Dwutlenek węgla do atmosfery ziemskiej dostaje się w wyniku różnych procesów. W przeszłości geologicznej podstawowym jego źródłem był wulkanizm, który współcześnie odgrywa mniejszą rolę [3] (zob.  Wulkanizm [w:] Geologia. Ziemia i procesy endogeniczne.). Dwutlenek węgla produkowany jest przez spalanie (utlenianie), czyli reakcję chemiczną polegającą na łączeniu się węgla z tlenem: \({C+O_2=CO_2}{\uparrow }\). Zachodzi też przez rozkład substancji organicznej, w trakcie której następuje uwolnienie dwutlenku węgla i metanu do atmosfery [4] oraz przez oddychanie, czyli w procesie wymiany gazowej odbywającej się pomiędzy organizmami zwierzęcymi, a atmosferą. Wzbogacenie w dwutlenek węgla ma miejsce również przez działalność antropogeniczną (np. produkcję cementu i wapnia [5], podczas których wyprażane są węglany \({CaCO_3=CaO+CO_2}{\uparrow }\)). Węgiel jest składnikiem metanu \(CH_4\), który uwalniany jest do atmosfery z hydratów lub podczas wydobywania kopalin.


Wiener podkreślał swoistość i niesprowadzalność informacji do innych fenomenów: „Informacja jest informacją, a nie sprawą energii. Żaden materializm, który nie zgadza się z tym twierdzeniem, nie może przetrwać w dzisiejszych czasach” [5]. Był też przekonany, że nauka o wymianie informacji stanie się wkrótce najważniejszą wiedzą społeczną. Pisał: "Społeczeństwo można zrozumieć jedynie poprzez studiowanie informacji oraz związanych z nimi sposobów porozumiewania się. Przyszły rozwój informacji i sposobów porozumiewania się pomiędzy człowiekiem a mechanizmem, mechanizmem a człowiekiem, pomiędzy maszyną a maszyną – będzie odgrywał coraz większą rolę" [6]. Również Shannon uznawał autonomię informacji i jej niezależność od medialnych nośników [7].


Dekonstrukcja tekstu kulturowego W takich obszarach kultury jak sztuka, architektura lub moda praktyki dekonstrukcji pełnią często rolę subwersyjną lub demaskującą. Zgodnie z Derridą zakłada się, że sens tekstu jest rozproszony a tradycyjna interpretacja, która stara się go scalić, coś pomija. Ujawnienie tego, co ukryte, możliwe jest jednak dzięki zabiegowi dekompozycji kodów. Manfred Frank przeciwstawia tak rozumianą dekonstrukcję destrukcji. Podczas gdy destrukcja oznacza zniszczenie, redukcję, sprowadzenie do podstaw, dekonstrukcja to rozbiórka murów, na których została wzniesiona pewna tradycja, odsłonięcie ich i zbudowanie na nich czegoś nowego, w bardziej dobitnej formie.


Zgodnie z UoR wartość firmy stanowi różnicę między ceną nabycia określonej jednostki lub zorganizowanej jej części a niższą od niej wartością godziwą przejętych aktywów netto. Aktywa netto to aktywa jednostki pomniejszone o zobowiązania, odpowiadające wartościowo kapitałowi własnemu. Wartość godziwa określonych aktywów i zobowiązań jest zdefiniowana w art. 44b UoR.


Rys. 4 przedstawia wykres ciągu zbieżnego do zera (niebieski) oraz wykres ciągu ograniczonego (czerwony) i wykres ciągu, którego każdy wyraz jest iloczynem wyrazów poprzednich ciągów (zielony). Ponieważ prawie wszystkie wyrazy ciągu zbieżnego do zera leżą w przedziale  \( (-\epsilon,\epsilon) \) i wszystkie wyrazy ciągu ograniczonego lezą w przedziale  \( [-A,A] \), to prawie wszystkie wyrazy iloczynu tych ciągów leżą w przedziale  \( (-\epsilon A,\epsilon A) \). Z dowolności liczby  \( \epsilon \) otrzymujemy, że liczba  \( \epsilon A \) może też być dowolnie mała, czyli liczba zero jest granicą iloczynu wyjściowych ciągów.


Podział warstwowania przekątnego opiera się o wzajemny stosunek warstw. Różna orientacja dolnych powierzchni warstw powoduje wyróżnienie [1], [2], [7]:


Na podstawie tych wartości możemy, korzystając z zależności Model Bohra atomu wodoru-( 1 ), obliczyć energie kwantów promieniowania emitowanych (lub absorbowanych) przy przejściu między orbitami


Wyobraźmy sobie dwa zdjęcia na których zobrazowana jest scena reprezentowana przez punkt \(P\) na Rys. 1. Przecięcie bazy (wektora \(O_1O_2\)) z płaszczyznami zdjęć daje punkty epipolarne. Proste łączące punkty epipolarne z obrazami punktu \(P\) na zdjęciach (\(P'\!_1, P'\!_2\)) nazywa się liniami epipolarnymi.


Kopolimer SIS reprezentuje elastomery termoplastyczne, wytwarzane są na drodze kopolimeryzacji jonowej. Właściwości mechaniczne elastomerów SIS są podobne do właściwości wulkanizowanych kauczuków, charakteryzuje je wytrzymałość mechaniczna, odporność na ścieranie, i elastyczność. Kopolimery blokowe SIS są często mieszane z lepkimi żywicami, olejami i wypełniaczami, szeroko stosowanymi w klejach topliwych, uszczelniaczach, materiałach uszczelniających, taśmach gumowych, zabawkach, podeszwach do butów i produktach bitumicznych do nawierzchni drogowych i pokryć dachowych.


Powierzchnia czystego żelaza w kontakcie z powietrzem matowieje, ponieważ na skutek reakcji żelaza z tlenem z powietrza powstaje na jego powierzchni warstwa tlenkowa (warstwa pasywna). Żelazo w kontakcie z roztworami elektrolitów ulega korozji. Produktami korozji są wodorotlenki, tlenki, węglany i inne sole. Produkty korozji zależą od właściwości środowiska, z którym żelazo ma kontakt. W wysokich temperaturach żelazo w obecności tlenu ulega utlenianiu tworząc magnetyt  \( \ce{Fe_3O_4} \). Magnetyt powstaje również w reakcji żelaza z parą wodną w podwyższonych temperaturach. Żelazo reaguje z kwasami mineralnymi, podczas tej reakcji następuje wydzielanie wodoru. W rozcieńczonym roztworze kwasu azotowego V powstają sole żelaza (II), a w stężonym kwasie azotowym V powstają sole żelaza (III). W silnie stężonym kwasie azotowym V, żelazo ulega pasywacji. Powstająca warstwa tlenkowa (pasywna) jest oporna na działanie kwasów nie wykazujących właściwości redukujących. Warstwa pasywna obecna na powierzchni żelaza może zostać zniszczona poprzez działanie na nią kwasem o właściwościach redukujących np. kwasem solnym (HCl).


Skały mają zróżnicowany skład mineralny. Mogą być zbudowane z kryształów tylko jednego minerału, wówczas wyróżniane są skały monomineralne ( Rys. 2  B) - np. składające się z kalcytu wapienie lub marmury. Jednak większość odmian skalnych to skały polimineralne( Rys. 2  A), które składają się z większej ilości minerałów [5], [6].


Wanadowce tworzą związki chemiczne z siarką i fluorowcami. Podczas ogrzewania tlenku wanadu V ( \( \ce{V_2O_5} \)) w parach  \( \ce{CS_2} \) powstaje siarczek wanadu III  \( \ce{(V_2S_3)} \). Wanad może również tworzyć takie siarczki jak:  \( \ce{VS_2} \),  \( \ce{VS_3} \),  \( \ce{VS_4} \).


Czym są kompetencje? Kompetencje definiuje się jako połączenie wiedzy, umiejętności i postaw. Osoba kompetentna ma bowiem wiedzę na jakiś temat, posiada określone umiejętności (nazywane przez psychologów „wiedzą jak”, czyli wiedzą proceduralną), a także cechuje ją skłonność do negatywnego lub pozytywnego wartościowania, czyli postawa wobec kogoś lub czegoś. Kompetencje zdobywa się poprzez doświadczenie życiowe oraz w toku celowego i przemyślanego procesu uczenia się i wychowania. Kształtują się one pod wpływem wymagań jednostki w toku socjalizacji, uczestnictwa w kulturze, pracy zawodowej czy edukacji. Warto pamiętać, że to właśnie środowisko społeczne wyznacza standardy kompetencji oraz warunkuje procesy ich kształtowania, oceniania i sankcjonowania.


Wykorzystana literatura: Części e-podręcznika poświęcona elektrochemii została opracowana na podstawie następujących pozycji: 1. Adolf Kisza, Elektrochemia I, Jonika, Wydawnictwo Naukowo Techniczne Warszawa 2000 2. Adolf Kisza, Elektrochemia II, Elektrodyka, Wydawnictwo Naukowo Techniczne Warszawa 2001 3. Peter William Atkins, Chemia Fizyczna, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2001 4. Chemia dla inżynierów, praca zbiorowa pod redakcją Jacka Banasia i Wojciecha Solarskiego, Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie, Kraków 2000, Ośrodek Edukacji Niestacjonarnej


Fluoropolimery amorficzne są stabilne chemicznie i termicznie. Rozpuszczają się w rozpuszczalnikach fluorowych, mają niskie stałe dielektryczne a folie z nich wykonane są przezroczyste. Mają wyjątkowe właściwości w porównaniu z tradycyjnymi fluoropolimerami [1], [2].


Prawo Bragga podaje warunki, w jakich zachodzi dyfrakcja promieni Roentgena na krysztale. Rys. 1 pokazuje ugięcie wiązki promieni X na zespole równoległych płaszczyzn (linie przerywane). Odległość między płaszczyznami wynosi d.


Zatem każdego, kto lokuje w nie środki pieniężne można nazwać inwestorem, aczkolwiek w kontekście rozważań na temat rynku finansowego, jego instrumentów i uczestników, pojęcia inwestor używa się zwykle do osób nabywających instrumenty finansowe w celu uzyskania dochodu.


Właściwości Właściwości polifosfazenów są ściśle związane z podstawnikami organicznych, przyłączonymi do łańcucha głównego, mogą one zatem wykazywać cały wachlarz możliwości:


Wyznaczanie EOZ wcięciem wstecz jest mało efektywne w porównaniu do aerotriangulacji, gdyż wymaga, aby fotopunkty były na każdym zdjęciu. Algorytmy PnP są używane w procesie sukcesywnego dopasowania orientacji kolejnych zdjęć w szeregu (zob.  Metoda SfM). Wówczas w roli fotopunktów wykorzystuje się punkty wiążące o obliczonych współrzędnych 3D (punkty wiążące stają się pseudo-fotopunktami, ich współrzędne 3D nie są mierzone w terenie).


Niech na przykład  \( \lambda_2\,\lt\,\lambda_1\,\lt\,0 \). Punkt  \( (0,\,0) \) przestrzeni fazowej nazywa się wówczas zlewem. Podobnie jak w przypadku poprzednim, istnieje liniowa zamiana zmiennych  \( (\xi,\,\eta)\rightarrow (y_1,\,y_2) \) taka, że w nowych zmiennych układ ( 3 ) ma postać


W przypadku rat równych (annuitetowych) wysokość każdej spłacanej przez kredytobiorcę raty kredytu jest taka sama, przy założeniu stałego oprocentowania kredytu. Jeżeli oprocentowanie jest zmienne, wysokość raty kredytu może podlegać podwyższeniu lub obniżeniu w zależności od zmian stopy bazowej kredytu. Rata równa kredytu (przy założeniu spłaty rat z dołu, w terminach zgodnych z okresem kapitalizacji odsetek) określona jest wzorem [1]:


Getyt i lepidokrokit wraz domieszkami kwarcu i minerałów ilastych tworzą limonit (zob.  Skały żelaziste), [1], [2]. Limonity są powszechne w obrębie pokryw zwietrzelinowych, spoiw skał klastycznych oraz jako składniki poboczne i akcesoryczne w skałach klastycznych i węglanowych. Tworzą się w procesie limonityzacji [8]. Wodorotlenki żelaza powstają też jako pseudomorfozy po pirycie, hematycie, lub innych minerałach pierwotnych, które zawierają żelazo.


Czas naświetlania matrycy reguluje migawka – mechaniczna, elektroniczna lub hybrydowa (świat obrazu). Migawki mechaniczne zasłaniają matrycę, otwierają się tylko w momencie wykonywania zdjęcia. W przypadku migawki elektronicznej czas naświetlenia jest równy czasowi odczytu matrycy i przekazania do pamięci. Na Rys. 2 pokazana jest symbolicznie migawka szczelinowa położona bezpośrednio przed matrycą. Migawka może być umiejscowiona wewnątrz obiektywu – migawka centralna.


Chrom jest metalem odpornym na korozję na skutek pasywacji tlenkiem chromu (III) w reakcji z tlenem z powietrza


Jeżeli układ napędowy tej maszyny jest połączony z układem napędowym silnika Carnota, to energia  \( W \) zostanie zużyta na napędzanie chłodni Carnota. W wyniku tego do źródła ciepła zostanie dostarczone ciepło  \( Q_{1}' \) równe


Jeżeli wskazania prędkościomierza samochodu nie zmieniają się, oznacza to, że samochód porusza się ze stałą prędkością  \( v \), i jeżeli w pewnej chwili  \( t_{0} \) znajdował się w położeniu  \( x_{0} \) to po czasie  \( t_{} \) znajdzie się w położeniu  \( x \)


Kryształy rzeczywiste cechuje ruchliwość tworzących je atomów. Pod uproszczonym pojęciem atomu należy rozumieć, zależnie od typu kryształu: atom, jon lub cząsteczkę. Atomy nie tkwią nieruchomo w pozycjach równowagi w węzłach sieci krystalicznej, lecz są w nieustannym ruchu. Wszystkie atomy wykonują ruch drgający wokół położeń równowagi, naruszając idealną okresowość budowy kryształów. Amplituda i energia drgań sieci krystalicznej zwiększają się wraz z podwyższaniem temperatury. Wskutek fluktuacji energii niektóre atomy uzyskują na tyle dużą energię, że mogą opuścić swoje pozycje równowagi i ruchem stochastycznym przemieszczać się w inne położenie równowagowe lub w nieprawidłowe pozycje międzywęzłowe. Taki aktywowany cieplnie przypadkowy ruch atomów jest samodyfuzją w stanie stałym.


Fundusz Inwestycyjny Zamknięty to fundusz, który emituje certyfikaty inwestycyjne mające status papierów wartościowych.


Działalność erozyjna wewnątrz zbiornika jest wywołana skoncentrowanym przepływem wód. Odbywa się w miejscach wypływu wód podziemnych i prowadzi do powstania, kielichowatych w przekroju zagłębień w dnie misy. Występuje również w miejscach schodzenia prądów przydennych. Szczególne znaczenie erozyjne mają prądy grawitacyjne, które zwykle obciążone są materiałem klastycznym i na trasie swojego przepływu powodują wytworzenie kanałów (rynien) erozyjnych. Do uformowania form erozyjnych o typie nisz, dochodzi również podczas subakwalnych ruchów grawitacyjnych.


W pierwszej grupie instrumentem bazowym mogą być takie instrumenty finansowe: papiery wartościowe, stopy procentowe, kursy walutowe, indeksy giełdowe etc. Natomiast w drugiej – ceny towarów i surowców: metali, ropy naftowej, gazu, zboża, kawy, cukru, kakao etc.


Układ okresowy pierwiastków dzielimy na tzw. bloki energetyczne. Liczba grup pierwiastków mieszcząca się w obrębie danego bloku jest ściśle zależna od maksymalnej liczby elektronów, jaką może zmieścić dana podpowłoka. Rodzaj poziomów orbitalnych zapełnianych jako ostatnie przez atomy tego pierwiastka jest podstawowym kryterium jego przynależności do danego bloku.


Potocznie temperaturę rozumiemy jako miarę ciepłoty układu. Za pomocą dotyku, możemy, np. stwierdzić, które z dwóch ciał jest cieplejsze. Mówimy o nim, że ma wyższą temperaturę. Możemy również stwierdzić, że gdy dwa ciała o różnych temperaturach zetkniemy ze sobą (i odizolujemy od innych) to po dostatecznie długim czasie ich temperatury wyrównają się. Mówimy wtedy, że te ciała są w równowadze termicznej ze sobą. Formułujemy teraz postulat nazywany zerową zasadą termodynamiki.


Sacharydy, z uwagi na fakt, że każdy atom węgla tworzący łańcuch węglowodanowy jest asymetryczny i może przyjąć dwie konfiguracje (D– i L–) (zob. Izomeria związków organicznych-Rys. 3 ), za wyjątkiem pierwszego i ostatniego atomu węgla, występują w wielu formach izomerycznych. Konformację D– lub L– określa się w oparciu o orientację asymetrycznego atomu węgla położonego najdalej od grupy karbonylowej. W standardowej projekcji Fischera, jeśli grupa hydroksylowa znajduje się po prawej stronie łańcucha węglowego, cząsteczką jest D–węglowodanem ( Rys. 1 ), w przeciwnym razie jest to węglowodan L–.


gdzie: \(f\) – ogniskowa obiektywu, \(\phi _z\) – średnica otworu czynnego, czyli otworu przez który światło wpada do obiektywu.


Ponieważ energia kinetyczna elektronu jest równa  \( eU \) (elektron przyspieszony napięciem  \( U \)), więc otrzymujemy związek


W rzeczywistości wirtualnej postępuje więc hybrydyzacja komunikowania związana ze stopniowym minimalizowaniem znaczenia tekstu, pełniącego często wyłącznie rolę opisową dla przekazu obrazowego. Nie oznacza to, że obrazy zupełnie wyeliminowały tekst, rzadko też występują one samodzielnie. W informacyjnym transferze zazwyczaj towarzyszy im jakiś krótki tekst, lub muzyka. Tendencja do wizualizacji tekstu dotyczy przede wszystkim ludzi młodych [6]. Wszystkie te warunki przekładają się na dążenie do autonomizacji ikonicznej przestrzeni. Jak podkreśla William J.T. Mitchell: „(…) obrazy chcą takich praw, jakie posiada język, a nie przekształcania w język. Nie chcą być sprowadzone ani do „historii obrazów” ani do „historii sztuki”, lecz chcą być postrzegane jako złożone byty zajmujące zróżnicowane podmiotowe pozycje i tożsamości” [7].


Wskaźnik trwałości struktury finansowania (WTSF) stanowi relację kapitału stałego do aktywów ogółem:


Zazwyczaj nazwę polimery stosuje się do cząsteczek zbudowanych z łańcuchów i struktur organicznych – merów węglowodorowych. Istnieją jednak także związki wielkocząsteczkowe oparte o struktury zbudowane z łańcuchów i pierścieni, złożonych wyłącznie z atomów węgla oraz łańcuchy powstające z pierwiastków innych niż węgiel. Są to polimery nieorganiczne. Polimerem nieorganicznym określamy zatem układ, w którym występuje powtarzający się regularnie w strukturze związku mer nieorganiczny zawierający atom metalu lub półmetalu (metaloidu). Polimery nieorganiczne tworzone są, tak samo jak organiczne, w wyniku polimeryzacji łańcuchowej i polimeryzacji rodnikowej.


Procesy elektrochemiczne, które zachodzą na elektrodach w ogniwie elektrolitycznym spowodowane przepływem prądu elektrycznego dostarczonego z zewnętrznego źródła prądu stałego nazywamy elektrolizą. Procesy elektrolizy są stosowane do otrzymywania gazów (np. tlenu, wodoru, chloru), metali alkalicznych, aluminium, elektrorafinacji miedzi. Elektroliza jest wykorzystywana również w galwanotechnice (miedziowanie, cynkowanie,  srebrzenie). Metale takie jak: sód, aluminium, magnez są otrzymywane w procesie elektrolizy stopionych soli.


Perspektywa asymilacji Z perspektywy asymilacji imigranci i mniejszości etniczne powinni przyjąć kulturę mainstreamową lub dominującą (analogia narodu jako tygla, w którym roztapiają się różnice), a różnice międzygrupowe powinny być bagatelizowane lub wręcz ignorowane. Zwolennicy teorii asymilacji twierdzą, że takie podejście jest najlepsze dla społeczeństwa zróżnicowanego pod względem etnicznym, ponieważ stwarza poczucie wspólnoty, jednocześnie sprawiając, iż różnice grupowe nie są tak istotne [1]. Przeciwnicy asymilacji argumentują, że teoria ta jest przestarzała i powinna zostać zastąpiona ideą  wielokulturowości. Na poziomie instytucjonalnym i społecznym panująca ideologia dotycząca różnorodności (czyli wielokulturowości czy asymilacji) wyznacza granice właściwej adaptacji kulturowej. Oznacza to, że w społeczeństwie ceniącym asymilację indywidualne utrzymanie kultury pochodzenia może być trudne lub czasami niemożliwe, podczas gdy w społeczeństwie ceniącym wielokulturowość jednostki mogą mieć możliwość bycia dwukulturowym (tj. uczestniczenia i identyfikowania się zarówno z dziedzictwem, jak i grup głównego nurtu) [1].


Paramorfoza zachodzi w przypadku przekształcenia tylko struktury wewnętrznej kryształu, przy zachowaniu wyjściowego składu chemicznego oraz postaci zewnętrznej. Termin paramorfoza definiuje zarówno proces, jak i formę, czyli wypełnienie postaci jednego minerału przez inną zastępującą go odmianę polimorficzną. Powszechnie w przyrodzie zachodzą paramorfozy aragonitu w kalcyt oraz kwarcu α w kwarc β (zob.  Kwarc ).


Wulkany eksplozywne wyrzucają prawie wyłącznie materiał piroklastyczny ( Rys. 8 ) lub produkty gazowe. Aktualnie jest to najrzadziej występujący typ wulkanów [7], [9]. Z nieodległej przeszłości znane są takie wulkany z Masywu Centralnego (Francja) i z Doliny Wulkanów (Peru).


Tempo chłodzenia lawy na powierzchni Ziemi jest gwałtowne, więc czas krystalizacji jest krótki. Skały wylewne składają się ze szkliwa oraz/lub drobnych kryształów, zatem w tych skałach występują struktury hialinowe, hipokrystaliczne lub mikrokrystaliczne, które w oglądzie makroskopowym określane jako struktury afanitowe [2]. Struktury hipokrystaliczne oraz krystaliczne są pochodzenia pierwotnego lub powstają jako wtórne w procesie dewitryfikacji. Ponad wspomniane, w skałach wulkanicznych występują również struktury porfirowe (zob.  Struktury skał magmowych  ). Ich obecność wskazuje na zmianę warunków podczas krzepnięcia stopu, która najpierw odbywa się w warunkach głębinowych, gdzie następuje swobodny wzrost prakryształów oraz kolejno w warunkach powierzchniowych, gdzie wykształca się reszta składników skały, w formie drobnych kryształów bądź szkliwa wulkanicznego. Prakryształy skał wylewnych mają zwykle obtopione krawędzie i naroża wskutek wzrostu temperatury stopu, jaka zachodzi podczas erupcji oraz wskutek korozji chemicznej.


W skład rzeczowych aktywów trwałych wchodzą środki trwałe, w tym również w budowie oraz zaliczki na środki trwałe w budowie. Środki trwałe obejmują grunty, budynki, lokale, prawa do lokali, obiekty inżynierii lądowej i wodnej, urządzenia techniczne, maszyny, środki transportu i inwentarz żywy. Należności długoterminowe to należności, których termin wymagalności jest dłuższy niż 12 miesięcy od dnia bilansowego, np. z tytułu zwrotu podatku. Wyjątkiem są należności z tytułu dostaw i usług o terminie zapłaty powyżej 12 miesięcy, które zgodnie z UoR są zaliczane do należności krótkoterminowych. Inwestycje długoterminowe obejmują długoterminowe aktywa finansowe (np. posiadane udziały, akcje, obligacje, długoterminowe lokaty bankowe) oraz te nieruchomości i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz zostały nabyte w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu ich wartości. Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe dotyczą poniesionych kosztów, których rozliczenie nastąpi w okresie przekraczającym 12 miesięcy (np. zapłacone z góry odsetki od zaciągniętego kredytu, opłacony z góry czynsz za wynajem). Do zapasów (inaczej rzeczowych aktywów obrotowych) zalicza się materiały przeznaczone do zużycia na własne potrzeby, wytworzone produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary. Należności krótkoterminowe obejmują ogół należności z tytułu dostaw i usług (bez względu na termin zapłaty) oraz należności z innych tytułów o terminie wymagalności nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego. Inwestycje krótkoterminowe obejmują krótkoterminowe aktywa finansowe (np. posiadane udziały, akcje, obligacje, lokaty bankowe) o terminie zapadalności nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego lub przeznaczone do sprzedaży w ciągu najbliższego roku obrotowego oraz gotówkę w kasie, środki pieniężne na rachunkach bankowych, czeki i weksle. Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe dotyczą poniesionych kosztów, których rozliczenie nastąpi w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy. W bilansie po stronie aktywów, oprócz aktywów trwałych i obrotowych, znajdują się jeszcze dwie pozycje:


Głównym składnikiem wapieni organodetrytycznych są bioklasty, czyli ziarna wapienne produkowane przez organizmy, które w trakcie depozycji stanowiły materiał luźny i niezwiązany biogenicznie (Rys. 5, Rys. 6), (zob.  Składniki teksturalne skał węglowych). Skałę składającą się z licznych, gęsto upakowanych bioklastów nazywa się zlepem bioklastycznym. Jej odmianami są zlepy muszlowe (muszlowce) krynoidowe, ramienionogowe, małżowe itd. W nazwie tych skał uwzględniony jest typ bioklastów lub grupa organizmów skałotwórczych [3], [1], [11], [5]. Ilość ziaren pochodzenia organicznego, jak i ich rozmieszczenie w pojedynczej warstwie, może być zróżnicowana. W wapieniach powszechnie występują normalne gradacje oraz różne struktury laminacyjne. Przerabianie materiału przez prądy prowadzi do selekcji frakcyjnej oraz uporządkowania składników. Jego efektem jest organizacja przestrzenna ziaren i powstanie zwykle zgodnego, poziomego lub prawie poziomego ich zalegania. Pokrywa bioklastyczna składająca się z uporządkowanych, gęsto upakowanych bioklastów, nazywana jest brukiem bioklastycznym/muszlowym [9], [10].


W ten nurt wpisuje się  koncepcja Everetta Rogersa (1962) [4]. Postrzegał on dyfuzję innowacji jako proces, w trakcie którego innowacja jest przekazywana z czasem wśród coraz większej liczby jednostek tworzących system społeczny. Na tej podstawie zbudował model dyfuzji innowacji, który składa się z czterech elementów, wpływających na rozprzestrzenianie się innowacji: wynalazek, kanały komunikacyjne, czas i system społeczny. Zwrócił on uwagę, że innowacje nie rozprzestrzeniają się od razu a ich popularność najpierw stopniowo rośnie aż do osiągniecia szczytu a potem opada. Na każdym z tych etapów media jako jeden z ważnych kanałów pozwalających na komunikację odgrywają istotną rolę (por. Rys. 1 ).


W wyniki ruchu ramki maleje strumień pola przez ten obwód ponieważ malej obszar ramki, który wciąż pozostaje w polu magnetycznym; przez ramkę przenika coraz mniej linii pola  \( B \).


Do grupy chromowców zaliczamy pierwiastki 6 grupy układu okresowego: chrom, molibden, wolfram i seaborg ( Rys. 1 ).


W przyrodzie obserwuje się ciągłe wytwarzanie energii termojądrowej. Procesy termojądrowe są źródłem energii gwiazd w tym i „naszego” Słońca.


Można wprowadzić jeszcze wyższe stopnie średniej masy cząsteczkowej definiując nową wielkość  \( Z_i \)+1, etc. Masę cząsteczkową polimerów polidyspersyjnych można zatem wyrażać nieskończoną liczbą wartości liczbowych.


Podczas elektrolizy jony chlorkowe wędrują w kierunku anody i tam ulegają utlenieniu oddając elektrony. Z kolei jony sodu wędrują w kierunku katody, gdzie ulegają redukcji. Sumaryczną reakcję zachodzącą w elektrolizerze przedstawia poniższe równanie.


Torfowiska niskie (reofilne) są zasilane wodami atmosferycznymi, wodami gruntowymi i/lub wodami powierzchniowymi. Cechuje je słabo kwaśny lub lekko zasadowy odczyn. Należą do zbiorników eutroficznych (zob.  Eutrofizacja jezior), których wody podlegają wzbogaceniu w różne substancje mineralne. Na torfowiskach niskich wykształcają się zróżnicowane zbiorowiska roślinne, np. mszyste, turzycowe, szuwarowe, łąkowe, krzewiaste i leśne. Torfowiska te występują zwykle w zagłębieniach terenu, towarzyszą strefom źródlisk, dolinom rzecznym i jeziornym. W ich obrębie następuje poziomy przepływ wód. Typowe jest dla nich stałe lub okresowe przemywanie przez wody (Rys. 1).


Dla inwestora zakup krótkoterminowych papierów dłużnych jest alternatywą do lokowania wolnych środków pieniężnych na lokacie bankowej lub na rynku kapitałowym. Taka inwestycja ma liczne zalety:


Cechy kultury południowoamerykańskiej kształtują model kultury negocjacyjnej, która jest niezwykle ważna i opiera się na kilku elementach. Spotkania biznesowe to nie tylko spotkania skoncentrowane na meritum, jakim jest np. zawarcie umowy. Dla negocjatorów pochodzących z Ameryki Południowej niezwykle istotne będzie by negocjacje były poprzedzone rozmowami i spotkaniami towarzyskimi, wspólnymi posiłkami itp., podczas których poruszane będą tematy nie tylko związane z kwestiami zawodowymi, ale również te prywatne. Rozmawia się o sobie, o firmach itp. Podstawą jest nawiązanie relacji przyjacielskiej, dopiero wtedy można myśleć o bliższej współpracy [7].


Chemia organiczna jest dziedziną chemii, która obejmuje badania naukowe dotyczące struktury, właściwości fizycznych i chemicznych oraz reakcji związków naturalnych i syntetycznych, w stanie gazowym, ciekłym lub stałym, a także w postaci czystej, roztworach i mieszaninach, których szkielet składa się z atomów węgla (C) kowalencyjnie połączonych ze sobą lub z atomami innych pierwiastków chemicznych, najczęściej atomów tlenu (O), azotu (N), siarki (S) lub fosforu (P) i halogenków (grupa XVII w Układzie Okresowym Pierwiastków). W nowoczesnej chemii organicznej zakres wiązanych pierwiastków chemicznych rozciąga się także na grupy I, II, XIII – XVI, w tym na metale alkaliczne (np. lit (Li), sód (Na) i potas (K)), metale ziem alkalicznych (np. magnez (Mg ), metaloidy (np. bor (B) i krzem (Si)) i inne metale (np. glin (Al) i cyna (Sn)) oraz metale przejściowe (np. cynk (Zn), miedź ( Cu), pallad (Pd), nikiel (Ni), kobalt (Co), tytan (Ti), chrom (Cr), itd.).


Każdy obwód, poza indukcyjność  \( L \) oraz pojemność  \( C \), ma także pewien opór  \( R \), przykładowo jest to opór drutu, z którego nawinięto cewkę. Obecność oporu w obwodzie powoduje straty energii w postaci wydzielającego się ciepła. Energia zawarta w obwodzie maleje i otrzymujemy drgania tłumione analogiczne do drgań tłumionych sprężyny opisanych w module Oscylator harmoniczny tłumiony, przy czym współczynnik tłumienia  \( \beta = 1/(2\tau)  \) jest równy  \( R/2L \). Drgania w obwodzie  \( RLC \) można podtrzymać, jeżeli obwód będziemy zasilać zmienną SEM ze źródła zewnętrznego włączonego do obwodu na przykład tak, jak pokazano na Rys. 1.


Przypomnijmy, że punkt  \( \hskip 0.3pc (x,y)\in\mathbb R^2\hskip 0.3pc \) możemy identyfikować z liczbą zespoloną  \( \hskip 0.3pc z=x+iy\hskip 0.3pc \)  i na odwrót.  W konsekwencji zbiór  \( \hskip 0.3pc \Omega \subset \mathbb R^2\hskip 0.3pc \) możemy utożsamiać z odpowiadającym mu zbiorem liczb zespolonych. Ponieważ nie prowadzi to do nieporozumień, w dalszym ciągu zbiory te będziemy oznaczać tym samym symbolem.


Rys. 2 przedstawia wykres ciągu, który jest ograniczony, ale nie posiada granicy właściwej. Przykład ten pokazuje, że własność ograniczoności ciągu nie jest tożsama ze zbieżnością, czyli istnieją ciągi, które są ograniczone i nie mają granicy właściwej.


Wielkość  \( R_{\lambda} \) przedstawiona na osi pionowej nazywana jest widmową zdolnością emisyjną promieniowania i jest tak zdefiniowana, że wielkość  \( R_{\lambda} d \lambda  \) oznacza moc promieniowania czyli szybkość, z jaką jednostkowy obszar powierzchni wypromieniowuje energię odpowiadającą długościom fal zawartym w przedziale od  \( \lambda  \), do  \( \lambda+d \lambda  \).


W przypadku metali o zmiennej wartościowości, na końcu nazwy tlenku umieszcza się w nawiasie rzymską cyfrę równą wartościowości metalu w związku:


Typowe perydotyty mają zabarwienie zielono-szare, zielono-czarne, a gdy nie mają domieszek innych minerałów są jasno zielone ( Rys. 2B). Są to skały, które budują dolne części litosfery, przynależące do górnego płaszcza ziemskiego. Mają struktury od drobno- do gruboziarnistych, zwykle równoziarniste lub porfirowate. Hornblendyty i piroksenity są barwy czarnej lub czarnozielonej ( Rys. 2A, C). Hornblendyty mają struktury grubo- lub bardzo gruboziarniste i równoziarniste. Pirokseny są średnio- lub gruboziarniste, równoziarniste lub porfirowate. Głębinowe skały ultramaficzne są zbite, mają tekstury bezładne lub uporządkowane. Pikryty są drobnokrystaliczne lub porfirowe z oliwinami lub/i piroksenami w prakryształach. Mają zabarwienie od czarnego do ciemnoszarego lub czarno-zielonego, makroskopowo są trudno odróżnialne od zasadowych diabazów.


gdzie: \(c\) – odległość obrazowa (zob. wzór   (1)), \(d\) – odległość przedmiotowa, \(s, w\) – rozmiary obiektu (szerokość, wysokość), \(s', w'\) – rozmiary obiektu na zdjęciu.


Jeżeli wychylimy jakiś fragment ośrodka sprężystego z jego położenia równowagi, to w następstwie będzie on wykonywał drgania wokół tego położenia. Te drgania, dzięki właściwościom sprężystym ośrodka, są przekazywane na kolejne części ośrodka, które zaczynają drgać. W ten sposób zaburzenie przechodzi przez cały ośrodek.


W skałach organogenicznych krzemionce towarzyszą węglany, kwarc detrytyczny, minerały ilaste, żelaziste, a w skałach pochodzenia morskiego również ziarna glaukonitu. Osady krzemionkowe są charakterystyczne dla środowisk niskoenergetycznych, typowe dla basenów o niskim tempie depozycji, z ograniczonym wpływem sedymentacji klastycznej i węglanowej. Skały krzemionkowe chemiczne związane są głównie ze środowiskami lądowymi i tworzą nagromadzenia lokalne, zwane martwicami krzemionkowymi i gejzerytami [4], [6].


Każde jądro atomowe składa się z protonów i neutronów wiązanych siłami jądrowymi, niezależnymi od ładunku. Ponieważ neutron i proton mają prawie taką samą masę i bardzo zbliżone inne własności, obydwa określa się wspólną nazwą nukleon. Nazwa nuklid jest używana zamiennie z terminem jądro.


Podobnie można ocenić efektywność wykorzystania kapitału obcego, obliczając wskaźnik rotacji kapitału obcego (WRKO):


W pakietach osadowych, które zbudowane są z warstw o różnych ciężarach objętościowych, powstają zaburzenia o znacznym stopniu komplikacji, które w ogólnym obrazie przypominają warstwowanie zaburzone.


Często w fizyce posługujemy się pojęciem różnicy potencjałów czyli napięciem (oznaczanym  \( U \)). Różnica potencjałów między dwoma punktami  \( A \) i  \( B \) jest równa pracy potrzebnej do przeniesienia w polu elektrycznym ładunku jednostkowego (próbnego)  \( q \) pomiędzy tymi punktami. Wyrażenie na różnicę potencjałów otrzymamy bezpośrednio ze wzoru Energia potencjalna w polu elektrycznym-( 2 ) w module Energia potencjalna w polu elektrycznym, dzieląc to równanie obustronnie przez  \( q \)


Problem nadmiaru wiedzy Nieustanna w realiach społeczeństwa informacyjnego podaż generowanej na wielu poziomach informacji może być przyczyną wystąpienia niekorzystnego zjawiska określanego przez ekspertów mianem smogu informacyjnego [6] lub też informacyjnego przeciążenia (information overload), które powstaje w momencie, gdy dana osoba bądź instytucja nie posiada wystarczających zasobów do przetworzenia odbieranych informacji [7]. Ten szczególnego rodzaju problem naraża ludzi na poczucie dyskomfortu, zagubienia, rezygnacji czy pogorszenie jakości oraz poziomu życia, ale w realiach gospodarki opartej na wiedzy może też prowadzić do niekorzystnej z perspektywy społecznego rozdziału wiedzy polaryzacji [8]. Co więcej, podaż informacji prowadzi do podwyższenia „funkcjonalnego minimum”, będącego pewnym minimalnym zasobem informacji niezbędnym do sprawnego funkcjonowania w państwie, społeczeństwie, czy gospodarce [9].


Ze wzoru ( 1 ) wynika, że praca może przyjmować zarówno wartości dodatnie gdy  \( \alpha < 90° \) , jak i ujemne gdy  \( \alpha > 90°  \). W omawianym przykładzie, poza siłą ciągnącą ciało, działa jeszcze siła tarcia kinetycznego  \( T \) (zob. Rys. 1 ) przeciwstawiająca się ruchowi ( \(  \alpha= 180°  \)). Praca wykonana przez siłę tarcia jest ujemna  \( W={\bf T}\cdot {\bf s}=Ts\cos 180° = -Ts \). W szczególności praca może być równa zeru, gdy kierunek siły jest prostopadły do kierunku przesunięcia ( \( \alpha = 90° \) , \(  \cos 90°= 0 \) ). Przykładem może być siła dośrodkowa. Przyspieszenie dośrodkowe jest prostopadłe do toru więc siła dośrodkowa nie wykonuje pracy.


Skaleniowce (foidy) to grupa glinokrzemianów zbliżonych składem chemicznym do skaleni, różni je od nich mniejsza zasobność w krzemionkę.


Funkcjonuje wiele modeli komputerowego przetwarzania barw [2]. Monitor może wyświetlać od 256 do ponad miliona różnych kolorów. Wśród najbardziej znanych narzędzi przetwarzania kolorów należy wymienić system RGB. Jego nazwa została utworzona od barw – czerwonej (ang. Red), zielonej (ang. Green) i niebieskiej (ang. Blue). System ten ma charakter addytywny, to znaczy, że kolor biały powstaje, gdy połączą się wszystkie występujące w nim barwy. Jeden z popularnych systemów przetwarzania kolorów w druku, czyli CMYK, nosi nazwę od kolorów prostych i czerni: Cyan – turkusowy, Magenta – magenta, Yellow – żółty, blacK – czarny. Ten system jest określany jako subtraktywny, co oznacza, że przez połączenie występujących w nim barw otrzymuje się kolor czarny. Jego możliwości są znacznie ograniczone w porównaniu z przetwarzaniem komputerowym. Trzeba również pamiętać, że każdy nośnik inaczej przetwarza barwę, dlatego to samo zdjęcie oglądane w aparacie fotograficznym, na ekranie komputera czy w wersji drukowanej, może istotnie się różnić. Z tego powodu należy zawsze sprawdzić zgodność koloru z zamierzonym projektem i przygotować na przykład próbny wydruk.


Najważniejsze klasyfikacje metamorfizmu opierają się na pojęciu facji metamorficznej [1], [2], [3], [4], [5].


Poli(alkohol winylowy) PVA otrzymywany jest przez hydrolizę poli(octanu winylu) PVAc lub innych polimerów pochodzących z estru winylowego. Ma doskonałe właściwości błonotwórcze, emulgujące i adhezyjne, wykazuje biokompatybilność i niską toksyczność. Jest odporny na oleje, smary i rozpuszczalniki. Ma wysoką wytrzymałość na rozciąganie i elastyczność, właściwości te zależą od wilgotności: woda wchłaniana przy podwyższonej wilgotności działa jak plastyfikator, co zmniejsza wytrzymałość polimeru na rozciąganie, ale zwiększa jego wytrzymałość na rozciąganie i rozrywanie.Jest używany w różnych zastosowaniach medycznych, na implanty chrząstek, do produkcji nici chirurgicznych, na soczewki kontaktowe. Stosowany jest także jako składnik klejów, lakierów, do wyrobu aparatury chemicznej, jako stabilizator farb emulsyjnych, zagęszczaczy farmaceutycznych, produkcji rękawic ochronnych,  folii, płyt i rur odpornych na działanie benzyny, olejów, także do wyrobu włókien.


Rotacja względem wiązania podwójnego jest niekorzystna. Dlatego też alkeny tworzą raczej stabilne stereoizomery (zob.  ). Alkeny niecykliczne z jednym wiązaniem podwójnym można opisać wzorem  \( \ce{C}{_n}\ce{H}{_2}{_n} \).


Rys. 2 przedstawia fragment środkowego Atlantyku w strefie granicy pomiędzy płytą afrykańską a płytą południowoamerykańską. Granicę płyt wyznacza tu Grzbiet  Śródatlantycki (granica dywergentna, czyli rozbieżna), (zob. Granice dywergentne ), jak również uskoki transformujące (granica transformująca). Uskoki przesuwają fragmenty Grzbietu Śródatlantyckiego, a na ich przedłużeniu występują rozległe pęknięcia skorupy oceanicznej.


Oczywiście wzór ten można rozszerzyć na dowolną dystrybucje  \( \hskip 0.3pc T\in D^*(\Omega)\hskip 0.3pc \) przyjmując


Wskaźnik szybkiej płynności (WSP) (nazywany też wskaźnikiem przyspieszonej płynności, podwyższonej płynności, wskaźnikiem szybkim, wskaźnikiem płynności stopnia II) oblicza się według wzoru:


Piaski środowisk eolicznych (np. pustyń i pasów wydmowych) są utworami lądowymi o wysokiej dojrzałości mineralnej i reprezentują skały monomiktyczne (zob.  Tekstury skał okruchowych), które zbudowane są z kwarcu, lub prawie monomiktyczne zawierające domieszki innych stabilnych minerałów. Koncentracja kwarcu jest wynikiem, zachodzącej podczas transportu, eliminacji minerałów nietrwałych (zob.  Materiały allogeniczne). Piaski eoliczne zbudowane są z dobrze lub bardzo dobrze obtoczonych i wysorowanych ziaren frakcji psamitowej. Rozrzut wielkości ziarna w nich jest niewielki. Najczęściej spotykane są piaski drobnoziarniste. Powierzchnie ziaren piaskowych mają charakterystyczne cechy. Są one matowe, urzeźbione płytkimi rysami lub zagłębieniami. Do ich powstania dochodzi wskutek abrazji podczas kolizji z innymi ziarnami [5], [10], [1].


W uproszczony sposób możemy uznać, że ten podział uzależniony jest od bilansu ciepła w komorze magmowej. Gdy dopływ ciepła z głębi ziemi jest większy od straty ciepła w wyniku erupcji, to wulkan jest czynny; jeśli jest mniejszy, to wulkan jest wygasły. Jeśli natomiast dopływ ciepła mniej więcej równoważy się ze stratą ciepła, to jest to tzw. wulkan drzemiący. Przyjmuje się, że wulkany wygasłe nie były aktywne w czasach historycznych, wulkany drzemiące od wielu lat nie wykazują aktywności, a wulkany czynne cały czas przejawiają jakąś formę aktywności.


Na zakończenie zapamiętajmy, że zwykłe źródła światła takie jak żarówki (żarzące się włókna) dają światło niespójne bo emitujące światło atomy działają zupełnie niezależnie. Natomiast współcześnie szeroko stosowanymi źródłami światła spójnego są lasery. Szczegóły dotyczące emisji światła przez lasery jak i zasada działania lasera są omówione w modułach Spontaniczna i wymuszona emisja fotonów oraz Laser.


Rozpatrzmy schemat pokazany na Rys. 1, w którym silnik o sprawności hipotetycznie większej od silnika Carnota napędza taki silnik Carnota, który pracuje jako chłodnica między tymi samymi zbiornikami ciepła.


Konieczność przeliczenia kątów nie występuje, gdy estymacja EOZ (zob.  Estymacja EOZ - aerotriangulacja) odbywa się w układzie geocentrycznym (lub topocentrycznym którego płaszczyzna \(XY\) jest styczna do elipsoidy w środku obszaru opracowania). Takie postępowanie jest korzystne dla dużych obszarowo projektów fotogrametrycznych, gdyż nie wprowadza do estymacji EOZ zaburzeń z tytułu zniekształceń odwzorowania kartograficznego.


W 1925 r. Pauli podał prostą zasadę (nazywaną zakazem Pauliego), dzięki której automatycznie są generowane grupy o liczebności 2, 8, 18, 32. Pauli zapostulował, że


nie należy do  \( \hskip 0.3pc D_1(\mathbb R)\hskip 0.3pc \). Warunek (1) możemy zapisać w postaci równoważnej


Adsorpcja może zachodzić na drodze fizycznej lub chemicznej. W przypadku adsorpcji fizycznej, między adsorbatem a podłożem oddziałują siły Van der Vaalsa, które mają duży zasięg, ale są bardzo słabe. Jeśli adsorpcja zachodzi na drodze chemicznej (chemisorpcji) to atomy, cząsteczki adsorbatu łączą się z podłożem poprzez tworzenie wiązań chemicznych. Adsorpcja substancji na powierzchni ciała stałego powoduje zmniejszenie jego energii powierzchniowej.


Produkty wietrzenia mechanicznego i chemicznego tworzą pokrywy zwietrzelinowe pozostające na miejscu (eluwium) albo przenoszone grawitacyjnie po stokach oraz hydraulicznie, płynącymi ciekami wodnymi lub wywiewane przez wiatry. Rozpuszczone w wyniku wietrzenia chemicznego składniki skał, usunięte poza zwietrzelinę, noszą nazwę deluwium.


Podstawowym składnikiem skały okruchowej jest ziarno. Zespół ziaren, który buduje korpus skały nazywany jest szkieletem ziarnowym [1], [2]. Ze względu na ilość ziarna oraz wzajemne relacje pomiędzy ziarnami w szkielecie ziarnowym wydziela się skały o [2], [1], [3], (Rys. 1):


Protony to cząstki znajdujące się w jądrze każdego pierwiastka o masie bliskiej jedności (wyrażonej w jednostkach mas atomowych  \( [u] \) – unit) i jednostkowym ładunku dodatnim. Do drugiej połowy XX w. proton uważano za cząstkę elementarną, jednak rozwój nauki (fizyki jądrowej) pozwolił odkryć, że posiada on wewnętrzną strukturę. Zbudowany jest z cząstek elementarnych zwanych kwarkami  w układzie (uud) tzn. dwa kwarki górne i jeden kwark dolny.


Do wyznaczania średnich mas molowych polimerów stosuje się różne techniki pomiarowe. Mogą to być metody bezpośrednie (absolutne) – wartość średniej masy cząsteczkowej wynika wprost z pomiaru określonej wielkości fizycznej, metody równoważnikowe, polegające na wyznaczaniu liczby grup końcowych oraz metody pośrednie (względne), które wymagają kalibrowania układu pomiarowego przy pomocy polimerów o znanej masie cząsteczkowej ( Rys. 3 ).


Stereotypowy obraz kultur w reklamie Reklama bazuje na stereotypach, ale równocześnie sama ma często potencjał do utrwalania zarówno stereotypów, jak i uprzedzeń.  Wykorzystanie stereotypów nie zawsze ma charakter negatywny, postaci występujące w reklamie mogą być komplementarne zarówno z charakterem produktu, jak i jego pochodzeniem - np. niemiecka precyzja czy włoska kuchnia. Stereotypy są między innymi wykorzystywane do wprowadzenia humoru, zadziwienie lub do zaskoczenia odbiorców. W takiej sytuacji prowadzą często do przerysowania pewnych cech stereotypowych np. niemiecka reklama Media Markt wykorzystująca przerysowane stereotypy dotyczące Polaków.


Powyższa równość może być spełniona tylko, gdy czynniki stojące przy funkcji  \( \sin\omega t  \) i  \( \cos\omega t \) po obu stronach równania będą sobie równe. Ten warunek oznacza, że czynnik przy  \( \cos\omega t \) ma być równy zeru co można zapisać jako


Mylonit( Rys. 1  C) to roztarta skała protolityczna (nazwa skały pochodzi od słowa mleć), w której pod wpływem ciśnienia kierunkowego rozpoczęły się procesy blastezy. W obrębie miazgi mylonitycznej, obok bardzo drobnych, niedostrzegalnych makroskopowo drobnych porfiroklastów w ilości \(10-50\%\), występują również porfiroblasty. Mylonity zwykle wykazują strukturę kierunkową [1]. Skały o wyraźnych profiroblastach nazywane są blastomylonitami, niektóre odmiany są zaliczane do gnejsów oczkowych [4].


Sfery te oddziela nieciągłość Lehmann, która bywa wydzielana jako osobna sfera jądrowa (zob.  Geosfery  ), [5], [6].


Skonstruowane w (module Równanie Poissona-( 11 ) ) rozwiązanie podstawowe równania ciepła  wykorzystamy teraz dla znalezienia rozwiązania problemu Cauchy'ego (problemu początkowego) dla równania ciepła:


Rozpatrzmy parę  \(  x, y  \), gdzie  \(  x  \) jest zmienną niezależną, natomiast  \(  y  \) jest pewną różniczkowalną funkcją zmiennej  \( x. \) Zadamy sobie pytanie, co oznacza równość


Podręcznik GEOLOGIA. ZIEMIA I PROCESY ENDOGENICZNE poświęcony jest pierwszej grupie procesów. Przedstawia ich przyczyny, przebieg oraz efekty. Charakteryzuje grupy skał, które są bezpośrednią konsekwencją tych procesów, skupiając się na ich cechach makroskopowych. Podręcznik kierujemy przede wszystkim do studentów wszystkich kierunków nauk o Ziemi (geologii, geografii, geoturystyki, ochrony środowiska, itp.). Mamy jednak nadzieję, że zainteresuje ona także wszystkich, których fascynuje nasza planeta Ziemia. Jesteśmy lokatorami Ziemi i poznanie jej funkcjonowania jest niesłychanie istotne, wręcz konieczne, dla naszej przyszłości.


Tytanowce w kontakcie z atmosferą zawierającą tlen ulegają pasywacji, na ich powierzchni powstaje warstwa tlenków o grubości kilku nanometrów. Zjawisko pasywacji sprawia, że w temperaturze pokojowej tytanowce są mało aktywne chemicznie. W podwyższonych temperaturach, tytanowce reagują z takimi pierwiastkami jak tlen, azot i węgiel, tworząc tlenki, azotki i węgliki. Tytan, cyrkon i hafn roztwarzają się w roztworach kwasu fluorowodorowego, tworząc łatwo rozpuszczalne w wodzie związki kompleksowe (sześciofluorotytaniany (IV)). Metale te mają zdolność odwracalnego pochłaniania wodoru. W temperaturze powyżej 570 K, tytan pochłania wodór, powstaje szary wodorek  \( \ce{TiH_2} \), który jest trwałym związkiem w atmosferze powietrza. Tytanowce w związkach chemicznych mogą występować na stopniach utlenienia +2, +3 i +4, ale najtrwalszym stopniem utlenienia wszystkich tytanowców jest +4.


Skalenie, jako grupa minerałów, wykazują słabą odporność na działanie czynników niszczących. Pod wpływem wietrzenia chemicznego ulegają przeobrażeniu w minerały ilaste z grupy kaolinitu. Okazy zwietrzałe charakteryzuje słaby połysk oraz obniżona twardość. Szczególnie nietrwałe są skalenie wapniowe. Tempo przeobrażeń skaleni sodowych oraz potasowych jest wolniejsze, dlatego one mogą być spotykane jako ziarna w środowiskach sedymentacyjnych. Skalenie wykazują powinowactwo do przeobrażeń w procesach pomagmowych i przy wzroście temperatury ulegają transformacji w minerały z grupy łyszczyków, przy niższych temperaturach w minerały ilaste [2].


Widzimy jak skwantowane jest  \( r \). Podstawiając ten wynik do wyrażenia na energię całkowitą ( 5 ), otrzymujemy wartości energii dozwolonych stanów stacjonarnych


Utlenianie i redukcja. Oba te procesy polegają na łączeniu się związków chemicznych z tlenem lub na przechodzeniu związków tlenowych niektórych pierwiastków z niższych wartości w wyższe [4], [2], [7]. Spośród wszystkich pierwiastków najbardziej podatnym na wietrzenie chemiczne jest żelazo. Przykładem utleniania jest przejście magnetytu w hematyt.


Zastosujmy prawo Gaussa do tej powierzchni. Ponieważ wewnątrz przewodnika w dowolnym punkcie powierzchni  \( S \), pole musi być równe zeru, bo inaczej elektrony poruszałyby się. Otrzymujemy


Plama gorąca wiąże się ze strukturą we wnętrzu Ziemi zwaną pióropuszem płaszcza[4]. Mianem tym określa się pionowy strumień gorącej materii płaszcza zakończony elementem przypominającym pióropusz na hełmie rycerza czy też na głowie konia ciągnącego karawan. Początek tego pionowego strumienia znajduje się na granicy zewnętrznego jądra i płaszcza ( Rys. 1  ), na co wskazuje między innymi tomografia sejsmiczna [5], [6], [7].


Poziom NPV zależy od przyjętej przez inwestora stopy dyskontowej. W przypadku projektów typowych, tj. charakteryzujących się niedodatnimi przepływami pieniężnymi w początkowych latach okresu obliczeniowego i dodatnimi w dalszych latach, NPV ulega obniżeniu wraz ze wzrostem stopy dyskontowej (Rys. 1). Jeżeli występują najpierw nieujemne przepływy pieniężne netto, a następnie ujemne do końca okresu obliczeniowego (projekt typowy odwrotnie), to NPV zwiększa się wraz ze wzrostem stopy dyskontowej (Rys. 2). W sytuacji, kiedy w okresie obliczeniowym zmiana znaku przepływów pieniężnych netto występuje więcej niż jeden raz, tj. występują naprzemiennie ujemne i dodatnie przepływy pieniężne netto, to NPV zwiększa się lub maleje w zależności od przedziału stopy dyskontowej.


Przedstawione  powyżej funkcje stanu, jak widać, są funkcjami dwóch zmiennych, co można wyrazić za pomocą różniczki cząstkowej:


Świadczenia i prawa wynikające z obligacji oraz sposób ich realizacji muszą być dokładnie opisane w dokumencie zawierającym warunki emisji (np. w prospekcie emisyjnym). W Polsce opis warunków sporządza się w języku polskim, a w przypadku obligacji o wartości (lub równowartości) 100 000 euro może być sporządzony w języku angielskim.


W wodzie morskiej rozpuszczony fosfor nieorganiczny, głównie ortofosforan, jest asymilowany przez fitoplankton i przekształcany w organiczne związki fosforu [2]. Fitoplankton uwalnia rozpuszczony w komórkach fosfor nieorganiczny i organiczny do otaczającego środowiska. Niektóre organiczne związki fosforu mogą być hydrolizowane przez enzymy syntetyzowane przez bakterie oraz fitoplankton i w tej formie pobierane są przez rośliny wodne i lądowe. Sporo fosforu trafia do organizmów zwierzęcych. Fosfor przekazywany jest przez konsumpcję roślin i oddawany jest do środowiska przez wydalanie. Odchody zwierzęce zawierają związki fosforu, z których nagromadzenia lokalnie powstają skały fosforowe, zwane guanem (zob.  Skały fosforanowe i manganowe), [3]. Pokłady guan są wydobywane i używane jako nawóz, przez co fosfor w nich zawarty wraca do gleby.


Jeśli   \( \hskip 0.3pc \varphi (x,y)=0 \hskip 0.3pc \)  jest całką ogólną równania  ( 6 ), wówczas zerowanie się współczynników  \( \hskip 0.3pc \widetilde a_{11},\hskip 0.3pc \widetilde a_{22} \hskip 0.3pc \) uzyskamy przyjmując \( \hskip 0.3pc \xi=\varphi (x,y),\hskip 0.3pc \eta =y. \hskip 0.3pc \) Jeśli natomiast  \( \hskip 0.3pc a_{11}=0,  \hskip 0.3pc \) przyjmując  \( \hskip 0.3pc \xi=\varphi (x,y),\hskip 0.3pc \eta =x. \hskip 0.3pc \)


W module Prawo odbicia i załamania zakładaliśmy, że energia świetlna rozprzestrzenia się wzdłuż linii prostych. Posługiwanie się pojęciem promienia świetlnego było przydatne do opisu tych zjawisk, ale nie możemy się nim posłużyć przy opisie ugięcia światła. Żeby to sprawdzić, prześledźmy zachowanie fali płaskiej padającej na szczeliny o różnej szerokości. To zachowanie jest przedstawione schematycznie na Rys. 1 poniżej dla szczelin o szerokości  \( a = 5 \lambda  \),  \( a = 3 \lambda  \) oraz  \( a = \lambda  \).


W dalszej części przedstawimy zastosowanie powyższego twierdzenia. Oprócz niego wykorzystamy inne twierdzenia, tj. wzory podstawowe, twierdzenie o całce sumy, twierdzenie o wyciąganiu stałej przed znak całki oraz  twierdzenie o całkowaniu przez podstawianie .


Dekonstrukcja versus interpretacja W latach 60. XX w. Jacques Derrida zaproponował nowe podejście do tekstu zwane dekonstrukcją. U jego podstaw leżała krytyka tradycyjnej koncepcji interpretacji tekstu: nakierowanej na scalenie i wyrażenie jego sensu, którą Derrida nazywa praktyką „teleologiczną i totalizującą dialektyką” bądź lekturą „transcendentną” [1]. Lektura taka skupia się na tym, co poza tekstem – na jego punkcie odniesienia, znaczeniu, zgodnie z założeniem, że język i forma są tylko reprezentującym je środkiem. Zdaniem Derridy takiemu odczytaniu umyka sam tekst, który skonstruowany jest nie tylko przez to, co poza nim, ale przede wszystkim przez język i formę. Ponadto tradycyjnej lekturze nieodłącznie towarzyszy przekonanie o „bezwarunkowym istnieniu bezpośredniego przedmiotu odniesienia” [2], co wcale nie jest oczywiste. Literatura „nie jest działaniem, które opiera się na schemacie wypełnionego wnętrza, które umożliwia moment wyrażenia, ekspresji” [3], bowiem to, co tekst „wyraża” jest także tekstem, który poddaje się dalszej lekturze i implikuje nieskończoność procesu odczytywania sensu [4]. Utopią jest też jakakolwiek próba scalenia sensu, bo nieodłączną cechą tekstu jest rozproszenie sensu i intertekstualność: każdy tekst odsyła do niekończącego się szeregu innych tekstów.


Umiejętne komunikowanie się dziś w dobie globalizacji staje się szczególnie istotne, gdyż coraz częściej komunikujemy się z przedstawicielami innych kultur. Bardzo często jednak w tej komunikacji ponosimy porażkę. Skuteczna komunikacja nie jest możliwa bez otwarcia się na odmienność drugiego człowieka, bez gotowości dostosowania swojego zachowania, tak aby współpracować z nim oraz bez wyrozumiałości dla nieprzystosowanych do realiów naszej kultury obcokrajowców. Nasze sygnały są błędnie odczytywane przez osoby, które nie znają naszej kultury i nie rozumieją kontekstu wypowiedzi. Bariery towarzyszące komunikacji międzykulturowej mają swoje źródło w kulturze jednostek i grup uczestniczących w tym procesie oraz w różnicach dzielących owe kultury. Im więcej wspólnych cech posiadają kultury osób komunikujących się, tym z większą swobodą przebiega sam proces komunikowania się i pojawiają się zakłócenia mniej istotne dla komunikacji. Wpływ niewątpliwie wywierają określone kompetencje lub częściej ich brak i konteksty.


Źródło: WHITEROSE PICTURES – Full Movies / Film Completi, METROPOLIS / F. Lang (1927), Full Silent Movie (Restored HD), 15.04.2020 (dostęp 12.11.2020). Dostępne w YouTube: https://youtu.be/Br9XXayHe_Y.


Jeśli ostatnia całka jet zbieżna, to oczywiście określa ona rozwiązanie równania ( 14 ). Aby rozwiązanie to spełniało  warunek początkowy ( 15 ), winna zachodzić równość


Suma (wektorowa) wszystkich sił działających na poszczególne punkty materialne układu jest równa wypadkowej sile zewnętrznej więc


Ligandami mogą być zarówno obojętne cząsteczki, np. \( \ce{H_2O} \),  \( \ce{NH_3} \),  \( \ce{O} \), jak i ujemne jony, np.  \( \ce{NO_3^-} \),  \( \ce{SO_4^{2-}} \),  \( \ce{CN^-} \),  \( \ce{Cl^-} \). Ligandy, których budowa pozwala na dostarczenie  dwu lub więcej atomów skoordynowanych wokół atomu centralnego nazywamy ligandami chelatowymi lub kleszczowymi.


Ładunek  \( q \) jest zgromadzony na okładkach, a  \( q' \) jest ładunkiem wyindukowanym na powierzchni dielektryka. Te wyindukowane ładunki wytwarzają pole elektryczne  \( \bf E' \) przeciwne do pola  \( \bf E \) pochodzącego od swobodnych ładunków na okładkach kondensatora. Wypadkowe pole w dielektryku  \( \bf E_{w} \) (suma wektorowa pól  \( \bf E' \) i  \( \bf E \)) ma ten sam kierunek co pole  \( \bf E \), ale mniejszą wartość. Pole związane z ładunkiem polaryzacyjnym  \( q' \) nosi nazwę polaryzacji elektrycznej.


A zatem, z fizycznej natury mikro świata, tj. jego dualistycznego (korpuskularno-falowego) charakteru wynika niemożność równoczesnego dokładnego określenia położenia i pędu cząstki lub energii i czasu (równanie poniżej):


Dylemat: Etnocentryzm versus relatywizm kulturowy W antropologii dość wcześnie pojawił się dylemat, dotyczący tego, w jaki sposób badać inne kultury, czy na zasadzie etnocentryzmu, którego zwolennikami byli Radcliffe-Brown i Lévi-Strauss, czy też na zasadzie relatywizmu kulturowego, czyli w kategoriach sensów i wartości własnych w danej kulturze, czego zwolennikami byli między innymi tacy badacze kultury jak Geertz, Mead i Benedict. Mimo, iż współcześnie wydaje się dominować drugie ze wspomnianych podejść, to jednak należy zauważyć, iż wszelkie badanie obcej kultury zawsze stwarza problem przenoszenia kategorii pojęciowych, które każdy wyniósł z własnej kultury i przeniósł na kulturę badaną [2]. Nie tylko badacze doświadczają tego dylematu. Ludzie spotykając przedstawicieli innych kultur również dokonują analizy tego, co widzą, zatem również w ich widzeniu świata etnocentryzm odgrywa istotna rolę. Etnocentryzm jako postawa został zdefiniowany już dość dawno temu przez amerykańskiego socjologa Williama Grahama Sumnera jako pogląd, zgodnie z którym własna grupa jest centrum wszystkiego, a pozostałe grupy są oceniane z jej punktu widzenia [3]. Niektórzy badacze zwracają uwagę, iż etnocentryzm może być definiowany jako skłonność do postrzegania świata przez pryzmat własnych filtrów kulturowych, zatem niemal wszyscy jesteśmy etnocentryczni [1]. Ponieważ kultura jest źródłem naszej wiedzy o świecie, jest rodzajem „okularów przez które postrzegamy rzeczywistość” i jest wynikiem socjalizacji.


W 1869 r. Mendelejew jako pierwszy zauważył, że większość własności pierwiastków chemicznych jest okresową funkcją liczby atomowe  \( Z \), określającej liczbę elektronów w atomie, co najlepiej uwidacznia się w odpowiednio skonstruowanym układzie okresowym pierwiastków. Właściwości chemiczne i fizyczne pierwiastków powtarzają się jeżeli zebrać je w grupy zawierające 2, 8, 8, 18, 18, 32 elementów.


W stożkach powstających w klimacie suchym i półsuchym ważną rolę odgrywają grawitacyjne spływy osadu różnych frakcji. Często wyróżniamy także spływy, w których dominuje jedna, lepiej zdefiniowana frakcja. Są to spływy rumoszowe (ang. debris flow) i spływy mułowe (ang. mud flow).


Granice ocean-ocean[5], [6], [7] i ocean-kontynent[8], [9], charakteryzują się występowaniem stref subdukcji, co znaczy że jedna płyta jest subdukowana, czyli zanurza się pod drugą (zob.  Procesy strefy subdukcji  ).


Przeobrażeniom metamorficznym ulegają wszystkie rodzaje skał: magmowe, osadowe i metamorficzne (wcześniej słabiej przeobrażone). Skala przeobrażeń jest zróżnicowana ( Rys. 1  ).


W przepływie ustalonym  \( v \) jest stała w czasie w danym punkcie. Oznacza to, że każda cząstka przechodząca przez dowolny punkt ma taką samą prędkość, np.  \( v_{1} \). Tak samo jest w kolejnym punkcie, gdzie każda cząstka ma prędkość  \( v_{2} \). Dotyczy to wszystkich punktów. Oznacza to, że wystarczy prześledzić tor jednej cząstki, a będziemy znali tor każdej cząstki przechodzącej przez dany punkt. Tor tej cząstki nazywamy linią prądu (rysunek poniżej). Linia prądu jest równoległa do prędkości płynu. Żadne linie prądu nie mogą się przecinać, bo istniałaby niejednoznaczność w wyborze drogi przez cząstkę (przepływ nie byłby ustalony).


Prawo bliskości polega na łączeniu tych przedmiotów w zbiorze, które występują blisko siebie. Wolimy szukać wspólnych, większych kształtów, niż koncentrować się na rozproszonych, drobnych elementach, wyodrębniamy raczej całości niż poszczególne części. Dlatego na Rys. 3 uwagę przyciągają nie poszczególne kółka, ale figury, w których zostały one ułożone.


Morfologia moreny lądolodów zależy od przebiegu deglacjacji. Ze względu na zasięg strefy rozpadu lodowca                                                                                wydziela się deglacjację [8]:


Zastosowanie Ze względu na przewodnictwo elektryczne politiazole znalazły zastosowanie w diodach LED, tranzystorach, ogniwach słonecznych oraz do magazynowania energii jako materiały aktywne do akumulatorów Li-S [2]. Stosowane są do produkcji włókien ognioodpornych oraz do wychwytywania toksycznych metali ciężkich (np. Hg) [3]. Politiazole znalazły także zastosowania biomedyczne jako środek farmakologiczny lub immunologiczny, który modyfikuje działanie innego czynnika w celu zwiększenia skuteczności szczepionek [4].


Natomiast poniżej pewnej temperatury, tak zwanej temperatury krytycznej, obserwujemy charakterystyczne minima i maksima w zależności  \( p(v) \).


Skorupa oceaniczna buduje głównie dna oceaniczne, a jej powierzchniowe strefy graniczą z wodami mórz lub oceanów. Może występować na obszarach lądowych, w strefach młodych ryftów. Jest stosunkowo cienka, jej przeciętna miąższość oscyluje pomiędzy 5 km a 8 km  [1], [2], ciężar właściwy wynosi 3,0  \( g/cm^3 \)-3,1  \( g/cm^3 \).


\(  M_2(CO_3)n \) węglany – najczęściej spotykane minerały (wapienie, dolomity).  \(  M(HO_3)n \) wodorowęglany – sole mineralne powodujące twardość wody, nadające przyjemny smak wodzie mineralnej.  \( CS_2 \) dwusiarczek węgla  – substrat w syntezie CCl4, oraz sztucznego jedwabiu.  \( HCN \) cyjanowodór (kwas pruski) bardzo toksyczny gaz, składnik migdałów, ziemia okrzemkowa nasycona cyjanowodorem – Cyklon B był używany w hitlerowskich obozach koncentracyjnych do uśmiercania więźniów.  \( NaCN \) cyjanek sodu stosowany w ekstrakcji złota i srebra oraz galwanotechnice (powstają kompleksowe cyjanki metali ciężkich).  \( SiC \) węglik krzemu (karborund) o twardości zbliżonej do diamentu stosuje się jako materiał szlifierski.  \( TiC \) węglik tytanu (II) stosuje się do pokrywania ostrzy do skrawania metali.  \( WC \) węglik wolframu ma najwyższą (6000 °C) temperaturę wrzenia spośród znanych związków, wykazuje bardzo wysoką twardość, używa się go w narzędziach tnących, pociskach, wygładzarkach i łożyskach, jako tańszą i bardziej odporną na działanie temperatury alternatywę diamentu.


Zwróćmy uwagę, że przypadek stycznej pionowej spełnia definicję stycznej do wykresu funkcji. Przykładem takiej stycznej jest prosta  \( x=0 \), która jest styczną do wykresu funkcji  \( f(x)=\sqrt[3]{x} \) w punkcie  \( x_0=0 \).


Spływ powstaje na powierzchni nachylonej w wyniku uwodnienia materiału klastycznego przez opady atmosferyczne, powodzie albo roztopy. W rejonach nadmorskich powszechne są spływy wywołane aktywnością falowania sztormowego lub tsunami. Szczególnym przypadkiem upłynnienia i wywołania spływu jest jökulhlaup                                                                                [5], fluidyzacja wodą z lodowca stopionego ciepłem wulkanicznym.


Fosfor czerwony – jest bardziej stabilny niż biały, ale mniej stabilny niż fosfor czarny. Nie jest toksyczny, ale jest mniej reaktywny niż fosfor biały, zapala się dopiero w temperaturze powyżej  \( 533K (260 ^oC) \).


Warstwa jest oświetlona przez rozciągłe źródło światła monochromatycznego. Dwa promienie wychodzące z punktu S źródła docierają do oka po przejściu przez punkt P. Promienie te przebiegają różne drogi gdyż jeden odbija się od górnej, a drugi od dolnej powierzchni błonki. To czy punkt P widzimy jako jasny czy ciemny zależy od wyniku interferencji fal w tym punkcie.


Stopień wypełnienia skały okruchowej przez ziarna nazywany jest upakowaniem [2], [1]. Pomiędzy ziarnami mogą występować pory, czyli wolne, nie wypełnione przestrzenie (zob.  Szkielet ziarnowy i spoiwo). Obecność porów jest cechą skały porowatej [4], [1], [6]. W luźnych skałach grubo- i średnioziarnistych upakowanie związane jest z objętością powierzchni porowej. Wyższy stopień upakowania wykazują skały, w których powierzchnia porowa jest niewielka, wraz ze wzrostem tej powierzchni spada stopień upakowania. Upakowanie zależy od wielu parametrów, m.in. od frakcji materiału, kształtu ziaren oraz stopnia wysortowania. Podczas diagenezy następuje redukcja lub zanik przestrzeni porowej (np. przez kompakcję lub krystalizację spoiwa w przestrzeniach międzyziarnowych). Skały zwięzłe, w których przestrzeń porowa została wyeliminowana mają tekstury zbite.


Właściwości fizyczne związków organicznych można opisać w sposób ilościowy i jakościowy. Temperatury topnienia i wrzenia, które identyfikują związki organiczne i podają kluczowe informacje na temat ich czystości, oraz współczynnik załamania światła dostarczają ilościowej informacji na temat związku.  Z drugiej strony, zapach, konsystencja, rozpuszczalność i kolor opisują związki organiczne w sposób jakościowy.


których rozwiązaniami są kolejne kolumny macierzy  \( A^{-1} \). Do rozwiązania każdego z tych układów równań możemy zastosować algorytm eliminacji Gaussa.


Zgodnie z zasadą dynamiki siła wypadkowa jest równa iloczynowi masy wycinka  \( dm = \mu dx \) i jego przyspieszenia. Stąd


Boksyty składają się z tlenków i wodorotlenków glinu (Rys. 4), (zob.  Tlenki i wodorotlenki), [7], [2], [5], [6]. Do ich powstania dochodzi w wyniku różnych procesów. Powszechnie tworzą się podczas krasowego wietrzenia skał węglanowych lub przez koncentrację związków glinu pochodzącego z rozmycia innych skał alitowych [1], [8]. Boksyty mają barwę brunatną, szarą lub kremową.


Tlenowcami nazywamy pierwiastki należące do 16 grupy układu okresowego. Są to: tlen, siarka, selen, tellur, polon i liwermor ( Rys. 1 ). Pierwsze dwa są typowymi niemetalami, zostały zatem omówione w osobnym rozdziale – Tlenowce (tlen, siarka). W tym module omówiono pozostałe tlenowce.


Nowe miejsce pracy oraz integracja z nowymi współpracownikami, czyli konieczność odnalezienia się w nowym otoczeniu, bywają przyczyną dużego stresu, a przynajmniej niepokoju. W takiej sytuacji trzeba się zmierzyć z własnymi ograniczeniami, np. lękami społecznymi, nieśmiałością, obawą przed oceną. Każdy człowiek ma indywidualne predyspozycje i kompetencje komunikacyjne, inne wzorce zachowań, inne postawy i style komunikowania się, wynikające z wcześniejszych (najczęściej dziecięcych) doświadczeń relacyjnych. Skuteczna komunikacja wymaga wiedzy, kompetencji i umiejętności, które należy ćwiczyć, bowiem kompetencje w zakresie porozumiewania się są ważne w każdym zawodzie, niekoniecznie związanym bezpośrednio z kontaktem z klientami.


Podstawowym mechanizmem, który rozprowadza ciepło we wnętrzu Ziemi są prądy konwekcyjne [10]. Utrata ciepła następuje przez skorupę ziemską.


Aktynowce są srebrzystymi metalami stałymi w temperaturze pokojowej. Wszystkie aktynowce są radioaktywne i nie mają stabilnych izotopów. Aktyn świeci w ciemności bladoniebieskim światłem. Aktynowce to metale o wysokiej gęstości. Mają liczne odmiany alotropowe, np. pluton ma sześć odmian alotropowych. Wyjątkiem jest aktyn, który ma ich mniej. Są dość miękkie, niektóre dają się przekroić nożem. Są plastyczne i ciągliwe. Aktynowce sukcesywnie wypełniają elektronami poziom  \( 5f \), choć wiele z nich wykazuje anomalie konfiguracyjne polegające na wypełnianiu powłoki  \( 6d \) ( Tabela 1 ). Wiele aktynowców ma właściwości podobne zarówno do metali bloku  \( d \), jak i bloku  \( f \) [2], [3].


Z podobna sytuacją mamy do czynienia przy podnoszeniu w górę (ze stałą prędkością) ciała o masie  \( m \) na wysokość  \( h \) (zob. Rys. 2 ).


W ostatniej uwadze został wspomniany przypadek pionowej stycznej do wykresu funkcji. Taka sytuacja ma miejsce, gdy funkcja jest ciągła w otoczeniu  \( O(x_0) \) i obie pochodne jednostronne w  \( x_0 \) są niewłaściwe (pochodna obustronna może istnieć lub nie).


Przypuśćmy, że atom znajduje się w stanie wzbudzonym  \( E_{k} \) i może przy przejściu do stanu podstawowego  \( E_{j} \) emitować foton o energii ( \( E_{k} - E_{j} \)). Jeżeli taki atom zostanie oświetlony promieniowaniem, które zawiera fotony o energii właśnie równej ( \( E_{k} - E_{j} \)) to prawdopodobieństwo wypromieniowania energii przez atom wzrośnie.


Drugim typem wapieni detrytycznych są skały zbudowane z ekstraklastów, czyli ziaren pochodzących ze źródła zewnątrzbasenowego. W porównaniu do wapieni z intraklastami wykazują zwykle wyższą dojrzałość teksturalną, ich materiał podczas transportu przechodzi selekcję i uzyskuje obtoczenie.


Zauważmy, że każdą funkcję wymierną niewłaściwą (tj.  \( st.P(x) \geq st.Q(x) \)) można przedstawić jako sumę wielomianu i funkcji wymiernej właściwej poprzez wykonanie dzielenia wielomianów z resztą. Kilka przykładów pozwoli nam się zapoznać z technikami przekształcania funkcji wymiernej niewłaściwej na sumę wielomianu i funkcji wymiernej właściwej.


Instytucje mediów masowych były organizacjami o charakterze formalnym lub nieformalnym, posiadającym wyraźnie zdefiniowane zasady funkcjonowania, w tym także regulowane na gruncie prawnym, o określonych funkcjach (zob. Funkcje mediów ). Posiadały zdolność do tworzenia symbolicznych przekazów i rozpowszechniania ich na szeroką skalę. Instytucje medialne powstawały w celu realizacji ważnych dla społeczeństwa zadań, takich jak rozpowszechnienie informacji i kultury.


Strukturalnie węglowodory zostały podzielone na liniowe (atomy węgla tworzą strukturę liniową; np. heksan (zob. Rys. 1; dla uproszczenia pominięto atomy H w łańcuchach węglowodorów) i rozgałęzione (w przypadku węglowodorów o łańcuchu zawierającym liczbę atomów węgla C-n > 3; zwykle chiralny szkielet węglowy odgałęzia się w jednym lub więcej kierunkach; np 2-metylopentan, 3-metylopentan, 2,2-dimetylobutan i 2,3-dimetylobutan). Związki o tym samym wzorze sumarycznym, ale różnej budowie szkieletu znane są jako izomery szkieletowe (izomery szkieletowe heksanu przedstawia Rys. 1 ).


\( MnO_2 \) tlenek manganu (IV), Rys. 5 – stosowany jako katalizator utleniania  \( CO \) do  \( CO_2 \) w maskach gazowych.


Ryzyko wynika z dłuższego czasu oddziaływania czynników zewnętrznych, które mogą spowodować pogorszenie się wyników finansowych emitenta, a nawet doprowadzić do jego upadłości.


Ruchy masowe wywoływane są również przez działalność antropogeniczną, w szczególności przez: budowę dróg, rurociągów, architektury lądowej i hydrotechnicznej, tworzenie nasypów, górnictwo podziemne i odkrywkowe, pobieranie wody, nawadnianie, niszczenie roślinności, ruch pojazdów, działania wojenne.


Instrumenty kredytowe służą do transferu ryzyka kredytowego. Natomiast pogodowe – chronią przed ryzykiem pogodowym rozumianym jako nietypowe dla danej destynacji warunki pogodowe (lecz nie katastrofy naturalne).


Negatywna, niestety, odpowiedź na to pytanie jest zawarta w drugiej zasadzie termodynamiki. Poniżej podane zostały równoważne sformułowania tej zasady:


Skały piroklastyczne ( Rys. 1  ) są deponowane w otoczeniu krateru i tworzą pokrywę (warstwę) na skałach podłoża lub skałach pochodzenia wulkanicznego, powstałych w wyniku wcześniejszych erupcji (zob. Środowiska powstania skał magmowych  ). W związku z tym, iż składają się z ziaren, których osadzenie poprzedzone jest transportem, zaliczane są do grupy skał osadowych [1]. Długość drogi transportu składników jest zróżnicowana, zależy od wielkości materiału piroklastycznego, jego ilości, masy oraz siły eksplozji. Ziarna duże, występują w skałach piroklastycznych deponowanych w bezpośrednim sąsiedztwie wulkanu. Wraz ze wzrostem odległości od wulkanu zmniejsza się frakcja ziaren. Najdrobniejsze frakcje, czyli pyły wulkaniczne, mogą być latami zawieszone w atmosferze.


Oczywiście dla  \( \hskip 0.3pc \alpha =0\hskip 0.3pc \) całka jest równa zeru (przypomnijmy, że przez całkę rozumiemy tu tzw. wartość główną całki). Zatem wzór ( 3 )  został pokazany.


Polimery stosowane w procesach przemysłowych spotyka się w postaci ciekłej, litej, proszku, granulatu, w formie porowatej, czy spienionej. Polimery jako materiały można charakteryzować poprzez następujące rodzaje gęstości:


które tworzą rozwiązania  tego układu. Posługując się terminologią zapożyczoną w mechanice punktu materialnego, krzywe ( 4 ) nazywają też często trajektoriami lub trajektoriami fazowymi.


Osmoza jest zjawiskiem powszechnie występującym w przyrodzie. Polega na spontanicznym przechodzeniu cząsteczek rozpuszczalnika przez półprzepuszczalną błonę z obszaru o niższym stężeniu do obszaru o wyższym stężeniu.


Załóżmy, że  \(  \lambda = i \omega  \). Założenie to nie wpłynie na wynik ostateczny, gdyż parametr  \(  \mu  \) jest niezależny i można go wybrać jako dowolnie mały. W nowych zmiennych współczynnik przy jednomianie  \(  w^a \bar w^b  \) zniknie jeżeli dokonamy następujacego wyboru  \(  P^2_{a\,b}  \):


Wszystkie te dyscypliny koncentrują się głównie na badaniach skalnej powłoki Ziemi (litosfery). Formowana jest ona przez procesy geologiczne, które dzielone są na dwie grupy:


Statystyka giełdowych instrumentów pochodnych (ang. Exchange-Traded Derivatives, XTD) obejmuje obrót i otwarte pozycje kontraktów terminowych futures na waluty i stopy procentowe oraz opcji. Statystyki tworzone są na podstawie komercyjnych źródeł danych i obejmują kontrakty będące przedmiotem obrotu na ponad 50 zorganizowanych giełdach. Główną wartością dodaną BIS jest przeliczanie danych o liczbie kontraktów na kwoty nominalne z wykorzystaniem informacji o wielkości kontraktów. Umożliwia to spójne porównywanie poziomów i trendów aktywności na różnych giełdach. BIS nie zestawia statystyk XTD dla kontraktów na akcje, towary lub kredytowe instrumenty pochodne, ani dla instrumentów pochodnych, które odnoszą się do niestandardowych instrumentów bazowych (np. kontraktów inflacyjnych, pogodowych lub energetycznych) https://www.bis.org/statistics/about_derivatives_stats.htm?m=2639.


Luźna skała piroklastyczna, która została zdeponowana w warunkach lądowych nazywana jest tefrą (Rys. 1, Rys. 2), [6], [3], [4]. Ma ona strukturę bezładną i cechuje ją słaba selekcja ziarna. W zależności od stopnia wysortowania (zob.  Skały piroklastyczne [w:] Geologia. Ziemia i procesy endogeniczne) i dominującej frakcji ziaren wyróżnia się w jej obrębie tefry:


W dalszym ciągu przestrzenie  \( \hskip 0.3pc C\big([a,b], \mathbb R\big)\hskip 0.3pc \)  oraz  \( \hskip 0.3pc C^1\big([a,b], \mathbb R\big)\hskip 0.3pc \) będziemy oznaczać zwykle symbolami  \( \hskip 0.3pc C\big([a,b]\big)\hskip 0.3pc  \)  oraz  \( \hskip 0.3pc C^1\big([a,b]\big)\hskip 0.3pc \)


Proton p rozpada się na neutron n, pozyton e \( ^{-} \) i neutrino v (cząstka elementarna o własnościach bardzo zbliżonych do antyneutrina). Ten proces nosi nazwę rozpadu  \( \beta ^{+} \) (beta plus). W tym procesie liczba protonów  \( Z \) maleje o jeden, a liczba nukleonów  \( A \) pozostaje bez zmiany.


Przykłady obliczeń i  zadania do samodzielnego rozwiązywania związane ze stechiometrią równań reakcji chemicznych można znaleźć w modułach Stechiometria równań chemicznych - przykłady obliczeń oraz Reakcje chemiczne w roztworach.


Do osadów pozakorytowych zaliczamy obecnie, mimo że powstały wcześniej w korycie rzeki, także osady odciętych od rzeki meandrów, czyli fragmentów starych koryt stopniowo wypełnianych drobnoziarnistymi osadami. Są to tzw. starorzecza.


Deflacja to proces, któremu poddaje się głównie niezwiązany i drobny materiał klastyczny. Na powierzchniach objętych wywiewaniem występują formy opierające się deflacji, zwane (ostańcami deflacyjnymi (Rys. 4). Są to odporniejsze na rozwiewanie elementy podłoża stanowiące relikty po usuniętej przez wiatr, luźnej pokrywie skalnej. Odporność deflacyjną wykazuje materiał klastyczny, który został połączony, np. przez systemy korzeniowe roślin lub cementacyjnie. Ostańce są formami asymetrycznymi. Od strony dowietrznej i są strome, natomiast od strony zawietrznej erozja jest mniej zaawansowana i są one bardziej połogie. Wokół nich tworzą się struktury erozyjne z odwiewania (Rys. 2). Deflacja prowadzi również do odsłonięcia twardych elementów, które znajdują się w obrębie lub pod utworami sypkimi (np. wychodni skał spoistych i litych, dużych ziaren skalnych, drewna).


Postawa  Postawa ciała może zdradzać wiele informacji. Przygarbiona sylwetka, ręce skrzyżowane na piersi, ustawienie się bokiem do innych – to sygnały, które intepretowane są jako bierność, uległość czy brak pewności siebie. Wyprostowana postawa, broda uniesiona lekko ku górze i utrzymywanie kontaktu wzrokowego z kolei, będą odczytywane jako pewność siebie, wysoki status, siła. Wskazówki te, choć nie zawsze stanowią trafne odwzorowanie rzeczywistości (np. możemy garbić się z powodu kontuzji lub zimna), są odczytywane i interpretowane przez ludzi natychmiastowo i w bardzo uniwersalny sposób. Ciekawe badania w tym zakresie przeprowadzili Dana Carney, Amy Cuddy i Andy Yap [2], udowadniając, że nie tylko postawa ciała odzwierciedla stany czy dyspozycje wewnętrzne osób, lecz możliwa jest relacja odwrotna – przyjmowana postawa ciała ma wpływ na samopoczucie osób.


Zobaczymy teraz, że transformacja ta może być  użyteczna przy rozwiązywaniu równań różniczkowych cząstkowych.


Koncepcja renty wieczystej ma zastosowanie m.in. w wycenie akcji w tzw. modelu Gordona i w wycenie wartości przedsiębiorstwa do szacowania strumienia przepływów pieniężnych netto, jaki przedsiębiorstwo może przynieść jego właścicielom po okresie szczegółowej prognozy.


W klimacie suchym tropikalnym i subtropikalnym powstają w lagunach ewaporaty: sole, gipsy i wapienie. W klimacie wilgotnym w lagunach zwiększa się ilość materii organicznej.


a ponadto funkcja ta jest odwracalna. To z kolei implikuje, że  \( t = \varphi^{-1} (x) \) dla  \(  x \in [a,b]  \) (gdzie  \( \varphi^{-1} \) oznacza funkcję odwrotną do  \( \varphi \)), co po podstawieniu do równania  \(  y=\psi(t)  \) daje


Jeśli natomiast produkty wietrzenia fizycznego różnych frakcji staczają się po zboczach, usypują wówczas charakterystyczne stożki osypiskowe [4], [5], [6] nazywane piargami. Cechą stożków osypiskowych jest rozmieszczenie materiału okruchowego – najgrubszy gromadzi się na obrzeżach stożka, zaś najdrobniejszy w szczycie stożka (Rys. 1).


Zdolność emisyjna promieniowania  \( R_{\lambda} \) dla ciała doskonale czarnego zmienia się z temperaturą tak, jak na Rys. 2.


W projektowaniu przekazu wizualnego znajomość konwencjonalnego przyporządkowania barw pełni istotną rolę. Na przykład informacje dla wielbicieli muzyki metalowej często opierają się na dynamicznych zestawieniach czerni i czerwieni, natomiast o sztuce ogrodowej opowiemy raczej w barwach stonowanych i pastelowych. Wprawdzie obecnie nikogo nie dziwi przekraczanie stereotypów, jednak decyzja w sprawie zastosowania niekonwencjonalnej kolorystyki w graficznym przedstawieniu określonego projektu, powinna zapaść po rozpoznaniu upodobań jego odbiorców, dla uzyskania pewności, że niestandardowy przekaz spotka się z dobrym i oczekiwanym przyjęciem. Ta decyzja jest bardzo istotna, ponieważ kolorystyka stanowi jeden z najważniejszych aspektów identyfikacji marki. Zbyt duża ilość barw w komunikacie powoduje zbytnie rozproszenie uwagi. Z kolei komunikat monochromatyczny może się okazać nudny. Do bardzo dobrych przykładów odpowiedniej synchronizacji kolorów należą projekty filmowe, utrzymywane zazwyczaj w określonej gamie barwnej [6].


Definiowany jest przez przyporządkowanie do 4 podstawowych typów geometrycznych ( Rys. 1  ), które uwzględniają wymiary kryształów w 3 wzajemnie prostopadłych kierunkach: wysokości, szerokości i głębokości [1], [2], [3].


Akcje i certyfikaty inwestycyjne można też zakupić w ofercie wtórnej na rynku giełdowym i pozagiełdowym.


Korzenie roślin, grzyby i porosty wytwarzają kwasy sprzyjające rozkładowi niektórych minerałów i ułatwiają roślinom pobieranie pierwiastków fosforu i potasu (Rys. 1), [1], [2], [3].


Źródło: Przeciętny Człowiek, Jak poradzić sobie z rozmową kwalifikacyjną? 3 kluczowe idee, 01.09.2016 (dostęp 03.09.2020). Dostępne w Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=t7XF18bdlWY&feature=youtu.be


Geert Hofstede, na podstawie badań prowadzonych wśród pracowników międzynarodowych oddziałów firmy IBM w różnych kulturach, wyznaczył następujące wymiary kultury [2]:


Maxwell wykazał, że wzajemnie sprzężone pola elektryczne i magnetyczne są do siebie prostopadłe i prostopadłe do kierunku rozchodzenia się fali, i że prędkość tych fal elektromagnetycznych w próżni jest dana wyrażeniem


Pole magnetyczne wyodrębnia magnetosferę, czyli przestrzeń wokół Ziemi, w której ono determinuje ruch naładowanych cząstek [1]. Magnetosfera to zona, która stanowi barierę ochraniającą Ziemię przed cząstkami plazmy słonecznej, zwanej wiatrem [5]. Jej granicę wyznacza magnetopauza. Strumień wiatru słonecznego odkształca magnetosferę, skutkiem czego od strony Słońca jest ona zacieśniona, natomiast po stronie przeciwnej jest rozciągnięta w warkocz magnetosferyczny, którego długość jest około 10 x większa od strefy odsłonecznej ( Rys. 3 ).


Koloidy ochronne, które są rozpuszczone w fazie wodnej pełnią rolę stabilizatorów zawiesiny – zapobiegają aglomeracji perełek w czasie procesu oraz mają wpływ na rozmiary cząsteczek. Rodzaj stabilizatora oraz jego stężenie dobiera się doświadczalnie. Najczęściej stosowanymi stabilizatorami są [1]:


Miedziowce to 11 grupa układu okresowego ( Rys. 1 ). Zaliczamy do niej miedź, srebro, złoto i roentgen.


Źródło: TIME, Robots Working In Elder Care | TIME, 28.08.2019 (dostęp 10.09.2020). Dostępne w YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=SZTYyFNSL5o&feature=emb_logo.


Podstawowym pojęciem w termodynamice jest układ, przez który rozumiemy część przestrzeni poddawaną obserwacji i badaniu. Pozostałą część wszechświata z punktu termodynamicznego stanowi otoczenie. Pomiędzy układem a otoczeniem może istnieć granica, niekiedy może to być granica wyimaginowana. Jest to uzależnione od stanu materii oraz od rodzaju zjawisk rozważanych w układzie. Jeżeli w naczyniu zamkniętym znajduje się ciecz, to ścianki tego naczynia stanowią fizyczną (naturalną) granicę układu. Istnienie ścianek naczynia możemy zaniedbać, gdy rozważamy proces parowania wewnątrz naczynia. Natomiast jeżeli naczynie podgrzewamy, to układ nasz musimy powiększyć przynajmniej o ścianki tego naczynia, gdyż posiadają one określoną pojemność cieplną i również będą się ogrzewały. Jeżeli naczynie będzie izolowane, to za granicę układu możemy przyjąć zewnętrzną powierzchnię naczynia. Rozważając z kolei wpływ promieniowania na naszą planetę, nie jesteśmy w stanie wydzielić fizycznej granicy układu, gdyż gęstość powietrza oddalając się od powierzchni Ziemi asymptotycznie dąży do zera. Możemy jedynie w zależności od możliwości, a przede wszystkim od wielkości błędu pomiaru danej wielkości, określić obszar naszych zainteresowań. Wśród układów wyróżniamy układy ciągłe, które składają się z jednej fazy, gdzie fazę definiujemy jako jednorodną pod względem fizycznym i chemicznym część materii, ograniczoną od obszarów układu o innych właściwościach powierzchnią fazową. Drugim typem układu są układy nieciągłe, to znaczy takie, których objętość możemy podzielić na co najmniej dwa podukłady. Ciecz wewnątrz naczynia (ograniczona ściankami i powierzchnią cieczy) stanowi układ ciągły, ale już ciecz i współistniejąca z nią para stanowią dwa podukłady. Natomiast, w pewnych procesach również ścianki naczynia musimy traktować jako podukład. Ze względu na możliwość wymiany masy (cząstek) i energii pomiędzy układami a otoczeniem wyróżniamy: układy otwarte, zamknięte i izolowane. Do układów otwartych zaliczamy takie układy, w których pomiędzy nimi i otoczeniem następuje nieustanny przepływ cząstek i energii. W układach zamkniętych jest możliwość wymiany energii, ale nie ma możliwości wymiany z otoczeniem cząstek (składników). Natomiast układy izolowane nie mają możliwości wymiany z otoczeniem ani masy, ani energii. Wyróżniane są również układy izolowane adiabatycznie, które nie mogą wymieniać z otoczeniem masy i ciepła, natomiast wymieniają energie pod innymi postaciami, np. wykonywana jest praca mechaniczna. Stosowane jest również pojęcie układu nieizolowanego, który może wymieniać z otoczeniem masę bądź energię lub równocześnie masę i energię.


Podstawowym parametrem charakteryzującym dokładność IMU jest dryft (liniowa strata dokładności w funkcji czasu) [2]. Najwyższej klasy urządzenia mają dryft na poziomie 0,001\(^{\circ }\)/h, a jednostki klasy consumer grade rzędu (\({10} - {10^3}\))\(^{\circ }\)/h [3]. Stosowane w fotogrametrii ze statków załogowych urządzenia GNSS/INS są wzajemnie zintegrowane, co pozwala korygować dryft INS. W BSP stosuje się zwykle wysokiej jakości system GNSS (RTK/PPK) i znacznie niższej INS.


Moduł ten zakończymy wyznaczeniem transformaty Fouriera dystrybucji  \( \hskip 0.3pc \delta. \hskip 0.3pc \) Zgodnie ze wzorem ( 1 )


Jak wiadomo, charakter punktu stacjonarnego zależy od wartości własnych macierzy linearyzacji. Obliczamy więc warości własne macierzy  \(  M|_{x=x_\nu}: \)


Homopolimery nazywa się zapisując nazwę monomeru po przedrostku poli. Monomery nazwa się stosując nazwy systematyczne (IUPAC) lub nazwy zwyczajowe ( Rys. 2 ).


Rachunek przepływów pieniężnych informuje o tym, jakie są efekty działalności przedsiębiorstwa, wyrażone wygenerowaniem nadwyżki lub niedoboru środków pieniężnych, niezbędnych m.in. do regulowania bieżących zobowiązań i wypłaty dywidendy. Pokazuje, na ile wykazywany przez przedsiębiorstwo zysk netto znajduje odzwierciedlenie w nadwyżce gotówki.


Przyjmujemy przy tym, że   \( \hskip 0.3pc  \varphi (0)=\varphi (l)=0, \hskip 0.3pc \)  \( \hskip 0.3pc \psi (0)=\psi (l)=0. \hskip 0.3pc \) Szukamy rozwiązania w postaci


Natomiast Klaus Hurrelmann i Erik Albrecht określili pokolenie post-millenialsów „generacją Grety”, nawiązując do działań Grety Thunberg walczącej o wprowadzanie ekologicznych rozwiązań na świecie [6]. W swojej książce oparli się oni na badaniach przeprowadzonych w Niemczech. Zgodnie z nimi, post-millenialsi są stosunkowo nieliczni w porównaniu do starszych pokoleń, a także podzieleni w swych przekonaniach. Mimo, że jest wśród nich wielu zwolenników wielokulturowego otwarcia, znaczące grono sprzyja również hasłom populistycznym i nacjonalistycznym. Post-millenialsi dobrze radzą sobie w rzeczywistości cyfrowej, traktując ją jako naturalną przestrzeń komunikacji i wymiany wiedzy, natomiast rzadko korzystają z radia czy telewizji. Nie wierzą politykom, organizują własne projekty i protesty. Rzecz znamienna, oczekują takiego procesu edukacji, dzięki któremu będą mogli lepiej komunikować się i współpracować w sieci. Swój głos uważają za równoważny z sądami starszych pokoleń.


W drugim ujęciu PI jest ilorazem zdyskontowanych wpływów do zdyskontowanych wydatków (zarówno inwestycyjnych, jak i eksploatacyjnych):


Oddzielną dziedzinę stanowią finanse międzynarodowe, które obejmują finanse organizacji międzynarodowych, systemy walutowe różnych krajów i ich współdziałanie, bilanse płatnicze poszczególnych państw, międzynarodowy rynek finansowy oraz międzynarodowe organizacje finansowe.


Czoło rafy jest to krawędź rafy opadająca w głąb morza, narażona na działanie fal i zasiedlona przez koralowce preferujące środowisko dynamiczne.


Kontrakty  forward,  swap i  futures są instrumentami o ryzyku symetrycznym. Oznacza to, że obydwie strony kontraktu mogą ponieść straty, a strata jednej z nich będzie zyskiem drugiej. Zajęcie pozycji w jednym z takich kontraktów powinno wiązać się ze szczegółową analizą ryzyka, a przede wszystkim – ryzyka przedmiotu umowy (instrumentu bazowego).


Niech  \( z_{1}=(x_{1},y_{1}) \) oraz  \( z_{2}=(x_{2},y_{2}) \) będą liczbami zespolonymi. Liczby  \( z_{1} \) i  \( z_{2} \), jako uporządkowane pary punktów, są równe wtedy i tylko wtedy, gdy  \( x_{1}=x_{2} \) oraz  \( y_{1}=y_{2} \). Stąd, zapisując liczby \( z_{1} \) i  \( z_{2} \) w postaci algebraicznej jako \( z_{1}=x_{1}+iy_{1} \) oraz  \( z_{2}=x_{2}+iy_{2} \) otrzymujemy, że  \( z_{1}=z_{2} \) wtedy i tylko wtedy, gdy  \( \mathfrak{Re}z_{1}=\mathfrak{Re}z_{2} \) oraz  \( \mathfrak{Im}z_{1}=\mathfrak{Im}z_{2} \).


Ruch w dwóch wymiarach będziemy opisywać w układzie współrzędnych  \( x \) i  \( y \). Na przykład  \( y \) - wysokość,  \( x \) - odległość w kierunku poziomym. Pokażemy, że taki ruch można traktować jak dwa niezależne ruchy jednowymiarowe.


Poli(chlorek winylu) PVC otrzymywany jest w wyniku polimeryzacji chlorku winylu. Ma właściwości termoplastyczne, charakteryzuje się dużą wytrzymałością mechaniczną, jest odporny na działanie wielu rozpuszczalników.Polimer ten jest stosowany do produkcji wykładzin podłogowych, stolarki okiennej i drzwiowej, rur i kształtek do wykonywania instalacji w budynkach, jako elewacja (siding), folii, w medycynie: dreny, sondy, cewniki, strzykawki, do wyrobu opakowań, elementów urządzeń, płyt gramofonowych, przeżywających swój renesans, drobnych przedmiotów, do pokrywania powierzchni sportowych zakrytych i otwartych jako igelit, w elektrotechnice  jako izolacja w przewodach i kablach.


Zastosowanie odpowiednich kolorów pełni także funkcje informacyjne. W tym przypadku przykładem jest sygnalizacja świetlna na drodze, do której stosujemy się odruchowo. W tym kontekście warto też zwrócić uwagę na historyczno-społeczne identyfikacje znaczenia kolorów. Dotyczy to choćby mundurów różnych służb, czy barw wiązanych z ruchami politycznymi. Zwłaszcza te ostatnie mogą budzić negatywne skojarzenia, wystarczy wspomnieć choćby czerwień komunistycznej flagi.


Źródłami soli w oceanach i morzach są: skorupa ziemska i wnętrze Ziemi. W wodzie morskiej rozpuszczone są gazy pochodzące z powietrza, w efekcie procesów zachodzących w wodzie morskiej i z wulkanów podwodnych. Największy udział mają azot (\(N_2\)), tlen (\(O_2\)) i dwutlenek węgla (\(CO_2\)) [1], [2], [3], [4].


Cyrki lodowcowe [1], [6], [4] (kary) są misami zawieszonymi na stoku lub znajdującymi się w górnych częściach dolin, które funkcjonowały jako pola firnowe (Rys. 2). Posiadają one szeroką, wygiętą łukowato ku dołowi i wychyloną w kierunku spadku stoku strefę denną. Od zaplecza otaczają je strome ściany skalne, a od strony doliny, w miejscu, w którym odpływał jęzor lodowcowy, są one otwarte. Strefa denna została uformowana głównie przez detersję. Ściany cyrków były modelowane przez destrukcyjną działalność zamrozu oraz niszczące działanie powierzchniowych ruchów masowych. Rozrost pola firnowego związany jest z erozją wgłębną i wsteczną, dlatego cyrki wcinają się w stoki górskie.


Różniczkując z kolei uzyskane równania otrzymamy zgodnie ze wzorami Ruch na płaszczyźnie-( 1 ), Ruch na płaszczyźnie-( 2 ), Ruch na płaszczyźnie-( 3 ) składowe przyspieszenia


dla przypadku źródła zbliżającego się do obserwatora. Obserwator rejestruje wyższą częstotliwość niż częstotliwość źródła. Gdy źródło oddala się to w powyższym wzorze zmieniamy znak prędkości źródła  \( v_{z} \). Ta sytuacja jest przedstawiona na Rys. 1, gdzie pokazane są powierzchnie falowe dla fal wysłanych ze źródła Z poruszającego się z prędkością  \( v_{z} \) w stronę obserwatora O (rysunek a) w porównaniu do powierzchni falowych dla fal wysłanych znieruchomego źródła (rysunek b). Widzimy, że w przypadku (a) obserwator rejestruje podwyższoną częstotliwość.


Model ten ze względu na liniowy i jednokierunkowy charakter od początku był uznawany za model procesu komunikowania masowego. Największą zaletą tego modelu jest jego prostota i zwięzłość, ale stanowi to również jego wadę. Nie uwzględnia bowiem ważnego z punktu widzenia komunikowania pytania o motywy nadawcy i o kontekst  komunikowania [1].


Wodorki metali są najczęściej jonowe i zawierają w sieci krystalicznej jon wodorkowy,  \( H^- \) (jądro wodoru otoczone jest dubletem elektronowym). Wodorki niemetali mają budowę kowalencyjną. Między wodorkami metali i niemetali nie ma ostrej granicy. W miarę jak wzrasta elektroujemność pierwiastków, zmienia się charakter wiązania od typowo jonowego z ujemnym jonem wodorkowym   \( H^- \), aż do kowalencyjnego silnie spolaryzowanego z dodatnim jonem wodorowym  \( H^+ \). Wodorki metali są ciałami stałymi a wodorki niemetali gazami.


gdzie: \(\Delta x_r, \Delta y_r \) – składowe dystorsji radialnej, \(\Delta x_t, \Delta y_t \) – składowe dystorsji tangencjalnej, \(\Delta x_d, \Delta y_d \) – składowe dystorsji sumarycznej, \(k_1, k_2, k_3 \) – parametry dystorsji radialnej, \(p_1, p_2 \) – parametry dystorsji tangencjalnej, \(x,y\) – współrzędne punktu odniesione do punktu głównego, obliczane z wzoru  (5) , \(r\) – promień punktu względem punktu głównego zdjęcia, obliczany z wzoru  (6).


Twardziele to specyficzny typ ostańców; są to skałki powstałe z twardych skał występujących w otoczeniu skał mniej odpornych, które zostały usunięte wskutek wietrzenia i erozji. Odróżnienie twardzieli od ostańców jest możliwe po rozpoznaniu pierwotnej budowy geologicznej skał, w szczególności ich zróżnicowanej odporności na procesy wietrzenia i erozji.


Ponieważ nasze rozważania odnosiły się do dowolnych dwóch położeń, możemy opuścić wskaźniki i napisać


Poszukiwana odległość  \( d(l_1,l_2) \) pomiędzy prostymi skośnymi  \( l_1 \) oraz  \( l_2 \), równa wysokość  \( h \) równoległościanu rozpiętego przez wektory   \( \overrightarrow{v_{1}} \),  \( \overrightarrow{v_{2}} \) oraz  \( \overrightarrow{P_{2}P_{1}} \), wyraża się więc wzorem:


Fundusze często są tworzone na określoną jednostkę czasu i specjalizują się na wybranej klasie aktywów np.:


Postmodernizm jest jednak pojęciem niejednoznacznym. Rozumiany bywa nie tylko jako diagnoza rzeczywistości, ale także jako metoda (np. konstrukcji tekstu) bądź styl (np. w sztuce lub w modzie). Rozważany na gruncie filozofii, literatury, architektury czy filmu odsłania tak wiele twarzy, że pojawiają się poważne wątpliwości co do istnienia wspólnego mianownika. Ponadto bywa równie często optymistyczny i witany z nadzieją (Francois Lyotard, Leslie Fiedler) jak ze strachem (Jean Baudrillard). Są też tacy, którzy twierdzą, że mówienie o postmodernizmie jest przedwczesne, bo w rzeczywistości w kulturze nie zaszły żadne istotne zmiany. Ciągle porusza się ona w obszarze dobrze znanej, oświeceniowej narracji (Jürgen Habermas). Ci, którzy „wierzą” w postmodernizm, mówią o odczuciu atmosfery przełomu. Można go rozumieć zarówno jako apokaliptyczny koniec, jak i obiecujący początek.


Funkcje te są liniowo niezależne,  więc  rozwiązanie ogólne równania ( 1 ) ma w tym przypadku postać


Na podstawie równania Temperatura, równanie stanu gazu doskonałego-( 1 ) średnia energia kinetyczna ruchu postępowego cząsteczki wynosi


Metal otrzymany w powyższym procesie jest następnie przetapiany w łukowym piecu elektrycznym w atmosferze gazu ochronnego. Metale takie jak hafn i cyrkon zwykle występują razem, aby je rozdzielić stosuje się destylację frakcjonowaną mieszaniny chlorków cyrkonu i hafnu z trichlorkiem fosforylu,  \( \ce{POCl_3} \). Cyrkon i hafn można również rozdzielić wykorzystując różnice w rozpuszczalności niektórych związków tych pierwiastków (frakcjonowana krystalizacja) lub rozdziału można dokonać także za pomocą chromatografii kolumnowej. W przypadku chromatografii wykorzystywane są różnice w zdolności adsorpcji chlorków obu metali na różnych adsorberach [1].


Czynnikiem ablacyjnym jest przede wszystkim ciepło, które dostarczane jest przez promieniowanie słoneczne, zwane insolacją. Działa ono bezpośrednio lub pośrednio przez ciepłe masy powietrza (w tym strumienie wiatru), nagrzane masy skalne (zbocza i materiał skalny na powierzchni lodu), oddawane jest przez wody przepływające po i wewnątrz lodowca lub opady deszczu. Ciepło dostarczane jest też z wnętrza Ziemi i powoduje ono zmniejszanie masy lodu od strony stopy lodowca. Na ubytek lodu ma również wypływ niszczenie mechanicznie. Zachodzi ono przez tarcie, w trakcie przemieszczania się lodowca po podłożu, przez powierzchniowe ruchy masowe lodu i materiału klastycznego oraz przez mechaniczne oddziaływanie wiatrów (korazja, deflacja) i wód (np. falowanie, erozja wgłębna i wsteczna, eworsja).


Iloczyn rozpuszczalności jest miarą rozpuszczalności danej substancji. Jeżeli iloczyn stężeń jonowych trudno rozpuszczalnego elektrolitu w roztworze jest większy niż iloczyn rozpuszczalności tego elektrolitu:


Skorupa to zewnętrzna oraz najbardziej zróżnicowana sfera Ziemi. W porównaniu z pozostałymi sferami jest najchłodniejsza, najcieńsza i najlżejsza. Stanowi jedynie \(1,4\%\) objętości Ziemi i zaledwie \(0,3\%\) jej masy [1]. Jej grubość waha się od kilku kilometrów do ponad 70 km, a gęstość szacowana na jest na 2,7 – 3,1 \(g/cm^3 \)[2], [3]. Powierzchniowe części skorupy ziemskiej mają temperatury dodatnie lub ujemne, rzędu kilku lub kilkunastu, rzadziej kilkudziesięciu stopni Celsjusza. Wyższe temperatury są notowane tylko lokalnie, w obszarach objętych wulkanizmem. Wraz z głębokością temperatura skorupy wzrasta i w zależności od warunków w dolnej części wynosi od 150\(^oC\) do ponad 500\(^oC\)(zob. Ciepło Ziemi  ). Skorupa ziemska, jest zewnętrzną sferą, która jest sztywna i stosunkowo chłodna. Bardzo niewielka jej część jest upłynniona. Materia upłynniona, czyli stop magmowy, występuje lokalnie. Znajduje się w zbiornikach wewnątrzskorupowych. W dolnej części skorupy występują miejsca, zwane ogniskami magmowymi, gdzie dochodzi do powstania magmy (zob.  Rodzaje magmy ).


\( \hskip 0.3pc\rho_n \sin(\dfrac{n\pi}l x)\hskip 0.3pc -\,\,  \)  amplituda drgania  \( \hskip 0.3pc n\hskip 0.3pc \)-tejharmonicznej;


Wątek mapy i terytorium podjął Gregory Bateson (1904-1980), który jeszcze mocniej podkreślił ich odrębność, a jednocześnie trudność z jednoznacznym określeniem tych obszarów [5]. Dlatego w ich opisie odwołał się do symbolicznego tekstu Carla Gustava Junga "Septem sermones ad mortuos" [6]. W tym tekście Jung ukazał dwa, niesprowadzalne do siebie aspekty rzeczywistości. Pierwszy z nich określił mianem Pleromy, czyli przestrzeni umysłu, utożsamionej przez Batesona z mapą, która, nazywana obszarem "the non-living", nie ma granic, charakteryzuje ją natomiast jednorodność i cyfrowy system przetwarzania danych.  Przestrzeni Pleromy/mapy odpowiada ludzki umysł, który poznaje i porządkuje świat dzięki logice. Mapa stanowi reprezentację cybernetycznego kontekstu komunikacji, gdyż wiąże się z cyfrowym kodowaniem i dekodowaniem przekazu informacji werbalnych.


W warunkach rynkowych instytucje nadawcze muszą sobie też radzić sobie w kontaktach z konkurencyjnymi podmiotami medialnymi. Relacje z konkurencją  budowane są na płaszczyźnie programowej oraz sprzedaży usług reklamowych. Mogą być  oparte na:


(Oczywiście równanie ( 7 ) możemy rozważać dla  \( \hskip 0.3pc t\in \mathbb R.\hskip 0.3pc  \)) Uśredniając - zgodnie z wzorem ( 3 ) - warunki początkowe ( 2 ) otrzymamy


Powyższe równanie pokazuje, że ciśnienie zmienia się z głębokością płynu. Powodem jest ciężar warstwy płynu leżącej pomiędzy punktami, dla których mierzymy różnicę ciśnień. Wielkość  \( \rho g \) nazywamy ciężarem właściwym płynu. Dla cieczy zazwyczaj  \( \rho \) jest stałe (ciecze są praktycznie nieściśliwe) więc możemy obliczyć ciśnienie cieczy na głębokości  \( h \) całkując równanie ( 5 )


Niech  \( l_{1} \) (odpowiednio  \( l_{2} \)) będzie prostą przechodzącą przez punkt  \( P_{1} \) (odpowiednio  \( P_{2} \) ) równoległą do wektora  \( \overrightarrow{v_{1}} \) (odpowiednio  \( \overrightarrow{v_{2}} \)).


Widać, że w tym przypadku zastosowanie wzorów transformacji Galileusza daje wynik zgodny z doświadczeniem. Jednak nie jest to prawdą w każdym przypadku. Miedzy innymi stwierdzono, że ta transformacja zastosowana do równań Maxwella nie daje tych samych wyników dla omawianych układów inercjalnych. W szczególności z praw Maxwella wynika, że prędkość światła jest podstawową stałą przyrody i powinna być sama w każdym układzie odniesienia. Oznacza to na przykład, że gdy impuls światła rozchodzący się w próżni w kierunku  \( x \) jest obserwowany przez dwóch obserwatorów pokazanych na Rys. 1 to zarówno obserwator nieruchomy jak poruszający się z prędkością  \( V \) (względem pierwszego) zmierzą identyczną prędkość impulsu  \( c = 2.998·10^{8} \) m/s. Tymczasem zgodnie z transformacją Galileusza i ze zdrowym rozsądkiem powinniśmy otrzymać wartość  \( c - V \).


Przy pomocy równań liniowych rzędu drugiego opisuje sie wiele zagadnień fizycznych, np. zagadnienia związane z ruchem drgającym. Drganiami harmonicznymi nazywamy drgania wykonywane przez ciało, na które działa siła:  \( \hskip 0.3pc \vec{F}=-k\vec{r}.\hskip 0.3pc  \) W jednowymiarowym przypadku Rys. 1 można ją zapisać jako:  \( \hskip 0.3pc F=-kx,\hskip 0.3pc  \) gdzie  \( \hskip 0.3pc k\hskip 0.3pc  \) to stała dodatnia, a  \( \hskip 0.3pc x\hskip 0.3pc  \) jest to wartość wychylenia z położenia równowagi. Znak minus związany jest z tym, że siła działająca na ciało jest przeciwnie skierowana, niż wychylenie z położenia równowagi.


Kaustobiolty gazowe występują także w obrębie hydratów (klatratów) gazowych. Składają się one z wody, która tworzy strukturę krystaliczną zamykającą cząsteczki kaustobiolitów gazowych. Nazywane są śniegiem lub lodem gazowym, odpowiednio do zawartości - metanowym, etanowym, etylenowym itd... Są powszechną formą kauastobiolitów gazowych, która występuje w oceanach oraz na obszarach wiecznej zmarzliny.


Bez pola elektrycznego te elektrony poruszają się (dzięki energii cieplnej) przypadkowo we wszystkich kierunkach. Elektrony swobodne zderzają się z atomami (jonami) przewodnika, zmieniając swoją prędkość i kierunek ruchu zupełnie tak, jak cząsteczki gazu zamknięte w zbiorniku. Jeżeli rozpatrzymy przekrój poprzeczny  \( S \) przewodnika, jak na Rys. 1, to elektrony w swoim chaotycznym ruchu cieplnym przechodzą przez tę powierzchnię w obu kierunkach i wypadkowy strumień ładunków przez tę powierzchnię jest równy zeru. Przez przewodnik nie płynie prąd.