W ogniwie tym elektroda cynkowa jest anodą i na niej zachodzi reakcja utleniania cynku, natomiast elektroda miedziana jest katodą i na niej zachodzi reakcja redukcji jonów miedzi. Podczas  reakcji utleniania zachodzącej na anodzie, jony cynku przechodzą do roztworu, natomiast elektrony uwolnione w reakcji utlenienia przemieszczają się przewodnikiem elektrycznym od anody w kierunku katody. Na elektrodzie miedzianej dostarczone elektrony są konsumowane w reakcji redukcji jonów miedzi do metalicznej miedzi. Reakcje zachodzące na anodzie i katodzie w ogniwie Daniella przedstawiają równania ( 1 ) i ( 2 ).


Gazy, takie jak dwutlenek węgla, siarkowodór czy radon, dostają się do wody wskutek procesów zachodzących w głębi Ziemi.


Ciała stałe niekiedy dzieli się na amorficzne (bezpostaciowe) i krystaliczne. Ciała amorficzne, inaczej szkliste np. szkło, żywice polimetakrylowe (pleksiglas), szkliwa wulkaniczne, żywice naturalne (bursztyn) określane często jako ciecze przechłodzone, o dużej lepkości, wykazują niektóre cechy charakterystyczne dla ciał stałych takie jak: twardość, zdolność zachowywania niezmienionego kształtu. Ich cząsteczki lub jony nie są rozmieszczone w prawidłowej sieci przestrzennej. Najłatwiej dostrzegalną różnicą odróżniającą ciała bezpostaciowe od krystalicznych jest brak określonej temperatury topnienia. Ciała amorficzne ogrzewane stopniowo miękną i rozpływają się. Ciała krystaliczne topią się w ściśle określonej temperaturze. Ponadto, ciała amorficzne mają właściwości izotropowe  tzn. wykazują we wszystkich kierunkach identyczne własności fizyczne (twardość, wytrzymałość mechaniczną, rozszerzalność cieplną, przewodnictwo elektryczne, właściwości optyczne). Kryształy wykazują właściwości anizotropowe. Własności fizyczne zależą od kierunku działania.


Ze względu na kierunek przepływu energii wyróżnia się reakcje egzotermiczne (egzoenergetyczne) oraz endotermiczne (endoenergetyczne).


Równanie  \( {\mathbf{F}=I\mathbf{l}\times \mathbf{B}} \) jest równoważne równaniu  \( {\mathbf{F}=\mathit{q\mathbf{v}}\times \mathbf{B}} \) w tym sensie, że każde z nich definiuje indukcję pola magnetycznego  \( B \). Jednak w praktyce łatwiej jest zmierzyć siłę działającą na przewodnik niż na pojedynczy ładunek.


Podziały wewnętrzne skał piroklastycznych i detrytycznych prowadzone są w oparciu o frakcję materiału ziarnistego (zob.  Tekstury skał okruchowych). W klasyfikacjach brana jest pod uwagę też zwięzłość skały, a w odniesieniu do frakcji psefitowej również stopień obtoczenia klastów (zob.  Tekstury skał okruchowych). Standardowy opis skał okruchowych uwzględnia identyfikację ich cech strukturalnych (zob.  Formy skał osadowych,  Struktury depozycyjne,  Struktury erozyjne,  Struktury deformacyjne), tekstualnych oraz składu mineralnego lub/i litologicznego ziarna; w przypadku skał zwięzłych również określenie rodzaju                                                                                spoiwa.


Funkcje  \( \hskip 0.3pc f:\,\Omega \to \mathbb R\hskip 0.3pc \) nazywamy  lokalnie całkowalną, jeśli jest całkowalna na dowolnym podzbiorze zwartym  zbioru  \( \hskip 0.3pc \Omega.\hskip 0.3pc \) Przestrzeń funkcji lokalnie całkowalnych na zbiore  \( \hskip 0.3pc \Omega\hskip 0.3pc \) będziemy oznaczać symbolem  \( \hskip 0.3pc L_{loc}^1(\Omega ).\hskip 0.3pc \)  Zauważmy, że każda funkcja całkowalna,  w szczególności funkcja ciągła o nośniku zwartym, jest lokalnie całkowalna.


Maksima główne występują, gdy różnica dróg optycznych promieni wychodzących z sąsiednich szczelin (zob. Rys. 1 ) zawiera całkowitą liczbę długości fal  \( \lambda \) czyli gdy spełniony jest warunek


Zasada ta wyjaśnia prostoliniowy bieg światła w ośrodku jednorodnym bo linia prosta odpowiada minimum drogi, a tym samym i minimum czasu. Właśnie z tej zasady można wyprowadzić prawa odbicia i załamania.


Wahania zwierciadła swobodnego zależą od stopnia zasilania wodą i mogą być spowodowane przyczynami naturalnymi lub sztucznymi [1]. Do przyczyn naturalnych należą ilość opadów lub ich długotrwały brak, czyli susza. Główną przyczyną sztuczną jest pompowanie wody. Podczas poboru wody, które odbywa się punktowo, następuje zmiana położenia zwierciadła i nachylenie jego powierzchni w kierunku studni (Rys. 1). Po zaprzestaniu poboru wody, zwierciadło może wrócić do swojego stanu pierwotnego i wówczas będzie to tak zwane zwierciadło statyczne.


Intensywność pasma absorpcyjnego, która zależy od struktury cząsteczkowej i liczby cząsteczek absorbujących promieniowanie, wyraża się ilościowo za pomocą prawa Lamberta-Beera ( 1 ):


Wskaźniki rentowności aktywów obrazują stopę zwrotu z wykorzystywanego majątku przedsiębiorstwa. Informują o relacji wyniku finansowego (najczęściej netto lub brutto) do majątku przedsiębiorstwa (por. tab. (2)). W formułach obliczeniowych wskaźników rentowności aktywów ze względu na wykorzystanie wielkości strumieniowych i zasobowych uwzględnia się średni stan aktywów (średnia stanu z początku i z końca okresu sprawozdawczego). Można spotkać się również z podejściem, zgodnie z którym do obliczeń wykorzystuje się stan aktywów na koniec okresu sprawozdawczego.


Podamy teraz twierdzenie, które umożliwi nam wyznaczanie długości krzywej, która jest wykresem funkcji zmiennej  \( x \).


System finansowy z uwagi na pełnione funkcje jest bardzo wrażliwy na różne informacje i zmiany w otoczeniu zewnętrznym. Do najważniejszych czynników zewnętrznych zaliczyć można:


Metoda księgowa (ekspercka) ma charakter subiektywny i polega na tym, że pracownicy działu finansowo-księgowego dokonują podziału kosztów całkowitych na stałe i zmienne na podstawie swoich dotychczasowych obserwacji i doświadczenia. W metodzie regresji liniowej przyjmuje się założenie, że koszty całkowite są funkcją liniową rozmiaru produkcji, co można przedstawić następująco:


Kwit depozytowy może mieć formę ADR (ang. American Depositary Receipt) lub GDR (ang. Global Depositary Receipt). Jako pierwsze kwity depozytowe (ADR) pojawiły się w Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku i były wystawiane przez bank JP Morgan, w oparciu o akcje emitowane w Wielkiej Brytanii. Podobne dokumenty wystawione w innych krajach nazywa się GDR.


Wykonywane dookolnie zdjęcia pola kalibracyjnego pokazanego na Rys. 2 mają znacząco inną orientację przestrzenną, co zmniejsza korelację niewiadomych (parametrów EOW i dystorsji), a przez to poprawia dokładność kalibracji [3].


Dokładność identyfikacji szczegółów na zdjęciach jest zagadnieniem złożonym, gdyż zależy od splotu wielu czynników (zob.  Rozdzielczość przestrzenna zdjęcia). W przypadku zdjęć lotniczych zmienność skali jest relatywnie mała, co uprawnia do traktowania GSD jest terenowego odpowiednika piksela na zdjęcia. Tej samej miary można też użyć dla ortofoto, gdyż z reguły piksel ortofoto jest bliski GSD. Gęstość chmury punktów jest dla powierzchni płaskich powiązana z GSD, zatem i w tym przypadku można wykorzystać GSD do wyrażenia dokładności identyfikacji.


Rozważmy przypadek  \( \hskip 0.3pc n\geq 3\hskip 0.3pc \) (analogiczny rachunek dla  \( \hskip 0.3pc n=2\hskip 0.3pc \) pozostawiamy Czytelnikowi).  Różniczkując funkcje  \( \hskip 0.3pc \Phi (y-x)\hskip 0.3pc \)  względem  \( \hskip 0.3pc \nu\hskip 0.3pc \) w punkcie   \( \hskip 0.3pc y\in \partial B(x,\varepsilon)\hskip 0.3pc \) otrzymamy


Paralaksa (podłużna) jest kluczem do pomiaru głębi przestrzeni odwzorowanej na zdjęciach. Z podobieństwa trójkątów pokazanych na Rys. 2D wynika wzór  (2) na różnicę wysokości pomiędzy środkami rzutu a punktem terenowym \(\Delta Z\):


Autigeniczny kalcyt jest szeroko rozpowszechnionym komponentem skał osadowych. Jako podstawowy minerał buduje skały węglanowe, tj. wapienie, margle (zob.  Wapienie) oraz występuje jako główny lub poboczny składnik ziarnisty skał klastycznych, główne piaskowców wapnistych lub mułowców marglistych. Jest pospolitym komponentem spoiw w skałach klastycznych. Minerał ten występuje też w drobnych formach skalnych tworząc konkrecje i sekrecje (zob.  Formy skał osadowych). Szczególną formą wystąpień kalcytu i aragonitu są węglanowe nacieki jaskiniowe (zob.  Kras).


Źródło: Wojciech S. Wocław: Nowa praca. Jak dobrze wypaść? Moduł 3. Relacje ze współpracownikami, 18.08.2020 (dostęp 25.09.2020). Dostępne w Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=tleZj0oCvJk


Woda wolna znajduje się warstwach wodonośnych. Zatrzymywanie jej zależy od pozycji warstwy wodonośnej. W warstwach wodonośnych, w których występują wody głębinowe na ogół nie ma możliwości odpływu i woda magazynowana jest przez bardzo długi okres. Zatrzymywanie wód gruntowych i wgłębnych zachodzi w warstwach wodonośnych, które ograniczone są ze wszystkich stron utworami nieprzepuszczalnymi. lub takich, które tworzą basen, czyli strukturę (Rys. 1) otwartą od góry, a ograniczoną z boku warstwami                                                                                nieprzepuszczalnymi. W takich warunkach woda, zwłaszcza w niższych częściach basenu może być zatrzymywana na bardzo długi okres.


Stężenia jonów wodorowych  \( [\ce{H^+}] \) i jonów   \( [\ce{OH-}]  \) są sobie równe. Ponieważ stopień dysocjacji wody jest niewielki to stężenie cząsteczek niezdysocjowanych   \( [\ce{H_2O}]  \) jest równe całkowitej liczbie cząsteczek. Jest to zatem liczba moli wody w   \( 1 dm^3  \) wody (przyjmując,że gęstość wody wynosi   \( 1 g/cm^3  \),   \( 1 dm^3  \) waży   \( 1000g  \)):


\( \beta  \) - jest współczynnikiem rozprężliwości równym współczynnikowi rozszerzalności 1/273,15 stąd:


Oddziaływania grawitacyjne, elektromagnetyczne nie pozwalają na wyjaśnienie struktury jądra atomowego. Aby wyjaśnić co tak silnie wiąże nukleony w jądrach atomowych, trzeba wprowadzić nowe oddziaływanie. Ta siła wiążąca musi być większa niż siła odpychania elektrostatycznego występująca pomiędzy protonami. Określamy ją mianem siły jądrowej lub oddziaływania silnego.


\( \hskip 0.3pc C \dfrac{\partial u}{\partial t} \Delta x \Delta t \hskip 0.3pc \)- prądu przepływającego przez rozważany odcinek,


\( HCl \) chlorowodór – stosuje się w syntezach organicznych, mieszanina stężonych kwasów   \( HCl \) i  \( HNO_3 \)  w stosunku 3:1 nazywana jest  wodą królewską. Rozpuszcza ona metale o potencjale wyższym od wodoru (dodatnim) takie, jak złoto, srebro, platyna, pallad.  \( NaCl \) chlorek sodu, sól kuchenna – środek do konserwacji żywności, obniżania temperatury  krzepnięcia wody ( efekt krioskopowy ).  \( NaClO \) chloran (I) sodu, dawniej podchloryn sodu –  środek dezynfekujący.  \( HClO_4 \) kwas chlorowy (VII), dawniej kwas nadchlorowy – silny utleniacz i środek wybielający, stosowany w środkach pirotechnicznych.  \( NH_2Cl \) chloroamina – stosowana jako środek odkażający w przypadkach skażenia biologicznego,  jako doraźny środek do odkażania wody pitnej, sprzętów, domostw i ich otoczenia, środek odkażający w akwarystyce.  \( CCl_4 \) czterochlorek węgla – rozpuszczalnik używany przy ekstrakcji tłuszczów i związków organicznych z roślin,  dodatek do środków czystości, rozpuszczalnik do farb i klejów, dawniej (do końca lat 80-tych XX wieku) środek gaśniczy w gaśnicach tetrowych.  \( CHCl_3 \) chloroform - stosowany jest jako rozpuszczalnik np. przy syntezie DNA, białek, analizach środowiskowych, analizach pestycydów, chromatografii, substancja ta na początku XX wieku używana była do narkozy.


Cechy teksturalane ziaren wynikają z mechanizmu ich powstania oraz przemian podczas transportu. Po złożeniu materiału cechy te są utrwalane lub podlegają dalszym modyfikacjom w etapie postdepozycyjnym, np. przez drążenia skałotoczy, wciski, powstałe przez rozpuszczanie pod ciśnieniem powierzchni stycznych ziaren, zwietrzenia czy ścięcia erozyjne.


Wykluczenie cyfrowe jest zjawiskiem złożonym i wielowymiarowym, ponieważ definiuje je  szereg czynników, m.in. takich jak: płeć, pozycja społeczno-ekonomiczna, położenie geograficzne, narodowość lub przynależność etniczna, wykształcenie czy kompetencje. Najczęściej mierzy się je na podstawie takich kryteriów, jak: dostęp do internetu, liczba odwiedzanych stron, czas spędzany online, aktywności podejmowane za pośrednictwem internetu i umiejętności korzystania z nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych. Ważną rolę w powstawaniu wykluczenia cyfrowego odgrywa również motywacja do posiadania określonego sprzętu czy korzystania z niego, co uważa się za podstawowy czynnik determinujący dostęp czy użytkowanie.  Obecnie badacze są zgodni, że pomimo szerokiego dostępu na świecie do internetu oraz stosunkowo niskich cen sprzętu, pogłębiają się różnice w korzystaniu z sieci oraz w umiejętnościach (kompetencje cyfrowe). Za sprawą pojawiających się coraz to nowszych technologii wykorzystujących komunikację sieciową i sztuczną inteligencję (np. Internet Rzeczy, asystenci głosowi, urządzenia ubieralne) koncepcja wykluczenia cyfrowego i nierówności społecznych znalazła swoje nowe zastosowanie [6].


Kultura jako symulakrum Postmodernizm, podobnie jak poststrukturalizm i interpretacjonizm, pojmuje kulturę jako tekst. Mniej skupia się jednak na praktykach dyskursywnych (śledzeniu perswazyjnej roli języka), a bardziej na relacji znaczącego i znaczonego.


Przypuśćmy, że proste  \( l_1 \)oraz  \( l_2 \) są równoległe. Możemy wówczas przyjąć (nie tracąc ogólności), że proste te mają wspólny wektor kierunkowy, tj.   \( \overrightarrow{v_1} =\overrightarrow{v_2} \). W celu wyznaczenia odległości pomiędzy prostymi   \( l_1 \) oraz  \( l_2 \), wystarczy na jednej z tych prostych, powiedzmy na prostej  \( l_2 \), wybrać dowolny punkt  \( P_2 \), następnie, korzystając ze wzoru ( 5 ) na odległość punktu od prostej, wyznaczyć odległość prostej  \( l_1 \) od punktu  \( P_2 \). Otrzymana wartość, równa odległości między równoległymi prostymi  \( l_1 \) oraz  \( l_2 \), wyraża się wzorem:


Każdy naturalny materiał promieniotwórczy zawiera wszystkie pierwiastki wchodzące w skład danej rodziny i dlatego promieniowanie wysyłane, np. przez minerały jest bardzo złożone.


Maary są również efektem erupcji freatycznych wywołanymi przez wody gruntowe, opadowe lub morskie, które w podłożu wulkanu zostają podgrzane i zamienione w parę wodną. Eksplozja jest efektem wybuchu pary wodnej, który doprowadza do wyrzutu produktów z poprzednich erupcji ( Rys. 10 ), [10], [11].


Wzór ten jest prawdziwy dla układów, w których następuje przemiana czystych substratów w czyste produkty, a więc żaden z reagentów nie jest składnikiem mieszany lub roztworu. Poprzez analogię do prawa Hessa, równanie na  \( {\Delta}_{r}G^{\Theta} \) można zapisać jako różnicę sum iloczynów współczynników stechiometrycznych oraz zmian standardowych entalpii swobodnych tworzenia dla produktów i substratów:


Jeżeli mówimy o pochodnej funkcji w punkcie  \( x_0 \), to mówimy o pochodnej właściwej funkcji w punkcie  \( x_0 \), ale możemy również zdefiniować rzadziej rozważaną pochodną niewłaściwą funkcji w punkcie  \( x_0 \).


Napięcie powierzchniowe jest to zjawisko fizyczne występujące na styku powierzchni cieczy z ciałem stałym, gazem lub inną cieczą. Zjawisko to spowodowane jest istnieniem niezrównoważonych na powierzchni cieczy sił przyciągania międzycząsteczkowego. Na cząsteczkę cieczy znajdującą się w głębi cieczy działają symetryczne siły oddziaływania międzycząsteczkowego ( Rys. 1 ). Cząsteczka znajdująca się na powierzchni cieczy doznaje działania sił międzycząsteczkowych tylko od strony cieczy. Siła wypadkowa działająca na cząsteczkę znajdującą się na powierzchni cieczy zmierza do wciągnięcia tej cząsteczki w głąb cieczy. Ciecz zachowuje się tak, jakby jej powierzchnia była pokryta elastyczną błonką, wykazującą tendencję do kurczenia się. Ze względu na występowanie napięcia powierzchniowego, ciecze wykazują tendencję do przyjmowania kształtu, któremu odpowiada najmniejsza energia. Krople wody zawsze dążą do przyjęcia kształtu kulistego. Kula jest bryłą geometryczną, która wykazuje najmniejszy stosunek powierzchni do objętości.


\( \ce{_{11}Na} \): \( \begin{matrix}[\,\uparrow\downarrow] & [\,\uparrow\downarrow] & [\,\uparrow\downarrow][\,\uparrow\downarrow][\,\uparrow\downarrow] & [\,\uparrow\enspace] \\ \ce{1s & 2s & 2p & 3s} \end{matrix} \)


Etery koronowe rozpuszczają substancje jonowe w rozpuszczalnikach organicznych i są zdolne do solwatowania konkretnych kationów o różnej wielkości.


Wykonywane w kroku B wcięcie wstecz bazuje na algorytmach PnP (ang. perspective-n-point problem) [8]. Wcześniej wyznaczone współrzędne 3D punktów wiążących odgrywają rolę "wirtualnych" fotopunktów (klasyczny fotopunkt ma współrzędne wyznaczone pomiarem terenowym).


Prowadzone są próby zastąpienia fotogrametrii załogowej przez BSP, dowodzące, że pomiar budynków na zdjęciach zapewnia dokładności stawiane szczegółom I grupy (średni błąd położenia 10 cm) [9]. Duże pokrycie podłużne i poprzeczne stosowane w fotogrametrii z BSP poprawia kompletność pomiaru budynków, jednak w pełni kompletny pomiar jest praktycznie niemożliwy (zob.  Rodzaje pomiarów fotogrametrycznych). O ile zastosowanie fotogrametrii do pomiaru działek i budynków było i pozostanie problematyczne, to jednoznacznie pozytywnie jest oceniona przydatność ortofotomapy do pomiaru granic użytków gruntowych oraz jako materiał weryfikujący aktualność danych EGiB. Ortofotomapa przydaje się także w monitoringu zgłoszeń podatkowych, gdyż pozwala wskazać obiekty służące działalności gospodarczej a nie wykazane w rejestrach publicznych [10].


Korzystając z krzywych rozpuszczalności można określić jaka jest rozpuszczalność danej substancji w określonej temperaturze. Rozpuszczalność zależy od rodzaju substancji rozpuszczonej i jest ona różna dla różnych substancji w danej temperaturze. Jeżeli proces rozpuszczania jest egzotermiczny to można go schematycznie opisać równaniem:


Energia swobodna (Gibbsa) określana również jako entalpia swobodna, znajduje zastosowanie w badaniach procesów izotermiczno-izobarycznych ( \( T = const, p = const \)). Tę kolejną ekstensywną funkcję stanu definiuje się zależnością:


Twórcy mitu z czasopisma "France-Soir" wyszli z założenia, że liczy się pierwsze wrażenie. Mit ma odnieść skutek natychmiastowy, którego siły nie zniweluje jego późniejsze podważenie. Większość odbiorców rzuci zresztą tylko szybko okiem na wyeksponowane hasło i uchwyci „sens ogólny”: obniżka cen warzyw i owoców jest efektem działań rządowych. Opisany chwyt jest typowy do konstrukcji mitu, pokazuje też, że istotą mitu nie jest kłamstwo tylko naginanie lub zawłaszczanie. Barthes mówi, że mit „kradnie” pierwotny sens i go dowolnie przekształca.


Aktynowce łatwo ulegają reakcjom jądrowym, uwalniając przy tym ogromne ilości energii. W odpowiednich warunkach reakcje jądrowe mogą stać się reakcjami łańcuchowymi.


Z ruchem jednostajnie zmiennym spotykamy się na co dzień, np. gdy obserwujemy swobodny spadek ciał w pobliżu powierzchni Ziemi. Jeżeli możemy zaniedbać opór powietrza (w porównaniu z ciężarem ciała) to każde ciało upuszczone swobodnie porusza się ruchem jednostajnie przyspieszonym z przyspieszeniem równym  \( 9.81 \) m/s \( ^{2} \).


Jest to związane z tym, że orbitale n \( s \) i (n-1) \( d \) w tych pierwiastkach mają bardzo zbliżoną energię. W 4, 5 i 6 okresie pierwiastki grup 8-10 wykazują duże podobieństwa, dlatego nazwano je triadami. Blok d będziemy zatem mogli sklasyfikować następująco: Grupa 3 – skandowce, Grupa 4 – tytanowce, Grupa 5 – wanadowce, Grupa 6 – chromowce, Grupa 7 – manganowce, Triada żelazowców: Fe, Co, Ni, Triada platynowców lekkich: Ru, Rh, Pd, Triada platynowców ciężkich: Os, Ir, Pt, Grupa 11 – miedziowce, Grupa 12 – cynkowce.


gdzie: S – stała powiązana z promieniem cząsteczki oraz długością fali światła. Wykreślając wykres Zimma – zależność   \( \frac{Kc}{R_\Theta} \)  względem  \( sin^2 \frac{\Theta}{2} + kc \) gdzie k – odpowiednio dobrana stała (najczęściej k = 100) i ekstrapolując go do zera względem c oraz  \( \Theta \), wyznacza się masę cząsteczkową.


Na rynku pierwotnym oferta jest kierowana do banków, które posiadają status dealera skarbowych papierów wartościowych (DSPW). Sprzedaż bonów skarbowych odbywa się na przetargach organizowanych przez Ministerstwo Finansów za pośrednictwem NBP.


Erozja denna polega na żłobieniu dna rzeki zbudowanego ze skał podłoża lub rozcinaniu i usuwaniu wcześniej złożonych aluwiów (osady rzeczne). Czynnikami erozji dennej są: abrazja, eworsja i kawitacja.


Pióropusze płaszcza są nieruchome, skorupa ziemi przesuwa się ponad nimi. Na oceanie pióropusz tworzy łańcuch wysp wulkanicznych, znaczących ślad plamy gorąca.


Analizując linie prądu zauważymy, że ze względu na ustawienie skrzydła (tak zwany kąt natarcia) linie prądu nad skrzydłem są rozmieszczone gęściej niż pod skrzydłem co oznacza, że prędkość  \( v_{1} \) powietrza ponad skrzydłem jest większa niż prędkość  \( v_{2 } \) pod skrzydłem. Prowadzi to do wniosku, zgodnie z prawem Bernoulliego, że ciśnienie nad skrzydłem jest mniejsze od ciśnienia pod skrzydłem i że otrzymujemy wypadkową siłę nośną  \( F \) skierowaną ku górze. Wniosek ten wynika wprost z trzeciej zasady dynamiki Newtona. Wektor prędkości  \( v_{a} \) powietrza zbliżającego się do skrzydła jest poziomy podczas gdy powietrze za skrzydłem jest skierowane na ukos w dół (prędkość  \( v_{b} \) ma składową pionową). Oznacza to, że skrzydło pchnęło powietrze w dół więc w reakcji powietrze pchnęło skrzydło do góry.


Część biomasy nie ulega rozkładowi i następuje gromadzenie węgla w kaustobiolitach (zob.  Kaustobiolity), [7], [8]. Biomasa lądowa ulega akumulacji, w wyniku której powstają torfy, które przekształcają się w węgle (zob. Powstawanie węgli humusowych), (Rys. 4). Morska akumulacja prowadzi do powstania łupków bitumicznych oraz innych kaustobiolitów ciekłych i gazowych. Akumulacja antropogeniczna odbywa się przez sekwestrację. Jest to wychwytywanie dwutlenku węgla z atmosfery (np. ze spalin) i magazynowanie go (np. przez zatłaczanie pod powierzchnię Ziemi). Z sekwestracją łączy się też mineralizacja, czyli doprowadzenie do reakcji chemicznych dwutlenku węgla z minerałami skały goszczącej [9].


Wynik ten jest świadectwem istnienia energii wiązania jąder jak i równoważności masy i energii. Zauważmy, że energia nukleonów tworzących jądro zmienia się w miarę ich zbliżania od wartości E = 0 dla nukleonów swobodnych ( \( r \rightarrow \infty \)) do wartości ujemnej  \( E<0 \) dla nukleonów w jądrze (zob. Rys. 1 ). Oznacza to, że gdy układ oddzielnych swobodnych nukleonów łączy się w jądro energia układu zmniejsza się o wartość  \( \Delta  E \) energii wiązania jądra.


Dla pozyskania sympatii i akceptacji otoczenia nie mniej istotne są cechy naszej osobowości. Lubimy osoby szczere, kompetentne, inteligentne, energiczne etc. Zbytnia doskonałość zniechęca ludzi, konfrontuje ich bowiem z własną niedoskonałością. Popełniając celowo błąd możesz sprawić, że sympatia do ciebie wzrośnie, bo staniesz się dzięki temu bardziej ludzki, zjawisko to nazwano „efektem potknięcia” [6]. Rober Cialdini [7] sprawnie podsumowuje czynniki decydujące o wzajemnej sympatii – niezwykle istotnej dla procesu porozumiewania się między ludźmi. Oprócz już wymienionych (fizycznej atrakacyjności, podobieństwa, komplementowania) wskazuje także na aspekt związany z częstością kontaktów, zwłaszcza tych o przyjemnym charakterze, np. w czasie wzajemnej i udanej współpracy oraz na aspekt „znaności” – z reguły bardziej lubimy to, co znamy. Według tego autora elementem nasilającym sympatię do drugiego człowieka jest także jego skojarzenie z kimś lub czymś, co już lubimy.


Beryl jest podobny do litu bo zgodnie z zasadą Pauliego w stanie 2s \( ^{2} \) mogą znajdować się dwa elektrony. Dla berylu energia oderwania (jonizacji) drugiego elektronu nie jest dużo większa niż dla pierwszego i beryl w związkach chemicznych ma wartościowość +2.


Identyfikacja twardości odbywa się przez tzw. zarysowanie powierzchni badanego minerału, czyli przeciągnięcie pod naciskiem narożem minerału wzorcowego. Minerały o wyższej twardości będą zarysowywały, czyli nacinały, powierzchnię minerału o niższej twardości, a minerały o niższej twardości będą ulegały sproszkowaniu na powierzchni minerału o wyższej twardości. Minerały o takiej samej twardości będą wzajemnie zarysowywały swoje powierzchnie i uzyskanie takiego efektu jest podstawą do oszacowania twardości. Podaje się ją z dokładnością do pół stopnia. Minerały wzorcowe mogą być zastępowane przez ekwiwalenty [1]. W warunkach terenowych, gdzie wykonanie powyższych czynności z wykorzystaniem standardowej skali Mohsa jest kłopotliwe, twardość minerałów jest szacowana stosując założenie, że minerały twardości 1 i 2 zostaną zarysowane paznokciem, minerały twardości 3 drutem miedzianym (lub monetą miedzianą), minerały o twardości 4 i 5 ulegną zarysowaniu stalą (np. scyzorykiem) oraz szkłem, a minerały o wyższych wartościach będą rysowały szkło.


W drugiej połowie XX wieku szczególnie dużo miejsca poświęcono doniosłości komunikacji niewerbalnej, często wcześniej pomijanej lub niedocenianej w antropologii kulturowej. Zainicjowało to szereg badań, które pozwoliły uchwycić różnice w komunikowaniu, występujące nie tylko między reprezentantami różnych grup etnicznych, lecz także zawodów, pokoleń, płci czy mniejszości (zob. Różnice kulturowe w komunikacji niewerbalnej ). Pierwsze studia w tym zakresie prowadził znany antropolog amerykański, Franz Boas (1858-1942). Zwrócił on uwagę na to, że określone sygnały mimiczne, postawy ciała czy gesty są również przekazem istotnych i jasno określonych komunikatów, pełniących funkcję nie mniej ważną niż transmisja werbalna. Badania te kontynuował w końcu lat czterdziestych Levette J. Davidson (1894-1957), który pokazał informacyjne znaczenie gestu występujące w kulturze Zachodu na przestrzeni dziejów, odwołując się do różnych zwyczajów i kodów obecnych na przykład w wojsku, handlu czy w religii [1]. W latach sześćdziesiątych XX wieku Ray Birdwhistell (1918-1994) wprowadził pojęcie kinezyki, obejmującej wszystkie aspekty złożonej komunikacji niewerbalnej [2], [3].


jest jednym z najczęściej poddawanych recyklingowi tworzyw sztucznych, a jego symbolem jest liczba „1”.


Z codziennego doświadczenia wiemy, że rozgrzane do wysokiej temperatury ciała są źródłami światła widzialnego. Typowym przykładem są wolframowe włókna żarówek.


Łuk okręgu jest utworzony z wektorów amplitud fal pochodzących z  \( N \) elementarnych źródeł w szczelinie. Długość łuku wynosi  \( E_{m} \) czyli jest równa maksymalnej amplitudzie w środku obrazu dyfrakcyjnego (linia prosta strzałek). Kąt  \( \phi \) w dolnej części rysunku przedstawia różnicę fazy między skrajnymi wektorami w łuku to znaczy \( \phi \) jest różnicą faz pomiędzy promieniami wychodzącymi z góry i dołu szczeliny.


Wszystkie powyższe prawa są słuszne zarówno w przypadku statycznym (pola niezależne od czasu) jak i w przypadku pól zależnych od czasu.


gdzie: \(X,Y,Z\) – obliczane współrzędne terenowe punktu \(P\) odwzorowanego na dwóch zdjęciach, \(X_{o_1},Y_{o_1}, Z_{o_1}\) i \(X_{o_2},Y_{o_2}, Z_{o_2}\) – współrzędne terenowe środków rzutów obu zdjęć (znane), \(\mathbf {R_1}\) i \(\mathbf {R_1}\) – macierze obrotów obu zdjęć (znane), \(x_{1}, y_{1}\) i \(x_{1}, y_{1}\) – współrzędne punktu \(P\) na zdjęciach (znane), \(c\) – stała kamery (znana), \(m_1\) i \(m_2\) – mianowniki lokalnej skali punktu \(P\) odpowiednio dla obu zdjęć (nieznane).


Przy opisach cech fizycznych minerałów, poza standardowymi, uwzględnia się również cechy specyficzne. Są to cechy, które występują tylko u niektórych minerałów, najczęściej są to: zapach, smak, kowalność, plastyczność, sprężystość, promieniotwórczość, magnetyzm, przewodnictwo, rozpuszczalność [1], [2], [5].


Fizyka klasyczna przewidywała, że atom krążący po orbicie będzie wypromieniowywał energię, tak że częstość z jaką krąży elektronu i w konsekwencji także częstość wysyłanego promieniowania będą się zmieniać w sposób ciągły. Tymczasem obserwujemy bardzo ostre linie widmowe o ściśle określonej częstotliwości (długości fali).


Szczególnym typem zbiorników bagiennych są torfowiska, czyli obszary w których w warunkach słabego natlenienia akumulowana jest materia roślinna. Procesy jakie w nich zachodzą zależą od ilości i jakości wód. Ze względu na warunki hydrologiczne torfowiska dzielone są na [1], [2], [3], (Rys.                                                                                1):


Kupno i sprzedaż poszczególnych walut organizują banki, kantory i giełdy walutowe. Oprócz tego walutowymi derywatami handlują inne giełdy, np. Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie czy Warszawska Giełda Towarowa.


Ozon jest nietrwały i szybko przechodzi w tlen. Okres połowicznego rozpadu ozonu w temperaturze pokojowej wynosi 30 minut. Jeżeli ozon rozpuścimy w wodzie, której pH jest mniejsze od 7, to nie inicjuje on reakcji chemicznej i występuje w postaci cząsteczkowej. Wyższe pH wody prowadzi do rozpadu cząsteczki ozonu do wysoko reaktywnych form, takich jak wolne rodniki (np. rodnik hydroksylowy).


Magmy kwaśne (bogate w krzemionkę), zwane granitoidowymi, pochodzą z częściowego topienia skał bogatych w krzemionkę, jakie są składnikiem skorupy kontynentalnej ( Rys. 1  ). Proces ten odbywa się w częściach korzeniowych skorupy kontynentalnej, zwłaszcza grubych bloków kontynentalnych, które znajdują się w warunkach podwyższonych temperatur. Część magm kwaśnych powstaje również w procesie dyferencjacji magm obojętnych przez wzbogacanie stopu w krzemionkę.


Kolejnym zastosowaniem kompleksów są czujniki, które charakteryzują się dużą selektywnością i czułością. Kompleksy metali są stosowane w czujnikach gazów: tlenku azotu(II) –  \( NO \), tlenku węgla –  \( CO \), siarkowodoru –  \( H_2S \), tlenu –  \( O_2 \) czy gazów toksycznych, np. dwurdzeniowe kompleksy rodu zastosowano do produkcji czujników tlenku węgla(II). W kryminalistyce, jako detektory śladów stosuje się kompleksy cynku Zn(II), a w przypadku braku wyrazistości śladów kompleks europu Eu(III) [2].


Sacharydy klasyfikuje się w zależności: od liczby atomów węgla w cząsteczce (np. tetrozy, pentozy, heksozy i heptozy), od ich złożoności (mono–, dwu– (gdy dwie cząsteczki cukru wiążą się za pomocą wiązania glikozydowego, które łączy atom C1 sacharydu z grupą  \( {–}\ce{OR} \),  \( {–}\ce{SR} \),  \( {–}\ce{SeR} \), \( {–}\ce{NH}{_2} \) lub  \( {–}\ce{CR}{_3} \) )), od  typu grupy funkcyjnej (aldozy (posiadają aldehydowe lub acetylowe grupy funkcyjne) i ketozy (posiadają ketonowe lub acetylowe grupy funkcyjne) lub od reaktywności (redukujące (reakcja z odczynnikiem Tollensa (reakcja Aldehydy i ketony-( 15 ) ), Benedicta lub Fehlinga) i nie redukujące (nie utlenione)) ( Rys. 1 i Rys. 2 ).


Pozostałe pierwiastki grupy 13 są metalami. Glin jest kowalnym, ciągliwym, dającym się łatwo rozwalcować srebrzystym metalem. Posiada bardzo duże powinowactwo do tlenu, w związku z czym utlenia się na powietrzu, ulegając pasywacji. Czysty glin ma słabą odporność mechaniczną, dlatego wprowadza się dodatki stopowe, aby ją poprawić.


Typologie fanów Jak już wspomniano, na początku fanów postrzegano jako osoby niezrównoważone psychicznie, bierne i całkowicie podporządkowane przemysłowi medialnemu i kulturze konsumpcji. Jolie Jenson w swoim eseju z 1992 roku o nieco prowokacyjnym tytule "Fandom as Pathology", dokonując przeglądu badań poświęconych kulturze fanowskiej, stwierdza: „istnieje niewiele literatury, w której bada się fandom jako normalne, codzienne zjawisko kulturowe lub społeczne. Zamiast tego, fan jest określany jako (przynajmniej potencjalnie) obsesyjny samotnik cierpiący z powodu izolacji lub oszalały członek tłumu. W obu przypadkach fan jest postrzegany jako osoba irracjonalna, porywcza i będąca ofiarą wielu sił zewnętrznych. Najczęściej przywołuje się wpływ mediów, narcystycznego społeczeństwa, hipnotycznej muzyki rockowej i tłumu, aby wyjaśnić, w jaki sposób fani stają się ofiarami swojego fandomu, a zatem działają w sposób dewiacyjny i destrukcyjny” [2].


Jonizacja wysokoenergetycznymi atomami (FAB — Fast Atom Bombardment) to metoda miękkiej jonizacji dobrze nadająca się do oznaczania dużych cząsteczek polarnych i termicznie nietrwałych. Próbkę rozpuszcza się w glicerolu, tioglicerolu lub innym nielotnym materiale, czyli w tzw. matrycy FAB, którą następnie wprowadza się do obszaru wysokiej próżni instrumentu. W obszarze tym, próbka jest wystawiana na działanie wiązki wysokoenergetycznych atomów ksenonu (Xe) lub argonu (Ar), co powoduje wyrzucenie i jonizację cząsteczek ( \( {[M + H]}{^n}{^+} \) lub  \( {[M + H]}{^n}{^–} \)) z powierzchni matrycy. Przy użyciu tej techniki jonizacji można badać próbki do masy około 6 000 Da.


Kordieryt ( Rys. 1  A) występuje zwykle jako minerał poboczny i akcesoryczny w skałach metamorfizmu regionalnego (zob.  Skały metamorfizmu regionalnego  ), głównie w gnejsach i łupkach oraz w skałach metamorfizmu kontaktowego (zob.  Skały metamorfizmu kontaktowego  ), [1], [2], [3]. Jest rzadki w skałach magmowych, znajdowany jest głównie w pegmatytach [4]. Tworzy dostrzegalne makroskopowo przerosty pomiędzy indywidualnymi osobnikami. Powszechnie tworzy zbliźniaczenia polisyntetyczne.


wektor  \( x \) nazywany wektorem niewiadomych, wektor  \( b \) to tzw. wektor prawej strony. Przy przyjętych oznaczeniach, układ równań ( 1 ) możemy zapisać w postaci macierzowej:


Przykładem cząsteczki, w której występuje wiązanie kowalencyjne może być  \( \ce{Cl_2} \). Aby wytworzyło się wiązanie atomowe różnica elektroujemności w skali Paulinga musi mieścić się w zakresie 0 – 0,4. W wiązaniu tego typu każdy z atomów budujących cząsteczkę dostarcza jednakowej liczby elektronów do „wspólnego użytku”. W przypadku chloru będzie to po jednym elektronie (kropki oznaczają elektrony walencyjne):


Odwrotny szok kulturowy Wiele osób, które wracają do swej kultury pochodzenia po dłuższym pobycie poza jej granicami ma trudności ze znalezieniem sobie miejsca w nowej-starej rzeczywistości, przeżywając drugi szok kulturowy. Jest to związane z faktem, iż wiele dotychczasowych więzi uległo już zniszczeniu, dodatkowo otoczenie nie rozumie problemów z którymi boryka się osoba powracająca z zagranicy. Dodatkowo ważną rolę odgrywa rozczarowanie tym, co spotyka w domu powracającego z dłuższego pobytu za granicą [5].


Punkt  \( r_0 \) nazywamy punktem odniesienia i zazwyczaj wybieramy go tak, żeby energia potencjalna w tym punkcie odniesienia  \( E_p(r_0) \) była równa zeru. Jako punkt odniesienia  \( r_0 \) często wybiera się położenie, w którym siła działająca na ciało jest równa zeru. Trzeba jednak podkreślić, że wybór punktu odniesienia jest sprawą czysto umowną.


w obszarze  \( \hskip 0.3pc D=\{(x,t)\in \mathbb{R}^2:t> 0\}\hskip 0.3pc \)  spełniające warunki początkowe:


W ocenie efektywności projektów inwestycyjnych można wykorzystać różne metody, które ze względu na kryterium uwzględniania zmiennej wartości pieniądza w czasie dzielą się na:


Zauważmy, że  definicje te są całkiem naturalne. Jeśli bowiem  \( \hskip 0.3pc T\hskip 0.3pc \) jest dystrybucją regularną  generowaną przez funkcje lokalnie całkowalną  \( \hskip 0.3pc f:\mathbb R^n\to \mathbb R,\hskip 0.3pc \) to


gdzie  \( N_{1} \) jest liczba zwojów w cewce pierwotnej, a  \( N_{2} \) liczbą zwojów w cewce wtórnej. Stosunek napięć w obu cewkach wynosi zatem


Fani mogą działać w różnych obszarach związanych z tekstem lub produktem medialnym [4]: (1) indywidualnej lub zbiorowej, nierzadko powtarzanej recepcji dzieła bądź produktu medialnego (np. filmu, gry, serialu, książki, komiksu, programu telewizyjnego); (2) jego interpretacji i analizy; (3) zdobywania, kolekcjonowania, porządkowania, rozpowszechniania, wymiany wiedzy z nimi związanych (dyskusje na forach; (4) twórczości artystycznej inspirowanej nimi (np. fanfiki – fikcja literacka skoncentrowana na alternatywnych losach bohaterów lub ciągu dalszym tekstu; fanart – tworzenie obrazów, rysunków, komiksów; fanfilm – tworzenie filmów lub teledysków z wybranymi scenami; cosplay – tworzenie przebrań i strojów; fansub – tłumaczenie list dialogowych); (5) wytwarzania i podtrzymywania wokół nich społeczności złożonej z osób o takich samych upodobaniach i sposobie odbioru; (6) działań organizacyjnych i budowa infrastruktury na rzecz tej społeczności (fandom).


Na Rys. 2 pokazane jest pole magnetyczne Ziemi. Igła magnetyczna kompasu w polu Ziemi pokazuje kierunek linii taki jak na Rys. 2. Widzimy, że linie są skierowane w stronę Arktyki i zgodnie z przyjętą konwencją oznaczałoby to, że tam znajduje się magnetyczny biegun południowy. Tymczasem ten kierunek geograficzny przyjmujemy za północy. W związku z tym w przypadku Ziemi odstępujemy od przyjętej reguły i ten biegun nazywamy północnym biegunem geomagnetycznym. Należy przy tym zwrócić uwagę na to, że biegun geomagnetyczny nie pokrywa się z geograficznym biegunem północnym. Aktualnie znajduje się w północnej Kanadzie. Bieguny magnetyczne Ziemi zmieniają swoje położenie i w odległej przeszłości północny biegun geomagnetyczny znajdował się na półkuli południowej.


Masy skalne zmieniają swoje położenie we wnętrzu Ziemi. Część z nich dostaje się w warunki wysokich temperatur, gdzie następuje wytopienie z nich składników i wytworzenie stopów, zwanych magmą. Każdy z trzech głównych typów genetycznych skał (skały magmowe, osadowe i metamorficzne) może ulec przetopieniu i uformować skałę magmową [4], [5], [6]. Magma migruje i podlega wznoszeniu. W obrębie skorupy ziemskiej lub na jej powierzchni jest ochładzana i krzepnie tworząc skałę magmową (zob.  Dyferencjacja magmy, Krystalizacja magmy,  Stadia krystalizacji magmy,  Intruzje magmowe).


Doświadczalnie można wyznaczyć linie pola magnetycznego przy użyciu na przykład opiłków żelaza, które zachowują się jak dipole magnetyczne. Opiłki ustawiają się zgodnie z kierunkiem  \( \mathbf{B} \) i dają obraz linii pola magnetycznego. Doświadczenie takie można obejrzeć jest zaprezentowane poniżej


Skały zwięzłe frakcji drobnopsefitowej nazywane są tufami lapillowymi, a zbudowane ziaren frakcji psamitowej i drobniejszych - tufami popiołowymi [6].


W modelu telegraficznym komunikat jest zawsze racjonalny, dobrowolny i podlega wartościowaniu. Z tego względu uważano, że procesy komunikacyjne można badać w sposób w pełni obiektywny i niemal laboratoryjny. Shannon koncentrował się też na problemie szumu, czyli zakłóceń, zagłuszających i zniekształcających informacyjny przekaz. Dodajmy, że jego źródła są rozmaite, gdyż szum może pochodzić z otoczenia, lecz także na przykład z niedyspozycji zdrowotnych ludzi biorących udział w komunikowaniu. Nie wszystkie szumy pozwalają się wyciszyć, a zadaniem technologii jest ich minimalizacja.


Ponieważ punkt  \( \hskip 0.3pc (x_0,y_0)\in D\hskip 0.3pc \) był dobrany dowolnie, możemy opuścić wskaźnik  \( \hskip 0.3pc 0.\hskip 0.3pc \)  Ponadto, uwzględniając   związek  \( \hskip 0.3pc u(x,y,t)=\widetilde u(x ,y,z,t),\hskip 0.3pc \)    otrzymamy rozwiązanie  problemu ( 1 ), ( 2 ) w postaci tzw. wzoru  Poissona:


Ponieważ pieniądz na przestrzeni historii przyjmował wiele różnych form, w ramach ogólnej klasyfikacji można wyodrębnić takie jego grupy i podgrupy:


Podstawowym procesem sedymentacyjnym jest depozycja, czyli osadzenie materiału w środowisku. Prowadzi ona do nagromadzenia materiału osadowego i uformowania skały osadowej. Depozycja może być poprzedzona przez transport, jeśli następuje przemieszczenie materiału od miejsca występowania skały macierzystej do miejsca jego składowania (Rys. 1), [1], [12], [6]. Materiał osadowy może wejść raz w cykl transportowo-depozycyjny lub może wielokrotnie uczestniczyć w takich cyklach. Ponowne zaangażowanie materiału w procesy sedymentacyjne wiąże się z jego redepozycją, czyli powtórnym jego transporcie i powtórnym składowaniem, które poprzedzone jest erozją [9].


Selen nie reaguje z rozcieńczonymi kwasami nieuteniającymi. W reakcji z kwasem azotowym daje kwas selenowy (IV) [1]:


Nośnikami ładunku w metalu są poruszające się swobodnie (nie związane z poszczególnymi atomami) elektrony, tak zwane elektrony przewodnictwa. Bez pola elektrycznego elektrony poruszają się (dzięki energii cieplnej) przypadkowo we wszystkich kierunkach i dlatego nie obserwujemy przepływu prądu. Elektrony swobodne zderzają się z atomami (jonami) przewodnika, zmieniając swoją prędkość i kierunek ruchu zupełnie tak, jak cząsteczki gazu zamknięte w zbiorniku. Dlatego, podobnie jak w przypadku gazu, do opisu zderzeń posłużymy się pojęciem średniej drogi swobodnej  \( \lambda  \) (droga przebywana przez elektron pomiędzy kolejnymi zderzeniami). Jeżeli u jest prędkością ruchu chaotycznego elektronów to średni czas pomiędzy zderzeniami wynosi  \( \Delta t = \lambda /u \).


Równanie  różniczkowe cząstkowe, to równanie w którym występuje niewiadoma funkcja dwóch lub więcej zmiennych niezależnych oraz niektóre jej pochodne cząstkowe. Rzędem równania nazywamy najwyższy rząd pochodnej. I tak równaniem różniczkowym cząstkowym pierwszego rzędu nazywamy zależność


gdzie  \( \hskip 0.3pc u\hskip 0.3pc \) jest szukaną funkcją określoną na obszarze  \(  \hskip 0.3pc\Omega \subset\mathbb R^n \hskip 0.3pc \),  \( \hskip 0.3pc x=(x_1, \dots ,x_n),\hskip 0.3pc \) \(  \hskip 0.3pc \Delta u =\frac{\partial^2 u}{\partial^2 x_1}+\ldots +\frac{\partial^2 u}{\partial^2 x_n},\hskip 0.3pc \) a  \(  \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) jest zadaną funkcją. Równania te spotykamy przy opisie licznych zjawisk. Przypomnijmy niektóre  z nich:


(równanie ( 12 ) przy tym, oczywiście, nie ulegnie zmianie). Przechodząc dalej do reprezentacji biegunowej  \( z=r\,e^{i\,\varphi} \), otrzymamy równanie:


Do scharakteryzowania szybkości rozpadu używa się czasu połowicznego rozpadu (zaniku)  \( T \). Jest to taki czas, po którym liczba jąder danego rodzaju maleje do połowy to znaczy  \( N \) = (½)  \( N_{0} \). Podstawiając tę wartość do równania ( 8 ), otrzymujemy


Sandry [12], [4], [3], [8], [9], [13] są zbudowane z utworów klastycznych, które deponowane są przez wody proglacjalne na przedpolu lodowca. Mają formę rozległych i niskich stożków napływowych. Formują połogie pokrywy, które nazywane są polami lub równinami sandrowymi. Sandry osadzane są bezpośrednio przed czołem lodowca przez wody, które wypływają z kanałów subglacjalnych. Po opuszczeniu lodowca zwarty ciek jednokorytowy, o dużej sile transportowej, ulega przekształceniu w rzekę roztokową, składającą się z szeregu drobnych strug. Rzeka ta głównie akumuluje. Rozprowadza ona materiał wyniesiony z kanału subglacjalnego i deponuje go na przedpolu lodowca w formie wielkopowierzchniowego fartucha sandrowego.


Natomiast w drugim modelu podstawowym źródłem inwestycyjnych środków pienieżnych jest emisja i sprzedaż papierów wartościowych. W tym modelu udział banków sprowadza się do zaspokajania krótkoterminowego popytu na kapitał i pełnienia roli pośrednika na rynku papierów wartościowych.


Rozważmy układ punktów materialnych o masach  \( m_1 \),  \( m_2 \),  \( m_3 \) ...,  \( m_{n} \) i o stałej całkowitej masie  \( M \). Na podstawie równania Środek masy-( 4 ) możemy napisać


Tlenek żelaza (II)  \( \ce{FeO} \) występuje w postaci czarnego proszku, który jest otrzymywany podczas wysokotemperaturowego rozkładu szczawianu żelaza (II) w atmosferze beztlenowej. Tlenek ten jest trwały w temperaturze wyższej niż 848 K.


1. Reklama amerykańska. Język reklam jest prosty. Komunikat przybiera formę bezpośredniego przekazu, przyjacielskiej rozmowy, z jednocześnie dość agresywnym prezentowaniem produktu. Reklamy odwołują się przede wszystkim do osobistych potrzeb konsumentów. Często pojawiają się sformułowania: nowy, ulepszony, najlepszy. W reklamach amerykańskich przedstawiane są fakty, dane naukowe, ciekawostki techniczne, niekiedy tradycja i patriotyzm. Często wykorzystywana jest także obecność osób znanych [2]. 2. Reklama angielska. Charakterystyczną cechą stylistyki tej reklamy jest wykorzystanie humoru. Jej forma to zazwyczaj prezentacja produktów przez pojedyncze osoby, porównania, narracyjny wykład, przedstawienia historyjek z życia, wykorzystanie postaci symbolizującej dany produkt (personifikacja), przedstawienie produktu w użyciu. Głównymi elementami eksponowanymi są: wysoki standard produktu, ale także rozsądna cena, działanie produktu, jego skutki, raczej tradycyjność niż nowoczesność, naturalność, itp. [2]. 3. Reklama chińska. W reklamie chińskiej informacje są przekazywane prostym językiem, ale w sposób pośredni (gra słów, dźwięków i wizualności). Atrybuty produktów, które są podkreślane to ich nowoczesność, wykorzystywana do produkcji technologia, wysoka jakość, właściwości prozdrowotne. W reklamach na rynku chińskim często spotkać można wątki dramatyczne, metafory, grafikę, efekty specjalne, komputerowe animacje, itp. Wykorzystywane symbole dotyczą głównie natury, tj. nieba i chmur, które przynoszą pomyślność. Elementami tradycyjnymi są: przynależność do grupy, szacunek dla starszych i władzy, zgodność życia z naturą, itp. [2]. 4. Reklama francuska. Język reklam francuskich jest pełen metafor, elementów muzycznych, natomiast brak w nim obcojęzycznych fraz i nazw. Wyraźne są odwołania do takich kategorii jak piękno, kruchość, erotyka, image, ekstrawagancja itp. Informacje prezentowane są głównie za pomocą historyjek z życia z udziałem produktu, itp. Rzadko spotyka się tutaj reklamę w postaci wykładu i prezentacji różnych faktów, unika się także logicznego rozumowania i argumentacji. Ważne są elementy związane z tożsamością, zatem pochodzenie produktów często jest podkreślane [2]. 5. Reklama hiszpańska. Język używany w reklamach hiszpańskich jest zazwyczaj prosty i zrozumiały. Informacje dotyczą stylu życia, są przekazywane w sposób pośredni za pomocą dużej ilości metafor. Nastrój panujący w reklamach jest ciepły i pogodny, dużo jest w nich dynamiki. Hiszpańska reklama jest odzwierciedleniem paradoksu, w którym z jednej strony prezentowane są innowacje i nowoczesność, a z drugiej strony dużą wagę przypisuje się tradycji. Przesłanką wielu reklam hiszpańskich jest „la buena vida” [2]. 6. Reklama japońska. Język reklam japońskich jest bardzo prosty, grzeczny oraz subtelny. Konsument sam rozszyfrowuje przedstawione w reklamach aluzje. Japoński styl odnosi się do przeproszenia widza za wtargnięcie do jego domu i narzucanie się oraz zabieranie mu cennego czasu. Głównym celem reklamy japońskiej jest wzbudzenie zaufania klienta [2]. 7. Reklama niemiecka. W reklamach niemieckich używa się jasnego i konkretnego języka. Głównymi formami reklam są wykłady, eksperymenty, w których eksperci lub inne doświadczone osoby (w większości z tytułami akademickimi) przedstawiają produkty w jasny, racjonalny i uporządkowany sposób. Informacje o produkcie skupiają się na wysokiej jakości nowych rozwiązań, danych technicznych, solidności firmy, dobrej ceny [2]. 8. Reklama włoska. Duże znaczenie w reklamie włoskiej odgrywa komunikacja niewerbalna, a zwłaszcza gestykulacja. Informacje przekazywane są często w formie metafor. Zauważalne są elementy teatralne, a włoską reklamę można określić jako głośną i dynamiczną [2].


Do powstania illitu wartość pH jest nieistotna, natomiast ważne jest, aby w roztworze występował jon \(K^+\) .


Zrozumienie procesu adaptacji w nowym miejscu pracy ułatwia model procesu grupowego, któremu członek każdej grupy podlega. Grupę najprościej można opisać poprzez zjawiska i procesy w niej zachodzące, polegające na tworzeniu określonych wzorów zachowań, wzorów kulturowych, konfiguracji pewnych zbiorowych systemów przekonań, określonej moralności i tym podobnych bytów społecznych, które potem jest zdolna narzucić swym członkom [3]. To oczywiste, że osoba, która wchodzi do grupy już istniejącej, nie zna natury tych zjawisk. Będzie musiała najpierw je poznać, a potem się ich nauczyć. Głównym jednak problemem dla nowego członka już istniejącego zespołu jest niepewność co do roli, jaką ma przyjąć w grupie, aby zostać zaakceptowanym.


Równanie płaszczyzny  \( \pi \) przechodzącej przez punkt   \( P\left(x_{0},y_{0},z_{0}\right)   \) i równoległej do dwóch niezerowych, nierównoległych wektorów   \( \overrightarrow{v}=\left(  v_{x},v_{y},v_{z}\right)  \) oraz   \( \overrightarrow{w}=\left(  w_{x},w_{y},w_{z}\right)   \) ma postać:


Na zakończenie tego punktu, przedstawimy wzór pozwalający określić parametr  \( a \). W zmiennych występujących we wzorze ( 4 ), można go policzyć zgodnie z następującym wzorem 1


Biotyt bywa pleochroiczny (zob.  Cechy optyczne minerałów  ), w mikroskopie optycznym wykazuje zmienności barw od zielonowawej do brunatnawej [3], [1], [4], [5], [6].


Fotogrametria realizuje pomiar 3D przy pomocy stereogramu [4], czyli dwóch zdjęć tej samej sceny wykonanych z dwóch różnych miejsc przestrzeni (Rys. 2A). Jeśli stereogram jest obserwowany przez człowieka w taki sposób, że każde z oczu widzi tylko jedno zdjęcie, wówczas powstaje w mózgu wrażenie głębi obserwowanej sceny, nazywane sztucznym efektem stereoskopowym. Do separacji obserwowanych zdjęć stosuje się różne techniki, w tym anaglifową, polaryzacyjną czy migawkową [5] (zob.  Rodzaje pomiarów fotogrametrycznych). Rys. 2 przedstawia stereogram zdjęć lotniczych spełniający następujące założenia:


Zauważmy, że w temperaturach niższych od 100 K,  \( {c_{{V}}=\frac{3}{2}R} \) co wskazuje, że w tak niskich temperaturach cząsteczka porusza się tylko ruchem postępowym i nie wiruje. Rotacja staje się możliwa dopiero w temperaturach powyżej 100 K; i dopiero wtedy  \( {c_{{V}}=\frac{5}{2}R} \). Ale w temperaturach powyżej 2000 K ciepło właściwe  \( c_v \) rośnie do wartości  \( {c_{{V}}=\frac{7}{2}R} \) co oznacza, że przybyły jeszcze dwa stopnie swobody. Ten wynik doświadczalny wiążemy z drganiami atomów w cząsteczkach. W tak wysokich temperaturach cząsteczka przestaje się zachowywać jak ciało sztywne i zderzenia między cząsteczkami powodują, że dwa atomy wodoru (w cząsteczce) będą drgały.


Pochodną funkcji można obliczyć, korzystając z twierdzeń opisujących własności pochodnych funkcji -  i  - oraz . Poniżej przedstawimy te twierdzenia oraz przykłady obliczania pochodnej funkcji wykorzystujące te własności.


Wśród związków wielkocząsteczkowych wyróżnia się dwa podstawowe typy: polimery amorficzne i krystaliczne. Różnią się one stopniem uporządkowania struktury oraz własnościami fizycznymi. W rzeczywistości najcześciej spotkać można polimery semikrystaliczne.


Morena czołowa [7], [1], [6] składa się z materiału ziarnistego znajdującego się w najbardziej proksymalnej części lodowca (Rys. 2, Rys. 6). Znajduje się w zewnętrznej części czoła lub bezpośrednio przed nim. Zwykle ma formę łukowato wygiętego wału, którego kształt odpowiada zarysowi czoła. Buduje ją materiał klastyczny dostarczany przez lodowiec i wyciskany lub zdzierany przez czoło z podłoża. W jej obrębie występują bloki lodu martwego. Wał moreny czołowej, który jest najdalej odsunięty od pola firnowego nazywany jest moreną końcową i wyznacza maksymalny zasięg lodowca.


gdzie podobnie jak poprzednio funkcja   \( \hskip 0.3pc \widehat F \hskip 0.3pc \) zawiera wszystkie wyrazy o pochodnych niższego rzędu. Jest to więc równanie typu  hiperbolicznego.


Bohr w swoich badaniach, poprzez bodźce fizyczne wzbudzał atomy, po czym analizował promieniowanie, które można było zobaczyć przy użyciu metod analizy spektralnej. Okazało się wówczas, że dany atom wykazuje charakterystyczne dla siebie promieniowanie, czyli linie widmowe układające się w zespoły (tzw. serie) o określonej długości fali (w świetle widzialnym będą to pasma o różnej barwie) charakteryzujące indywidualne atomy. Dla wodoru ( Rys. 2 ) wyróżnia się jedną serię w nadfiolecie (Lymana), jedną w świetle widzialnym (seria Balmera) i cztery serie z zakresu podczerwieni (Paschena, Bracketta, Pfunda i Humphreysa).


Ze względu na znaczne ilości ortoklazu sjenity zwykle mają zabarwienia czerwone i różowe, a monzonity, zawierające wysoką zawartość plagioklazów z grupy oligoklaz-andezyn, są szare ( Rys. 2  A, B ). Sjenitoidy są grubo-, średnioziarniste lub porfirowate, zwykle zbite i bezładne (zob.  Struktury skał magmowych ,  Tekstury skał magmowych  ). Diorytoidy mają struktury średnioziarniste, są bezładne lub mają teksturę równoległą, podkreśloną rozkładem minerałów o pokrojach wydłużonych ( Rys. 2 C). Występują w odcieniach szarych lub są biało-czarne. Powszechnie występujące plagioklazy z grupy oligoklaz-andezyn w diorytoidach są zwykle zielonkawe [7]. Gabra i anortozyty to skały głównie grubokrystaliczne. Gabra to skały ciemne, występują w kolorystyce od zielonoszarych przez ciemnoszare do czarnych ( Rys. 2  D, E, F). Barwa zależy od ilości, zabarwionych na szaro, plagioklazów zasadowych z grupy labrador-bytownit oraz od ciemnych piroksenów [7]. Anortozyty składają się głównie ze skaleni zasadowych, mają zabarwienie szare lub szarozielonkawe i są jaśniejsze od gabr.


Czysty azot, w postaci ciekłej, otrzymuje się przez frakcjonowaną destylację skroplonego powietrza. Polega ona na sprężeniu powietrza do  ciśnienia ok. 6,5 atm., oczyszczaniu go z dwutlenku węgla, węglowodorów, wody i innych zanieczyszczeń. Mieszanka pozostałych gazów jest schładzana do temperatury poniżej  \(  466K (193^oC) \). Po skropleniu mieszanina rozdzielana jest metodą destylacji na tlen, azot, argon i inne gazy szlachetne.


jest to równanie jednorodne. W przypadku gdy  \( a_1 t+b_1 x= k(a_2 t+b_2 x) \), równanie ( 2 ) można zapisać jako


Langue i parole Ferdinand de Saussure, ojciec językoznawstwa strukturalnego, sformułował teorię, zgodnie z którą na język można popatrzeć dwojako: jako na langue (wym. lãɡ(ə)) oraz parole (wym. pəˈroːl). Langue to reguły i konwencje ustrukturyzowane w abstrakcyjny system, parole natomiast to indywidualne akty mowy, czyli podlegający wielu czynnikom i modyfikacjom język „w użyciu”. Formułując nasze zdania, poruszamy się w obszarze parole, czerpiąc jednocześnie z zestawu reguł wbudowanych w system językowy, czyli langue. O ile sposobów mówienia/języków narodowych/dialektów jest bardzo wiele i wykazują się one ogromną zmiennością oraz elastycznością, to langue ma charakter zasadniczo uniwersalny i niezmienny. Świadczy o tym fakt, że niezależnie od tego, z jakim językiem mamy do czynienia, opiera się on na znakach, których reguły łączenia są podobne. W językach wyróżnimy więc takie stałe, jak: określenia czynności i rzeczy, formy oznajmujące i pytające, kwantyfikatory, wyrazy, zdania. System językowy ma w sobie przy tym coś bezwarunkowego a zarazem naturalnego: poruszamy się w nim intuicyjnie, z łatwością stosując się do reguł, których istnienia sobie nie uświadamiamy. Nawet dziecko formułujące pierwsze zdania zasadniczo robi to prawidłowo, pomimo tego, że w późniejszych latach w szkole może mieć problem ze zdefiniowaniem reguł gramatycznych. Teoria ukrytej struktury języka (langue) naturalnie wbudowanej w umysł wyjaśnia to zjawisko, jak również fakt błyskawicznego tempa przyswajania przez dziecko pierwszego języka.


Obliczony potencjał określa pracę potrzebną do przeniesienia jednostkowego ładunku z nieskończoności na odległość  \( r \) od ładunku  \( Q \). Potencjał charakteryzuje pole elektryczne; a nie zależy od umieszczonego w nim ładunku.


Wskaźnik rotacji należności (WRN) jest relacją przychodów ze sprzedaży do przeciętnego stanu należności:


Doktryna marksistowsko-leninowska (komunistyczna) Partia, a właściwie jej ścisłe kierownictwo, decydowało we wszystkich sprawach związanych ze środkami masowego przekazu. Media traktowane były instrumentalnie, były „orężem partii”, a dziennikarze „walczyli na froncie ideologicznym”. Podstawowym zadaniem mediów było ideologiczne oddziaływanie na społeczeństwo, umacnianie systemu politycznego i państwa, zjednywanie społecznego poparcia dla władzy, kształtowanie świadomości, opinii i postaw zgodnych z ideologią. Tym celom podporządkowano wszystkie funkcje mediów, w tym te podstawowe: informacyjną, edukacyjną, kulturotwórczą i rozrywkową. Tak usytuowane w systemie politycznym media musiały podlegać kontroli, którą sprawowano przez urzędy cenzury prewencyjnej oraz bezpośredni nadzór aparatu partyjnego. Konkurencję  zastąpiono zasadą współdziałania, co miało zapobiegać tak krytykowanej pogoni za popularnością przez np. schlebianie niewyrobionym politycznie gustom, które bardziej ceniły sobie rozrywkę i sensację niż ideologiczne przekazy. Dziennikarze stali się w tym systemie częścią aparatu władzy. Ich wolność wykonywania zawodu podlegała  ograniczeniom prawnym – prawo prasowe, system cenzury oraz pozaprawnymi – wskazania i instrukcje partyjne, a odpowiedzialność sprowadzała się do realizowania zadań postawionych przez partię. Dodatkowo obowiązywała zasada odpowiedzialności wobec partii i wychodzenie na przeciw oczekiwaniom partii i realizacja jej oczekiwań partii. Nakładała to na media  obowiązek stałego udziału w realizacji programu partii [3].


Przy rozprężaniu izotermicznym trzeba utrzymywać stałą temperaturę ścian cylindra; więc tłok musi poruszać się wolno, żeby gaz mógł pozostawać w równowadze termicznej ze ściankami cylindra. Ponieważ  \( T = \text{const.} \), więc  \(  dU = 0 \). Stąd, na podstawie pierwszej zasady termodynamiki, otrzymujemy warunek  \( {{dQ}={dW}={pdV}} \), a dalej


Spektroskopia odbiciowa i rozproszeniowa polega na analizie widm powstałych w wyniku odbicia promieniowania elektromagnetycznego od powierzchni analizowanej substancji lub w wyniku rozpraszania promieniowania. Rys. 2 przedstawia różne metody spektroskopowe w zależności od rodzaju odbitego, bądź rozproszonego rodzaju cząstek/promieniowania:  \( i \) oznacza jon,  \( e \) - elektron,  \( \gamma \) - foton,  \( X-ray \) - promieniowanie rentgenowskie.


Zastosowanie Płynne elektrolity w urządzeniach elektrochemicznych wykorzystywanych do produkcji energii odnawialnej, promotory reakcji i katalizatory, barwniki, nośniki do derywatyzacji i destylacji cukrów, dioli, glikozylowanych białek, detektoyr pochodnych węglowodanów, separatory, urządzenia do transportu warstwy [1].


Dzięki nadzorowi regulatora finansowego rynek regulowany zapewnia jego uczestnikom większą transparentność emitentów (poprzez regularne dostarczanie informacji finansowych i niefinansowych o ich działalności) i bezpieczeństwo zawieranych transakcji.


Granulity powstają przez transformację metamorficzną skał magmowych: głębinowych obojętnych, tj. dioryty, gabra oraz kwaśnych, obojętnych i zasadowych skał wylewnych, tj. granitoidy, a także oligomiktycznych skał klastycznych, tj. arkozy, szarogłazy, mułowce oraz skał piroklastycznych. Granulity należą do skał rzadkich w obrębie powierzchniowych struktur litosferycznych [4].


gdzie  \( \hskip 0.3pc\Re\hskip 0.3pc  \) oznacza część rzeczywistą a  \( \hskip 0.3pc\Im\hskip 0.3pc \) część urojoną. Ponieważ zbiór rozwiązań układu równań różniczkowych ( 1 ) jest przestrzenią wektorową to następujące funkcje,


Nanorurki węglowe produkowane są za pomocą wyładowań łukowych, laserowej ablacji grafitu i chemicznego osadzania par (CVD).


Niech  \( \hskip 0.3pc \Omega \subset \mathbb R^n\hskip 0.3pc \)  będzie zadanym zbiorem otwartym, a  \( \hskip 0.3pc m\hskip 0.3pc \) liczbą naturalną.  Dla  \( \hskip 0.3pc 1\leq p <\infty\hskip 0.3pc  \) oznaczmy przez   \( \hskip 0.3pc W^{m,p}(\Omega)\hskip 0.3pc \)  przestrzeń wszystkich funkcji  \( \hskip 0.3pc u:\Omega \to \mathbb R\hskip 0.3pc \) lokalnie całkowalnych i   takich, że dla dowolnego wielowkaźnika  \( \hskip 0.3pc  k=(k_1, \ldots ,k_n)\hskip 0.3pc \)  takiego, że  \( \hskip 0.3pc | k|= k_1+\ldots +k_n \leq m,\hskip 0.3pc \) pochodna  \( \hskip 0.3pc D^{ k}u\hskip 0.3pc \) istnieje (w sensie dystrybucyjnym ) i należy do przestrzeni  \( \hskip 0.3pc L^p(\Omega).\hskip 0.3pc \) Dla  \( \hskip 0.3pc u\in W^{m,p}(\Omega)\hskip 0.3pc \) połóżmy


czyni ze środka ognisko niestabilne przy dowolnie małym  \( \mu>0 \). Dodanie do układu zlinearyzowanego, opisujacego środek części nieliniowej, może mieć podobny efekt, jak w przypadku układu


Dalsza część sedymentacji fluwioglacjalnej, już poza obszarem pól sandrowych, prowadzona jest w rzekach proglacjalnych. Koryta tych rzek są głębokie oraz mają stromo nachylone, pozbawione teras brzegi. Podczas słabnącego przepływu osadzona jest w nich duża ilość materiału klastycznego. Powoduje to wypełnianie wcięcia przez osady i powstanie charakterystycznej płytkiej formy dolinnej o płaskim dnie. Taką morfologię mają pradoliny formowane w okresie plejstocenu. Mają one krótkie, płaskie i stromo nachylone stoki (są to struktury erozyjne) oraz szerokie i płaskie strefy denne. Dna pradolin są stropami grubych serii osadzonych w nich fluwialnych żwirów i piasków. W osadach rzek proglacjalnych powszechne są powierzchnie erozyjne oraz wszystkie inne struktury typowe dla przepływu fluwialnego, włącznie z imbrykacją i frakcjonalnym uziarnieniem normalnym. Generalnie zachowany jest ogólny trend spadku frakcji i wzrostu wysortowania materiału klastycznego ku górze profilu osadów.


Takie doświadczenie przeprowadzili, w 1926 roku, Davisson i Germer w USA oraz Thomson w Szkocji. Na Rys. 1 przedstawiono schemat aparatury pomiarowej.


drugiego równania układu reprezentują na płaszczyźnie zmiennych fizycznych  \(  \left( Re (v),\,\,Im(v) \right)   \) stabilne rozwiązanie okresowe. Ze względu na stabilność punktu stacjonarnego  \(  \rho_1,  \) wszystkie pobliskie trajektorie w trakcie ewolucji są przyciągane do opisanego wyżej rozwiazania okresowego, co właśnie cechuje jego stabilność.


Haktywizm – powstanie i historia  Termin haktywizm został użyty po raz pierwszy przez grupę „Cult of the Dead Cow” (cDc) w 1996 roku, choć pierwsze motywowane politycznie cyberataki, miały miejsce wcześniej, bo już na przełomie lat 80. i 90. XX wieku. W 1989 roku cyberprzestrzeń została wykorzystana w protestach przeciwko próbnym wybuchom jądrowym. Grupa z Melbourne stworzyła robaka komputerowego o nazwie WANK („Worms Against Nuclear Killers”, czyli „Robaki przeciwko nuklearnym zabójcom”) i zainfekowała nim maszyny amerykańskiego Departamentu Energetyki i NASA. Zarażone komputery wyświetlały informację o niebezpieczeństwach związanych z nuklearnym wyścigiem zbrojeń. WANK  nie szkodził samemu systemowi i nie spowodował strat o charakterze finansowym w zaatakowanych podmiotach [1]. W 1994 roku wykorzystano technikę DoS  jako formę politycznego protestu w Wielkiej Brytanii. Grupa z San Francisco zablokowała na ponad tydzień serwery rządu Wielkiej Brytanii poprzez wysłanie masy e-maili  przeciwko ustawie o prawie karnym i porządku publicznym (ang. Criminal Justice and Public Order Act) [2].


Tlenki tytanowców ogrzewane w wysokich temperaturach z tlenkami innych metali reagują dając jako produkt reakcji związki nazywane tytanianami, cyrkonianami albo hafnianami. Najbardziej popularnymi tytanianami są tytanian IV wapnia ( \( \ce{CaTiO_3} \)) (tzw. perowskit) oraz tytanian IV baru ( \( \ce{BaTiO_3} \)). Rys. 2 przedstawia strukturę perowskitu, gdzie każdy atom tytanu jest otoczony 6 atomami tlenu, tworząc wokół niego ośmiościan.


Zauważmy najpierw, że  \( \hskip 0.3pc \langle F,\varphi_0\rangle \hskip 0.3pc \) nie zależy od  \( \hskip 0.3pc \varphi,\hskip 0.3pc \) czyli jest stałą, która  zależy od wyboru  \( \hskip 0.3pc \varphi _0\hskip 0.3pc \) i może przyjmować dowolnie wartości. Jeśli  \( \hskip 0.3pc \varphi \in D_1(\mathbb R),\hskip 0.3pc \) to  \(  \hskip 0.3pc \lambda =0,\hskip 0.3pc \)  \(  \varphi  =\chi,\hskip 0.3pc \) czyli   \(  \hskip 0.3pc \psi ^\prime =\varphi \hskip 0.3pc \) i w konsekwencji  równość ( 9 )  przyjmie postać


Na  Rys. 4   przedstawiony jest sejsmogram będący rezultatem pracy sejsmometru znajdującego się w sporej odległości od epicentrum (zob.  Trzęsienia ziemi - definicje podstawowe  ). Różne rodzaje fal o różnych prędkościach docierają do obserwatoriów sejsmicznych w różnym czasie. Ilustruje to wykres zwany hodografem( Rys. 5  ), przedstawiający prędkości fal sejsmicznych.


Spontaniczne rozszczepienie naturalnego jądra jest na ogół mniej prawdopodobne niż rozpad  \( \alpha  \) tego jądra. Można jednak zwiększyć prawdopodobieństwo rozszczepienia, bombardując jądra neutronami o odpowiednio wysokiej energii. Właśnie takie neutrony powodują reakcje rozszczepienia uranu  \( ^{235} \)U i plutonu  \( ^{239} \)Pu.


Jak zauważał Toffler, prosumpcja była już obecna w społeczeństwach przedindustrialnych, gdzie ludzie wytwarzali produkty w większości na własny użytek, a jedynie nadwyżki przeznaczali na sprzedaż. W społeczeństwie przemysłowym prosumpcja straciła na znaczeniu, ponieważ najważniejsza była produkcja masowa zorientowana na sprzedaż towaru na rynku. Dopiero za sprawą rozwoju technicznego pewne zadania wcześniej wykonywane przez ludzi dla innych w ramach świadczonych usług mogły zostać przejęte przez samych konsumentów, np. zastosowanie przez firmę  American Telephone & Telegraph Company w 1956 roku automatycznej centralki telefonicznej pozwoliło samodzielnie dokonywać połączeń zamiejscowych bez konieczności łączenia się z telefonistką. Podobnie pojawienie się pierwszych przyrządów służących autodiagnozie własnego stanu zdrowia (np. przyrządu do pomiaru ciśnienia czy testu ciążowego w latach 70. XX w.) umożliwiło pacjentom przeprowadzanie drobnych zabiegów bez konieczności kontaktu z lekarzem. Tego typu prosumpcja jest obecnie bardzo rozpowszechniona dzięki jej zautomatyzowaniu, spotykamy ją m.in. w bankowości elektronicznej (samodzielna obsługa płatności czy możliwość skorzystania z produktów bankowych), usługach kurierskich (zamawianie kuriera, drukowanie etykiety, śledzenie przesyłek), czy przewozowych (zamawianie taksówki przez aplikację).


Zwrot wektora  \( \mathbf{F} \) pokazany na rysunku powyżej odpowiada dodatniemu ładunkowi  \( q \). Dla ładunku ujemnego kierunek jest ten sam ale zwrot przeciwny.


Wstawiając w miejsce  \( dU \) prawą stronę równania wyrażającego pierwszą zasadę termodynamiki:  \( dU = Q_{el} - pdv + W_{el} \) otrzymujemy:


Nasycone żywice poliestrowe są stosowane m.in. w przemyśle lakierniczym, np. do produkcji bezrozpuszczalnikowych farb proszkowych (sproszkowane lakiery z żywicami poliestrowymi, są produktami ekologicznymi, przy ich produkcji nie stosuje się szkodliwych dla środowiska rozpuszczalników), charakteryzują się dużą odpornością na czynniki mechaniczne.


Jon kompleksowy może być kationem, anionem lub cząsteczką obojętną. Jeżeli część związku kompleksowego złożonego z jonu centralnego i ligandu jest obdarzona ładunkiem, czyli jest jonem, to sferę zewnętrzną tworzą proste jony o przeciwnym znaku. Liczbę przyłączonych par elektronowych, która najczęściej odpowiada liczbie podstawników przypadających na jon centralny nazywamy liczbą koordynacyjną.


Spektroskopia absorpcyjna polega na analizie widma promieniowania elektromagnetycznego przechodzącego przez badaną substancję. Część promieniowania zostaje pochłonięta (zaabsorbowana) przez materię. Na podstawie analizy widma można określić budowę badanej materii. Rys. 1 przedstawia zakresy promieniowania elektromagnetycznego stosowane w technikach spektroskopowych.


Istotnym aspektem antropologii komunikacji stało się jej powiązanie z cybernetyką, zainicjowaną przez Norberta Wienera (1894-1964). Jego ojciec, Leo Wiener (1862-1939), wywodzący się z białostockiej rodziny żydowskiej, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie został wykładowcą języków słowiańskich na Uniwersytecie Harvarda. Norbert Wiener był „cudownym dzieckiem” i już w wieku 14 lat ukończył pierwsze studia uniwersyteckie. Został wówczas absolwentem biologii, następnie studiował filozofię i matematykę (u Bertranda Russella). W perspektywie tego rozległego uniwersum interdyscyplinarnego uczony analizował także problemy komunikacji, w procesie której szukał syntezy elementów biologicznych i mechanicznych.


Innym przykładem mogą być użytkownicy urządzeń mobilnych podłączonych do internetu, którzy reagują na otrzymywane często w podobnym czasie powiadomienia płynące z wielu aplikacji. Nowe schematy komunikacyjne różnią się znacznie od właściwych dla tradycyjnych mediów jednokierunkowych modeli, w których informacja przekazywana jest z punktu A (nadawcy) do punktu B (odbiorcy), niekiedy nawet bez możliwości bezpośredniej odpowiedzi, co jest stosunkowo proste w realizacji w przestrzeni uspołecznionego internetu i opartych na zasadzie hipertekstu zasobów.


W module Zastosowanie prawa Gaussa: Izolowany przewodnik pokazano, że cały ładunek umieszczony na izolowanym przewodniku gromadzi się na jego powierzchni i że pole  \( E \) musi być prostopadłe do powierzchni, bo gdyby istniała składowa styczna do powierzchni, to elektrony przemieszczałyby się. W oparciu o wyrażenie ( 5 ) możemy podać alternatywne sformułowanie. Jeżeli pole  \( E \) wzdłuż powierzchni przewodnika równa się zeru, to różnica potencjałów też równa się zeru  \( \Delta V = 0 \). Oznacza to, że


Ikosaedryczne klastry boru są częścią struktur polimerowych połączonych atomami C lub B, wykazują wiele szczególnych cech, których nie ma w ich organicznych odpowiednikach.


Powyższe cele KNF realizuje pełniąc następujące funkcje: licencyjną, regulacyjną, kontrolną i dyscyplinującą. KNF wydaje bowiem zezwolenia na prowadzenie działalności przez banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, krajowe instytucje płatnicze, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, otwarte fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne czy firmy inwestycyjne. Ustawodawca nadał KNF także szereg                                                                                kompetencji w zakresie stosowania środków nadzorczych. KNF na bieżąco analizuje raporty przesyłane przez instytucje finansowe oraz ocenia, czy wypełniają one określone przepisami prawa wymogi kapitałowe. Do kompetencji KNF należy również prowadzenie kontroli w podmiotach nadzorowanych https://www.knf.gov.pl/dla_konsumenta/Ochrona_klienta_na_rynku_uslug_finansowych/KNF.


\( WC \) węglik wolframu dzięki wysokiej twardości służy do wyrobu materiałów ściernych i narzędzi - jest głównym składnikiem widii (wiertła widiowe), ze względu na wysoką twardość i ciężar właściwy znalazł zastosowanie w pociskach przeciwpancernych z utwardzanym rdzeniem.


Gnejsy ( Rys. 3  ) to grupa skał o charakterystycznym rysunku teksturalnym, który podkreślony jest przez segregację składników jasnych i ciemnych. Dominują składniki jasne, czyli skaleń i kwarc [4], w mniejszej ilości chloryt i muskowit [5]. Składniki ciemne, głównie biotyt i amfibole, stanowią do kilkunastu procent skały. Oprócz tego, występują inne minerały, do powszechnych należą dysten, sillimanit, andaluzyt, kordieryt, augit, granaty, fluoryt, topaz, wollastonit i talk. Cechą gnejsów jest występowanie wyrazistych struktur kierunkowych [1], [5], co podkreśla nazwa skały pochodząca od słowiańskiego słowa "zgnieciony kamień". Cechuje je występowanie różnych odmian tekstury gnejsowej ( Rys. 3  ), [3]. Gnejsy o tekturach masywnych, nazywane granitognejsami, nie są powszechne [2]. Barwy gnejsów są jasne, podstawowe tło skaleniowo-kwarcowe jest białe, szare, zielonawe, różowe lub czerwonawe. W nim występują zgrupowane składniki ciemne w formie czarnych, czarno-zielonych lub ciemnoszarych lamin lub smug. Ze względu na oboczne zmiany barw tła kwarcowo-skaleniowego określane są jako skały pstre. Gnejsy są skałami o teksturach grano-lepidoblastycznych, homeoblastycznych, od drobno- do gruboblastycznych, niektóre odmiany są profiroblastyczne (zob.  Struktury skał metamorficznych  ), [2]. Koloryt oraz wykształcenie teksturalne gnejsów są zróżnicowane, przez co jest to grupa skał wykazująca dużą zmienność w wyglądzie makroskopowym.


Metoda pośrednia polega na korygowaniu wyniku finansowego netto (ustalanego w rachunku zysków i strat) o:


Na zakończenie zobaczmy jaką wartość przyjmuje energia całkowita, jeśli prędkość  \( V \) jest mała. Dla małego  \( V \) równanie Zależność masy od prędkości w szczególnej teorii względności-( 1 ) można przybliżyć (rozwijając w szereg) do postaci


Widzimy, że możemy zmienić strumień magnetyczny, i w konsekwencji wyindukować prąd w obwodzie, zmieniając wartość pola magnetycznego w obszarze, w którym znajduje się przewodnik. Taką sytuację mamy przedstawioną na Rys. 1. Magnes jest zbliżany do obwodu i w wyniku tego narasta pole magnetyczne (pochodzące od magnesu) przenikające przez obwód (pętlę). Gdy magnes zostaje zatrzymany, pole wewnątrz pętli przestaje zmieniać się i nie obserwujemy zjawiska indukcji.


„Twardy” determinizm technologiczny   przedstawiciele: Harold Innis (1894-1952), Marshall McLuhan (1911-1980), Neil Postman (1931-1992) „Twardy” determinizm technologiczny zakłada, że technologie wpływają na społeczeństwo w sposób bezwarunkowy. Środek komunikacji odbierany jest jako autonomiczne narzędzie, niepodlegające wpływowi czy kontroli człowieka. Przedstawiciele tego nurtu uważają, że technologie komunikacyjne powodują zmiany społeczne [2].


Wskaźnik C/Z umożliwia porównanie efektywności inwestowania w akcje danej spółki z efektywnością inwestowania w akcje innych spółek. Wzrost wskaźnika jest sygnałem do zwiększenia ceny akcji na rynku, zaś jego spadek – do zmniejszenia tej ceny.


Oznacza to, że żadna maszyna cieplna nie może mieć sprawności większej od sprawności silnika Carnota.


Z zasady superpozycji możemy również skorzystać dla ciągłych rozkładów ładunków. Jako przykład rozpatrzymy jednorodnie naładowany pierścień o promieniu  \( R \) i całkowitym ładunku  \( Q \) pokazany na Rys. 1. Chcemy obliczyć pole elektryczne na osi pierścienia w odległości  \( x \) od jego środka.


Skały wapienne, które składają się z makroskopowo rozpoznawalnego sparytu nazywane są wapieniami sparytowymi.


Technika, w której próbka ulega bezpośredniej jonizacji (równanie ( 5 ) ) jest nazywana bezpośrednią APPI. W technice tej niektóre próbki ulegają fotojonizacji w niewielkim stopniu. W celu znacznego zwiększenia liczby generowanych jonów (najczęściej poprzez wymianę ładunku lub transfer protonów) dodaje się jednej lub kilku odpowiednich substancji (domieszek ( \( {D} \)) - substancji o potencjale jonizacji niższym niż energia fotonu emitowanego przez źródło światła i niskim powinowactwie do protonu) – mówimy wówczas o technice APPI wspomaganej domieszką (DA-APPI). Początkowo domieszka ulega jonizacji pod wpływem fotonów  (równanie ( 7 ) ). Zjonizowane jony domieszki ( \( {D}{^+} \)) mogą wymieniać ładunek bezpośrednio z próbką tworząc  \( {M}{^+} \) (równanie ( 8 ) ) lub przenosić uzyskany ładunek dodatni do rozpuszczalnika (równanie ( 9 ) ), który z kolei przenosi protony do próbki tworząc  \( {[M + H]}{^+} \) (równanie ( 10 ) ), które dostają się do spektrometru mas.


gdzie  \( \hskip 0.3pc W_k(t)\hskip 0.3pc  \) jest nieznanym wielomianem stopnia   \( \hskip 0.3pc k.\hskip 0.3pc  \) Przypadek  gdy  \( \hskip 0.3pc \beta\neq 0\hskip 0.3pc  \).  W tym przypadku funkcja  \( \hskip 0.3pc f(t)\hskip 0.3pc  \) ma postać ( 2 ). 1. Jeżeli  \( \hskip 0.3pc \alpha \pm\beta i \hskip 0.3pc  \) nie jest pierwiastkiem równania charakterystycznego, to przewidujemy rozwiązanie szczególne równania ( 1 ) w postaci


Warunek uzyskania rezonansu odpowiada maksimum mocy pochłanianej przez oscylator. Trzeba więc, zgodnie z powyższym wzorem, żeby to prędkość (a nie wychylenie) była zgodna w fazie z siłą, a to oznacza, że siła musi wyprzedzać wychylenie o  \( \pi/2  \).


Tlenki obojętne - to tlenki, które nie wchodzą w reakcje ani z kwasami, ani z zasadami. Nie są bezwodnikami kwasowymi oraz bezwodnikami zasadowymi, nie tworzą soli. Tlenki te rozpuszczając się w wodzie nie reagują z nią, jest to rozpuszczanie fizyczne. Do grupy tlenków obojętnych należy tylko kilka związków:  \( \ce{NO} \) - tlenek azotu(II),  \( \ce{CO} \) - tlenek węgla(II),   \( \ce{N_2O}  \) - tlenek azotu (I),   \( \ce{SiO} \) – tlenek krzemu (II).


Jedną z głównych przyczyn klasyfikacji związków chemicznych za pomocą ich grup funkcyjnych jest to, iż podział ten odzwierciedla zachowanie chemiczne tych związków. Należy przez to rozumieć, że reakcje związków chemicznych i w pewnym stopniu ich właściwości fizyczne zależą od natury grup funkcyjnych. Jest to związane z faktem, iż wiele reakcji organicznych obejmuje przekształcenie grupy funkcyjnej związku chemicznego, w czasie których pozostaje niezmieniona reszta cząsteczki. Na przykład, alkohole można przekształcić w halogenki organiczne, etery, czy aminy bez zmiany struktury łańcucha węglowodorowego. Ponadto, można oczekiwać, że dowolny związek chemiczny posiadający określoną grupę funkcyjną będzie ulegał reakcjom charakterystycznym dla tej grupy funkcyjnej.


Na tych dwóch obrazach zaznaczają się wyraźne różnice w położeniu poszczególnych kontynentów. W ciągu ostatnich 155 mln lat kontynenty oderwały się od siebie i przesunęły. Powstały nowe oceany, a poprzednio istniejące zostały zamknięte. Widać zmiany położenia linii równika na kontynentach i krzyżyków ilustrujących przecięcia południków i równoleżników co 5\(^o\). Można zauważyć też szereg niewielkich płyt. Na rysunku  Rys. 2  A są one częścią Eurazji, natomiast na  Rys. 2  B znajdują się w obrębie Tetydy.


Obserwacje bezpośrednie polegają na analizie budulca oraz na ustaleniu jego rozmieszczenia w strukturach ziemskich. Prowadzone są one na naturalnych i antropogenicznych rozcięciach, dających wgląd w struktury podpowierzchniowe. Zasięg obserwacji jest ograniczony do rozmiaru tych form. Głębokie wcięcia erozyjne tworzone są przez intensywne niszczenie punktowe lub liniowe, np. wzdłuż dolin rzecznych, wzdłuż form tektonicznych i jaskiniowych. Procesem o istotnym znaczeniu jest erozja fluwialna denna, w wyniku której powstają zaawansowane rozcięcia erozyjne przekraczające nawet 2 km. Dane o budowie wgłębnej Ziemi pozyskiwane są również podczas eksploracji jaskiń, zwłaszcza tych które mają rozwój pionowy. Najgłębiej położone korytarze, przekraczające 2 km, znajdują się w gruzińskich jaskiniach krasowych.


W diagnostyce minerałów węglanów wapnia wykorzystywana jest ich reaktywność z kwasami. Do analizy stosuje się zwykle słabo stężony (stężenie 5-10%) kwas solny, którym zakrapla się powierzchnię skały. Interakcja kalcytu i aragonitu z kwasem zachodzi wg reakcji: \(CaCO_3 + 2HCl \to CaCl_2 \downarrow + H_2O + CO_2 \uparrow \) w ciągu kilku sekund. Jest silna i gwałtowna. W jej trakcie dochodzi do intensywnego spienienia kwasu oraz ucieczki gazowego ditlenku węgla. Potocznie określa się ją jako „burzenie z kwasem”. Inną istotną cechą diagnostyczną minerałów węglanu wapnia jest ich twardość, wynosząca 3-4 w skali Mosha (Tabela 1). Kalcyt należy do minerałów wzorcowych, który definiuje 3 stopień twardości. W skałach węglanowych kalcyt i aragonit tworzą różnej wielkości kryształy, występują w formie fanero- i skrytokrystalicznej. We wyrosłych fanerokryształach znaczenie diagnostyczne mają jeszcze systemy łupliwości i połysk, natomiast w kryształach hipautomorficznych lub izomorficznych również pokrój. Minerały węglanu wapnia mają różne zabarwienie, najczęściej występują w jasnych pastelowych kolorach, ale mogą również przyjmować barwy czarne, bordowe, zielone, niebieskie i fioletowe [6], [1]. Kalcyt i aragonit mają wiele cech wspólnych i w warunkach terenowych rzadko podejmowane są próby ich rozróżnienia. Zwykle identyfikuje się je jako grupę.


Przy obliczaniu wskaźników poziomu zadłużenia wykorzystuje się dane z  bilansu, a przy obliczaniu wskaźników zdolności do obsługi długu – dane z  rachunku zysków i strat i  rachunku przepływów pieniężnych.


Przebieg procesów sedymentacyjnych jest kontrolowany przez czynniki wewnętrzne, czyli skład chemiczny wody, oraz przez czynniki zewnętrzne, czyli warunki klimatyczne oraz dostawę materiału allogenicznego.


Ponieważ iloczyn  \( Nm \) jest równy masie gazu  \( M \), to korzystając z wyrażenia na gęstość  \( \rho = M/V \), można przepisać powyższe równanie w postaci


Rynek telewizyjny:  z raportu sporządzonego przez wirtualnemedia.pl, w I półroczu 2018 roku największy udział w oglądalności – biorąc pod uwagę wszystkie kanały – miała Telewizja Polska. Wyniósł on  \( 28,9\% \). Na kolejnych miejscach znalazły się: Grupa Polsat –  \( 24,51\% \) i TVN Discovery Polska –  \( 23,45\% \). Wskaźnik koncentracji dla tego segmentu rynku medialnego w Polsce wyniósł ponad  \( 80\% \).


Ze względu na szerokie wykorzystanie infografiki konieczne jest kształtowanie nowych kompetencji umożliwiających właściwy odbiór graficznego zapisu danych, a także tworzenia tego rodzaju treści. Istnieje wiele darmowych lub częściowo darmowych programów pomocnych w wykonaniu własnych infografik [9]. Są to na przykład: Easelly (https://www.easel.ly/), Infogram (https://infogram.com/), Piktochart (https://piktochart.com/) Visually (https://visual.ly/product/infographic-design), Wordle (http://www.edwordle.net/) i inne.


Widzimy, że częstotliwość promieniowania charakterystycznego jest proporcjonalna do kwadratu liczby atomowej  \( Z \) więc jest charakterystyczna dla atomów pierwiastka anody. Ta zależność jest nazywana prawem Moseleya. Możemy się nią posłużyć przy analizie liniowych widm rentgenowskich w celu identyfikacji pierwiastków lub ich zawartości w badanym materiale.


Teraz rozpatrzymy ruch pod wpływem siły tłumiącej. Przykładem może być pojazd utrzymujący stałą prędkością dzięki sile napędu. Z chwilą wyłączenia napędu pojazd porusza się dalej hamując pod wpływem siły oporu.


Komentarz W wielu sytuacjach warto wiedzieć czy wyrazy rozważanego ciągu mają tendencję do skupiania się wokół jakiejś liczby. Gdyby rzeczywiście tak było, to znajomość tej liczby pozwala „zlokalizować” nasz ciąg na osi. Oznacza to, że prawie wszystkie, poza skończoną ilością, wyrazy naszego ciągu leżą w pobliżu danej liczby, którą nazywamy granicą ciągu. Fakt, że liczba  \( g \) jest granicą właściwą ciągu  \(  (a_n)  \) oznacza więc, że prawie wszystkie (tzn. wszystkie od pewnego miejsca) wyrazy ciągu leżą w przedziale  \(  (g-\varepsilon,g+\varepsilon)  \), a ponieważ  \(  \varepsilon \) może być dowolnie małe, tak więc dowolnie blisko liczby  \( g \) znajduje się nieskończenie wiele wyrazów ciągu  \(  (a_n)  \)


Wiązanie atomowo-spolaryzowane powstaje, gdy wartość różnicy elektroujemności mieści się w przedziale od 0,4 do 1,7. Oznacza to, że para elektronów, która wiąże cząsteczkę, zostaje przesunięta w kierunku bardziej elektroujemnego atomu (atomu, który silniej przyciąga elektrony). Wówczas ten atom zyskuje częściowy ładunek ujemny. Natomiast atom, który słabo przyciąga elektrony, zyskuje częściowy ładunek dodatni. A zatem następuje przesunięcie ładunku, co powoduje polaryzację tak utworzonej cząsteczki zwanej wtedy dipolem. Dzieje się tak, np. w cząsteczce wody:


Sprawdźmy teraz czy ta nowatorska hipoteza stosuje się do znanych nam oscylatorów. Jako przykład rozpatrzmy wahadło proste złożone z ciała o masie 1 kg zawieszonego na lince o długości 1 m.


Zastosujmy twierdzenie o całkowaniu przez podstawienie do obliczenia przykładowych całek oznaczonych.


Inny typ deformacji powstanie wskutek upłynnienia osadu znajdującego się pod warstwą sztywną i kruchą (Rys. 10). W takim układzie warstwa nadległa podlega dezintegracji na różnej wielkości fragmenty, które indywidualnie grzęzną w osadzie upłynnionym. Podział warstwy sztywnej na elementy ma też miejsce w układzie odwrotnym, przez działalność upłynnionego osadu pozostającego w nadkładzie. Jest wynikiem penetracji przez osad upłynniony (o większym ciężarze) spękań, które występują w warstwie podległej (o mniejszym ciężarze). Dla uzyskania stateczności, odspojone wzdłuż spękań elementy, podlegają transportowi ku górze [5].


Pola blokowe są to z kolei nagromadzenia dużych, ostrokrawędzistych fragmentów skał masywnych jako produkt dezintegracji blokowej. Najczęściej powstają one w efekcie wietrzenia mrozowego w klimacie peryglacjalnym. Pola blokowe usytuowane na stokach gór noszą nazwę gołoborzy (Rys. 2).


gdzie: r – oznacza rozpuszczalnik, p – rozpuszczony polimer. Ponieważ polimer, jako związek wielkocząsteczkowy jest substancją nielotną, więc prężność jego par będzie równa zero, zatem wyrażenie na ciśnienie całkowite przyjmie formę:


Glin wykazuje bardzo duże powinowactwo do tlenu, do tego stopnia, że metaliczny glin łączy się również z tlenem zawartym w tlenkach wielu metali. Mieszanina sproszkowanego glinu z tlenkiem żelaza (tzw. termit), po zapoczątkowaniu reakcji za pomocą lokalnego podgrzania wydziela tak duże ilości ciepła, że wytwarzane w tych warunkach wolne żelazo ulega stopieniu:


Z tego punktu widzenia szczególnie interesujące są procesy adiabatyczne nie związane z przepływem ciepła pomiędzy układem i otoczeniem. W procesie adiabatycznym  \( dQ = 0 \), więc dla procesu odwracalnego  \( dS = 0 \) na podstawie równania ( 1 ). Oznacza to, że możemy sformułować następujące twierdzenie:


Współcześnie kwestia znaczenia obrazów i dyskusja skoncentrowana wokół tej tematyki wróciła ze zdwojoną siłą. Zainteresowanie nowatorskimi formami komunikacji wizualnej pojawiło się w latach siedemdziesiątych XX wieku. Przypomnijmy, że Mieczysław Porębski wtedy już wskazywał na totalność, niejednoznaczność i złożoność otaczającej nas kulturowej ikonosfery, wykraczając tym samym znacznie poza obszar analiz historyka czy krytyka sztuki, a także estetyka, a więc profesji związanych wcześniej z analizowaniem ikoniczności [3] . W tym samym czasie telewizja BBC wyprodukowała serial, dla którego bazą stał się tekst Johna Bergera "Ways of Seeing" [4]. Berger przekonywał, że w kulturze Zachodu dominuje obrazowanie patriarchalne, nastawione na budowanie dystansu i związane z klasową kulturą białych ludzi, ostro się też temu przeciwstawiał. Wyrażał nadzieję, że wkrótce bunt wobec tego sposobu widzenia uruchomi również inne transfery wizualności, reprezentujące różnorodne nisze i odmienności, które unieważnią narzucony przez tradycję dyskurs. Właśnie te dwie idee – nieokreślonej i wszechobecnej sfery obrazów oraz postulat zróżnicowania ich przekazu w kontekście społeczno-politycznym – wyznaczyły dwa bieguny rozumienia wizualności, będące punktem wyjścia dla współczesnej nauki o komunikacji w tym obszarze, która zaczęła się rozwijać w ostatniej dekadzie XX wieku [5].


Azot jest głównym składnikiem atmosfery ziemskiej. W postaci gazowej  \( N_2 \) stanowi 78,09 \( \% \) objętościowych powietrza. W postaci związków, zwłaszcza organicznych, występuje przeważnie w organizmach żywych.


Więcej na ten temat dielektryków w polu elektrycznym możesz dowiedzieć się w moduIe Dodatek: Dielektryk w polu elektrycznym - rozważania ilościowe.


Pomocna w zrozumieniu różnic w kobiecym i męskim stylu komunikacji jest typologia stylów komunikacji zaprezentowana przez Cheryl Hamilton [11]. Wyodrębnia ona cztery style komunikacji: zamknięty, ślepy, ukryty, otwarty. Twierdzi ona, że style komunikacji są wyznaczane w oparciu o ocenę częstości wykorzystywania dwóch istotnych elementów komunikacji międzyludzkiej, a mianowicie informacji zwrotnej (reakcji ze strony interlokutora w formie opinii, odczuć i informacji) i odsłaniania się (dobrowolnego dzielenia się swoimi odczuciami, informacjami, opiniami). Poszukiwanie informacji zwrotnej można przedstawić jako kontinuum: od sporadycznego do nadmiernego jej poszukiwania. Przy czym każda ze skrajności może wpływać na nieskuteczność komunikacji między dwiema osobami. Podobnie rzecz się ma z odsłanianiem. Zarówno jego całkowity brak, jak i nadmierna potrzeba odsłaniania się będą zakłócać komunikację. Większość badań wskazuje, że kobiety odsłaniają się w większym stopniu niż mężczyźni. Podobnie jest w przypadku informacji zwrotnej, jaką jest wyrażanie empatii. Dbałość o relacje, wsparcie, empatia i zrozumienie stanowić mogą ważne źródło zadowolenia z rozmowy oraz bodziec do dalszych i dłuższych kontaktów zaprzyjaźnionych kobiet [12]. Mężczyźni zaś skupiają się na aktualnym celu, zadaniu i problemie. Można zatem wnioskować, że kobiety częściej używają stylu ślepego (nadmierne odsłanianie się i sporadyczne poszukiwanie feedbacku) i otwartego (nadmierne poszukiwanie feedbacku i nadmierne odsłanianie się), mężczyźni zaś zamkniętego (sporadyczne poszukiwanie feedbacku i sporadyczne odsłanianie się) oraz stylu ukrytego (sporadyczne odkrywanie się i nadmierne poszukiwanie feedbacku). Jednak zastrzec należy, że ostatecznie o stylu komunikacji człowieka decyduje nie jego płeć, a typ osobowości.


Właściwości Polisilazany to bezbarwne do bladożółtych ciecze lub ciała stałe. Materiały stałe mogą być topliwe lub nietopliwe i mogą być rozpuszczalne lub nierozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych. Z reguły ciała stałe polisilazanu zachowują się jak polimery termoutwardzalne, ale w niektórych przypadkach możliwa jest obróbka termoplastyczna. Właściwości polisilanów zależą w dużym stopniu od charakteru grup podstawnikowych związanych z krzemem. Zakres właściwości waha się od wysoce krystalicznych i nierozpuszczalnych do częściowo krystalicznych lub ciekłokrystalicznych, do szklistych lub gumowatych materiałów amorficznych. Ogólnie rzecz biorąc, polimery polisilazanowe są stabilne termicznie do temperatury powyżej  \( +200^oC \) i obojętne na wodę, chyba że przy krzemie występuje grupa ulegająca hydrolizie, taka jak halogen, są powoli degradowane przez promieniowanie UV, co ogranicza ich przydatność jako materiałów konstrukcyjnych.


Na widmie wodoru rozróżnienie poszczególnych serii nie budzi wątpliwości. Co więcej, można stwierdzić, iż nie jest ono ciągłym pasmem barw, a jest widmem dyskretnym, tj. przyjmuje tylko niektóre wartości długości fal. W celu wyjaśnienia tego zjawiska odniesiono się do hipotezy Plancka dotyczącej kwantów promieniowania, dzięki czemu powstał model atomu Bohra.


gdzie  \( R \) jest stałą Rydberga. We wzorze tym uwzględniono fakt, że w atomie wieloelektronowym elektron jest przyciągany przez jądro o ładunku  \( +Ze \), a równocześnie obecność innych elektronów osłabia to oddziaływanie. Efekt ten nazywamy ekranowaniem jądra i uwzględniamy go poprzez wprowadzenie stałej ekranowania  \( a \).


Problem pomiaru tak małej siły rozwiązał Cavendish. Jego opis znajduje się w module Dodatek: Doświadczenie Cavendisha.


Jeśli na monitorze zostanie wyświetlony tylko jeden kanał, to obserwator zobaczy obraz czarno–biały w skali szarości (ang. grey scale). Natomiast gdy składowe R,G,B wyświetlane są wspólnie, każda przez odpowiedni filtr, to monitor wyświetli obraz kolorowy (Rys. 2B).


Istnieje kilka równoważnych sformułowań równań Maxwella. Poza, przedstawioną w module Równania Maxwella i Równania Maxwella zależne i niezależne od czasu postacią całkową, równania Maxwella często przedstawiane są postaci różniczkowej. Tę formę równań można otrzymać bezpośrednio z formy całkowej w wyniku przekształceń matematycznych w oparciu o twierdzenia Gaussa-Ostrogradskiego i Stokesa.


Odmianą organodetryczną morskich skał fosforanowych są fosforyty muszlowe, które składają się ze szczątków organicznych. Zwykle są to ramienionogowe zlepy muszlowe.


Skały metamorfizmu regionalnego cechują zróżnicowane cechy strukturalne i teksturalne, które wykazują bezpośrednie powiązanie z typem i stopniem natężenia czynników metamorfizmu oraz składem mineralnym protolitu [1]. Zależnie od rodzaju i nasilenia czynników metamorfizmu, z jednego protolitu mogą powstawać różne odmiany skalne. Zakres zmienności warunków występujących w metamorfizmie regionalnym, będący kombinacją różnych wartości stresu, ciśnienia statycznego i temperatury, jest bardzo szeroki i obejmuje generalnie facje: zeolitową, zieleńcową, amfibolitową, granulitową, eklogitową i glaukofanową (zob.  Facje metamorficzne  ). W każdej z facji powstają skały typowe dla określonych warunków metamorficznych, posiadające cechy swoiste, wyrażane przede wszystkim składem minerałów neogenicznych, ale i cechami teksturalno-strukturalnymi.


Indukowana jest zmienna SEM i tym samym zmienny prąd. Ten sposób jest właśnie wykorzystywany powszechnie w prądnicach (generatorach prądu).


Istnieje wiele badań, które empirycznie potwierdzają znaczenie komunikacji w efektywności przywództwa (zob. [1]). Jakość komunikacji lidera wpływa na zaangażowanie i satysfakcję z pracy, które  są niezwykle ważne dla jakości wykonywanej pracy. Bycie szefem w dzisiejszych czasach niełatwe zadanie. Poza odpowiedzialnością za realizację zaplanowanych działań, przełożeni muszą jeszcze wywiązywać się z licznych zobowiązań wobec swoich podwładnych: motywować, inspirować, wyjaśniać, rozstrzygać, delegować, udzielać reprymendy czy łagodzić spory. Współcześni pracownicy mają duże wymagania wobec swoich przełożonych i oczekują aktywnego przywództwa raczej niż biernego weryfikowania wykonanych zadań. W tych licznych obowiązkach umiejętności komunikacyjne odgrywają niebagatelną rolę. Nawet najbardziej sprawny i kompetentny manager, jeśli nie potrafi porozumieć się z ludźmi, będzie miał spore trudności. Podobnie wybitnie utalentowana i wydawałoby się niezastąpiona pod względem merytorycznym szefowa nie sprawdzi się w swojej roli, jeśli nie zjedna sobie podwładnych. Zapewne niektóre osoby mają ku temu naturalne predyspozycje, a innym wręcz przeciwnie, z trudem przychodzi komunikacja z innymi. Na szczęście kompetencje komunikacyjne można skutecznie rozwijać, a bogata literatura w tym zakresie pozwala na lepsze zgłębienie tego tematu. W tym module skupimy się na wybranych kompetencjach komunikacyjnych przełożonych. Jak pokazano poniżej, jest ich bardzo wiele i na zaznajomienie się z nimi szczegółowo warto poświęcić dodatkowy czas.


Pierwszym badaczem, który wyróżnił funkcje mediów masowych, był jeden z ojców założycieli nauki o komunikowaniu – Harold Lasswell, który w 1948 roku wyróżnił trzy podstawowe funkcje (nazywane przez niego również celami), jakim media służą [5], [7]:


W module Reakcje redoks - zapis i uzgadnianie przedstawiony został ogólny sposób bilansowania równań reakcji typu redoks bez rozważania wpływu odczynu roztworu. W tym module skupimy się na uzgadnianiu równań reakcji redoks zapisanych przy użyciu notacji jonowej oraz przy założeniu, że odczyn roztworu, w którym dana reakcja zachodzi jest kwasowy.


Zaproponowaną metodę wyznaczania macierzy odwrotnej, która w literaturze funkcjonuje również jako metoda Gaussa-Jordana, przedstawimy na prostym przykładzie.


Zjawiska krasowe rozwijają się najlepiej w klimacie wilgotnym, ciepłym, ale nie gorącym, są mocno ograniczone w klimacie suchym [2], [1], [3]. Korzystne dla procesów krasowienie jest występowanie niskiego lub zmiennego zwierciadła wód gruntowych.


Korzystając z powyższego związku ( 6 ) i podstawiając za  \( q - q' \) do równania ( 2 ), możemy napisać prawo Gaussa (dla kondensatora z dielektrykiem) w postaci


Wyrażenie w liczniku  \( {l=n_{{1}}l_{{1}}+n_{{2}}l_{{2}}} \) jest drogą optyczną promienia. Ponownie dobieramy zmienną x (położenie punktu P), tak aby droga l była minimalna czyli, aby  \( dl/dx \) = 0. Ponieważ droga optyczna jest równa


Zmiana struktury asortymentowej produkcji powoduje zmianę wartościowego progu rentowności. Obliczając planowany BEPw’ można uwzględnić w powyższym wzorze liczbę sprzedanych wyrobów poszczególnych asortymentów (Qi) dla dowolnie przyjętej skali działalności, z uwzględnieniem danej struktury asortymentowej.


Wówczas atom ma indukowany moment dipolowy  \( p \), a wypadkowe pole elektryczne w miejscu jądra jest sumą pola zewnętrznego i pola od chmury elektronowej.


W czym tkwi oryginalność teorii Geertza? Aż do zwrotu językowego w naukach o kulturze, ambicją antropologii było docieranie do „twardych” faktów, stałych praw i reguł w zbliżony sposób do tego, jaki ma miejsce w naukach ścisłych. Tymczasem według Geertza praca badacza kultury bardziej przypomina działalność krytyka literackiego niż fizyka czy biologa. Nie znaczy to, że jest mniej ważna, ale cele takiej nauki zdefiniowane są nieco inaczej. W dużym stopniu jest to narzucone przez sam przedmiot badań [1].


Rozpatrzmy układ zawierający w chwili początkowej wiele jąder tego samego rodzaju. Jądra te podlegają rozpadowi promieniotwórczemu ( \( \alpha  \) lub  \( \beta  \)). Chcemy określić liczbę jąder pozostałych po czasie  \( t \) od chwili początkowej to jest tych, które nie uległy rozpadowi.


Przy braku uporządkowania blastów wyróżniane są tekstury bezładne (bezkierunkowe)( Rys. 1  ). Tworzą się one w skałach metamorfizowanych przy istotnym wpływie ciśnienia statycznego, zwykle w warunkach głębokiego pogrążenia litosferycznego (zob.  Czynniki metamorfizmu  ).


Fundamentalna teoria traktująca na temat wszelkich zjawisk, jakie zachodzą w skali atomowej nazywana jest Mechaniką kwantową. Jest to jedna z dwóch teorii (obok teorii względności) najbardziej zgodnych z doświadczeniem teorii fizycznych. Pomimo, że współczesny model mechaniki kwantowej zdaje się zupełnie różnić od modelu Bohra, to idea pozostaje ta sama. Bohr jako pierwszy użył kwantyzacji do opisu struktury elektronowej atomu wodoru i dzięki temu był w stanie wyjaśnić spektra emisyjne wodoru i innych jednoelektronowych układów.


Ponieważ ilościowe interpretacje takich widm promieniowania są trudne to posługujemy się wyidealizowanym ciałem stałym, zwanym ciałem doskonale czarnym. Tak postępowaliśmy już w przypadku gazów; rozważaliśmy modelowy obiekt tak zwany gaz doskonały (zob. moduł Temperatura, równanie stanu gazu doskonałego ). Ciało doskonale czarne charakteryzuje się tym, że pochłania całkowicie padające nań promieniowanie. Wiecej informacji o ciele doskonale czarnym można znaleźć w module Ciało doskonale czarne.


W tej reakcji woda jest donorem jonu wodorowego (protonu), a cząsteczka amoniaku jest akceptorem protonu. Woda jest więc kwasem a amoniak zasadą. Natomiast w reakcji:


gdzie  \( \hskip 0.3pc a, \hskip 0.3pc \)  \( \hskip 0.3pc b, \hskip 0.3pc \) \( \hskip 0.3pc c, \hskip 0.3pc \)  \( \hskip 0.3pc f \hskip 0.3pc \)  są funkcjami ciągłymi w obszarze  \( \hskip 0.3pc D\subset \mathbb{R}^2. \hskip 0.3pc \) Załóżmy ponadto, że funkcje \( \hskip 0.3pc a \hskip 0.3pc \) i  \( \hskip 0.3pc b \hskip 0.3pc \) nie zerują się równocześnie w żadnym punkcie  zbioru  \( \hskip 0.3pc D. \hskip 0.3pc \) Celem znalezienia rozwiązań równania ( 1 ) dokonajmy zmiany zmiennych


Żeby wyznaczyć temperaturę na podstawie definicji ( 1 ) musielibyśmy wyznaczyć energię kinetyczną cząsteczek gazu co jest bardzo trudne. Ale możemy się posłużyć równaniem stanu gazu doskonałego ( 3 ). Łatwo bowiem jest zmierzyć iloczyn  \( pV \) na przykład dla gazu pod stałym ciśnieniem lub przy stałej objętości. Termometr gazowy służył przez wiele lat jako wzorzec temperatury. Za jego pomocą określono doświadczalnie punkty odniesienia, takie jak na przykład punkt wrzenia wody, dla praktycznych pomiarów temperatur. W praktyce w powszechnym użyciu jest skala Celsjusza. W tej skali temperatura równowagi wody i lodu wynosi  \( 0° \) C, a temperatura równowagi wody i pary wodnej wynosi  \( 100° C \). Natomiast w fizyce stosujemy bezwzględną termodynamiczną skalę temperatur nazywaną skalą Kelvina.


Drugi przypadek dotyczy inwestorów, którzy już posiadają pewne walory w swoim portfelu, lecz mają zamiar je sprzedać – wówczas ich obawy wiążą się z ewentualnym spadkiem cen. Aby zredukować to ryzyko, muszą zawrzeć kontrakt gwarantujący sprzedaż określonej liczby walorów (instrumentów bazowych) po uzgodnionej cenie.


Stopa zwrotu z inwestycji w akcje w ciągu jednego roku (lub krótszego umownego okresu) wyrażona jest wzorem [3]:


Pełnienie przez pieniądz funkcji środka płatniczego jest możliwe dzięki oddzieleniu się ruchu towarów od ruchu pieniądza. Dzięki temu zapłata za towar nie musi być zgrana w czasie z jego dostawą – może nastąpić w terminie późniejszym lub na raty. Oznacza to, że pieniądz spełnia funkcję płatniczą w sytuacji, gdy najpierw powstaje zobowiązanie, a dopiero później jego spłata. Z rozwojem gospodarczym ta funkcja nabiera większego znaczenia, ponieważ coraz częściej zakupów dokonuje się na kredyt i dominują rozliczenia bezgotówkowe (które trwają nieco dłużej niż gotówkowe).


W działaniach na wektorach operuje się składowymi tych wektorów wyznaczonymi w wybranym układzie odniesienia.