Ten warunek zgodności faz oznacza, że orbita musi na swym obwodzie mieścić całkowitą liczbę długości fal de Broglie'a


Przy czym związek między drogą liniową  \( s \), a drogą kątową  \( \varphi  \), jest dany z miary łukowej kąta  \( \varphi = s/R  \).


Łącząc ze sobą wzory ( 1 ) oraz ( 2 ) otrzymujemy przepis na miarę kąta między dwoma niezerowymi wektorami.


Drugi możliwy rodzaj oddziaływania międzycząsteczkowego to oddziaływanie pomiędzy cząsteczką obdarzoną trwałym momentem dipolowym a cząsteczką czy atomem, który nie wykazuje trwałego momentu dipolowego. Obecność dipola trwałego w bliskim sąsiedztwie cząsteczki niepolarnej lub chwilowe fluktuacje chmury elektronowej w cząsteczce niepolarnej mogą skutkować przesunięciem ładunków elektrycznych wewnątrz cząsteczki i w efekcie powstaniem momentu dipolowego wzbudzonego (indukowanego). Energię oddziaływania pomiędzy dipolem trwałym a dipolem indukowanym nazywamy energią indukcji. Schemat takich oddziaływań przedstawiono na Rys. 1b.


Liczba rozszczepień sygnału NMR wskazuje, ile innych atomów występuje w pobliżu atomu badanego, natomiast przesunięcie sygnałów wskazuje na to, jakie są to atomy. Rys. 11 przedstawia widmo fosforowe widmo NMR cząsteczki organiczno-nieorganicznej.


Gradient hydrauliczny ulega zmianie również w przypadku poboru wody ( Rys. 1 w rozdziale  Zwierciadła wód gruntowych) i przepływu wody podziemnej w kierunku otworu studziennego. Różnica ciśnień kształtuje się w zależności od zwierciadła dynamicznego. Powstaje lej depresyjny wyznaczający obszar zasilania studni [2].


Wartościowy próg rentowności stanowi iloczyn jednostkowej ceny sprzedaży produktu i  ilościowego progu rentowności:


Standardowa zmiana pojemności cieplnej reakcji dana jest równaniem analogicznym jak ( 8 ) i jest zmianą pojemności cieplnej reakcji dla warunków standardowych:


Jeśli obligacje emituje spółka akcyjna (lub komandytowo-akcyjna), to alternatywą może być emisja nowych akcji. W tym przypadku, do zalet obligacji można zaliczyć takie:


Oczywiście krzywe  \( \hskip 0.3pc \Phi (x,y)=C \hskip 0.3pc \) (podobnie   \( \hskip 0.3pc  \Psi (x,y)=C\hskip 0.3pc \)) są całkami równania ( 5 ), a warunek  \( \hskip 0.3pc \widetilde a_{11}=0 \hskip 0.3pc \) przyjmie postać


Rys. 2 przedstawia różnice pomiędzy średnimi masami cząsteczkowymi polimeru na tle krzywej rozkładu mas cząsteczkowych.


Czas  \( \Delta t' \) jaki upływa między wysłaniem światła, a jego zarejestrowaniem przez obserwatora będącego w rakiecie ( Rys. 1a) jest oczywiście równy  \( \Delta t' = 2d/c \). Teraz to samo zjawisko opisujemy z układu nieruchomego obserwatora ( Rys. 1b), względem którego rakieta porusza się w prawo z prędkością  \( V \). Chcemy, w tym układzie, znaleźć czas  \( \Delta t \) przelotu światła z punktu A do zwierciadła i z powrotem do A. Jak widać na Rys. 1b światło przechodząc od punktu A do zwierciadła Z, porusza się po linii o długości  \( S \)


W kopolimerach statystycznych kolejność dwóch lub więcej różnych rodzajów monomerów jest zgodna z regułą statystyczną (np. statystyką Markova zerowego, pierwszego, drugiego lub wyższego rzędu [1]).


Etapy polimeryzacji addycyjnej Proces reakcji polimeryzacji addycyjnej można podzielić na trzy główne etapy (szczegółowo scharakteryzowane w rozdziale Polimeryzacja rodnikowa ):


Wstawiając to do powyższego wzoru, a następnie zapisując odpowiednie równania dla części rzeczywistej i zespolonej, otrzymamy układ dynamiczny


Kolejna faza badań nad teorią użytkowania i korzyści to faza wyjaśnień, w której tworzono zręby teorii oraz badano motywacje i potrzeby odbiorców mediów masowych, a także spodziewane i rzeczywiste korzyści i efekty tego odbioru. W tej fazie badacze sformułowali podstawowe założenia teorii oraz zaproponowali typologie potrzeb, które mogą być zaspokajane przez wybór mediów (np. typologia Blumlera, McQuaila i Browna). Według Katza, Blumlera i Gurevitcha [4] potrzeby mają źródła społeczne i psychologiczne; rodzą one określone oczekiwania pod adresem mediów masowych lub innego rodzaju przekazów; to prowadzi do poszukiwania kontaktu z określonymi mediami lub przekazami albo angażowania się w inne czynności związane z nimi, w wyniku których dochodzi do zaspokojenia potrzeb lub innych konsekwencji.


Pierwiastki posiadające kilka możliwych  tworzą z atomami innego pierwiastka związki w różnych proporcjach. Przykładowo, chrom tworzy z tlenem szereg tlenków, np.: tlenek chromu(II)  \( \text{CrO} \), tlenek chromu(III)  \( \text{Cr}_{2}\text{O}_{3} \), tlenek chromu(IV)  \( \text{CrO}_{2} \) oraz tlenek chromu(VI)  \( \text{CrO}_{3} \).


Masę substancji wydzielonej na elektrodzie można obliczyć z I prawa Faradaya. Łącząc równanie na szybkość reakcji elektrochemicznej z I prawem Faraday otrzymujemy równanie ( 3 ).


Jeżeli  \( \lambda=Q/2\pi R \) jest liniową gęstością ładunku (ilością ładunku na jednostkę długości) to element  \( dl \) zawiera ładunek  \( dQ=\lambda dl  \) i natężenie pola od tego elementu jest równe


Opór właściwy materiału  \( \rho  \) zależy od temperatury. Wiąże się to z tym, że prędkość ruchu przypadkowego cząsteczek zależy od temperatury (zob. moduł Temperatura, równanie stanu gazu doskonałego ).


Jeśli dokument nie będzie zawierał co najmniej jednego z tych elementów, nie będzie uważany za weksel własny. Od tej reguły są pewne wyjątki:


Wartość obecna (teraźniejsza, bieżąca) pieniądza wiąże się z dyskontowaniem, które jest działaniem odwrotnym do kapitalizacji, tj. oprocentowania kapitału (por.  Wartość przyszła pieniądza). Dyskontowanie oznacza sprowadzanie znanej, przyszłej wartości kwoty pieniężnej do jej wartości teraźniejszej. Jaka jest wartość obecna przykładowej kwoty 1000 zł, którą uzyskamy za trzy lata? Odpowiedź na to pytanie zależy od przyjętej stopy procentowej, nazywanej stopą dyskontową i od sposobu oprocentowania kapitału. Analogicznie do sposobów obliczania wartości przyszłej kapitału, tj. kapitalizacji prostej (odsetki naliczane tylko od wartości początkowej kapitału) i kapitalizacji złożonej (odsetki naliczane od sumy wartości początkowej kapitału i zgromadzonych odsetek z dołu, z góry lub w sposób ciągły), możemy wyróżnić:


Współczesna infografika w znanej nam postaci pojawiła się na początku lat osiemdziesiątych XX wieku w gazecie „USA Today” [2]. Prezentowano tam poglądowe materiały dotyczące danych liczbowych i statystyk w prostej formie graficznej. Początkowo takie podejście spotkało się z krytyką, ponieważ zarzucano dziennikarzom nadmierne upraszczanie ważkich problemów. Szybko jednak okazało się, że nowy sposób przedstawiania danych zyskał wielu zwolenników. Okazało się też, że zbytni realizm graficznych przedstawień towarzyszących przekazowi informacji może zaciemniać rozumienie przekazu, który jest łatwiejszy do przyswojenia, gdy rysunek pojawia się w postaci schematycznej [3], [4]. Infografiki przyciągają wzrok mocniej niż zdjęcia i chociaż wymagają skupienia, budzą większe zainteresowanie. Opierają się na myśleniu analitycznym i takie właśnie rozumowanie kształtują u odbiorców [5]. Ukazują w skrótowy sposób i na stosunkowo niewielkiej powierzchni charakter przedstawianego procesu, koncentrując się na najważniejszych trendach i decydujących zmiennych.


Zgodnie z prawami elektrodynamiki klasycznej każde naładowane ciało poruszające się ruchem przyspieszonym wysyła promieniowanie elektromagnetyczne.


Wśród ciekłych kryształów cholesterolowych można wyodrębnić, takie, które w swym przedziale temperaturowym ciekłokrystaliczności posiadają niemezofazy: smektyczną i cholesterolową. Do takich ciekłych kryształów należą między innymi pelargonian, mirystynian cholesterylu. Stąd też lepkość ciekłych kryształów cholesterolowych zależy silnie od temperatury.


Uwaga 1 jest natychmiastową konsekwencją znanego faktu, że jeśli  \( \hskip 0.3pc \int_K fdx=0 \hskip 0.3pc \) dla każdego zbioru zwartego  \( \hskip 0.3pc K \subset \Omega, \hskip 0.3pc \) to  \( \hskip 0.3pc  f=0 \hskip 0.3pc \) prawie wszędzie w  \( \hskip 0.3pc \Omega. \hskip 0.3pc \)


Poprzeczne wydmy są wydmami wałowymi o prostolinijnym, falistym lub łukowym przebiegu (Rys. 3). W ich obrębie wyróżnia się struktury proste (pojedyncze), które złożone są z jednostkowej formy wydmowej lub złożone, które powstają przez połączenie form prostych.


gdzie  \( \hskip 0.3pc  \varphi \hskip 0.3pc \)i  \( \hskip 0.3pc \psi \hskip 0.3pc \)są zadanymi funkcjami, przy czym  \( \hskip 0.3pc \varphi (0)=  \varphi (l)=\psi (0)=\psi (l)=0. \hskip 0.3pc \) Jeśli założymy ponadto, że na strunę działa siła zewnętrzna  \( \hskip 0.3pc F \hskip 0.3pc \) to nietrudno sprawdzić, że  drgania struny opisane są równaniem


W obrębie tej grupy fosforany wapnia (kolofanit, frankolit, apatyt) oraz fosforany żelaza (wiwianit) mają największe znaczenie skałotwórcze (zob.  Fosforany). Fosforany tworzą się w wyniku procesów wietrzenia lub jako biominerały.


Zmiana ta zależy od kierunku ruchu elektronu względem pola  \( B \) i dlatego nie jest jednakowa dla wszystkich elektronów. Oznacza to, że momenty magnetyczne elektronów przestały się kompensować. W zewnętrznym polu magnetycznym  \( B \) został wyindukowany moment magnetyczny, o kierunku przeciwnym do  \( B \). W efekcie próbka diamagnetyczna jest odpychana od bieguna silnego magnesu, a jej podatność magnetyczna  \( \chi  \) jest ujemna.


W procesie polimeryzacji koordynacyjnej stosuje się różne katalizatory, w polimeryzacji monomerów węglowodorowych bardzo często katalizatory typu Zieglera-Natty (występuje wiele ich rodzajów, są to kompleksy organometaliczne (jony metalu tworzą wiązania z organicznymi cząsteczkami, anionami) metali przejściowych. Przykładem katalizatora typu Zieglera-Natty jest związek powstający w wyniku reakcji  trietyloglinu z tetrachlorkiem tytanu.


Nietrudno sprawdzić, że funkcja  \( \hskip 0.3pc f(\,\cdot\,;z_0)\hskip 0.3pc \) odwzorowuje konforemnie obszar  \( \hskip 0.3pc \Omega\hskip 0.3pc \) w kulę  \( \hskip 0.3pc |z|<1,\hskip 0.3pc \) przy czym  \( \hskip 0.3pc f(z_0;z_0)=0.\hskip 0.3pc \)  Ponieważ  \( \hskip 0.3pc f'(z;z_0)\neq 0\hskip 0.3pc \) dla   \( \hskip 0.3pc z\in \Omega,\hskip 0.3pc \) zatem


W płytce istnieje pewien charakterystyczny kierunek polaryzacji zaznaczony równoległymi liniami przerywanymi. Kierunek polaryzacji polaroidu ustala się w procesie produkcji. Cząsteczki o strukturze łańcuchowej osadza się na elastycznej warstwie plastycznej, a następnie warstwę rozciąga się co powoduje równoległe ułożenie cząsteczek.


Przyrost na granicach pasywnych( Rys. 3  ), [2], [10], [11]. Przyrost ten ma miejsce na krawędziach oceanów Atlantyckiego, Arktycznego i Indyjskiego. Może przekraczać 10 km w przypadku delt i stożków podmorskich dużych rzek ( Rys. 4  ), [12], [13].


Współcześnie komunikacja w otoczeniu organizacyjnym jest  komunikacją w świecie VUCA (zob. Komunikowanie w świecie VUCA ). Organizacje koncentrują się na sprawnym zaadaptowaniu do coraz bardziej skomplikowanej, trudnej do przewidzenia, a czasami nawet wyobrażenia rzeczywistości, określanej znanym już od lat dziewięćdziesiątych XX w. hasłem VUCA, akronimem pochodzącym od czterech angielskich słów oznaczających: zmienność (volatility), niepewność (uncertainty), złożoność (complexity), niejasność, niejednoznaczność (ambiguity). Skrót na nowo staje się aktualny, kiedy odporność na nagłe zmiany, nadzwyczajne okoliczności, a z takimi zetknęliśmy się w czasie pandemii koronawirusa – wywołują turbulencje w biznesie i zatrudnieniu. Nieoczekiwanie zmieniająca się rzeczywistość jest egzaminem z zarządzania procesami w organizacjach, w tym tak istotnym, jak przepływ informacji wewnątrz organizacji i poza nią.


Powierzchnia geoidy odpowiada teoretycznej powierzchni Ziemi przy założeniu, że powierzchnia ta jest prostopadła do kierunku siły ciężkości, czyli lokalnego pionu. W obszarze lądowym powierzchnia geoidy znajduje się ponad powierzchnią elipsoidy obrotowej i poniżej powierzchni topograficznej, a w obszarze oceanicznym powierzchnia geoidy znajduje się powyżej powierzchni topograficznej i powierzchni elipsoidy ( Rys. 3 ), [3].


Ruch ciała odbywa się pod działaniem dwóch sił: stałej siły grawitacji i zmiennej siły oporu. Wraz ze wzrostem prędkości rośnie siła oporu, aż do momentu gdy stanie się ona równa co do wartości sile grawitacji. Wówczas siła wypadkowa działająca na ciało staje się równa zeru, prędkość dalej już nie rośnie i nie rośnie też siła oporu, zgodnie z pierwszą zasadą dynamiki ciało porusza się od tej chwili ruchem jednostajnym, prostoliniowym. Graniczną prędkość  \( v_gr \) jaką osiąga ciało obliczamy z warunku


Toksyczność cyjanków spowodowała, że odchodzi się od tej metody w stronę rozpuszczania platynowców w wodzie królewskiej (mieszanina stężonych kwasów solnego i azotowego (V) z dodatkiem silnych utleniaczy, jak  woda utleniona oraz chlorany sodu [2]).


Sapropele (szlamy gnilne) (zob.  Akumulacja i osady limniczne) powstają z nagromadzeń flory wodnej oraz organizmów jednokomórkowych w obrębie zbiorników wodnych morskich lub jeziornych (Rys. 4), [8], [3], [4]. Świeże sapropele stanowią koloidalną masę, zbudowaną ze znajdujących się w stanie rozkładu szczątków organicznych. Są barwy ciemno brązowej lub czarnej, zwykle zawierają domieszkę drobnoziarnistego materiału detrytycznego oraz związków żelaza. Zwięzłymi formami sapropelu, które przeszły proces diagenezy są spropelity. Odmiany powstałe w eutroficznych zbiornikach słodkowodnych nazywane są gytiami (zob. Akumulacja i osady limniczne), [9]. Są to skały pelityczne, masywne lub równolegle laminowane o jasnobrązowej barwie.


Jako kryterium równowagi cieplnej między ciałami wprowadzamy pojęcie temperatury. Umawiamy się, że układom fizycznym, które mogą być jednocześnie ze sobą w stanie równowagi cieplnej, przypisujemy tę samą temperaturę.


Do wyznaczenia siedmiu parametrów transformacji modelu (\(X_o, Y_o, Z_o, \ddot {\omega }, \ddot {\phi }, \ddot {\kappa }, m \)) potrzeba minimum trzech fotopunktów (poza współrzędnymi terenowymi \(X,Y,Z\) muszą one mieć znane współrzędne w układzie modelu \(\ddot {x}\ddot {y}\ddot {z}\)).


Aby obliczyć pole figury płaskiej przy pomocy całki oznaczonej, w pewnych sytuacjach warto jest całkować względem zmiennej  \( y \) zamiast zmiennej  \( x \). Pozwala to uniknąć dzielenia danego obszaru na mniejsze obszary oraz niepotrzebnego obliczania kilku całek.


Skrystalizowana lawa tworzy nową skorupę oznaczaną skrótem  MORB (ang. Mid Oceanic Ridge Bazalt) [8], która składa się z bazaltu toleitycznego. Jest to skała charakterystyczna o określonych cechach i składzie chemicznym. Doświadczony petrolog potrafi odróżnić bazalt MORB od  bazaltów powstałych w innych warunkach, np. w czasie wylewów law wulkanicznych na kontynentach (zob. Skały obojętne ). Charakterystyczna jest też forma skał bazaltowych, gdyż krzepnięcie w warunkach podwodnych powoduje wykształcenie law poduszkowych ( Rys. 2, Rys. 3A), (zob. Lawa ). Skorupa oceaniczna jest nadbudowywana dodatkowo przez intruzje magmowe. Powstają one przez iniekcje magmy w szczeliny wcześniej powstałych skał bazaltowych, przez co tworzy się charakterystyczny system dajek pakietowych (ang. sheeted dikes) ( Rys. 2, Rys. 3B), [5].


Wywieranie wpływu  Komunikacja międzykulturowa, podobnie jak komunikacja interpersonalna, zakłada niejednokrotnie potrzebę wywarcia wpływu na interlokutora. Strategie perswazyjne bardzo zależą od kultury w której są realizowane. Zupełnie inną formę przybiorą działania perswazyjne w kraju o kulturze indywidualistycznej, a inne w kraju o kulturze kolektywistycznej. Podobnie inny będzie przekaz w kulturze ceremonialnej i hierarchicznej, a inny w kulturze nieceremonialnej i niehierarchicznej. Skutkiem tego jest zupełnie inny styl reklamy, promocji czy propagandy w odmiennych kręgach kulturowych. Z różnic kulturowych będą wynikały różnice w sposobach tworzenia tożsamości grupowej, koncentracja uwagi na konkretnych przekazach lub kwestiach będzie również determinowana kulturą, podobnie jak różne będą źródła autorytetu w zależności od kultury społeczności. Powyższe kwestie pokazują zatem, iż perswazyjność komunikacji będzie bardzo mocno uwarunkowana kontekstem kulturowym. Aby zatem komunikacja międzykulturowa była skuteczna musi uwzględniać te kwestie.


Można zatem powiedzieć, że stała hydrolizy dla soli pochodzącej od mocnego kwasu i słabej zasady jest stosunkiem iloczynu jonowego wody  \( K_w \) do stałej dysocjacji słabej zasady  \( K_{zas} \).


Współczesna nauka prezentuje szereg analogii pomiędzy zachowaniem się strumienia świetlnego i strumienia rozpędzonych elektronów. Na ich podstawie rozpatruje się zachowanie elektronów w atomie, których naturę przedstawił w swojej hipotezie Louis de Broglie opisując elektron jako twór, który w niektórych przypadkach należy rozpatrywać jako cząstkę materii, a w innych, jako falę powstającą na skutek poruszania się tej cząstki.


Ponieważ ruch cząstki jest opisywany stowarzyszoną z nią falą materii, to oczekujemy, że w miejscu przebywania cząstki fala materii ma dużą amplitudę. Natomiast gdy amplituda fali materii jest równa zeru w pewnych punktach przestrzeni to prawdopodobieństwo znalezienia cząstki w tym miejscu jest zaniedbywalnie małe.


Wokół otwartego podejścia do prawa autorskiego i własności intelektualnej w sieci powstał ruch społeczny Wolnej Kultury, którego inicjatorem był profesor prawa i działacz na rzecz wolnego dostępu do kultury Lawrence Lessig. Idea ruchu Wolnej Kultury nawiązywała do innego ruchu społecznego, powstałego w latach 80. XX, nazywanego ruchem Wolnego Oprogramowania (Free Software), którego założycielem był Richard Stallman, programista z MIT. Ruch Wolnego Oprogramowania opowiadał się za tworzeniem przez użytkowników oprogramowania komputerowego z dostępnym dla wszystkich kodem źródłowym, w tym jego dalszym kopiowaniem, rozpowszechnianiem, dokonywaniem w nim zmian i ulepszaniem [4] (zob. Od prosumentów do produserów ). Podobnie ruch Wolnej Kultury propagował tzw. idę średniowiecznego „the commons” – wspólnego pastwiska, którą w świecie cyfrowym stanowią dobra kultury, które jako wspólna własność mogą przynosić korzyści zarówno jednostkom, jak i całej zbiorowości. Nazwa organizacji pozarządowej Creative Commons założonej przy Uniwersytecie Stanforda w 2001 roku w Stanach Zjednoczonych przez profesora prawa Lawrence’a Lessiga  nawiązuje do tradycji średniowiecznych wspólnych pastwisk. Jej celem jest powiększanie wspólnych zasobów dostępnych w internecie oraz zachęcanie autorów do dzielenia się nieodpłatnie efektami swojej pracy. W tym celu organizacja opracowała zestaw umów licencyjnych, które regulują udostępnianie przez autora swojego dzieła z zastrzeżeniem pewnych praw. Więcej na temat warunków i typów licencji Creative Commons https://creativecommons.pl/poznaj-licencje-creative-commons/.


W zależności od wpływu lądu na przebieg sedymentacji morskiej oraz warunki życia fauny i flory, wyróżniamy strefy (Rys. 2), [4], [1], [3], [5]:


Gdy obliczaliśmy grawitacyjną energię potencjalną w pobliżu powierzchni Ziemi (przykład powyżej) właśnie powierzchnię Ziemi przyjmowaliśmy jako punkt odniesienia o zerowej energii potencjalnej. Natomiast dla ogólnych obliczeń punkt odniesienia wybiera się w nieskończoności. Temu położeniu ( \( r\rightarrow{\infty} \)) przypisujemy zerową energię potencjalną. Zwróćmy uwagę, że stan zerowej energii jest również stanem zerowej siły.


Geopolimery są to nieorganiczne, amorficzne, syntetyczne polimery glinokrzemianowe, o specyficznym składzie i właściwościach. Określenie „geopolimery” odnosi się do polimerów nieorganicznych, które są amorficznymi materiałami glinokrzemianowymi syntezowanymi w mocno zasadowym środowisku w temperaturze nie przekraczającej 100°C. Termin „geopolimer” został po raz pierwszy użyty w 1970 r. przez Davidovitsa [1]. Struktura geopolimerów jest bardzo zbliżona do naturalnych kamieni występujących w przyrodzie, dlatego nazywane są często „sztucznymi kamieniami”. Geopolimery składają się z długich łańcuchów – kopolimerów tlenków glinu i krzemu, a także stabilizujących je kationów metali oraz związanej wody. Oprócz dobrze zdefiniowanych łańcuchów polimerycznych, w materiale występują z reguły różne przemieszane fazy, takie jak: tlenek krzemu, nieprzereagowany substrat glinokrzemianowy oraz niekiedy wykrystalizowane glinokrzemiany typu zeolitowego. Empiryczny wzór pojedynczego łańcucha ma formułę [2]


Z pierwszej zasady termodynamiki wynika ponadto, że energia wewnętrzna układu izolowanego (nie wymieniającego ani energii, ani masy z otoczeniem) jest stała,  \( U=const \) ( \( {\Delta}U=0 \)).


Kultury indywidualistyczne: Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Kanada, Holandia, Niemcy, Australia, Szwecja, Norwegia Kultury kolektywistyczne: Chiny, Japonia, Singapur, Tajwan, kraje arabskie


Skala podatkowa jest „domyślną” formą opodatkowania działalności gospodarczej, tzn. przedsiębiorca, który nie wybierze innego sposobu opodatkowania, będzie płacił podatek według zasad ogólnych. Wielkość płaconego podatku według skali podatkowej zależy od wielkości osiągniętego dochodu z działalności gospodarczej. Dochód z działalności gospodarczej stanowi różnicę pomiędzy przychodami z działalności gospodarczej a kosztami ich uzyskania poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia działalności gospodarczej. Jeżeli przedsiębiorca poniesie stratę (przychody z działalności gospodarczej będą niższe od kosztów ich uzyskania), to może ją odliczyć od dochodu w kolejnych pięciu następujących po sobie latach podatkowych. W opodatkowaniu dochodu na zasadach ogólnych obowiązuje dwustopniowa skala podatkowa: stawki 12% i 32%. Wyższa stawka ma zastosowanie do nadwyżki dochodu ponad określoną wielkość (120 000 zł w 2023 r.). W obliczaniu podatku uwzględnia się również kwotę zmniejszającą podatek.


w zbiorze  \( \hskip 0.3pc {\cal M}\hskip 0.3pc \) funkcji dopuszczalnych  \( \hskip 0.3pc u\hskip 0.3pc \) określonych wzorem:


Jedną z najpopularniejszych form wizualizacji danych jest infografika. Jej korzeni można szukać w odległej przeszłości. Na przykład w 1658 roku Jan Amos Komeński (1592-1670), czeski filozof i pedagog, wydał wyjątkowy w tamtym czasie podręcznik nauki łaciny zatytułowany "Orbis Sensualium Pictus" ("Świat zmysłowy w obrazach"), w którym pojawiały się zestawienia zdań w języku niemieckim z łacińskimi odpowiednikami i ilustracjami. Komeński wyszedł z założenia, że fraza łacińska będzie łatwiejsza do zapamiętania, jeśli zostanie skojarzona nie tylko z zapisem w rodzimym języku, ale też z odpowiednią ilustracją. Bardzo szybko książka ta została przetłumaczona na inne języki, wydano ją również po polsku.


Woda słona zawiera rozpuszczone sole, głównie chlorek sodu. Zawiera także w śladowych ilościach wiele innych związków chemicznych, w których reprezentowane są wszystkie pierwiastki (zob.  Chemizm, temperatura i ruch wód oceanów i mórz oraz  Procesy cyklu hydrologicznego).


Skały tworzą indywidualne ciała o różnej objętości oraz formie przestrzennej. Do skał zalicza się utwory zwięzłe (lite) oraz luźne, wyłączając gleby. Skały są masywne, gdy zajmowana przez nie przestrzeń jest całkowicie wypełniona przez składniki lub porowate, gdy pomiędzy ich składnikami występują wolne przestrzenie. Zmiany wtórne, które zachodzą po procesie generacji skał, doprowadzają do modyfikacji ich cech, w tym transformacji składu chemicznego oraz zmian wewnętrznej budowy.


Wraz z odległością od ciała intruzywnego lub efuzywnego maleje stopień zaawansowania zmian metamorficznych i następuje gradacyjne przejście w niezmienione skały otoczenia.


gdzie: \(\hat {x}, \hat {y}\) – współrzędne punktu \(P'\) w układzie scentrowanym, \(x_{o}\), \(y_{o}\), \(c\) – EOW.


Prawidłowe oszacowanie kosztu kapitału z akcji zwykłych w oparciu o model Gordona zależy od poprawności ustalenia przewidywanego tempa wzrostu dywidendy. Oczekiwane stałe tempo wzrostu dywidendy ustala się zazwyczaj na podstawie danych historycznych lub ewentualnie wykorzystując prognozy analityków finansowych.


Ułamek molowy wody w cieczy  \( x_{p} \) nie jest równy jedności. Obok wody występuje bowiem w fazie ciekłej jeszcze substancja rozpuszczona, np. substancja  \( A \), której ułamek molowy  \( x_{A} \) ma taką wartość, że  \( x_{p} + x_{A} = 1 \). Ułamek molowy wody w fazie gazowej  \( x_{g} \) pozostaje natomiast równy jedności, gdyż założyliśmy, że substancja  \( A \) jest nielotna. Wprowadzając stałą równowagi  \( K_{p} \) możemy napisać:


Nachylenie krzywej  \( x(t) \) ponownie przedstawia prędkość  \( v \), a znajdujemy je (zgodnie z definicją pochodnej) jako nachylenie stycznej do wykresu  \( x(t) \) , w danym punkcie tj. dla danej chwili  \( t \) ( Rys. 2 ).


Żeby się o tym przekonać rozpatrzmy, pokazane na Rys. 3 dwa ciała doskonale czarne, tzn. dwie wnęki o dowolnym kształcie i jednakowej temperaturze ścianek obu wnęk (ciała stykają się). Promieniowanie oznaczone  \( R_{A} \) przechodzi z wnęki A do wnęki B, a promieniowanie  \( R_{B} \) w odwrotnym kierunku. Jeżeli te szybkości nie byłyby równe, wówczas jeden z bloków ogrzewałby się, a drugi stygł. Oznaczałoby to pogwałcenie drugiej zasady termodynamiki. Otrzymujemy więc  \( R_{A} \) =  \( R_{B} \) =  \( R_{C} \) gdzie  \( R_{C} \) opisuje całkowite promieniowanie dowolnej wnęki.


Duża energia wiązania  \( C – F \) (najsilniejszego spośród wszystkich znanych w chemii organicznej wiązań C – inny pierwiastek) powoduje, że jest on odporny na działanie substancji chemicznych, odporny na gorący dymiący kwas azotowy (V), nie reaguje z gorącym, żrącym gazowym chlorem ani z kwasem fluorowodorowym. Jedyne substancje z którymi reaguje to stopione metale alkaliczne, trifluorek chloru i gazowy fluor w podwyższonym ciśnieniu i temperaturze [6], [7]. Charakteryzuje się bardzo niską energią powierzchniową, co odzwierciedla się w małej zwilżalności, adhezji i współczynniku tarcia. PTFE ma  najmniejszą względną przenikalność elektryczną oraz współczynnik strat dielektrycznych. Jest najbardziej ognioodpornym ze wszystkich znanych polimerów, spala się tylko w czystym tlenie [7]. Wysoka lepkość stopionego PTFE wyklucza przetwarzanie go metodami typowymi dla termoplastów. Przetwarza się go metodami stosowanymi w metalurgii proszków, które w pierwszym etapie polegają na formowaniu kształtki wstępnej na zimno a następnie spiekaniu w temp.  \( 365-385^{\circ} C \). Obróbka PTFE polega na cięciu, wierceniu, toczeniu, szlifowaniu itp. [8]. Polimer ten charakteryzuje się bardzo dobrą odpornością na starzenie. Jest obojętny fizjologicznie, nietoksyczny i odporny na działanie mikroorganizmów i grzybów. Z powodu względnie słabych właściwości mechanicznych (podatność na pełzanie lub rozrywanie nawet pod niewielkim obciążeniem), do celów konstrukcyjnych jest modyfikowany różnymi dodatkami, jak: węgiel, grafit, włókno szklane, brąz, stal, itp.


Czasem jednak nie rejestruje się żadnych objawów, a wulkan wybucha raptownie. Częstotliwość erupcji jest bardzo zmienna. Istnieją wulkany aktywne przez tysiące lat (np. Stromboli na morzu Tyrreńskim, Kilauea na Hawajach i wiele innych). Są takie, które uaktywniają się od czasu do czasu (np. Wezuwiusz, Fudżijama, Kilimandżaro) i takie, które zakończyły swoją aktywność miliony lat temu. Z częstotliwością erupcji wiąże się podział wulkanów na: czynne ( Rys. 1 ), wygasłe ( Rys. 2 ) i drzemiące ( Rys. 3 ).


Przejdźmy teraz do wspomnianego twierdzenia łączącego znak pochodnej funkcji z monotonicznością funkcji. Twierdzenie to pozwala badanie monotoniczności funkcji sprowadzić do rozwiązania nierówności.


Właściwości Polisilany wykazują wiele interesujących efektów fotochemicznych i fotofizycznych, takich jak termochromizm – zdolność do odwracalnej zmiany kolorów, pod wpływem zmiany temperatury, solwatochromizm – zmiana koloru następuje pod wpływem polarności rozpuszczalnika, czy jonochromizm – kolor związku zależy od natury przeciwkationu.


Równanie stanu gazu doskonałego zostało omówione w module Temperatura, równanie stanu gazu doskonałego-( 2 ).


Zastosowanie moderatorów zapewnia wystarczające stężenie neutronów w reaktorze umożliwiające kontynuację reakcji łańcuchowej. Jeśli stężenie neutronów o energii pozwalającej na zachodzenie reakcji łańcuchowej jest zbyt duże w reaktorze atomowym, wówczas wprowadza się do reaktora pręty wykonane z materiału mającego zdolność pochłaniania neutronów np. cyrkonu, hafnu. Energia powstająca w reaktorze atomowym jest odprowadzana w postaci ciepła za pośrednictwem np. gazowego helu, wody znajdującej się pod wysokim ciśnieniem. Ciepło przenoszone przez te płyny jest wykorzystywane np. do napędzania turbin parowych w elektrowniach.


Za i przeciw Analiza sytuacji, w której na tym samym terytorium żyją ludzie o odmiennych systemach poznawczych i aksjologicznych, skłania badaczy i ideologów do debaty o jej pozytywnych i negatywnych cechach. Przez niektórych badaczy perspektywa wielokulturowa jest wyrazem zerwania z praktyką podporządkowania mniejszości etnicznych czy religijnych społeczeństwu dominującemu oraz zerwania z praktyką asymilacji, która jest uznawana za niesprawiedliwą [7]. Perspektywa ta łączy się z uznaniem inności i różnorodności za wartość, za kategorię zasługującą na szacunek i tolerancję. Dzięki obecności osób od nas różnych mamy również szansę na pogłębioną refleksję na temat nas samych. W tym samym czasie, gdy wielokulturowość rozwinęła się w Europie w ciągu ostatnich dwóch dekad, stała się ona kontrowersyjna – zarówno jako idea polityczna, jak i jako teoria naukowa. Prawicowa populistyczna retoryka uznaje wielokulturowość za porażkę. Zwolennicy tego nurtu nawołują do silniejszej integracji i spójności społecznej. Wielu krytyków obwinia wielokulturowość za niepowodzenie w tworzeniu zintegrowanych, spójnych społeczeństw, za przystosowywanie się do niemoralnych praktyk kulturowych i za faworyzowanie relatywizmu kulturowego. Krytycy takiego podejścia argumentowali, że skupienie się wielokulturowości na rozpoznawaniu tożsamości grupowej, dostosowaniu praktyk religijnych i skupienie się na docenieniu różnorodności kulturowej doprowadziło do segregacji między grupami etnicznymi w społeczeństwach europejskich i braku spójności społeczności [8].


Siła przyciągania Słońca i Księżyca wpływa na powierzchnię Ziemi, w szczególności na zmiany powierzchni oceanów [5], [6], [7]. Zmiany te znane są jako pływy (zob.  Pływy).


Z tych warunków widać, że dla danej wartości  \( n \) (danej energii) istnieje na ogół kilka różnych możliwych wartości  \( l \),  \( m_{l} \).


Jednostki pochodne w układzie SI mogą posiadać własne nazwy, jak np. dżul  \( \text{J} \), niuton  \( \text{N} \), paskal  \( \text{Pa} \), herc  \( \text{Hz} \), kulomb  \( \text{C} \), wolt  \( \text{V} \) lub om  \( \Omega \), bądź być pozbawione własnych nazw i wyrażane jako iloczyn wielkości podstawowych w odpowiednich potęgach, np.  \( \text{J}\cdot{\text{mol}^{-1}}\cdot{\text{K}^{-1}} \) (jednostka molowego ciepła właściwego),  \( \text{m}^{3} \) (jednostka objętości),  \( \text{kg}\cdot{\text{m}^{-3}} \) (jednostka gęstości) czy  \( \text{mol}\cdot{\text{m}^{-3}} \) (jednostka stężenia molowego).


W tabeli poniżej przedstawiono podobieństwa i różnice między czterema formami opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.


Deborah Blum – autorka książki "Mózg i płeć. O biologicznych różnicach między kobietami i mężczyznami" – opierając się na badaniach wielu naukowców, już pod koniec ubiegłego stulecia stwierdziła, że różnice między mózgiem kobiety i mężczyzny są znikome, praktycznie nie istnieją [1]. Od tamtej pory neurobiologia stała się dziedziną nauki dynamicznie się rozwijającą i te wcześniejsze wyniki potwierdzają późniejsze badania, jak choćby opublikowane przez izraelską badaczkę, Daphnę Joel wraz ze współpracownikami [2]. Tymczasem, gdy przyglądamy się komunikacji kobiet i mężczyzn, łatwo możemy zaobserwować różnice w stylu komunikacji. Czym możemy zatem wytłumaczyć te różnice? Jedną z najważniejszych przyczyn jest kultura i cywilizacja, w której kobiety i mężczyźni żyją. To one determinują różne sposoby wychowywania dziewczynek i chłopców, zawierają wzorce zachowań przekazywane z pokolenia na pokolenie. Jak twierdzi Peter Hartley, dyskusje na temat różnic między kobietami i mężczyznami częściej wynikają ze społecznych stereotypów i nie są oparte na bezpośrednich obserwacjach [3]. Nie należy zapominać, że najważniejszym powodem różnic w sposobach komunikacji między ludźmi (w tym między kobietami i mężczyznami) są różnice osobowościowe, wynikające z innej socjalizacji pierwotnej (w rodzinie) oraz z innego temperamentu, który jest wrodzony i niełatwo ulega modyfikacji. Wśród obszarów, na których skupiają się badacze analizujący różnice w komunikowaniu się kobiet i mężczyzn, zwracają uwagę dwa: język i komunikacja niewerbalna.


Do skonstruowania diody dającej światło białe stosuje się polimery emitujące światło RGB (red, green, blue), czyli o kolorach czerwonym,  zielonym i niebieskim.


Najwcześniej poznaną cząstką był elektron, czyli trwała cząstka elementarna charakteryzująca się jednostkowym ładunkiem ujemnym i prawie 2000 razy mniejsza od atomu wodoru.


Fundamentalną rolę w postmodernistycznych analizach kultury odgrywa wspomniana wyżej teoria Jacquesa Derridy, a zwłaszcza teza, że nie istnieje prawda tekstu. Skoro tak, nie istnieje również prawda kultury. W najbardziej skrajnych ujęciach kultura przedstawiana jest jako szereg pustych form, zbiór znaczących nie odsyłających do znaczonego. Reprezentantem takiej teorii jest Jean Baudrillard głoszący, że nasza rzeczywistość jest jedynie zalewem pustych obrazów, które nic nie znaczą. Jest samą powierzchnią, która tylko udaje, że coś się pod nią kryje. Głośna teza Baudrillarda brzmi: nasza kultura to symulakrum (od łac. Simulacrum – kopia, imitacja), czysta symulacja pozorująca rzeczywistość a jednocześnie „bardziej rzeczywista niż rzeczywistość”. Co gorsza jest to jedyne co mamy. „Oryginał” już dawno gdzieś wyparował [3].


Rys. 1 przedstawia budowę oraz przykładowe zastosowania wybranych poliestrów stosowanych w różnych gałęziach przemysłu i przetwórstwa.


Dla  \( \hskip 0.3pc \lambda \leq 0\hskip 0.3pc \) problem ten posiada wyłącznie  rozwiązanie zerowe. Załóżmy więc, że  \( \hskip 0.3pc \lambda >0\hskip 0.3pc \).  Wówczas


Magnetyt ( Rys. 1C) należy do ferromagnetyków (zob. Pole magnetyczne Ziemi ). Występuje w różnych typach skał magmowych, szczególnie powszechny jest w odmianach zasadowych i ultrazasadowych. Choć jest minerałem charakterystycznym, makroskopowo jest trudny do identyfikacji. Zwykle występuje w formie bardzo drobnych, nierozróżnialnych okiem nieuzbrojonym kryształów. Osobniki wielkości milimetrów występują rzadziej. Rozproszone drobne kryształy magnetytu nadają skale czarne lub ciemnoszare zabarwienie. Magnetyt powszechny jest w skałach metamorficznych, gdzie tworzy kryształy różnej wielkości [3], [4], [5].


Nasze rozważania własności optycznych soczewek ograniczymy do soczewek cienkich to znaczy takich, których grubość jest znacznie mniejsza od promieni krzywizn  \( R_{1} \) i  \( R_{2} \) powierzchni ograniczających soczewkę. Ponadto zakładamy, że promienie świetlne padające na soczewkę tworzą małe kąty z osią soczewki to jest prostą przechodząca przez środki krzywizn obu powierzchni. Takie promienie (prawie prostopadłe do powierzchni soczewki) leżące w pobliżu osi soczewki nazywamy promieniami przyosiowymi.


Czasami jednak proces komunikacyjnej edukacji ulega zaburzeniu, które wywołuje m.in. sytuacja podwójnego wiązania (double bind) [3], [4], [5]. Polega ono na sprzeczności wyrażonej w komunikacie. Dzieje się tak na przykład, gdy matka mówi dziecku, że może wybrać sobie kolor czapki, lub krój spodni, ale niezależnie od jego decyzji, okazuje potem swoje niezadowolenie. Podobnie, gdy dziecko słyszy od rodzica: „Musisz mnie kochać” – najpierw dociera do niego wezwanie dotyczące powinności, której się od niego oczekuje, a jednocześnie zdaje ono sobie sprawę, że uczucie prawdziwej miłości jest spontaniczne i nie ma nic wspólnego z przymusem. Podwójne wiązanie rozdwojone pojawia się natomiast w sytuacji, gdy dwoje rodziców deklaruje sprzeczne oczekiwania wobec dziecka, które wie, że cokolwiek zrobi, spotka się z odrzuceniem jednego z nich. Jeśli ten rodzaj komunikacji dominuje w kontaktach rodziców z dzieckiem lub pojawia się często, ma bardzo destrukcyjny charakter i może prowadzić do ukształtowania osobowości schizoidalnej. Podwójne wiązanie nie ogranicza się do relacji rodzinnych, występuje również często w innych systemach, na przykład zawodowych czy partnerskich.


6. Metoda flotacyjna Polega na porównaniu gęstości próbki badanego tworzywa z gęstością cieczy immersyjnej w chwili przechodzenia próbki w stan zawieszenia. Istotą metody jest sporządzenie kilku roztworów o różnych, znanych gęstościach, a następnie zanurzenie badanej próbki w każdym z tych roztworów. Gęstość cieczy, z którą badane tworzywo jest w równowadze jest zarazem gęstością tworzywa.


Teraz obliczymy pole wewnątrz jednorodnie naładowanego pręta. Ponownie wybieramy powierzchnię Gaussa w kształcie walca, ale o promieniu  \( r< R \). Wprowadzamy gęstość objętościową ładunku  \( \rho  \) równą ładunkowi przypadającemu na jednostkę objętości. Możemy zapisać ładunek zamknięty wewnątrz powierzchni Gaussa


Wynika stąd, że jest ekstensywną funkcją stanu układu (zależną od masy ciała). Zmiana energii swobodnej  \( \Delta F \), jaka nastąpi w wyniku przejścia układu od stanu 1 do stanu 2 wynosi:


Guano, to skała fosforanowa lądowa, w której kumulacja fosforu pochodzi z odchodów kręgowców. Powstaje w klimacie suchym przez nagromadzenie ekskrementów, najczęściej ptasich [7], [2]. Dodatkowym źródłem fosforu w guanach są elementy kostne i pióra. Innym typem lądowych skał fosforanowych są brekcje kostne (fosforyty kostne) [4], które deponowane są w środowiskach jaskiniowych. Stanowią typ skały organogenicznej, będącej mieszaniną ekskrementów i kości kręgowców, np. nietoperzy, sów.


7.	Komunikacja lidera. Między zespołami o wysokim i niskim poziomie zaufania zauważono także różnice, jeśli chodzi o styl komunikacji lidera/liderki. W zespołach o niskim poziomie zaufania liderzy wybierani byli na podstawie pierwszeństwa w zabraniu głosu lub ilości wygenerowanych wiadomości, podczas gdy w grupach o wysokim poziomie zaufania rola lidera/liderki często przechodziła z osoby na osobę w zależności od etapu pracy. W zespołach o niskim poziomie zaufania liderzy często komunikowali się, używając języka negatywistycznego: narzekając na niezadowalający postęp pracy czy brak zaangażowania, porównując grupę własną do grup o większej efektywności, czy nawet skarżąc się na pracę własnej grupy do opiekuna naukowego, co było postrzegane jako zdrada zaufania. W grupach o wysokim zaufaniu liderzy częściej przejawiali pozytywny ton wypowiedzi, czy też podnosili trudne tematy w prywatnej korespondencji nie na forum grupy.


Rozpatrzmy elektron padający na ekran w miejscu pierwszego minimum dyfrakcyjnego (punkt A na Rys. 1 ). Pierwsze minimum jest dane równaniem


Z zerową zasadą termodynamiki związane jest pojęcie temperatury. Jeżeli temperatury  \( T \) układów połączonych ze sobą przepuszczalną dla ciepła granicą są sobie równe, wówczas pomiędzy tymi układami występuje zerowy wypadkowy strumień ciepła - układy te znajdują się w równowadze termicznej, Rys. 1.


Dolne odcinki dolin lodowcowych, które zostały zalane przez wody morskie nazywane są fiordami (Rys. 4). Zwykle występują w zespołach i tworzą niewyrównaną linię brzegową. Charakteryzuje ją występowanie długich i głęboko wciętych w ląd zatok.


Płatowce są mniej zwrotne od wirnikowców, ale pozwalają na dłuższy i wyższy lot. Zaletą wirnikowców jest pionowy start i lądowanie, podczas gdy płatowce potrzebują do lądowania płaskiej, miękkiej nawierzchni [3]. W ostatnich latach pojawiła się technologia VTOL (ang. Vertical Take Off) umożliwiająca pionowy start i lądowanie płatowców. W fotogrametrii używa się BSP o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 25 kg. Kluczowym dla zastosowań fotogrametrycznych jest czas trwania lotu, który kształtuje się w zakresie od kilkunastu minut do dwóch–trzech godzin. W BSP są stosowane wbudowane albo wymienne kamery, z reguły o masie do 1 kg. W celu przeciwdziałania nadmiernym wychyleniom kamer podwiesza się je do urządzeń stabilizujących, określanych jako gimbal (Rys. 2 i Rys. 3).


Spółki kapitałowe oraz spółki komandytowe i komandytowo-akcyjne są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. W przypadku tych spółek ma miejsce podwójne opodatkowanie. Polega ono na opodatkowaniu dochodu najpierw na poziomie spółki, a następnie – w momencie wypłaty dywidendy dla wspólników (akcjonariuszy, udziałowców, komplementariuszy, komandytariuszy) – na poziomie wspólników. Wypłacona dywidenda jest opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19%.


Jeżeli do takiego złącza p - n przyłożymy zewnętrzny potencjał to wielkość prądu płynącego przez złącze zależy od kierunku i wartości tego napięcia. Jeżeli przyłożymy potencjał dodatni  \( V \) (napięcie przewodzenia) do półprzewodnika typu p to zmniejszymy różnicę potencjału na złączu p - n (do wartości  \( V – V_{0} \)). Przez złącze popłynie wówczas duży prąd tak jak pokazano na Rys. 2. Natomiast przyłożenie ujemnego potencjału (napięcie zaporowe) do obszaru typu p powiększa różnicę potencjałów na złączu (do wartości  \( V + V_{0} \)) i wartość prądu przez złącze jest bardzo mała (praktycznie równa zeru).


Jeziora są formami efemerycznymi i funkcjonują w czasie geologicznym dość krótko [4]. Zanikają wskutek utraty wody lub wypełnienia osadami. Czas ich trwania zależy od:


Obniżenie temperatury i ciśnienia magmy powoduje wydzielanie się (krystalizację) minerałów ze stopu. Istotne znaczenia dla krzepnięcia magmy ma skład chemiczny stopu, gdyż wydzielanie się składników jasnych, które są zasobne w krzemionkę przebiega w niższych temperaturach, a składników z niedoborem krzemionki w temperaturach wyższych. Magma składa się ze składników o różnych punktach krzepnięcia i proces ten przebiega w określonym zakresie temperatur, który nazywany jest interwałem krzepnięcia. W procesie krzepnięcia dochodzi do krystalizacji minerałów, które przy ochładzaniu stopu wydzielają się w określonym porządku. Kolejność krystalizacji może być określona na podstawie stopnia automorfizmu składników skały (zob.  Rys.   ), gdyż tylko kryształy powstałe swobodnie wykształcają formy prawidłowe.


W module tym przedstawione zostały przykłady obliczeń stechiometrycznych dla układów, w których przynajmniej jeden z reagentów jest składnikiem mieszaniny (np. roztworu). Przykłady obliczeń dla czystych reagentów można znaleźć w module Stechiometria równań chemicznych - przykłady obliczeń.


Czynnik  \( (2/3k) \) jest współczynnikiem proporcjonalności. Wartość stałej  \( k \), zwanej stałą Boltzmana, wynosi  \( k = 1.38·10^{-23} \) J/K. Z tej definicji wynika, że średnie energie kinetyczne ruchu postępowego (na cząsteczkę) dla dwu kontaktujących się gazów są równe.


Tlen na skalę laboratoryjną otrzymuje się podczas ogrzewania chloranu (V) potasu [3] lub manganianu (VII) potasu:


Trzęsienia ziemi o płytkim ognisku występują wzdłuż granicy transformującej ( Rys. 5  ), (zob.  Granice transformujące  ), gdzie dwie płyty przesuwają się względem siebie [8], [9], [10]. Naprężenia są spowodowane siłą oporu tarcia. Gdy siła ta jest przezwyciężona, płyty raptownie się poruszają [11], [12], [3], [4]. Towarzyszą temu często silne wstrząsy, jak na przykład trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,9 w San Francisco w 1906 roku.


Klasyczna antropologia kulturowa a podejście interpretacyjne Antropologia kulturowa jest  klasyczną dyscypliną nauk społecznych zajmującą się badaniem kultury: jej praw, organizacji, etnicznej różnorodności czy zmienności. Jako nauka ukształtowała się w XIX wieku, jej przedmiotem badań były początkowo głównie społeczności pierwotne. Antropologia wypracowała właściwe sobie metody badawcze, wśród których w pierwszym rzędzie należy wyróżnić metodę terenową opartą na obserwacji uczestniczącej. Pionierskie były badania Bronisława Malinowskiego, który spędził wiele miesięcy mieszkając w tubylczej wiosce na Wyspach Trobrianda, wtopił się w życie tamtejszej społeczności a później opisał je na kartach wielu tomów rekonstruując system organizacji, myślenia i wartości tubylców. Wykazywał, że społeczność ludzka działa analogicznie do żywego organizmu. Instytucje kultury, takie jak struktury wymiany ekonomicznej, małżeństwo, religia są ze sobą nierozerwalnie związane. Każda z nich ma zadanie do wykonania: pełni określoną funkcję w obrębie całego systemu [1].


Kopolimer ETFE ma dużą wytrzymałość na rozciąganie, umiarkowaną sztywność, dużą elastyczność, wyjątkową udarność, dobre ścieranie, odporność i bardzo wysoką odporność na przecięcie. W przeciwieństwie do innych kopolimerów TFE, żywice ETFE mają wysoką odporność na promieniowanie wysokoenergetyczne. Niezmodyfikowane kopolimery etylenu i TFE mają słabą odporność na naprężenia termiczne - pęknięcia, które poważnie ogranicza ich użyteczność [3]. Stosowany jest jako izolacja kabli i przewodów w samochodach oraz wykładziny pomp i zaworów, obudowy baterii litowych. Ze względu na przeźroczystość dla światła widzialnego stosowany do budowy szklarni i innych konstrukcji budowlanych [4]. Stosowany również do produkcji sprzętu biomedycznego i laboratoryjnego, np. elementy respiratorów tlenowych, zawory analizatorów krwi, itp. [5]. Produkowany pod nazwami TEFZEL® [5].


Takie zjawisko przyspieszenia wypromieniowania energii przez oświetlenie atomów wzbudzonych odpowiednim promieniowaniem nazywamy właśnie emisją wymuszoną.


Jeżeli jednak, opór powietrza nie jest do zaniedbania, to ciało rzucone pionowo w górę powraca do położenia początkowego i ma inną energię kinetyczną niż na początku, ponieważ siła oporu przeciwstawia się ruchowi bez względu na to, w którym kierunku porusza się ciało (nie tak jak siła grawitacji). Praca wykonywana przez siłę oporu jest ujemna dla każdej części cyklu, zarówno przy wznoszeniu jak i opadaniu ciała, więc podczas tego cyklu została wykonana praca różna od zera.


Natężenie prądu  \( I \) wytwarzanego przez elektron o ładunku  \( e \) przebiegający orbitę w czasie  \( T \) (okres obiegu) wynosi


Rozpraszanie światła przez makrocząsteczki jest techniką szeroko stosowaną do wyznaczania masy cząsteczkowej polimerów. Małe cząsteczki rozpraszają światło izotropowo, czyli natężenie światła jest identyczne we wszystkich kierunkach, tak dzieje się dla cząsteczek o średnicy ponad dwudziestokrotnie mniejszej od długości fali padającego światła (d <  \( \lambda \)/20). Cząsteczki takie określamy jako punktowe. Jeżeli jednak cząsteczka jest większa (d > \( \lambda \)/20) pojawia się w niej więcej punktów rozpraszających światło i rejestrowane natężenie światła będzie zależało od kąta obserwacji. Debye [1], [2] opracował ogólną teorię rozpraszania światła przez roztwory polimerowe i wyraził ją w postaci zależności:


gdy współczyniki  \( \hskip 0.3pc a_i(t)\hskip 0.3pc \) nie są stałymi, jest z reguły trudnym zadaniem. Jeżeli znamy jedno rozwiązanie  \( \hskip 0.3pc y_1(t)\hskip 0.3pc  \) równania ( 1 ) to kolejne, liniowo niezależne rozwiązanie szukamy w postaci  \( \hskip 0.3pc y(t)=u(t)y_1(t),\hskip 0.3pc  \) gdzie  \( \hskip 0.3pc u(t)\hskip 0.3pc  \) jest nieznaną funkcją. Metoda ta prowadzi do wyznaczenia rozwiązania równania różniczkowego liniowego rzędu  \( \hskip 0.3pc n-1,\hskip 0.3pc  \) gdzie niewiadomą jest funkcja  \( \hskip 0.3pc u(t)\hskip 0.3pc  \). W praktyce metoda ta jest użyteczna dla równań rzędu drugiego.


Mieszanie się magm o różnym składzie chemicznym, które może prowadzić do powstania skał o pośrednim składzie między skrajnymi członami. Mieszanie się magm może być wzmocnione przez konwekcję składników lotnych. Magma zasobna w składniki lotne przemieszcza się ku górze zbiornika, unosząc np. lżejsze i później krystalizujące związki krzemianowe [2], [4], [5], [3].


Rozwiązując równanie Schrödingera dla atomu wodoru, stwierdziliśmy, że funkcja falowa elektronu zależy od trzech liczb kwantowych  \( n \),  \( l \),  \( m_{l} \), przy czym stwierdziliśmy, że główna liczba kwantową  \( n \) jest związana z kwantowaniem energii całkowitej elektronu w atomie wodoru.


Piaski/piaskowce szarogłazowe są polimiktyczne (Rys. 4). W ich obrębie oprócz kwarcu, który stanowi istotny składnik skały, występują ziarna skał magmowych, metamorficznych lub innych osadowych, w tym ciemnych, tj. bazalty, amfibolity, mułowce. Ze względu na domieszkę ciemnego ziarna litycznego skały te charakteryzuje ciemnoszare zabarwienie, co podkreślone jest w nazwie tej odmiany piasku/piaskowca. Szarogłazy należą do skał słabowysortowanych, które zawierają w różnym stopniu obtoczone klasty drobnokalibrowego żwiru [2], [8], [3].


Ciepło słoneczne ogrzewa zewnętrzne części Ziemi i jest jednym z głównych czynników generujących procesy egzogeniczne. Stała słoneczna, czyli dostarczana przez Słońce energia padająca prostopadle na 1  \( m^2 \) powierzchni Ziemi, wnosi około 1360  \( W/m^2 \). Ciepło wewnętrzne generuje procesy endogeniczne, w tym odpowiada za tektonikę płyt litosferycznych [6]. Jego ilość jest kilka tysięcy razy mniejsza w stosunku do ciepła, które pochodzi od Słońca [7]. Najważniejszym jego źródłem są pierwiastki promieniotwórcze, emitujące energię cieplną podczas rozpadu radioaktywnego. Podstawowymi izotopami są  \( K^{40} \),  \( U^{238} \) oraz  \( Th^{232} \)[8]. Najwięcej izotopów promieniotwórczych znajduje się w płaszczu ziemskim [2], [9]. Drugim, wspomagającym źródłem jest ciepło jądra ziemskiego. Jest to ciepło resztkowe, będące pozostałością po pierwotnym cieple z czasów tworzenia się globu.


7. Metoda kolumny gradientowej Próbkę wprowadza się do kolumny gradientowej wypełnionej cieczą immersyjną, pozostawia do osiągnięcia równowagi i odczytuje głębokość zanurzenia pod powierzchnią cieczy. Jest to metoda pośrednia, która wymaga sporządzenia krzywej wzorcowej głębokości zanurzenia pływaków o znanej o znanej gęstości, z głębokości zanurzenia badanej próbki odczytuje się gęstość badanego polimeru.


Widzimy, że równoczesność zdarzeń nie jest bezwzględna, w układzie nieruchomym te dwa zdarzenia nie są jednoczesne.


Masy dwu elektronów są uwzględnione w masie helu jak i w masach dwóch atomów wodoru. Zauważmy, że masa helu jest mniejsza od masy składników o wartość 0.0303779 u. Analogiczny rachunek pokazuje, że dla każdego atomu jego masa jest mniejsza od masy składników o wielkość  \( \Delta  M \) zwaną niedoborem masy lub defektem masy.


Powyższe równanie pokazuje, że wyindukowany ładunek powierzchniowy  \( q' \) jest mniejszy od ładunku swobodnego  \( q \) na okładkach. Dla kondensatora bez dielektryka  \( q' = 0 \) i wtedy  \( \varepsilon_{r} = 1 \).


Liniowy i ciągły rozkład temperatur w gruncie powoduje nierównomierne tempo zamarzania warstwy czynnej jesienią (listopad, grudzień). Przy powierzchni terenu grunt zamarza w październiku, a na głębokości 1-2 metrów grunt zamarza dopiero w grudniu. Powoduje to uwięzienie niezamarzniętej warstwy między powierzchnią gruntu, a wieczną marzłocią [4]. W strefie tej znajduje się uwięziony lód (Rys. 2).


Przykłady różnic w komunikatach ze względu na rodzaj kultury Jak kulturalnie w różnych kulturach odmówić? W kulturze dalekowschodniej bezpośrednie odpowiadanie uważane jest za niegrzeczne. Dlatego przedstawiciel takiej kultury nie powie wprost "nie", będzie natomiast używał gestów to implikujących, np. w Japonii będzie to machanie ręką koło twarzy, które jest jednoznacznym znakiem braku zgody, Chińczyk czy Japończyk będzie próbował powiedzieć to inaczej powie np.: "zobaczymy", "pomyślimy", "spróbujemy", "zobaczymy co da się zrobić". Są to dla przedstawiciela kultury wysokokontekstowej jednoznaczne sygnały braku zgody [7]. W świecie arabskim natomiast często spotkamy charakterystyczne cmoknięcia i uniesione brwi, co również znaczy nie.


Przyjmujemy, że argumentem liczby zespolonej  \( z=\mathbf{0} \) jest dowolna liczba rzeczywista  \( \varphi\in\mathbb{R} \), zaś argumentem głównym dla  \( z=\mathbf{0} \) jest  \( \varphi=0 \). Argument liczby  \( z \) oznaczamy symbolem  \(  \mathrm{arg}z  \), zaś argument główny symbolem  \(  \mathrm{Arg}z \).  Mamy zatem


6. Podarunki  Ponieważ wręczanie prezentów jest integralną częścią budowania dobrych relacji biznesowych, ważne jest zrozumienie niuansów związanych z wręczaniem prezentów, w tym jakie prezenty są odpowiednie, a jakie zupełnie nieodpowiednie w zależności od kultury regionu. I tak odwiedzający Francję powinni unikać obdarowywania Francuzów winami pochodzącymi z innych rejonów świata, ponadto należy unikać podarunków w postaci alkoholu we wszystkich krajach, gdzie dominuje islam, ponieważ alkohol jest zabroniony przez religię. Inne prezenty, których należy unikać, to nóż lub chusteczka w krajach Ameryki Południowej, ponieważ nóż byłby interpretowany jako chęć zakończenia związku, a chusteczka kojarzy się ze łzami. Prezenty, których należy unikać w Indiach, to te wykonane ze skóry bydlęcej, ponieważ krowa jest zwierzęciem świętym. Należy również brać pod uwagę przesądy i tabu związane z konkretnymi rzeczami. Na przykład, dając prezent w Chinach lub Arabii Saudyjskiej, należy unikać wszystkiego, co ma na sobie orła, ponieważ orzeł w tych krajach oznacza pecha [7], [8]. Przykładowo w Chinach zegary, chusteczki do nosa, parasole lub białe kwiaty mogą kojarzyć się ze śmiercią i smutkiem, ostre przedmioty oznaczają zerwanie związku, a wszystko, co jest związane z liczbą cztery, jest uważane za pechowe.


Sedymentacja ewaporatów jest procesem sekwencyjnym. Strącanie poszczególnych typów skał wiązane jest z określonym stężeniem roztworu. Następstwo krystalizacji minerałów, przy postępującym wzroście stężenia wody morskiej, przedstawia cykl solny. Zakłada on, iż ponad skałami węglanowymi (dolomitami), które stanowią podłoże, a zarazem pierwszy element sekwencji, następuje wytrącanie najpierw ewaporatów siarczanowych, kolejno chlorkowych.


Jaki jest kolor nadziei? Żółty lub zielony. W niektórych krajach, takich jak Kanada, gdy członek rodziny uczestniczył w działaniach wojennych, rodziny umieszczały żółte wstążki na ścianach domu rodzinnego, aby podtrzymać nadzieję na bezpieczny powrót. W Stanach Zjednoczonych i Europie zieleń często kojarzy się z nadzieją ze względu na jej związek z wiosną i poczucie rozkwitu. Zielony jest również kolorem zazdrości, co jest łączone ze sztuką Williama Szekspira pt. Otello i zazdrość jako „zielonookim potworem”. Również w języku polskim obecne jest powiedzenie zzielenieć z zazdrości. Natomiast jest to najważniejszy kolor w islamie. W Koranie znajdują się opisy raju wskazujące, iż ludzie w raju noszą zielone ubrania i siedzą na zielonych poduszkach. Mówi się również, że zielony był ulubionym kolorem Proroka Mahometa i kolorem, w którym został pochowany [4].


Dla uproszczenia pominiemy tworzenie jonu hydroniowego i przedstawimy reakcję autodysocjacji wody w sposób uproszczony:


gdzie  \( v \) jest prędkością z jaką porusza się cząstka. Tę prędkość uzyskuje ona dzięki przyłożonemu napięciu  \( U \). Zmiana energii potencjalnej ładunku przy pokonywaniu różnicy potencjału  \( U \) jest równa energii kinetycznej jaką uzyskuje ładunek


Nośnikami ładunku w metalu są poruszające się swobodnie (nie związane z poszczególnymi atomami) elektrony, tzw. elektrony przewodnictwa.


Praca wykonana przez siłę wypadkową działającą na punkt materialny (ciało) wzdłuż pewnej drogi, jest równa zmianie energii kinetycznej  \( E_k \) tego punktu materialnego


Woda wolna (grawitacyjna, swobodna) jest to woda przemieszczająca się w ośrodku skalnym przez pory i szczeliny o wielkościach nadkapilarnych pod wpływem grawitacji lub różnicy ciśnień. Pochodzi przede wszystkim z infiltracji (zob.  Infiltracja). Jest rozpuszczalnikiem, przekazuje ciśnienie hydrostatyczne, czyli ma własności zwykłej wody powierzchniowej [2], [3].


Rozpatrzmy znany z Nieliniowe rozwiązania okresowe w dwuwymiarowym układzie dynamicznym układ dynamiczny


Do tej pory rozpoznano dość znaczną liczbę substancji, które w pewnych przedziałach temperatur posiadają właściwości ciekłokrystaliczne. Nagrzewanie tych substancji powyżej temperatury, zwykle znacznie wyższej od temperatury topnienia, powoduje znikanie właściwości ciekłokrystalicznych. W tej temperaturze i w temperaturach wyższych ciecze te stają się zwykłymi cieczami izotropowymi. Przedział temperatur, w których istnieje stan ciekłokrystaliczny jest różny dla różnych substancji ciekłokrystalicznych, a jego wartość może dochodzić do kilkudziesięciu stopni.


Teraz obliczymy pole od nieskończonej jednorodnie naładowanej płaszczyzny. W tym celu wprowadzamy powierzchniową gęstość ładunku  \( \sigma  \) równą ilości ładunku przypadającego na jednostkę powierzchni. Powierzchnię Gaussa wybieramy na przykład w postaci walca takiego jak na Rys. 1.


Podsumowując to co powiedzieliśmy, wprowadzimy następujące oznaczenie: Punkt  \( (t_0,\,x_0) \) płaszczyzny fazowej nazywa się punktem osobliwym, jeżeli w tym punkcie prawa strona RRZ


W następnych przykładach rozwiniemy pomysły które wykorzystaliśmy dla znalezienia rozwiązań fundamentalnych dla równania Laplace'a oraz równania przewodnictwa cieplnego. W pierwszym przypadku szukaliśmy rozwiązań radialnych, w drugim rozwiązań wzdłuż specjalnie dobranych krzywych (powierzchni). Idea metody polega na redukcji ilości zmiennych niezależnych, a w sytuacji optymalnej, na  sprowadzeniu problemu do rozwiązania równania zwyczajnego.


Komunikowanie w rodzinie czy grupie przebiega symetrycznie albo komplementarnie. W pierwszym przypadku podział władzy pozostaje w równowadze, w drugim – występuje w nim zróżnicowanie. Watzlawick nie oceniał żadnego z tych układów, uznając, że dopóki stanowią one zharmonizowaną całość, w której wszyscy czują się bezpieczni, należy je uznać za właściwe rozwiązania. Każdy system, zwłaszcza rodzinny, ma bardzo duży wpływ na jego uczestników, także wówczas, gdy odrzucają jego zasady. Konflikt nie zawsze ma charakter negatywny, czasami tylko dzięki niemu rodzina może znaleźć nową, bardziej adaptacyjną formułę współistnienia. Transformacja funkcjonowania systemu dokonuje się w procesie przeformułowania, które polega na zmianie perspektywy i zdystansowaniu się wobec konfliktu. W tej sytuacji kluczem staje się dostrzeżenie tego, że inni ludzie mają prawo do własnych poglądów i upodobań, a nawet zarzutów względem siebie, nie mają jednak prawa do krzywdzenia innych. Przeformułowanie wymaga wyjścia poza własne irracjonalne i niedojrzałe wyobrażenia o świecie, dlatego Watzlawick nazywał ten proces budzeniem ze snu i otwieraniem oczu na otaczającą rzeczywistość [9].


Ze względu na symetrię pole elektryczne  \( {\bf E} \) jest skierowane radialnie względem pręta, tzn. jest prostopadłe do bocznej powierzchni walca (powierzchni Gaussa). Strumień pola  \( E \) przez podstawy walca jest więc równy zeru, bo  \( {\bf E} \) leży na bocznej powierzchni. Ponadto pole elektryczne ma taką samą wartość w każdym punkcie powierzchni bocznej walca więc spełnione jest równanie


Analizując liczby masowe i atomowe pierwiastków (na podstawie  ),  można zauważyć, że pierwiastki lekkie zawierają w jądrze zbliżone ilości protonów i neutronów podczas, gdy dla pierwiastków ciężkich przeważa liczba neutronów.


Do przyczyn sztucznych wywołujących powstawanie wolnych przestrzeni należą górnictwo i pompowanie wody. Eksploatacja kopalin użytecznych, jak również innego rodzaju działalność antropogeniczna, tj. budowa tuneli czy podziemnych kanałów, wiąże się z wybraniem materiału i prowadzi do powstania podpowierzchniowych pustek w podłożu, co zaburza jego równowagę. Pustki powstają również przez uwolnienie, uprzednio zapełnionych, wolnych przestrzeni porowych przez wypompowanie wody, ropy naftowej i gazu ziemnego.


\( NaOH \) wodorotlenek sodu (dawniej zwany sodą kaustyczną) – biała krystaliczna substancja, żrący, silnie higroskopijny, stosowany do produkcji mydła, barwników organicznych, sztucznego jedwabiu, otrzymywania celulozy z drewna, środek neutralizujący.  \( KOH \) wodorotlenek potasu – silnie higroskopijny, stosowany do produkcji mydła w płynie, w syntezach organicznych, do otrzymywania dwuchromianu i nadmanganianu potasu, pochłaniania  \( CO_2 \) z powietrza:


Mówimy, że płyny nie mają sprężystości kształtu, a mają sprężystość objętości. Dlatego rozwiązanie zagadnień zmechaniki płynów wymaga posługiwania się nowymi pojęciami takimi, jak ciśnienie i gęstość.


Materiał ziarnisty zasila lodowiec w każdej fazie jego rozwoju i dostarczany jest do wszystkich jego części, zarówno dystalnych, jak i proksymalnych Rys. 1. Podlega on przemieszczaniu przez strumienie lodu oraz przez płynące wody lodowcowe i jest sukcesywnie odprowadzany w kierunku czoła i lobów lodowcowych. Finalnie zostaje on zdeponowany przed lodowcem tworząc skały okruchowe luźne. Duże nagromadzenia materiału klastycznego powstają również w okresach deglacjacji, podczas wytapiania masy lodowej i zaniku lodowców. Osadzany zostaje wówczas materiał zgromadzony w lodowcu. Zdeponowane skały mają różną formę oraz różne cechy strukturalne i teksturalne. Cechy te są kształtowane podczas transportu i depozycji, która zachodzi przez składowanie z lodu lub z wód lodowcowych. Ze względu na genezę, wśród osadów pochodzenia lodowcowego wyróżnia się:


Przpadek I. Jeżeli  \( \hskip 0.3pc \lambda_1, \ldots ,\lambda_k\hskip 0.3pc \) są rzeczywistymi  jednokrotnymi pierwiastki  równania ( 2 )  wtedy z przykładu 7 z modułu "Liniowa zależność i niezależność funkcji" wynika, że funkcje


Było to możliwe, ponieważ psychoanaliza dostarczyła języka opisującego seksualność, dzięki któremu ta sfera życia stała się na swój sposób oczywista i zrozumiała, a w konsekwencji przestała funkcjonować wyłącznie w kategoriach kulturowego tabu. Koncepcja kompleksu Edypa, czy Erosa i Thanatosa,  a więc rozwoju oraz zniszczenia, dwóch komplementarnych popędów w ludzkim życiu [4], weszły na trwałe do powszechnie używanego słownika. W rezultacie została przesunięta również granica obrazowania, co miało wielkie znaczenie dla ukształtowania współczesnej ikonosfery.


Równie ważna pozostaje analogowa transmisja danych, obejmująca wszelkie elementy komunikacji niewerbalnej, wyrażana w przestrzeni terytorium. Według Batesona kategorii terytorium odpowiada Jungowskie pojęcie Creatura, czyli Stworzenie, odzwierciedlające obszar natury, nazwany "the living". Obszar ten cechuje się różnorodnością i przejawia w postaci form energii. Ciało człowieka stanowi jego element i jako takie odpowiada za komunikację w trybie niewerbalnym. Dzięki temu możemy rozumieć intencje kogoś, kto mówi wprawdzie językiem dla nas nieznanym, jednak używa czytelnej mimiki i gestykulacji. Niewerbalny poziom  komunikacji Bateson nazwał metakomunikacją lub ramą komunikacji. Tym samym, każdy człowiek nosi w sobie zarówno elementy świata cyfrowego, jak i biologicznego. Według Batesona, dopiero świadomość tej złożoności może uzmysłowić potencjał komunikacyjnych możliwości człowieka.


Po co nam media społecznościowe Kultura w sposób wyraźny wpływa na to jak używamy mediów społecznościowych, wpływając zarówno na to, w jaki sposób inicjujemy proces komunikacji, jak i na efekt końcowy interakcji. Wzory myślenia, styl ekspresji, kontekst kulturowy to według badaczy czynniki wpływające na to, jak ludzie zachowują się w mediach społecznościowych [12]. Podział kultur według Edwarda Halla – na te wysokiego i niskiego kontekstu – oraz indywidualizm i kolektywizm, czyli jeden z wymiarów kultury wymieniony przez Geerta Hofstedtego są uznawane za dwa podstawowe modele analizy relacji między kulturą a mediami społecznościowymi [13]. Przykładowo osoby pochodzące z kultur indywidualistycznych, niskokontekstowych maja skłonność do publikowania treści w mediach społecznościowych, które podkreślają ich własne, indywidualne osiągnięcia, jak i będą promować siebie, tak by rozszerzyć swoją sieć społeczną [14]. Z kolei przedstawiciele kolektywnej, wysokokontekstowej kultury jak np. Koreańczycy zdecydowanie bardziej koncentrowali się na wsparciu istniejących sieci społecznych, podczas gdy np. Amerykanie, czyli przedstawiciele niskokontekstowej, indywidualistycznej kultury skupiali się bardziej na rozrywce niż na budowaniu sieci relacji społecznych [13]. W Chinach używanie mediów społecznościowych jest związane z utrzymywaniem kontaktów z przyjaciółmi, podobnie w Australii, a w Japonii i USA jest związane głównie z wyszukiwaniem produktów [7].


Kompendium najważniejszych wskazówek, które mogą okazać się pomocne w skutecznym przygotowaniu się do rozmowy kwalifikacyjnej, znaleźć można m.in. w podręczniku, którego autorami są S. P. Morreale, B. H. Spitzberg, J. K. Barge [3]:


Przez cały okres trwania pożyczki obligacyjnej, emitent jest zobowiązany regularnie dostarczać obligatariuszom rocznych sprawozdań finansowych, z wyjątkiem emitentów, których obligacje „zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu” (art. 41 Ustawy o obligacjach).


jest rozwiązaniem  równania ( 1 ) spełniającym warunki brzegowe ( 2 ). Rozwiązanie to na ogół nie spełnia warunku początkowego ( 3 ). Rozważmy funkcje


Związki te mogą zostać zsyntetyzowane z odpowiednich kwasów karboksylowych według reakcji opisanej równaniem Kwasy karboksylowe-( 2 ).


nazywamy trapezem krzywoliniowym. Jeżeli  \(  f(x) \le 0  \) dla  \(  x \in [a, b]  \), to  \( P = -\int_a^b f(x) dx. \) W rezultacie dla dowolnej funkcji ciągłej  \( f:[a,b] \to \mathbb{R} \) prawdziwy jest następujący związek:


W wyniku charakterystycznej budowy w cząsteczce wody ładunek ujemny jest przesunięty w stronę atomu tlenu, a środek ładunku dodatniego jest bliżej atomów wodoru. Takie cząsteczki mają więc trwały elektryczny moment dipolowy.


Wody lodowcowe spływają głównie pod działaniem grawitacji. W systemie fluwioglacjalnym lodowca wody poziomów wyżejległych zasilają wody poziomów niżejległych. Poziomy te połączone są krótkimi i stromo nachylonymi kanałami, które zwykle powstają wzdłuż spękań szczelinowych [2], [5]. Pionowe kanały, którymi odbywa się zrzut wody, noszą nazwę studni lodowych (młynów lodowcowych) (Rys. 3). U ich podstawy wykształcają się misy eworsyjne. Wody wypełniające kanały in- i subglacjalne mogą znaleźć się w warunkach ciśnień hydrostatycznych i ich ruch będzie zależał od układu tych ciśnień. W takim reżimie może dochodzić do przepływów wód ku górze i zasilania wyżej ległych elementów systemu fluwialnego.


W głównych grupach skał magmowych wydzielane są klasy skalne, odpowiednio dla skał wylewnych, głębinowych i żyłowych (zob.  Środowiska powstania skał magmowych  ).


Wprowadzenie Funkcjonowanie we współczesnym świecie nieuchronnie wiąże się z koniecznością przetwarzania informacji – zarówno na poziomie makrospołecznym (np. w procesach decyzyjnych w międzynarodowych korporacjach), jak i mikrospołecznym (np. w obszarze codziennego funkcjonowania ludzi). Ten stan rzeczy związany jest z rozwojem w kierunku społeczeństwa informacyjnego. Jednak niektóre negatywne zjawiska, takie jak przeciążenie informacyjne, w połączeniu z niską jakością informacji i nieefektywnymi formami jej przetwarzania mogą doprowadzić do patologicznych przekształceń, co niektórzy badacze określają mianem społeczeństwa (dez)informacji [1]. Jednym z jego przejawów jest społeczna luka informacyjna.


Stosowana w kamerach pomiarowych kompensacja ruchu postępowego polega na mechanicznym przesunięciu zdjęcia w kierunku lotu o pokazany na Rys. 3 wektor, którego długość \(u_t'\) równa się potencjalnej plamce rozmazania zdjęcia – zgodnie z wzorem   (1). Przesunięcie zdjęcia musi odbyć się w czasie otwarcia migawki, co wymaga synchronizacji z prędkością i wysokością lotu. Elektronicznym odpowiednikiem mechanicznego systemu kompensacji FMC jest sukcesywne przesuwanie naświetlonych „linijek” w kierunku lotu (TDI – Time Delay Integration). Dzięki FMC/TDI mogą być stosowane dłuższe czasy otwarcia migawki, co pozwala uniknąć zwiększenia czułości matrycy.


Mamy do czynienia z sytuacją, w której ruch fal jest ograniczony przez nałożenie pewnych warunków fizycznych ( 1 ), analogicznie jak dla drgań struny zamocowanej na obu końcach. Przypomnijmy sobie, że mamy wtedy do czynienia z falę stojącą (a nie bieżącą), a co ważniejsze w strunie mogą występować tylko pewne długości fal. Mamy więc do czynienia z kwantyzacją długości fal, wynikającą z ograniczeń nałożonych na falę.


Wiele ciał stałych nie posiada jednolitej struktury krystalicznej dlatego, że są zbudowane z bardzo wielu malutkich kryształków; mówimy, że te ciała mają strukturę polikrystaliczną. Wreszcie w przyrodzie występują ciała niekrystaliczne takie, jak na przykład szkło, w których uporządkowanie atomowe nie rozciąga się na duże odległości.


Gnejsy to grupa skał, która może być formowana z szerokiej gamy protolitów osadowych (paragnejsy) i magmowych (ortognejsy)[5] oraz powstaje w wyniku metamorfizmu uwarunkowanego różnymi czynnikami [6]. Zatem gnejsy powstają w wyniku:


Schemat Allporta  Wielość definicji opinii publicznej, spowodowała konieczność uporządkowania istniejących koncepcji tego zjawiska i stworzenia ich klasyfikacji. Taki charakter ma schemat, stworzony przez Gordona Allporta. Zwrócił on uwagę, że w istniejących podejściach do określania fenomenu opinii publicznej można dostrzec pięć elementów:


Teoria ta jest inaczej nazywana teoria protonową, gdyż wodór pozbawiony elektronu staje się protonem. W związku z tym kwasem jest każdy związek, który jest donorem (dawcą) protonu, a zasada to substancja która jest akceptorem protonu.


Stosunek prądu kolektora do prądu bazy  \( {\beta =I_{{{ke}}}/I_{{{be}}}} \) nazywamy współczynnikiem wzmocnienia prądu. W typowych tranzystorach  \( \beta  \) = 100. Oznacza to, że jeżeli na wejściu tranzystora prąd  \( I_{be} \) jest sygnałem zmiennym o danej charakterystyce to na wyjściu tranzystora otrzymamy prąd  \( I_{ke} \) o takiej samej charakterystyce ale 100 razy silniejszy.


Zgodnie z przykładem 1 oraz wzorem na rozwiązanie podstawowe równania Laplace'a funkcja Greena  ma postać


Przykrycie powierzchni Ziemi przez lód nazywa się glacjacją, a odsłonięcie obszaru z pod lodu - deglacjacją. Podczas glacjacji i deglacjacji zachodzą różne procesy angażujące wodę, dlatego w ich obrębie wyróżnia się:


Ze względu na istotne zróżnicowanie wymiarów, w obrębie niektórych podstawowych typów pokrojów wydzielane są odmiany. Wraz z rosnącą proporcją parametru wysokości kryształu do pozostałych parametrów, w pokroju słupowym wyróżnia się odmiany: pręcikową, igiełkową i włóknistą. Gdy w pokroju płytkowym parametr wysokości kryształu jest istotnie niższy w stosunku do szerokości i głębokości wydziela się pokroje blaszkowy oraz łuseczkowy. Odmianą pokroju tabliczkowego jest pokrój listewkowy, gdy jeden z wymiarów kryształu istotnie odbiega od pozostałych. Aby sprecyzować i uszczegółowić opis minerałów przy charakterystyce pokrojów stosuje się określenia długo-, krótko- (słupowy), cienko-, grubo- (tabliczkowy).


Warto zapamiętać, że podobnie jak w przypadku postaci trygonometrycznej, zapis liczby zespolonej w postaci wykładniczej nie jest jednoznaczny. Wynika to z faktu, że dowolna liczba zespolona ma nieskończenie wiele argumentów.


W ciągu ostatnich lat wzrosła liczba aktów mowy nienawiści w mediach, w tym internecie oraz mediach społecznościowych wobec gejów, lesbijek oraz osób biseksualnych i transpłciowych. Jedną z przyczyn tego zjawiska jest używanie w przestrzeni publicznej języka nienawiści przez niektórych hierarchów Kościoła katolickiego oraz prawicowych posłów i media. Z ust osób publicznych padały takie stwierdzenia jak: „LGBT to nie ludzie, ale ideologia” (poseł Jacek Żalek), „osoby LGBT nie są równe normalnym ludziom” (poseł Przemysław Czarnek) czy określenia „tęczowa zaraza” (arcybiskup krakowski Marek Jędraszewski). Atak skierowany na środowisko osób LGBT stanowił także siłę napędową Prawa i Sprawiedliwości podczas kampanii do parlamentu w 2019 roku i kampanii prezydenckiej Andrzeja Dudy w 2020 roku, gdzie z ust prezydenta padły m.in. słowa: „Próbuje się nam wmówić, że LGBT to ludzie. A to jest po prostu ideologia”. Jak wynika z badań, prawie  \( 78\% \) dorosłych Polaków spotyka się najczęściej z mową nienawiści w telewizji a  \( 54,3\% \) w internecie. Z kolei aż  \( 95,6\% \) młodych Polaków najczęściej ma kontakt z mową nienawiści w sieci, a prawie  \( 66\% \) w telewizji [4]. Przenikanie mowy nienawiści do głównego nurtu debaty publicznej prowadzi do wykluczania pewnych grup społecznych poprzez ich dehumanizację i zagraża idei otwartego i zróżnicowanego społeczeństwa obywatelskiego. Przyzwolenie na mowę nienawiści w przestrzeni publicznej może prowadzić do desensytyzacji (odwrażliwiania), czyli nieuważania jej za obraźliwą, szokującą i naruszającą standardy społeczne. Do wyznaczników sprzyjających stosowaniu mowy nienawiści należą: niska samoocena, wyższy poziom agresji werbalnej oraz preferencja dla hierarchicznego porządku społecznego [5].


Powyższe wskaźniki (z wyjątkiem marży zysku netto) są obliczane zgodnie z zasadą współmierności, tzn. dany rodzaj wyniku finansowego jest odnoszony do przychodów, które przyczyniły się do jego powstania (por. tab. (1)).


Struktura polimeru wpływa na wiele jego właściwości fizycznych, takich jak np.: lepkość roztworu, lepkość stopu, rozpuszczalność w różnych rozpuszczalnikach i temperatura zeszklenia. Duża masa cząsteczkowa polimerów w stosunku do związków małocząsteczkowych nadaje im także unikalne właściwości fizyczne, do których należą: wytrzymałość, lepkość, sprężystość, czy tendencja do tworzenia szkieł i struktur półkrystalicznych, a nie kryształów. Na przykład, wraz ze wzrostem długości łańcucha, temperatury topienia i wrzenia polimerów rosną szybko. Odporność na uderzenia również wzrasta wraz z długością szkieletu, podobnie jak lepkość lub odporność na przepływ polimeru w stanie stopionym. Zwiększenie długości łańcucha prowadzi także do zmniejszenia ruchliwości łańcucha oraz zwiększenia wytrzymałości i podwyższenia temperatury zeszklenia. Jest to wynikiem wzrostu oddziaływań (np. Van der Waalsa) pomiędzy łańcuchami polimeru o zwiększonej długości łańcucha. Na ogół wytrzymałość na rozciąganie wzrasta wraz z długością łańcucha polimeru i sieciowaniem łańcuchów polimerowych. Różne grupy boczne w polimerze (np. \( {-}\ce{NH}{_2} \) lub  \( {>}\ce{C}{=}\ce{{O}} \)) sprzyjają tworzeniu się wiązań jonowych i wodorowych pomiędzy łańcuchami własnymi polimeru. To z kolei prowadzi do zwiększenia wytrzymałości polimeru na rozciąganie i do podwyższenia jego temperatury topnienia.


Morena denna [1], [10], [6] to materiał skalny znajdujący się w stopie lodowca (Rys. 2, Rys. 5). Materiał ten pobierany jest z podłoża oraz pochodzi z wtapiana klastów, z nadległych partii lodu. Transport w stopie lodowca, który odbywa się pod ciśnieniem i w kontakcie z podłożem skalnym, powoduje rozdrabnianie materiału, głównie rozcieranie i kruszenie. Po depozycji moreny dennej powstaje utwór gliniasty, w którym znajdują się ziarna większych frakcji, w części wykazujące bardzo dobre obtoczenie (zob.  Glina lodowcowa). Zawiera on znaczną ilość drobnookruchowego materiału, zwanego mączką skalną. Po recesji lodowca górskiego morena denna formuje powłokę, która wyściela dno doliny polodowcowej (Rys. 3). Po deglacjacji lądolodów powstaje rozległa pokrywa klastyczna o nierównej i pagórkowatej powierzchni.


Dla cząsteczki H \( _{2} \)  \( \text{m} = 1.67·10^{-27} \) kg, a  \( R \approx 5·10^{-11} \) m, więc  \( I = 2mR^2 \approx 8.3·10^{-48} \) kg m \( ^{2} \).


Wspólnym mianownikiem wszystkich tych ujęć jest przekonanie, że kultura mówi, a to co mówi należy rozszyfrować (strukturalizm), bądź zinterpretować (poststrukturalizm, postmodernizm, interpretacjonizm, psychoanaliza) [3].


Różnorodną grupą skał powstających w facji zieleńcowej są łupki ( Rys. 3  ), ( Rys. 4  ). Cechuje je występowanie spójnych cech strukturalno-teksturalnych. Są to skały drobnoblastyczne, powszechnie skrytoblastyczne, rzadziej średnioblastyczne z dominującym lub istotnym udziałem struktur lepido- lub nematoblastycznych. Wykazują wyraziste złupkowacenie [2], [4]. W ich obrębie powszechnie występują monomineralne laminy, zwykle składające się z kwarcu.


Teraz gdy zapoznaliśmy się z pojęciem temperatury, poznamy jej definicję na gruncie teorii kinetycznej, czyli przy podejściu mikroskopowym.


Celuloza należy do grupy związków organicznych, które są najbardziej rozpowszechnione na ziemi. Jest ona głównym składnikiem strukturalnym ścian komórkowych roślin wyższych, niektórych grzybów, bakterii i glonów. Celuloza nazywana jest również błonnikiem i jest ona nierozpuszczalna w wodzie, a także w rozpuszczalnikach organicznych [1]. Wykazuje również bardzo dużą odporność na działanie kwasów rozcieńczonych, jedynie kwasy stężone powodują hydrolizę celulozy. Celulozę można rozpuścić w odczynniku Schweizera, który otrzymuje się poprzez rozpuszczenie wodorotlenku miedzi II w stężonym wodnym roztworze amoniaku. Enzymy zwane celulazami, należące do hydrolaz, powodują rozerwanie wiązań β-1,4-glikozydowych występujących pomiędzy cząsteczkami glukozy. Celulazy katalizują reakcję hydrolizy wiązań β-1,4-glikozydowych występujących w celulozie, co ostatecznie prowadzi do wytworzenia glukozy [2]. Człowiek i wiele ssaków nie posiada zdolności do wytwarzania celulaz, w związku z tym celuloza (błonnik) nie jest trawiona w ich przewodzie pokarmowym. W przewodzie pokarmowym przeżuwaczy znajdują się bakterie, które wytwarzają celulazy. Dzięki nim zwierzęta te przetwarzają błonnik i wykorzystują go jako źródło energii. Pomimo, że celuloza nie jest trawiona przez organizm człowieka, to błonnik usprawnia pracę układu pokarmowego (przyspiesza perystaltykę jelit). Celuloza podczas estryfikacji tworzy estry celulozy, które mają duże znaczenie handlowe i znalazły zastosowanie jako rozpuszczalniki, kompozyty, laminaty, a w medycynie są używane jako substancje umożliwiające kontrolowane uwalnianie leków. Celuloza w tabletkach może być używana jako substancja wiążąca, wypełniająca lub rozsadzająca. Najbardziej popularnymi estrami celulozy są: octan celulozy (CA), propionian octanu celulozy (CAP) i maślan octanu celulozy (CAB).


Choć w kolejnych etapach rozwoju społecznego ludzie zaczęli uprawiać rolę i hodować zwierzęta, jednak cała ich działalność była nastawiona jedynie na zaspokojenie naturalnych potrzeb własnej społeczności.


Koncentracja własności w odniesieniu do radia i telewizji ma nieco inny kształt i wynika z tego, że do lat siedemdziesiątych w Europie Zachodniej i lat dziewięćdziesiątych w Polsce państwo gwarantowało telewizjom publicznym monopol. Zniesienie go nie spowodowało na rynku telewizyjnym daleko idących zmian. Nadawcy publiczni zachowali bowiem przywileje np. wpływ z obowiązkowego abonamentu i reklamy, a prywatni obok reklamy mogą korzystać tylko z wpływów z dobrowolnych abonamentów. Dodatkowo w większości państw obowiązuje polityka koncesjonowania, która pozwala na kontrolę ilości nadawców. Na rynku radiowym deregulacja przyniosła natomiast zdecydowane ożywienie. W wyniku zniesienia monopolu radia publicznego powstało wiele małych rozgłośni, które jednak nie wytrzymały w warunkach nasilonej konkurencji co wymusiło koncentrację [2].


Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG) działa na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego: gwarantuje depozyty zgromadzone w bankach i kasach oraz odpowiada za przeprowadzanie przymusowej restrukturyzacji instytucji finansowych zagrożonych bankructwem. Podstawowe zadania BFG:


Rozpuszczanie zależy od rodzaju rozpuszczalnika, a właściwie od jego stałej dielektrycznej ε. Jeżeli wielkość siły wzajemnego oddziaływania ładunków elektrycznych w zależności od ich wielkości ( \( q_1, q_2 \)) i odległości ( \( r \)) dana jest prawem Coulomba \( F = \frac {q_1·q_2}{εr^2} \), to stała dielektryczna ε charakteryzuje ośrodek, w którym powyższe ładunki na siebie oddziaływają. Stałe dielektryczne wybranych substancji zostały przedstawione w Tabela 1.


Równanie Nernsta pozwala obliczyć potencjał odwracalny metalu zanurzonego w roztworze elektrolitu zawierającego jony tego metalu. W takim przypadku między czystym metalem, a jego jonami w roztworze ustala się równowaga, zgodnie z równaniem reakcji ( 1 ).


Z pojęcia pola korzysta się nie tylko w związku z grawitacją. Jest ono bardzo użyteczne również przy opisie zjawisk elektrycznych i magnetycznych. Źródłami i obiektami działania pola elektrycznego są ładunki w spoczynku, a pola magnetycznego ładunki w ruchu. Właściwości pól wytwarzanych przez ładunki elektryczne omówimy w dalszych rozdziałach.


Zdefiniujmy wielkość, która w ruchu obrotowym odgrywa rolę analogiczną do pędu. Wielkość L nazywamy momentem pędu i definiujemy jako:


Atom wodoru zajmuje zatem pozycję pomiędzy dwoma elektroujemnymi atomami należącymi do dwóch różnych cząsteczek. Oddziaływanie pomiędzy tymi cząsteczkami, powodujące powstanie wiązania wodorowego, polega głównie na elektrostatystycznym przyciąganiu się dipoli, których dodatnim biegunem jest atom wodoru, a ujemnym związany z nim atom fluoru, tlenu czy azotu. Oddziaływanie pomiędzy dipolami jest w tym przypadku szczególnie mocne ze względu na małe rozmiary atomu wodoru, co powoduje, że wokół bieguna dodatniego dipolowej cząsteczki wytwarza się silne pole elektryczne. Energia wiązań wodorowych przyjmująca wartość od  \( 2 \ kcal/mol \) do  \( 10 \ kcal/mol \) jest na ogół większa od energii zwykłych oddziaływań międzycząsteczkowych (siły Van der Waalsa). Jest ona jednak zarazem znacznie mniejsza niż energia wiązań kowalencyjnych lub jonowych. Wiązania wodorowe wytwarzają się zarówno pomiędzy cząsteczkami nieorganicznymi, jak i organicznymi oraz odgrywają dużą rolę w układach biologicznych.


Polimery naturalne występują w roślinach (np. polisacharydy – cukry złożone, czy kauczuk) i organizmach zwierzęcych (np. białka i polipeptydy oraz kwasy nukleinowe ).


gdzie: \(X, Y, Z\) – współrzędne punktu \(P\) w układzie \(XYZ\),                                                                                \(X_o, Y_o, Z_o\) – współrzędne środka rzutu \(O\) w układzie \(XYZ\), \(m\) – mianownik skali w jakiej odwzorował się punkt \(P'\), \(m\) wyraża ile razy wektor \(OP\) jest dłuższy od wektora \(OP'\), \(\dot {x}, \dot {y}, \dot {z}\) – współrzędne punktu \(P'\) w układzie \(\dot {x}\dot {y}\dot {z}\), \(\mathbf {R}\) – macierz obrotu transformująca współrzędne z układu kamery do układu \(\dot {x}\dot {y}\dot {z}\).


Zasady etykiety Analizując etykietę biznesową w różnych regionach świata, warto zwrócić uwagę na kilka kwestii.


gdzie  \( dS_{o} \) jest zmianą entropii otoczenia. Zmienia się więc entropia naszego układu i otoczenia. Jeżeli proces jest odwracalny, podczas przenoszenia ciepła  \( dQ \) z otoczenia do naszego układu, entropia otoczenia maleje o  \( dQ/T \), a entropia układu rośnie o tę samą wartość  \( dQ/T \), więc całkowita zmiana entropii jest równa zeru.


Jeżeli ciało przyspiesza lub hamuje i jego prędkość zmienia się jednostajnie z czasem to przyspieszenie  \( \bf a \) tego ciała jest stałe


Operacje te nie wpływają na rozwiązania układu, nie zmieniają też rzędu macierzy. Do uzyskanej po zastosowaniu tych operacji macierzy stosujemy twierdzenie Kroneckera-Capelliego.


Węgiel ( Rys. 1 ) występuje w przyrodzie przede wszystkim w postaci tlenku węgla (IV) CO2 (0,03 \( \% \) objętościowych powietrza). W litosferze można go znaleźć pod postacią węglanów takich, jak:  \( CaCO_3 \) (wapień, marmur, kreda), magnezyt  \( MgCO_3 \), dolomit  \( CaCO_3·MgCO_3 \), czy syderyt  \( FeCO_3 \). Jednakże przede wszystkim węgiel jest głównym budulcem całej materii ożywionej oraz w złożach pochodzenia biologicznego: węgiel kamienny, ropa naftowa, gaz ziemny. W stanie wolnym występuje w niewielkich ilościach w postaci grafitu i diamentu.


Znając  \( E_{H} \),  \( B \) oraz gęstość prądu, możemy wyznaczyć koncentrację nośników  \( n \). Zjawisko Halla znalazło w praktyce zastosowanie do pomiaru pól magnetycznych oraz do pomiaru natężenia prądu elektrycznego.


Wraz ze wzrostem liczby atomowej (Z) (zob. Opis atomu pierwiastka ) wzrasta liczba elektronów pierwiastka w stanie podstawowym. Konfigurację elektronową takiego atomu przedstawia się przy pomocy opisu orbitali zajętych przez elektrony rozpoczynając od najniższych poziomów energetycznych. W tym celu stosuje się pewne reguły:


Obrazy zyskały nowe funkcje komunikacyjne po wynalezieniu druku. Książki, a potem prasa zawierały wiele elementów wizualnych. W nowożytnej Europie ilustracje do książek przygotowywali niejednokrotnie wysokiej klasy graficy, a ich dzieła nie tylko miały dobry poziom artystyczny, lecz także służyły wyjaśnieniu złożonej problematyki naukowej (na przykład z dziedziny matematyki, fizyki, astronomii, geografii, przyrody, czy filozofii) i literatury. Ryciny te adresowane do ludzi wykształconych nie pełniły więc wyłącznie funkcji dekoracyjnej, domykając wielopoziomową prezentację omawianych kwestii. Podobnie ilustracje i zdjęcia zamieszczane w codziennej prasie stały się niezbywalnym elementem transmisji informacji.


Saletry (łac. sal petre – sól skalna) ogólna, techniczna nazwa soli kwasu azotowego (V) – azotanów używanych w gospodarce. Saletry dobrze rozpuszczają się w wodzie,  są łatwo przyswajalne przez rośliny, a także szybko wypłukiwane z gleby przez opady, dlatego są stosowanie głównie jako nawozy sztuczne. Są dobrymi utleniaczami, służą do produkcji materiałów wybuchowych i wyrobów pirotechnicznych. Znajdują także zastosowanie jako środki konserwujące.  \( NaNO_3 \) saletra sodowa, saletra chilijska, jeden z ważniejszych nawozów sztucznych, służy do konserwacji mięsa (symbol E251). Stosowana jest w przemyśle szklarskim i ceramicznym, do produkcji materiałów wybuchowych, do produkcji farb, emalii, leków, jako utleniacz w pirotechnice.  \( NH_4NO_3 \) saletra amonowa,  nawóz z największą zawartością azotu wśród saletr (34 \( \% \)), silny materiał wybuchowy.  \( KNO_3 \) saletra potasowa, saletra indyjska, dawniej składnik czarnego prochu, konserwant żywności  (symbol E252), stosowany do produkcji azotanu (III)  potasu oraz w procesie nitrowania.  \( Ca(NO_3)_2 \) saletra wapniowa, saletra norweska, nawóz sztuczny.


Role informacyjne stanowią wiązkę uszeregowanych kompetencji, związanych z codziennym komunikowaniem się w organizacji [6].


Dla odległości dobrego widzenia kąt konwergencji wynosi ok. 16\(^{\circ }\) (\(b\) = 7 cm, \(d\) = 25 cm). Ze wzrostem odległości do miejsca obserwacji człowiek stopniowo traci zdolność jej oceny, gdyż coraz mniejszy staje się kąt \(\gamma \) (przyjmuje się, że granica widzenia stereoskopowego mieści się w przedziale 0,5 –1 kilometr [2, 3]). Widzenie stereoskopowe człowieka przypomina konstrukcję geodezyjną zwaną wcięciem w przód, w której kąt \(\gamma \) nazywa się kątem wcinającym.


Z rozwojem gospodarczym i cywilizacyjnym zaczął kształtować się rynek (miejsce, gdzie dokonywano wymiany), a dobra stały się towarem wymiennym. Stąd nazwa gospodarki – towarowa (wymienna, barterowa). Jej uwarunkowania przyczyniły się do powstania prywatnej własności, społecznego podziału pracy i specjalizacji w wytwarzaniu określonych dóbr. W rezultacie wzrósł stopień wykorzystania zasobów lokalnej gospodarki i efektywności jej funkcjonowania.


otrzymujemy równanie analogiczne do równania Oscylator harmoniczny tłumiony-( 4 ) dla ruchu tłumionego


Węgiel pochodzenia osadowego, występujący w materii organicznej, w warunkach metamorfizmu ulega zachowaniu i transformacji w grafit.


Sieciowanie PEX-a przeprowadza się za pomocą nadtlenków, PEXb – w obecności silanów poprzez tworzenie mostków Si-O-Si, PXc jest sieciowanie wiązką elektronów za pomocą akceleratora elektronów, PE-Xd jest sieciowany związkami azowymi. PEX jest stosowany głównie w instalacjach rurociągów budowlanych, wodnych systemach ogrzewania i chłodzenia płaszczyznowego, rurociągach wody użytkowej oraz izolacji kabli elektrycznych wysokiego napięcia. Jest również używany do zastosowań związanych z gazem ziemnym i ropą morską, transportem chemicznym oraz transportem ścieków i szlamów. Polietylen usieciowany znajduje także zastosowanie w endoprotezoplastyce stawu biodrowego ze względu na jego odporność na ścieranie, w odbudowie zębów jako kompozytowy materiał wypełniający.


Bony są emitowane na okaziciela i wystawiane na okresy od 1 do 364 dni (1, 7, 14, 28, 91, 182 oraz 364), jednak najczęściej – jest to 7 dni. Rentowność bonów jest stała i równa stopie referencyjnej NBP. W przetargach mogą brać udział tylko te banki krajowe i oddziały banków zagranicznych działających w Polsce, które posiadają status dealera rynku pieniężnego. Bony pieniężne NBP może też nabyć Bankowy Fundusz Gwarancyjny https://www.bgk.pl/files/public/Pliki/Przedsiebiorstwa/Produkty_skarbowe/Informacja_dla_klienta_o_dluznych_papierach_wartosciowych.pdf.


Problemem komunikacyjnym we współczesnym świecie stało się nie tylko zderzenie wielu kultur, lecz także różnych pokoleń, które mówią innymi językami i uważają odmienne wartości za ważne. Kwestia komunikacyjnego porozumienia tych generacji jest ważna nie tylko w kontekście funkcjonowania rodzin, lecz także na rynku pracy, w obszarze którego spotykają się ich przedstawiciele. Na znaczącą zmianę w tej perspektywie jako pierwsza zwróciła uwagę Margaret Mead (1901-1978), która wyróżniła trzy typy kultur, różniące się rodzajem przekazu dostępnej w nich wiedzy [1].


Chiralność w związkach organicznych objawia się faktem, że cząsteczka początkowa i jej odbicie lustrzane nie są identyczne. To znaczy, cząsteczka początkowa i jej odbicie lustrzane nie mogą zachodzić na siebie w wyniku translacji i rotacji w przestrzeni. Cząsteczki chiralne występują w postaci dwóch izomerów optycznych zwanych enancjomerami. Pary enancjomerów są często określane jako "praworęczne" (R–) i "leworęczne" (L–) ( Rys. 3 ). W celu określenia typu enancjomeru (L– lub R–), podstawniki przyłączone do asymetrycznego atomu węgla należy ustawić w kolejności malejącej liczby atomowej (np. w kwasie 2-chloropropanowym:  \( \ce{-Cl} > \ce{-COOH} > \ce{-CH_3} > \ce{-H} \), gdzie znak ">" oznacza "ma pierwszeństwo przed"). Następnie, cząsteczkę modelową należy obserwować od strony przeciwnej względem podstawnika wskazanego, jako ostatni (najlżejszy) (np. w kwasie 2-chloropropanowym:  \( \ce{-H} \)). Później, należy wyznaczyć kierunek idąc od pierwszego podstawnika (o najwyższej liczbie atomowej) do podstawnika ostatniego, najlżejszego. Kierunek wyznaczony zgodny z kierunkiem ruchu wskazówek zegara daje izomer R–, podczas gdy kierunek przeciwny do kierunku ruchu wskazówek zegara określa izomer L–. Gdy dwa różne podstawniki różnią się tylko masą atomową, cięższy podstawnik ma pierwszeństwo. Jeżeli centrum chiralne jest związane z dwoma, trzema lub czterema identycznymi atomami (to znaczy z atomem węgla np. w  \( \ce{-COOH} \) i  \( \ce{-CH}{_3} \) ) to należy porównać masy atomowe kolejnych atomów związanych z tym atomem węgla (np. O i H ⇒ O (w  \( \ce{-COOH} \) ) > H (w  \( \ce{-CH}{_3} \) )).


Łatwo również zauważyć, że liczba  \( \sqrt{x^{2}+y^{2}} \) określa moduł  \( r=|z| \), zaś wielkości  \( \frac{x}{\sqrt{x^{2}+y^{2}}} \) i  \( \frac{y}{\sqrt{x^{2}+y^{2}}} \) stanowią odpowiednio  \( \cos \varphi \) i  \( \sin \varphi \), gdzie  \( \varphi=\mathrm{arg}z \).


Teraz zapoznamy się z bardzo uproszczonym opisem zjawisk, które zachodzą, gdy układy dążą do stanów równowagi. W zjawiskach tych mamy zawsze do czynienia z przenoszeniem (transportem) materii, energii, pędu lub ładunku elektrycznego. Wszystkie te zjawiska transportu opisujemy w pierwszym przybliżeniu za pomocą takiego samego równania różniczkowego, które przedstawia propagację (rozprzestrzenianie się) pewnej wielkości fizycznej  \( \varphi  \) mającą na celu osiągnięcie równowagi


Podział na orogeny bezkolizyjne i kolizyjne wywodzi się od J. F. Dewey’a i J. M. Birda [1]. W pracy "Mountain belts and the new global tectonics" wyróżniono dwa rodzaje pasm orogenicznych:


Jak wiadomo, położenie punktu na płaszczyźnie można określić dzięki wprowadzeniu na płaszczyźnie kartezjańskiego prostokątnego układu współrzędnych. Wówczas położenie punktu  \( P \) jest jednoznacznie określone poprzez podanie pary  \( (x_P,y_P) \), gdzie  \( x_P \) jest współrzędną tego punktu względem osi  \( OX \), zaś  \( y_P \) względem osi  \( OY \).


Dla układu składającego się z  \( H_{2}O \) i  \( NaCl \) ( \( n = 2 \)) w przypadku  \( f = 1 \) znajdujemy:


Z równania tego wynika, że zmiana prężności pary nad roztworem jest zależna od ilości rozpuszczonego polimeru. Zależność temperatury wrzenia od prężności par nad cieczą wyrażona jest równaniem Clausiusa-Clapeyrona:


tak dobranej, aby po zmianie zmiennych w równaniu ( 1 ) wyrugować jedną z pochodnych cząstkowych. Załóżmy chwilowo, że taka zmiana zmiennych istnieje i ponadto, że z równań ( 2 ) możemy lokalnie wyznaczyć  \( \hskip 0.3pc x \hskip 0.3pc \) i  \( \hskip 0.3pc y \hskip 0.3pc \) jako funkcje zmiennych \( \hskip 0.3pc \xi  \hskip 0.3pc \)  i  \( \hskip 0.3pc \eta, \hskip 0.3pc \)  czyli


Skały węglanowe, podobnie jak skały okruchowe, powstają w wielu różnych środowiskach. Są pospolite i szeroko rozprzestrzenione na powierzchni Ziemi. Węglany, występujące jako faza stała, jak i w formie rozpuszczonej, są powszechne w obszarach sedymentacyjnych. Skały węglanowe powstają głównie w zbiornikach wodnych śródlądowych oraz morskich i oceanicznych, deponowane są w wodach znajdujących się powyżej poziomu CCD [2], [3], [4], [5]. W środowisku lądowym tworzą się na mniejszą skalę. Dla powstawania skał węglanowych kluczowe znaczenie mają procesy prowadzące do wytworzenia autigenicznego materiału, czyli [6], [7], [4]:


Promieniowanie emitowane przez gorące ciało można wykorzystać do wyznaczenia jego temperatury. Jeżeli mierzy się całkowite promieniowanie emitowane przez ciało, to korzystając z prawa Stefana-Boltzmana (por. moduł Ciało doskonale czarne ) można obliczyć jego temperaturę. Sprawdź ten sposób wykonując zadanie 1 Temperatura powierzchni Ziemi.


W wyniku procesów ultrametamorficznych dochodzi do powstania migmatytów( Rys. 1  ). Są to skały, które przeszły zaawansowane procesy metamorficzne w warunkach wysokich ciśnień i temperatur, co spowodowało wyprodukowanie stopów (zob.  Ultrametamorfizm  ), [1]. Częściowe upłynnienie protolitu powoduje selekcję składników o wyższych temperaturach topnienia. W wyniku tego powstają skały wykazujące laminację. Składają się z lamin utworzonych przez minerały wykrystalizowane z części upłynnionych oraz lamin silnie zmetamorfizowanych, zbudowanych ze składników stabilnych, które przetrwały w stałym stanie skupienia. Poszczególne laminy w makroskopowym obrazie migmatytu wyróżniają się kolorystycznie i strukturalnie. Laminy barwy białej, szarej, kremowej lub różowej mają strukturę granoblastyczną i zbudowane są w przewadze z kwarcu oraz skaleni. Ze względu na jasne zabarwienia nazywane są leukosomem. Określane są też neosomem, gdyż są genetycznie najmłodszą częścią skały. Przekładające je laminy ciemne, barwy czarnej, szarej, zielonawej, mają strukturę lepidonematoblastyczną, gdyż dominują w nich blasty ciemnych łyszczyków i amfiboli. Z uwagi na ciemne zabarwienie, te części nazywane są melanosomem lub określane paleosomem, gdyż reprezentują odziedziczone po protolicie, starsze części skały [2], [3]. Granice pomiędzy leukosomem, a melanosomem mogą być ostre, wyraźnie zaznaczone lub mniej wyraźne i pomiędzy nimi może występować przejściowa strefa reakcyjna, która nazywana jest mezosomem.


Widzimy, że dla kolejnych drgań  \( {L=\frac{1}{2}\lambda _{{1}}} \),  \( {L=\lambda _{{2}}} \),  \( {L=\frac{3}{2}\lambda _{{3}}} \). Możemy więc zapisać ogólny związek na długość fali powstającej w strunie


Gramorównoważnik dla pierwiastków oblicza się dzieląc masę molową danego pierwiastka przez jego wartościowość. Np. gramorównoważnik dla wapnia  \( \ce{Ca} \):  \( G_{Ca} = \frac{M_{Ca}}{2} \)g/val gramorównoważnik dla sodu  \( \ce{Na} \):  \( G_{Na} = \frac{M_{Na}}{1} \)g/val


Jeżeli cząstki posiadają skończoną objętość to rzeczywista objętość dostępna dla cząstek jest mniejsza od objętości naczynia. "Objętość swobodna" jest mniejsza od objętości naczynia o "objętość własną" cząsteczek  \( b \). Jeżeli oznaczymy przez  \( v \) objętość przypadającą na jeden mol  \( v = V/n \) to otrzymamy zmodyfikowane równanie stanu gazu


Jeżeli obustronnie podzielimy równanie ( 1 ) przez  \( \Delta t \) to w granicy  \( \Delta t \rightarrow 0 \) otrzymamy


Onkoidy [2], [3], [4], [11], [12] to ziarna pochodzenia biochemicznego. W tworzeniu powłok węglanowych biorą udział organizmy, które zasiedlają powierzchnię ziaren. Najczęściej są to glony, sinice, bakterie lub/i grzyby. Organizmy te wykazują zdolność wiązania węglanów w obrębie/lub na swoich plechach. Onkoidy są w przekroju okrągłe, owalne lub nieregularne. Mają lekko falistą, niewyrównaną powierzchnię. Laminację wewnętrzną charakteryzuje nieregularny przebieg oraz zmienny stopień upakowania. Poszczególne laminy są nieprzystające i mają różną ciągłość. Pomiędzy laminami mogą występować niewielkie bioklasty. Rozmiary onkoidów są bardzo zróżnicowane, od pojedynczych milimetrów do centymetrów, rzadziej powstają ziarna większe. Formy małe wykazują większy stopień regularności.


Dlatego też autorzy książki „Szef to zawód. Narzędzia, które pomagają budować motywację, odpowiedzialność i współpracę” proponują stosowanie bardzo użytecznej techniki: „exposé szefa” [2]. „Exposé szefa” to nic innego jak przekazanie podwładnym przez przełożonego lub przełożoną swoich oczekiwań i wymagań. Kiedy jest dobry moment na takie działanie? Autorzy wskazują na wiele takich momentów: gdy powoływany jest nowy zespół, gdy nowy przełożony przejmuje kierownictwo istniejącej grupy, gdy przyjmowani są do pracy nowi pracownicy, organizacja zmienia sposób działania lub zachodzą w niej duże zmiany. Autorzy przekonują, że taka otwarta komunikacja i przyznanie się do swoich specyficznych oczekiwań przynoszą wiele korzyści. W ten sposób pracownicy są świadomi, jakie konkretnie zachowania zrobią wrażenie na szefie/szefowej, a jakie będą niemile widziane. Poniżej znajdują się praktyczne wskazówki co do tego, jak właściwie przygotować i wygłosić „exposé”.


W nowych mediach dziś następuje przesunięcie komunikacji od nadawcy ku odbiorcy na co wskazuje częstsze pojawianie się  przepływu informacji charakterystycznych dla konwersacji, konsultacji niż według wzoru alokucyjnego. Alokucja wykorzystywana jest w stosunkowo małej skali i ma inną formę, została dostosowana do podzielonych  i wyodrębnionych ze względu na zainteresowania lub potrzeby audytoriów. Wzory rejestracyjne równoważą komunikację i oddają rolę nadawcom [3].


Woda bromowa utlenia aldozy, ale nie ketozy. Produkt utleniania grupy aldehydowej cukru do kwasu karboksylowego nazywa się kwasem aldonowym, podczas gdy produkt utleniania grup funkcyjnych na obu końcach łańcucha aldozy do kwasów karboksylowych nazywa się kwasem aldarowym ( Rys. 4 ).


Bierność chemiczna, jaką wykazują gazy szlachetne (helowce) wynika ze szczególnie trwałej konfiguracji elektronowej. Konfiguracja dwuelektronowa (dublet elektronowy  \( \ce{1s^{2}} \) w przypadku atomu helu) lub ośmioelektronowa (oktet elektronowy  \( \ce{ns^{2}np^{6}} \)) najbardziej zewnętrznej powłoki elektronowej (tzw. walencyjnej) skutkuje najniższym stanem energetycznym pośród wszystkich pierwiastków.


Szacowanie ceny akcji jest ważnym instrumentem oceny ryzyka inwestycji w dane instrumenty finansowe.


Zgodnie z wzorem ( 4 ), kładąc  \( \hskip 0.3pc s=t-\tau\hskip 0.3pc \), rozwiązanie tego problemu możemy zapisć w  postaci