności. Przykładowo w języku japońskim obecne są 3 poziomy okazywania szacunku. Pierwszy poziom to język nieformalny lub swobodny (kudaketa nihongo); jest używany gdy zwracamy się do kogoś, kto ma równą rangę lub jest bliską nam osobą. Drugi poziom to język  formalny lub grzecznościowy (teineigo), gdy komunikujemy się z kimś, kto ma wyższą rangę. Ostatnim poziomem jest (keigo); jest to język honorowy i jest używany, gdy rozmawiamy z kimś znacznie wyższym rangą [3].


gdzie  \( \hskip 0.3pc \alpha (n) \hskip 0.3pc \) oznacza objętość kuli jednostkowej w  \( \hskip 0.3pc\mathbb R^n.  \hskip 0.3pc \) Niech  \( \hskip 0.3pc x\in \Omega\hskip 0.3pc \) i niech  \( \hskip 0.3pc \varepsilon >0\hskip 0.3pc  \) będzie tak dobraną liczbą,  aby  \( \hskip 0.3pc B(x, \varepsilon )\subset \Omega.\hskip 0.3pc \)  Połóżmy  \( \hskip 0.3pc \Omega_{\epsilon}= \Omega \setminus \overline B(x,\varepsilon).\hskip 0.3pc \) Stosując wzór 7 z modułu "Twierdzenie Gaussa-Greena i wzory Greena" na zbiorze   \( \hskip 0.3pc \Omega_{\varepsilon}\hskip 0.3pc \)  do funkcji  \( \hskip 0.3pc y \mapsto u(y)\hskip 0.3pc \)  i  \( \hskip 0.3pc y \mapsto \Phi (y-x)\hskip 0.3pc \)   otrzymamy


Rozważmy punkt  \( P \) oraz prostą  \( l \) przechodzącą przez punkt  \(  P_{0} \) i równoległą do wektora  \(  \overrightarrow{v} \) . Przypuśćmy, że punkt  \( P \) nie leży na prostej  \( l \). Wówczas, wektory  \(  \overrightarrow{P_0P} \) oraz  \(  \overrightarrow{v} \) tworzą równoległobok (zob. Rys. 8b). Pole tego równoległoboku, równe iloczynowi długości podstawy  \(  \left\Vert \overrightarrow{v}\right\Vert \)  i wysokości  \( h \), możemy obliczyć również wykorzystując stosowną własność iloczynu wektorowego:  \( h\cdot \left\Vert \overrightarrow{v}\right\Vert=\left\Vert \overrightarrow{P_{0}P}\times \overrightarrow{v}\right\Vert.  \) Poszukiwana odległość  \(  d(P,l) \)  punktu  \( P \)  od prostej  \( l \) , równa wysokości  \( h \)  równoległoboku rozpiętego przez wektory  \(  \overrightarrow{v} \)  oraz  \(  \overrightarrow{P_0P} \) , wyraża się więc wzorem:


Doktryna liberalna (teoria wolnej prasy) Teoria wolnej prasy najpełniej rozwinęła się w Stanach Zjednoczonych, ale stosowana była też w innych krajach, np. Kanadzie, Wielkiej Brytanii. Doktryna ta zakłada całkowitą wolność wypowiedzi publicznej i ekonomicznej działalności mediów. Rząd i państwo nie mogą ingerować w dziedzinę mediów (prasy). Zapewniający pluralizm wolny rynek medialny powinien rozwiązać wszystkie kwestie związane z obowiązkiem mediów odnośnie odpowiedzialnego działania zgodnego z  potrzebami społecznymi. W doktrynie liberalnej media masowe mają służyć realizacji praw jednostek i stanowią instrument kontroli społeczeństwa nad państwem, jego instytucjami oraz osobami sprawującymi władzę.


Równanie to jest analogiczne do równania drgań wymuszonych (zob. moduł Drgania wymuszone i rezonans-( 5 ) ). Możemy więc skorzystać z uzyskanych poprzednio wyników. Z tej analogii wynika, że rozwiązaniem równania ( 4 ) jest funkcja


W początkowym etapie kropelki monomeru otoczone są cząsteczkami emulgatora (środka powierzchniowo-czynnego). Polimeryzacja jest inicjowana przez rodniki generowane w fazie wodnej. W pierwszym etapie rodnik dyfunduje do środka miceli i inicjuje polimeryzację monomerów, które są tam obecne. Po wyczerpaniu monomerów, kolejne dyfundują do środka miceli i reakcja propagacji jest kontynuowana. Makrocząsteczka wewnątrz miceli stale wzrasta, aż następuje rozerwanie miceli i proces polimeryzacji zostaje zakończony. Na powierzchni cząsteczki polimeru znajdują się pozostałości miceli, które zapobiegają koagulacji makrocząsteczek, a cała zawiesina tworzy tzw. lateks. Średnie wymiary makrocząsteczek wahają się w granicach 50-200 nm, ale mogą osiągać nawet 1000 nm [1], [2], [3].


Wykres zależności lnk od odwrotności temperatury  \(  \frac {1}{T}  \) jest linią prostą o nachyleniu  \(  \frac {-E_a}{R} \)( Rys. 1 ).


Są to papiery dłużne o krótkim terminie ważności, nie przekraczającym jednego roku. Wśród nich to bony dominują pod względem liczbowym i rodzajowym.


Aby odwzorować bardziej precyzyjnie powierzchnię Ziemi została skonstruowana geoida ( Rys. 2 ), [4], [5]. Jest to bryła o nieregularnym kształcie.


Łańcuchy węglowodorowe w węglowodorach są formowane za pomocą szeregu wiązań kowalencyjnych pomiędzy atomami węgla oraz węgla i wodoru. Łańcuchy te mogą zawierać różną liczbę wiązań pojedynczych, podwójnych i potrójnych (patrz Hybrydyzacja) (Rys. 1(A)); dla uproszczenia atomy H w łańcuchach węglowodorów zostały pominięte). Na tej podstawie można wyróżnić trzy ogólne klasy węglowodorów alifatycznych (z greckiego "aleiphar" oznacza "tłuszcz"; otrzymane w XIX w. w wyniku chemicznej degradacji tłuszczów lub olejów). Należą do nich, odpowiednio, alkany, alkeny i alkiny (nazywane też alkynami). Na Rys. 2 przedstawiono najprostsze ich przykłady. Łańcuchy węglowodorowe mogą być długie lub krótkie. Na przykład, etan ma tylko dwa atomy węgla w cząsteczce (Rys. 1(B)), natomiast dekan ma dziesięć atomów węgla. Łańcuchy zwierające większą liczbę atomów węgla mogą tworzyć struktury liniowe lub rozgałęzione, co przedstawiono na Rys. 1(D). Różnorodność struktur węglowodorowych wynika także z możliwości tworzenia pierścieni (węglowodory cykliczne). Pierścienie o różnych rozmiarach mogą zawierać gałęzie lub zawierać wiązania podwójne (Rys. 1(C)). Pierścienie zawierające naprzemiennie występujące wiązania pojedyncze i podwójne, zwane pierścieniami aromatycznymi, są wyjątkowo stabilne i przyjmują kształt płaski (Rys. 1(E)). Wchodzą one w skład arenów  (otrzymane w XIX w. w wyniku chemicznej degradacji niektórych przyjemnie pachnących ekstraktów roślinnych). Rys. 2 przedstawia przykłady najprostszych węglowodorów (Właściwości związków organicznych-Szereg homologiczny) należących do wyżej wspomnianych klas związków.


Przykładem reakcji termojądrowej jest łączenie się dwóch jąder deuteru ( \( \ce{^{2}_{1}$D$} \)) w jedno jądro helu ( \( \ce{^{4}_{2}$He$} \)). Podczas takiej reakcji wydzielają się bardzo duże ilości energii, ponieważ energia wiązania nukleonu w deuterze jest znacznie mniejsza niż energia wiązania nukleonu w jądrze helu [1]. Reakcje termojądrowe mogą zachodzić samorzutnie, ale tylko w bardzo wysokich temperaturach, np. takich jakie panują we wnętrzu gwiazd.


Tego rodzaju sole hydrolizują w roztworach wodnych powodując odczyn zasadowy. Na przykład octan sodu jest solą pochodzącą od mocnej zasady  \( \ce{NaOH} \) i słabego kwasu octowego. Po rozpuszczeniu tej soli w wodzie zachodzi reakcja :


Siły napięcia powierzchniowego mają wpływ na kształt swobodnej powierzchni cieczy. Z oddziaływaniem napięcia powierzchniowego związany jest kulisty kształt kropel wody, powstawanie menisku, tworzenie się pęcherzyków, baniek oraz wznoszenia się cieczy w cienkich rurkach zwanych kapilarami (zjawisko włoskowatości). Zakrzywienia powierzchni swobodnej cieczy występujące na granicy dwóch faz (np. cieczy i ciała stałego), spowodowanie współdziałaniem sił napięcia powierzchniowego oraz sił przylegania (adhezji) prowadzi do powstania menisku.


Strumień wychodzący z naładowanego ciała jest równy wypadkowemu ładunkowi tego ciała podzielonemu przez  \( \varepsilon_{0} \). Jeżeli wypadkowy ładunek ciała jest ujemny to strumień pola elektrycznego, tak jak i linie pola, wpływa do ciała. Natomiast gdy ładunek wypadkowy wewnątrz zamkniętej powierzchni jest równy zeru to całkowity strumień też jest równy zeru; tyle samo linii pola wpływa jak i wypływa przez powierzchnię Gaussa. Podobnie jest w sytuacji gdy ładunki znajdują się na zewnątrz zamkniętej powierzchni. Te sytuacje są pokazane na Rys. 4.


Laser zbudowany na ciele stałym składa się z pręta wykonanego z kryształu Al \( _{2} \)O \( _{3} \), w którym jonami czynnymi są atomy domieszki np. atomy chromu. Na końcach pręta są naniesione zwierciadła odbijające. Promieniowanie 'pompujące' jest wytwarzane przez lampę błyskową umieszczoną wokół kryształu. Absorbując światło z lampy błyskowej atomy chromu przechodzą do stanu wzbudzonego.


Warunki stosowalności optyki geometrycznej nie są spełnione i na szczelinach następuje ugięcie fal. Mamy do czynienia z optyką falową.


Siły oddziaływania pomiędzy punktami materialnymi należącymi do danego układu nazywamy siłami wewnętrznymi. Na przykład w ciałach stałych są to siły oddziaływania sprężystego pomiędzy atomami, cząsteczkami. Zgodnie z trzecią zasadą dynamiki Newtona, jeżeli punkt  \( i \) układu działa na punkt  \( j \), to równocześnie punkt  \( j \) działa na punkt  \( i \) siłą równą co do wartości, ale przeciwnie skierowaną  \( {{\bf F}_{{i\rightarrow j}}=-{\bf F}_{{j\rightarrow i}}} \) .


W fazie drugiej – operacjonalizacji – nastąpiła weryfikacja wcześniejszych założeń oraz doprecyzowanie kluczowych pojęć dla tego podejścia. Duże zasługi na tym polu miał amerykański badacz Elihu Katz, współpracownik Paula Lazarsfelda, który w artykule "Mass Communications Research and the Study of Popular Culture: An Editorial Note on a Possible Future for This Journal" opublikowanym w "Studies in Public Communication" w 1959 roku sformułował najważniejsze założenia podejścia. To właśnie w nim Katz w lapidarny sposób ujął główną ideę, że ważniejsze od badania tego, co media robią z ludźmi, jest zajmowanie się tym, co ludzie robią z mediami. W ten sposób Katz zwrócił uwagę na ważną rolę czynników psychologiczno-społecznych, takich jak wartości, zainteresowania czy role społeczne, które powodują, że ludzi selektywnie wybierają treści medialne w zależności od tego, co jest dla nich ważne.


Inne siarczany występują w mniejszej ilości. Do powszechnych należy celestyn (siarczan strontu) i polihalit (uwodniony siarczan potasu, magnezu i wapnia (Rys. 4), które krystalizują w środowiskach ewaporacyjnych oraz wytrącają się ze zmineralizowanych wód gorących źródeł. Celestyn ponadto wchodzi w skład organicznych elementów szkieletowych [5]. Pospolitym siarczanem jest jeszcze baryt (siarczan baru), który tworzy się przy gorących źródłach. Buduje konkrecje występujące w skałach węglanowych i okruchowych oraz stanowi składnik konkrecji manganowych [6]. W wyniku wietrzenia chemicznego galeny i innych związków ołowiu powstaje anglezyt (siarczan ołowiu). Znacznie rzadszy jest kainit (siarczan magnezowo-potasowy), kizeryt (uwodniony siarczan magnezu) oraz powstający w wyniku ewaporacji silnie zmineralizowanych wód mirabilit (uwodniony siarczan sodu).


Zauważmy, że istnieje w tym układzie jeden punkt, który porusza się po linii prostej ze stałą prędkością. Żaden inny punkt nie porusza się w ten sposób. Ten punkt to środek masy. Sposób wyznaczania środka masy zilustrujemy następującym przykładem.


Rozpatrzmy płytkę metalu (lub półprzewodnika) umieszczoną w polu magnetycznym, prostopadłym do kierunku przepływu prądu. Jeżeli w płytce płynie prąd to na ładunki działała siła odchylająca powodująca zakrzywienie ich torów w kierunku jednej ze ścianek bocznych płytki tak jak pokazano na Rys. 1.


Szczególną strukturą, powstającą w warunkach wiecznej marzłoci jest gleba poligonalna (grunt strukturalny) (zob.  Wietrzenie peryglacjalne), [3], [4], [1], [2]. Tworzą ją zespoły kolistych lub wielobocznych w planie, form zbudowanych z drobnego materiału, które otoczone są niewielkimi wałami gruzowymi, tzw. wieńcami kamienistymi. Powstanie tych struktur jest wynikiem segregacji materiału, jaka zachodzi podczas pęcznienia mrozowego. W wyniku zwiększenia objętości zamarzającej warstwy czynnej, na powierzchni terenu tworzą się niewielkie kopce. W fazie spęcznienia następuje przemieszczanie grubszego materiału, który ze stref szczytowych transportowany jest grawitacyjnie do obniżeń, gdzie gromadzi się w zagłębieniach międzykopcowych [7], [3]. Pod odmarznięciu warstwy czynnej kopce zanikają, a na powierzchni terenu pozostają niskie wały gruzowe.


Gęstość w stałym stanie skupienia określonej substancji jest z reguły większa niż w stanie ciekłym (są wyjątki, np. woda i lód). Cechą wyróżniającą ciało stałe jest sztywność jego postaci. Oznacza to, że niemal całkowicie zanika ruch postępowy elementów budujących ciało, drgają tylko nieustannie wokół ustalonych miejsc w jego strukturze. Ciała stałe, podobnie jak i ciecze, charakteryzują się nieznaczną ściśliwością i małą rozszerzalnością cieplną. Te dwie właściwości są wyrażane współczynnikami empirycznymi definiowanymi następująco:


Cechą charakterystyczną sedymentacji w estuariach jest dostawa materiału klastycznego z dwóch przeciwstawnych stron: od strony morza i przez rzeki. W estuariach usypywane są długie (nawet do kilku kilometrów), szerokie (do kilkuset metrów) i wysokie do kilkunastu metrów piaszczyste grzbiety pokryte falami piaskowymi i ripplemarkami. Transport materiału wskazuje na dwa przeciwne kierunki, [1].


Prasa odegrała istotną rolę byłą bowiem medium, które zorientowane było na indywidualnego czytelnika i aktualne wydarzenia. O sukcesie prasy zadecydowało to, że potrafiła ona dostosować się do zmieniającego się społeczeństwa i odpowiedzieć na potrzeby miejskiej społeczności odbiorców [1].


Szlaki to fragmenty szklistej, pęcherzykowatej w efekcie odgazowania, zastygłej lawy o średnicy od kilku do kilkunastu centymetrów; często powstają w wyniku rozsadzenia zgazowanych bomb.


Model rozwoju kompetencji kulturowych Kompetencja międzykulturowa to właściwe zarządzanie interakcją ludzi, którzy reprezentują różne lub rozbieżne orientacje emocjonalne, poznawcze i behawioralne w stosunku do świata, zatem będą one ewoluowały w czasie, indywidualnie lub w relacjach. Relacje między przedstawicielami różnych kultur mogą stać się bardziej kompetentne poprzez ciągłe interakcje, które prowadzą do większej świadomości jednostek, do procesu uczenia się i włączania odpowiednich perspektyw kulturowych. Dzięki procesowi uczenia się ludzie stają się bardziej kompetentni w procesie interakcji, zatem modele kompetencji międzykulturowych mogą zidentyfikować kolejne etapy rozwoju tych kompetencji.


Na Rys. 2 pokazany jest kolejny przykład ilustrujący zjawisko indukcji i regułę Lenza. Obwód w kształcie prostokątnej pętli jest wyciągany z obszaru stałego pola magnetycznego (prostopadłego do pętli) ze stałą prędkością  \( v \).


Na atmosferę ziemską składa się powłoka gazowa, która utrzymywana jest grawitacyjnie przez planetę. Ma grubość około 2000 km, przy czym zewnętrzne 1500 km to wybitnie rozrzedzony gaz. Głównymi jej składnikami jest azot (\(78\%\)) oraz tlen (\(21\%\)). Atmosfera stanowi:


Zgodnie z prawem Raoulta prężność pary nasyconej nad roztworem jest mniejsza od prężności pary nasyconej nad rozpuszczalnikiem. Teoretycznie z różnicy tych ciśnień można obliczyć ułamek molowy substancji rozpuszczonej, a z niego – masę molową. W praktyce różnica prężności jest tak mała, że trudno ją zmierzyć.  Znacznie łatwiej zmierzyć różnicę temperatury przy pomocy termistorów – bardzo dokładnych mierników temperatury. Na dwóch termistorach umieszcza się kolejno krople rozpuszczalnika oraz kroplę roztworu polimeru, naczynie pomiarowe wypełnione jest parami rozpuszczalnika, a temperatura obydwu kropel jest taka sama. Z powodu różnicy stężeń polimeru roztworze i rozpuszczalniku (stężenie równe zero) szybkość kondensacji rozpuszczalnika na kropli roztworu jest większa niż na kropli rozpuszczalnika, kondensująca się para oddaje ciepło kropli roztworu i notujemy wzrost różnicy temperatur do momentu wyrównania potencjałów obydwu kropel. Z połączenia praw Raoulta oraz Clausiusa-Clapeyrona otrzymujemy zależność:


Prasa w dobie internetu Prasa elektroniczna – to wynik skrzyżowania cyfrowego sposobu publikacji z organizacją i trybem pracy właściwym dla redakcji papierowych [8]. W sieci najczęściej spotykanymi określeniami dla prasy elektronicznej (nie posiadającej odpowiedników papierowych), są: e-prasa, e-zin lub mag. Używane są również takie nazwy, jak e-dziennik, e-tygodnik (dwutygodnik, miesięcznik i kwartalnik), e-periodyk, e-pismo. Zalety prasy elektronicznej:


Takie podejście wymagało przygotowania specyficznych narzędzi metodologicznych, które umożliwiłyby przeprowadzenie obiektywnych badań. Za metody o kluczowym znaczeniu uznano obserwację uczestniczącą oraz wywiady. W wyniku tych prac badawczych powstała bogata dokumentacja zarówno opisowa, jak i ilustracyjna – fotograficzna, a następnie także fonograficzna i filmowa, dotycząca życia w środowiskach plemiennych i wiejskich. Fundamentalnym osiągnięciem antropologii kulturowej była pogłębiona analiza szeroko rozumianego dorobku ludów niepiśmiennych, obejmująca wszelkie wytwory, a także kody kulturowego przekazu.


Rozpatrzmy przykład cząsteczki AB - zawierającej dwa jądra atomowe: A oraz B. Należy zauważyć, że orbital cząsteczkowy  \( \Psi_{AB} \) powstaje w wyniku nakładania się orbitali atomowych atomów tworzących wiązanie, dzięki czemu funkcje falowe elektronu w cząsteczce można traktować jako liniową kombinację funkcji falowych opisujących orbitale atomowe:


Opisane formowanie bloku zdjęć jest odniesione do układu modelu inicjalnego. Związanie z terenem wymaga minimum trzech fotopunktów, które powinny być pomierzone na zdjęciach (na których się odwzorowały). Po transformacji 3D bloku (zob.  Orientacja bezwzględna (absolutna) modelu (3)) zdjęcia uzyskują EOZ, a punkty wiążące współrzędne 3D, wyrażone w układzie terenowym. W ten sposób powstają wartości przybliżone niewiadomych potrzebne do estymacji EOZ metodą niezależnych wiązek (zob.  Estymacja EOZ - aerotriangulacja).


Cechą wspomagającą diagnostykę gipsu jest powszechność tworzenia przez niego zbliźniaczeń podwójnych, nazywanych jaskółczymi ogonami (Rys. 2), [3]. Są to bliźniaki stykowe, powstają przez zrośnięcie dwóch symetrycznych kryształów o pokroju tabliczkowym, wzdłuż ich dłuższego boku. Takie zespolenie tworzy formę, w której systemy łupliwości od centrum rozchodzą się pod kątem kilkudziesięciu stopni i tworzą układ jodełkowy. Gipsy mają różną kolorystykę, zwykle zabarwione są na jasne, pastelowe kolory lub na szaro. Przeźroczyste kryształy gipsu tabliczkowego, o mocnym szklistym połysku nazywane są selenitem.


Zaletą certyfikatu jest wyższe oprocentowanie, w porównaniu do papierów skarbowych. Wynika to z ogólnej zasady rynku finansowego – im większe ryzyko, tym większa cena kapitału inwestycyjnego.


Z twierdzenia Kroneckera-Capelliego wynika, że dla każdego układu równań liniowych zachodzi jedna z trzech możliwości:


Związki nieorganiczne wykorzystywane w ogniwach fotowoltaicznych, opisane powyżej są wytwarzane w postaci cienkich warstw.


Kolejnym krokiem jest sprowadzenie części nieliniowej układu ( 4 ) do postaci kanonicznej, umożliwiającej analizę powstania cyklu granicznego oraz jego stabilności (zob. też moduł Skalarne równanie quasiliniowe dla funkcji n zmiennych niezależnych ). Najprościej można to zrobić, przechodząc na zmienne zespolone  \( z=x+\,i\,y  \). Przejście to pozwala przedstawić układ ( 4 )  w postaci


Siła grawitacji jest siłą zachowawczą. Wszystkie siły, które działają w ten sposób, np. siła sprężysta wywierana przez idealną sprężynę, nazywamy siłami zachowawczymi.


Na podstawie liczby grup przyłączonych do azotu można wyodrębnić aminy pierwszorzędowe ( \( 1^{\circ} \)−), drugorzędowe ( \( 2^{\circ} \)−) i trzeciorzędowe ( \( 3^{\circ} \)−). W  \( 1^{\circ} \)–aminach tylko jedna grupa alkilowa jest związana z atomem azotu. Tak więc, wzór amin pierwszorzędowych ma postać  \( \ce{R}{-}\ce{NH}{_2} \). W  \( 2^{\circ} \)– i  \( 3^{\circ} \)–aminach, odpowiednio, dwie lub trzy grupy alkilowe podstawiają atomy wodoru w amoniaku. Oznacza to, że wzory amin drugo– i trzeciorzędowych są następujące:  \( \ce{R}{_2}{-}\ce{NH} \) i  \( \ce{R}{_3}{-}\ce{N} \). Azot związany z czterema grupami alkilowymi nazywa się  \( 4^{\circ} \)–kationem amoniowym (np. bromek tetrametyloamoniowy  \( (\ce{(CH}{_3}\ce{)}{_4}\ce{N}{^+}\ce{Br}{^-}) \).


W metodzie bezpośredniej wpływom z działalności operacyjnej (pochodzącym głównie ze sprzedaży produktów, towarów i usług oraz z innych źródeł) przeciwstawiane są wydatki dotyczące tej działalności (np. płatności z tytułu dostaw, płatności związane z wynagrodzeniami pracowników). Różnica między tymi wpływami i wydatkami stanowi przepływy pieniężne netto osiągnięte z podstawowej działalności jednostki gospodarczej.


W organizmach żywych i materii organicznej  powszechnie występują także związki siarkoorganiczne i fosforoorganiczne, które  zawierają w swojej strukturze wiązania, odpowiednio, węgiel-siarka i węgiel-fosfor. Na przykład, tiole są odpowiednikami alkoholi w strukturze, których atom tlenu grupy hydroksylowej został zastąpiony atomem siarki  \( ({−}\text{SH}) \). Podobnie tioestry i tioetery są analogami, odpowiednio, estrów i eterów ( Rys. 3 ).


gdzie  \( \hskip 0.3pc f:\Omega\to \mathbb R^n\hskip 0.3pc \) jest zadaną funkcją, a  \( \hskip 0.3pc \Omega\subset \mathbb R\times \mathbb R^n\hskip 0.3pc \)   zbiorem otwartym. Oczywiście równanie to możemy zapisać we współrzędnych w postaci układu równań


Inną przyczyną błędów pomiaru światła przez matrycę jest sposób tworzenia obrazów kolorowych. Skoro obraz kolorowy składa się z komponentów R,G,B, to każdy z nich powinien być mierzony przez inną matrycę. Takie rozwiązanie jest skomplikowane technicznie, dlatego jest rzadziej stosowane (zob.  Kamery metryczne i niemetryczne). Dominuje rozwiązanie z jedną matrycą pokrytą tzw. filtrem Bayer-a, którego idea pokazana jest na Rys. 4.


Pochodną funkcji można obliczyć z definicji, jednak często jest to żmudne zadanie. Dlatego zazwyczaj obliczamy pochodną funkcji, wykorzystując  i  oraz powyższe .


Hydrolizie ulegają tylko te sole, których jony mają zdolność przyjmowania lub oddawania protonów w środowisku wodnym. Należą do nich: - sole mocnych kwasów i słabych zasad, - sole słabych kwasów i mocnych zasad, - sole słabych kwasów i słabych zasad.


Gdy samochód przyspiesza lub hamuje to wskazania prędkościomierza zmieniają się i nie możemy mówić o jednej stałej prędkości. Prędkość zmienia się i w każdej chwili jest inna. Nie można wtedy stosować wzoru ( 1 ) chyba, że ograniczymy się do bardzo małych wartości  \( x - x_{0} \) ( \( \Delta x  \)) czyli również bardzo małego przedziału czasu  \( \Delta t = t - t_{0}  \) (chwili). Prędkość chwilową w punkcie x otrzymamy, gdy  \( \Delta t \) dąży do zera.


Ziemia nie jest idealnym układem inercjalnym ponieważ wiruje. W wyniku tego obrotu w zjawiskach zachodzących na Ziemi obserwujemy siłę Coriolisa. Przykładowo, rzeki płynące na półkuli północnej podmywają silniej prawy brzeg. Również ciała spadające swobodnie odchylają się od pionu pod działaniem tej siły. Jednak w większości rozpatrywanych przez nas zjawisk można zaniedbać wpływ ruchu Ziemi na ich przebieg.


Naszym zadaniem jest opisanie ruchu ciała o masie  \( m \) puszczonego z pewnej wysokości nad powierzchnią Ziemi, które spadając doznaje oporu powietrza. Z codziennych doświadczeń wiemy, że opór powietrza zależy od prędkości, na przykłady podczas jazdy na rowerze, i jest tym większy im szybciej jedziemy. Przyjmiemy więc, założenie że siła oporu powietrza jest proporcjonalna do prędkości  \( v \)


Kamery pomiarowe są podstawowym narzędziem fotogrametrii lotniczej ze statków załogowych. Praktyka pokazuje, że kalibrację kamer pomiarowych należy okresowo sprawdzać (co rok lub dwa), a w przypadku dużych zmian względem fabrycznej metryki, kieruje się ją do producenta na badanie kontrolne.


5. Następująca własność jest bardzo przydatna z punktu widzenia konstrukcji portretów fazowych. Z tego, że hamiltonian przybiera stałą wartość na rozwiązaniach układu dynamicznego, wynika równość


Doktryna demokratycznego uczestnictwa Od lat 60. XX wieku rozwijają się alternatywne, społeczne media, takie jak: alternatywna lub podziemna prasa, lokalne radia i telewizja. Odpowiada na potrzeby ludzi i promuje ich prawo do informacji lokalnej, użytkowania nowych mediów w ramach  wspólnoty lub subkultury do podtrzymywania interakcji i propagowania partycypacji. Doktryna ta powstała w USA i była odpowiedzią na rozwój mediów telemetrycznych oraz wyrazem  krytyki dla doktryny odpowiedzialności społecznej, która tu postrzegana jest jako obrona kapitalistycznych  mediów przed krytyka społeczną. W ramach tej doktryny nastąpiło całkowite odrzucenie rynku jako ram działania mediów [4]. W oparciu o tę doktrynę rozwinął się model mediów  alternatywnych, który cechuje organizacja oddolna, partycypacyjny i wspólnotowy charakter działania oraz wspieranie subkultur i ich partykularnych wartości [1].


Znając skład mieszaniny gazów można obliczyć za pomocą ostatniego równania cząstkowe ciśnienia poszczególnych składników. Prawo Daltona jest słuszne dla doskonałych mieszanin gazów.


Gęstość płynów zależy od wielu czynników takich jak temperatura, czy ciśnienie. W Tabela 1  przedstawiony jest zakres gęstości spotykanych w przyrodzie materiałów.


Z prawa Ohma wnioskujemy, że natężenie prądu jest wprost proporcjonalne do przyłożonego napięcia. Jest to słuszne dla większości przewodników (przy niewielkich napięciach i natężeniach prądu). Należy jednak wspomnieć, że istnieją układ, które nie spełniają prawa Ohma. Są to między innymi szeroko stosowane półprzewodnikowe elementy elektroniczne takie jak diody i tranzystory. Właściwości materiałów półprzewodnikowych omówione są w module Podstawowe informacje o fizyce półprzewodników.


Wykonując przekształcenia elementarne macierzy będziemy używać pewnych specjalnych oznaczeń. Mianowicie zapis


Intensywność mieszania wpływa na wielkość, kształt i polidyspersyjność perełek. Powolne mieszanie powoduje aglomerację perełek, a zbyt szybkie – rozdrobnienie [3]. Polimeryzacja w zawiesinie jest stosowana do produkcji kulek polimerowych o rozmiarze 10 um – 5 mm. Przy zastosowaniu bardzo energicznego mieszania można otrzymać perełki o dużo mniejszych rozmiarach 9 0.1 – 3,0 um) [3].


Stopień dysocjacji słabego elektrolitu jest wtedy odwrotnie proporcjonalny do pierwiastka kwadratowego  jego stężenia w roztworze. Prawo rozcieńczeń Ostawalda ma zastosowanie do niezbyt stężonych roztworów słabych elektrolitów.


Obraz jest obecny w przekazach mediów klasycznych, takich jak książki, prasa, ze szczególnym uwzględnieniem pism ilustrowanych, komiksów, plakatów czy telewizji. Do tego zbioru należy jeszcze dodać szeroką gamę środków wykorzystywanych przez nowe media (zob. Nowe media. Charakterystyka i cechy ). W tej przestrzeni pojawiają się rozmaite możliwości prezentowania i przetwarzania wiadomości wizualnych, występujących w postaci ilustracji, zdjęć, map, typografii, infografik oraz układów (layout) treści, charakterystycznych dla określonego nadawcy, a także coraz popularniejszych – filmów, animacji i materiałów wideo [3], [4]. Mieke Bal mówi przy tym o swoistej „nieczystości” obrazów w rzeczywistości wirtualnej, w której tracą one swoje urzeczowienie i mogą wprawdzie być źródłem doświadczeń i przedmiotem badań, nie posiadają jednak właściwej innym dziełom substancjalności [5].


Uczestnictwo jako praktyka społeczno-kulturowa Uczestnictwo ze względu na bardziej wspólnotowy i kulturowy charakter należy traktować jako odmienną formę zaangażowania. W taki sposób zresztą postrzega je Mark Deuze, dla którego jest ono jednym z trzech typów zaangażowania w kontakcie z nowymi mediami (obok remediacji i brikolażu) i jednym z głównych składników kultury cyfrowej, dzięki któremu użytkownicy stają się aktywnymi podmiotami w procesie tworzenia znaczeń, co umożliwia rekonstrukcję naszego życia nasyconego mediami ekranowymi, sieciowymi i cyfrowymi narzucającymi interpretację rzeczywistości [4]. Uczestnictwo nie sprowadza się jedynie do zaangażowania (poznawczego, emocjonalnego lub behawioralnego), ale jest swoistą praktyką kulturową, wymagającą bardziej aktywnej postawy niż samo uczestniczenie w kulturze, które może być bierne i konsumpcyjne albo aktywne i produktywne.


Dane określające chwilowe położenie kamery w przestrzeni są nazywane elementami orientacji zewnętrznej ( Definicja EOZ (1)).


zakładając, że ściana oddziaływuje na każdą cząstkę siłą \( F \), której bezwzględna wartość jest równa odpowiedniej zmianie pędu:


Według Batesona, komunikacja pełni w kulturze niezwykle istotną rolę, ponieważ spaja jej trzy poziomy, czyli życie społeczeństwa, jego etos oraz przyjmowane i przechowywane w jego obrębie wzorce zachowań [2]. Ten kompleks jest przekazywany członkom danej społeczności od urodzenia w procesie nauczania. Pierwszy etap edukacji odbywa się w sposób niejako naturalny – dziecko mimowolnie uczestniczy w życiu swoich rodziców, czy opiekunów, obserwuje i naśladuje ich zachowania, dlatego nauka odnosi się przede wszystkim do obszaru zachowań niewerbalnych. Bateson wyróżnił jeszcze cztery dalsze poziomy, obejmujące coraz bardziej złożone i abstrakcyjne zadania, które wymagają rosnącego osobistego zaangażowania ucznia. W rezultacie komunikacja pomaga w integracji wszystkich aspektów życia człowieka.


Rys. 4 pokazuje ciąg, którego nieskończenie wiele wyrazów leży dowolnie blisko liczby  \( 1 \), ale również nieskończenie wiele wyrazów leży dowolnie blisko liczby  \( -1 \).


Natomiast, polimery syntetyczne są wytwarzane przez człowieka w reakcjach chemicznych (np. poliamidy, poliestry, itd.).


W elastomerach oznaczonych jako FKM wykorzystuje się monomery alkena częściowo podstawione fluorem (hydrofluoro). Jednym z monomerów jest zawsze fluorek winylidenu (FVD). Produkowany pod nazwą Viton®, Dydeon® i Tecnoflon®. FKM charakteryzuje się [1], [3], [4]:


Polimery amorficzne mogą występować w pięciu różnych stanach fizycznych, w zależności od temperatury,  możliwe stany mechaniczne polimerów amorficznych prezentuje Rys. 1.


Obszar zarafowy (laguny i płycizny) zasiedlają korale i glony tworząc formy gniazdowe, wokół których gromadzi się materiał węglanowy pochodzący z niszczenia organizmów.


Geologia jest nauką, która wyrosła i rozwijała się z potrzeby i ciekawości ludzi. Z potrzeby, ponieważ funkcjonowanie i rozwój ludzkości wymagał coraz większej ilości surowców: skał, minerałów, metali, surowców chemicznych. Z ciekawości, znacznie później, kiedy człowiek zaczynał kojarzyć, że niektóre procesy skorelowane są z efektami: wybuch wulkanu prowadził do powstawania skał, erozja zmieniała bieg rzek i przebieg linii brzegowej mórz, itp.


Beryl obecny w przyrodzie na ilości 0,0006 \( \% \), tworzy nieliczne i rzadkie minerały: glinokrzemiany np. \( Be_3Al_2[Si_6O_{18}] \) (beryl), zabarwiony śladową ilością chromu beryl to kamień szlachetny –  szmaragd [1].


Przejścia pomiędzy stanami stacjonarnymi i odpowiadające im linie widmowe tworzą serie widmowe. Dana seria obejmuje promieniowanie emitowane przy przejściu elektronu z poziomów wyższych na dany, np. seria Balmera obejmuje przejścia ze stanów o  \( n > 2 \) do stanu o  \( n = 2 \).


Opracowano wiele metod MVS [4, 5]. W wydajnym algorytmie  SGM dopasowanie jest prowadzone dla par zdjęć, a wyniki są łączone w jedną chmurę punktów. Podstawą dopasowania pikseli pomiędzy zdjęciami jest badanie funkcji kosztu opartej na liczeniu różnic jasności RGB pomiędzy otoczeniami pikseli na zdjęciach [9]. Proces obejmuje następujące zasadnicze etapy:


2. Wszelkie innowacje rodzą działania obronne wśród ludzi, czego wynikiem jest obserwowalny najpierw efekt narkotyczny będący formą obrony przedłużonego systemu nerwowego ludzi przez media, a następnie poszukiwanie nowych rozwiązań tzw. „mediów zaradczych”. Pozwalają one wyeliminować negatywne skutki nowo odkrytego medium, np. krytykowano telewizję, za efemeryczność, nie można było obejrzeć treści po emisji programu, trzeba było dokładnie w czasie gdy program był nadawany  być obecnym przed odbiornikiem. W odpowiedzi człowiek wynalazł medium zaradcze – magnetowid, które zniwelowało negatywne skutki telewizji, bo dało mu większą niezależność od ramówki. Więcej na ten temat w rozdziale Przemiany telewizji. Rozwój streamingowych platform wideo.


gdzie: \(X_i, Y_i, Z_i \) – współrzędne punktów kontrolnych z pomiaru fotogrametrycznego, \(\hat {X_i}, \hat {Y_i}, \hat {Z_i} \) – współrzędne punktów kontrolnych z pomiaru terenowego, \(n\) – liczba punktów kontrolnych.


Teraz spróbujemy odpowiedzieć na pytanie czy energia jest zachowana w przypadku, gdy w układzie działa siła niezachowawcza. Jeżeli oprócz siły zachowawczej  \( F_z \) działa jeszcze siła niezachowawcza  \( F_{nz} \) (np. tarcie), to z twierdzenia o pracy i energii otrzymujemy


Amfibole należą do minerałów stabilnych i neogenicznych. W skałach metamorficznych powszechnie występuje hornblenda (zob.  Amfibole  ). Częste są również inne formy, tj. glaukofan, antofyllit oraz minerały z szeregu aktynolitu (Mg-Fe szereg amfiboli wapniowych)( Nie znaleziono skrótu dla otoczenia (1)  ), ( Rys. 2  ), z których zwykle występuje tremolit [1], [5], [4], [2].


Dotychczas zajmowaliśmy się wyłącznie opisem ruch (za pomocą wektorów  \( {\bf r} \),  \( {\bf v} \), oraz  \( {\bf a} \)). Były to rozważania geometryczne. Teraz omówimy przyczyny ruchu, zajmiemy się dynamiką. Nasze rozważania ograniczymy do przypadku ciał poruszających się z małymi (w porównaniu z prędkością światła  \( c \)) prędkościami tzn. zajmujemy się mechaniką klasyczną.


Trzęsienia ziemi o magnitudzie ponad 8 mogą występować w strefach kolizji płyt kontynentalnych, na przykład w Himalajach. Himalaje powstały w wyniku kolizji płyty indyjskiej i płyty eurazjatyckiej [6], [7]. Poszczególne jednostki tektoniczne nasuwają się na siebie, jak również na płytę indyjską (zob.  Orogeny kolizyjne  ). Naprężenia mogące skutkować trzęsieniami ziemi powstają na płaszczyznach nasunięć ( Rys. 2 ).


Wtedy pierwiastki   \( \hskip 0.3pc k_1, \hskip 0.3pc  k_2\hskip 0.3pc  \) równania ( 4 ) możemy zapisać następująco


Zauważmy, że  \( \hskip 0.3pc \Delta = \bigtriangledown\cdot \bigtriangledown = \bigtriangledown ^2, \hskip 0.3pc \) przy czym iloczyn rozumiemy tu w sensie iloczynu skalarnego.


Ze względu na charakter współrzędnych biegunowych możemy przyjąć, że  \( \hskip 0.3pc \psi\hskip 0.3pc \)  jest funkcją okresową o okresie  \( \hskip 0.3pc 2\pi\hskip 0.3pc \)  określoną na  \( \hskip 0.3pc \mathbb R\hskip 0.3pc \) . Po podstawieniu ostatniego wzoru do równania ( 3 ) i rozdzieleniu  zmiennych otrzymamy


Jeżeli wprowadzimy nową stałą  \( {\tau =m/\gamma } \) (o wymiarze czasu) to powyższe równanie przyjmie postać


Odmiany zwięzłe tefry nazywane są ogólnie tufami [6], [4], (Rys. 3, Rys. 4). We frakcji psefitowej wydzielane są brekcje piroklastyczne i konglomeraty. Brekcje są zwięzłymi odpowiednikami blokowisk. Składają się one w 75% z bloków, którym towarzyszą domieszki bomb wulkanicznych i wiążący skałę materiał frakcji drobniejszych. Konglomeraty tufowe (piroklastyczne) są zwięzłymi ekwiwalentami tefry bombowej i bombowo-lapillowej [1], [3], [4], [5], [7]. W ich składzie ziarnowym dominują bomby wulkaniczne i lapille, które spaja masa drobniejszych frakcji.


Z procesu estymacji EOZ i EOW\(^{+}\) uzyskuje się odchylenia standardowe wyznaczanych parametrów, co pozwala wykonać analizę dokładności pomiaru fotogrametrycznego. Ze względu na wzajemną korelację parametrów EOZ i EOW\(^{+}\) (wewnątrz grup i pomiędzy nimi) [1], analiza ich wpływu na dokładność współrzędnych \(X,Y,Z\) z wcięcia w przód nie jest w pełni miarodajna. Dlatego zamiast teoretycznie oceniać dokładność pomiarów fotogrametrycznych, wykonuje się badanie empiryczne, oparte na punktach kontrolnych (zob.  Terenowa osnowa fotogrametryczna). Wynik tego badania nie jest równoznaczny z dokładnością pomiarów szczegółów terenowych, ale stanowi punkt wyjścia do wnioskowania, jaka dokładność może być osiągnięta.


Dyspersja jest to rozproszenie cząstek stałych w rozpuszczalniku. Cząstki te nie rozpuszczają się w cieczy, a jedynie tworzą stabilną, dwufazową mieszaninę koloidalną. Mieszanie się dwóch substancji zachodzi na drodze dyfuzji i oddziaływań międzycząsteczkowych. Otrzymane w ten sposób układy nazywa się układami rozproszonymi lub dyspersyjnymi. Substancję rozproszoną układu nazywa się fazą zdyspergowaną a przestrzeń, w której nastąpiło rozproszenie fazą dyspersyjną. Faza dyspersyjna może występować w stanie gazowym, ciekłym lub stałym. Układy, w których środowiskiem dyspersji jest woda (lub inna ciecz) nazywamy roztworami.


Przy stosowaniu praw Kirchhoffa zakładamy jakiś kierunek prądu i jego natężenie w każdej gałęzi. Spadek napięcia pojawia się gdy "przechodzimy" przez opornik w kierunku zgodnym z przyjętym kierunkiem prądu, a przyrost napięcia gdy przechodzimy przez źródło SEM w kierunku od "-" do "+". Jeżeli w wyniku obliczeń otrzymamy ujemne natężenie prądu to znaczy, że rzeczywisty kierunek prądu jest przeciwny do przyjętego.


Wyznaczmy teraz ponownie (zob.  przykład 7 z modułu "Podstawowe własności transformaty Laplace'a" ) transformatę Laplace'a z dystrybucji   \( \hskip 0.3pc \delta\hskip 0.3pc \) korzystając z definicji 1.   Ponieważ  \( \hskip 0.3pc \delta\hskip 0.3pc \) jest dystrybucją 2-go rzędu  \( \hskip 0.3pc \delta =h^{\prime\prime},\hskip 0.3pc \) gdzie


Na tej podstawie Thomson zaproponował model budowy atomu, zgodnie z którym ujemnie naładowane elektrony są równomiernie rozłożone wewnątrz obszaru wypełnionego w sposób ciągły ładunkiem dodatnim. Ładunek dodatni tworzył kulę o promieniu rzędu 10 \( ^{-10} \) m.