Sprawna komunikacja ma ogromne znaczenie dla efektywnej pracy zespołowej. A ponieważ obecnie praca w grupie stała się bardzo często stosowaną metodą działania w wielu organizacjach, kompetencje komunikacyjne osób zapraszanych do zespołów nierzadko są równie ważne co ich kompetencje merytoryczne. Osoby, które nie potrafią się porozumieć z innymi, często popadają w konflikty lub nie potrafią jasno wyrazić swoich intencji, mogą stać się zagrożeniem dla osiągnięcia celu przedsięwzięcia. Trudności komunikacyjne w zespołach roboczych mogą także przyczynić się do powstawania konfliktów i spadku satysfakcji oraz zaangażowania w pracę. Pewne nawyki w prowadzeniu dyskusji grupowych mogą albo przyczynić się do większej kreatywności zespołu albo wręcz przeciwnie do powstania rozwiązań przeciętnych lub niezgodnych z oczekiwaniami. Jaka więc powinna być poprawna komunikacja w zespole? Przede wszystkim częsta, bezpośrednia i otwarta. Im częściej członkowie zespołu mają szansę rozmawiać ze sobą, tym większe prawdopodobieństwo, że unikną nieporozumień czy niedomówień. Komunikacja jest też sprawniejsza, gdy odbywa się twarzą w twarz, choć – co pokazały niedawne doświadczenia pandemii Covid-19, nie zawsze jest możliwe. Gdy jednak nie ma ku temu obiektywnych przeszkód, bezpośrednia komunikacja przynajmniej w kluczowych momentach pracy zespołu (np. na początku czy w przypadku pojawiających się trudności) nie powinna najlepiej odbywać się przez wideokomunikatory. Pozwala to nie tylko na większą precyzję komunikacji, ale także na zaciśnięcie więzi między członkami zespołu. Jeśli jednak już konieczne jest komunikowanie się zdalne, w literaturze tematu można znaleźć opinie, iż najefektywniejsze są te media, które umożliwiają porozumiewanie się przy największej liczbie kanałów komunikacyjnych, czyli kolejno: wideokonferencja (podczas której rozmówcy widzą się i słyszą), rozmowa audio (gdy rozmówcy tylko słyszą się nawzajem), komunikat pisany (np. mail). Za najmniej efektywne uważane są krótkie pisemne formy komunikacji, jak sms czy wiadomość na czacie.


Można wyznaczyć wartość obecną renty wieczystej zgodnej z podanymi wzorami  (1) i  (2) przy założeniu, że r > 0 oraz r > g. Stopa procentowa i stopa wzrostu płatności dotyczą okresu, na końcu którego występuje płatność (np. jeżeli płatność jest co kwartał, to przyjmujemy kwartalną stopę procentową i – ewentualnie – kwartalną stopę wzrostu płatności).


Roztwory wodne soli miedzi (I) są intensywnie zielone, a roztwory soli miedzi (II) intensywnie niebieskie. Złoto nie ulega zmianom w atmosferze powietrza, ani w temperaturze pokojowej, ani podwyższonej. Reaguje z wodą królewską (kwas solny + kwas azotowy (V)), która przeprowadza go w kwas tetrachlorozłotowy \( \ce{HAuCl_4} \).


\(  \lambda\hskip 0.3pc \)- jednorodną,  jeśli   \( \hskip 0.3pc T^t =t^{\lambda}T\hskip 0.3pc \) dla dowolnego  \( \hskip 0.3pc t>0\hskip 0.3pc \);


Ze względu na wyjątkowość dwóch pierwszych przedstawicieli tej grupy: węgla i krzemu, zostaną one omówione w osobnych rozdziałach (zob. Węgiel i Krzem ). Pozostałym węglowcom zostanie poświęcony dodatkowy rozdział (zob. Inne węglowce ).


W wyniku rozpuszczania w cieczy substancji nielotnej, prężność (ciśnienie) pary nasyconej tej cieczy obniża się. Na Rys. 1 przedstawiono schematycznie prężność pary nad czystym rozpuszczalnikiem  \( p_o \) oraz nad roztworem substancji nielotnej w tym  rozpuszczalniku  \( p \).


Mieszanina reakcyjna oprócz fazy podstawowej rozpraszającej, którą najczęściej jest woda i oprócz monomeru zawiera: inicjator polimeryzacji, emulgatory, stabilizatory emulsji itp.


Dla Barthesa znacznie istotniejsze były jednak fotografie drugiego typu, zawierające punctum. O obecności tego elementu decyduje coś, co sprawia, że wybrane zdjęcie zwraca uwagę odbiorcy, który zapamiętuje je na dłużej. Autor nie podał dokładnej definicji tego pojęcia, określając go jedynie w metaforyczny sposób. Pisał więc, że punctum to „użądlenie, dziurka, plamka, małe przecięcie – ale również rzut kośćmi” [4], a każdy odbiera je inaczej. Barthes doświadczył tego uczucia, gdy znalazł fotografię swojej matki, wykonaną, gdy była małą dziewczynką i uznał, że właśnie ta podobizna najlepiej oddaje jej charakter, a zarazem potwierdza nieuchronną przemijalność czasu i pewność śmierci. Rzecz znamienna, nie zamieścił w książce tego zdjęcia, jedynie je opisał, zaznaczając tym samym osobisty i subiektywny charakter swojego odkrycia.


Zatem   \( \hskip 0.3pc H^\prime=\delta\hskip 0.3pc \) oraz ogólnie  \( \hskip 0.3pc H^\prime(x-x_0)=\delta _{x_0}.\hskip 0.3pc \) Wykorzystując indukcje matematyczną łatwo sprawdzić,  że  \( \hskip 0.3pc H^{(n)}=\delta^{(n-1)}\hskip 0.3pc \) oraz  \( \hskip 0.3pc H^{(n)}(x-x_0)=\delta^{(n-1)}_{x_0}\hskip 0.3pc \) dla  \(  \hskip 0.3pc n \geq 1\hskip 0.3pc \).


W tym przypadku mamy tylko dwa rotacyjne stopnie swobody bo moment bezwładności względem osi hantli (oś  \( x \)) jest znikomo mały.


Szczególnym przypadkiem kapitalizacji złożonej jest kapitalizacja ciągła, w której odsetki są dopisywane – jak nazwa wskazuje - w sposób ciągły.


Można zatem powiedzieć, że jest to ilość gramów substancji rozpuszczona w 100 gramach roztworu. Należy przy tym pamiętać, że na masę roztworu składa się masa substancji rozpuszczonej  \( m_s \) oraz masa rozpuszczalnika  \( m_{rozp} \). Stężenie procentowe roztworu jest więc równe:


Woda podlega parowaniu, czyli ze stanu ciekłego przechodzi w stan gazowy (parę wodną). Parowanie zachodzi wtedy, gdy cząsteczka ma dostatecznie wysoką energię kinetyczną, by przezwyciężyć siły przyciągania między cząsteczkami cieczy. Energia kinetyczna cząsteczek wody związana jest z energią dostarczaną przez promieniowanie słoneczne. Parowaniu podlega woda występująca w zbiornikach oceanicznych, morskich, jeziornych, w rzekach oraz znajdująca się w powierzchniowych strukturach lądów. Para woda może też dostawać się do atmosfery z gazów wulkanicznych, w wyniku sublimacji, czyli przechodzenia lodu w stan gazowy, a także przez transpirację, czyli jest dostarczana przez rośliny, które są ważnym źródłem wody. W roślinach woda powstaje jako produkt uboczny fotosyntezy. Woda dostaje się do atmosfery również w wyniku oddychania przez zwierzęta i ludzi.


Ewaporaty powstają przez parowanie wód morskich i jeziornych (zob.  Akumulacja i osady limniczne). Wody morskie mają zunifikowany skład chemiczny i powstające w nich sekwencje ewaporatowe mają podobny skład mineralny. Natomiast, ewaporaty jeziorne wykazują dużą różnorodność pod względem mineralnym, która wynika z warunków panujących w środowisku sedymentacyjnym, w tym ze składu chemicznego zmineralizowanych wód (zob.  Akumulacja i osady limniczne).


Rys. 5 przedstawia wykres funkcji określonej w całym zbiorze liczb rzeczywistych oraz metodę wyznaczania granicy niewłaściwej funkcji w nieskończoności, korzystając z definicji Heinego. Na osi odciętych wybieramy ciąg rozbieżny do  \( +\infty \) (niebieski), wyznaczamy odpowiadające im punkty na wykresie funkcji (czerwone), a następnie rzutujemy je prostopadle na oś rzędnych otrzymując wartości funkcji dla argumentów będących wyrazami wyjściowego ciągu (zielone). Badamy zachowanie się ciągu wartości i jeżeli jest to ciąg rozbieżny do  \( +\infty \), to funkcja ma granicę niewłaściwą w nieskończoności  \( +\infty \), co zachodzi w przypadku badanej funkcji. Zauważmy również, że można tu stosować definicję Cauchy’ego i sprawdzać, czy dla dowolnej prostej o równaniu  \( y=A \) znajdziemy na osi odciętych przedział  \( (a,+\infty) \) taki, że dla argumentów z tego przedziału wykres funkcji leży powyżej prostej.


Scalenia gruntów w nowoczesnej, ukierunkowanej na zrównoważony rozwój formule [11], są coraz częściej wspierane opracowaniami fotogrametrycznymi [12, 13]. Ortofoto, obrazujące zmiany zagospodarowania w latach poprzedzających rozpoczęcie prac scaleniowych, jest znakomitym źródłem informacji o postępujących trendach, które rzutują na uwarunkowania założeń do projektu scalenia. Opracowana na podstawie aktualnego ortofoto szczegółowa mapa użytkowania oraz NMT, odgrywają kluczową rolę w przygotowaniu projektu scalenia, a ortofoto stanowi jednocześnie podkład mapowy czytelny dla wszystkich interesariuszy.


Na Rys. 2 przedstawiony jest ciąg o wyrazach większych (czerwony), który jest rozbieżny do  \( -\infty \) i stąd wnioskujemy, że ciąg o wyrazach mniejszych (niebieski) tez musi być rozbieżny do  \( -\infty \).


Rys. 1 przedstawia wykres ciągu, który jest zbieżny do granicy  \( 2 \). Ponieważ wiemy z definicji granicy ciągu, że prawie wszystkie jego wyrazy leżą w przedziale  \(  [1,3]  \) i poza tym przedziałem leży tylko skończona liczba wyrazów ciągu, więc jeżeli są wyrazy większe od  \( 3 \), to żaden wyraz ciągu nie będzie większy niż największy z tych, które są większe od  \( 3 \).


Ich obrót i emisja są regulowane odmiennymi przepisami, niż obrót papierami wartościowymi rynku kapitałowego. Przepisy te są mniej rygorystyczne, z uwagi na krótszą żywotność krótkoterminowych papierów dłużnych (tj. do 1 roku), a co za tym idzie – niższe ryzyko dla inwestora. Termin ważności krótkoterminowych papierów dłużnych może być wyrażony w dniach (np. 7 dni), tygodniach (np. 13, 26, 52 tygodni) lub miesiącach (np. 3, 6 miesięcy). Dochód inwestora posiadającego walory tego typu może być liczony w dwojaki sposób:


Kondensatory są częścią składową prawie wszystkich układów elektronicznych. W celu dobrania odpowiedniej pojemności powszechnie stosuje się ich łączenie w układy szeregowe lub równoległe.


gdzie    \( \hskip 0.3pc\lambda_n =\dfrac{n\pi}{l},\hskip 0.3pc \)    \( \hskip 0.3pc \mu_m =\dfrac{m\pi}{l}.\hskip 0.3pc  \) Rozwiązując zaś równanie


W czwartej kolumnie  Rys. 1   znajdują się baseny powstałe w wyniku subdukcji ocean-ocean. Subdukcja tego rodzaju jest charakterystyczna dla zachodniego obrzeżenia Oceanu Spokojnego (zob.  Architektura strefy subdukcji  ). Związana jest z nią orogeneza bezkolizyjna. Basenem załukowym (marginalnym) jest Morze Japońskie [12]. Baseny przedłukowe w strefach subdukcji obszaru wokółpacyficznego związane są z pryzmami akrecyjnymi [13]. Baseny śródłukowe tworzą się wewnątrz łuku wyspowego. Na obszarze wokółpacyficznym znane są między innymi z Japonii, Filipin i Wysp Aleuckich [14], [15], [16].


Źródło: Vivina Salvetti, M. Mead, Bathing Babies in Three Cultures, 15.03.2017 (dostęp 10.09.2020). Dostępne w YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=rmvqdDBSY0k.


Rys. 6 przedstawia dwa ciągi ograniczone, z których jeden jest rosnący (niebieski), a drugi malejący (czerwony). Zauważamy, że obydwa ciągi mają granice właściwe, ciąg rosnący i ograniczony od góry jest zbieżny do najmniejszego swojego ograniczenia górnego, a ciąg malejący i ograniczony od dołu jest zbieżny do największego swojego ograniczenia dolnego.


W stanie ustalonym pole elektryczne w kondensatorze jest stałe. Natomiast gdy ładujemy lub rozładowujemy kondensator to do okładek dopływa (lub z nich ubywa) ładunek i w konsekwencji zmienia się pole elektryczne  \( {\bf E } \) w kondensatorze. Doświadczenie pokazuje, że pomiędzy okładkami kondensatora powstaje pole magnetyczne wytworzone przez zmieniające się pole elektryczne. Linie pola, pokazane na Rys. 1, mają kształt okręgów tak jak linie pola wokół przewodnika z prądem. Pole magnetyczne jest wytwarzane w kondensatorze tylko podczas jego ładowania lub rozładowania. Tak więc pole magnetyczne może być wytwarzane zarówno przez przepływ prądu (prawo Ampère'a) jak i przez zmienne pole elektryczne.


W Tabela 1 zestawione są cztery prawa, które opisują ogół zjawisk elektromagnetycznych. Są to równania Maxwella. Przedstawione równania sformułowano dla próżni to jest gdy w ośrodku nie ma dielektryków i materiałów magnetycznych.


Właściwości Struktura polisiloksanu, niespotykana w naturze, nadaje tym polimerom szczególne właściwości. Mogą występować w postaci cieczy, lepkich cieczy, półstałej, gumy i ciał stałych. Łańcuchy główne polisiloksanów są bardziej giętkie od łańcuchów polimerów winylowych i poliolefin i dlatego polisiloksany mają znacznie niższe temperatury topnienia od polimerów opartych na łańcuchach węglowych, są bardziej odporne termicznie i chemicznie od polimerów węglowych. Polisiloksany są hydrofobowe pomimo posiadania polarnych wiązań -Si-O- w swoich strukturach, są chemicznie obojętne i mają dobrą stabilność termiczną, niską lepkość i dobrą przepuszczalność gazów, są elastyczne, nietoksyczne i w postaci ciekłej wykazują niskie napięcie powierzchniowe.


Glin (aluminium) na powietrzu szybko utlenia się tworząc na powierzchni warstwę pasywną  \( Al_2O_3 \). Pomimo, że posiada bardzo niski potencjał standardowy, nie ulega korozji atmosferycznej. W postaci pyłu po podgrzaniu wykazuje silne właściwości piroforyczne (ulega samozapaleniu). Spala się bardzo intensywnym białym płomieniem z wydzieleniem dużej ilości energii. Reaguje z rozcieńczonymi kwasami wypierając wodór:


Bony skarbowe są emitowane przez Ministerstwo Finansów (w imieniu Rządu). Wartość nominalna bonów wynosi 10 000 zł, a okres ważności może być ustalony w dniach (od 1 do 90) lub tygodniach (od 1 do 52) https://www.bgk.pl/files/public/Pliki/Przedsiebiorstwa/Produkty_skarbowe/Prezentacja_-_informacja_o_skarbowych_DPW.pdf.


Większość skał metamorficznych posiada swoiste cechy uniwersalne, do których należą (zob.  Czynniki metamorfizmu  ):


Powszechnie stosowanym urządzeniem, w którym wykorzystano zjawisko indukcji elektromagnetycznej jest transformator. W urządzeniu tym dwie cewki są nawinięte na tym samym rdzeniu (często jedna na drugiej). Jedna z tych cewek jest zasilana prądem przemiennym wytwarzającym w niej zmienne pole magnetyczne, które z kolei wywołuje SEM indukcji w drugiej cewce. Ponieważ obie cewki obejmują te same linie pola  \( B \) to zmiana strumienia magnetycznego jest w nich jednakowa. Zgodnie z prawem Faradaya


W przypadku tej soli nie ma etapu rozrywania cząsteczek, ponieważ już w stanie krystalicznym istnieją jony. Pisząc reakcje dysocjacji nie uwzględnia się cząsteczek wody otaczających jony, ponieważ ich liczba jest zmienna.


Wraz z pojawianiem się nowych medialnych wynalazków technicznych, tj. komputera, internetu, telefonów komórkowych, sfera społeczna stopniowo ulegała coraz głębszemu przekształceniu. To co publiczne zaczęło przenikać się z tym, co  prywatne, lokalne – z tym, co globalne, a indywidualne z tym, co zbiorowe. Przekształceniu uległy praktyki komunikacyjne coraz bardziej powiązane z mobilnością i dostępnością, ale także z widzialnością – byciem obserwowanym i śledzonym na podstawie podejmowanych aktywności online. Media cyfrowe jak nigdy wcześniej wniknęły głęboko w życie społeczne i codzienne, kształtując nowe nawyki i zachowania, co Mark Deuze nazwał „życiem w mediach a nie z mediami” [1]. Za sprawą oprogramowania i różnych afordancji oraz funkcjonalności urządzeń cyfrowych świat medialny stał się spersonalizowany, dopasowany do potrzeb, gustów i codziennych nawyków użytkowników. Ten zaawansowany etap procesu, w którym wszystkie elementy świata społecznego są ściśle związane z mediami cyfrowymi oraz ich infrastrukturą, nazywany jest głęboką mediatyzacją. Składają się na nią dwie powiązane ze sobą fale procesu mediatyzacji: cyfryzacja oraz danetyzacja.


jest przestrzenią Hilberta. Zauważmy, że  \( \hskip 0.3pc H^0\supset H^1\supset H^2\supset \ldots. \hskip 0.3pc \) Przestrzenie te odgrywają  w teorii równań różniczkowych  szczególną rolę. Zauważmy jeszcze, że zbieżność ciągu  \( \hskip 0.3pc \{u_i\}\hskip 0.3pc \) do funkcji  \( \hskip 0.3pc u\hskip 0.3pc \) w  \( \hskip 0.3pc H^1\hskip 0.3pc \) oznacza, że:


Ewaporaty są skałami nietrwałymi środowiskowo. Szczególnie niską trwałość mają skały łatworozpuszczalne w wodzie. Są one wyodrębniane jako osobna grupa nazywana skałami solnymi (zob.  Skały solne). W ich obrębie największe znaczenie mają chlorki (zob.  Chlorki). Ewaporaty występują w różnych formach. Najczęściej tworzą przeławicenia lub skupienia konkrecyjne w obrębie utworów klastycznych. Niektóre z nich (np. gipsy, anhydryty czy halityty) formują większe jednostki skalne, których charakterystyczną cechą jest wykształcenie wyrazistej stratyfikacji oraz obecność przewarstwień skał drobnookruchowych.


Tę wielkość nazywamy opornością indukcyjną lub reaktancją indukcyjną. Ponownie między napięciem i natężeniem prądu istnieje różnica faz, równa  \( \pi /2  \), ale teraz prąd "pozostaje" za napięciem na cewce o  \( \pi /2 \). Zauważmy, że w obwodzie  \( RLC \) mamy do czynienia z szeregowym połączeniem oporów omowego, pojemnościowego i indukcyjnego ( Rys. 1 ), a mimo to ich opór zastępczy (zawada) nie jest sumą algebraiczną tych oporów tak jak w przypadku łączenia szeregowego wielu oporów omowych. Ten fakt wynika ze wspomnianych przesunięć fazowych pomiędzy prądem i napięciem. Trzeba je uwzględnić przy dodawaniu napięć i w konsekwencji przy liczeniu zawady. O obliczaniu zawady w obwodzie  \( RLC \) możesz przeczytać w module Dodatek: Zawada w obwodzie RLC.


Zgodnie z Kodeksem spółek handlowych [1], umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może zobowiązywać udziałowców do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziału (np. do 1/3 wartości udziału). Dopłaty są uiszczane przez wszystkich udziałowców równomiernie w stosunku do posiadanych przez nich udziałów. Mogą one być zwrotne lub bezzwrotne. Dopłaty nie podlegają zwrotowi, jeżeli były wniesione z przeznaczeniem na pokrycie straty netto wykazanej w sprawozdaniu finansowym lub jeżeli tak stanowi umowa spółki. Dokonanie dopłat nie zwiększa wartości dotychczasowych udziałów i tym samym nie powoduje zmiany wartości kapitału zakładowego spółki. Zwiększa natomiast kapitał rezerwowy, stanowiący jeden z elementów kapitału własnego wykazywanego w bilansie spółki. W przypadku spółek akcyjnych i spółek komandytowo-akcyjnych dopłaty do kapitału są możliwe, jeżeli przewidziano je w statucie spółki. Dopłaty uiszczają akcjonariusze w zamian za przyznanie szczególnych uprawnień ich dotychczasowym akcjom, w szczególności prawa głosu, prawa do dywidendy lub podziału majątku w przypadku likwidacji spółki. Analogicznie jak w przypadku spółek z o.o. dopłaty do kapitału uiszczone przez akcjonariuszy nie zwiększają wartości posiadanych przez nich akcji (i tym samym nie mają wpływu na wielkość kapitału zakładowego), ale zasilają kapitał zapasowy, pod warunkiem, że dopłaty nie będą wykorzystane na pokrycie straty netto.


Rtęć jest pierwiastkiem odpornym chemicznie. Nie reaguje z kwasami beztlenowymi i rozcieńczonymi tlenowymi. Reaguje z kwasem azotowym (V), stężonym siarkowym (VI) i wodą królewską. Rozcieńczony kwas azotowy z nadmiarem rtęci daje azotan rtęci (I):


Dobrze prowadzony proces negocjacyjny powinien się odbywać według określonych zasad. W odniesieniu do aspektów komunikacyjnych brzmią one następująco [7]:


1. komunikaty powinny być bezpośrednie – czyli takie, które wykluczają kierowanie się założeniami, że inni wiedzą to samo, co my, że dla innych sprawa jest tak samo oczywista, jak dla nas, nie ma w nich miejsca na aluzje, sugestie czy niedopowiedzenia;


Aminy reagują jako zasady w obecności rozcieńczonych kwasów, wody i jonów miedzi(II) (reakcja ( 1 ) ) oraz jako nukleofile w reakcjach z różnorodnymi elektrofilami (np. , , sulfonianem alkilu  \( (\ce{R}{-}\ce{SO}{_2}\ce{OH}) \) ( 2 ). Ponadto, ulegają one głównie reakcjom alkilowania ( 3 ) oraz jeśli są one aminami  \( 1^{\circ} \)−  ( Rys. 1 ) lub  \( 3^{\circ} \)− ( Rys. 2 ) reagują z chlorkiem benzenosulfonylu  \( (\ce{C}{_6}\ce{H}{_5}\ce{SO}{_2}\ce{Cl}) \). Reakcja ta prowadzi do otrzymania rozpuszczalnej w wodzie soli kwasu sulfonamidowego (próba Hinsberga).


W szklanej bańce, w której panuje wysoka próżnia, znajdują się dwie metalowe elektrody A i B. Światło przechodząc przez otwór w elektrodzie B pada na metalową płytkę A i uwalnia z niej elektrony, które nazywamy fotoelektronami.


Rozpatrzymy zderzenie sprężyste dwóch gładkich niewirujących kul o masach  \( m_1 \) i  \( m_2 \). Przed zderzeniem kule poruszają się wzdłuż linii łączącej ich środki (zderzenie centralne) z prędkościami odpowiednio  \( v_{1} \) i  \( v_{2} \), na przykład tak, jak na Rys. 1. Naszym celem jest znalezienie prędkości  \( u_1 \) i  \( u_2 \) tych kul po zderzeniu.


Millenialsi szczególnie cenią indywidualne i spersonalizowane podejście, umiejętność wyrażania emocji, których wstydzą się lub nie umieją zamanifestować starsi, chociaż i Y-ki nie zawsze radzą sobie z tym wyzwaniem. Angażują się w projekty społeczne. Ich życie w dużej mierze toczy się w sieci. Brak reakcji, na przykład lajków, może ich peszyć i powodować wycofanie z kontaktu. Niestety, sami nie zawsze udzielają feedbacku. Badania poświadczają, że polskich millenialsów wiele łączy z przedstawicielami generacji baby boomers i X [3], [4] (zob. Komunikacja międzypokoleniowa ). Reprezentanci wszystkich wspomnianych pokoleń wykorzystują bowiem połączenia sieciowe do pracy lub rozrywki, sprawnie posługują się smartfonami lub innymi narzędziami umożliwiającym połączenie z internetem, a jednocześnie bezpośredni kontakt stanowi dla nich ciągle fundamentalną wartość.


Kino cyfrowe – od kina oka do kina pędzla Lew Manowich w swojej książce „Język nowych mediów” (2006) przedstawia zmiany jakim ulega kino pod wpływem technologii komputerowych. Spowodowały one, że nastąpił swoisty powrót kina do jego początków, kiedy to tworzyły je obrazy – ręcznie malowane i animowane. W XX wieku te rysunkowe początki kina zostały odrzucone i nastąpił wyraźny podział na animację i film.  Film animowany bazował na rysowaniu i podkreślał swą sztuczność, a produkcje kinowe w tamtym okresie zupełnie odrzuciły rysunek starały się zacierać ślady produkcji, tak by widz miał wrażenie, że oglądane obrazy nie zostały skonstruowane tylko zarejestrowane. Lata 90. XX wieku przyniosły zmiany w tym podziale wraz ze wzrostem znaczenia efektów specjalnych, które stały się ważne dla produkcji kinowych końca wieku i wymagały zastosowania animacji i grafiki. Stanowiło to początek kina cyfrowego, które:


Urządzeniem pomiarowym INS jest jednostka inercyjna (IMU-Inertial Measurement Unit). IMU składa się najczęściej z 3 żyroskopów, 3 akcelerometrów oraz opcjonalnie magnetometru. Żyroskopy (mechaniczne, optyczne lub światłowodowe) służą do wyznaczenia orientacji kątowej (poprzez pomiar prędkości kątowych). Akcelerometry (przyspieszeniomierze) służą do wyznaczenia pozycji (poprzez pomiar liniowych zmian prędkości).


Również doświadczalnie stwierdzono, że żadne naładowane ciało nie może mieć ładunku mniejszego niż ładunek elektronu czy protonu. Ładunki te równe co do wartości bezwzględnej nazywa się ładunkiem elementarnym  \( e=1.6·10^{-19} \) C. Wszystkie realnie istniejące ładunki są wielokrotnością ładunku  \( e \). Jeżeli wielkość fizyczna, taka jak ładunek elektryczny, występuje w postaci określonych "porcji" to mówimy, że wielkość ta jest skwantowana.


Skały metamorfizmu kontaktowego, to skały metamorfizmu wysokotemperaturowego facji hornfelsowej (zob. Facje metamorficzne  ), które de facto są inicjowane przez procesy magmowe. Źródłem temperatur, które są decydującym czynnikiem dla zmian skał otoczenia, jest stop glinokrzemianowy w intruzji magmowej.


Podamy teraz ogólny wzór na postać macierzy odwrotnej. W tym celu, w pierwszej kolejności sformułujemy pojęcia dopełnienia algebraicznego elementu macierzy oraz macierzy dopełnień algebraicznych.


Metaloorganiczny związek platyny – cisplatyna  \( PtCl_2(NH_3)_2 \)wykazuje silne działanie  cytostatyczne. Stosowana jest jako lek w chemioterapii wielu rodzajów raka: jądra,  płuc,  pęcherza  moczowego, jajników, szyjki macicy, nowotworów w obrębie głowy i szyi oraz czerniaka  złośliwego. Karboplatyna ( Rys. 4 ) – kompleksy platyny dwuwartościowej, również stosowana jest w chemioterapii. Karboplatyna jest ogólnie lepiej tolerowana przez pacjentów niż cisplatyna.


Natomiast tlen wydziela się na anodzie w procesie utleniania jonów wodorotlenowych zgodnie z równaniem ( 2 ):


Zauważmy, że  jeśli  \( \hskip 0.3pc \alpha \hskip 0.3pc \) jest funkcją klasy  \( \hskip 0.3pc C^{\infty,}\hskip 0.3pc \) to  \( \hskip 0.3pc \alpha \varphi \in D(\Omega )\hskip 0.3pc \) dla dowolnego  \( \hskip 0.3pc \varphi \in D(\Omega ).\hskip 0.3pc \)  Ponadto, jeśli ciąg  \( \hskip 0.3pc \{\varphi _i\}\hskip 0.3pc \) jest zbieżny do  \( \hskip 0.3pc \varphi \hskip 0.3pc \) w  \( \hskip 0.3pc D(\Omega ),\hskip 0.3pc \) to również ciąg  \( \hskip 0.3pc \{\alpha \varphi _i\}\hskip 0.3pc \) jest zbieżny do  \( \hskip 0.3pc \alpha \varphi\hskip 0.3pc \)  w  \( \hskip 0.3pc D(\Omega ).\hskip 0.3pc  \) Zatem jeśli  \( \hskip 0.3pc f\hskip 0.3pc \) jest funkcją lokalnie całkowalną na  \(  \hskip 0.3pc \mathbb R,\hskip 0.3pc \) to  z tożsamości


Przy opisie soczewek przyjmujemy konwencję, że promienie krzywizn wypukłych powierzchni są wielkościami dodatnimi, a promienie krzywizn wklęsłych powierzchni są wielkościami ujemnymi; powierzchni płaskiej przypisujemy nieskończony promień krzywizny.


Operator dywegencji to wynik iloczynu skalarnego operatora nabla i wektora pola  \( {\bf v } (v_1 , v_2 , v_3 ) \) (działanie na funkcję wektorową). W wyniku otrzymujemy pole skalarne


Nasunięcia w Himalajach skierowane są w jedną stronę, na południe i w związku z tym Himalaje są orogenem niesymetrycznym. Jeżeli nasunięcia są skierowane w dwie przeciwne strony to mamy do czynienia orogenem symetrycznym. Podział ten stosowany jest zarówno do orogenów kolizyjnych, jak i bezkolizyjnych. Przykładem orogenu symetrycznego są Andy (zob. Orogeny bezkolizyjne ).  Karpaty Zachodnie są również orogenem kolizyjnym, powstały w wyniku kolizji płyty ALCAPA z Płytą Europejską [13], [14]. ALCAPA (skrót od Alps-Carpathians-Pannonian; Alpy, Karpaty, Pannonia) była mikropłytą znacznie mniejszą od Indii, w związku z czym kolizja nie miała charakteru kontynentalnego. Pogrubienie skorupy jest mniejsze, a Karpaty są znacznie niższe od Himalajów. Można tu wyróżnić internidy, reprezentowane przez  zdeformowaną  płytę  ALCAPA i eksternidy, reprezentowane przez skały osadzone w basenach usytuowanych pomiędzy płytami przed ich kolizją ( Rys. 5 ). Podział na internidy i eksternidy można zaobserwować w wielu orogenach kolizyjnych, nie da go się natomiast zastosować w Himalajach.


Ponieważ fala jest zaburzeniem, które wędruje w przestrzeni, nie można ustalić jej pozycji (położenia). Można zatem oczekiwać, że równie trudno będzie określić dokładną pozycję cząstki wykazującej zachowanie falowe. Problem został opisany matematycznie przez niemieckiego fizyka Wernera Heisenberga, który podał relację odnoszącą się do położenia cząstki i jej pędu:


Nazwy wodorotlenków metali o stałej wartościowości tworzy się dodając do słowa "wodorotlenek" nazwę metalu, np.  \( \ce{LiOH} \)		- wodorotlenek litu  \( \ce{KOH} \)     	-  wodorotlenek potasu  \( \ce{Ba(OH)_2} \) 	- wodorotlenek baru  \( \ce{Mg(OH)_2} \) 	- wodorotlenek magnezu  \( \ce{Al(OH)_3} \) 	- wodorotlenek glinu  \( \ce{Zn(OH)_2} \)	- wodorotlenek cynku W przypadku metalu o zmiennej wartościowości na końcu nazwy, umieszcza się w nawiasie wartościowość metalu w związku:  \( \ce{Fe(OH)_2} \) -	wodorotlenek żelaza(II)  \( \ce{Fe(OH)_3} \) -	wodorotlenek żelaza(III)  \( \ce{Sn(OH)_2} \)	- wodorotlenek cyny(II)  \( \ce{Sn(OH)_4} \) - 	wodorotlenek cyny(IV)  \( \ce{Ni(OH)_2} \) -	wodorotlenek niklu(II)  \( \ce{Ni(OH)_3} \)	- wodorotlenek niklu(III)


Wyprowadzenie analogicznych zależności dla warunków stałego ciśnienia można znaleźć w module Energetyka reakcji chemicznych.


Elementami charakteryzującymi pojedynczą komórkę elementarną są długości jej boków (a, b, c) wpisane w układ 3 osi oraz kąty α, β, γ pomiędzy tymi osiami. Jednakowe komórki elementarne wypełniają przestrzeń                                                                                ciała krystalicznego. W przyrodzie występuje 7 różnych typów takich komórek, które definiują układy krystalograficzne( Rys. 3  ), [4], [1], [3], [5], [6].


Zauważmy, że gdyby szerokość szczeliny była równa  \( \lambda \) wtedy pierwsze minimum pojawiłoby się dla  \( \theta \) = 90° czyli środkowe maksimum wypełniłoby cały ekran.


Rola nowych mediów komunikacji międzykulturowej Współcześnie w komunikacji międzykulturowej dominują nowe media. Ich rola jest w tym procesie niezwykle szeroka. Po pierwsze dzięki nowym mediom przedstawiciele różnych kultur mogą mieć poczucie przynależenia do wspólnoty. Dotyczyć to będzie grup wykluczonych z dominującego dyskursu, takich jak grupy migrantów żyjących w społeczeństwie przyjmującym. Przykładem takiej społeczności, która dzięki tworzeniu własnej wspólnoty w intrenecie przezwycięża poczucie wykluczenia są chociażby polscy muzułmanie, których w Polsce żyje bardzo niewielu, zatem możliwość kontaktu face to face jest niewielka, a przez to uzyskanie bezpośredniego wsparcia jest często również mało realne, a jedyna możliwością kontaktu jest sieć, zwłaszcza w przypadku ludzi mieszkających poza wielkimi ośrodkami miejskimi. Dodatkowo kontakt z muzułmanami mieszkającymi w innych miejscach na świecie, daje poczucie przynależności do większej grupy i możliwość porozmawiania o wspólnych problemach [3].


Równanie to wraz z zadanym warunkiem brzegowym  \( \hskip 0.3pc u(x,y)=\varphi (x,y) \hskip 0.3pc \) dla  \( \hskip 0.3pc (x,y)\in \partial \Omega\hskip 0.3pc \), daje warunek konieczny istnienia ekstremum.


Aby analitycznie zbadać, czy ciąg jest ograniczony od góry (albo od dołu) należy znaleźć liczbę rzeczywistą, dla której spodziewamy się, że każdy wyraz ciągu będzie od niej mniejszy (albo większy), a następnie udowodnić, że rzeczywiście tak jest. Znaleźć taką liczbę można korzystając z wykresu ciągu lub z ogólnych zasad pozwalających ograniczać wartości wyrażeń. Warto zauważyć prosty fakt, że ciąg rosnący jest zawsze ograniczony od dołu, a ciąg malejący jest ograniczony od góry przez swój pierwszy wyraz.


Ta fala, tak jak elektron, przebiega wielokrotnie wzdłuż orbity kołowej, przy czym w każdym kolejnym okresie przebieg ulega dokładnemu powtórzeniu, to znaczy fala jest zgodna w fazie z falami z poprzednich obiegów. W przeciwnym razie powstająca fala wypadkowa miałaby natężenie równe zeru.


Obliczyliśmy moc średnią wydzielaną w całym obwodzie. Porównajmy ją teraz ze średnią mocą traconą na oporze  \( R \)


Widać, że prawa strona równania jest równa wartości iloczynu wektorowego  \( {\bf \unicode[Times]{x3C9}}_p \times {\bf L} \). Tak więc ostatecznie wyrażenie wiążące prędkość kątową precesji z momentem siły i momentem pędu ma postać


Mieszanina  \( CO \) i  \( H_2 \) jest surowcem wyjściowym do produkcji syntetycznej benzyny.  \( CO \) jako ligand tworzy kompleksowe karbonylki \( M_1[M_2(CO)_n] \)


Najbardziej znanymi ewaporatami solnymi są halityty (zwane popularnie solą kamienną lub kuchenną) (Rys. 1), [2], [1], [3]. Są to skały monomineralne, które zbudowane są z halitu lub prawie monomineralne, gdy oprócz halitu zawierają domieszki minerałów siarczanowych, chlorkowych, węglanowych i minerałów ilastych. Najczęściej mają struktury fanerokrystaliczne i równoziarniste, w odmianach od drobno- do gruboziarnistych. Halityty zwykle wykazują przezierność, mają barwy białe lub szare, niektóre odmiany są różowe lub pomarańczowe. Tworzą większe samodzielne jednostki skalne, w których są przeławicane utworami mułowymi lub ilastymi, lub współwystępują z ewaporatami siarczanowymi.


Opodatkowanie w formie karty podatkowej jest możliwe jedynie dla przedsiębiorców, którzy korzystali z tego sposobu płacenia podatku przed 2022 r. i kontynuują w następnych latach wybór tej formy opodatkowania działalności gospodarczej.


Największy udział w osadach bagiennych ma materia organiczna pochodząca ze szczątków flory lądowej, pozostałe rodzaje składników stanowią komponent poboczny.


Korzystając z równania Nernsta możemy obliczyć potencjał elektrochemiczny metalu zanurzonego w roztworze jego jonów. Aktywność "a" substancji utlenionej i zredukowanej jest miarą oddziaływania tej substancji z cząsteczkami rozpuszczalnika oraz innymi jonami, substancjami obecnymi w roztworze. Aktywność jest iloczynem stężenia substancji i współczynnika aktywności  \( a=c*f \). W roztworach rozcieńczonych, gdzie oddziaływania między jonami są bardzo słabe, współczynnik aktywności jest równy jedności, natomiast aktywność jest równa stężeniu danej substancji.


Marmury powstają w warunkach metamorfizmu regionalnego oraz metamorfizmu kontaktowego (zob.  Rodzaje metamorfizmu  ). Tworzą się przez przeobrażenie skał węglanowych, głównie wapieni, ale również dolomitów i syderytów [6].


Z powyższych wzorów wynika, że w obwodzie  \( LC \) ładunek na kondensatorze, natężenie prądu i napięcie zmieniają się sinusoidalnie tak jak dla drgań harmonicznych. Zauważmy ponadto, że między napięciem i natężeniem prądu istnieje różnica faz, równa  \( \pi /2  \). Gdy napięcie osiąga maksymalną wartość to prąd jest równy zeru i na odwrót.


DOWÓD Skoro funkcja  \( f \) jest ciągła, to posiada funkcję pierwotną  \( g \), a zatem  \( f=g^{\prime} \). W konsekwencji


Wskaźnik „cena – wartość księgowa” (C/WK) pokazuje, na ile rynek wycenia jednostkę pieniężną wartości księgowej spółki (majątku netto). Wartość księgowa jest obliczana jako różnicą między aktywami a zobowiązaniami spółki.


Energię aktywacji  \( E_a \) można obliczyć znając stałe szybkości reakcji chemcznej w dwóch różnych temperaturach ( \( T_1 \) i \( T_2 \)):


Wymienione tendencje głębokiej mediatyzacji ( Tabela 1 ) stanowią wynik działalności i zaangażowania ponadindywidualnych aktorów społecznych, do których należą nie tylko nowo technologiczne podmioty korporacyjne, takie jak Facebook, Alphabet, Amazon, Uber, Airbnb, Alibaba, ale i instytucjonalne podmioty, takie jak rządy i instytucje państwowe, które wspierają (lub utrudniają) zaangażowanie tych podmiotów na rynku. Podmioty korporacyjne dzięki modelom biznesowym opartym na gromadzeniu i analizowaniu codziennych aktów społecznych, które przynoszą wymierne zyski, stają się potężnymi ośrodkami władzy komunikacji [4].


Jądra w stanie wzbudzonym można również otrzymać za pomocą neutronów o małej energii. Przykładowo, jeżeli skierujemy wiązkę takich powolnych neutronów na próbkę uranu  \( ^{238} \)U, to część neutronów zostanie wychwyconych i powstaną jądra uranu  \( ^{239} \)U* w stanie wzbudzonym (oznaczone *). Takie jądra przechodzą do stanu podstawowego emitując kwanty  \( \gamma  \). Proces ten przebiega następująco


Źródło: Oxford Internet Institute, University of Oxford, Media Uses and Gratifications: Some Features of the Approach / J. Blumler, 13.08.2015 (dostęp 21.09.2020). Dostępne w YouTube: https://youtu.be/LIy4J_4LRmM.


Polimery, których przewodność elektryczna zmienia się pod wpływem oświetlenia są nazywane polimerami fotoprzewodzącymi (elektroluminescencyjnymi), zostały opisane w osobnym module.


Natomiast przyspieszenie normalne możemy obliczyć korzystając z zależności  \( {a_{{r}}=\sqrt{g^{{2}}-a_{{s}}{{^2}}}} \) ( Rys. 1 )


Na Rys. 1 zaznaczona jest siła działająca w polu magnetycznym na przewodnik, w którym płynie prąd o natężeniu  \( I \). W polu magnetycznym znajduje się odcinek  \( l \) przewodnika, a wektor długości  \( l \) ma zwrot zgodny ze zwrotem prądu.


Całość upraszcza się, gdy źródło S i ekran odsuniemy na bardzo duże odległości od otworu uginającego. Ten graniczny przypadek nazywamy dyfrakcją Fraunhofera. Czoła fal padających jak i ugiętych są płaszczyznami (promienie są równoległe) tak jak na Rys. 1b.


Osuwiska podmorskie i tsunami towarzyszyły również wielkiemu trzęsieniu ziemi na Alasce w 1964 roku [7]. Badania trzęsień ziemi w regionie Cascadia między południową Kolumbią Brytyjską, a północną Kalifornią, stwierdziły częstotliwość wielkich trzęsień co 300 do 500 lat. 19 lub 20 gigantycznych trzęsień ziemi o sile 9 miało miejsce w ciągu ostatnich 10 000 lat [8]. Wydarzenia te związane były z aktywnością strefy subdukcji, w której płyta Juan de Fuca zanurza się pod płytę północnoamerykańską. Aktywność tej strefy dokumentują podmorskie osuwiska i turbidyty. Osuwiska mogły być wywołane bezpośrednio przez trzęsienia ziemi ( Rys. 3 ), zaś turbidyty przez fale tsunami.


Od dokładności wyznaczenia EOZ zależy dokładność końcowego opracowania fotogrametrycznego, które najczęściej ma jedną z dwóch postaci:


Do grupy azotowców zaliczamy pierwiastki 15  grupy układu okresowego: azot, fosfor, arsen, antymon, bizmut oraz nietrwały moskow ( Rys. 1 ).


Zwróćmy uwagę, że moment bezwładności  \( I \) zależy od osi obrotu. Możemy teraz wyrazić moment pędu poprzez moment bezwładności


Temperatura powierzchniowych części skorupy kontynentalnej jest zmienna. W zależności od położenia geograficznego waha się od ujemnej do dodatniej, w wielu rejonach podlega regularnym zmianom sezonowym w cyklu rocznym. W dolnej części skorupa osiąga temperatury 400 \( ^oC \) - 600 \( ^oC \) (zob. Ciepło Ziemi ), które w grubych skorupach wzrastają nawet do około 800 \( ^oC \).


Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej na dany rok dla indywidualnego podatnika określa naczelnik urzędu skarbowego. Zależy ona m.in. od rodzaju prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych oraz liczby mieszkańców w miejscu prowadzenia działalności. Osiągane przychody i ponoszone koszty przez przedsiębiorcę nie mają znaczenia dla wysokości obciążenia podatkowego. Przedsiębiorcy korzystający z karty podatkowej są zwolnieni z obowiązku prowadzenia księgowości i składania zeznań podatkowych. Ta forma opodatkowania jest możliwa dla osób prowadzących jeden z rodzajów działalności wskazanych w wykazie działalności, które mogą być opodatkowane kartą podatkową, np. usługi transportowe, gastronomiczne i edukacyjne.


Model pokazywania – uwagi (rozgłosu) Pierwszym celem mediów jest przyciągnięcie i utrzymanie uwagi odbiorców, a nie transmisja, czy zjednoczenie publiczności wokół  określonych przekazów. Przyciągnięcie i utrzymanie uwagi widzów pozwala mediom na osiąganie zysków. Autorzy modelu rozgłosu skupiają się na założeniu, że czas jaki widownia może przeznaczyć na korzystanie z mediów jest ograniczony w związku z tym jeśli skorzysta z jednej oferty medialnej to zrezygnuje z innej. Tym samym pozyskanie uwagi odbiorcy pozwala na zrealizowanie celu ekonomicznego, jakim jest przyciągnięcie uwagi widzów dla innych instytucji, głównie handlowych. Zwrócenie ich uwagi na przekaz stanowi warunek konieczny dla ich późniejszych zachowań, np. nabycia reklamowanego towaru. Model ten wyrasta z definicji komunikowania masowego, które jest obecne w komercyjnych instytucjach medialnych. Skupia się on na trzech cechach:


Historia ruchomych obrazów  Za początek kina uznaje się pierwszą publiczną projekcję filmu braci Augusta i Luisa Lumierów „Wyjście robotników z fabryki” w 1985 roku. Szybko zyskało ono popularność nie tylko wśród mieszkańców Paryża ale również na prowincji. Początkowo filmy były krótkie, trwały kilkanaście minut i koncentrował się na ukazywaniu codziennego życia. Szybko jednak filmowcy odeszli od dokumentowania codzienności na taśmie filmowej w kierunku inscenizacji [1]. Film akcji zapoczątkował film „Wielki napad na pociąg” Edwina Portera, a filmy fantastyczne „Podróż na księżyc” George Mélièsa. Dalsze etapy rozwoju sztuki filmowej, to zatrudnianie aktorów filmowych do odgrywania ról (1908 rok). Następnie wyjście realizatorów w plener oraz zdjęcia wykonywane ruchomą kamerą i zastosowanie montażu. Wszystkie te nowatorskie rozwiązania  można było zobaczyć w filmie D.W. Griffitha „Narodziny narodu” z 1915 roku. W kolejnych latach powstawały nowe gatunki kinowe. W latach dwudziestych Charles Chaplin stworzył klasyczny typ komedii filmowej (burleska), a Sergiusz Eisenstein, Wsiewołod Pudowkin i Aleksander Dowżenko wykorzystali techniki nowoczesnego montażu tworząc film agitacyjny. W Niemczech w czasach hitlerowskich Leni Riefenstal stworzyła nową formę propagandy filmowej reżyserując film „Wola mocy”. Równolegle oprócz filmu fabularnego (aktorskiego) rozwijał się też film dokumentalny, np. kroniki filmowe oraz rysunkowy, animowany [2].


Większość procesów metamorficznych zachodzi przy małym udziale fazy ciekłej. Jednak w wielu skałach fluidy występują w porach międzyziarnowych, tworząc cienkie otoczki na ziarnach. W wysokiej temperaturze mogą być one bardzo aktywne. Jest to roztwór zjonizowany, zawierający aniony \(OH\) i \(CO_2\), podrzędnie \(SO_4\) i \(Cl\) oraz wiele różnych kationów. W efekcie, taki roztwór może rozpuszczać minerały nietrwałe, ułatwia reakcje wymienne przez dyfuzję i przyspiesza krystalizację nowych minerałów. Jeśli takie substancje, w efekcie reakcji między minerałami, uwalniają różne pierwiastki lub tlenki (szczególnie \(K\) i \(Na\), ale także \(Cl\), \(CO_2, OH, H_2O\)), to te substancje wędrując przez masywy skalne powodują powstanie nowych minerałów [2], [4], [9].


Do powstania większości z wyżej wymienionych minerałów dochodzi również w procesach niesedymentacyjnych. Wiele z nich tworzy się też w procesach hydrotermalnych oraz niskotemperaturowego i niskociśnieniowego metamorfizmu.


Obecnie awatary gwarantujące pełną anonimowość są wykorzystywane znacznie rzadziej niż jeszcze dziesięć lat temu. Z pewnością zdecydowało o tym słabnące zainteresowanie przestrzenią Second Life'u, a także wielka popularność platform społecznościowych, w przestrzeni których ludzie występują zazwyczaj pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nickiem, kojarzonym przez większość znajomych danej osoby. Jednak jak słusznie zauważa Sherry Turkle, młodzież często traktuje swoje profile jako rodzaje awatarów [7].


De Saussure urodził się w 1925 roku. Pół wieku później jego ustalenia zostały przeszczepione na grunt nauk o kulturze przede wszystkim przez Claude’a Levi-Straussa. W książce Antropologia strukturalna [1] przedstawia on odkrycia językoznawstwa strukturalistycznego jako prawdziwą rewolucję w myśleniu nie tylko o języku, ale i o samym człowieku. Na poziomie językoznawstwa rewolucja ta polega na przejściu od badania pojedynczych, oderwanych zjawisk językowych (parole) do badania ich nieuświadomionej infrastruktury i ukrytych relacji mających swoje podłoże w systemowych zależnościach. A gdyby tak – sugeruje Levi-Strauss – popatrzeć w taki sam sposób na kulturę? Skupić się nie tylko na jej zewnętrznych, jednostkowych przejawach, ale podobnie jak w języku, poszukać ukrytej, uniwersalnej struktury? Rewolucyjne jest samo przekonanie Levi-Straussa, że kultura jest „taka jak język”. Skoro tak, to można w niej wyróżnić „jakieś” parole oraz „jakieś” langue. Kulturowym odpowiednikiem językowego parole mogą być zwyczaje, rytuały, tradycje czy estetyka właściwe określonemu kręgowi kulturowemu. Podobnie jak w przypadku języka mamy tutaj do czynienia z oszałamiającą różnorodnością. Tradycyjne kultury Dalekiego Wschodu, Afryki, świat Aborygenów, Innuitów czy Indian Ameryki Północnej różnią się tak bardzo od siebie i od zachodniej kultury, że na pierwszy rzut oka ciężko znaleźć ich wspólny mianownik. Różnice te – głosi Levi-Strauss – mają jednak charakter powierzchniowy. Obok parole możemy bowiem wskazać także na langue – uniwersalną strukturę, na której wszystkie te różnokulturowe wariacje są zbudowane i której są przejawem. O tym, że taka struktura istnieje, świadczą zdaniem Levi-Straussa, przede wszystkim systemy klasyfikacyjne oparte na optyce opozycji binarnych, które odnajdziemy nie tylko w każdej znanej kulturze, ale i w każdym kulturowym zachowaniu. Chodzi o to, iż pomimo tego, że kultury mają własne kanony i sposoby wartościowania, czasem skrajnie różniące się od siebie, to w każdej z nich coś jest dozwolone i coś zakazane, coś jest dobre, a coś je złe, coś jest jadalne a coś niejadalne, ktoś jest swoim, a ktoś obcym.


Nie zawsze da się spełnić powyższe zasady. Lasy i akweny wodne to obszary gdzie nie można ulokować punktów osnowy. Najistotniejsze są fotopunkty w narożach bloku i w skrajnych szeregach, zwłaszcza, gdy są długie. Jeśli takie umiejscowienie jest niemożliwe, to należy powiększyć obszar lub zmodyfikować kształt bloku.


są liniowo niezależnymi rozwiązaniami równania ( 2 ) Przypadek III. Niech  \( \hskip 0.3pc k =\alpha +\beta i\hskip 0.3pc  \)  będzie pierwiastkiem  równania ( 5 ) o krotności  \( \hskip 0.3pc r\hskip 0.3pc  \) gdzie  \( \hskip 0.3pc r\ge1\hskip 0.3pc  \). Wtedy liczba sprzężona  \( \hskip 0.3pc \bar{k }=\alpha -\beta i\hskip 0.3pc  \) też jest pierwiatkiem tego równania  o krotności  \( \hskip 0.3pc r\hskip 0.3pc  \). Pierwiastkom tym odpowiadają nastepujące funkcje


Tabela 1 podaje rozwinięcia powszechnie stosowanych angielskich skrótów nazw technik pomiarowych w porządku alfabetycznym oraz ich polskich odpowiedników.


Jeśli ostatni szereg oraz szereg pochodnych pierwszego i drugiego rzędu jest jednostajnie zbieżny, to tak określona funkcja  \( \hskip 0.3pc v\hskip 0.3pc \)  jest rozwiązaniem równania ( 3 ). Warunek ( 4 ) przyjmuje postać


Zwykle w szkielecie ziarnowym skał detrytycznych występuje jedna lub dwie frakcje materiału ziarnistego. Inne frakcje, o ile występują, są komponentem pobocznym lub akcesorycznym. Szczególnym typem skały okruchowej, która składa się z ziaren wszystkich frakcji jest glina (mikstyt) (Rys. 1), (zob.  Glina lodowcowa), [1], [3]. Ma strukturę masywną i zawiera ziarna o różnym stopniu obtoczenia. Uważana jest za skałę skrajnie niedojrzałą teksturalnie. Gliny powstają w wyniku wietrzenia in situ, są też efektem masowej depozycji (np. podczas powierzchniowych ruchów masowych lub zrzucania moreny przez lodowiec). W związku z obecnością frakcji drobnoklastycznych, które są kohezyjne, gliny wykazują spoistość.


Z wyjątkiem promienia biegnącego wzdłuż osi soczewki, każdy promień przechodzący przez soczewkę ulega dwukrotnemu załamaniu na obu powierzchniach soczewki.


Zgodnie z równaniem  energia potencjalna dwóch ładunków punktowych (elektronu i protonu) znajdujących się w odległości  \( r \) jest dana wyrażeniem


Niemetale Niemetale, w przeciwieństwie do metali, nie wykazują wyraźnych cech charakterystycznych. Należą do nich: wodór, węgiel, azot, fosfor, tlen, siarka, selen, wszystkie halogeny (fluor, chlor, brom, jod i astat) oraz gazy szlachetne  (neon, argon, krypton, ksenon). Większość niemetali, w normalnych warunkach, występuje w postaci gazowej, brom jest cieczą, natomiast węgiel, fosfor, siarka, selen, jod i astat  są ciałami stałymi o niskiej gęstości. Niemetale występujące w postaci gazowej (z wyjątkiem pierwiastków grupy 18-tej), a także ciekły brom i stały jod występują w postaci cząsteczek dwuatomowych ( Rys. 2 ).


Bonami też handluje Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK), który ma w swojej ofercie nie tylko bony skarbowe, lecz również bony pieniężne NBP https://www.bgk.pl/files/public/Pliki/Przedsiebiorstwa/Produkty_skarbowe/Prezentacja_-_informacja_o_skarbowych_DPW.pdf.


W ruchu obrotowym podobnie jak w ruchu po okręgu  \( \omega  \), jest też nazywana częstością kątową i jest związana z częstotliwością  \( f \) relacją


Ważną cechą diagnostyczną minerałów jest sposób jego podziału na mniejsze części pod wpływem uderzenia.


Podamy teraz wzory na obliczanie momentów statycznych i momentów bezwładności oraz środka ciężkości trapezu krzywoliniowego   \( T \):


Niech  \( \hskip 0.3pc J_i\hskip 0.3pc \) będzie klatką Jordana wymiaru  \( \hskip 0.3pc s\times s\hskip 0.3pc \)


Ziemia, czyli skalisty glob, funkcjonuje na orbicie słonecznej w otoczeniu hydrosfery, atmosfery i biosfery. Tworzą one zewnętrzną otoczkę dla planety, ale też przenikają przez jej najbardziej powierzchniowe struktury. Sfery te są zintegrowane z Ziemią i tworzą współzależny układ, tworzący wraz z Ziemią system ziemski.


Udział skał manganowych w środowiskach sedymentacyjnych nie jest wysoki. Ich większe nagromadzenia powiązane są ze środowiskami wietrzenia laterytowego lub ze środowiskami głębokomorskimi [6], [7], [9]. Skały te powszechnie tworzą formy konkrecyjne, które występują wśród skał ilastych i mułowych (Rys. 2). Mają one tekstury masywne lub ooidowe [8]. W ich skład wchodzą zwykle piroluzyt, psylomelan, manganit, rodochrozyt oraz związki żelaza (zob.  Tlenki i wodorotlenki), [7]. Skały manganowe powstają jako efekt podmorskiego wietrzenia skał magmowych. W warunkach lądowych tworzą się manganowe skupienia szkieletowe, mające formy dendrytów.


Powyższy zapis reakcji z zasadą jest uproszczony i produkt tej reakcji wystepuje tylko w fazie stałej. W roztworach produktami są związki kompleksowe:


Metoda jonizacji przez plazmę sprzężoną indukcyjnie (ICP – Inductively Coupled Plasma) opiera się na jonizacji próbki przez ekstremalnie gorącą plazmę, zwykle wytwarzaną z argonu, który przepływa przez palnik ładowany za pomocą cewki elektromagnetycznej i zapalany za pomocą jednostki Tesli, która wytwarza łuk szybkiego wyładowania przez przepływ argonu. W metodzie tej, elektrony przyspieszane zderzają się z atomami argonu, w wyniku czego atom argonu wyrzuca jeden ze swoich elektronów. Uwolnione elektrony są następnie przyspieszane przez szybko zmieniające się pole magnetyczne jednostki elektromagnetycznej. System działa, aż szybkość uwalniania elektronów zostanie zrównoważona przez szybkość rekombinacji elektronów z powstającymi jonami argonu. To generuje „kulę ognia”, która składa się głównie z atomów argonu z niewielkim procentem wolnych elektronów i jonów argonu. Przez środek plazmy przepływa gaz tworzący kanał, który jest zimniejszy niż sąsiednia plazma, ale wciąż znacznie cieplejszy niż płomień chemiczny. Próbka jest wprowadzana do kanału w postaci mgiełki (przy wykorzystaniu nebulizatora) i jonizowana.


Gliny z odłożenia (gliny zwałowe) powstają przez depozycję materiału niesionego przez lodowiec. Głównie jest to materiał moren dennych, które są bogate we frakcje drobnookruchowe i przez to są spoiste. W ich obrębie występują ziarna różnych frakcji, z których część wykazuje dobre obtoczenie i urzeźbienie rysami.


Osady stożków napływowych są niedojrzałe teksturalnie, a ich skład petrograficzny zależy od budowy masywu górskiego. Tworzą je frakcje żwirowe, piaszczyste i pelitowe, a od szczytu stożka do jego peryferii spada średnica ziarn.


Jeżeli chcemy otrzymać wzmocnienie promieniowania odbitego od całej rodziny płaszczyzn, dla kierunku określonego przez kąt  \( \theta  \), to muszą się wzmacniać promienie odbite od poszczególnych płaszczyzn. Oznacza to, że różnica dróg dla promieni odbitych od sąsiednich płaszczyzn ( Rys. 1a) musi być równa całkowitej wielokrotności  \( \lambda  \), co sprowadza się do warunku zwanego prawem Bragga.


Gdy równania  (2) dotyczą fotopunktów, to zawierają 6 niewiadomych (EOZ), natomiast w równaniach dla punktów wiążących jest o 3 niewiadome więcej, są to ich współrzędne terenowe.


Czym jest etykieta w biznesie międzykulturowym Etykieta to ustalony i obowiązujący sposób zachowania się w pewnych środowiskach. Etykieta jest związana z miejscem, którego dotyczy np. etykieta biznesowa odnosi się do stosunków w miejscu pracy, sposobów zachowania uznawanych za dopuszczalne w sytuacjach społecznych i biznesowych w kontekście międzynarodowym, obejmuje różnice kulturowe w przedstawianiu się, wymianie wizytówek, uznawaniu pozycji i statusu, komunikowaniu się między przedstawicielami różnych kultur, praktykach kulinarnych, napiwkach, dawaniu prezentów i podróżowaniu [1].


Tomografia sejsmiczna, czyli prześwietlanie wnętrz Ziemi za pomocą pomiarów anomalii prędkości fal sejsmicznych (zob. Fale sejsmiczne ) obrazuje głębokie zanurzanie się płyt litosfery w płaszczu Ziemi, między innymi przypuszczalną subdukcję pacyficznej płyty Farallon pod kontynentem amerykańskim ( Rys. 4 ), [17].


Przyglądnijmy się teraz klasie funkcji różniczkowalnych - sformułujemy dwa twierdzenia opisujące własności funkcji różniczkowalnych.


Zauważmy, że różnica faz w punkcie P zależy od położenia tego punktu na ekranie, a tym samym od kąta  \( \theta  \). Przyjmijmy natomiast, że amplituda  \( E_{0} \) nie zależy od kąta  \( \theta  \). Jeżeli wektory  \( E \) interferujących fal są do siebie równoległe to wypadkowe pole elektryczne w punkcie P obliczmy jako sumę algebraiczną poszczególnych zaburzeń


Tlen w temperaturze pokojowej reaguje tylko z nielicznymi pierwiastkami: z metalami alkalicznymi i białym fosforem. Gdy temperatura zostanie podwyższona, tlen reaguje prawie ze wszystkimi pierwiastkami. Reakcje spalania są to reakcje z tlenem (gwałtowne utlenianie). Tlen wchodzi zatem w reakcje z ogromną ilością związków organicznych, jaki i nieorganicznych. Procesy utleniania, które zachodzą w organizmach żywych są procesami powolnego spalania. Reakcje z tlenem, które zachodzą w organizmach żywych są katalizowane przez białka zawierające w swoim składzie żelazo i są one procesami odwracalnymi. Ozon wykazuje dużo większą aktywność niż tlen. Jest jednym z najsilniejszych znanych utleniaczy. Utlenia on większość metali (za wyjątkiem platyny, irydu i złota) do tlenków metali na najwyższym stopniu utlenienia [5]:


Luka sejsmiczna to aktywna część uskoku (zob. Geneza trzęsień ziemi ), w której nie było w dłuższym okresie czasu  trzęsień ziemi [5]. Może to być uskok zakleszczony, w którym narastają naprężenia. Trzęsienie ziemi Loma Prieta w Kalifornii w 1989 roku jest przykładem wydarzenia związanego z luką sejsmiczną. Zmiana poziomu wody wiąże się z powstaniem szczelin, do których woda ucieka. W wodach podziemnych dokonuje się pomiaru emisji radonu ( Rys. 1A), [6]. Do badań geofizycznych związanych z prekursorami należą badania pomiary metodami elektromagnetycznymi i elektrycznymi [7], pomiary zmian prędkości fal sejsmicznych [8] i pomiary grawimetryczne [9]. System ATROPATENA ( Rys. 1B), przeznaczony do monitorowania zmian grawitacji, został w ostatnich latach zainstalowany w szeregu krajów dotkniętych trzęsieniami ziemi, zwłaszcza w Azji.


Kryształy jonowe składają się z trójwymiarowego naprzemiennego ułożenia dodatnich i ujemnych jonów. Jony, ułożone jak gęsto upakowane kulki, przyciągają się siłami kulombowskimi. Przykładem takiego kryształu jest pokazany na Rys. 1 kryształ chlorku sodu (NaCl).


Zwróćmy uwagę, że zmiany częstotliwości zależą od tego czy porusza się źródło czy obserwator. Wzory ( 2 ) i ( 3 ) dają inny wynik dla jednakowych prędkości obserwatora i źródła.


Prądy zawiesinowe niszczą dno i brzegi kanionów rozcinających skłon, natomiast na równi basenowej deponują materiał okruchowy w formie głębokomorskich stożków napływowych (por.  Sedymentacja głębokomorska).


Ta sama substancja może występować w stanie gazowym, ciekłym i stałym. Stan skupienia substancji może się zmieniać w zależności od warunków zewnętrznych. W tej ogólnej klasyfikacji pominięto stany pojawiające się w warunkach ekstremalnych np. w bardzo wysokiej temperaturze (kilka tysięcy kelwinów) pojawia się inny stan materii, tzw. plazma. Natomiast pod bardzo dużym ciśnieniem (kilkaset i więcej megapaskali) materia przechodzi w stan ciekło-plazmowy i następnie w stan neutronowy. W każdym z trzech stanów skupienia wyróżnić można podstawowe cechy materii.


Ferryt jest to roztwór stały węgla w żelazie  \( {\alpha} \). Zawartość węgla w ferrycie nie przekracza 0,03 \( \% \). Austenit jest to roztwór stały węgla w żelazie  \( {\gamma} \). Zakres temperatur i zawartość węgla, przy których austenit jest fazą trwałą przedstawia pole  \( {\gamma}{-Fe} \) (austenit) widoczne na Rys. 3. Cementyt jest to węglik żelaza  \( \ce{Fe_3C} \). Cementyt jest związkiem endotermicznym, który w temperaturach poniżej 1300 K ulega rozkładowi. Ledeburyt jest mieszaniną dwóch faz austenitu i cementytu. Ledeburyt nazywany jest eutektykiem. Bezpośrednio po zakrzepnięciu żelazo występuje w postaci austenitu. Zakres trwałości austenitu przedstawia obszar  \( {\gamma}{-Fe} \) (austenit) ( Rys. 3 ). Podczas powolnego oziębiania austenitu następuje jego przemiana w ferryt. Ponieważ w austenicie można rozpuścić znacznie większe ilości węgla niż w ferrycie, to przemianie austenitu w ferryt towarzyszy rozpad austenitu na ferryt i cementyt ( \( \ce{Fe_3C} \)). Mieszanina ferrytu i cementytu jest nazywana perlitem. Przy bardzo szybkim chłodzeniu austenitu następuje przechłodzenie roztworu stałego węgla w żelazie, sieć przestrzenna austenitu ulega deformacji i powstaje nowa faza nazywana martenzytem. Martenzyt jest fazą bardzo twardą. Hartowanie stali polega na szybkim oziębianiu zakrzepłego żelaza, dzięki czemu uzyskuje się materiał twardy i o dużej wytrzymałości  [2].


Śnieg powstaje w obrębie atmosfery i tworzy się w procesie krystalizacji wody. Zbudowany jest z niewielkich kryształów lodowych, które łączą się większe struktury, nazywane płatkami. Kryształy śniegu są symetryczne i mają różną formę, zależną od temperatury, w której zachodzi ich krystalizacja. Powstają przez nadbudowanie kryształu heksagonalnego. Zwykle są dendrytyczne, płaskie i sześcioramienne lub przyjmują formy wydłużone. Ich wielkość wynosi od ułamków milimetra do kilku milimetrów. Pokrywa śnieżna ma gęstość około 0,05-0,1 g/cm\(^3\) i jest utworem porowatym, który zawiera średnio 90% powietrza. Pod wpływem ciśnienia nadkładu ulega kompakcji, co powoduje sukcesywny wzrost jej gęstości i spadek porowatości. Dochodzi też do rekrystalizacji, w wyniku której śnieg przekształcony zostaje w firn (szreń), czyli zbiór niewielkich ziaren lodu. Firn ma gęstość około 0,3 – 0,6 g/cm\(^3\), zawiera 50% powietrza i składa się z ziaren wielkości około 1 mm (Rys. 1). W wyniku obtapiana powierzchni ziaren firnowych i krystalizacji wody w przestrzeniach międzyziarnowych, ziarna firnu zostają spojone ze sobą cementem lodowym. W tym procesie tworzy się kolejna forma diagenetyczna nazywaną lodem firnowym. Lód firnowy może powstać też bez udziału wody i tworzy się przez rozrost kryształów i ich wzajemne połączenie [3]. Zmniejszenie przestrzeni porowej powoduje przyrost jego ciężaru. W lodzie firnowym znajduje się około 20-30% powietrza, a jego gęstość oscyluje pomiędzy 0,6-0,8 g/cm\(^3\). W wyniku rekrystalizacji lodu firnowego dochodzi do powstania lodu lodowcowego (Rys. 2). Jest on formą dojrzałą i finalną procesu diagenezy. Lód lodowcowy jest ciałem w pełni krystalicznym, o gęstości wynoszącej około 0,8 g/cm\(^3\). Ma strukturę zbitą i zawiera do 20% powierza (Rys. 1). Składa się z kryształów mających wielkości milimetrów, które pod wpływem ciśnienia ulegają rekrystalizacji i sukcesywnie zwiększają swoje rozmiary. Wraz ze wzrostem kryształów ubywa w lodzie powietrza i innych inkluzji, co prowadzi do wzrostu jego gęstości i przezierności. Duże, kilkucentymetrowej wielkości kryształy lodu lodowcowego występują w tzw. lodzie niebieskim. Jest to lód wieloletni, którego błękitna barwa jest efektem pochłaniania światła czerwonego [12], [13], [14], [9].


4. Pomiar gęstości polimerów w formie sypkiej za pomocą  kolby Le Chatéliera Do specjalnej kolby pomiarowej wlewa się ciecz (np. wodę destylowaną) do poziomu oznaczonego jako 0  \( cm^3 \), a następnie wsypuje sproszkowany polimer do poziomu 20  \( cm^3 \). Z różnicy ciężaru proszku przed wsypaniem do kolby i pozostałością (częścią nie wsypaną) określa się masę proszku wsypanego. Znając objętość substancji sypkiej (20  \( cm^3 \)) wylicza się gęstość ze stosunku masy do objętości. Rys. 2 przedstawia kolbę Le Chateliera.


Błąd reprojekcji jest wykorzystywany również do filtracji punktów wiążących po aerotriangulacji, wówczas liczony jest tylko z obserwacji danego punktu osnowy. Po usunięciu punktów wiążących o błędach uznanych za duże (zwykle gdy \(\mathrm {RE} >>\) 1 piksel) wykonuje się ponownie estymację EOZ.


Anglosaska kultura komunikacji Jest to kultura komunikacji charakterystyczna dla Wielkiej Brytanii i dla niemieckojęzycznych społeczeństw Europy. Cechą charakterystyczną tego typu kultury jest szacunek względem autorytetu. Komunikacja jest często formalna.  Wzór osobowy w tej kulturze, zwłaszcza w kulturze niemieckiej, to osoba, na której można polegać, robiąca to, czego się od niej oczekuje, której zachowanie jest przewidywalne, stabilne i nie ma większego wpływu na opinie innych ani możliwości. Badania wskazują, iż status klasowy jest nadal dość ważny dla przedstawicieli tych kultur [3]. Punktualność jest cechą niezwykle istotną, gdyż są to kultury monochroniczne. Zwłaszcza dotyczy to Niemców i Szwajcarów. Przedstawiciele tego typu kultury są dobrze zorganizowani, a w kontekście zachowań biznesowych zawsze dobrze przygotowani do prowadzenia negocjacji [1], [2].


Efektem działalności erozyjnej jest uformowanie i ustabilizowanie strefy spływu. Formy erozyjne, które powstają w lodzie są efemeryczne, ale mają istotne znaczenie dla funkcjonowania lodowca. Powodują osłabienie jego zwartej struktury, a odbywający się w nich burzliwy przepływ, generuje, kumulujące się w lodzie, naprężenia. Nadmierny rozrost form wewnątrzlodowych prowadzi do destabilizacji i inicjuje ich kolapsy. Przepływ wód supraglacjalnych wiąże się z powstaniem koryt o charakterze rynien, a przepływ inglacjalny z wykształceniem kanałów. Zasadniczą rolę w kształtowaniu stref przepływu odgrywa erozja wgłębna oraz erozja wsteczna, która najlepiej jest widoczna w strefach krawędziowych studni lodowych. Morfotwórcze znaczenie ma erozja fluwioglacjalna, która odbywa się w podłożu lodowca i prowadzi do wytworzenia kanałów subglacjalnych. Kanały te charakteryzuje prostolinijny lub słabo kręty przebieg oraz obecność niewyrównanej, migrującej w pionie strefy dennej. Zachowaniu podlegają tylko wypreparowane w podłożu części kanałów o charakterze rynien subglacjalnych (rynien podlodowcowych) [7], [8], [3], [4]. Po deglacjacji, w dużych rynnach (np. lodowców kontynentalnych), powstają ciągi długich jezior. Mniejszymi formami erozyjnymi są garnce podlodowcowe (marmity). Powstają podczas eworsji (zob.  Erozja rzeczna i jej rodzaje) [9], [10]. Mają formę cylindrów lub lejów, o wygładzonych, pionowych lub prawie pionowych ścianach (Rys. 1). Garnce powstałe w skałach spoistych są szersze i głębsze oraz mają łagodniej nachylone brzegi. Garnce tworzą się powszechnie u podnóża młynów lodowcowych (nazwa młyn nawiązuje do rotacyjnego ruchu wody w misie eworsyjnej) lub w zagłębieniach rynien.


Nietrudno sprawdzić, że jeśli ciąg  \( \hskip 0.3pc \{\varphi_n\}\hskip 0.3pc \) jest dany wzorem ( 2 ) to


Obiekty wystające nad teren ulegają na zdjęciu zniekształceniu perspektywicznemu. W efekcie obiekty pionowe "kładą" się na zdjęciu w taki sposób, że ich szczyty odchylają na zewnątrz zdjęcia, a kierunki odchylenia zbiegają się w środku zdjęcia, jak pokazuje Rys. 1B. Z własności figur przedstawionych na Rys. 2 wynika, że wielkość odchylenia zwanego przesunięciem radialnym \( \Delta r\) jest równa [1]:


Dynamika płynów zajmuje się opisem ruchu płynów. Znane są dwa podejścia do opisu ruchu płynu. Możemy albo zająć się opisem ruchu poszczególnych cząsteczek płynu, albo opisywać gęstość płynu i jego prędkość w każdym punkcie przestrzeni w funkcji czasu. Oznacza to, że koncentrujemy się na wybranym punkcie przestrzeni, w którym definiujemy funkcje  \( \rho(x,y,z,t) \) oraz  \( v(x,y,z,t) \).


Klasyfikacja skał magmowych oparta jest o skład mineralny, który wynika ze składu chemicznego. Podstawą podziału na główne grupy jest zawartość krzemionki w skale [1], której szacunkowa ilość jest określana na podstawie wskaźników mineralnych. Do wskaźników tych należą kwarc, skalenie alkaliczne, plagioklazy, skaleniowce, stanowiące sekwencję minerałów o malejącej ilości krzemionki (zob.  Kwarc  ,  Skalenie  , Skaleniowce  ), [2]. Występowanie kwarcu wiąże się z nadmiarem krzemionki w skale, z kolei obecność skaleniowców z jej niedoborem. Z uwagi na jasne zabarwienie wskaźników mineralnych nazywane są one minerałami jasnymi(felzytowymi).


Hydratacja jest jednym z głównych czynników powodujących dysocjację elektrolityczną. Inny jest mechanizm dysocjacji związków tworzących kryształy jonowe a inny w cząsteczkach w których występuje wiązanie atomowe spolaryzowane (np.  \( \ce{HCl} \)). W pierwszym przypadku rozpuszczanie związku powoduje uwolnienie z sieci krystalicznej obecnych tam jonów, w drugim jonizacja – powstawanie jonów z cząsteczek kowalencyjnych (zob. moduł Dysocjacja elektrolityczna ).


\( \ce{CeO_2} \) tlenek ceru (IV) – jest stosowany w syntezie organicznej i nieorganicznej jako utleniacz.  \( \ce{SmI_3} \) jodek samaru – stosowany jako efektywny reagent w reakcjach tworzenia wiązań  \( \ce{C - C} \). Stop \( \ce{Nd_2Fe_{14}B} \) – jest najsilniejszym znanym magnesem trwałym.  \( \ce{Nd_2O_3} \) tlenek neodymu (III) – surowiec do produkcji szkieł neodymowych.  \( \ce{Eu_2O_3} \) tlenek europu (III) – stosowany jako czerwony luminofor w telewizorach i lampach fluorescencyjnych.  \( \ce{Dy_2O_3} \) tlenek dysprozu (III) – żółtawo-zielonkawy proszek, mający zastosowanie w ceramice, szkle, luminoforach. Jest wysoce magnetyczny, bardziej niż tlenek żelaza [7].  \( \ce{Dy(NO_3)_3} \) azotan (V) dysprozu – stosowany jako katalizator.  \( \ce{Ho_2O_3} \) tlenek holmu (III) – stosowany jako barwnik do cyrkonu i szkła. Jest używany jako wzorzec kalibracyjny do spektrometrów optycznych [4].  \( \ce{Er_2O_3} \) tlenek erbu (III) – jest jednym z najważniejszych tlenków metali ziem rzadkich stosowanych w biomedycynie [6].


Możemy uogólnić nasze rozważania na dowolną siłę zachowawczą. Jeszcze raz rozpatrzmy ruch ciała z punktu  \( A \) do punkt  \( B \) po jednej drodze (1) oraz powrót z  \( B \) do  \( A \) po innej drodze (2) ( Rys. 2a).


Drgania normalne powodują zmiany w długości wiązań lub zmiany w kątach pomiędzy wiązaniami chemicznymi. Do drgań zmieniających długości wiązań zalicza się zachodzące w płaszczyźnie drgania rozciągające symetryczne ( \( {\nu}{_s}{_y}{_m} \)) i antysymetryczne ( \( {\nu}{_a}{_n}{_t}{_y}{_s}{_y}{_m} \)). Do drgań zmieniających kąty między wiązaniami należą: drgania zginające w płaszczyźnie (wahadłowe,  \( {\rho}{_r} \)), drgania nożycowe w płaszczyźnie ( \( {\rho}{_b} \)), drgania zginające poza płaszczyznę (wachlarzowe,  \( {\rho}{_w} \), i  skręcające,  \( {\rho}{_{\tau}} \)).


Do obliczania granic funkcji w przypadku, gdy prowadzą one do symboli nieoznaczonych stosuje się znane metody obliczania granic ciągów, takie jak wyłączanie przed nawias odpowiednich wyrażeń, rozszerzanie o odpowiednio skonstruowaną jedynkę, korzystanie ze wzorów skróconego mnożenia, wzorów trygonometrycznych, własności odpowiednich funkcji. Metody te stosujemy zarówno do granicy funkcji w punkcie, jak i nieskończości oraz do granicy jednostronnej.


gdzie  \( \hskip 0.3pc V \hskip 0.3pc \) jest funkcją posiadającą ciągłe pochodne cząstkowe w pewnym otoczeniu punktu  \( \hskip 0.3pc  \stackrel{o}w=(\stackrel{o}x_1, \ldots ,\stackrel{o}x_n, \stackrel{o}u). \hskip 0.3pc \) Załóżmy, że  \( \hskip 0.3pc \dfrac{\partial V}{\partial u}( \stackrel{o}w)\neq 0. \hskip 0.3pc \) Z twierdzenia o pochodnej funkcji uwikłanej w otoczeniu punktu  \( \hskip 0.3pc  \stackrel{o}w \hskip 0.3pc \) otrzymamy


Zwróćmy uwagę, że jeżeli znamy promień orbity  \( r \), to znamy również pozostałe wielkości  \( E_{k} \),  \( E_{p} \),  \( E \),  \( \nu \),  \( p \) oraz  \( L \).


Sjenitoidy foidowe oraz ich wulkaniczne odpowiedniki są skałami leukokratycznymi, mają ogólne zabarwienie szare, z odcieniem różowym lub zielonkawym. Diorytoidy foidowe makroskopowo są podobne do gabra. Tefryty cechuje barwa szara, a bazanity - ciemnoszara do czarnej [1]. Odmiany wylewne są masywne lub porowate, również migdałowcowe (zob. Tekstury skał magmowych ). Foidolity to głębinowe skały ultrazasadowe, czyli takie, które zawierają skaleniowce w grupie minerałów jasnych. Charakteryzuje je struktura gruboziarnista (zob. Struktury skał magmowych ), tekstura zbita i bezładna. Przedstawicielami tych skał są urtyty i ijonity. Urtyty mają zabarwienie jasnoszare z odcieniem zielonym lub różowym, mogą zawierać do  \( 30\% \) minerałów ciemnych. Ijonity mają barwy od szarych do ciemnoszarych, mogą zawierać do  \( 70\% \) minerałów ciemnych. Wulkanicznym odpowiednikiem foidolitów są foidyty, reprezentowane przez nefelinity i leucytyty. Są to skały afanitowe lub porfirowe z parakryształami piroksenu. Leucytyty występują w zabarwieniu jasnoszarym lub szaro-zielonym, nefelinity mają barwy od szarej do czarnej. Identyfikacja makroskopowa skał zasadowych i ultrazasadowych jest problematyczna. Podstawową trudnością jest identyfikacja skaleniowców i odróżnienie ich od skaleni. Skały zasadowe i ultrazasadowe wykazują wysokie podobieństwo w obrazie makroskopowym do skał obojętnych.


Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi [1] w art. 2 ust. 1 określa pojęcie instrumentu finansowego, którym mogą być:


Spotkanie międzykulturowe ma miejsce wtedy, gdy jednostka wychowana w innej kulturze wchodzi w nową kulturę. Ważnym aspektem takiego spotkania są etapy dostosowywania się do nowej sytuacji. Obecnie duża część ludzi doświadcza zjawiska migracji i uchodźctwa, zatem kwestie uczestnictwa w nowej kulturze, w kulturze gospodarzy wydają się być niezwykle istotne. Zjawisko dopasowywania się do nowej kultury jest nazywane akulturacją i asymilacją. Dzisiejsza nauka stawia raczej na woelokulturowość, jako proces bardziej znaczący i ułatwiający współistnienie różnych grup społecznych w nowym miejscu. Mówiąc o sytuacji osoby pochodzącej z innej kultury warto zwrócić uwagę na tak zwaną krzywą akulturacyjną, która podlega pewnym prawidłowościom. To w jaki sposób będzie ona przebiegała zależy w dużej mierze od otwartości zarówno kultury gospodarzy, jak i otwartości na nową kulturę u jednostki lub grupy owej akulturacji doświadczającej [1]. Doświadczamy tego zjawiska przebywając na stypendium, w procesie emigracji itp. Krzywa ta przyjmuje kształt litery U [2]. Na proces ten składają się następujące etapy:


Nowe media – nowe wzory przepływu informacji W odniesieniu do nowych mediów brakuje całościowego paradygmatu, który pozwalałby na badania zmian zachodzących w sposobie doświadczania nowych mediów. Najczęściej do tych analiz adaptowane są modele komunikacji opracowane dla mediów tzw. starych. Do wzoru  monologowego, feedbackowego opartego na alokucji znajdują zastosowanie modele transmisji. W innych modele rozgłosu i rytualne oraz wyrastające z modelu interakcyjnego [3]. Ponadto wszystkie cztery wzory przepływu informacji mogą być realizowane na jednym urządzeniu w ramach tej samej technologii – infrastruktury telekomunikacyjnej [3].


Rozpatrzmy dwa przypadki izotermicznego sprężania gazu. W pierwszym, tłok przesuwamy bardzo szybko i czekamy aż ustali się równowaga z otoczeniem. W czasie takiego procesu ciśnienie i temperatura gazu nie są dobrze określone, ponieważ nie są jednakowe w całej objętości.


Znajomość pola kierunków w celu konstrukcji przybliżonego rozwiązania równania różniczkowego wykorzystał po raz pierwszy Leonard Euler. Jego algorytm dotyczy poszukiwania rozwiązania przybliżonego zadadnienia Cauchyego


W tym laserze atomy neonu są wzbudzane na poziom E \( _{3} \) w wyniku zderzeń z atomami helu. Przejście na poziom E \( _{2} \) zachodzi wskutek emisji wymuszonej. Następnie atomy neonu przechodzą szybko do stanu podstawowego E \( _{1} \) oddając energię w wyniku zderzeń ze ściankami.


W roku 1985 odkryto nową przestrzenną odmianę alotropową węgla – fuleren, przestrzenną bryłę składającą się 60 atomów węgla [1]. Niedługo później odkryto nanorurki węglowe oraz nanorurki wielościenne – podłużne struktury o bardzo interesujących właściwościach [2]. Wiek XXI to cała seria odkryć nowych form węgla. W roku 2004 stwierdzono, że pojedyncza warstwa grafitu – grafen – ma specyficzne właściwości, przewodzi prąd tak, jak grafit, a jednocześnie jest elastyczna [3]. Kilka lat później zsyntezowano, wykryty wcześniej w meteorytach i pyle międzygwiezdnym, opisany teoretycznie,  karbin – łańcuch  składający się atomów węgla połączonych wiązaniami wielokrotnymi (=C=C=C=) lub (–C \( \ce{\bond{#}} \)C–C \( \ce{\bond{#}} \)C–), co pozwala na poruszanie się elektronów wzdłuż łańcucha, czyli przewodzenie. Ponadto karbin może być skręcany podobnie, jak nici DNA, co daje bardzo ciekawe perspektywy zastosowania go jako sztucznych tkanek [4]. Ostatnio odkrytą odmianą alotropową węgla jest karbon C18 – 18-to atomowa cykliczna struktura, która ma właściwości półprzewodnikowe [5]. Rys. 4 przedstawia historię odkryć odmian alotropowych węgla.


Okazało się, że jeżeli światło o widmie ciągłym, na przykład światło żarówki, przechodzi przez gaz lub parę, to w widmie ciągłym wysyłanym przez żarówkę widoczne są ciemne linie, promieniowanie o pewnych długościach fal zostało pochłonięte przez gaz (zaabsorbowane). Długości tych fal dokładnie odpowiadają długościom fal widma emisyjnego danego pierwiastka.


Przykłady wodorków typu soli :  \( LiH, NaH, KH, CaH_2,SrH_2 \).  W reakcji z wodą wydzielają wodór gazowy.


Dla reakcji zachodzących w warunkach stałej objętości, zmiana energii wewnętrznej układu jest równa ciepłu reakcji przy stałej objętości:


Dywidendy w spółce niebędącej spółką publiczną są wypłacane akcjonariuszom, którym przysługiwały akcje w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Statut może upoważnić walne zgromadzenie do określenia dnia, według którego ustala się listę akcjonariuszy uprawnionych do dywidendy za dany rok obrotowy (dzień dywidendy) (art. 348 § 2 ksh [2]). Dzień dywidendy ustala walne zgromadzenie akcjonariuszy.


Ołów to  miękki, plastyczny metal o barwie szarej. Jego związki są trujące. Na powietrzu pasywuje się i pokrywa tlenkiem.


Wprowadzenie Przejawy uwielbienia zwykłych ludzi wobec realnych lub fikcyjnych postaci wyrażające się w emocjonalnych stanach lub podejmowanych wobec nich zachowaniach można było zaobserwować już w czasach starożytnych. Gladiatorzy wychodzący na arenę i wygrywający pojedynki zjednywali sobie nie tylko przychylność tego, który decydował o ich dalszym losie, ale również poklask i uwielbienie widzów. Z kolei pod koniec XIX wieku w Anglii i Stanach Zjednoczonych dało się zauważyć dosyć nietypowe zachowania młodych kobiet wobec aktorów i aktorek występujących w teatrze, zwłaszcza po zakończeniu spektaklu. Kobiety te, zwane "matinee girls" od pory, w której wystawiano przedstawienie (przez co ceny biletów były niższe), nie przychodziły de facto oglądać sztuki, lecz by nawiązać z aktorami lub aktorkami pozateatralne relacje. Po zakończeniu spektaklu potrafiły zaczaić się przy wyjściu dla aktorów na obiekt swoich westchnień, otwarcie wyrażając uwielbienie i pożądanie. O tym jak znaczące w kulturze anglosaskiej było to zjawisko, świadczy istniejący do dzisiaj w języku angielskim zwrot "matinee idol" (pol. bożyszcze kobiet). Matinee girls uważane były za jedną z pierwszych szeroko rozpoznawalnych klas konsumpcyjnych w historii Ameryki. Jednak dopiero wraz z upowszechnieniem kultury masowej i mediów fani zaczęli organizować się w społeczności i angażować w działania skoncentrowane na przedmiocie uwielbienia.


Polimery nazywa się stosując nazewnictwo oparte na nazwach monomerów (gdy monomer można zidentyfikować) albo na budowie chemicznej polimeru (przy udowodnionej strukturze chemicznej polimeru). Jednakże, bez względu na zastosowaną metodę nazewnictwa, wszystkie nazwy polimerów zaczynają się od przedrostka poli, po którym umieszcza się pozostałą część nazwy polimeru (tj. poli...). Nawiasy stosuje się w kolejności:  \( \{ [()]\} \). Jeżeli nazwa jest jednowyrazowa i nie zawiera lokantów (tj. liczb porządkowych lub liter greckich wskazujących na położenie podstawnika lub grupy funkcyjnej) wówczas znaki zamykające można ominąć. W sytuacji niejednoznacznego odczytu nazwy znaki zamykające należy użyć; np. poli(chloroetylen) jest polimerem, a polichloroetylen może oznaczać podstawioną wielokrotnie cząsteczkę etenu ( Rys. A ). Grupy końcowe polimeru oznacza się za pomocą liter greckich, tj.  \( \alpha \)- (dla lewej grupy końcowej) i ω- (dla prawej grupy końcowej), jak np.  \( \alpha \)-chloro-ω-hydroksy-polistyren ( Rys. B ). Jeżeli nazwa polimeru może zostać odczytana dwuznacznie to w pierwszej kolejności należy podać nazwę klasy polimerów, po której wstawia się dwukropek i podaje nazwę monomeru ( Rys. C ).


Polisilany – są to związki wielkocząsteczkowe, w których występuje łańcuch zbudowany wyłącznie z atomów krzemu (-Si-Si-Si-).


Zoisyt i klinozoisyt stanowią odmiany polimorficzne krzemianów glinowo-wapniowych [2], [3]. Klinozoisyt, to powszechny minerał, powstaje podczas metamorfizmu regionalnego oraz kontaktowo-metasomatycznego, również z przeobrażenia skaleni wapniowych podczas procesów hydrotermalnych. Zoisyt występuje rzadziej, zwykle jest składnikiem pobocznym lub akcesorycznym skał powstających przy wpływie bardzo wysokich ciśnień. Występuje w łupkach glaukofanowych, amfibolitach, gnejsach, granulitach i eklogitach. Powstaje również podczas metamorfizmu kontaktowo-metasomatycznego (zob.    ),    ,    , [4].


Scałkowanie tego równania oraz zastąpienie pojemności cieplnej przez zmianę standardowej pojemności cieplnej reakcji daje zależność wyrażającą prawo Kirchhoffa:


W skałach wulkanicznych występują tekstury masywne oraz pęcherzykowate i migdałowcowe. Struktury pęcherzykowate koncentrują się w górnych częściach potoków/pokryw wulkanicznych oraz obwodowo w poduszce ( Rys. 4  C, D, E). Związane są z procesem odgazowywania stopu i zamrożenia migrujących do stref o niższym ciśnieniu pęcherzy gazowych. Strefy pęchykowate od zewnątrz są obleczone cienką warstwą skały szklistej i zbitej, która zakrzepła wcześniej, w bezpośrednim kontakcie ze środowiskiem zewnętrznym. W skałach wulkanicznych występują tekstury bezładne i kierunkowe. Tekstury kierunkowe wynikają głównie z przemieszczenia się stopu i są powszechne zwłaszcza w skałach efuzywnych. Zaznaczają się równoległym układem rozciągniętych pęcherzy pogazowych w teksturach pęcherzykowatych lub migdałowcowych, układem smug w afanitowych skałach masywnych lub równoległą orientacją prakryształów o wydłużonych lub płaskich pokrojach w skałach porfirowych (zob.  Tekstury skał magmowych ).


Równanie to ma postać   \( y=A'\sin(\omega t)=A'\sin(2\pi ft) \). Drgania wypadkowe można więc uważać za drgania o częstotliwości


znalezienie rozwiązania będzie wymagać  \( n \)-krotnego całkowania, a to z kolei wyprodukuje nam  \( n \) dowolnych stałych. Domniemanie to jest jak najbardziej słuszne: prawdziwe jest następujące twierdzenie.


Przykładem translacji dystrybucji jest zdefiniowana poprzednio dystrybucja  \( \hskip 0.3pc \delta_{x_0}.\hskip 0.3pc \) Istotnie


Protokół dyplomatyczny w znacznej części jest uniwersalny, ale w szczegółach różni się w każdym państwie. Podobnie dzieje się w przypadku zasad etykiety biznesowej. Zasięg wielu z nich jest ograniczony do miejsca, czasu, środowiska i kontekstu. W tym module poruszone zostaną przede wszystkim zagadnienia związane z najważniejszymi normami etykiety biznesowej przyjętymi w Polsce i w zachodnim kręgu kulturowym. Ich stosowanie korzystnie wpływa na budowanie wizerunku i zwiększa wiarygodność oraz skuteczność negocjacyjną.


Niedogodnością tego przedstawienia jest to, że funkcje  \( \hskip 0.3pc y_1(t)\hskip 0.3pc  \) i  \( \hskip 0.3pc y_2(t)\hskip 0.3pc  \) są funkcjami o wartościach zespolonych. Wyznaczymy teraz liniowo niezależne funkcje o wartościach rzeczywistych, spełniające równanie ( 1 ). W celu uproszczenia zapisów wprowadzamy następujące oznaczenia


Amfibolity są produktem metamorfizmu regionalnego, przede wszystkim w facji amfibolitowej, ale niektóre ich odmiany mogą być formowane w facji zieleńcowej. Małe ciała amfibolitów mogą powstawać przy zachowaniu odpowiednich warunków ciśnieniowo-termicznych, podczas wymiany składników pomiędzy zróżnicowanymi chemicznie protolitami lub w procesie metamorfizmu kontaktowego [2].


Kolejną grupą struktur deformacyjnych są struktury bioturbacyjne [5], [2], [7], [8]. Ppowstają one przez zaburzenie pierwotnego układu osadu w wyniku działalności organizmów (Rys. 12). Najczęściej tworzone są podczas przemieszczania się organizmów zwierzęcych w obrębie niezlityfikowanego osadu. Przy intensywnym zbioturbowaniu osadu następuje zatarcie jego pierwotnych struktur sedymentacyjnych, a w zaawansowanym stadium dochodzi do jego homogenizacji. Jeśli organizmy penetrujące osad należą do mułożerców, w miejscach bioturbacji zwykle występuje wzbogacenia w związki węgla organicznego.


W celu zilustrowania równoważności obu opisów obliczymy teraz energię kinetyczną walca o masie m toczącego się z prędkością v. Najpierw potraktujemy toczenie jako złożenie ruchu postępowego i obrotowego względem środka masy. Energię kinetyczną obliczamy jako sumę energii ruchu postępowego i obrotowego.


Opracowanie true ortofoto wymaga wykrycia miejsc zasłoniętych na danym ortoobrazie i przeszukania ortoobrazów sąsiednich w celu znalezienia takich, na których miejsca zakryte są widoczne.


Równanie Schrödingera ( 2 ) rozwiązuje się zazwyczaj we współrzędnych sferycznych  \( (r, \theta, \phi) \) (zob. Rys. 1 ) bo energia potencjalna oddziaływania elektronu z jądrem (równanie ( 3 ) ) zapisana we współrzędnych sferycznych jest funkcją tylko jednej zmiennej ( \( r \)) podczas gdy we współrzędnych prostokątnych funkcją wszystkich trzech współrzędnych  \( (x,y,z) \).


Kształty ziaren określa się zwykle w obrębie frakcji psefitowej. Dla uzyskania wiarygodnych danych potrzebna jest określona populacja pomiarów. Optymalną ilość daje próba składająca się z 300 ziaren, ale miarodajne wyniki uzyskiwane są już z pomiarów 100 ziaren. Oprócz danych metrycznych, charakterystyka każdego ziarna powinna obejmować identyfikację petrograficzną/mineralogiczną oraz cech strukturalnych.


Posługiwanie się przez firmy z branży technologicznej terminem „platforma” na określenie prowadzonej działalności to działanie strategiczne, którego celem jest powiększanie zysków oraz umiejętne lawirowanie pomiędzy ochroną prawną, z której korzystają, a zobowiązaniami, jakie wynikają z prowadzonej przez nich działalności [7]. Określenie „platforma medialna” ma służyć również podkreśleniu ich roli jedynie jako swoistych pośredników treści oraz pozwala postrzegać ich jako „neutralnych”, co zabezpiecza przed odgórnymi regulacjami lub skargami użytkowników. Firmy te nie chcą być odbierane jak tradycyjne organizacje medialne czy agencje informacyjne, które produkują, dystrybuują i dostarczają informacje/treści/usługi, a także nimi zarządzają. Określanie własnej działalności jako „platforma medialna” pozwala również wyeliminować różne napięcia – związane z oferowanymi przez nie usługami – pomiędzy: treściami tworzonymi przez użytkowników a tworzonymi w celach komercyjnych; budowaniem wspólnot a dostarczaniem reklam; ingerencją w dostarczane treści a zachowaniem neutralnej postawy. Właściciel platformy medialnej musi bowiem umiejętnie komunikować się z trzema grupami interesariuszy – użytkownikami, reklamodawcami oraz profesjonalnymi twórcami treści – dawać obietnicę zaspokojenia ich potrzeb (od czego zależy jego biznesowy sukces) oraz usuwać wszelkiego rodzaju napięcia oraz pojawiające się przeszkody. Jest to o tyle trudne, że potrzeby każdej z tych grup są różne. Użytkownicy nastawieni są na możliwość dostępu do darmowych treści oraz własnej ekspresji, natomiast reklamodawcy i profesjonalni twórcy treści – dotarcie do jak największej liczby odbiorców, zwiększenie zasięgu oddziaływania a w ostateczności wzrost sprzedaży usług lub produktów.


Całkowanie równań różniczkowych (RR) rzędu pierwszego wiąże się, na ogół, z przedstawieniem ich w postaci równań o zmiennych rozdzielonych.


Płaszczyzna opisana równaniem ( 3 ) przecina osie   \( Ox,Oy  \) oraz   \( Oz  \) układu współrzędnych   \( Oxyz  \) w punktach równych odpowiednio   \( P_{x}\left(  a,0,0\right)   \),   \( P_{y}\left(  0,b,0\right)   \),   \( P_{z}\left(0,0,c\right)   \).


Kolejna grupa łupków to skały składające się w przewadze z amfiboli, tj. łupki aktynolitowe, tremolitowe, antofyllitowe. Podrzędnie występują w nich inne amfibole, talk, epidot, miki i inne minerały. Nazwy łupków pochodzą od nazwy amfibolu, który stanowi składnik dominujący (zob. Minerały protolitów  ). Charakteryzuje je struktura nematoblastyczna i jasne zabarwienie w odcieniach białego, szarego, zielono-szarego, za wyjątkiem łupków aktynolitowych, które są ciemnozielone [1]. Są efektem metamorfizmu skał ultrazasadowych [3], powstają przy współudziale procesów hydrotermalnych.


Praca wykonywaną przez siłę grawitacji przy przenoszeniu masy  \( m \) z nieskończoności do punktu odległego o  \( r \) od środka Ziemi wynosi


gdzie suma mas  \( m_i \) poszczególnych punktów układu jest całkowitą masą  \( M \) układu. Postępując w ten sam sposób, możemy wyznaczyć pozostałe współrzędne  \( y \),   \( z \). W wyniku otrzymujemy trzy równania skalarne (analogiczne do ( 3 ) ), które możemy zastąpić jednym równaniem wektorowym


Związki kompleksowe o liczbie koordynacyjnej 2 mają strukturę liniową, a jon centralny jest zwykle jednowartościowy np.  \( \ce{Cu^+} \),  \( \ce{Ag^+} \), czy  \( \ce{Au^+} \). Kompleksy o liczbie koordynacyjnej 3 mają kształt płaski lub kształt piramidy trygonalnej. Liczba koordynacyjna 4 jest często spotykana w przypadku kompleksów metali bloku  \( d \), a najczęściej spotykana w przypadku kompleksów metali bloku  \( s \) i  \( p \). Kompleksy te mogą wykazywać strukturę tetraedryczną lub płaską kwadratową. Kompleksy o liczbie koordynacyjnej 5 mogą przybierać kształt piramidy tetragonalnej lub bipiramidy trygonalnej. Liczba 6 jest najczęściej spotykaną liczbą koordynacyjną metali bloku  \( d \). Kompleksy te mają kształt ośmiościanu foremnego (oktaedru). Wyższe liczby koordynacyjne są spotykane w przypadku, gdy atomy centralne mają duże rozmiary np.  \( Mo(VI) \) czy  \( W(VI) \).


AES – spektroskopia elektronów Augera. W spektroskopii Augera wiązka elektronów jest kierowana na badaną próbkę. W wyniku oddziaływania wiązki pierwotnej z materiałem zostają wybite elektrony z wewnętrznych, leżących bliżej jądra, powłok (powłoka K). Powstałe w ten sposób wolne miejsce w powłoce (luka elektronowa) są w bardzo krótkim czasie zajmowane przez elektron z wyższej powłoki. Elektron spadając na niższą powłokę oddaje energię, która jest przekazywana innemu elektronowi z jeszcze wyższej powłoki atomowej. Dzięki tej dodatkowej energii elektron opuszcza atom, co prowadzi do kolejnej jonizacji. Wyemitowany w ostatniej fazie procesu elektron nosi nazwę elektronu Augera. Rys. 3 przedstawia porównanie zjawiska wybicia elektronu Augera oraz wybicia fotoelektronu w metodzie XPS.


Jak pokazano w module Energia potencjalna w polu elektrycznym energia potencjalna ładunku w polu elektrycznym zależy od wielkości tego ładunku. Dlatego do opisu pola elektrycznego lepiej posługiwać się energią potencjalną przypadającą na jednostkowy ładunek czyli potencjałem elektrycznym.


Ponieważ dla  \( \hskip 0.3pc\lambda \leq 0\hskip 0.3pc \)   otrzymujemy rozwiązanie zerowe, przyjmujemy  \( \hskip 0.3pc\lambda >0\hskip 0.3pc \). Rozwiązując powyższe równania otrzymamy:


Kopuły lodowe są niedużymi powłokami lodowymi, które pokrywają szczytowe obszary gór. Nazywane są lodowcami fieldowymi (norweskimi) [1], [3], [4], [6]. Mają formę niewielkich czasz, od których we wszystkich kierunkach odchodzą jęzory lodowcowe. Lodowce te powstają w obszarach o nisko położonej granicy wiecznego śniegu.


Podstawowa teoria, która pozwala przewidywać ruch ciał, składa się z trzech równań, które nazywają się zasadami dynamiki Newtona.


Politiazole – poli(azotek siarki) \( (SN)_x \) jest syntetyzowany przez polimeryzację diazotku disiarkowego ( \( S_2N_2 \)), który jest syntetyzowany z cyklicznego przemiennego tetrazotku tetrasiarki w obecności srebra jako katalizatora.


Poliborany to związki kwasów borowych, takich jak kwas borowy  \( H_3BO_3 \), kwas metaborowy  \( HBO_2 \) i kwas tetraborowy  \( H_2B_4O_7 \). Poliborany wykazują ogromną różnorodność strukturalną w stanie stałym. Struktury anionów boranowych obejmują zarówno proste trygonalne płaskie jony  \( BO_3^{3−} \), jak i raczej złożone struktury zawierające łańcuchy i pierścienie trój- i cztero-skoordynowanych atomów boru.


Rozpatrzmy teraz ruch ciała pod wpływem stałej siły  \( F \) działającej równolegle do kierunku ruchu. Zależność prędkości ciała od czasu obliczamy na podstawie drugiej zasad dynamiki Newtona. Uwzględniając zależność masy od prędkości ( 1 ), otrzymujemy


(Na rysunku Rys. 1 nie są zachowane proporcje pomiędzy promieniami orbit, które zmieniają się zgodnie z relacją  \( r_{n} = r_{1}n^{2} \).)


Równania różniczkowe cząstkowe służą jako modele dla opisu szeregu zjawisk począwszy od fizyki i  techniki, poprzez nauki przyrodnicze, ekonomię, medycynę aż do nauk humanistycznych. I tak na przykład są one podstawowym narzędziem do opisu zagadnień mechaniki, elektrotechniki, hydromechaniki, akustyki czy fizyki kwantowej. W niniejszym module podamy przykłady opisu takich zjawisk, mianowicie drgań struny, drgań elektrycznych w przewodniku, przewodnictwa ciepła oraz przepływu cieczy lub gazu. Należy podkreślić, że  w literaturze nietrudno znależć wyprowadzenia bardziej precyzyjne.  Ponieważ naszym celem jest elementarne wprowadzenie do teorii równań różniczkowych,  ograniczymy się do rozważań bardzo uproszczonych.


Zauważmy, że każda dystrybucja temperowana jest oczywiście  dystrybucją, tzn.  \( \hskip 0.3pc S^*( \mathbb R^n ) \subset D^*( \mathbb R^n ).\hskip 0.3pc \)  Przestrzeń  \( \hskip 0.3pc S^*( \mathbb R^n )\hskip 0.3pc \) jest podprzestrzenią właściwą przestrzeni  \( \hskip 0.3pc D^*( \mathbb R^n ),\hskip 0.3pc \) co oznacza, że istnieją dystrybucje które nie są dystrybucjami temperowanymi. Na przykład


Widać, że prędkość każdego z tych punktów jest prostopadła do linii łączącej ten punkt z podstawą A i proporcjonalna do odległości tego punktu od A. Takie zachowanie jest charakterystyczne dla ciała wykonującego ruch obrotowy względem nieruchomej osi. Oznacza to, że opisywany walec obraca się wokół punktu A, a co za tym idzie, że możemy toczenie opisywać również wyłącznie jako ruch obrotowy ale względem osi przechodzącej przez punkt A styczności z powierzchnią, po której toczy się ciało.


Spływy rumoszowe występują w proksymalnej (bliższej punktu szczytowego) części stożka i niekiedy spływają w dół stożka cieńszymi jęzorami.


Występujące w definicji głębi ostrości pojęcie „wystarczająca ostrość” jest umowne, bo przecież nie wiadomo w jakiej skali będziemy oglądać zdjęcie (wydrukowane na papierze, wyświetlone na monitorze). Przyjmowane są różne wartości dopuszczalnej plamki nieostrości obrazu, wraz z postępem technologicznym w fotografii wielkość plamki ulega zmniejszeniu. Jeśli za punkt wyjścia przyjąć kątową ostrość oka ludzkiego wynoszącą 1’ i oglądanie obrazu na monitorze komputera z odległości 50 cm, wówczas średnica plamki nie powinna przekraczać 0,015mm.


Cykl geotektoniczny, czyli cykl Wilsona (zob.  Mechanizm kolizji) przedstawia procesy, w wyniku których następują przemieszczenia płyt litosfery, powstawanie oceanów, ich zamykanie i formowanie orogenów (zob. Orogeneza i epejrogeneza - definicje podstawowe).


Wiązanie donorowo-akceptorowe (koordynacyjne, semipolarne) to odmiana wiązania atomowego, w którym wiążącą parę elektronów dostarcza jeden z atomów. Kiedy mamy do czynienia z takim wiązaniem? Zdarzenie takie może mieć miejsce, kiedy dochodzi do nałożenia obsadzonego już dwoma elektronami orbitalu jednego pierwiastka z nieobsadzonym (pustym) orbitalem drugiego (niemetalu lub metalu grup tzw. „przejściowych”). Powstające na drodze „obsadzenia” wolnego orbitalu przez parę elektronową wiązanie jest wiązaniem słabszym od typowego wiązania kowalencyjnego. Rozpatrzmy opisaną sytuację na przykładach:


Trwałość ziarna w środowisku związana jest z jego odpornością na procesy wietrzenia, zarówno chemicznego, jak i fizycznego, w szczególności na zmiany podczas transportu. Uzależniona jest ona od warunków środowiskowych, ale i własnych ziarna, dla których istotne są:


Tworzywo stosuje się do produkcji folii ślizgowych, oraz tam gdzie są wymagane właściwości samosmarujące [9], [10], [11].


W zależności od określonego w statucie funduszu sposobu plasowania certyfikatów inwestycyjnych rozróżnia się:


Doliny polodowcowe charakteryzuje łukowato wygięta strefa denna, która przechodzi w strome stoki obrzeżające. Obszary, które były przykryte lodem są wygładzone i urzeźbione glifami lodowcowymi. Wyrównany zostaje spadek dolin. Stopień wyrównania zależy od zaawansowania erozji oraz od odporności                                                                                podłoża. W miejscach mniej podatnych na niszczenie powstają rygle, które są elementami morfologicznie pozytywnymi i stanowią podniesienia w dnach dolin. Kształtowanie dolin polodowcowych zachodzi przy zaawansowanej detersji i detrakcji.


W swapach kuponowych jedna strona, chcąc uniknąć ryzyka związanego z wahaniami oprocentowania kredytu, dokonuje zamiany zmiennej stopy procentowej na stałą, co umożliwia jej spokojne planowanie i prowadzenie działalności gospodarczej.


Pole wytwarzane przez płytę naładowaną ładunkiem dodatnim jest równe  \( E_{+}=\sigma/2\varepsilon_{0} \) i skierowane od płyty. Natomiast pole wytwarzane przez płytę naładowaną ujemnie ma tę samą wartość  \( E_{-}=\sigma/2\varepsilon_{0} \) ale skierowane jest do płyty. Zatem w obszarze (I)


Wyprowadzimy teraz prawo gazów doskonałych. Cząsteczki gazu będziemy traktować jako  \( N \) małych, twardych kulek, każda o masie  \( m \) zamkniętych w sześciennym pudełku o objętości  \( V \). Kulki są twarde to znaczy będą zderzały się sprężyście ze ściankami naczynia, a to oznacza, że ich energia kinetyczna będzie stała. Na początek rozważmy jedną cząsteczkę, która zderza się ze ścianką naczynia (zob. Rys. 1 ).


Prawda ma strukturę fikcji Najsłynniejszym interpretatorem i popularyzatorem myśli Lacana jest słoweński filozof Slavoj Žižek. Teorię francuskiego psychoanalityka stosuje on między innymi do analizy kultury popularnej, przekładając jednocześnie hermetyczny lacanowski język na formę bardziej przystępną. W swoich tekstach Žižek mówi językiem efektownym, w którym  filozoficzny dyskurs przeplata się z odniesieniami do filmów czy popularnych książek. Szczególne miejsce w dorobku Žižka pełni analiza kina. W swoich książkach [2] oraz filmach, w których występuje ("Z-Boczona historia kina" (2006) i "Perwersyjny przewodnik po ideologiach" (2012)), filozof tłumaczy zawiłości lacanowskiej psychoanalizy, komentując fragmenty filmów m.in. Lyncha, Hitchcocka, braci Marx czy Tarkowskiego.


R - stała gazowa (8,31  \( \frac{J}{mol*K} \)) T - temperatura bezwzględna wyrażona w stopniach Kelvinach n - liczba elektronów wymienionych w procesie elektrodowym F - stała Faradaya 96 500 C  \( a_{utl} \)- aktywność formy utlenionej  \( a_{red} \) - aktywność formy zredukowanej Jeśli aktywność formy utlenionej jest równa aktywności formy  zredukowanej, wówczas potencjał elektrochemiczny metalu jest równy potencjałowi standardowemu  \( E=E^{0} \). Jeśli reakcją elektrodową jest reakcją czystego metalu z jego jonami, wówczas równanie Nernsta przyjmuje uproszczona postać ( 3 ).


Możemy natomiast określić iloczyn dystrybucji w przypadkach szczególnych. Na przykład, jeśli  \( \hskip 0.3pc f,g:\Omega \to\mathbb R\hskip 0.3pc \) są funkcjami lokalnie całkowalnymi i ich iloczyn  \( \hskip 0.3pc fg\hskip 0.3pc \) jest też funkcją lokalnie całkowalną, to określa on dystrybucje


Ze względu na lokalizację źródła materiału deponowanego w zbiorniku sedymentacyjnym wyróżnia się [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7]:


Siła elektromotoryczna  \( \epsilon  \) określa energię elektryczną  \( \Delta W \) przekazywaną jednostkowemu ładunkowi  \( \Delta q \) w źródle SEM


Jako przykład pokazany jest na Rys. 1 rozkład potencjału, na płaszczyźnie  \( xy \), wokół dipola elektrycznego. Poziomice (linie pogrubione) łączą punkty o jednakowym potencjale (linie ekwipotencjalne). Każda krzywa odpowiada innej stałej wartości potencjału.


Większość węglowodorów obecnych na Ziemi występuje w gazie ziemnym i ropie naftowej, gdzie rozkładające się substancje organiczne zapewniają obfitość węgla i wodoru, które w wyniku kondensacji mogą tworzyć pozornie nieograniczenie rozmaite łańcuchy węglowodorowe. Są one zatem podstawą paliw ropopochodnych (uwalniają dużą ilość energii podczas spalania) i smarów, gdzie występują w . Służą one także jako surowce do produkcji tworzyw sztucznych, włókien, rozpuszczalników, gum, materiałów wybuchowych i chemikaliów przemysłowych. Wiele węglowodorów jest obecnych w drzewach i roślinach, na przykład w postaci pigmentów zwanych karotenami, które np. występują w marchwi i zielonych częściach roślin. Wspomnieć należy, iż bakterie żyjące w glebie i bakterie obecne w jelitach termitów, czy przeżuwaczy produkują metan.


Łącząc równania ( 6 ) i ( 9 ), możemy obliczyć natężenie światła dla obrazu dyfrakcyjnego otrzymanego dla pojedynczej szczeliny. Widzimy, że natężenie  \( I_\theta \) przyjmuje wartości minimalne dla


W środowiskach płytkomorskich mamy niekiedy dominację skał węglanowych [2], [6]. Związane to jest z obfitością bentosu i słabego dostarczania materiału klastycznego w rejonach subtropikalnych i tropikalnych. Obecnie, tego typu sedymentacja zachodzi na platformach szelfowych związanych z kontynentem (Floryda, Zatoka Perska) lub na platformach izolowanych (Bahamy).


Jeżeli do reakcji użyjemy gorących kwasów, warstwa pasywna zostaje rozpuszczona i reakcja przebiegnie zgodnie z równaniem ( 5 ). Glin ma właściwości amfoteryczne,  roztwarza się w mocnych zasadach :


Teraz można przejść do zastosowania prawa Gaussa do obliczania natężenia pola  \( {\bf E} \) dla różnych naładowanych ciał.


Jako przykład prześledźmy jak za pomocą elementarnych fal Huygensa, można przedstawić rozchodzenie się fali płaskiej w próżni.


Mierząc natężenie światła rozproszonego dla kilku stężeń roztworu polimeru otrzymuje się wykres w postaci linii prostej, z którego po ekstrapolacji do wartości stężenia równej zero, można wyznaczyć wagowo średnią masę cząsteczkową polimeru, co zobrazowano na rysunku poniżej:


Na masę  \( m \) działa siła grawitacji  \( mg \) i naprężenia nici  \( N \). Siłę  \( mg \) rozkładamy na składową radialną (normalną) i styczną. Składowa normalna jest równoważona przez naciąg nici  \( N \). Natomiast składowa styczna przywraca równowagę układu i sprowadza masę  \( m \) do położenia równowagi.


Rys. 1 przedstawia schemat elektrody wodorowej. 1 - blacha platynowa 2 - gazowy wodór 3 - roztwór kwasu solnego 4 - zbiornik blokujący dostęp tlenu 5 - naczynie z elektrolitem Elektrody II rodzaju Elektrodą drugiego rodzaju jest układ składający się z metalu pokrytego trudno rozpuszczalną solą tego metalu i zanurzony w roztworze elektrolitu zawierającym aniony soli pokrywającej metal. Przykładem takiej elektrody jest elektroda chlorosrebrowa, w której drut srebrny pokryty jest chlorkiem srebra i zanurzony jest w wodnym roztworze chlorku potasu. Potencjał takiej elektrody zależy od stężenia jonów chlorkowych znajdujących się w roztworze elektrolitu.


Niech  \( \hskip 0.3pc \Omega\subset \mathbb C\hskip 0.3pc \) będzie ograniczonym obszarem o gładkim brzegu  \( \hskip 0.3pc \partial\Omega.\hskip 0.3pc \) Niech  \( \hskip 0.3pc w\hskip 0.3pc \) będzie konforemnym odwzorowaniem obszaru  \( \hskip 0.3pc \Omega\hskip 0.3pc \) w kulę  \( \hskip 0.3pc |z|<1.\hskip 0.3pc \) Dla  \( \hskip 0.3pc z_0\in \Omega\hskip 0.3pc \) połóżmy