Myśl Wienera rozwinął Claude Shannon (1916-2001) z Bell Telephone Comp., który opracował model komunikacji zwany telegraficznym, oparty na matematycznej teorii emisji sygnałów [1], [2], [3]. Jako współpracownik firmy telefonicznej, Shannon stanął przed koniecznością rozwiązania konkretnego technologicznego zdania. W tym podejściu komunikacja została sprowadzona do połączenia dwóch elementów systemu. Dlatego Shannona nie interesowała treść prowadzonych rozmów, lecz jak najlepsza drożność kanałów telefonicznych oraz jakość odbioru komunikatów. Ze zrozumiałych względów Shannon nie brał pod uwagę niewerbalnych aspektów w komunikacji i to nie one stanowiły dla niego o jej istocie. Uważał, że w procesie komunikacji myśli, odczucia i intuicje człowieka wymagają przetworzenia w werbalny kod, który zostanie wypowiedziany lub zapisany. W konsekwencji, komunikacja rozpoczyna się i kończy w umyśle człowieka, przy czym osoba, która podejmuje ją pierwsza, zarazem ją ustanawia.


Możemy teraz wybierać coraz mniejsze  \( \Delta E \) (zwiększając ilość dozwolonych stanów) przy tej samej co poprzednio wartości całkowitej energii. Oznacza to, że będziemy dodawać coraz więcej punktów do naszego wykresu, aż w granicy gdy  \( \Delta E \rightarrow 0 \) przejdziemy do funkcji ciągłej danej powyższym równaniem.


W module Energia potencjalna obliczyliśmy energię potencjalną związaną z siłą grawitacyjną w pobliżu powierzchni Ziemi, gdzie przyjmowaliśmy, że siła grawitacji jest stała. Teraz zajmiemy się zagadnieniem bardziej ogólnym i znajdziemy energię potencjalną masy  \( m \) znajdującej się w dowolnym punkcie nad powierzchnią Ziemi odległym o  \( r \) od środka Ziemi.


W przyrodzie najbardziej rozpowszechnionymi wanadowcami są wanad i niob. Wanad zajmuje 23 miejsce pod względem rozpowszechnienia w przyrodzie. Występuje on w postaci takich minerałów jak: patronit  \( \ce{VS_4} \), wanadynit  \( \ce{Pb_5(VO_4)_3Cl} \) oraz karnotyt \( \ce{K(UO_2)VO_4*1,5H_2O} \). Karnotyt jest minerałem, który stanowi zarówno rudę uranu, jak i wanadu. Niob i tantal występują razem w postaci minerału o wzorze  \( \ce{(Fe, Mn)(Ta, Nb)_2O_6} \). Jeśli w minerale tym ilość niobu przeważa nad ilością tantalu, to taki minerał nazywany jest kolumbitem (niobitem), natomiast jeśli mamy więcej tantalu niż niobu, to minerał ten nazywamy tantalitem. Dubn w przyrodzie nie występuje, jest to pierwiastek radioaktywny otrzymywany sztucznie.


Kaolinit buduje monomineralne skały ilaste zwane kaolinami (zob.  Skały rezydularne). Proces powstawania kaolinitu nazywany jest kaolinizacją. Podlegają mu przed wszystkim skalenie, ale dotyczy też innych glinokrzemianów. Minerały ilaste ulegają uplastycznieniu i pęcznieją pod wpływem wody [6], [3], do czego nawiązuje ich nazwa, z [gr.] ilos oznaczająca błoto. Wyjątkowy pod tym względem jest montmorylonit, który zwiększa swoją objętość nawet ośmiokrotnie [1]. Powstaje w środowisku podwodnego wietrzenia glinokrzemianów i jest podstawowym składnikiem bentonitów. Minerały ilaste zwykle formują agregaty polimineralne, choć niektóre z nich występują w agregatach monomineralnych, np. kaolinitu lub glaukonitu.


Oznacza to, że możemy interpretować emisję energetyczną promieniowania  \( R \) jako powierzchnię pod wykresem  \( R_{\lambda} \) od  \( \lambda  \).


Komentarz Zgodnie z definicją ciągu możemy podawać ciąg jako funkcję, czyli podać wzór  \( n \)-tego wyrazu ciągu np. w przykładzie Idea tworzenia ciągu liczbowego wzór na  \( n \)-ty wyraz to  \( a_n=3n \), a w przykładzie Nieskończone ciągi liczbowe a)  \( a_n=\frac{1}{3^{n-1} } \). Zaletą takiego określenia ciągu jest to, że możemy natychmiast wyliczyć dowolny wyraz ciągu podstawiając do wzoru odpowiednie  \( n \in \mathbb{N}  \). Inną z możliwości jest opisanie metody jak należy szukać kolejnych wyrazów ciągu, np. w przykładzie Nieskończone ciągi liczbowe b) szukamy kolejnych figur geometrycznych zgodnie z opisem, a następnie wyliczamy ich pola. Możemy również podać procedurę jak tworzyć kolejne wyrazy ciągu za pomocą wyrazów poprzednich, tzw. procedurę rekurencyjną, należy pamiętać jednak o podaniu wartości odpowiedniej ilości wyrazów początkowych tak, aby procedura mogła wystartować, np. w  przykładzie Nieskończone ciągi liczbowe c) procedurę można opisać następująco


W doświadczeniu Younga przyjmowaliśmy, że szczeliny są punktowe tj.  \( a<<\lambda  \). W wyniku interferencji fal spójnych ugiętych na takich szczelinach otrzymywaliśmy prążki interferencyjne o jednakowym natężeniu. Dla realnych szczelin trudno jest zrealizować warunek  \( a<<\lambda  \). Oznacza to, że pojedyncza szczelina będzie dawała obraz dyfrakcyjny i w wyniku interferencji fal z dwóch szczelin otrzymamy obraz, w którym natężenia prążków nie będą stałe (jak w doświadczeniu Younga), ale zależne od tego obrazu dyfrakcyjnego.


Wolfram w formie metalicznej ma ciemnoszare zabarwienie. Metal ten wykazuje najwyższą temperaturę topnienia spośród wszystkich pierwiastków. W temperaturze bliskiej 0K staje się nadprzewodnikiem.


W pierwszej dekadzie XXI wieku wraz z postępującą cyfryzacją i digitalizacją badacze zajmujący się kulturą cyfrową jako pierwsi zwracali uwagę na rolę i znaczenie oprogramowania w różnorodnych procesach kulturowych, społecznych i ekonomicznych. Lawrence Lessig w książce „Code. Version 2.0” (2006) pisał wówczas, że to „kod stanowi prawo”,  Lev Manovich w „Języku nowych mediów” (2001/2006) sformułował założenia dla nowej dyscypliny badawczej "software studies" (programoznawstwo), a Douglas Rushkoff przestrzegał w „Program or be programed” (2010) przed „byciem zaprogramowanym”. Pod koniec drugiej dekady XXI wieku jako jednostki i społeczeństwa doświadczamy coraz wyraźniej efektów tych zmian w postaci profilowania (komercyjnego, ale i politycznego) czy szerzenia się na masową skalę różnych form dezinformacji (nie tylko w postaci fake newsów, ale i teorii spiskowych).


Jest to tak zwany dualizm korpuskularno-falowy, wskazujący na dualistyczną naturę cząstek elementarnych oraz fotonów. Swiatło - jako strumień fotonów i jednocześnie fala elektromagnetyczna również zachowuje dualistyczną naturę (korpuskularno-falową).


Poprawnie zbilansowane równanie chemiczne jest symboliczną reprezentacją prawa zachowania ładunku dla danej reakcji chemicznej. Przykładowo, dla reakcji redoks:


gdzie  \( \hskip 0.3pc a, \hskip 0.3pc \), \( \hskip 0.3pc b,  \hskip 0.3pc \)  \( \hskip 0.3pc c \hskip 0.3pc \) są funkcjami klasy  \( \hskip 0.3pcC^1 \hskip 0.3pc \)  w zbiorze   \( \hskip 0.3pc\Omega \subset \mathbb R^3. \hskip 0.3pc \)Niech  \( \hskip 0.3pc D=\{(x,y): (x,y,z)\in \Omega \,\,{\textrm{dla pewnego}}\,\, z \in \mathbb R\}. \hskip 0.3pc \) Zakładamy ponadto, że funkcje  \( \hskip 0.3pc a,\hskip 0.3pc b \hskip 0.3pc \) nie zerują się równocześnie w żadnym punkcie obszaru  \( \hskip 0.3pc  \Omega. \hskip 0.3pc \) Przypomnijmy, że rozwiązaniem równania ( 1 ) w zbiorze  \( \hskip 0.3pc D \hskip 0.3pc \) nazywamy funkcje  \( \hskip 0.3pc u \in C^1(D), \hskip 0.3pc \) spełniającą dla każdego  \( \hskip 0.1pc (x,y)\in D \hskip 0.3pc \) równanie ( 1 ). Rodzinę wszystkich rozwiązań równania ( 1 ) nazywamy   całką ogólną tego równania. Jeśli funkcja  \( \hskip 0.3pc u \hskip 0.3pc \) jest rozwiązaniem równania ( 1 ) w zbiorze  \( \hskip 0.3pc D, \hskip 0.3pc \) to powierzchnia  \( \hskip 0.3pc S \hskip 0.3pc \) dana wzorem  \( \hskip 0.3pc z=u(x,y),  \hskip 0.3pc \)  \( \hskip 0.3pc (x,y)\in D  \hskip 0.3pc \)  nazywa się  powierzchnią całkową lub  wykresem rozwiązania  równania ( 1 ). Zauważmy, że dla dowolnego punktu  \( \hskip 0.3pc P_0 =(x_0,y_0,z_0) \in S \hskip 0.3pc \)  wektor


Rozpuszczanie w wodzie to cecha minerałów określona przez stałą rozpuszczalności, która zależy od pH i temperatury roztworu. Minerały mają różną zdolność do rozpuszczania się w wodzie: kwarc niezwykle słabo rozpuszcza się w roztworze o pH powyżej 10; kalcyt – tym łatwiej, im roztwór jest bardziej kwaśny. Do minerałów szczególnie łatwo rozpuszczających się w wodzie należą np.: halit, minerały soli potasowo-magnezowych i minerały grupy ałunu.


Dolomit buduje skały zwane dolomitami, ponadto wchodzi w skład margli, mułowców i opok (zob.  Wapienie, Skały krzemionkowe,  Pelity i aleuryty,  Dolomity i syderyty), (Rys. 1, Rys. 2), (Tabela 1), niekiedy występuje w spoiwach skał klastycznych. Najczęściej tworzy drobne kryształy, makroskopowo widoczne kryształy występują rzadziej.


Intensywności ugięcia są rejestrowane jako funkcja wektora rozpraszania  \( {q} \), który jest powiązany z kątem rozpraszania  \( {2}{\theta} \) (kąt pomiędzy promieniowaniem padającym i ugiętym) zależnością ( 3 ):


Metale ziem rzadkich i ich związki mają niską lub umiarkowaną toksyczność. Metaliczny cer jest wysoce piroforyczny, co oznacza, że podczas szlifowania jego wióry zapalają się.


Ziemię cechuje szereg cech swoistych i unikalnych, które nie są znane z innych ciał w Układzie Słonecznym. Należą do nich:


gdzie  \( \hskip 0.3pc F\hskip 0.3pc \)  i  \( \hskip 0.3pc G\hskip 0.3pc \)  są dowolnymi  funkcjami klasy  \( \hskip 0.3pc C^2\hskip 0.3pc \) . Wracając do zmiennych wyjściowych mamy


Przez cały ubiegły wiek do roku 2002 siarkę wydobywało się metoda Frasha. W tej metodzie przegrzaną wodę pompuje się do złoża w celu stopienia siarki. Następnie sprężone powietrze zawraca stopioną siarkę na powierzchnię ( Rys. 2 ).


Budowa wewnętrzna skał magmowych, czyli rozmieszczenie i wykształcenie poszczególnych składników, są zależne od warunków krzepnięcia, głównie od ciśnienia oraz czasu chłodzenia stopu. Warunki te mogą być interpretowane na podstawie cech strukturalnych i teksturalnych skały.


W sieci perowskitu nie można wyróżnić osobnych jonów  \( \ce{TiO_3^{2-}} \), tak jak ma to miejsce w solach kwasów tlenowych, dlatego tytaniany są określane jako podwójne tlenki, a nie jako sole. Ogrzewanie tlenków tytanu IV, cyrkonu IV i hafnu IV ze stężonym kwasem siarkowym VI prowadzi do tworzenia się tlenosiarczanu VI tytanu  \( \ce{TiO*SO_4} \) oraz siarczanów VI cyrkonu i hafnu  \( \ce{Zr(SO_4)_2} \),  \( \ce{Hf(SO_4)_2} \). Sole te rozpuszczają się w wodzie i ulegają hydrolizie. Tytanowce bardzo łatwo reagują z halogenowcami tworząc halogenki takie jak:  \( \ce{TiCl_4} \),  \( \ce{TiCl_3} \),  \( \ce{ZrCl_4} \),  \( \ce{ZrF_4} \). Chlorki tytanowców powstają podczas ogrzewania tlenków tytanowców z węglem w atmosferze gazowego chloru. W reakcji chlorku tytanu IV z bezwodnym fluorowodorem powstaje fluorek tytanu IV, reakcja ( 5 ).


Na Rys. 1 pokazany jest układ  \( N \) szczelin odległych od siebie o  \( d \). Odległość d nazywamy stałą siatki dyfrakcyjnej.


Istnieje wiele klas związków organicznych (zob. Rys. 1 ), które można podzielić na mniejsze podklasy w oparciu o ich skład i podobne właściwości. Wśród nich cztery główne kategorie, takie jak: , ,  i  występują w organizmach żywych. Węglowodory znajdujące się w ropie naftowej powstały w wyniku rozkładu materii organicznej. , ,  i ich analogi cykliczne oraz  są przykładami różnych typów węglowodorów. Węglowodory, w których jeden atom wodoru został zastąpiony grupą funkcyjną, np. grupą hydroksylową, aminową i karbonylową nazywane są .


Do obliczania wyznaczników macierzy stopnia  \( 3 \) stosuje się tzw. metodę Sarrusa, która polega na dopisaniu pod macierzą pierwszego i drugiego wiersza, a następnie obliczeniu sum iloczynów elementów wzdłuż linii kropkowanych i odjęciu sum iloczynów elementów wzdłuż linii ciągłych:


Zwróćmy uwagę, że dla funkcji  \( g(x)=\sin x \) wielomianu Taylora stopnia 5 w  \( x_0=\pi \) i wielomianu Taylora stopnia 6 w  \( x_0=\pi \) ma identyczną postać, bo  \( g^{(6)}(\pi)=0 \).


Pokażemy teraz w jaki sposób mechanika kwantowa pozwala zrozumieć strukturę atomów wieloelektronowych, wyjaśniając między innymi dlaczego w atomie znajdującym się w stanie podstawowym wszystkie elektrony nie są związane na najbardziej wewnętrznej powłoce (orbicie). Fizyka klasyczna nie wyjaśnia tego problemu; dopiero mechanika kwantowa przyniosła podstawy teoretyczne, na gruncie których można przewidzieć własności pierwiastków.


Skały piroklastyczne o innym charakterze powstają wskutek redepozycji materiału piroklastycznego przez masowe ruchy grawitacyjne, głównie przez osuwiska czy spływy (spływy popiołowe, lahary) [7]. Powstają wówczas formy koluwiów zbudowanych z luźnego materiału, który po lityfikacji przechodzi w odmiany zwięzłe. Specyficznym typem skał formowanych przez ruchy grawitacyjne są ignimbryty (tufy spieczone) [9], [5], [8]. Powstają przez depozycję rozgrzanego materiału piroklastycznego transportowanego w formie chmur gorejących. Materiał ten ulega szybkiemu związaniu, które następuje podczas jego studzenia.


W skład głównych płyt Ziemi wchodzi zarówno skorupa kontynentalna (zob. Skorupa kontynentalna ), jak i skorupa oceaniczna (zob. Skorupa oceaniczna ). Przykładowo, w skład płyty eurazjatyckiej wchodzi większa część kontynentu eurazjatyckiego, jak też przyległe fragmenty oceanów, w tym Oceanu Atlantyckiego pomiędzy Europą a grzbietem śródatlantyckim; płyta afrykańska obejmuje kontynent i części dna Oceanu Atlantyckiego i Indyjskiego. Często spotykanym błędem jest używanie terminu płyta oceaniczna dla oceanu Atlantyckiego, Indyjskiego, czy większości Pacyfiku (w skład płyty pacyficznej wchodzi skorupa oceaniczna Pacyfiku, ale również fragment skorupy kontynentalnej Ameryki Północnej). Nie należy również używać terminu płyta kontynentalna w odniesieniu do Eurazji, Afryki, czy obu Ameryk. Płyty litosfery poruszają się, ponieważ litosfera Ziemi ma większą wytrzymałość mechaniczną niż znajdująca się pod nią astenosfera (zob. Geosfery ). Prędkość tego ruchu waha się do ponad 170 mm rocznie. Granice płyt litosfery charakteryzują się występowaniem trzęsień ziemi, aktywnością wulkaniczną, górotwórczą oraz występowaniem ryftów i rowów oceanicznych [4], [10]. Względny ruch płyt określa typ granicy i wyróżnia się:


Piaski/piaskowce lokalne (Rys. 5), które rozwijają się na- i w otoczeniu obszaru źródłowego i nie przeszły segregacji mineralnej. Tworzą nagromadzenia, których skład mineralny/lityczny odpowiada składowi skały macierzystej. W zależności od składu źródła są to nagromadzenia monomineralne, np. piaski koralowe, gipsowe, bazaltowe, lub polimiktyczne, np. piaski skaleniowo-amfibolowo-kwarcowe, powstałe przez rozpad głębinowych skał kwaśnych lub gnejsów. Piaski/piaskowce lokalne mają bardzo niską dojrzałość tekstualną.


Powyższy podział stosuje się do skał magmowych, w których składniki jasne stanowią przynajmniej \(10\%\) skały. Jeśli tych składników jest mniej, wyróżniana jest grupa skał skrajnie maficznych(ultramaficznych).


Widać, że chociaż wiązka padająca na grafit ma jedną długość fali to w promieniowaniu rozproszonym występują dwie długości fal. Jedna z nich ma długość  \( \lambda  \) identyczną jak fala padająca, druga długość  \( \lambda  \)' większą o  \( \Delta\lambda  \). To tak zwane przesunięcie Comptona  \( \Delta \lambda  \) zmienia się wraz z kątem obserwacji  \( \phi  \) rozproszonego promieniowania X tzn.  \( \lambda  \)' zmienia się wraz z kątem.


Znany nam obecnie zakres widma fal elektromagnetycznych przedstawia Rys. 2. Wszystkie wymienione fale są falami elektromagnetycznymi i rozchodzą się w próżni z prędkością  \( c. \) Różnią się natomiast częstotliwością (długością) fal. Przedstawiony podział wiąże się z zastosowaniem określonych fal lub sposobem ich wytwarzania.


Charakter powierzchni ziaren obtoczonych jest kształtowany podczas transportu. Powierzchnie ziaren są matowe, gładkie lub urzeźbione rysami i ich cechy są wskaźnikowe dla warunków, w których odbywało się przemieszczenie. Powierzchnie matowe formowane są podczas transportu ziarna w środowiskach lądowych, powierzchnie gładkie i lśniące mają ziarna środowisk wodnych. Rysy powstają podczas kolizji ziaren z twardym ostrokrawędzistym materiałem w ośrodku powietrznym lub pod naciskiem. W analizie makroskopowej cechy powierzchni ziarna określa się w odniesieniu do frakcji psefitowej lub grubopsamitowej, w mniejszych ziarnach do opisu tej cechy potrzebna jest aparatura optyczna. Obserwację powierzchni prowadzi się na klastach, o znacznej twardości, które długo pozostawały w transporcie. Zwykle wykorzystuje się, powszechnie występujące w środowiskach sedymentacyjnych, ziarna kwarcowe [6].


Powstanie algorytmicznych mediów, czyli platform i portali internetowych, które wyświetlają użytkownikowi treści w oparciu jego o aktywność było skutkiem z jednej strony nadmiaru informacji i treści w sieci, z drugiej – swobody konsumpcyjnej, jaką sieć umożliwiała. W ten sposób przemysł medialny chciał sobie poradzić z fragmentaryzacją widowni, która była efektem przejścia z modelu komunikacji masowej „jeden do wielu” na model komunikacji medialnej „wielu do wielu” (zob. Komunikowanie masowe i medialne – definicja i cechy ). Rozdrobnienie odbiorców mediów na różne grupy ze względu między innymi na gusta, zainteresowania i potrzeby okazało się na dłuższą metę wyzwaniem dla branży medialnej, która musiała zabiegać o uwagę użytkownika w dobie nadprodukcji treści. Dzięki zbieraniu różnorodnych danych o użytkownikach, a zwłaszcza ich zachowaniach w sieci, wyborach, gustach czy zainteresowaniach, można było niewielkim kosztem dostosowywać ofertę do ich preferencji.


Klasyfikacja basenów związanych z granicami dywergentnymi, konwergentnymi i transformującymi przedstawiona jest na  Rys. 1  . Baseny uszeregowane są w kolumnach w zależności od związku z granicami i procesami dywergentnymi, konwergentnymi i transformującymi.


Pieniądz wpływa na powstanie i kształtowanie się stosunków między ludźmi. Na ich podłożu powstają instytucje społeczno-finansowe (banki, giełdy, fundacje, zakłady ubezpieczeniowe), które mają za zadanie zaspokajanie społecznych potrzeb. Pieniądz jest też efektywnym narzędziem kontrolowania działalności tych instytucji [2].


Aby wyjaśnić od czego zależy charakter wiązania, należy zapoznać się z kilkoma pojęciami. A zatem charakter wiązania w związku chemicznym będzie zależał od właściwości pierwiastków tworzących dany związek. Właściwości te charakteryzuje elektroujemność.


Ksenotym ( Rys. 2B) powstaje w wyniku procesów magmowych, występuje głównie w skałach kwaśnych wraz z monacytem i cyrkonem. Jest składnikiem niektórych skał metamorficznych oraz osadowych okruchowych. Wchodzi w wiele cykli sedymentacyjnych i wykazuje odporność na działanie czynników wietrzeniowych. Zawiera pierwiastki promieniotwórcze [3], [4].


Przemawianie Przemawianie publiczne to umiejętność, którą doskonali się z czasem. Niektórzy czy niektóre z nas mają większe lub mniejsze predyspozycje w tym zakresie, jednak każdy i każda z nas mogą podnosić swoje kompetencje komunikacyjne w tym (i innym) aspekcie. Im więcej, udanych lub nie, doświadczeń w przemawianiu, tym więcej nabywamy wprawy i więcej uczymy się, jak należy to robić, a czego lepiej unikać. Ta nauka w zasadzie nigdy się nie kończy, gdyż zmieniają się tematy, które poruszamy, słuchacze i słuchaczki, do których się zwracamy, ale także i środki przekazu, jakimi dysponujemy albo do jakich zmuszeni jesteśmy się dostosować (jak np. pandemia COVID-19, która sprawiła, że wszystkie wystąpienia przeniosły się do sieci).


Wietrzenie jest jednym z procesów cyklu skalnego (por.  Cykliczność procesów geologicznych i cykl skalny). Dostarcza do mórz i oceanów olbrzymie ilości materiału okruchowego i roztworów, z których - w procesach sedymentacji i diagenezy - powstają nowe skały wynoszone w wyniku orogenezy i ponownie poddane wietrzeniu.


Lateryty zbudowane są, z występujących w różnych proporcjach, tlenków i wodorotlenków glinu i żelaza (Rys. 4), (zob.  Tlenki i wodorotlenki), [6], [7], [1], [2], [6]. W ich skład wchodzą głównie gibbsyt, getyt i lepidokrokit. Lateryty powstają w wyniku wietrzenia skał glinokrzemianowych. Odmiany zasobne w glin pochodzą ze skał kwaśnych, a zawierające większą ilość żelaza ze skał obojętnych i zasadowych. Ich zabarwienie jest różne, od czerwonego przez brązowe do żółtego i białego i uzależnione jest od zawartości tlenków i wodorotlenków żelaza [5].


Żeby zatem określić rozwiązanie równania ( 4 ), należy rozwiązać równanie ( 7 ) wzlędem funkcji  \( u \), a następnie, o ile jest to możliwe, uzyskać jawną postać  \( z=\varphi(x_1,...x_n)  \), rozwikłując wzór  \(   u\left(x_1,\,x_2,....x_n;\,z   \right)=0  \) względem ostatniej zmiennej. Procedura rozwiązania równania ( 7 ) jest nam już znana z poprzednimch rozważań: zapisujemy stowarzyszone równanie charakterystyczne


Elementarne składniki materii to te, które – na podstawie aktualnego stanu wiedzy – nie posiadają struktury wewnętrznej. Dokładne badania nad budową jądra atomu stanowi domenę fizyki. Dogłębną analizę tego tematu można znaleźć w podręczniku Elementy współczesnej fizyki.


Wykorzystanie cen stałych i realnej stopy dyskontowej w ocenie efektywności inwestycji może być szczególnie przydatne w warunkach wysokiej inflacji.


czyli  \( \hskip 0.3pc T^{-}\hskip 0.3pc \) jest dystrybucją regularną generowną przez funkcje  \( \hskip 0.3pc f(-x).\hskip 0.3pc \)


Układ lamin w migmatycie może być bardzo różny, dlatego migmatyty jako grupę cechuje wysokie zróżnicowanie teksturalne ( Rys. 1  ). Cechy te stanowią podstawę ich podziału na różne odmiany. Do najczęściej występujących tekstur należą: brekcjowata, blokowa, siatkowa, żyłowa, warstwowa, fałdowa, oczkowa i smugowana [1], [4], [3], [5]. Laminy migmatytu cechuje oboczna zmienność miąższości, w większości wykazują deformacje plastyczne i z płynięcia. Charakterystyczne dla migmatytów są fałdki ptygmatytowe, czyli dysharmonijne, o wysokim stopniu krętości laminy leukosomu, których przebieg nie jest zgodny z ukierunkowaniem struktur paleosomu.


Badanie komunikowania społecznego wymaga zatem interdyscyplinarnego podejścia, uwzględniającego istniejące w obrębie każdego z wyróżnionych poziomów określone podejścia teoretyczne i metody badawcze. Dlatego też w niniejszym podręczniku Czytelnik znajdzie nie tylko odniesienia do badań i teorii socjologicznych, czy z nauk o mediach i komunikacji społecznej, ale również psychologii, ekonomii, kulturoznawstwa, politologii. Takie podejście pokazuje, że świat społeczny jest zróżnicowany, a kluczem do jego zrozumienia jest opanowanie zasad i reguł komunikacji, jakie na każdym poziomie jego organizacji funkcjonują.


Filmy zamieszczone poniżej prezentują tzw. paradoksy aerodynamiczne, które łatwo wyjaśnisz, stosując właśnie poznane prawo Bernoulliego.


przy czym symbolem  \(  C \) oznaczamy, jak w definicji, iloczyn  \( A\cdot B \). Następnie mnożymy kolejne elementy pierwszego wiersza macierzy  \( A \) przez kolejne elementy pierwszej kolumny macierzy  \( B \), otrzymane iloczyny sumujemy i zapisujemy wynik w lewym górnym rogu pola oznaczonego jako  \(   C, \) tj. w miejscu elementu  \(  c_{11} \). Podobnie mnożymy kolejne elementy pierwszego wiersza macierzy  \( A \) przez kolejne elementy drugiej kolumny macierzy  \( B \), sumujemy otrzymane iloczyny i zapisujemy wynik w miejscu elementu  \(  c_{12} \) itd.


Zauważmy, że w równaniu Prawo indukcji Faradaya-( 1 ) przedstawiającym prawo Faradaya występuje znak minus. Dotyczy on kierunku indukowanej SEM w obwodzie zamkniętym. Ten kierunek możemy wyznaczyć na podstawie reguły Lenza.


Scott Caplan zaproponował koncepcję zgeneralizowanego problemowego używania internetu (GPIU), u podłoża którego leżą deficyty w obszarze relacji społecznych – lęk społeczny i niskie umiejętności nawiązywania i podtrzymywania relacji. Elementy tworzące mechanizm problemowego używania to: preferencja relacji online nad offline (z powodu deficytów społecznych jednostka decyduje się na bezpieczny dla siebie rodzaj komunikacji online); regulacja nastroju (korzystanie z internetu w sytuacji stresu czy odreagowania emocji); upośledzona samoregulacja (kompulsywne używanie i zaabsorbowanie poznawcze); negatywne konsekwencje w obszarze funkcjonowania (rezygnacja z pewnych aktywności w świecie offline na rzecz zaangażowania online) [5].


Stała  \( \mu _{0} = 4\pi·10^{-7} \) Tm/A, jest tzw. przenikalnością magnetyczną próżni. Gdy pole magnetyczne jest wytworzone nie w próżni ale w jakimś ośrodku to fakt ten uwzględniamy wprowadzając stałą materiałową  \( \mu _{r} \), zwaną względną przenikalnością magnetyczną ośrodka tak, że prawo Ampère'a przyjmuje postać


Praktyka jednak pokazuję, że wskaźnik ten nie jest jednoznaczny, ponieważ w czasie recesji gospodarczej zysk może spadać, a nawet przyjmować wartości ujemne, a mimo to jest to okres, w którym warto zastanowić się nad zakupem tanich akcji. Tabela 1 zawiera teoretyczne interpretacje wyników obliczenia wskaźnika C/Z, które mogą pomóc w ocenie sytuacji na rynku akcji https://admiralmarkets.com/pl/education/articles/fundamental-analysys/najpopularniejsze-wskazniki-gieldowe.


Źródło: T7pro, DARTH MAUL: Apprentice - A Star Wars Fan-Film, 05.03.2016 (dostęp 05.12.2020). Dostępne w YouTube: https://youtu.be/Djo_91jN3Pk.


Metoda ta wymaga włączenia do polimeru sondy fluorescencyjnej (chromoforu, barwnika) używanej w bardzo niskich stężeniach. Rys. 1 przedstawia przykładowe chromofory. Chromofor dobiera się tak, aby poprzez zmianę jego widma emisyjnego (np. zależność intensywności fluorescencji od temperatury) można było wykrywać zmiany w jego bezpośrednim otoczeniu.


Rozpatrzmy atom umieszczony w zewnętrznym polu elektrycznym o natężeniu  \( E \). Wówczas na atom działa siła, która przesuwa chmurę elektronową o  \( r \) względem jądra atomowego ( Rys. 1 ).


Jeśli w skałach metamorficznych zachowały się pierwotne cechy teksturalne protolitów wówczas, podobnie jak w przypadku struktur, wyróżniane są tekstury reliktowe. Najczęściej występują pozostałości po laminacjach ze skał osadowych lub strukturach fluidalnych skał magmowych.


Hornfelsy( Rys. 1  B), ( Rys. 2  D) to skały ciemne, barwy ciemnoszarej, czarnej, brązowawej lub ciemnobordowej. Zwykle charakteryzuje je struktura drobnoblastyczna i granoblastyczna (zob.  Struktury skał metamorficznych  ) oraz tekstura bezładna, która wraz ze wzrostem odległości do intruzji, przechodzi w tekstury kierunkowe i kolejno w tekstury reliktowe [4]. Skały o teksturach kierunkowych zwykle wyróżniane są jako łupki hornfelsowe lub plamiste [1], [2]. Hornfelsy zbudowane są z kordierytu i andaluzytu, skaleni (w tym sanidynu), piroksenów i mik, oprócz których zawierają szereg innych minerałów typowych dla metamorfizmu wysokotemperaturowego [3].


stanowi sumę reakcji ( 2 ) i ( 3 ) bezpośrednio po sobie następujących. Zatem nie można jej uważać za reakcję niezależną. W układach, w których nie zachodzą żadne reakcje, np. w układzie jednoskładnikowym zawierającym tylko wodę lub układzie dwuskładnikowym zawierającym wodę i chlorek sodu, wszystkie składniki możemy uważać za składniki niezależne. Liczba stopni swobody s jest to liczba czynników wyznaczających równowagę (temperatura, ciśnienie, stężenia), które możemy zmieniać dowolnie zachowując niezmienioną liczbę faz. Układ zawierający tylko parę wodną ma dwa stopnie swobody (układ dwuzmienny), gdyż możemy w nim zmieniać – w pewnych granicach oczywiście – zarówno temperaturę, jak i ciśnienie, bez pojawienia się nowej fazy. Układ zawierający parę wodną w równowadze z wodą ciekłą jest układem o jednym stopniu swobody, czyli układem jednozmiennym. Jeżeli bowiem wybierzemy dowolnie jego temperaturę, to tym samym określimy panujące w nim ciśnienie. Wybierając zaś swobodnie ciśnienie, decydujemy jaka musi być temperatura, aby obie fazy mogły ze sobą współistnieć. Wynika to wprost z faktu, że każdej temperaturze odpowiada określona i różna prężność pary nasyconej nad cieczą. Gdyby ciśnienie panujące w układzie było wyższe od prężności pary nasyconej, znikłaby w nim faza gazowa. W przypadku ciśnienia niższego od prężności pary nasyconej musiałaby w nim zniknąć ciecz. Układ zawierający parę, lód i wodę ciekłą nie wykazuje ani jednego stopnia swobody ( \( s = 0 \)). Może istnieć w równowadze tylko w temperaturze  \( 0,0075^oC \) i pod ciśnieniem  \( 4,58 \ mmHg \). Zmiana któregokolwiek z tych czynników spowoduje zmniejszenie liczby faz.


Oliwiny krystalizują w wysokich temperaturach i powstają w warunkach głębinowych (zob.  Krystalizacja magmy  ). Są podstawowym składnikiem warstwy perydotytowej, będącej najwyższą strefą płaszcza ziemskiego. Stanowią tam składnik istotny, dominujący lub tworzą mono- lub prawie monomineralne odmiany skalne (zob.  Płaszcz Ziemi  ,  Skały zasadowe, ultrazasadowe i ultramaficzne  ). Przeciętne kryształy oliwinów osiągają około 5 mm wielkości. Niewielkie ilości tych minerałów dostają się w warunki powierzchniowe Ziemi.                                                                                W skałach wylewnych występują jako prakryształy lub tworzą ziarniste skupienia występujące w bazaltach, zwane bombami oliwinowymi ( Rys. 1  B, C).


Postrzeganie komunikacji jako transmisji jest też obecne w systemowych modelach komunikowania, które wyrastają z matematycznego teorii komunikowania Claude Shannona i Warrena Weawera (1948). Dodali oni do modelu komunikowania element zakłóceń mogących wpływać na proces przepływu informacji. Podejście to było rozwijane przez Theodore Newcomba (1953), który stworzył model systemowy (trójkątny) tworzony przez trzy podmioty: nadawcę, odbiorcą oraz otoczenie społeczne. Te trzy elementy pozostawały ze  sobą we wzajemnych relacjach tworząc system, który pozwalał na utrzymanie równowagi społecznej. Bruce Westley i Malcolm McLean próbowali ten model dostosować do komunikowania masowego, poprzez wprowadzenie jeszcze jednego elementu: pośrednika w procesie komunikacji (media masowe). Dzięki temu powstał model procesu komunikowania masowego (1957), który ukazywał rolę  masowego komunikatora, jako pośrednika między nadawcą – posiadaczem treści do udostępnienia odbiorcom. Wszystkie te podmioty są od siebie wzajemnie zależne i powiązane ze sobą [5].


W zależności od zaawansowania procesów wietrzeniowych, skały rezydualne mają różne wykształcenie. Regolity grubookruchowe, oprócz frakcji drobnych, zawierają frakcje psefitowe i psamitowe. Są skałami niedojrzałymi teksturalnie, które mają charakter gruzów (zob.  Psefity). Udział składników neogenicznych jest w nich na ogół niewielki. Powstanie regolitów grubookruchowych wiąże się przede wszystkim z oddziaływaniem wietrzenia fizycznego. Przykładem takich skał są gołoborza (zob.  Erozja na obszarach wiecznej zmarzliny) lub hamady (zob.  Deflacja i formy deflacyjne).


Kąt zwilżania zależy od napięcia powierzchniowego występującego na granicy faz: ciało stałe (s) / ciecz (c), ciało stałe (s) / gaz (g) i ciecz (c) / gaz (g) zgodnie z równaniem ( 3 ).


Teoria zależności medialnej Dotychczasowe badania nad mediami nie dały jednoznacznej odpowiedzi na temat skuteczności wpływu mediów, pozwoliły jednak dostrzec, że ten wpływ nie zawsze jest bezpośredni, a efekty odziaływania mediów mogą wpływać pośrednio i modyfikować zachowania i poglądy ludzi. Stanowi to punkt wyjścia dla teorii zależności medialnej. Zgodnie z jej założeniami we współczesnych społeczeństwach ludzie są uzależnieni od mass mediów, gdyż potrzebują informacji, bez których trudno dziś żyć. We wszystkich społeczeństwach informacje były potrzebne ludziom do tego by mogli podejmować różnego rodzaju decyzje istotne z punktu widzenia ich funkcjonowania biologicznego i społecznego. W tradycyjnych społeczeństwach jednak mogli oni czerpać informacje od osób im znanych osobiście. W nowoczesnych i ponowoczesnych społeczeństwach tą rolę przejęły media, które zaczęły być źródłem informacji na tematy umożliwiające codzienne życie i podejmowanie decyzji. W rezultacie ludzie dziś ze środków masowego przekazu czerpią informacje, rozrywkę, rady, wzory itp. [1].


Nakreślona powyżej droga postępowania poprzez wyznaczenie wartości przybliżonych, a następnie estymację EOZ w jednym procesie dla całego bloku, jest podejściem globalnym [7]. Stosowana jest też strategia przyrostowa, która uruchamia proces dopasowania wiązek na etapie formowania bloku po każdorazowym dowiązaniu zdjęcia lub grupy zdjęć.


Konflikt może mieć formę jawną lub utajoną [3]. Może dotyczyć całej organizacji lub poszczególnych działów czy wreszcie konkretnych osób. De Dreu i Gelfand podkreślają także, by odróżniać konflikt w organizacji od takich pojęć jak nieuprzejmość czy zastraszanie (ang. bullying). Konflikt może być wynikiem predyspozycji osobowościowych, takich jak np. wysoki poziom dogmatyzmu czy dążenia do władzy, a niskiej ugodowości. Obejmuje różnorodne aspekty psychologiczne tj. poznawcze, emocjonalne, osobowościowe, czy motywacyjne. Skutki konfliktu wpływają na poziom wykonania, efektywność zespołową i indywidualną, satysfakcję z pracy i zaangażowanie w nią, a te w konsekwencji także na absencję, rotację, zdrowie fizyczne i psychiczne pracowników. Dodatkowym znaczącym czynnikiem przyczyniającym się do powstawania konfliktów w komunikacji w miejscu pracy jest rozpowszechnienie używania rozmaitych mediów komunikacyjnych (mail, telefon, wideokonferencja, chat). Badania pokazują, że im więcej dostępnych kanałów komunikacji, tym dla nas lepiej. Łatwiej bowiem o nieporozumienie, gdy tylko kogoś widzę niż gdy widzę i słyszę, a jeszcze łatwiej, gdy tylko czytam czyjąś krótką wypowiedź pisemną. Im mniej informacji kontekstowych, tym więcej pola dla (błędnej) interpretacji czyjejś wypowiedzi.


Zwrot siły jest pokazany na Rys. 1. Oczywiście to rozumowanie można "odwrócić" i obliczyć siłę jaka działa na przewodnik 'a' w polu magnetycznym wytwarzanym przez przewodnik 'b'. Wynik obliczeń jest ten sam co wprost wynika z trzeciej zasady dynamiki Newtona. Widzimy, że dwa równoległe przewodniki z prądem oddziaływają na siebie za pośrednictwem pola magnetycznego. Przewodniki, w których prądy płyną w tych samych kierunkach przyciągają się, a te w których prądy mają kierunki przeciwne odpychają się.


Ponieważ wszystkie elektrony walencyjne biorą udział w wiązaniach więc brak jest elektronów swobodnych.


Wzorce komunikowania się człowieka nabyte we wczesnym dzieciństwie będą się odtwarzały w sposób automatyczny, nieświadomie i pozwolą mu na satysfakcjonujące życie; będzie on też zdolny do empatycznego dostrajania się do innych. Słowem, jego kompetencje i umiejętności społeczne (także komunikacyjne) będą wysokie. Sytuacja znacząco się zmienia, gdy dziecko, w odpowiedzi na patologiczne wzorce komunikacji swojego opiekuna, rozwinie przywiązanie nieufne. W przyszłości  będzie najprawdopodobniej oceniane jako „chłodne”, a jego kompetencje społeczne i komunikacyjne będą w znacznym stopniu upośledzone [9].


Źródło: TED, How Netflix changed entertainment – and where it's headed | Reed Hastings, 12.07.2018 (dostęp 27.09.2020). Dostępne w YouTube: https://youtu.be/LsAN-TEJfN0


Ruch ten jest obserwowany z dwóch różnych układów odniesienia (dwaj obserwatorzy), z których jeden  \( xy \) jest układem inercjalnym, a drugi  \( x'y' \) porusza się względem pierwszego wzdłuż osi  \( x \) ( Rys. 1 ).


Na poniższych filmach przedstawiono ciekawe przykłady ilustrujące zachowanie ciał w ruchu obrotowym i skutki działania tzw. sił żyroskopowych.


Zauważmy, że zależność ( 7 ) możemy traktować jako równanie różniczkowe zwyczajne względem zmiennej  \( \hskip 0.3pc \xi, \hskip 0.3pc \) zależne od parametru  \( \hskip 0.3pc \eta. \hskip 0.3pc \) Niech  \( \hskip 0.3pc w=w(\xi , \eta) \hskip 0.3pc \) będzie rozwiązaniem tego równania.  Połóżmy


Jądro atomowe – stanowi układ złożony z dwóch rodzajów cząstek, tj. protonów i neuronów (ogólnie nazywane neuklonami). Jądro atomowe, jako odrębny twór zwane jest także nuklidem. Nukleony jądra atomowego mają bardzo małą objętość – jak wspomniano w podrozdziale Atomowa i cząsteczkowa struktura materii rozmiary jądra są rzędu  \( 10^{-14} \) m. Oprócz znacznych sił odpychania między protonami w jądrze występują jeszcze tzw. siły jądrowe. Siły te są siłami małego zasięgu – w obrębie odległości nie przekraczających granic jądra cechują się bardzo dużymi wartościami, natomiast bardzo szybko zanikają w miarę wzrostu tejże odległości. Masa jądra jest jedną z najważniejszych wielkości charakteryzujących jądro. Prawie całkowita masa atomu zawarta jest w jądrze atomowym (gęstość materii jądrowej jest rzędu  \( 10^{15} \frac{kg}{m^3} \)) na którą składa się suma mas protonów i neutronów (liczba masowa A). Przy czym okazuje się, że masa jądra atomowego wcale nie jest równa sumie mas nukleonów wchodzących w jego skład. Różnica pomiędzy masą wynikającą z liczby protonów i neutronów w jądrze a faktyczną masą jądra nosi nazwę defektu masy i jest związany z tym, że jeśli udałoby się przeprowadzić proces łączenia protonów i neutronów w jądro atomowe, to musiałby on być połączony z wydzielaniem pewnej ilości energii odpowiadającej co do ilości ubytkowi masy.  Defekt ten, przeliczony zgodnie z równaniem Einsteina:


Kopolimery szczepione to polimery rozgałęzione zawierające liniowy szkielet, do którego przyłączone są rozgałęzienia, które mogą być rozmieszczone jednorodnie lub niejednorodnie ( Rys. 2 ). W kopolimerach szczepionych losowo identyczne rozgałęzienia są rozmieszczone losowo wzdłuż szkieletu polimeru. W zwykłym kopolimerze szczepionym identyczne rozgałęzienia są rozmieszczone równo wzdłuż szkieletu polimeru. W grzebieniowych i szczotkowych kopolimerach szczepionych identyczne rozgałęzienia są rozmieszczone identycznie wzdłuż, odpowiednio, jednej lub dwóch stron szkieletu polimeru. W pozostałych dwóch typach kopolimerów szczepionych występuje jeden (gwiaździsty kopolimer szczepiony) lub dwa trójfunkcyjne punkty (atomy) rozgałęzień. Gwiazdowy kopolimer szczepiony zawiera kilka liniowych łańcuchów polimerowych przymocowanych w centralnym punkcie. W kopolimerach szczepionych zarówno łańcuch główny, jak i łańcuchy boczne mogą być homopolimerami lub kopolimerami, które różnią się od siebie składem lub naturą chemiczną. Jednym z bardziej znanych przykładów jest polistyren wysokoudarowy, w skład którego wchodzi szkielet z polistyrenu i rozgałęzienia z polibutadienu.


Prędkość płynięcia zależy od masy wody, spadku koryta, a także przebiegu (prostolinijny czy kręty) i budowy koryta. Skały twarde i wygładzone podwyższają prędkość płynięcia rzeki.


Procesy humifikacyjne obejmują również gnicie, które prowadzi do rozkładu roślinności wodnej oraz mikroorganizmów wodnych. Zachodzi w warunkach beztlenowych, w środowisku wodnym przy współudziale mikroorganizmów anaerobowych. Procesy redukcyjne prowadzą do wytworzenia szlamu gnilnego, czyli sapropelu oraz węglowodorów zasobnych w wodór (zob.  Eutrofizacja jezior, Kaustobiolity).


Materiały dodatkowe Przykładowa lista pytań zadawanych podczas rozmowy kwalifikacyjnej: https://kariera.sgh.waw.pl/artykuly/poszukiwanie-pracy/100-pytan-ktore-moga-zostac-zadane-podczas-rozmowy-kwalifikacyjnej.


Zmienność stanów utlenienia charakterystyczna dla pierwiastków przejściowych związana jest z niepełnym obsadzeniem orbitala typu d. Orbital typu d jest zapełniany w taki sposób, że stopnie utlenienia różnią się od siebie jednością, np.  \( \ce{Fe^{2+}} \),  \( \ce{Fe^{3+}} \). Jest to sprzeczne ze zmiennością stopni utlenienia w pierwiastkach nieprzejściowych, gdzie stany utlenienia dla tego samego pierwiastka różnią się o 2 jednostki, np. \( \ce{Pb^{2+}} \) i  \( \ce{Pb^{4+}} \).


Kultura ceremonialna jest określana jako hierarchiczna i formalna, tzn. iż kulturę ceremonialną reprezentują społeczeństwa hierarchiczne, w których ludzie są skłonni podkreślać status społeczny i pozycję społeczną swoją i swoich rozmówców. Ważne jest miejsce jakie jednostka zajmuje w hierarchii władzy [1]. To właśnie komunikacja w tych kulturach jest sposobem okazywania szacunku, a osiągnięty status społeczny jest podstawą ładu i punktem odniesienia w komunikacji międzyludzkiej. Kultury ceremonialne i hierarchiczne cechuje ceremonialność, która jest wyrazem okazywania szacunku osobie o wyższej pozycji w hierarchii społecznej (z racji osiągnięć, stażu pracy czy wieku); w tych kulturach podkreśla się i ceni różnice w statusie społecznym i zawodowym; do partnerów biznesowych zwraca się po nazwisku, poprzedzając je tytułem (na przykład prezes, dyrektor, kierownik, profesor, doktor, redaktor itp.); rytuały protokolarne są liczne i rozbudowane – należy je poznać i ich przestrzegać. Hierarchia w kulturach ceremonialnych uwzględnia takie kwestie jak wiek, płeć, pozycję społeczną, a podczas rozmów biznesowych dodatkowo pozycję w strukturze władzy firmy oraz fakt czy jest się kupującym, czy sprzedającym (przypisując wyższy status kupującemu) [2]. W kulturach ceremonialnych kobiety rzadziej obejmują kierownicze stanowiska (najrzadziej Korea Południowa, Japonia czy Arabia Saudyjska).


Bardziej zaawansowany przykład zastosowania zasad dynamiki możesz poznać w module Dodatek: Ruch w polu grawitacyjnym z uwzględnieniem oporu powietrza.


Co więcej, fale stojące nie przenoszą energii (nie może ona płynąc przez węzły, jest na stałe zmagazynowana w poszczególnych punktach przestrzeni), elektron krążący po orbicie nie emituje promieniowania elektromagnetycznego, jest w stanie stacjonarnym.


Skały powstające w środowisku hemipelagicznym wykazują duże zróżnicowanie związane ze zmiennymi warunkami głębokościowymi i sedymentacyjnymi w tej strefie. Różnią się barwami osadów (zawartość związków żelaza) i strukturami wewnętrznymi (Rys. 8).


gdzie  \( \hskip 0.3pc \omega_n, \hskip 0.3pc \)   \( \hskip 0.3pc n\in \mathbb N,  \hskip 0.3pc \) są nieznanymi funkcjami które będziemy starali się wyznaczyć tak, aby uzyskać szukane rozwiązanie. Zapiszmy funkcje  \( \hskip 0.3pc f, \hskip 0.3pc \)   \( \hskip 0.3pc \varphi \hskip 0.3pc \)  i  \( \hskip 0.3pc \psi \hskip 0.3pc \)  w postaci szeregów Fouriera


Podklejanie magmowe od spodu płyt litosfery[4], [14], [15] ma miejsce wówczas, gdy wznoszące się magmy obojętne i zasadowe ( Rys. 5  ) są uwięzione w skorupie. Magmy te stygnąc powodują pogrubienie skorupy (zob.  Środowiska powstania skał magmowych  ). Może to być związane z:


Gdy masę wyrażamy w kilogramach, to mówimy o cieple właściwym wagowym, a gdy wyrażamy ją w molach, mamy do czynienia z molowym ciepłem właściwym.


Nagromadzenie nieskonsolidowanego materiału piroklastycznego w środowisku lądowym nazywane jest tefrą( Rys. 1  A, B ), [1]. Jest to skała luźna, nierozsortowana, której depozycja była poprzedzona relatywnie krótkim transportem. Składa się z piasków i pyłów, w których mogą występować wszystkie inne typy piroklastów tj. bloki, bomby i lapille (zob.  Środowiska powstania skał magmowych  ), [1]. Tefra deponowana jest na stokach wulkanu oraz w jego bezpośrednim otoczeniu. Tworzy pokrywę klastyczną, której grubość maleje wraz z odległością od krateru. Warstwy piroklastyczne zbudowane tylko z frakcji aleurytowej i pelitowej nazywane są pyłami wulkanicznymi, gdy zawierają piaski nazywane są popiołami wulkanicznymi. Frakcja lekka piroklastów może być transportowana na duże odległości, jej depozycja może być istotnie oddalona od miejsca erupcji.


Laminacja charakteryzuje teksturę, gdzie w układzie równoległym występują, wzajemnie przekładające się, cienkie warstewki o zróżnicowanym składzie mineralnym ( Rys. 2  A, B, C), [1], [2]. Foliację charakteryzuje równoległe rozmieszczenie blastów o pokrojach płaskich (płytkowych, blaszkowych, łuseczkowych)( Rys. 2  D, E), (zob.  Pokrój minerałów i forma skupień  ), [1]. Foliacja ma różne stopnie wyrazistości. Gdy jest ona dobrze wykształcona, skała metamorficzna uzyskuje charakterystyczną oddzielność, która uwidacznia się przez pękanie skały pod wpływem nacisku mechanicznego wzdłuż równoległych powierzchni teksturalnych. Wówczas wyróżniana jest tekstura łupkowa( Rys. 2  E), [3], [4].


Pokazał też, że przyspieszony ładunek elektryczny będzie promieniować pole elektryczne i magnetyczne w postaci fali elektromagnetycznej oraz, że w wypromieniowanej fali stosunek amplitudy natężenia pola elektrycznego do amplitudy indukcji magnetycznej jest równy prędkości  \( c \)


Zwróćmy uwagę na to, że siła wymuszająca działa przez cały czas i nie należy jej mylić z krótkotrwałymi impulsami takimi jakie na przykład stosujemy gdy chcemy podtrzymać wahania huśtawki popychając raz na jakiś czas.


Najbardziej znany jest model aktu perswazyjnego autorstwa Harolda Lasswella (1984) [3]. Proces komunikowania w jego ujęciu złożony jest z pięciu zasadniczych elementów, które mają formę pytań :


Wielość obszarów i pól badawczych składających się na komunikowanie medialne sprawia, że ma ono interdyscyplinarny charakter i łączy wiedzę socjologiczną, politologiczną, psychologiczną, antropologiczną, matematyczną, lingwistyczną i historyczną. Dzięki temu może opisywać i wyjaśniać zjawiska zachodzące w komunikacji medialnej i jej widowni zarówno w przeszłości, jak i dziś oraz budować pewne wizje przyszłości, przewidując możliwość zajścia dalszych zmian technologicznych, które wpłyną na społeczeństwo, człowieka i media.


Gdy  \( \hskip 0.3pc \Delta =0\hskip 0.3pc   \) wtedy równanie ( 2 ) ma jeden pierwiastek rzeczywisty  \( \hskip 0.3pc \lambda =-\frac{a_1}{2a_2}.\hskip 0.3pc  \) Funkcja  \( \hskip 0.3pc y_1(t)=e^{\lambda t}\hskip 0.3pc  \) jest rozwiązaniem równania ( 2 ). Drugie liniowo niezależne rozwiązanie wyznaczamy na podstawie  twierdzenia Liouville'a  i ma postać


Częstość rezonansową  \( \omega_{r} \) i amplitudę rezonansową  \( A_{r} \) możemy obliczyć z warunku na maksimum amplitudy drgań danej wzorem ( 9 ).


Oprócz nagromadzeń powierzchniowych, skały osadowe powstają wewnątrz istniejących skał. Wówczas tworzą niewielkie i zwarte formy, które nazywane są konkrecjami lub sekrecjami (Rys. 5, Rys. 6). Zwykle ich struktura jest różna od skały otaczającej.


Istnieją pierwiastki takie, jak Fe, Co, Ni oraz wiele różnych stopów, w których obserwujemy uporządkowanie magnetyczne pomimo, przeciwdziałających temu, ruchów termicznych atomów. Substancje te zwane ferromagnetykami charakteryzują się dużą podatnością, przy czym wielkość namagnesowania zależy zarówno od pola magnesującego, jak i od tego czy były one magnesowane wcześniej.


Metodę przewidywań można stosować jedynie do rozwiązywania  równań różniczkowych liniowych niejednorodnych o stałych współczynnikach. Zaletą tej metody jest to, że unika się całkowania, jak to ma miejsce w metodzie współczynników nieoznaczonych. Natomiast wadą jest to, że ma zastosowanie tylko dla pewnego typu funkcji. Rozważmy równanie


Kultura ponowoczesna Etymologicznie post-modernizm oznacza to, co PO modernizmie. Jest zatem okresem następującym w kulturze po fazie nowoczesności z charakterystyczną dla niej afirmacją rozumu, porządku i rozwoju. Wkraczający potem okres ponowoczesny cechuje się zupełnie nowymi jakościami. Dla Ihaba Hassana należą do nich: upadek norm i autorytetów, utrata „ja” oraz utrata „głębi”, z kolei dla Leslie Fiedler i Susan Sontag przekraczanie granic i zasypywanie przepaści: między kulturą wysoką i niską, życiem codziennym i sztuką, odrębnymi stylami architektonicznymi czy literackimi [1].


Z równania tego wynika, że objętość gazu powinna być równa zeru, gdy temperaturę obniży się do  \( -273,15^oC \). Temperaturę tę przyjął Kelvin za bezwzględne zero. Temperaturę bezwzględną w stopniach Kelvina ( \( K \)) oznacza się przez  \( T \), przy czym:


Zjawisko Dopplera polega na pozornej zmianie częstotliwości fali z powodu ruchu obserwatora lub źródła fali.


Tlenek cyrkonu IV ( \( \ce{ZrO_2} \)) podobnie jak rutyl jest substancją trudnotopliwą. Tlenki cyrkonu i hafnu  \( \ce{ZrO_2} \) i  \( \ce{HfO_2} \) pod względem chemicznym są bardziej odporne niż rutyl ( \( \ce{TiO_2} \)). Tytanowce tworzą uwodnione tlenki, które powstają w reakcji soli tytanowców z wodorotlenkami litowców, reakcja ( 4 ).


Zauważmy, że w oparciu o tę zasadę można by oczekiwać, że fala Huygensa może się rozchodzić zarówno do tyłu jak i do przodu. Tę „niezgodność” modelu z obserwacją eliminuje się poprzez założenie, że natężenie fal kulistych Huygensa zmienia się w sposób ciągły od maksymalnego dla kierunku 'do przodu' do zera dla kierunku 'do tyłu'.


Zwróćmy uwagę, że w rezultacie wewnątrz dielektryka ładunki kompensują się, a jedynie na powierzchni dielektryka pojawia się nieskompensowany ładunek  \( q' \). Ładunek dodatni gromadzi się na jednej, a ujemny na drugiej powierzchni dielektryka (zob. Rys. 2c).


Ma ono zawsze punkt stacjonarny  \( \rho_0=0 \), a oprócz tego punkt stacjonarny  \( \rho_1=\sqrt{-\frac{\mu}{a}}\,\, \) jednakże pod warunkiem, że  \( -\frac{\mu}{a}>0 \). Zachodzą tu dwa przypadki:


Węglany, zwłaszcza kalcyt, bardzo szybko ulegają rozkładowi i z reguły są wynoszone przez wody płynące w formie roztworów - często daleko poza miejsce występowania. Tylko te wapienie, które ulegają wietrzeniu mechanicznemu w górach mogą tworzyć nagromadzenia różnej wielkości ostrokrawędzistych okruchów; jeśli dostaną się one do rzek, to łatwo ulegają obtoczeniu.


Tlen na skalę przemysłową otrzymuje się z powietrza lub wody. Najpopularniejszą metodą otrzymywania tlenu jest destylacja frakcyjna skroplonego powierza.  Aby otrzymać tlen z powietrza należy go skroplić, a otrzymaną ciecz poddać destylacji frakcjonowanej, w wyniku czego otrzymamy dwa główne składniki powietrza – tlen i azot. Tak otrzymany tlen zawiera zwykle ok. 3 \( \% \) argonu. Drogą elektrolizy wody otrzymuje się tlen o dużej czystości.


W ruchu postępowym, Rys. 1 (a), wszystkie punkty poruszają się z takimi samymi prędkościami, natomiast w ruchu obrotowym wokół środka masy S, Rys. 1 (b), przeciwległe punkty poruszają się z przeciwnymi prędkościami, a środek jest nieruchomy. Na Rys. 1 (c) pokazano wynik złożenia (sumowania) odpowiednich wektorów z Rys. 1 (a) i (b). Zwróćmy uwagę, że podstawa walca (punkt A styczności z podłożem) w każdej chwili spoczywa (prędkość chwilowa v \( _{A} \) = 0). Natomiast prędkość liniowa punktów S i B jest proporcjonalna do ich odległości od punktu A (punkt B w odległości 2R ma prędkość dwukrotnie większą niż punkt S w odległości R). Jeszcze pełniej widać to na Rys. 2 gdzie narysowane są prędkości chwilowe kilku punktów na obwodzie toczącego się walca.


W tabeli przedstawione zostały gęstości wybranych obiektów między innymi gęstość jądra uranu  \( \rho  \) = 10 \( ^{17 } \)kg/m \( ^{3} \). Obliczymy teraz tę gęstość na podstawie wzoru ( 1 ).


Zmieniające się sposoby postrzegania widowni Klasyczna widownia powstała około 2000 lat temu. Każde większe miasto w starożytnej Grecji i Rzymie miało amfiteatr lub arenę, gdzie odbywały się przedstawienia i  przez wiele wieków rozwijała się ona obejmując kolejne miasta europejskie, budowano specjalne budynki i przestrzenie umożliwiające pokazy i publiczne występy oraz przedstawienia. Dopiero wynalezienie druku stworzyło warunki dla nowego rodzaju odbioru zbiorowego treści i spowodowało powstanie zbiorowości czytelniczej. W pewnym sensie ze względu na sam charakter czynności – jaką był odbiór przekazu miała ona charakter zbliżony do  widowni spektakli teatralnych, wykładów, publicznych odczytów. Spowodowało to, że ten nowy rodzaj zbiorowości odbiorczej został również określony tym terminem. Jednak dla podkreślenia jego odmienności od tradycyjnej widowni nazwano ją widownią medialną  [1].


Jak już zostało wspomniane, dochód z tych walorów może mieć dwie postacie, w zależności od tego, jaki był stosowany tryb sprzedaży tych instrumentów na rynku pierwotnym:


Krzepnięcie w obrębie skorupy ziemskiej sprzyja krystalizacji stopu glinokrzemianowego, dlatego skały                                                                                powstałe w tych warunkach cechują struktury holokrystaliczne (zob.  Struktury skał magmowych  ), [2]. Wielkość kryształów jest zależna od warunków krystalizacji, dlatego skały krzepnące bliżej powierzchni Ziemi lub w peryferycznych częściach dużych komór magmowych, gdzie stop jest najszybciej chłodzony, składają się z kryształów mniejszych. Skały powstałe w optymalnych warunkach zbudowane są z dużych, generalnie podobnej wielkości kryształów. W skałach głębinowych występują struktury równoziarniste, wynikające ze stabilnych warunków w czasie chłodzenia i nierównoziarniste, które wskazują na zamianę tych warunków. Struktury porfirowate są oznaką stopniowo pogarszających się warunków, natomiast struktury fanerokrystaliczno-porfirowe świadczą o dwóch odrębnych etapach krystalizacji, w bardziej lub mniej sprzyjających warunkach [5]. Krzepnięcie w litosferze odbywa się pod ciśnieniem. W większości skały głębinowe są zbite, struktury porowate występują podrzędnie. Przestrzenie porowe związane są głównie ze skałami kwaśnymi, które krystalizują z magm zasobnych w fazę gazową. Pory w skałach głębinowych o strukturach fanerokrystalicznych mają formę miarol. W skałach głębinowych dominują tekstury bezładne. Tekstury kierunkowe są rzadsze, zaznaczają się równoległym ułożeniem kryształów o pokrojach wydłużonych lub płaskich (zob.  Tekstury skał magmowych ). Układ taki powstaje w trakcie przemieszczania się stopu bądź formowany jest pod wpływem ciśnienia.


Jeśli funkcja  \( \hskip 0.3pc g\hskip 0.3pc \)  jest rozwijalna w szereg Fouriera, to ostatnia równość jest spełniona, jeśli


Asymilacja polega na topieniu przez magmę skał otaczających zbiornik magmowy lub na reakcjach wymiennych między magmą, a skałami otaczającymi. W każdym z tych przypadków magma zmienia skład tym wyraźniej, im wyraźniejsza jest różnica w składzie chemicznym magmy i skał. Niekiedy oderwane                                                                                fragmenty skał nie ulegają stopieniu i pozostają w zakrzepłej magmie w postaci tzw. ksenolitów( Rys. 2  ), [2], [4], [5].


Zgodnie z art. 343 Kodeksu za akcjonariusza uważa się „tylko tę osobę, która jest wpisana do rejestru akcjonariuszy, z uwzględnieniem ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi”.


Do konwertora wdmuchiwane jest powietrze, następuje reakcja węgla z tlenem znajdującym się w powietrzu, co prowadzi do usunięcia węgla z żelaza. Wdmuchiwanie powietrza powoduje również częściowe usuwanie z surówki krzemu, fosforu, manganu i węgla. W procesie konwertorowym zachodzi prawie całkowite odwęglanie żelaza, co nie jest korzystne, ponieważ żelazo zawierające bardzo małe ilości węgla jest miękkie i nie nadaje się do celów użytkowych. W takiej sytuacji do odwęglonej surówki dodaje się białą surówkę, aby wzbogacić ją w węgiel na takim poziomie, aby mogła być następnie zastosowana do dalszej przeróbki.


Polimeryzacja perełkowa znalazła szerokie zastosowanie do przemysłowego otrzymywania takich polimerów, jak:


Rozważać będziemy ciało poruszające się ze stałą prędkością po okręgu o promieniu  \( R \) pokazane na rysunku poniżej. Punkt materialny poruszający się jednostajnie po okręgu znajduje się w punkcie  \( P \) w chwili  \( t \), a w punkcie  \( P' \) w chwili  \( t+\Delta t \). Wektory prędkości  \( {\bf v},{\bf v}' \) mają jednakowe długości, ale różnią się kierunkiem; pamiętajmy, że wektor prędkości jest zawsze styczny do toru. Chcąc znaleźć przyspieszenie musimy wyznaczyć różnicę prędkości  \( {\bf v }  \) i  \(  {\bf v }' \).


Nazwa staurolit (z gr.), która w tłumaczeniu znaczy kamień krzyżowy, nawiązuje do typowych form zbliźniaczeń krzyżowych ( Rys. 1  ), (zob.  Pokrój minerałów i forma skupień  ), które powszechnie tworzy ten minerał [2]. Jest to jedna z jego cech identyfikacyjnych [3]. Staurolit jest odporny na czynniki wietrzne i wchodzi w generacje skał osadowych [4], [5].


Z drugiej strony najniższą energię jonizacji posiadają pierwiastki najmniej elektroujemne takie jak frans Fr ( grupa 1; okres 7 UOP ). Konfiguracja elektronowa tego pierwiastka to  \( _{87}Fr: [Rn]\ 7s^1 \). Atom Fr posiada na powłoce walencyjnej tylko 1 elektron, w dodatku daleko od jądra (atom o dużym promieniu) więc łatwo jest go zjonizować.


Teraz obliczymy obie składowe przyspieszenia. Przyspieszenie styczne obliczamy na podstawie zależności  \( {a_{{s}}=\mathit{dv}/{\mathit{dt}}} \) (obliczamy zmianę wartości prędkości) i wyrażenia na prędkość w rzucie ukośnym  \( {v=\sqrt{v_{{0}}{{^2}}-2v_{{0}}gt\sin\theta+g{{^2}}t{{^2}}}} \) (równanie Rzut ukośny-( 7 ) )


Na rysunku przedstawiono diagram fazowy wody i wodnego roztworu. Krzywa -1 przedstawia prężność pary czystej wody, krzywa -2- prężność pary nad roztworem. Przecięcie się krzywej prężności pary nad roztworem z krzywą sublimacji lodu (punkt A) odpowiada temperaturze krzepnięcia roztworu, niższą o  \( \Delta T_k \) od temperatury krzepnięcia czystej wody. Punkt, w którym prężność pary nad roztworem jest równa  \( 10^5 Pa \), oznacza temperaturę wrzenia roztworu, wyższą o wartość  \( \Delta T_e \) od temperatury wrzenia czystej wody.


Ludzie zazwyczaj dobrze oceniają komunikację z chatbotami i antropomorfizują je, uznając, że wreszcie znalazł się ktoś skupiony na swoim rozmówcy, słuchający go z uwagą, a nawet empatią, zamiast powszechnych nudy i rozproszenia. Jednocześnie fenomen interakcji z chatbotami pokazuje pewną słabość naszej kultury, w której coraz częściej zapomina się, że komunikowanie polega nie tylko na zrozumiałym przekazie treści, lecz także na relacji wyrażającej się w uważnym słuchaniu. Jak słusznie zauważa Sherry Turkle, tak wysoka ocena chatbotów może budzić również niepokój, ponieważ jedną z jej konsekwencji jest znamienna symetria – personalizując program, depersonalizujemy samych siebie [7].


W analogiczny sposób obliczymy teraz energię potencjalną idealnej nieważkiej sprężyny. Gdy sprężyna jest rozciągnięta na odległość  \( x \) od położenia równowagi to siła sprężystości wynosi  \( F = - kx \). Jako punkt odniesienia przyjmujemy tym razem  \( x_0=0 \). Odpowiada to położeniu równowagi, w którym sprężyna jest nierozciągnięta i siła sprężystości jest równa zeru. Energię potencjalną ponownie obliczamy z równania ( 7 ) przy czym korzystamy z podanego wyrażenia  Praca wykonana przez siłę zmienną-( 4 ) na pracę wykonaną przy rozciąganiu sprężyny


Rys. 1 przedstawia dwa ciągi, z których jeden (czerwony) powstaje z drugiego (niebieskiego) poprzez operację odwrócenia wyrazów ciągu tzn.  \( b_n= \frac{1}{a_n}  \) . Zauważamy, że jeżeli ciąg wyjściowy jest rozbieżny do  \( + \infty  \), to ciąg odwrotności jego wyrazów jest zbieżny do zera i na odwrót, jeżeli ciąg wyjściowy o wyrazach dodatnich jest zbieżny do zera, to ciąg odwrotności jego wyrazów jest rozbieżny do  \( +\infty \).


Doświadczenie pokazuje, że prąd indukcyjny obserwujemy, gdy źródło pola magnetycznego porusza się względem nieruchomej pętli (obwodu), ale również gdy przewód w kształcie pętli porusza się w obszarze pola magnetycznego. Oznacza to, że dla powstania prądu indukcyjnego potrzebny jest względny ruch źródła pola magnetycznego i przewodnika.


Dwie pierwsze kategorie ról są korzystne dla grupy. Zachowania z trzeciej kategorii jej szkodzą. Na te role składają się bowiem zachowania, w których jednostka koncentruje się na sobie, a nie na potrzebach grupy. Najczęstsze zachowania tego typu to:


(skorzystaliśmy tutaj z faktu, że  \( \hskip 0.3pc \varphi (x)=0\hskip 0.3pc \) dla  \( \hskip 0.3pc x\in \partial\Omega.\hskip 0.3pc \)) Stąd i ( 1 )  otrzymamy


Dla określenia ilości przestrzeni porowej używa się współczynnika porowatości objętościowej n, nazywanego też w skrócie porowatością [4]. Określa go wzór \(n=\frac {V_p}{V}\), gdzie \(V_p\) to objętość porów w próbce skalnej, a V to całkowita objętość próbki. Względny udział porów w budowie skały określa wskaźnik porowatości \(\in =\frac {V_p}{V_s}\), gdzie \(V_s\) to objętość szkieletu skalnego próbki.


W  module tym omówimy zastosowanie przekształcenia Laplace'a w teorii równań różniczkowych cząstkowych. Niech  \( \hskip 0.3pc u=u(x,t)\hskip 0.3pc \) będzie funkcją taką, że  \( \hskip 0.3pc u(x,t)=0\hskip 0.3pc \) dla  \( \hskip 0.3pc t<0\hskip 0.3pc \). Transformatę Laplace'a funkcji  \( \hskip 0.3pc u\hskip 0.3pc \) względem zmiennej  \( \hskip 0.3pc t\hskip 0.3pc \) określamy wzorem


Znane są różne rodzaje związków aktynowców, takie jak tlenki, wodorki halogenki, czy wodorotlenki. Jednak nie znalazły one szerszego zastosowania.


Zatem posługując się entropią (zgodnie z drugą zasadą termodynamiki), możemy stwierdzić czy dany proces może zachodzić w przyrodzie.


Krystalizujący w procesach pomagmowych kwarc β występuje w różnych odmianach kolorystycznych ( Rys. 2 ). Kryształy bezbarwne przeźroczyste nazywane są kryształem górskim, zabarwione na biało - kwarcem mlecznym, na żółto - cytrynem, na fioletowo - ametystem, na czerwono - krwawnikiem (lub kwarcem żelaznym), a na czarno - morionem [4], [3], [5].


Warto przypomnieć w tym miejscu, że pierwsza z wymienionych powyżej operacji nie zmienia wartości wyznacznika macierzy, druga może zmienić jedynie jego znak. W efekcie, metoda eliminacji Gaussa może być z powodzeniem stosowana zarówno do obliczania rzędu i wyznacznika macierzy, jak i do wyznaczania macierzy odwrotnej.


Estymacja EOZ zdjęć lotniczych jest tradycyjnie nazywana aerotriangulacją [1]. Nazwa ta była w pełni adekwatna w czasach fotogrametrii analogowej, kiedy konieczne było zagęszczanie osnowy terenowej, gdyż rzadko rozłożone fotopunkty nie wystarczały do opracowania stereoskopowego par zdjęć lotniczych [2]. Punkty wiążące z uzyskanymi po aerotriangulacji współrzędnymi terenowymi stanowiły nieodzowne uzupełnienie osnowy terenowej. Współcześnie współrzędne terenowe punktów wiążących nie są głównym celem aerotriangulacji, mają znaczenie pomocnicze.


W Polsce w XVI i XVII poza cenzurą kościelną pisma drukowane nie były cenzurowane, gdyż nie było takiej potrzeby. W tym okresie były one redagowane wyłącznie przez zaufanych dworzan króla i pod jego kontrolą. Ta sytuacja zmieniła się w XVIII wieku wraz z wprowadzeniem systemu koncesyjnego w prasie i wydaniem monopolistycznych przywilejów dla wydawców (Zakonu Pijarów i Zakonu Jezuitów). Od tego czasu Służby Marszałka Wielkiego Koronnego były odpowiedzialne za kontrolę publikacji. Nadzór ten był realizowany poprzez uniemożliwianie drukowania treści szkodliwych dla monarchy oraz karanie grzywną lub więzieniem tych, którzy takie treści tworzyli i rozpowszechniali. W 1793 roku Jurysdykcja Marszałkowska wydała w Warszawie "Instrukcję dla drukarzy", w której pojawił się zapis, że każda drukowana publikacja musi być podpisana przez cenzora. Spowodowało to powstanie autocenzury i drukarze, którym zależało na dobrych relacjach z dworem unikali drukowania treści wymierzonych w Króla i jego najbliższe otoczenie [3].


Interferencja i doświadczenie Younga-( 2 ) opisujące położenie kątowe maksimów interferencyjnych w doświadczeniu Younga z dwoma punktowymi szczelinami może posłużyć do wyznaczenia długości fali światła monochromatycznego. W praktyce jest to jednak trudne, bo ze względu na małe natężenia światła nie można w sposób dokładny wyznaczyć położenia maksimów interferencyjnych. Dlatego do wyznaczenia długości fali świetlnej stosuje się układ wielu równoległych do siebie szczelin czyli siatkę dyfrakcyjną.


Jeżeli wybierzemy pewną skończoną liczbę linii prądu, to taką wiązkę nazywamy strugą prądu. Brzegi składają się z linii prądu, a ponieważ linie prądu są równoległe do prędkości więc płyn nie przepływa przez brzegi strugi. Płyn wchodzący jednym końcem strugi musi opuścić ją drugim tak jak w rurce. Na rysunku poniżej prędkość cząstek w punkcie  \( P_{1} \) wynosi  \( v_{1} \), a pole przekroju strugi  \( S_{1} \). W punkcie  \( P_{2} \) mamy odpowiednio prędkość  \( v_{2} \) i pole przekroju  \( S_{2} \).


Szereg torowy rozpoczyna się izotopem toru  \( \ce{^{232}$Th$} \), a kończy stabilnym izotopem ołowiu  \( \ce{^{208}$Pb$} \). Liczba masowa A decyduje o tym, do jakiego szeregu promieniotwórczego należy dany nuklid. Podczas rozpadu promieniotwórczego liczba masowa zmniejsza się o 4 jednostki na skutek emisji cząstki  \( {\alpha} \). W szeregu torowym liczby masowe nuklidów wyrażają się liczbą 4n, gdzie n jest liczbą naturalną. W szeregu uranowo-radowym liczby masowe nuklidów wyrażają się liczbą 4n + 2, a w szeregu uranowo-aktynowym 4n + 3, natomiast w sztucznym neptunowym szeregu promieniotwórczym liczby masowe wyrażają się liczbą 4n +1.


Oczywiście zmiana ilości substancji powoduje zmianę jej gęstości, a przyrost substancji w czasie  \( \hskip 0.3pc \Delta t \hskip 0.3pc \) spowodowany zmianą gęstości wyraża się wzorem


Z tego względu również inne instytucje korzystające z robotów zazwyczaj wolą ich prostsze formy. Na przykład w Japonii klientów Softbanku obsługują roboty Pepper, natomiast banku Mitsubishi – roboty NAO. Nie tylko witają one klientów i pomagają trafić do odpowiedniego miejsca, lecz także odpowiadają na pytania. Można jeszcze wspomnieć o eksperymentach firmy Boston Dynamics, która opracowuje roboty na zlecenie DARPA, mające znaleźć zastosowanie w armii. Pierwotnie maszyny kojarzyły się z czworonogami lub owadami. Jeden z ostatnich projektów o imieniu Atlas, jest potężny (waży 150 kg) i ma humanoidalne kształty, jednak ciągle wygląda raczej jak maszyna, w związku z czym budzi niekłamany podziw dla swoich możliwości i ciągle więcej sympatii, niż strachu.


Aktywność morfotwórcza lądolodów prowadzi do ogólnego wyrównania powierzchni terenu, natomiast działalność lodowców górskich skutkuje modyfikacją kształtu form już istniejących. Do takich form przeobrażonych należą:


Grzyby skalne to formy skałkowe o szerokiej części szczytowej i znacznie węższej podstawie. Swoim kształtem przypominają grzyby (Rys. 3).


gdzie  \( \hskip 0.3pc F\hskip 0.3pc \) jest funkcją ciągłą ze względu na wszystkie swoje zmienne. Rozpatrzymy trzy przypadki.


Konsekwencją jest to, że nie można rozróżnić między przyspieszeniem układu, a przyspieszeniem grawitacyjnym. Ta zasada jest punktem wyjścia ogólnej teorii względności Einsteina.


Zjawisko zwilżania jest bardzo ważne w wielu procesach technologicznych, np. wytwarzania materiałów kompozytowych, nakładania powłok metalicznych. Zwilżalność odgrywa istotną rolę w korozji atmosferycznej, a także przy nanoszeniu farb, lakierów czy powłok organicznych. W celu podniesienia odporności na korozję na metalach lub stopach wytwarza się hydrofobowe powłoki, które ograniczają zwilżalność materiału przez elektrolit. Kąt zwilżania większy od zera umożliwia unoszenie się na powierzchni cieczy ciał stałych o gęstości większej od gęstości cieczy. Zjawisko to wykorzystywane jest w procesie flotacji, która polega na rozdzieleniu ciał stałych rozdrobnionych wykorzystując różnice zwilżalności. Kąt zwilżania zwiększa się podczas impregnacji tkanin, dzięki czemu uzyskują one wodoodporność.


Zauważmy, że środek masy układu punktów materialnych zależy tylko od mas tych punktów i od wzajemnego ich rozmieszczenia, a nie zależy od wyboru układu odniesienia. Dla ciał o regularnym kształcie środek masy pokrywa się ze środkiem geometrycznym.


Do krystalizacji mik dochodzi w końcowych etapach krzepnięcia stopu (zob.  Krystalizacja magmy  ). Z reguły tworzą kryształy wielkości milimetrów. Duże kryształy, wielkości centymetrów i większe, powstają w pegmatytach, gdzie krystalizacja z resztkowego stopu zachodzi w warunkach wysokiego uwodnienia i obecności gazów. Znane są biotyty, których powierzchnie osiągały 70 \(m^2\) oraz muskowity o wadze 85 ton [1].


Jednak różnorodność opcji egzotycznych (względem ich konstrukcji i działania) stwarza trudności z ich klasyfikacją. Jedna z nich opiera się na takich kryteriach:


Woda występująca w warstwie wodonośnej, która ograniczona jest od góry nadkładem utworów nieprzepuszczalnych i całkowicie wypełniona wodą, znajduje się pod ciśnieniem większym od ciśnienia atmosferycznego. Ciśnienie to nazywane jest ciśnieniem piezometrycznym. Na granicy warstwy wodonośnej i nadkładu znajduje się zwierciadło napięte przyjmujące kształt powierzchni stropowej warstwy wodonośnej [3], (Rys. 2).


Jeżeli ruch rakiety odbywa się w przestrzeni kosmicznej, to siły zewnętrzne  \( {\bf F}_{zew} \) są do zaniedbania i wtedy zmiana pędu rakiety jest równa sile ciągu (jest spełniona zasada zachowania pędu). Natomiast gdy ruch odbywa się w pobliżu Ziemi (np. tuż po starcie), to wówczas  \( {\bf F}_{zew} \) reprezentuje ciężar rakiety i siłę oporu atmosfery i trzeba ją uwzględnić. Konstruktorzy rakiet starają się uzyskać jak największą siłę ciągu aby przezwyciężyć  \( {\bf F}_{zew} \). Na przykład rakieta Saturn 5, o masie ponad  \(  3000 \)  ton, wytwarzała przy starcie siłę ciągu  \(  40 \)  MN.


Częstotliwość rezonansowa energii przejścia nie jest łatwa do zapamiętania (np. częstotliwość benzenu może wynosić 400.132869 MHz). Aby uzyskać wygodniejszą liczbę podaje się tzw. przesunięcie chemiczne (jest niezależne od pola i jest podawane w ppm (parts per milion) (skala 0-10 ppm), które definiuje się w sposób następujący (równanie ( 2 ) ):


Instrumenty udziałowe z kolei poświadczają, że ich posiadacz ma prawo do części majątku emitenta. W tym przypadku nie chodzi o pożyczkę, lecz o nabycie części tego majątku – nie powstaje więc żadne zobowiązanie ze strony emitenta i nie ma on obowiązku zwrotu otrzymanych środków. Inwestor może zamienić zakupione aktywa na gotówkę lub inne walory sprzedając je na rynku wtórnym. Typowymi papierami wartościowymi w tym przypadku są akcje, reprezentujące określoną część majątku spółki akcyjnej (lub komandytowo-akcyjnej). Zatem emisja akcji to forma pozyskiwania lub powiększenia własnego kapitału przez wspomniane spółki.


Okazuje się, że warunkiem zachowania pędu przy transformacji z jednego układu odniesienia do innego jest uwzględnienie zależność masy ciała  \( m \) od jego prędkości  \( V \), danej następującym wyrażeniem


Wykres tej zależności nosi nazwę krzywej kalibracji. Krzywe kalibracyjne przygotowuje się przy wykorzystaniu polimerów o znanych masach cząsteczkowych w celu wyznaczenia objętości eluenta i wykreślenia logarytmu masy cząsteczkowej w funkcji objętości eluenta lub czasu retencji. Cząsteczki o rozmiarach większych od rozmiarów porów wypełniacza przechodzą pomiędzy ziarnami wypełniacza (limit wykluczenia  \( {V}{_o} \)). Cząsteczki o rozmiarach poniżej pewnego rozmiaru wnikają w pory i ulegają wymywaniu prawie w tym samym położeniu. Nazywa się to granicą przenikania ( \( {V}{_c} \)). Krzywa kalibracji obowiązuje w zakresie między granicą wykluczenia, a granicą przenikania. W tym zakresie im większa cząsteczka, tym szybciej jest wymywana, a im mniejsza cząsteczka, tym później jest wymywana. Krzywe kalibracyjne o dużym nachyleniu uzyskuje się dla wypełniaczy o dużych rozmiarach porów (do pomiaru większych cząsteczek), a krzywe o łagodnym nachyleniu uzyskuje się dla wypełniaczy o małych rozmiarach porów (do pomiaru mniejszych cząsteczek). Im łagodniejsze nachylenie krzywej, tym większa różnica w objętości eluenta pomiędzy pikami dla polimerów o małych różnicach w masie cząsteczkowej, czyli tym większa rozdzielczość metody [1], [2], [3].


Płaszcz ziemski występuje pomiędzy skorupą ziemską a jądrem ziemskim (zob.  Geosfery  ). W porównaniu do skorupy jest to sfera bardziej ujednolicona. W obrębie płaszcza zachodzi ruch materii w prądach konwekcyjnych, będących podstawowym mechanizmem napędowym dla tektoniki płyt litosferycznych i górotwórczości (zob.  Procesy strefy subdukcji  ), [1], w nim generowanych jest wiele naprężeń uwalnianych podczas trzęsień ziemi (zob.  Rozmieszczenie trzęsień ziemi  ). Selektywne wytapianie skał jego górnej części dostarcza stopów, które migrują w części skorupowe Ziemi (zob.  Rodzaje magmy ).


Jeśli jądra atomowe są bombardowane cząstkami posiadającymi bardzo dużą energię (rzędu kilkaset MeV), wówczas następuje rozszczepienie jąder atomowych. Nietrwałe ciężkie jądra atomowe naświetlane protonami ulegają rozpadowi na dwa fragmenty o porównywalnych liczbach masowych i równocześnie następuje emisja 2 lub 3 neutronów. Neutrony powstające podczas rozszczepienia jąder atomowych są zdolne do rozszczepienia nowo powstałych jąder atomowych, które powstały z rozszczepienia jądra atomowego ciężkiego izotopu (np.  \( \ce{^{235}_{92}$U$} \)). Liczba neutronów, które powstają podczas rozszczepienia jąder jest znacznie większa niż liczba neutronów padających, co prowadzi do zajścia reakcji łańcuchowej w czystym izotopie uranu  \( \ce{^{235}_{92}$U$} \).


Zdiagenezowane tufity, w których w wyniku podmorskiego wietrzenia doszło do transformacji materiału piroklastycznego w minerały ilaste z grupy montmorylonitu, nazywane są bentonitami( Rys. 3 C).


Marża zysku netto jest nazywana również wskaźnikiem ROS (skrót od angielskiej nazwy return on sales) lub wskaźnikiem rentowności sprzedaży netto.


Grzbiety śródoceaniczne obfitują w trzęsienia ziemi (zob. Związek trzęsień ziemi z tektoniką płyt ), ale ich skutki dla ludzi są mniejsze. Większa część oceanów jest sejsmicznie spokojna [6].


Istotną postacią tego etapu była Elizabeth Noelle-Neumann (1916-2010), autorka teorii spirali milczenia, która lansowała hasło powrotu do silnych mediów, a jej badania pozwoliły na nowo odkryć siłę środków masowego przekazu” [4] (zob. Spirala milczenia ).


Udziały raty kapitałowej i odsetkowej w (łącznej) równej racie kredytu są wielkościami zmiennymi w każdym okresie procentowym, przy czym stopniowo rośnie udział raty kapitałowej kosztem raty odsetkowej. Wysokość odsetek w n-tej racie równej wyznacza się na podstawie stanu zadłużenia (tj. kredytu pozostałego do spłaty) na początku n-tego okresu procentowego. Z kolei rata kapitałowa zawarta w n-tej racie równej jest różnicą między ratą równą a wysokością odsetek [1].


Przypomnijmy, że pojęcie całki oznaczonej Riemanna zostało przez nas zdefiniowane dla funkcji ograniczonej, określonej na przedziale domkniętym i ograniczonym. Ze względu na praktyczne zastosowania istnieje potrzeba rozszerzenia tego pojęcia na przypadek funkcji działającej na przedziale nieograniczonym lub funkcji nieograniczonej. Na początek zdefiniujmy całkę niewłaściwą funkcji określonej na przedziale postaci  \( [a,+\infty) \), następnie  \( (-\infty,b] \), a dalej na całym zbiorze liczb rzeczywistych.


Ruch wody morskiej wygasa na pewnej głębokości, zwanej podstawą falowania. Podstawa falowania występuje na różnej głębokości w zależności od typu morza i siły falowania (Rys. 1). Na Bałtyku osiąga maksymalnie około 30 m głębokości, w morzach otwartych i oceanach 100 m, a w niektórych przypadkach sięga nawet 300 m.


Jak już powiedzieliśmy wcześniej gęstość prądu jest wektorem i dlatego ten związek pomiędzy gęstością prądu, a natężeniem pola elektrycznego w przewodniku zapisujemy często w postaci wektorowej


Widzimy, że wynik nakładania się fal (interferencji) zależy wyłącznie od różnicy faz  \( \varphi  \). Dla  \( \varphi  \) = 0 fale są zgodne w fazie i wzmacniają się maksymalnie (amplituda  \( A’ \) osiąga maksimum), a dla  \( \varphi = 180^o \) fale są przeciwne w fazie i wygaszają się (amplituda  \( A’ = 0 \)). Oczywiście dla pozostałych wartości  \( \varphi  \) otrzymujemy pośrednie wyniki nakładania się fal.


We wzorze (1) poszczególne symbole oznaczają: F – energia swobodna, G – entalpia swobodna, V – objętość, T – temperatura, A – powierzchnia ciała stałego lub cieczy,  \( {n_i} \) – liczba moli substancji „i”.


Śmierć człowieka W latach 70. XX w. Michel Foucault ogłosił  „śmierć człowieka”. To apokaliptyczne sformułowanie oznacza konstatację sytuacji, która wcale nie jest nowa, ale w mocny sposób została wyeksplikowana dopiero przez poststrukturalizm. Człowiek – twierdzi Foucault – jest na tyle mocno uwikłany w struktury językowe, że jego przekonanie o własnej autonomiczności i władzy nad samym sobą jest iluzoryczne. W rzeczywistości jest w pełni kształtowany przez otaczające go dyskursy. Nie tyle język „należy do niego”, ile on „należy do języka” – rozpływa się w nim, bardziej jest „mówiony” niż mówi.


Warunki klimatyczne zabezpieczają pozyskanie budulca dla lodowca, czyli odpowiednią ilość opadu śnieżnego oraz jego trwałość. Istotne znaczenie mają:


Tym samym otrzymaliśmy liczbę zderzeń, których doznaje cząsteczka w czasie  \( t \). Widać, że zależy ona od rozmiarów cząsteczek i od ich liczby w jednostce objętości. Wprowadzimy teraz pojęcie średniej drogi swobodnej  \( {\overline{{\lambda }}} \).


Wodorosole, zwane solami kwaśnymi, pochodzą od kwasów wielowodorowych. Podczas reakcji syntezy tylko część atomów wodoru jest zastępowana przez metal lub jon amonowy. Można je przedstawić ogólnym wzorem:


Przewodnictwo elektryczne czyli przenoszenie ładunku elektrycznego w wyniku ruchu elektronów (dążenie do wyrównania potencjałów elektrycznych). Równanie, zwane prawem Ohma, ma postać


Kultura jako język nieświadomości Sformułowanie „kultura mówi” można zinterpretować także na sposób psychoanalityczny – kulturę odczytujemy wówczas jako język naszej nieświadomości. Dzieła i zachowania kulturowe – to, jak działamy, jak się ubieramy, jakie mity i baśnie tworzymy – są ekspresją nie tylko naszej świadomej intencji, ale także nieuświadomionych czynników o bardziej fundamentalnym znaczeniu.


NBP działa na rzecz stabilności systemu finansowego oraz kształtuje warunki niezbędne do rozwoju systemu bankowego. W tym celu:


Metody dynamiczne uwzględniają zmianę wartości pieniądza w czasie za pomocą rachunku dyskontowego, co zapewnia porównywalność przepływów pieniężnych występujących w różnych okresach cyklu życia projektu inwestycyjnego. Ta cecha sprawia, że metody dynamiczne w porównaniu z metodami statycznymi uważane są za lepsze pod względem metodologicznym i mają szersze zastosowanie w praktyce gospodarczej. W rachunku dyskontowym będącym podstawą metod dynamicznych zakłada się, że wpływy i/lub wydatki pojawiają się na końcu danego roku w okresie życia projektu inwestycyjnego. Sposób rozłożenia przepływów pieniężnych w poszczególnych latach trwania projektu inwestycyjnego (np. osiąganie większych wpływów na początku okresu eksploatacji lub na końcu) ma wpływ na opłacalność przedsięwzięcia ocenianą przy pomocy metod dynamicznych. Metody statyczne i dynamiczne oceny efektywności projektów inwestycyjnych różnią się również pod względem stosowanych w obliczeniach kategorii wielkości finansowych. W tych pierwszych wykorzystuje się kategorie memoriałowe: koszty (nakłady), przychody, zyski oraz straty, w tych drugich - kategorie kasowe: przepływy pieniężne, tj. wpływy i wydatki. Do metod statycznych oceny efektywności projektów inwestycyjnych zalicza się:


W warstwie całkowicie wypełnionej wodami wgłębnymi występuje tylko strefa saturacji, a nieprzepuszczalny nadkład spełnia rolę strefy aeracji. Natomiast, w warstwach wypełnionych częściowo wodą wyróżnia się wszystkie trzy strefy, czyli saturacji, wzniosu kapilarnego i aeracji.


Ziemia posiada i utrzymuje własne pole magnetyczne. Indukowane jest ono przez prądy elektryczne generowane przepływem materii w jądrze zewnętrznym. Pole magnetyczne jest polem dipolowym, czyli dwubiegunowym, którego model przedstawiony został na Rys. 1 [1], [2], [3]. Bieguny pola magnetycznego zlokalizowane są w pobliżu biegunów geograficznych i desygnowane są tymi samymi nazwami. Co pewien czas dochodzi do przebiegunowania, czyli rewersji biegunów i powstania odwrotnego pola magnetycznego (zob. Przesłanki i dowody aktualne teorii tektoniki płyt ), [4].


Retencja to zdolność do gromadzenia i przetrzymywania wody na i w obrębie skorupy ziemskiej. Rozróżnia się retencję oceanów, retencję wody słodkiej na powierzchni kontynentów, retencję podłoża i retencję atmosfery. Pojęcie retencji (tzw. małej retencji) odnosi się też do mniejszych jednostek, używane jest w stosunku do zdolności gromadzenia wody w lasach lub małych zbiornikach naturalnych i sztucznych (Rys. 3).


Natomiast wartość pola  \( \mathbf{B} \) wokół przewodnika z prądem można obliczyć, korzystając z prawa Ampère'a.


Zaletą ogniwa wodorowo-tlenowego jest duża gestość prądu wymiany reakcji z wodorem. Schemat ogniwa wodorowo-tlenowego jest przedstawiony na Rys. 1.


Formatowanie radia Medialne koncerny muszą formatować swoje oferty programowe, aby z jednej strony – przyciągnąć jak największą liczbę reklamodawców, z drugiej – jak najlepiej określić grupę docelową swoich odbiorców [6]. Formatowanie związane jest z konstrukcją takiej oferty programowej, która spowoduje ściągnięcie jak największej liczby słuchaczy spełniających kryterium, jakim jest wybrana grupa docelowa, dla której radio  tworzy swoją ofertę [1].


Taki obszar nazywamy trapezem krzywoliniowym w sensie biegunowego układu współrzędnych. Jego pole możemy obliczyć korzystając z następującego twierdzenia.


Wiązania kowalencyjne występują zazwyczaj pomiędzy atomami węgla w związkach organicznych. Dla każdego z tych atomów węgla, 4 jest numerem walencyjnym. Dzięki temu, atomy węgla są zdolne do tworzenia  (wiązań podwójnych i potrójnych), które zwiększają stopień nienasycenia związku organicznego. Ze względu na zdolność wiązania się atomów węgla przez trwałe wiązania chemiczne (katenacja), większość związków organicznych jest zbudowana z pierścieni lub łańcuchów węglowych o różnej długości i kształcie. Zdolność ta wynika z charakteru niepolarnego wiązania pomiędzy atomami węgla. Rozkład elektronów pomiędzy tymi dwoma pierwiastkami chemicznymi zależy od tych samych wartości ich elektroujemności (2,55) i nie powoduje powstawania elektrofilu.


Rozważmy rozchodzenie się impulsu falowego (fali) wzdłuż długiego naprężonego sznura w kierunku  \( x \) jak na Rys. 1


Litosfera oceaniczna powstaje w strefie akrecji (zob.  Skorupa oceaniczna  ). W momencie powstania jest gorąca. W miarę tworzenia się nowej skorupy, starsza oddala się od strefy akrecji i ochładza się. Jej ruch jest spowodowany przez nacisk mas skalnych grzbietu oceanicznego, który jest wyniesiony znacznie ponad dno oceaniczne równi abysalnej (zob.  Architektura i procesy strefy rozrostu oceanicznego  ), [4], [5] oraz przez wleczenie przez konwekcję w płaszczu Ziemi. W płaszczu występuje ruch materii, który generowany jest przez gradient temperaturowy (zob.  Ciepło Ziemi  ). W strefach przyjądrowych materia jest podgrzewana, przez co unosi się ku górze do stref podskorupowych. Kolejno ulega ochłodzeniu, co powoduje jej opadanie. Taki ruch odbywa się strumieniowo, w obiegu zamkniętym. W jego wyniku tworzą się komórki konwekcyjne [6]. Istnienie komórek, obejmujących cały płaszcz Ziemi, zostało potwierdzone przez tomografię sejsmiczną (zob.  Mechanizm kolizji  ), [7], [8]. Ochłodzona, gęsta litosfera oceaniczna zanurza się pod płytę górną w strefie subdukcji, ciągnąc za sobą całą płytę dolną [9].


Nazewnictwo polimerów na ogół opiera się na nazwie monomeru wchodzącego w skład polimeru. Polimery, które zawierają tylko jeden rodzaj monomeru ( \( \ce{A} \) ) są nazywane homopolimerami (zob. Rys. 1 ). Mogą one zostać przedstawione w sposób następujący:  \( {-}\ce{[A}{-}\ce{A}{-}\ce{A}{-}\ce{A}{-}\ce{A}{-}\ce{A]}{-} \). Nazwę tych polimerów tworzy się przez umieszczenie przedrostka 'poli−' przed nazwą monomeru, z którego zbudowany jest polimer. Na przykład, polistyren to nazwa polimeru wytworzonego z monomeru styrenu (winylobenzenu). Natomiast polimery zawierające dwa lub więcej typów monomerów ( \( \ce{A} \) i  \( \ce{B} \) ) są znane jako kopolimery. Mogą one zostać zapisane w sposób następujący:  \( {-}\ce{[A}{-}\ce{B}{-}\ce{A}{-}\ce{B}{-}\ce{A}{-}\ce{A]}{-} \). Ich nazwy tworzy się przez podanie nazw monomerów połączonych prefiksem ‘−co−‘ z przedrostkiem 'poli−', np. kopolimer styrenu i arrylonitrylu nosi nazwę poli(styren-co-akrylonitryl).


Laktyd jest cyklicznym dimerem kwasu mlekowego i może on występować w postaci trzech stereoizomerów L, D i L,D (mezo laktyd) jak przedstawiono na Rys. 3.


W ostatnich latach wielką popularność zdobyła metoda Structure-from-Motion (zob.  Metoda SfM), która dzięki automatyzacji otworzyła wrota fotogrametrii dla szerokiego grona użytkowników. Nadto metoda zaciera – niegdyś ostre – granice pomiędzy fotogrametrią lotniczą i naziemną. Lektura podręcznika, w szczególności rozdziału "Orientacja zdjęć w przestrzeni", pozwala zrozumieć jak działa SfM, gdyż metoda stosuje rozwiązania wypływające z wieloletniego dorobku fotogrametrii. Metody automatyczne szybko prowadzą do wyniku, ale bardzo trudno jest ocenić jego jakość bez zrozumienia, które elementy procesu są kluczowe i mogą zawieść ( Murphy: "Jeśli coś może pójść źle, to pójdzie"). Dlatego warto sięgnąć do teorii, która jest syntetycznie przedstawiona w "Podstawach fotogrametrii".


Kolejnym ważnym interesariuszem1 (podmiotem) w komunikacji wewnętrznej HR z przedsiębiorstwem są reprezentacje pracowników: rady pracowników i związki zawodowe (mają uprawnienia do współdecydowania o układach zbiorowych pracy, regulaminie pracy i wynagrodzenia, pakietach socjalnych, restrukturyzacji zatrudnienia, zwolnieniach grupowych).


Bieguny magnetyczne co pewien czas zmieniają swoje położenie na odwrotne (zob. Pole magnetyczne Ziemi ). Układ odwrotny nazywany jest magnetyczną rewersją biegunową. Odwrócenia te widoczne są  w skałach różnego wieku, zostały zaobserwowane zarówno w skałach wulkanicznych lądowych, w intruzjach magmowych, jak i w bazaltowych skałach wulkanicznych, które budują dna oceanów [5], [6]. W Polsce można odwrócenie to zaobserwować w intruzji andezytowej na Górze Wżar w Gorcach [7]. Lawa  podczas krystalizacji zapisuje aktualny zapis pola magnetycznego ( Rys. 2 ), [8], [9], [10]. Symetryczne pasy bazaltowe oceanów rejestrują normalne i odwrócone pole magnetyczne, układając się symetrycznie wzdłuż grzbietów oraz wykazując bezpośrednią korelację z rozkładem wiekowym skał den oceanicznych ( Rys. 1 ), [4].


Cechami diagnostycznymi skaleni jest połysk szklisty, który jest połyskiem mocnym, dobra łupliwość w dwóch kierunkach, wysoka twardość oraz jasne zabarwienia ( Rys. 1  ), [1], [6]. W skałach magmowych skalenie dość często występują w kryształach automorficznych lub hipautomorficznych (zob.  Struktury skał magmowych  ). Skalenie powszechnie tworzą formy zbliźniaczone. Plagioklazy występują głównie w formach bliźniaków wielokrotnych, podczas gdy skalenie potasowe w formach bliźniaków dwukrotnych (zob.  Pokrój minerałów i forma skupień  ). Inną cechą typową dla skaleni jest tworzenie kryształów o budowie pasowej, gdzie jądro skaleniowe obleczone jest serią koncentrycznych powłok ( Rys. 4  A), [2], [6]. Zwykle jądro jest ciemniejsze, zbudowane jest ze skalenia wapniowego, a powłoki okalające występują w sekwencji jaśniejących barw i odpowiadają składem skaleniom z większą zawartością sodu ( Rys. 4  A). Budowa pasowa jest dobrze widoczna w większych kryształach.


Podział na różne typy łupków prowadzony jest ze względu na obecność charakterystycznego minerału, nadającego skale metamorficznej szczególne cechy, które zaznaczają się w jej obrazie makroskopowym. Minerał                                                                                ten, zwany indeksowym, może być dominujący w skale, jak kwarc w łupkach kwarcytycznych, czy talk w łupkach talkowych. Może też stanowić jeden ze składników charakterystycznych, jak grafit, który w łupkach grafitowych jest minerałem akcesorycznym, czy chloryt, który występuje równorzędnie lub podrzędnie z kwarcem w łupkach chlorytowych.


W 1856 r. francuski inżynier Henry Darcy sformułował wzór, w którym została określona prędkość przepływu v:


Polimery naturalne wykazują liczne i pożądane cechy, do których należą: duża liczebność, plastyczny charakter, biodegradowalność, a co za tym idzie biostabilność i biokompatybilność. Oznacza to, że polimery naturalne sprzyjają adhezji komórek i nie wywołują skutków ubocznych, w tym cytotoksyczności i odpowiedzi antygenowej w kontakcie z organizmami żywymi oraz wykazują względnie długi okres życia. Wiele naturalnych polimerów (jak np. kolagen, żelatyna, alginian, itd.) tworzy także hydrożele. Dzięki tym własnościom polimery naturalne znalazły zastosowania m.in. w kontrolowanym dostarczaniu genów i leków (umożliwiają zminimalizowanie strat leku i ograniczają toksyczność leku względem zdrowej tkanki), czy w medycynie (do regeneracji kości lub w terapiach antynowotworowych (np. chitozan niszczy błonę komórek nowotworowych (mięsaka i raka wątroby) indukując ich apoptozę). Dodatkowo, kauczuk, chitozan, kwas alginowy czy białko można przekształcić we włókna w odpowiednim procesie formowania włókien.


Jak wynika z naszego codziennego doświadczenia w ruchu obrotowym ważna jest nie tylko wartość siły, ale to gdzie i pod jakim kątem jest ona przyłożona. Na przykład, drzwi najłatwiej jest otworzyć przykładając siłę na ich zewnętrznej krawędzi i pod kątem prostym do płaszczyzny drzwi. Siła przyłożona wzdłuż płaszczyzny drzwi jak i siła przyłożona w miejscu zawiasów nie pozwalają na ich obrót. Dla ruchu obrotowego wielkością, która odgrywa rolę analogiczną do siły w ruchu postępowym jest moment siły (tzw. moment obrotowy)  \( \boldsymbol{\tau} \), zdefiniowany następująco:


a po podstawieniu  \( {U_{{x}}'=\frac{\mathit{\Delta x'}}{\mathit{\Delta t'}}} \) oraz   \( {U_{{x}}=\frac{\mathit{\Delta x}}{\mathit{\Delta t}}} \)


Niezwykle trudno przedstawić grupę najmłodszych millenialsów, urodzonych na przełomie wieku XX i XXI, a także później i nazywanych generacją Z, post-millenialsami, „cyfrowym pokoleniem”, a także generacją C (connect, communicate, change),  „pokoleniem @”, czy „pokoleniem N” (net). Przedstawiciele tej grupy nie znają świata bez internetu, a Polacy urodzeni w tym okresie nie pamiętają czasu, kiedy nasz kraj nie stanowił części Unii Europejskiej. Prowadzą równoległe życia na forach społecznościowych i w grach. Nie widzą różnic między życiem on- i offline. Są nastawieni na automatyzację, którą traktują jako naturalny proces. Chętnie uczą się sami i przy wsparciu technologicznych narzędzi, a także alternatywnych metod. Nie lubią klasycznych lekcji i wykładów. Niezwykle za to cenią sobie elastyczny czas pracy i niekonwencjonalne zajęcia. Jak każde młode pokolenie, również generacja post-millenialsów wypracowała własny język, często bardzo specjalistyczny, np. związany z praktykami informatycznymi, którego nie rozumieją starsze pokolenia.


Skutki rezonansu mogą być zarówno pozytywne jak i negatywne. Z jednej strony staramy się wyeliminować przenoszenie drgań na przykład z silnika na elementy nadwozia w samochodzie, a z drugiej strony działanie odbiorników radiowych i telewizyjnych jest możliwe dzięki wykorzystaniu rezonansu elektrycznego. Dostrajając odbiornik do częstości nadajnika spełniamy właśnie warunek rezonansu. Zjawisko rezonansu jest bardzo rozpowszechnione w przyrodzie.


Jeżeli praca nieobjętościowa nie jest wykonywana,  \( W_{el} = 0 \) i proces przebiega przy stałym ciśnieniu (proces izobaryczny), to:


Polimeryzacja na granicy faz może przebiegać z udziałem mieszania lub bez mieszania. Jeżeli podczas reakcji polimeryzacji zastosujemy mieszanie, zwiększa się powierzchnia międzyfazowa co skutkuje wyższą wydajnością procesu. Jeżeli chcemy otrzymać polimer w postaci kapsułek, wielkość kapsułek zależy od szybkości mieszania [3]. Polimeryzacja na granicy faz wykazuje wiele zalet:


Pierwsze trzy segmenty nie funkcjonują odosobniono, zachodzą bowiem między nimi różne relacje i powiązania (Rys. 2). Dlatego to na nich będzie skupiona uwaga w danym podręczniku. Skrótowo natomiast zostanie poddany analizie rynek depozytowo-kredytowy, z uwagi na ten fakt, że jest on szczegółowo opisany w podręcznikach z bankowości.


Założył on, że fotony (jak cząstki) zderzają się z elektronami swobodnymi w bloku grafitu. Podobnie jak w typowych zderzeniach (np. kul bilardowych) zmienia się w wyniku zderzenia kierunek poruszania się fotonu oraz jego energia (część energii została przekazana elektronowi). To ostatnie oznacza zmianę częstotliwości i zarazem długości fali. Sytuacja ta jest schematycznie pokazana na Rys. 3.


Pierwsza część podręcznika przytacza krótką historię rozwoju gospodarczego i wprowadza Czytelnika w świat finansów. Ponieważ każda gospodarka składa się z dwóch sfer – sfery realnej (produkującej dobra i świadczącej usługi) oraz sfery finansowej (obsługującej podmioty sfery realnej i finansowej), to kolejne dwie części poświęcono roli, strukturze i mechanizmom sfery finansowej oraz gospodarce finansowej typowych przedstawicieli sfery realnej (przedsiębiorstw). Na pierwszą część składają się dwa rozdziały:


Ponieważ  \( \hskip 0.3pc \Delta\Phi(y-x)=0\hskip 0.3pc \) dla  \( \hskip 0.3pc y \in \Omega_ {\varepsilon},\hskip 0.3pc \) ostatni wzór możemy zapisać w postaci


Okazuje się ponadto, że spin jest skwantowany przestrzennie i że dla danego stanu orbitalnego są możliwe dwa kierunki spinu czyli, że rzut wektora spinu na oś  \( z \) może przyjmować tylko dwie wartości co określa spinowa liczba kwantowa  \( s \), która może przyjmować dwie wartości  \( s \) = ± ½.


W wekslu trasowanym wystawca (trasant) zleca trasatowi zapłatę wymienionej sumy pieniężnej na rzecz remitenta (posiadacza weksla, wierzyciela). Dopiero po akceptacji weksla przez trasata (który staja się akceptantem) staje się on głównym dłużnikiem wekslowym.


Średnią skalę zdjęcia lotniczego \(\frac {1}{m}\) liczy się względem płaszczyzna odniesienia (Rys. 3):


W analizie zmian w czasie w okresie wieloletnim baza porównań może być stała (porównujemy zawsze do tego samego roku) lub zmienna (do roku poprzedzającego). Tempo zmian i indeks dynamiki są lepsze od przyrostu absolutnego w tym sensie, że pokazują relatywne zmiany w czasie. Jednak powstaje problem przy tempie zmian i wskaźniku dynamiki, kiedy porównywane wielkości przyjmują wielkości zero lub przynajmniej jedna z nich jest ujemna (np. w roku bazowym występuje strata netto, a w roku badanym zysk netto). W drugim przypadku można wykorzystać wartości bezwzględne.


Specyficzna forma moreny powstaje w środowisku wodnym. Wytapiany z lodowca materiał talasoglacjalny jest deponowany wspólnie z materiałem właściwym dla środowiska sedymentacyjnego. Takie osady nazywane są morenami subakwalnymi (podwodnymi) [2], [9]. Powstają na dnie zbiorników, do których wpływają lodowce szelfowe lub jęzory lodowcowe.


Weksel własny zawiera przyrzeczenie jego wystawcy do zapłaty wymienionej na nim sumy pieniężnej. W tym przypadku to wystawca weksla jest głównym dłużnikiem wekslowym.


Inne formy skał osadowych powstają przez depozycję materiału, która koncentruje się na ograniczonym obszarze. Powszechne w przyrodzie są formy liniowe, czyli wąskie i wydłużone, które przyjmują kształty wałów, pręg, jęzorów (powstają podczas, np. depozycji fluwialnej, osuwiskowej lub lodowcowej). Przy zasilaniu punktowym (np. podczas osypywania lub obrywów) tworzą się zwarte formy, będące miejscowym nagromadzeniem materiału, tj. stożki i kopuły (Rys. 4). Stożki to formy swobodne lub przystokowe, są w przekroju poprzecznym trójkątne, a ich miąższość ulega redukcji na krótkim dystansie. Tworzą się przez                                                                                nagromadzenie materiału klastycznego. Kopuły są formami wypukłymi, zwykle obłymi w planie. Powstają przez swobodną depozycję klastyczną lub chemiczną, lub przez swobodny wzrost form organicznych, np. raf lub bioherm.


W przeciwieństwie do ciśnienia statycznego, ciśnienie kierunkowe wywołują ruchy górotwórcze i związane z nimi ruchy tektoniczne ( Rys. 3  ), [5], [6]. W płytkich strefach skorupy ziemskiej ciśnienie kierunkowe prowadzi do kruszenia i mielenia skał. Silne oddziaływanie ciśnienia kierunkowego prowadzi do powstania minerałów stressowych (np. dysten, łyszczyki, chloryty) i tekstur kierunkowych (laminacja, foliacja, lineacja)( Rys. 4  ), [5], [3], [2], [7], [8].


Czerty są konkrecjami upodobnionymi kolorystycznie i strukturalnie do skały otaczającej (Rys. 3). Powstają zwykle przez przesycenie krzemionką luźnych osadów węglanowych. Rozkład krzemionki w czertach jest różny. Skały o mniej więcej równomiernym rozkładzie są wewnętrznie jednorodne, natomiast w czertach o nierównomiernym rozkładzie występują obszary wzbogacone w krzemionkę, zwane jądrowymi, które otoczone są przez strefy ze zwiększoną ilością składnika pozakrzemionkowego, czyli skały otaczającej. Czerty mają zróżnicowane kształty. Występują w formach konkrecyjnych regularnych, które są w zarysie okrągłe lub owalne lub tworzą formy niesymetryczne.


Kolejny etap rozpoczęło wynalezienie filmu i kinowej emisji, które spowodowało powstanie pierwszej widowni masowej. Pokaz filmowy  zawsze był taki sam i dlatego zapewniał bardzo dużej ilości odbiorców identyczne przeżycie estetyczne i emocjonalne. Pozwoliło to na przekroczenie ograniczenia czasu i przestrzeni odbioru przekazu. Pokazało to, że media masowe mogły docierać do bardzo dużej liczby odbiorców, rozproszonych niemal po całym kraju, a nawet świecie. W odpowiedzi na ten fenomen Herbert Blumer (1939) stworzył ramy teoretyczne w ramach, których zdefiniował widownię medialną jako masę [2].


Tymczasem dla soczewek w rzeczywistych układach optycznych mamy do czynienia z aberracjami to jest ze zjawiskami zniekształcającymi obrazy i pogarszającymi ich ostrość.


W zależności od dominującego materiału podlegającego przemieszczeniu, wyróżnia się różne typy litologiczne spływów, najczęściej występują:


Żeby obliczyć pracę wykonaną przez zmienną siłę trzeba albo umieć obliczyć całkę (ewentualnie poszukać rozwiązania w tablicach), albo umieć obliczyć pole powierzchni pod krzywą, co w szczególnych przypadkach nie jest trudne.


Znajomość zagadnień związanych z szeroko rozumianym pojęciem energii jest konieczna dla wszelkich rozważań zarówno technologicznych, ekonomicznych, ekologicznych jak i społecznych. Żeby się o tym przekonać wystarczy sprawdzić jak istotną pozycją w budżecie domowym stanowią wydatki związane z zapotrzebowaniem na energię (zakupy żywności, opłaty za prąd, gaz, ogrzewanie czy paliwo do samochodu).


Fosforen – pojedyncza warstwa fosforu czarnego, to grafenopodobny materiał 2D o doskonałych właściwościach transportu ładunków, transportu termicznego i właściwościach optycznych.


Przejścia oscylacyjne (przejścia między stanami elektronowo-oscylacyjnymi) dostępne dla spektroskopii IR podlegają zasadzie wyboru, zgodnie z którą musi nastąpić zmiana momentu dipolowego podczas drgań cząsteczki. Dlatego np. drgania symetryczne, w czasie których nie następuje zmiana momentu dipolowego, a następuje zmiana polaryzowalności cząsteczki, są wykrywane tylko metodą RS ( Rys. 2 ). Grupy polarne, takie jak: grupa karbonylowa ( \( {>}{C}{=}{O} \)), hydroksylowa ( \( {–}{O}{H} \)), czy aminowa ( \( {–}{N}{H}{_2} \)) ze względu na dużą zmianę momentu dipolowego w stanie podstawowym wykazują silne pochłanianie promieniowania IR przy charakterystycznych częstościach. Natomiast grupy niepolarne, takie jak:  \( {C}{–}{C} \),  \( {C}{=}{C} \) czy \( {C}{≡}{C} \) ze względu na dużą zmianę polaryzowalności w stanie podstawowym wykazują silne rozpraszanie Ramana przy charakterystycznych częstościach. Rys. 2 podaje zakres występowania drgań charakterystycznych grup atomów.


Na Rys. 1 pokazany jest efekt wywołany przemieszczaniem źródła pola magnetycznego (magnesu) względem nieruchomej przewodzącej pętli (obwodu).


Uzyskane z INS i skorygowane do układu kamery kąty yaw, pitch, roll są współmierne względem kątów \(\omega , \phi , \kappa \), podobieństwa i różnice są następujące [5]:


Dzieląc obie strony równania przez  \( dt \) otrzymujemy wzór, który przedstawia szybkość zmian energii elektrycznej


Edukacja międzykulturowa, rozumiana jako próba zmiany postaw wobec przedstawicieli innych kultur lub grup etnicznych poprzez dostarczanie wiedzy, ma stosunkowo długą historię. Taki typ edukacji pojawił się już wtedy, gdy po drugiej wojnie światowej w Stanach Zjednoczonych Afroamerykanie i Amerykanie pochodzenia meksykańskiego zaczęli konkurować z osobami białymi na rynku pracy. Ówczesna edukacja międzykulturowa miała na celu zredukowanie napięć na tle rasowym i zwiększenie zrozumienia między przedstawicielami różnych grup etnicznych. Wiele programów edukacyjnych opierało się na badaniach psychologicznych, dotyczących interakcji międzyrasowych [2].