وبمساعدة هؤلاء النسوة سنستكشف طيفا واسعا من المحاور بما فيها استخدام الغضب للحصول على رد فعل، وتسليط الضوء على نسوة كاد التاريخ أن يطوي أثرهن. يتراوح سن النساء المشمولات في القائمة بين 15 و94 عاما، منهن الزعيمات والرائدات وبطلات من الحياة اليومية. وستخبرنا بعضهن عن الأمور أو الفقرات التي سيرمينها في سلة قمامة الحرية، وهي سلة القمامة الرقمية التي أعددناها لاستخدام النسوة اللواتي يردن أن يتخلصن من كل ما يرين أنه يقيد حرياتهن. وستتحفنا أخريات بقصص الإنجازات التي حققنها رغم المصاعب والعقبات، من البريطانية التي استغلت فترة عقوبتها في السجن لبناء شركة إلى الفتاة الأفغانية التي كادت أن تستبدل بصبي. النسوة المدرجة أسماؤهم في القائمة حسب الترتيب الأبجدي: العمر والمهنة وبلد المولد ونبذة قصيرة 1) أبيسوي أجايي-أكينفولارين - 33 عاما، رائدة أعمال في مجال التأثير الاجتماعي، نيجيريا. أسست أبيسوي مجموعة GirlsCoding، وهي جماعة غير حكومية تضطلع بتعليم الفتيات علم كتابة وتصميم وبناء مواقع إلكترونية تسهم في حل المشاكل في مجتمعاتهن. 2) إسراء الشافعي - 32 عاما، المديرة التنفيذية لجماعة مجال ( Majal.org)، البحرين. سبق لإسراء أن أسست العديد من المنابر الرقمية لكي تمنح صوتا للمهمشين في الشرق الأوسط وشمال إفريقيا. 3) سفيتلانا ألكسييفا - 18 عاما، عارضة، روسيا. نجت سفيتلانا من حريق أتى على نصف جسدها تقريبا، وتعمل الآن لمساعدة أولئك الذين يعانون من آثار الحرائق لكي ينظروا إلى أجسادهم بشكل ايجابي. 4) ليزت ألفونسو - 51 عاما، مخرجة ومصممة رقصات، كوبا. أسست ليزت فرقة رقص معروفة على النطاق العالمي، تعتمد الدمج بين عدة تقاليد وحضارات وأدت رقصاتها في المئات من المدن حول العالم. 5) نيمكو علي - 35 عاما، كاتبة وناشطة، أرض الصومال. نيمكو من الناشطات ضد ختان الإناث وحائزة على جوائز دولية في هذا المجال. 6) أيزابيل ألليندي - 76 عاما، كاتبة، بيرو. تعد إيزابيل التي ولدت في بيرو لأبوين تشيليين أوسع الكتاب باللغة الإسبانية قراءة في العالم، فقد بيعت من كتبها أكثر من 70 مليون نسخة بـ 42 لغة مختلفة. 7) بشرى يحيى المتوكل - 49 عاما، فنانة، ومصورة فووتوغرافية وناشطة، اليمن. بشرى أول مصورة فوتوغرافية محترفة في اليمن، نشرت صورها في العديد من المطبوعات العالمية وتعرض أعمالها في المتحف البريطاني. 8) ألينا أنيسيموفا - 19 عاما، طالبة برمجة، قرغيزستان. تقود ألينا مدرسة الفتيات القرغيزيات للفضاء، التي تهدف إلى إطلاق أول قمر اصطناعي قرغيزي إلى الفضاء الخارجي. 9) فرانسيس آرنولد - 62 عاما، استاذة في مجال الهندسة الكيمياوية والهندسة الحيوية والكيمياء العضوية، الولايات المتحدة. فرانسيس حائزة على جائزة نوبل للكيمياء في عام 2018، وتستخدم العديد من المختبرات انجازاتها في مجال الأنزيمات في مجالات كثيرة من الأدوية المتطورة إلى الوقود الحيوي إلى منظفات الملابس. 10) أوما ديفي بادي - 54 عاما، نائبة في البرلمان، نيبال. تنحدر أوما من طبقة بادي، احدى الطبقات التي تعد من الطبقات "المنبوذة" في نيبال، وهي تعمل لتغيير هذه النظرة. 11) جوديث بالكازار - 65 عاما، مصممة أزياء متقاعدة، بريطانيا. أدارت جوديث عدة شركات للأزياء قبل أن قامت مشاركة بتأسيس شركة غيغل نيكرز التي تنتج ملابس داخلية مخصصة للنسوة اللواتي يعانين من سلس البول. 12) سيندي آرليت كونتريراس باوتيستا - 28 عاما، محامية، بيرو. أصبحت آرليت واجهة لحركة ( NiUnaMenos) (أي ولا امرأة أقل)، وهي حركة شكلت لمواجهة العنف المنزلي في بيرو، وذلك عقب انتشار شريط يبين اعتداء صديقها عليها انتشارا واسعا. 13) ليلى بيليالوفا - 61 عاما، محاضرة جامعية، أوزبكستان. ليلى محاضرة جامعية تعمل من أجل الحفاظ على الأنظمة البيئية الجبلية في أزبكستان وحماية الطيور بما فيها الطيور الكاسرة. 14) أناليا بورتز - 51 عاما، طبيبة وحاخامة وخبيرة في الاخلاقيات البيولوجية، الأرجنتين. مجال اختصاص أناليا العلاج الشمولي للنسوة اللائي يعانين من العقم. 15) فيالوفاني برون - 35 عاما، ربانة يخوت، ساموا. فيالوفاني أول امرأة من ساموا ومن منطقة المحيط الهادئ تتبوأ منصب ربانة يخوت، وهي تشرف على زورق تقليدي من الطراز الذي يستخدمه سكان المنطقة للتنقل بين جزرها. 16) رنين بخاري - 31 عاما، أمينة متحف ومديرة تواصل اجتماعي، السعودية. تعمل رنين أمينة متحف ومستشارة أعمال فنية، كما تعمل في شركة التصاميم التي تملكها أسرتها. 17) جوي بولامويني - 28 عاما، فنانة وباحثة في مجال الذكاء الإصطناعي، كندا. توصف جوي بأنها "شاعرة شفرة رقمية"، إذ تستخدم الفن والبحوث للتوعية عن التأثيرات الاجتماعية للذكاء الاصطناعي. 18) بربارا بيرتون - 62 عاما، رئيسة مجلس ادارة شركة ( BehindBras (، بريطانيا. أسست بربارا شركتها المتخصصة في تنمية قدرات ومواهب النسوة خريجات السجون وأعدادهن للعمل في مجال الأزياء، وذلك عقب فترة قضتها في السجن في أواخر الخمسينيات من عمرها. 19) تامارا تشيريمنوفا - 62 عاما، مؤلفة، روسيا. تامارا مصابة بالشلل الدماغي، وهي مؤلفة لقصص الحوريات والجن مما أكسبها لقب "قاصة سيبيريا." 20) تشيلسي كلينتون - نائبة مدير مؤسسة كلينتون، الولايات المتحدة. تشيلسي، مؤلفة عدد من الكتب، وتعمل نائبة لرئيس مؤسسة كلينتون ومسؤولة عن عدد من المبادرات بما فيها تلك التي تساعد في تمكين جيل جديد من القادة. 21) ستيسي كانينغهام - 44 عاما، رئيسة مجموعة سوق نيويورك للأسهم، الولايات المتحدة. ستيسي هي الرئيسة الـ 67 لسوق نيويورك للأسهم المالية، وهي أول امرأة تتبوأ هذا المنصب في تاريخ الشركة الذي يعود إلى 226 سنة. 22) جيني ديفيدسون - 50 عاما، المديرة التنفيذية لجماعة ( PlacerStand Up)، الولايات المتحدة. مجال نشاط جيني هو مساعدة الناجيات من العنف المنزلي والاعتداء الجنسي والإتجار بالبشر، وتدير ملجأ يؤوي الناجيات وحيواناتهن الأليفة. 23) آشا دي فوس - 39 عاما، عالمة أحياء بحرية، سري لانكا. تعمل آشا في مجال الحفاظ على البيئة البحرية، ويهدف عملها إلى زيادة التنوع والشمولية والفرص المتاحة للعاملين في هذا المجال. 24) غابرييلا دي لاشيو - 44 عاما، مغنية سوبرانو ومؤسسة جماعة DONNE النسوية الموسيقية، البرازيل. غابرييلا سوبرانو مشهود لها على الصعيد العالمي وحائزة على العديد من الجوائز الدولية، وهي مؤسسة مشروع الغرض منه تكريم المؤلفات الموسيقيات والتعريف بهن. 25) شيومارا دياز - 34 عاما، سيدة أعمال وصاحبة مطعم ومؤسسة جماعة خيرية، نيكاراغوا. تستغل شيومارا اتصالاتها التجارية لرصد حالات الاستغلال الجنسي والتصدي لها، إضافة الى التوعية بمخاطر هذه الآفة في نيكاراغوا. 26) نوما دوميزويني - 49 عاما، ممثلة، أي سواتيني (كانت تعرف سابقا بسوازيلاند). نوما أول امرأة تؤدي دورا في نسخة البالغين من شخصية هرموين غرينجر في مسرحية هاري بوتر والطفل الملعون، ومثلت الدور على مسارح لندن ونيويورك. 27) شيديرا إيغيروي - 23 عاما، مدونة تحت اسم ( Slumflower)، بريطانيا. شيديرا كاتبة تصدرت مؤلفاتها قوائم المبيعات، وناشطة في حركة ( #saggyboobsmatter) التي تدير نقاشات حول نظرة المجتمع إلى أجساد النساء. 28) شروق العطار - 26 عاما، مهندسة تصميمات إلكترونية، مصر. شروق لاجئة وتعمل مهندسة، كما تستخدم الرقص الشرقي للتوعية بحقوق المثليين في مصر. 29) نيكول إيفانز - 44 عاما، وسيطة في مجال المبيعات من خلال الانترنت، بريطانيا. شخصت إصابة نيكول بفشل المبيضين المبكر عندما كانت تبلغ من العمر 30 عاما، وتقوم الآن بمد يد العون للنسوة اللواتي يعانين من سن اليأس المبكر. 30) رغدة عزالدين - 26 عاما، غواصة، مصر. رغدة صاحبة أرقام قياسية في مجال الغوص الحر، إذ تغوص إلى اعماق كبيرة دون الاستعانة بمعدات الغوص للتنفس تحت الماء. 31) ميترا فرازانده - 42 عاما، فنانة، إيران. ميترا فنانة وناشطة في مجال التعايش مع العاهات البدنية. 32) ماميتو غاشي - 72 عاما، كبيرة ممرضات ومساعدة متخصصة في جراحة الناسور، أثيوبيا. أصبحت ماميتو جراحة ممارسة في جراحات الناسور معترف بها دوليا، وذلك عقب خضوعها للعلاج من ناسور أصيبت به أثناء الوضع. 33) مينا غايين - 36 عاما، صاحبة شركة تجارية، الهند. عملت مينا مع غيرها من النسوة في منطقة دلتا السونداربان لرصف وتمهيد طريق يسهل الوصول إلى قريتهن. 34) ج. ي. م. - 27 عاما، مغنية ومؤلفة أغاني، الصين. ج.ي.م. مغنية حققت مبيعات أغانيها أرقام قياسية، وهي تستخدم نفوذها لدعم الجمعيات الخيرية والمنظمات التي تكرس جهودها للموسيقى والتعليم ومحاربة الفقر. 35) فابيولا غيانوتي - 58 عاما، عالمة في فيزياء الجزيئات، إيطاليا. فابيولا عالمة في فيزياء الجزيئات، وأصبحت مديرة لمؤسسة ( Cern)، المنظمة الأوروبية للبحوث النووية في عام 2016. 37) إيلينا غورولوفا - 49 عاما، مرشدة اجتماعية، جمهورية التشيك. تخوض أيلينا حملات ضد التعقيم القسري، وتعمل من أجل اعادة الأطفال من نزلاء دور الرعاية إلى أسرهم الأصلية. 38) راندي هيسو غريفين - 30 عاما، لاعبة هوكي أولمبية وعالمة في مجال الاحصاء، الولايات المتحدة. تحدت راندي منتقدي المساواة في الأجور بين النساء والرجال في رياضة هوكي الجليد، مستخدمة احصاءات أثبتت أنهن لا يقلن شعبية من الرجال في وسائل التواصل الاجتماعي. كما سجلت أول هدف للفريق الأولمبي الكوري الموحد الذي خاض دورة ألعاب 2018. 39) جانيت هاربيك - 33 عاما، أم بديلة وخبيرة في تسمير لون البشرة، كندا. جانيت أم عاملة لخمسة أطفال، كما أنها خاضت تجربة الأم البديلة دون أجر وهي حامل الآن في جنينها الثاني عن هذا الطريق. 40) جيسيكا هايز - 41 عاما، مدرسة، الولايات المتحدة. جيسيكا عذراء تعهدت، بالحفاظ على عذريتها للأبد بوصفها "عروس المسيح،" وهي تدرس العلوم الدينية في مدرسة متوسطة وتعمل ايضا كمستشارة مهنية. 41) ثاندو هوبا - 29 عاما، عارضة أزياء ومحامية وناشطة، جنوب إفريقيا. ثاندو من دعاة التعددية والاندماج. وكانت أولى النسوة الملونات في جنوب افريقيا تظهر في تقويم بيرللي السنوي لعام 2018. 42) هيندو عمرو ابراهيم - 35 عاما، ناشطة بيئية وداعية لحقوق الشعوب الأصلية وحقوق النساء، تشاد. تنحدر هيندو من إحدى الجماعات الأثنية الأصلية في تشاد، وتدعو إلى حماية البيئة وحقوق الشعوب الأصلية على الصعيد الدولي. 43) ريحان جمالوفا - طالبة وسيدة أعمال، أذربيجان. ريحان سيدة أعمال شابة، وهي مؤسسة ومديرة شركة (رينرجي) المتخصصة في استخلاص الطاقة من مياه الأمطار. 44) جميلة جميل - 32 عاما، ممثلة وكاتبة وناشطة ومضيفة، بريطانيا. تؤدي جميلة في الوقت الراهن دور النجومية في مسلسل The Good Place الذي تبثه شبكة أن بي سي، وهو مسلسل حاز على ثناء النقاد. وأطلقت منبرا للتواصل الاجتماعي تدعو من خلاله متابعيها إلى مشاركة الآخرين بالأشياء التي يفخرون بإنجازها. 45) ليز جونسون - 32 عاما، رياضي في الالعاب الأولمبية للمعاقين وسيدة أعمال، بريطانيا. ليز سباحة فازت بالميدالية الذهبية في دورة الألعاب البارالمبية التي استضافتها العاصمة الصينية بكين، كما أسست وكالة للتشغيل هدفها سد الفجوة بين الأصحاء وذوي الاحتياجات الخاصة في الحصول على فرص عمل. 46) لاو كانغ - 26 عاما، لاعبة ومدربة راغبي، لاوس. قادت لاو منتخب لاوس لانتصارات دولية تاريخية، وهي أول امرأة من قومية الهمونغ تحصل على رخصة للتدريب في هذه اللعبة. 47) جوي ميد كينغ - 44 عاما، عارضة، الفلبين. تعمل جوي عارضة أزياء ومقدمة برامج في أكثر من بلد آسيوي، وظهرت وشريكتها أنجلينا ميد كينغ في فيلم وثائقي أرخ لسيرة الزوجين بعد أن اعترفت أنجلينا بأنها مثلية. 48) كريشنا كوماري - 40 عاما، سياسية، باكستان. انتخبت كريشنا لعضوية مجلس الشيوخ في باكستان بعد نضال طويل من أجل حقوق المرأة، وكان قد حكم عليها سابقا بالأشغال الشاقة لمدة 3 سنوات. 49) ماري لاغوير - 22 عاما، مهندسة مدنية وطالبة عمارة، فرنسا. أطلقت ماري منبرا مخصصا للنساء يروين من خلاله تجاربهن ومعاناتهن من التحرش، وذلك عقب انتشار شريط في وسائط التواصل الاجتماعي لها وهي تتصدى لمتحرش بها. 50) فياسنا تشيا ليث - 44 عاما، محامية، كمبوديا. فياسنا أول امرأة تدرس القانون في الجامعة الملكية للقانون والاقتصاد في كمبوديا، وكانت تعيش خلال فترة دراستها في قبو الجامعة نظرا لافتقارها للأقسام الداخلية للنساء. 51) أنا غراسيلا ساغاستوم لوبيز - 38 عاما، نائبة عامة، السلفادور. عينت أنا رئيسة لوحدة للتحقيق في جرائم قتل النساء في عام 2016، وفي وقت سابق من العام الحالي عينت منسقة خاصة ونائبة عامة لشؤون النساء وجرائم قتل النساء في السلفادور. 52) ماريا كورينا ماشادو - 51 عاما، ناشطة سياسية، فنزويلا. ماريا ناشطة سياسية في سبيل إعلاء القيم والممارسات الديمقراطية في فنزويلا. 53) نانايا ماهوتا - 48 عاما، وزير تطوير شعب الماوري، نيوزيلندا. كانت نانايا نائبة في البرلمان النيوزيلندي لمدة 22 عاما، وكانت أولى البرلمانيات اللواتي يضعن الوشم الخاص بالماوري على وجوههن. 54) سكدية معروف - 36 عاما، ممثلة مسرحية هزلية، إندونيسيا. سكدية أول إندونيسية مسلمة تدخل مجال كوميديا "ستاند اب"، وهي تستخدم الهزل والكوميديا كوسيلة لتحدي التطرف الإسلامي والعنف الموجه نحو النساء. 55) ليسا مكغي - 38 عاما، كاتبة، بريطانيا. ليسا كاتبة مسرحية من ايرلندا الشمالية، وهي مؤلفة مسلسل "ديري غيرلز"، أكثر المسلسلات مشاهدة في القناة التلفزيونية البريطانية الرابعة منذ عام 2004. 56) كيرستي مكغوريل - 30 عاما، منسقة في مجال العمل الخيري، بريطانيا. أسست كيرستي مؤسسة "فور لوي" الخيرية التي توفر "علب ذكريات" للأزواج الذين يفقدون ابناءهم، وذلك عقب وفاة وليدها لوي عند الوضع. 57) بيكي ميكين - 52 عاما، المديرة العامة لشركة LivesShaping Out، بريطانيا. تعاني بيكي من إعاقة، وهي تقوم ببحوث في موضوع التمييز الذي تعاني منه الناجيات من العنف المنزلي من المعاقات، وتسدي المشورة للجهات المتخصصة في شؤون اللاجئين حول موضوع الاندماج. 58) روث ميدوفيا - 27 عاما، عاملة صلب، غانا. روث عاملة لحام تعيش في حي من العشوائيات، ولكنها تطمح إلى أن تصبح نموذجا للشابات في قطاع البناء. 59) لاريسا ميكالتسوفا - 66 عاما، عارضة ومدرسة موسيقى، أوكرانيا. تدرس لاريسا آلة الأكورديون، وأصبحت عارضة للأزياء للمرة الأولى وهي في الثالثة والخمسين من عمرها. 60) أمينة محمد - 57 عاما، نائبة الأمين العام للأمم المتحدة، نيجيريا. أمينة وزيرة سابقة للبيئة في الحكومة النيجيرية، كما عملت مستشارة خاصة للأمين العام السابق للأمم المتحدة بان كي مون. 61) ينار محمد - 58 عاما، رئيسة منظمة حرية المرأة في العراق ( OWFI)، العراق. تدير ينار شبكة من الملاجئ المخصصة لايواء الناجين من العنف والاعتداءات في العراق، وسبق لها أن ساعدت أكثر من 800 امرأة في التخلص من العنف الذي كن يتعرضن له. 62) جوسلين استيفانيا فيلاسكويز موراليس - 26 عاما، طالبة ومنسقة منظمات غير حكومية، غواتيمالا. تعمل جوسلين في تنوير الفتيات والشابات عن الجنس والعلاقات بين الجنسين، وتناضل في سبيل التصدي للزيجات القسرية. 63) روبين مورغان - 77 عاما، أديبة وناشطة، الولايات المتحدة. ألفت روبين 20 كتابا، وهي زعيمة في الحركة النسوية الأمريكية ومؤسسة حركة ( The Sisterhood is Global)، ومركز المرأة الاعلامي. 64) نوجين مصطفى - 19 عاما، طالبة، سوريا. هربت نوجين من الحرب الدائرة في بلدها سوريا، وقطعت آلاف الأميال على كرسيها المتحرك، لتصل إلى أوروبا. وألّفت كتاباً عن رحلتها المليئة بالمصاعب بالإنجليزية التي تعلمتها بنفسها دون أن تذهب إلى مدرسة في حياتها. وهي تنشط الآن في سبيل التوعية باللاجئين ذوي الاحتياجات الخاصة. 65) ديما نشاوي - 38، فنانة، سوريا. ديما فنانة ومهرجة وقاصة مولعة بجمع القصص الشعبية السورية وسردها. 66) هيلينا إندومي - 58 عاما، طبيبة عيون، ناميبيا. أجرت هيلينا أكثر من 35 ألف عملية جراحية مجانا لناميبيين أعادت لهم البصر. ويلقبها العديد من مرضاها بـ "الطبيبة المعجزة." 67) كيلي أودواير - 41 عاما، نائبة في البرلمان، استراليا. تتولى كيلي وزارتي العمل والعلاقات الصناعية وشؤون المرأة في الحكومة الاسترالية، وهي أول وزيرة استرالية تضع أثناء توليها منصبا وزاريا. 68) يوكي أوكودا - 23 عاما، فلكية، اليابان. تدرس يوكي الفيزياء، وهي أول من اكتشف نجما جديدا قد يميط اللثام عن سر منشأ الكون. 69) أوليفيت أوتيل - 48 عاما، استاذة التاريخ في جامعة باث سبا، الكاميرون. أوليفيت مؤرخة وأستاذة متخصصة في تاريخ الاستعمار الأوروبي وإرث حقبة ما بعد الاستعمار. 70) كلوديا شاينباون باردو - 56 عاما، رئيسة بلدية العاصمة المكسيكية مكسيكو سيتي، المكسيك. كلوديا أول رئيسة بلدية لمكسيكو سيتي، وهي أيضا حائزة على جائزة نوبل في الفيزياء. 71) بارك سو يون - 22 عاما، ناشطة رقمية، كوريا الجنوبية. سو يون مؤسسة منظمة تسعى إلى القضاء على الجرائم الجنسية الرقمية. 72) أوفيليا باسترانا - 36 عاما، ممثلة كوميدية وشخصية اعلامية، كولومبيا. أوفيليا عالمة فيزيائية واقتصادية وفنانة كوميدية، وهي أيضا ناشطة اعلامية في مجال متغيري الجنس. 73) فيجي بينكوتو - 50 عاما، ناشطة، الهند. أسست فيجي اتحادا نسويا في ولاية كيرالا، وقادت حملة تهدف إلى الحصول على الحقوق الأساسية للنساء العاملات في مجال المبيعات، بما في ذلك حق الجلوس أثناء ساعات العمل. 74) بريجيت سوسو بيرينيي - 28 عاما، منتجة وثائقيات، غانا. بريجيت منتجة وثائقيات حازت نتاجاتها على جوائز عدة، وروت في أحد هذه الوثائقيات قصتها مع "التروكوسي"، وهي ممارسة ترسل الفتيات بموجبها للخدمة ككاهنات في المعابد وذلك كتعويض عن "خطايا" أسرهن، كما روت قصة تهريبها عنوة من توغو إلى غانا. 75) فيكي فيلان - 44 عاما، مديرة في مجال التعليم، إيرلندا. كان لفيكي الفضل في الكشف عن فضيحة الكشف الدوري عن سرطان عنق الرحم في إيرلندا، وذلك بعد أن اكتشفت أنها والمئات غيرها من النسوة لم يخبرن بأنهن لم يحصلن على النتائج الصحيحة للفحوص التي أجرينها. 76) راهيبي سوما بوبير - 55 عاما، مزارعة ومؤسسة مصرف البذور، الهند. كانت روهيبي رائد الحركة الهادفة إلى المحافظة عن البذور المحلية الأصلية، مما عزز النشاط الزراعي في محيطها القبلي غربي الهند. 77) فالنتينا كوينتيرو - 64 عاما، صحفية، فنزويلا. كرست فالنتينا حياتها لمهمة تعريف الفنزويليين على كل زاوية من وطنهم، إذ تقوم بتأليف وتقديم البرامج التلفزيونية التي تتناول السياحة وشؤون البيئة. 78) سام روس - 30 عاما، مساعدة ضيافة، بريطانيا. عملت سام لمدة 10 سنوات كمساعدة ضيافة في كلية مدينة غلاسغو في اسكتلندا، واضافة إلى ذلك فهي تقوم برحلات إلى شتى أرجاء العالم لتمثل المصابين بمتلازمة داون. 79) فاطمة سمورة - 56 عاما، الأمين العام للاتحاد الدولي لكرة القدم فيفا، السنغال. فاطمة هي أول سيدة وأول إفريقية تتولى منصب الأمين العام للفيفا. 80) جوليت سارجنت - 53 عاما، مصممة حدائق، تنزانيا. جوليت طبيبة تركت ممارسة الطب لتصبح مصممة حدائق، وذلك من أجل "جعل الحدائق تعطي شعورا جميلا كشكلها." 81) سيما ساركار - 44 عاما، أم، بنغلاديش. كان على سيما حمل ابنها البالغ من العمر 18 إلى المستشفى من أجل فحص، فانتشرت صورة التقطت لها وهي تحمله انتشارا واسعا في وسائط التواصل. 82) شاباراك شاجاريزاده - 43 عاما، ناشطة، إيران. أزالت شاباراك علنا الحجاب الذي كانت ترتديه تعبيرا عن معارضتها للحجاب الاجباري في وطنها إيران. وهي تعيش الآن في المنفى بعد أن صدر بحقها حكم بالسجن لمدة 20 عاما. 83) هايفن شيبارد - 15 عاما، طالبة وسباحة، فيتنام. يعقد الكثيرون في فيتنام الآمال على هايفن بالفوز في السباقات البارالمبية، وتعرضت لإصابة جراء انفجار قنبلة انتحارية أعدها والداها. 84) نيني شوشايدا بنتي شمس الدين - 42 عاما، قاضية، ماليزيا. تعمل نيني جاهدة في سبيل حماية النساء المسلمات في المحاكم، وتريد أن تغير النظرة السلبية السائدة للشريعة الإسلامية. 85) حياة سندي - (غير معروفة السن)، كبيرة مستشاري رئيس بنك التنمية الإسلامي، السعودية. تعد حياة من كبار الخبراء في مجال التقنية العضوية على النطاق العالمي، وهي ايضا سفيرة نوايا حسنة لمنظمة يونسكو للشؤون العلمية، كما هي مؤسسة معهد i2 للخيال والإبداع. 86) جاكلين ستراوب - 28 عاما، عالمة في الشؤون الدينية وصحفية وكاتبة، ألمانيا. تأمل جاكلين في أن تصبح راهبة كاثوليكية، وتناضل من أجل ذلك في سبيل كسر "سقف الفاتيكان الزجاجي" الذي يمنع تقدم المرأة في الكنيسة. 87) دونا ستريكلاند - 59 عاما، استاذة فيزياء، كندا. تعمل دونا استاذة للفيزياء في جامعة واترلو بكندا، وهي أحد الحاصلين على جائزة نوبل للفيزياء في عام 2018. 88) كانباسورن سورياسانغبيتش - 30 عاما، طبيبة أسنان/سيدة أعمال في مجال التكنولوجيا، تايلاند. أسست كانباسورن أول تطبيق للصحة العقلية في تايلاند، وذلك بعد عانت من مشاكل تتعلق بصحتها العقلية. 89) سيتسوكو تاكاميزاوا - 90 عاما، متقاعدة، اليابان. تقوم سيتسوكو بتعلم اللغة الانجليزية من أجل مساعدة السائحين الذي سيتوافدون على طوكيو لحضور منافسات أولمبياد 2020. 90) نرجس تراقي - 21 عاما، مستشارة قانونية لمنظمات غير حكومية، افغانستان. نرجس هي الابنة الخامسة لوالديها، اللذين كادا أن يستبدلاها بصبي، ولكنهما سمحا لها بإكمال تعليمها وتقوم الآن بالدعوة لتمكين المرأة. 91) أيلين تيجلي - 34 عاما، المديرة التنفيذية لدار فانزينجو الاعلامي، السويد. أطلقت أيلين حملة A-rate العالمية التي تهدف إلى زيادة تمثيل النساء في الأفلام السينمائية. 92) هيلين تايلور ثومبسون - 94 عاما، جاسوسة سابقة، ومؤسسة جمعية خيرية، بريطانيا. كانت هيلين أحد افراد "الجيش السري" لرئيس الوزراء البريطاني إبان الحرب العالمية الثانية وينستون تشرتشل، إذ كانت تبعث برسائل مشفرة إلى الجواسيس البريطانيين ايام الحرب، قامت بعدها بتأسيس أول مشفى أوروبي لمرضى الآيدز. 93) بولا تينوبو - 51 عاما، محامية، نيجيريا. بولا محامية تجارية أسست أول خط هاتفي مجاني لمساعدة الأطفال في نيجيريا. 94) أيرولين والين - 60 عاما، مؤلفة موسيقية، بيليز. أيرولين مؤلفة وعازفة، ألفت 17 أوبرا وفازت بجائزة أيفور نوفيلو للموسيقى الكلاسيكية. 95) صفية وزير - 27 عاما، ناشطة اجتماعية، أفغانستان. وصلت صفية إلى ولاية نيو همبشاير الأمريكية عندما كانت تبلغ من العمر 16 عاما، وأصبحت أول لاجئ من أفغانستان ينتخب ممثلا عن الولاية في الانتخابات النصفية لعام 2018. 96) غلاديس ويست - 88 عاما، عالمة رياضيات، الولايات المتحدة. غلاديس مدرسة سابقة وعالمة رياضيات اعترف مؤخرا لها بالفضل في تطوير أنظمة تحديد المواقع. 97) لوو يانغ - 34 عاما، مصورة فوتوغرافية، الصين. ما لبثت لوو تلتقط الصور لشابات صينيات منذ عام 2007 في سياق سلسلة "البنات" التي تعدها. 98) مارال يازارلو-باتريك - 37 عاما، مصممة أزياء ومولعة بالدراجات النارية، إيران. تقوم مارال برحلة حول العالم على دراجتها، متحدية بذلك منع السلطات الإيرانية النسوة من قيادة الدراجات النارية. 99) تاشي زانغمو - 55 عاما، المديرة التنفيذية لمؤسسة راهبات بوتان، بوتان. ولدت تاشي وترعرعت في منطقة نائية في بوتان، ولكنها تمكنت من الحصول على شهادات عليا من الهند والولايات المتحدة، وهي تدير الآن مؤسسة راهبات بوتان. 100) جينغ زهاو - 35 عاما، سيدة أعمال، الصين. تدير جينغ شبكة رقمية تساعد من خلالها النسوة على اكتشاف اجسادهن ورغباتهن الجنسية والحديث عنها، كما تقوم الشبكة بالترويج لمنتجات المتعة الجنسية للنساء.

โครงการ 100 Women ของบีบีซีนำเสนอเรื่องราวหลากหลายของผู้หญิงจากทั่วทุกมุมโลก ซึ่งในปีนี้มีขึ้นภายใต้แนวคิดหลักที่ว่า "อนาคตจะเป็นอย่างไร หากผู้หญิงเป็นผู้ขับเคลื่อน" และนี่คือเรื่องราวของเหล่าหญิงเก่งและแกร่งบางส่วนที่ได้รับการคัดเลือกจากบีบีซีในปีนี้ ภิกษุณีธัมมนันทา, ไทย ภิกษุณีธัมมนันทา เจ้าอาวาสวัตรทรงธรรมกัลยาณี ภิกษุณีอาราม จ.นครปฐม ภิกษุณีธัมมนันทา เป็น อดีตนักวิชาการด้านปรัชญาและศาสนา ในชื่อฆราวาส คือ รศ.ดร.ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ เดินทางไปอุปสมบทที่ประเทศศรีลังกา เมื่อปี พ.ศ. 2546 หลังจากผ่านการบวชสามเณรี ครบ 2 ปี ภิกษุณีธัมมนันทา หรือ "หลวงแม่" ให้สัมภาษณ์กับบีบีซีไทย เมื่อปี พ.ศ. 2560 ว่า เหตุผลที่ต้องไปบวชที่ประเทศศรีลังกาเนื่องจากประกาศของสมเด็จพระสังฆราชฯ เมื่อ 90 ปีก่อน ที่คณะสงฆ์ยึดถือปฏิบัติตลอดมา สั่งห้ามภิกษุสงฆ์อุปสมบทให้ผู้หญิงเป็นภิกษุณี ปัจจุบัน "หลวงแม่" เป็นเจ้าอาวาสวัตรทรงธรรมกัลยาณี ภิกษุณีอาราม จ.นครปฐม (เนื่องจากภิกษุณีไม่ได้รับสถานะทางกฎหมาย สถานปฎิบัติธรรมของภิกษุณี จึงใช้คำว่า "วัด" ไม่ได้) เปียรา อาเญลโล (3) มาร์วา อัล-ซาบูนี (7) มิมี อ่อง (14) นิชา อายับ (15) ภิกษุณีธัมมนันทา (18) เปียรา อาเญลโล - นักการเมือง, อิตาลี เธอเป็นที่รู้จักในนาม "นักการเมืองผี" เนื่องจากต้องรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งโดยสวมผ้าคลุมปกปิดใบหน้า หลังถูกขู่เอาชีวิตจากแก๊งมาเฟียในพื้นที่ เพราะเธอชูนโยบายสำคัญในการต่อต้านปัญหามาเฟียที่มีอย่างแพร่หลายในอิตาลี โดยหลังจากได้รับการเลือกตั้งเมื่อปีที่แล้ว อาเญลโล ได้เปิดเผยใบหน้าของเธอต่อสาธารณชน จากนั้นก็เริ่มทำงานการเมืองโดยใช้ประสบการณ์ที่เคยถูกบังคับให้แต่งงานกับลูกชายของหัวหน้าแก๊งมาเฟียตอนอายุเพียง 14 ปี ในการต่อสู้เพื่อสิทธิของผู้เป็นสายให้ข้อมูลแก่ตำรวจและลูก ๆ ของพวกเขา มาร์วา อัล-ซาบูนี - สถาปนิก, ซีเรีย ตอนที่สงครามปะทุขึ้นในเมืองฮอมส์ ของซีเรีย มาร์วา อัล-ซาบูนี ปฏิเสธที่จะหลบหนีออกจากเมืองเธอไปยังดินแดนที่ปลอดภัยกว่า เธอได้เขียนหนังสือบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วเขียนแผนการฟื้นฟูเมืองที่ถูกทำลายไปในสงครามกลางเมือง เพื่อที่จะนำผู้คนจากชนชั้นและชาติพันธุ์ต่าง ๆ ให้มาอยู่ร่วมกันอีกครั้ง นอกจากนี้ มาร์วา อัล-ซาบูนี ยังทำเง็บไซต์เผยแพร่ข่าวสารด้านสถาปัตยกรรมในภาษาอาหรับ และได้รับรางวัล Prince Claus จากรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ ที่ยกย่องผู้มีผลงานอันโดดเด่นทางด้านวัฒนธรรมและการพัฒนา มีมี่ อ่อง - ผู้จัดการโครงการขององค์การนาซา, สหรัฐฯ มีมี่ อ่อง เดินทางจากเมียนมาเพื่อไปศึกษาต่อในสหรัฐฯ เพียงลำพังตอนมีอายุเพียง 16 ปี ปัจจุบันเธอคือผู้จัดการ Nasa Jet Propulsion Laboratory (JPL) ซึ่งเป็นทีมออกแบบเฮลิคอปเตอร์สำหรับใช้ในภารกิจสำรวจดาวอังคารขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐฯ (นาซา) แห่งสถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย ภารกิจของเธอคือการสร้างยานที่มีน้ำหนักเบาพอที่จะบินเข้าสู่ชั้นบรรยากาศที่เบาบางมากของดาวอังคาร โดยมีเป้าหมายที่จะนำยานลงจอดบนพื้นผิวของดาวดวงนี้ให้สำเร็จในเดือน ก.พ.ปี 2021 นิชา อายับ - นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิของคนข้ามเพศ, มาเลเซีย ตอนอายุ 21 ปี นิชา อายับ เคยถูกจำคุก 3 เดือนในเรือนจำชายจากความผิดตามกฎหมายอิสลามที่ห้าม "ชายสวมเสื้อผ้าสตรีหรือแสดงท่าทางเหมือนสตรีในที่สาธารณะ" หลังจากพ้นโทษออกมา เธอก็อุทิศตนทำงานเพื่อสิทธิของบุคคลข้ามเพศในมาเลเซีย และร่วมก่อตั้ง SEED ซึ่งเป็นองค์กรเพื่อบุคคลข้ามเพศแห่งแรกของประเทศ และก่อตั้ง T-Home ที่ให้ความช่วยเหลือสตรีข้ามเพศสูงอายุไร้บ้านที่ถูกครอบครัวทอดทิ้ง ผลงานของเธอทำให้เมื่อปี 2016 เธอได้รับรางวัล "ผู้หญิงกล้าหาญนานาชาติ"(International Women of Courage Award) จากกระทรวงต่างประเทศสหรัฐฯ ฮิโยริ คน (49) ซู จุงลี (51) ฮิโยริ คน - นักซูโม่, ญี่ปุ่น คน วัย 21 ปี เป็นนักซูโม่หญิงผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ของญี่ปุ่น ซึ่งยังคงมีกฎที่ห้ามผู้หญิงลงแข่งกีฬาซูโม่อาชีพ เมื่อปี 2018 เรื่องราวของเธอได้ถูกนำไปถ่ายทอดในหนังสารคดีที่ได้รับรางวัลเรื่อง Little Miss Sumo ซึ่งบอกเล่าการต่อสู้เพื่อให้มีการเปลี่ยนแปลงในกฎเกณฑ์ซูโม่ของเธอ และเป็นกระบอกเสียงของผู้หญิงในแวดวงนี้ ซู จุงลี - นักนิติจิตวิทยา, เกาหลีใต้ ศาสตราจารย์ ซู จุงลี เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนิติจิตวิทยาที่เคยทำงานในคดีฆาตกรรมที่เป็นข่าวดังของเกาหลีใต้หลายคดี ปัจจุบันเธอทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยคย็องกี ในกรุงโซล อีกทั้งมีบทบาทในการผลักดันให้เกาหลีใต้บังคับใช้กฎหมายต่อต้านการเฝ้าติดตามคุกคาม (Stalking) เพราะเธอเชื่อว่าปัญหานี้มักนำไปสู่การก่ออาชญากรรมที่รุนแรงขึ้น ซึ่งผู้ตกเป็นเหยื่อส่วนใหญ่มักเป็นผู้หญิง เวิน ทิ เหวียน (66) มาเรีย เรซซา (77) เวิน ทิ เหวียน - ซีอีโอ และนักต่อสู้เพื่อสิทธิผู้พิการ, เวียดนาม เวิน เป็นผู้ร่วมก่อตั้งศูนย์ Will to Live Center ที่ให้บริการฝึกอบรมแก่ผู้พิการในกรุงฮานอย เป้าหมายของเธอคือการสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่เท่าเทียมกันสำหรับทุกคน นอกจากนี้ยังเปิดกิจการเพื่อสังคม (social enterprise) ที่ชื่อ Imagator ซึ่งมีพนักงาน 80 คน โดยที่ครึ่งหนึ่งในนั้นเป็นผู้พิการ มาเรีย เรซซา - ผู้สื่อข่าว, ฟิลิปปินส์ มาเรีย เรซซา คือผู้สื่อข่าวชาวฟิลิปปินส์ที่ก่อตั้งเว็บไซต์ Rappler เพื่อเปิดโปงข่าวปลอม เธอได้รับข้อความขู่ฆ่าและข่มขืนผ่านทางสื่อออนไลน์ จากการเป็นผู้วิพากษ์วิจารณ์เรื่องความรุนแรงจากการดำเนินนโยบายทำสงครามกับยาเสพติดของประธานาธิบดีโรดริโก ดูแตร์เต ของฟิลิปปินส์ อย่างตรงไปตรงมา โดยในปีนี้ เธอถูกจับกุม 2 ครั้งในข้อหา "หมิ่นประมาททางไซเบอร์" นอกจากนี้ ส่วนผู้หญิงเก่งและแกร่งคนอื่น ๆ ที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน 100 Women ของบีบีซี อาทิ เกรียตา ทุนแบร์ย นักเคลื่อนไหวด้าน สภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม ชาวสวีเดนวัย 16 ปี ผู้ปลุกให้คนทั่วโลกหันมาใส่ใจแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลก, อเล็กซานเดรีย โอคาซิโอ-คอร์เทซ ผู้สมัครเชื้อสายลาตินจากพรรคเดโมแครต ที่สร้างประวัติศาสตร์เป็นผู้หญิงอายุน้อยที่สุดที่ได้รับเลือกเข้าสู่สภาคองเกรส ขณะมีอายุ 29 ปี


ينتظر "صني"، وهو اسم غير حقيقي، الحافلة متحليا بالصبر، بينما تخترق الرياح سترته البالية في فصل الشتاء قارس البرودة. مضى منتصف الليل وساقاه مرهقتان، لكنه يقف صامدا ترتسم على قسمات وجهه ابتسامة عندما يرى الحافلة، التي لامست مرآتها الجانبية أغصان شجرة بارزة في طريقها، قبل أن تتوقف في المحطة. يتنحى صنى جانبا ليفسح الطريق أمام ركاب آخرين للصعود على متن الحافلة، ويحي السائق المألوف له بانحناءة رأس طفيفة. يشعر صني بارتياح بعد أن عثر على مكانه المفضل شاغرا في الصف الأخير من مقاعد الطابق السفلي. ينزلق إلى مكانه ليستريح بينما تنطلق الحافلة في رحلة طويلة. ويحتضن حقيبته، قبل أن يشعر باسترخاء يديه المتجعدتين، فيغلق عينيه، تاركا وراءه رائحة الدجاج المقلي وضجيج حركة المرور. مواضيع قد تهمك نهاية بطاقة السفر الخاصة بصني عليها عبارة من إنجيل يتذكر صني نفسه حين كان صغيرا يركع مصليا بين جدران خرسانية داخل سجن نيجيري، في انتظار تنفيذ حكم الإعدام، وجريمته هي النضال من أجل الديمقراطية. يدخل أحد الحراس بعنف إلى الزنزانة ويدفعه إلى السير عبر ممرات يسودها الصمت، ليخرج به حيث كان ضوء الشمس يعمي العيون، تنتظره سيارة. استطاع أقارب صني وأصدقاؤه شراء حريته، بعد أن دفعوا رشوة للجميع، من مسؤولي السجن إلى مضيفة الطيران على متن طائرة متجهة إلى لندن. يعود صني مرة أخرى إلى واقعه بعد صعود رجال مخمورين على متن الحافلة، يغنون بفوضى، ويصعدون بخطى متثاقلة إلى الطابق العلوي، لابد أن الساعة الثالثة أو الرابعة صباحا، كما يعتقد، إنها الساعة المعتادة للمشاكل. يرصد صني دوما في هذا التوقيت ثلاث فئات من البشر حوله، إنه مسح دقيق للندن الحديثة. يرصد مَن جاء إلى هذا البلد من أجل حياة أفضل، يهرع إلى عمله في التنظيف قبل الفجر، وفئة أخرى، معظمهم من البريطانيين الأصليين، يعودون إلى منازلهم من الملاهي الليلية، يتحدثون بصوت عال وهم يتناولون وجبات سريعة، وأخيرا، فئة المشردين، أولئك الذين ليس لديهم أي مكان آخر يذهبون إليه، وتعد الحافلات مكان راحتهم. لا يخالج صني أي استياء من الآخرين، بعد أن تعلم الاستمتاع بصخبهم، يبتسم عندما يبتسمون، ويضحك عندما يضحكون. كم هو مدهش رؤية كيف يمكن لقليل من أكواب من الجعة أن تذيب الحدود الطبقية الفاصلة بين الأفراد. يحاول صني أن يتذكر آخر مرة شعر فيها بالسعادة مثل هؤلاء الرجال المخمورين. يحكي صني قصته كجزء من مشروع وثائقي بالتصوير الفوتوغرافي ربما كان ذلك عندما كان طلب اللجوء الخاص به لا يزال قيد المراجعة، إذ شعر وقتها بامتنان للحصول على فرصة ثانية في الحياة. كان صنى قد حصل على دورة تدريبية في صناعة الأفلام الوثائقية، واختار تناول موضوع يركز على حياة المشردين في لندن، ولم يكن يتصور على الإطلاق أنه قريبا سيكون من بينهم. حلم صني بمستقبل مشرق وآمن تحت حماية جلالة الملكة، لكن السلطات البريطانية رفضت طلب لجوئه. وضعه هذا الأمر أمام خيارين، إما العودة إلى الوطن الذي تحكمه قبضة حديدية لحاكم عسكري، وتنفيذ حكم الإعدام عليه أخيرا، أو الاختباء. لم يكن الاختيار صعبا أمامه. وهكذا ظل صني 21 عاما يتنقل على متن حافلات لندن، التي أدرك سريعا أنها أكثر أمانا ودفئا من الشوارع. كانت كاهنة في إحدى الكنائس أول من اشترت له بطاقة شهرية لدفع أجرة المواصلات مقدما، ودأبت على فعل ذلك شهريا، على أن يتولى بعض الأصدقاء هذا الأمر حين تغيب. كان صني يتطوع للعمل لدى الكنائس نهارا، وعندما كان ينتهي من عمله، كان يذهب غالبا إلى مكتبة ويستمنستر لمتابعة الأخبار أو استكمال قراءة كتاب كان يقرأه. ويقول إنه كان يطلب من مديري المطاعم تقديم بعض الطعام له، وإنه نادرا ما كان يُرفض طلبه. أظهرت الصور التي التقطتها صني العالم من منظور شخص مشرد بيد أنه كان ينتقل، في موعد لا يتجاوز التاسعة مساء، على متن حافلة في أول رحلة من ثلاث، أو ربما أربع رحلات، ليلا عبر العاصمة. وسرعان ما اكتشف صني أفضل الحافلات للاستمتاع ببعض الراحة: الحافلة رقم إن 29 من ميدان ترافلغار إلى ضاحية لوود غرين الشمالية. لكن الحافلة رقم 25، التي تعمل 24 ساعة، توفر له أطول فترة نوم دون انقطاع، وأثناء الحركة المرورية، تستغرق الرحلة ساعتين للوصول من وسط لندن إلى إلفورد، في إسيكس، وهناك - إن حالفه الحظ - قد يشعر السائق بشفقة عليه ويتركه نائما على متن الحافلة في نهاية الخط. في كثير من الأحيان، يتم إيقاظ الركاب المشردين، وطردهم من الحافلة حتى يصل السائق التالي. ويكون معظم هؤلاء المشردين من النساء المعدمات، بريطانيات أو أفريقيات، يلجأن إلى الحافلات كملاذ آمن من تهديد الاعتداء الجنسي، يحملن حقائب، ويعربن عن امتنانهن لمساعدة صني لهن في نقلها من وإلى الحافلة. كان صني يتنقل بخفة، لأن حقيبته الصغيرة التي يحملها تجنبه وصمة التشرد خلال ساعات النهار. بعض المشردين يستلقون على مقاعد الحافلة، لكنه كان يفضل عدم إزعاج الركاب الآخرين. واستغرق الأمر بعض الوقت ليتعلم صني كل الحيل، لم يكن يقلق في البداية من مكان الجلوس، لكنه وجد نفسه بعد ذلك في مواجهة مع رجلين كانا يضايقان سيدة تجلس مطمئنة في المقاعد الأمامية. لكن، باستثناء ذلك كان يتجنب أي مواجهة قدر الإمكان. أدرك صني أن الطابق السفلي للحافلة يناسب أكثر مَن يريدون بعض الهدوء، والعائلات وكبار السن، وأنه نادرا ما تحدث مشكلة بالقرب من السائق، وكانت المقاعد الخلفية مثالية، ليس لراحة الرأس فحسب، بل لراحة البال. بيد أن الأمر لم يسلم دائما من وجود إزعاج، مثل ازدحام الحافلة وضجيج الركاب ليلا، وطنين المحرك. كان النوم لساعتين طوال ليلة كاملة بمثابة إنجاز. وعندما يحل الفجر، أو عندما يشعر بالجوع، أيهما أولا، كان يتوجه إلى مطعم لمكادونالدز، لم يكن يستجدي شيئا على الإطلاق، بل كان العاملون في فرع المطعم الكائن في ليستر سكوير يعطون له الطعام ويسمحون له بالحلاقة في الحمامات، وأحيانا كان يصادف زبائن لطفاء أيضا. وإن كان التوقيت مناسبا، كان يذهب إلى الفرع الذي يعمل على مدار الساعة في هارينغي، في منتصف الطريق الذي تسير فيه الحافلة رقم "إن29"، ليستمتع بالهدوء الذي كان نادرا أن ينعم به في فروع وسط لندن، ليسند رأسه على طاولة ويواصل النوم. استطاع صني خلال بعض احتفالات عيد الميلاد أن يكسر روتينه، وجرب الملاجئ الليلية في فصل الشتاء التي تتيحها الكنائس. كانت سبع كنائس توفر الملاجئ الليلية بالتناوب، وكانت منتشرة في مواقع مختلفة في جميع أنحاء العاصمة، وهو ما أدى إلى حالة هجرة جماعية بصفة يومية، أو بحسب تعبير صني "موتى سائرون"، يسعون إلى الوصول إلى سريرهم التالي قبل المساء. أدرك صني أن الأفضل بالنسبة له أن ينام في الحافلة بدلا من النوم على الأرض في غرف مزدحمة عن آخرها. فقد كان من الصعب عليه النوم وسط رائحة التبغ والكحول والأجسام المتسخة، وبطبيعة الحال، صرخات نائمين تعذبهم الكوابيس. شاهد صني، من مقاعد الحافلات في لندن، الوجه المتغير للعاصمة، تتراجع تدريجيا نسبة عدد السكان من ذوي البشرة البيضاء، واتساع رقعة المشردين. وأصبح صني بارعا في مطابقة الوجوه أو اللهجات بموطنها، كما تطورت لديه حاسة توقع حدوث مشكلات، واستطاع رصد علامات التحذير من خلال الإيماءات، ابتسامة المراهقين المثيرين للقلق، والأفواه الطافحة بكلمات العنصرية. في الأشهر التي تلت استفتاء خروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي في عام 2016، بدا أن العداء للمهاجرين متزايدا، وأصبح نداء "عودوا إلى بلادكم"، يُسمع باستمرار. لا يلوم صني الحكومة البريطانية على ورطته، فلو لم تكن بلاده سيئة للغاية، لما كان هنا بطبيعة الحال. أخيرا استطاع فريق محاماة يتبع كنيسة نوتردام دو فرانس، قبالة ليستر سكوير، تقديم طلب بالنيابة عنه للحصول على تصريح بالإقامة، الذي بموجبه يستطيع كل مَن يثبت إقامته المستمرة في بريطانيا لمدة 20 عاما الحصول على حق الإقامة، بيد أن صني قضى كل ذلك الوقت بعيدا عن السجلات الرسمية، متجنبا اكتشافه، فكيف يمكن إثبات أنه كان موجودا طوال تلك الفترة؟ تقول رسالة من وزارة الداخلية: "نتفهم أن موكلكم بلا مأوى في الوقت الحالي، لكننا لا نزال نطلب وثائق تثبت الإقامة المستمرة من عام 1995 حتى تاريخه. أدلة مثل فواتير خدمات وكشوف بنكية وعقود إيجار". طلب صني من سائقي الحافلات الأكثر ودا أن يكتبوا له خطاب دعم، والتزم أحدهم، وأكد أنه (صني) كان "من الركاب المنتظمين طوال الليل". كما قدمت الكنائس التي تطوع صني للعمل بها على مر سنوات خطابات دعم، واستخرجت صورا قديمة تسجل حضوره في المناسبات الخيرية. كان صني في تلك الأيام يلتقط الصور، وكان يستخرج من حقيبته كاميرا أُعطيت له للحديث عن قصته كجزء من مشروع للتصوير الفوتوغرافي. حصل صني عام 2017، في سن 55 عاما، على تصريح بالإقامة في بريطانيا، بعد أن استغرقت الإجراءات مدة عام، وأصبح لديه أخيرا حق المأوى والعمل والوجود، ويشعر بامتنان لذلك. وحتى الآن في بعض الأحيان يركب الحافلات ليلا لفترة طويلة كملاذ، إذ تظل مكانا لتفريغ عقله وراحته. تقدم العمر بصني، بعد أن تركت قصة كفاحه بصمة على ملامحه، يشكر السائق، وهو ينزل من الحافلة إلى الرصيف، يستمتع باستنشاق النسيم وهو عائد إلى غرفة استأجرها، يبتسم وعلى شفتيه آثار تشققات بفعل برد الشتاء. تعاون "صني"، وهو اسم غير حقيقي، مع الصحفية والمصورة فينيشيا مينزيس لتنفيذ وثائقي حول قصته، بالاعتماد على صور التقطها دون الكشف عن اسم الحقيقي.

ชีวิตจะเป็นอย่างไร เมื่อต้องใช้เวลาทุกค่ำคืนอยู่ที่ชั้นล่างของรถเมล์สองชั้นที่วิ่งอยู่ในมหานครแห่งนี้ ซันนีรออย่างใจเย็น สายลมเย็นเฉียบพัดแทรกเข้าไปในเสื้อแจ็คเก็ตที่ผ่านการใช้งานมาอย่างสมบุกสมบันของเขา และความเย็นยะเยือกของฤดูหนาวทิ่มแทงไปตามแขนขา เวลาล่วงเข้าเที่ยงคืนแล้ว แข้งขาของซันนีเริ่มอ่อนแรง แต่เขาก็ยังยืนอย่างมั่นคง และมีรอยยิ้มเมื่อรถเมล์คันหนึ่งขับใกล้เข้ามา กระจกรถระไปตามกิ่งไม้ข้างทาง เขาถอยให้ผู้โดยสารคนอื่น ๆ ขึ้นรถไปก่อน เขากล่าวทักทายใบหน้าที่คุ้นเคยของพนักงานขับรถ แล้วก้มศีรษะเบา ๆ ก่อนที่จะเอาบัตรโดยสารออยส์เตอร์แตะที่จุดชำระค่าโดยสาร ซันนีโล่งใจที่เบาะที่นั่งตัวโปรดของเขาตรงท้ายรถชั้นล่างยังว่างอยู่ เขาขยับเข้าไปนั่งและจัดท่าให้สบายสำหรับการนั่งรถไปยาว ๆ ซันนีกอดกระเป๋าไว้ที่ท้อง มือที่มีริ้วรอยเหี่ยวย่นของเขาเริ่มคลายออก และเปลือกตาของเขาก็ปิดลง คำสอนของพระเยซูที่ซันนีเก็บไว้ในซองใส่บัตรโดยสารของเขา ซันนี ทิ้งกลิ่นไก่ทอดที่คนเอาขึ้นมาบนรถ และเสียงจอแจของการจราจรกลางดึกของกรุงลอนดอนไว้เบื้องหลัง แล้วปล่อยให้ความคิดของเขาล่องลอยไป เขาเห็นตัวเองตอนที่ยังหนุ่มแน่น กำลังคุกเข่าสวดภาวนาอยู่ระหว่างกำแพงคอนกรีตในคุกแห่งหนึ่งของไนจีเรีย รอที่จะถูกนำตัวไปประหาร ความผิดของเขาก็คือ การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย จู่ ๆ ผู้คุมเรือนจำคนหนึ่งก็เข้ามาในห้องขัง แล้วเอาตัวเขาออกไปตามทางเดินที่เงียบสงัด ออกไปสู่แสงอาทิตย์ที่เจิดจ้า ที่ด้านนอกนั้นมีรถยนต์คันหนึ่งจอดรออยู่ ครอบครัวและเพื่อนฝูงช่วยกันซื้ออิสรภาพให้เขา พวกเขาจ่ายเงินให้ทุกคนที่เกี่ยวข้อง ตั้งแต่เจ้าหน้าที่เรือนจำไปจนถึงพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่พาเขาไปยังกรุงลอนดอน ซันนีตื่นจากภวังค์ตอนที่กลุ่มผู้ชายเมาขึ้นมาบนรถแล้วร้องเพลงด้วยเสียงผิดโน้ต ก่อนที่พวกเขาจะขึ้นไปนั่งที่ชั้นบน มันน่าจะเป็นเวลาประมาณ ตี 3 หรือ ตี 4 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มักเกิดเรื่องทำนองนี้ ในช่วงเวลาแบบนี้ ซันนี มักพบเห็นคน 3 ประเภทใหญ่ ๆ นั่นคือ คนที่มาอยู่ประเทศนี้เพื่อแสวงหาชีวิตที่ดีขึ้น พวกเขามักรีบออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืดเพื่อไปให้ทันงานทำความสะอาด อีกกลุ่มเป็นคนอังกฤษแท้ ที่มุ่งหน้ากลับบ้านจากไนต์คลับ พูดคุยกันเสียงดังโหวกเหวก และยัดอาหารจานด่วนเข้าปากอย่างหิวโหยหลังผับเลิก พวกสุดท้ายคือคนไร้บ้าน ผู้ไม่มีที่จะไป และใช้รถประจำทางเป็นที่พักพิงในยามค่ำคืน ซันนีไม่เคยรู้สึกหงุดหงิดกับใคร เขาเรียนรู้ที่จะสนุกไปกับความอึกทึกครึกโครมเหล่านี้ เวลาที่ผู้โดยสารเหล่านี้ยิ้ม เขาก็จะยิ้มตาม เวลาที่พวกเขาหัวเราะ ซันนีจะพลอยหัวเราะไปด้วย มันน่าทึ่งมากที่เหล้าไม่กี่แก้วจะทำลายเส้นกั้นระหว่างชนชั้น สลายความไว้ตัวสงวนท่าทีของชายชาวอังกฤษผู้เคร่งขรึมให้สนทนากับคนไร้บ้านได้อย่างเท่าเทียมได้เป็นการชั่วคราว ซันนีพยายามนึกถึงครั้งสุดท้ายที่เขามีความสุขเหมือนชายผู้เมามายพวกนี้ ซันนีบอกเล่าเรื่องราวของเขาผ่านโครงการภาพถ่ายสารคดี บางทีอาจเป็นตอนที่การยื่นขอลี้ภัยของเขาอยู่ระหว่างการพิจารณา ตอนนั้นเขารู้สึกซาบซึ้งใจที่กำลังจะได้โอกาสครั้งที่สองในชีวิต เขาสมัครเรียนคอร์สทำหนังสารคดี และเลือกที่จะทำเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของคนไร้บ้านในกรุงลอนดอน โดยที่ไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะต้องตกอยู่ในสถานะเดียวกันนี้ ซันนีกล้าหวังถึงอนาคตที่สดใส และปลอดภัยภายใต้พระบารมีของสมเด็จพระราชินีนาถฯ อังกฤษ ผู้ที่เขาเคยเห็นจนชินตาในป้ายโปสเตอร์ของอังกฤษเจ้าอาณานิคมของไนจีเรีย แต่ท้ายที่สุด คำขอลี้ภัยของเขาได้ถูกปฏิเสธ นี่ทำให้ซันนีมีทางเลือก 2 ทาง คือ กลับบ้านเกิดที่ตอนนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของทหาร ซึ่งเขาจะต้องเผชิญกับโทษประหารชีวิต หรือใช้ชีวิตแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ในอังกฤษต่อไป มันไม่ใช่การเลือกที่ยากเย็นเลย นี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาเริ่มใช้ชีวิตคนเร่ร่อนอยู่บนรถเมล์ในยามค่ำ ซึ่งซันนีพบว่ามันปลอดภัยและอบอุ่นกว่าการใช้ชีวิตอยู่ข้างถนน ในตอนนั้นมีศาสนาจารย์หญิงผู้เปี่ยมไปด้วยความเมตตาที่โบสถ์แห่งหนึ่งช่วยซื้อบัตรโดยสารรายเดือนให้เขา เธอให้ความช่วยเหลือเดือนแล้วเดือนเล่า และมีเพื่อนคนอื่น ๆ ช่วยด้วยในตอนที่เธอไม่อยู่ ในช่วงกลางวัน ซันนีจะเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่โบสถ์ เมื่อเสร็จงานเขาจะมุ่งหน้าไปที่ Westminster Reference Library ซึ่งเป็นห้องสมุดอ้างอิงกลางกรุงลอนดอน ที่นั่นเขาจะอ่านข่าวสารหรือหนังสือที่เขาอ่านค้างไว้ จากนั้นเขาอาจไปขออาหารจากผู้จัดการร้านอาหารคนหนึ่ง ซึ่งซันนีบอกว่าเขาแทบไม่เคยถูกปฏิเสธ ภาพถ่ายของซันนีเผยให้เห็นมุมมองโลกของคนไร้บ้าน ก่อนเวลา 3 ทุ่ม ซันนีจะต้องขึ้นรถประจำทางคันแรกจากรถ 3-4 คันที่เขาต้องโดยสารไปทั่วกรุงลอนดอนตลอดทั้งคืน ไม่ช้าซันนีก็พบรถเมล์สายที่ดีที่สุดสำหรับการพักผ่อน นั่นคือ สาย N29 รถเมล์กะดึกที่วิ่งระหว่างจัตุรัสทราฟัลการ์ไปวู้ดกรีน ย่านชานเมืองทางตอนเหนือของกรุงลอนดอน แต่รถเมล์สาย 25 ที่วิ่งบริการตลอดทั้งคืนก็เหมาะสำหรับการนอนโดยที่ไม่ถูกรบกวนได้นานที่สุด เพราะใช้เวลาเดินทางราว 2 ชั่วโมงจากใจกลางกรุงลอนดอนไปยังย่านอิลฟอร์ด และหากเขาโชคดี พนักงานขับรถก็อาจเห็นใจแล้วปล่อยให้เขาได้นอนต่อไปเมื่อรถไปถึงท่ารถที่สถานีปลายทาง บ่อยครั้งที่ผู้โดยสารไร้บ้าน ซึ่งบางครั้งอาจอยู่บนรถ 4-5 คน จะถูกปลุกให้ลงจากรถ และจะได้ขึ้นรถก็ต่อเมื่อพนักงานขับรถคนใหม่มาถึง ผู้โดยสารเหล่านี้มักเป็นหญิงไร้บ้าน ทั้งชาวอังกฤษ และคนเชื้อสายแอฟริกันที่ใช้รถเมล์เป็นที่หลบภัยจากการล่วงละเมิดทางเพศ พวกเธอมักมีสัมภาระพะรุงพะรัง และจะดีใจทุกครั้งที่ซันนีเข้าไปช่วยขนของขึ้นและลงจากรถ สำหรับซันนีเอง เขามักเดินทางด้วยสัมภาระน้อยนิด กระเป๋าหูหิ้วใบเล็ก ๆ ช่วยให้เขาปกปิดความเป็นคนไร้บ้านในช่วงกลางวันได้ ผู้โดยสารไร้บ้านบางคนอาจนอนเหยียดยาวไปตามที่นั่งบนรถ แต่ซันนีเลือกที่จะไม่สร้างความลำบากให้ผู้โดยสารรถเมล์คนอื่น เขาใช้เวลาระยะหนึ่งในการเรียนรู้วิธีนั่งรถเมล์กะดึกให้ปลอดภัย ตอนแรกเขาไม่คิดมากถึงตำแหน่งที่นั่ง แต่ครั้งหนึ่งเขาเคยเผชิญหน้ากับชาย 2 คนที่พยายามจุดไฟเผาเส้นผมของผู้หญิงที่นั่งอยู่เบาะข้างหน้า ซันนีต้องไล่ชายคู่นั้นลงจากรถ แต่หลังจากนั้นเขาจะพยายามหลีกเลี่ยงการมีเรื่องในลักษณะนี้ เขาได้ข้อสรุปว่า ที่นั่งชั้นล่างคือที่ปลอดภัย เพราะมักมีแต่ผู้โดยสารที่มาเป็นครอบครัว หรือผู้สูงอายุ และปัญหาต่าง ๆ มักไม่ค่อยเกิดขึ้นในบริเวณที่ใกล้กับคนขับ เบาะท้ายรถคือที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการนอนหลับพักผ่อนสำหรับเขา เพราะไม่เพียงจะมีที่พิงหัว แต่ยังเงียบสงบอีกด้วย แต่การนั่งรถประจำทางก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะมีสิ่งรบกวน ไม่ว่าจะเป็นรถที่โยกไปมา แสงไฟในรถ ผู้โดยสารที่ส่งเสียงดัง รวมทั้งเสียงของเครื่องยนต์ การได้หลับลึก 2 ชั่วโมงตลอดการเดินทางทั้งคืนก็ถือเป็นความสำเร็จในการพักผ่อนสำหรับเขาแล้ว เมื่อถึงตอนเช้า หรือเมื่อรู้สึกหิว ซันนีจะมุ่งหน้าสู่ร้านแมคโดนัลด์ เขาไม่เคยขอทาน แต่พนักงานที่เป็นมิตรของร้านแมคโดนัลด์สาขาเลสเตอร์สแควร์ จะให้อาหารเขาและให้เขาโกนหนวดในห้องน้ำของร้าน ในขณะที่ลูกค้าคนอื่น ๆ ก็มีน้ำใจให้เขาเช่นกัน หากเขากะจังหวะถูก ก็จะลงรถที่ร้านแมคโดนัลด์ที่เปิด 24 ชั่วโมงในย่านแฮร์ริงเกย์ ซึ่งรถเมล์สาย N29 วิ่งผ่าน ที่นั่นซันนีจะได้พบกับความเงียบสงบที่ไม่มีในร้านใจกลางกรุงลอนดอน ซึ่งเขาจะถือโอกาสหมอบหลับไปกับโต๊ะในร้าน ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ซันนีอาจไม่ใช้รถเมล์เป็นที่พักพิง แต่จะไปเข้าพักในสถานพักพิงที่โบสถ์ต่าง ๆ จัดให้คนไร้บ้าน แต่ที่พักเหล่านี้มักเนืองแน่นไปด้วยผู้คนที่ซันนีเรียกว่า "walking dead" หรือศพเดินได้ ที่พยายามหาที่ซุกหัวนอนก่อนถึงเวลาปิดรับเข้าพัก ซันนีพบว่าเขาชอบการนอนบนรถเมล์มากกว่าบนพื้นหินที่ผู้คนนอนเบียดเสียดกัน มันยากที่จะข่มตาหลับได้ท่ามกลางกลิ่นยาสูบ กลิ่นเหล้า และกลิ่นคนที่ไม่ได้อาบน้ำ และแน่นอน เสียงกรีดร้องของคนที่กำลังฝันร้าย จากเบาะรถเมล์ ซันนีได้เห็นการเปลี่ยนแปลงโฉมหน้าของเมืองหลวงแห่งนี้ตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา เขาเริ่มบอกที่มาของผู้คนได้จากหน้าตาและสำเนียงการพูด และเขาก็สามารถบอกได้เวลาที่จะเกิดปัญหาขึ้น เขาจะรับรู้ได้ถึงสัญญาณอันตรายต่าง ๆ เช่น วัยรุ่นที่แสยะยิ้ม และการเบะปากของพวกเหยียดผิว ในช่วงหลังการทำประชามติเรื่องเบร็กซิท เมื่อปี 2016 ความรู้สึกที่ไม่เป็นมิตรต่อผู้อพยพกลายเป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยขึ้น และ "กลับไปบ้านเกิดซะ" ก็เป็นประโยคที่มีให้ได้ยินเป็นประจำ ซันนีไม่ได้โทษรัฐบาลอังกฤษที่เขาต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากนี้ ถ้าประเทศบ้านเกิดของเขาไม่ได้เลวร้ายแบบนั้น เขาก็คงจะไม่หนีมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก ในที่สุดศูนย์ผู้ลี้ภัยที่โบสถ์ Notre Dame de France ย่านเลสเตอร์สแควร์ ก็ช่วยเดินเรื่องสมัครขอวีซ่าถาวรเพื่อพำนักในสหราชอาณาจักรให้ในนามของซันนี ซึ่งวีซ่านี้จะออกให้แก่ผู้ที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าอยู่อาศัยในประเทศนี้มาเป็นเวลา 20 ปี แต่ซันนีใช้ชีวิตที่นี่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ นับแต่ถูกปฏิเสธคำขอลี้ภัย แล้วเขาจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าตัวเองใช้ชีวิตอยู่ในลอนดอนตลอดช่วง 20 ปีที่ผ่านมา "เราเข้าใจว่าปัจจุบันลูกความของคุณเป็นคนไร้บ้าน แต่เรายังต้องการเอกสารที่เป็นหลักฐานว่าเขาอาศัยอยู่ที่นี่อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1995 จนถึงปัจจุบัน" จดหมายจากกระทรวงมหาดไทยระบุ "หลักฐานที่ว่านี้ได้แก่ บิลค่าน้ำค่าไฟ หนังสือรับรองจากธนาคาร สัญญาเช่าบ้าน เป็นต้น" ซันนีขอให้พนักงานขับรถที่เป็นมิตรที่สุดเขียนจดหมายรับรองให้เขา และมีคนหนึ่งยอมช่วย เพื่อยืนยันว่าเขาเป็น "ผู้โดยสารรถเมล์กะกลางคืนขาประจำ" ขณะที่โบสถ์ที่เขาไปช่วยงานในช่วงหลายปีที่ผ่านมาก็ช่วยออกหนังสือรับรองให้เขา และขุดภาพถ่ายเก่า ๆ มาเป็นหลักฐานว่าเขาอยู่ในงานการกุศลต่าง ๆ ของโบสถ์ ทุกวันนี้ ซันนีคือคนที่ถ่ายภาพ เขาล้วงเข้าไปหยิบกล้องชนิดใช้แล้วทิ้งในกระเป๋า ซึ่งเขาได้รับมาให้ใช้เป็นสื่อบอกเล่าเรื่องราวของตัวเขา ที่เป็นส่วนหนึ่งในโครงการถ่ายภาพโครงการหนึ่ง ภาพถ่ายไม่เพียงจะเผยให้เห็นที่นั่งอันว่างเปล่าชั้นล่างของรถเมล์ แต่ยังมีภาพสะท้อนชีวิตเขาในฐานะชายผู้มีอิสระด้วย ตอนอายุครบ 55 ปีเมื่อปี 2017 ซันนีก็ได้รับอนุมัติให้ได้รับวีซ่าถาวร มันอยู่ในกระบวนการพิจารณาอยู่ 1 ปี แต่ในที่สุดเขาก็ได้รับสิทธิ์ที่จะอยู่อาศัย ทำงาน และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ และเขาก็รู้สึกขอบคุณกับสิ่งนี้ รถแล่นมาเกือบถึงป้ายที่เขาต้องลงแล้ว มันอยู่ลึกเข้าไปในย่านชานเมืองตอนใต้ของกรุงลอนดอน ซึ่งเขายังไม่ชินกับการเดินทางมาที่จุดหมายปลายทางนี้นัก ทุกวันนี้เขายังหลับบนรถเมล์บ้างเป็นครั้งคราว แต่มักเป็นช่วงกลางวันมากกว่ากลางคืน มันยังคงเป็นสถานที่ที่เขาใช้ปลดปล่อยความคิดให้ล่องลอยไป มันเป็นความสบายที่เขาคุ้นเคย หัวเข่าซันนีส่งเสียงดังกรอบแกรบตอนที่เขาลุกขึ้น เขาแก่ตัวลง ความลำบากทำให้ร่างกายเขาแก่ชราเกินอายุ เขากล่าวขอบคุณคนขับรถเมล์ก่อนที่จะค่อย ๆ ก้าวลงไปบนทางเท้า เขาเอนตัวปะทะกับสายลม แล้วมุ่งหน้าสู่บ้านเช่า ซันนีเผยอปากยิ้มตอนที่ลมหนาวทำให้ริมฝีปากที่แห้งของเขาแตกออก ซันนีเป็นนามสมมุติ เพื่อให้สอดคล้องกับสารคดีของ เวเนเชีย เมนซีส์ ผู้สื่อข่าวและช่างภาพที่ติดตามเรื่องราวของเขาเป็นเวลา 1 ปีเต็ม เรื่องราวในบทความนี้เขียนจากการสัมภาษณ์ซันนี และรูปถ่ายของเขา


أدت الانتخابات التي أجريت في تيغراي في سبتمبر / أيلول في تحدٍ للحكومة الفيدرالية إلى تصعيد التوترات في إثيوبيا وبحسب ما ورد، قُتل مئات الأشخاص منذ بدء القتال في 4 نوفمبر / تشرين الثاني ، وفرَّ الآلاف إلى السودان المجاور. ما الذي أدى إلى اندلاع القتال؟ تعد انتخابات سبتمبر/أيلول في تيغراي، التي أجلتها الحكومة الفيدرالية ضمن تأجيل الانتخابات في عموم البلاد جراء تفشي فيروس كورونا، على نطاق واسع، سببا للتدهور الاخير في إثيوبيا. وأعلن رئيس الوزراء آبي أحمد عن هجوم عسكري بعد اتهام قوات تغراي بالهجوم والاستيلاء على قاعدة عسكرية في ميكيلي، عاصمة الإقليم، وهي تهمة تنفيها قوات تيغراي. مواضيع قد تهمك نهاية لكن هذا التوتر بين الجانبين ليس وليد الساعة، بل كان يتنامى منذ فترة طويلة. إذ كانت جبهة تحرير شعب تيغراي، التي ظلت الحزب السياسي المهيمن في إثيوبيا لعقود، تتنازع مع حكومة آبي منذ توليه السلطة في عام 2018. وبعد انتخابه بوصفه "زعيما إصلاحيا"، اتهم رئيس الوزراء المسؤولين في الحكومات السابقة بالفساد وانتهاكات حقوق الإنسان، فأقال شخصيات بارزة في الجبهة الشعبية لتحرير تيغراي من المناصب التي كانوا يشغلونها في الحكومة المركزية. وشمل ذلك رئيس المخابرات السابق والمسؤول البارز في جبهة تحرير تيغراي، غيتاشيو آسفا، الذي أفلت من الاعتقال وفرّ إلى تيغراي، حيث لا يزال هارباً من العدالة حتى الآن. وعمق قرار آبي العام الماضي بدمج الأحزاب االقائمة على أسس عرقية التي شكلت تحالف الجبهة الثورية الديمقراطية الشعبية الحاكم لتأسيس حزب الازدهار هذه التوترات. فعارضت جبهة تحرير شعب تيغراي القرار قائلة إنه سيقسم البلاد، ورفضت الانضمام إلى حزب الازدهار. وفي وقت سابق من هذا العام، اتسع الخلاف بعد أن أجلت الحكومة الفيدرالية الانتخابات على مستوى البلاد. وكان قرار إقليم تيغراي بإجراء انتخابات خاصة بالإقليم وحده في سبتمبر/أيلول، بمثابة تحدٍ غير مسبوق للحكومة الفيدرالية، ووصف البرلمان الاتحادي العملية بأنها "غير قانونية". ومنذ ذلك الحين، بدأت كلتا الحكومتين بنعت بعضهما البعض بأوصاف: "غير شرعية وغير دستورية". وسبق أن وجهت جبهة تحرير شعب تيغراي تهديدات مبطنة بالانفصال، مستشهدة بمادة في الدستور الفيدرالي تسمح "بالحق غير المشروط في تقرير المصير، بما في ذلك الحق في الانفصال". وقال زعيم المنطقة دبرصيون جبرميكائيل في أغسطس/آب: "لن نتنازل أبداً لأي شخص ينوي قمع حقنا، الذي كافحنا من أجل الحصول عليه، في تقرير المصير والحكم الذاتي". وفي أوائل أكتوبر/تشرين الأول، قررت الحكومة الفيدرالية قطع العلاقات مع منطقة تيغراي، وصوّت مجلس الشيوخ في البرلمان على تعليق ميزانية المساعدات المخصصة للإقليم. الآلاف "يفرون من إثيوبيا إلى السودان" بسبب القتال في إقليم تيغراي الصراع في تيغراي: لماذا تغرق إثيوبيا في دوامة الصراعات العرقية؟ أزمة تيغراي: لماذا تمثل المعارك في تيغراي تهديداً للدول المجاورة لإثيوبيا؟ لون حصان في ميكيلي بألوان علم تيغراي لماذا تتمتع جبهة تحرير شعب تيغراي بهذه الأهمية؟ منذ الإطاحة بالزعيم الماركسي منغستو هيلا مريام، في عام 1991 وحتى عام 2018 ، كانت الجبهة الشعبية لتحرير تيغراي هي الشريك الرئيسي في الائتلاف الحاكم، فضلاً عن إدارة إقليم تيغراي نفسه. ولعبت الجبهة، بوصفها قوة مدربة على حرب العصابات، دوراً محورياً في الإطاحة بمنغستو، وواصلت هيمنتها، ليس على سياسة البلادفحسب، بل وعلى اقتصادها أيضاً. ويمثل خلاف الجبهة مع آبي تصدعا عميقاً في قلب السلطة في البلاد. فقد خدم معظم زعماء تيغراي الإقليميين، بمن فيهم دبرصيون، في الحكومة المركزية لفترات طويلة من الزمن. و دبرصيون، مقاتل مخضرم، كان في وقت من الأوقات نائباً لرئيس الوزراء. كما شغل رفاقه ومستشاروه مناصب رئيسية في البلاد حتى وصول آبي إلى السلطة. لعبت جبهة تحرير شعب تيغراي دوراً أساسياً في الإطاحة بـ منغستو هيلا مريام (يمين) عام 1991 ، ونراه هنا في صورة جمعته مع الزعيم الكوبي فيدل كاسترو عام 1975 ماذا تريد جبهة تحرير شعب تيغراي؟ ترى إدارة تيغراي أن إصلاحات آبي هي محاولة لبناء نظام حكومي موحد يدمر النسق الفيدرالي الحالي. كما أنها مستاءة مما تسميه صداقة رئيس الوزراء "غير المبدئية" مع الرئيس الإريتري أسياس أفورقي. وقد فاز آبي بجائزة نوبل للسلام في عام 2019 لجهوده لإحلال السلام مع إريتريا، العدو القديم طويل الأمد لإثيوبيا. لكن جبهة تحرير شعب تيغراي تشعر بأن الحكومة الفيدرالية تتغاضى عن مصالح الإقليم، وتريد أن يكون لها رأي أكبر في العلاقات المستقبلية مع إريتريا، جارة إثيوبيا. بيد أن رئيس الوزراء يعتقد أن مسؤولي جبهة تحرير شعب تيغراي يقوضون سلطته. هل إريتريا منخرطة في صراع تيغراي؟ منذ أمد بعيد، ثمة خلاف بين جبهة تحرير شعب تيغراي وحكومة إريتريا، التي لها حدود طويلة مشتركة مع إقليم تيغراي. وقد بدأت الحرب بين إثيوبيا وإريتريا بين عامي 1998-2000 بسبب نزاع حول الأراضي الواقعة على طول تلك الحدود، ولا سيما المنطقة المحيطة ببلدة بادمي. ولا يزال وضع هذه البلدة معلقاً بدون حل، إذ تريد إريتريا من إثيوبيا الالتزم بقرار لجنة الحدود، المدعومة من الأمم المتحدة، بتسليم المدينة إليها. بيد أن ذلك لا يمكن أن يتحقق من دون تعاون حكومة إقليم تيغراي، التي تدير هذه المنطقة. وفي بيان عن الهجوم على قاعدة للجيش الفيدرالي، اتهم مكتب آبي جبهة تحرير شعب تيغراي بإلباس جنودها ملابس عسكرية تشبه زي جيش إريتريا المجاورة في محاولة لتقديم "زعم كاذب عن توريط الحكومة الإريترية بالهجوم على شعب تيغراي". واتهم زعيم تيغراي، دبرصيون، القوات الإريترية بالقتال إلى جانب القوات الإثيوبية ضد تيغراي. وقد نفت كل من إثيوبيا وإريتريا ذلك. أقيمت الاحتفالات عندما وافق رئيس الوزراء آبي (اليسار) على عقد صفقة مع الرئيس الإريتري أسياس أفورقي في عام 2018 ما مدى احتمال نشوب حرب شاملة؟ سبق أن قال زعيم إقليم تيغراي إن قواته مستعدة للقتال للدفاع عن المنطقة التي ستكون "مكاناً لدفن الرجعيين" حسب تعبيره، داعيا أهالي تيغراي إلى تفهم الوضع واتخاذ جميع الاستعدادات اللازمة. كما أصدرت جبهة تحرير تيغراي وثائق لجمع الأموال من أجل جهودها وتجهيزاتها للحرب. وقال دبرصيون قبل المواجهة العسكرية: "لقد قمنا بإعداد جيشنا وميليشياتنا وقواتنا الخاصة. وتهدف استعداداتنا إلى تجنب الحرب، لكن إذا أردنا القتال، فنحن جاهزون للفوز". وفي تبرير المواجهة العسكرية، اتهم مكتب آبي، جبهة تحرير شعب تيغراي "بالاستفزاز المستمر والتحريض على العنف" قائلاً إنهم "تجاوزوا الخط الأحمر الأخير". وأصدرت حكومة آبي مذكرات توقيف بحق قادة جبهة التحرير الشعبية لتحرير تيغراي، وعيّنت قائداً جديداً للمنطقة، متوقعة أن الحرب ستنتهي سريعا؛ لكن قوات جبهة تحرير شعب تيغراي ذات تدريب جيد وخبرة قتالية عالية، لذا يخشى البعض من أن يستمر الصراع طويلاً. وثمة قلق أيضاً من أن الصراع في إقليم تيغراي، الذي يمثل حوالي 6٪ من سكان إثيوبيا البالغ عددهم أكثر من 100 مليون شخص، قد يؤدي إلى تفاقم التوتر في بقية أجزاء هذا البلد المنقسم عرقياً.

ความขัดแย้งเกี่ยวกับการปฏิรูปการเมืองได้ทวีความรุนแรงขึ้นในภูมิภาคทีเกรย์ เอธิโอเปีย ประเทศเอกราชที่เก่าแก่ที่สุดของแอฟริกา เผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นับตั้งแต่นายอาบีย์ อาห์เหม็ด นายกรัฐมนตรีก้าวขึ้นสู่อำนาจเมื่อ 2 ปีก่อน นายอาบีย์เป็นสมาชิกกลุ่มโอโรโม กลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดของเอธิโอเปีย เขาได้ร้องขอให้มีการปฏิรูปการเมือง เอกภาพ และความสมานฉันท์ ในการกล่าวสุนทรพจน์ครั้งแรกช่วงที่รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อปี 2018 ข้อเรียกร้องของเขาได้รับการกระตุ้นจากผู้ประท้วงที่รู้สึกว่า ชนชั้นนำทางการเมืองของเอธิโอเปียขัดขวางการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยของประเทศ นายกรัฐนตรีอาบีย์ อาห์เหม็ด ของเอธิโอเปีย ขึ้นดำรงตำแหน่งในปี 2018 หลังจากมีการประท้วงจากฝ่ายต่อต้านรัฐบาลนานหลายปี บรรดานักการเมืองชาวทีเกรย์ที่เป็นแกนนำในพรรคร่วมรัฐบาลมานาน 27 ปี ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา ในทศวรรษ 1970 และ 1980 พรรค TPLF หรือ แนวร่วมปลดปล่อยประชาชนทีเกรย์ พรรคการเมืองของพวกเขาได้สู้รบกับระบอบเผด็จการทหารที่รู้จักกันในชื่อ เดิร์ก (Derg) เพื่อแย่งชิงอำนาจในการบริหารประเทศ พรรค TPLF ประสบความสำเร็จ และได้กลายเป็นแกนนำพรรคร่วมรัฐบาลที่บริหารประเทศในปี 1991 พรรคร่วมรัฐบาลให้อำนาจปกครองตนเองแก่ภูมิภาคต่าง ๆ ในเอธิโอเปีย แต่กุมอำนาจรัฐบาลกลางไว้อย่างเหนียวแน่น โดยผู้ที่ไม่เห็นด้วยกล่าวหาพรรคร่วมรัฐบาลว่า กดขี่ฝ่ายต่อต้านทางการเมือง ทีเกรย์ ภูมิภาคทางเหนือสุดของเอธิโอเปีย กำลังเผชิญกับความขัดแย้ง ปัจจุบันพรรค TPLF ได้กลายมาเป็นฝ่ายต่อต้านเสียเอง ในปี 2019 พรรค TPLF ไม่ยอมเข้าร่วมรัฐบาลใหม่ของนายอาบีย์ และปฏิเสธการควบรวมกับพรรคพรอสเพอริตี (Prosperity Party) ของนายอาบีย์ การปฏิเสธนี้ตามมาด้วยการยกระดับการต่อต้านเพิ่มเติมหลายอย่าง เช่น ภูมิภาคทีเกรย์ ตัดสินใจจัดการเลือกตั้งของตัวเองขึ้นในเดือน ก.ย. ถือเป็นการแสดงการต่อต้านรัฐบาลกลางอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นับจากนั้น รัฐบาลทั้งสองต่างบอกว่าอีกฝ่าย "ไม่มีความชอบธรรม" การประท้วงต่อต้านรัฐบาลผสมเกิดขึ้นทั่วประเทศเอธิโอเปียนานหลายปี ภูมิภาคทีเกรย์ให้เหตุผลว่า รัฐบาลกลางไม่เคยจัดการเลือกตั้งทั่วประเทศเลยนับตั้งแต่มีการแต่งตั้งนายอาบีย์เป็นนายกรัฐมนตรี ทีเกรย์ยังได้ต่อต้านนายกรัฐมนตรีอาบีย์ที่มีมิตรภาพ "อย่างผิดศีลธรรม" กับนายอิไซยาส อาฟเวอร์กี ประธานาธิบดีเอริเทรีย ด้วย ฝ่ายทีเกรย์กับรัฐบาลเอริเทรียซึ่งมีพรมแดนติดกับภูมิภาคทีเกรย์ เป็นปฏิปักษ์ต่อกันมานานแล้ว ทั้งสองฝ่ายเคยมีข้อพิพาทด้านพรมแดนจนเป็นสาเหตุให้เกิดการสู้รบกันระหว่างเอธิโอเปียและเอริเทรียตั้งแต่ปี 1998 จนถึงปี 2000 อาจจะมีคนจำได้ว่าข้อพิพาทนี้ได้กลายเป็นข่าวใหญ่ในปี 2018 ในปีนั้นนายอาบีย์ ได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลเอริเทรีย เป็นการยุติความขัดแย้งด้านพรมแดน ประชาชนต้องอพยพออกจากบ้านเรือนแล้วหลายพันคนจากความขัดแข้งในภูมิภาคทีเกรย์ หนึ่งปีต่อมา นายอาบีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ แต่ปัจจุบัน สิ่งที่เกิดขึ้นคือสงคราม ไม่ใช่สันติภาพ ทำให้เอธิโอเปียกลายเป็นที่สนใจอีกครั้ง ประชาชนอพยพออกจากบ้านเรือนแล้วหลายพันคนนับตั้งแต่วันที่ 4 พ.ย. ซึ่งนายอาบีย์ได้สั่งให้ทหารโจมตีกองกำลังในทีเกรย์ มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน และมีรายงานจากหลายแหล่งว่า เกิดการสังหารหมู่ประชาชนขึ้น การสื่อสารส่วนใหญ่ถูกตัดขาดในภูมิภาคทีเกรย์ ทำให้ไม่ทราบจำนวนผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตที่แน่นอน รัฐบาลเอธิโอเปีย ประกาศภาวะฉุกเฉินนาน 6 เดือนในภูมิภาคทีเกรย์ สงครามกลางเมืองเต็มรูปแบบอาจจะกินระยะเวลายาวนานกว่านั้น นายอาบีย์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ในปี 2019 จากบทบาทในการยุติความขัดแย้งด้านพรมแดนกับเอริเทรีย กลุ่มวิกฤตการณ์นานาชาติ (International Crisis Group) ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงกำไรที่ศึกษาความขัดแย้งระหว่างประเทศ ระบุว่า "เมื่อพิจารณาจากความแข็งแกร่งของกองกำลังของฝ่ายทีเกรย์แล้ว ความขัดแย้งอาจจะยืดเยื้อ" ทางกลุ่มระบุเพิ่มเติมว่า "ทีเกรย์มีกองกำลังติดอาวุธขนาดใหญ่รวมกันราว 250,000 นาย" เอธิโอเปีย ซึ่งประเทศที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของแอฟริกา มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเสถียรภาพในภูมิภาค "จะงอยแอฟริกา" (Horn of Africa) ถ้าความขัดแย้งทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้น เกรงว่าจะส่งผลกระทบต่อประเทศที่อยู่ข้างเคียงได้ ขณะนี้มีรายงานแล้วว่า มีการยิงขีปนาวุธหลายลูกเข้าไปในเอริเทรียและมีผู้ลี้ภัย 27,000 คน หนีเข้าไปในซูดาน นอกจากนี้ยังมีความกังวลว่า ความขัดแย้งนี้อาจจะทำให้เกิดความตึงเครียดทางชาติพันธุ์ขึ้นในพื้นที่อื่นของเอธิโอเปียด้วย


"أريد أن أعرفكم على حياتي ولكن من خلال شخصيات المانغا التي أحبها كثيرا" وتقول إريكو "تلك المرأة التي كانت قد أدخلت المستشفى في السابق بعد محاولتها الانتحار، أعطتني خاتما منقوشا عليه رسالة تشجيع، كهدية. ثم حضنتني". إريكو هي مؤلفة "مذكرات إخفاقاتي اليومية"، وهو كتاب هزلي مصمم بالاعتماد على فن المانغا الياباني الشهير نُشر أول مرة عام 2017. يتناول الكتاب التجربة التي مرت بها إريكو كناجية من محاولات انتحار. وتأمل الكاتبة أن يعرف القراء، الذين يمرون بفترة من الضعف، أن أشخاصا آخرين قد اختبروا أيضا مثل هذه المشاعر وتمكنوا بالفعل من تجاوزها. تحدثت بي بي سي مع إريكو قبيل اليوم العالمي لمنع الانتحار الذي يوافق 10 سبتمبر/أيلول، للتعرف على عملها الذي قد يساعد كثيرا من الأشخاص الآخرين. مواضيع قد تهمك نهاية نشر كتابها أول مرة في عام 2017 بسبب معاناتها الناجمة عن أمور تتعلق بصحتها النفسية، وأخرى بصعوبات مالية، أقدمت إريكو على الانتحار أكثر من مرة منذ كانت بعمر الواحدة والعشرين. وتعتقد أن مشاكلها بدأت منذ فترة طفولتها، إذ تقولها إنها عانت من العنف والإساءة أثناء نشأتها. وفي كتابها تتحدث عن "شياطينها"، بما في ذلك تفاصيل رحلاتها إلى المستشفى والوقت الذي أمضته هناك. "هل أنا على قيد الحياة؟" تتذكر إريكو ماضيها قائلة: "وصلت الأمور إلى درجة أنني لم أعد قادرة على النوم أبدا، وأصبحت تراودني الكوابيس باستمرار. أخذني والداي لعدة أطباء، دون أن ينفع أي علاج معي". تنمر وسرقة وتعرضت إريكو للتنمر في مدرستها. وعن سبب ذلك تقول: "لم يكن والدي يصرف الكثير على المنزل، لذا كنت بالكاد قادرة على شراء ثياب المدرسة. وفي فصل الشتاء، كان عليّ ارتداء الثياب ذاتها مرارا وتكرارا لذا أصبحت هدفا سهلا لبقية الأولاد". أنهت إريكو دراستها الجامعية في منتصف التسعينيات، وحينها كانت فرص العمل للشباب نادرة جدا في اليابان. وبعد أشهر كثيرة عاشت فيها على الإعانات المقدمة من الدولة، ثم حصلت أخيرا على عمل في إحدى شركات النشر في طوكيو لتبدأ روتين عمل لساعات طويلة بأجر منخفض. وكان مدخولها المادي شحيح جدا، حتى أنها سرقت من المتجر لتؤمن احتياجاتها. وكانت تلك أول مرة تحاول فيها إريكو إنهاء حياتها. اضطرت للسرقة لتعيش لحسن الحظ، عثر عليها صديق وهي مغمى عليها في شقتها، وأخذها إلى المستشفى، لتستيقظ بعد الحادثة بثلاثة أيام. 8000 حالة وفاة كل عام جراء الانتحار يعد الانتحار مشكلة عالمية، وتقدر منظمة الصحة العالمية عدد الأشخاص الذين ينتحرون كل عام بثمانية آلاف شخص. وتعتبر نسبة الانتحار في اليابان واحدة من أعلى النسب في الدول المتطورة. ورغم انخفاض عدد حالات الوفيات عموما بسبب الانتحار، لكن نسبة الانتحار بين فئة الشباب في اليابان في ارتفاع. وتظهر بيانات الحكومة أن الانتحار هو السبب الرئيسي لوفيات الأطفال ما بين سن العاشرة وحتى الرابعة عشرة. وعام 2019، بلغت وفيات الأشخاص تحت سن العشرين أعلى مستوياتها في اليابان منذ السبعينيات. وألهمت هذه الحالة، المنتشرة بين فئة الشباب تحديدا، إريكو لكي تتحدث علنا عن صراعها الشخصي من خلال شخصيات المانغا. وتقول: "تجاربي أمر خاص بي، لكنني أشعر أنه من المهم أن يعرف الآخرون ما مررت به. إذ يمر الناس في اليابان وفي كل أنحاء العالم بحالة عقلية تجعلنا نشعر أنه من 'الصعب أن نحيا'، وأظن أنه بإمكان كتاباتي أن تظهر لهم أنهم لا يمرون وحدهم بهذه المشاعر". "لدي عمل، وآخد دوائي بانتظام لذا فإن قلبي يشعر حاليا بالطمأنينة" معركة مستمرة وفقا لمنظمة الصحة العالمية، فإن محاولة سابقة للانتحار هي وحدها أخطر عامل من عوامل الانتحار لدى عامة السكان. ولا تزال إريكو تخوض معركتها ضد الأفكار التي تنتابها بخصوص إنهاء حياتها - وقد تكون هذه الأفكار متعبة. "عندما أشعر بالوحدة، أو عندما لا تسير الأمور على ما يرام في العمل، أشعر وكأنني أريد أن أموت". تتلقى إريكو مساعدة طبيب نفسي، كما أنها قد طورت روتينا خاصا بها لتواجه هذه الأفكار. "عندما تراودني هذه الأفكار، أحاول أن أنام جيدا، وأن آكل حلويات، وأن أتنشق روائح عطرة لأشعر بالارتياح. كما أحاول ألا أبقى وحدي لفترة طويلة". لذلك فإن لقاءها بمعجبيها أمر يعني لها الكثير. تتملكها هواجس الانتحار وتقول الكاتبة: "لقد مررت بتجربة انتحار وأعرف مقدار الألم واليأس الذي يرافق تلك التجربة. عندما يأتي إليّ أشخاص حاولوا الانتحار أيضا أشعر أن النجاة لم تكن عبثية". تجربة مشتركة تعتقد إريكو أن هذه التجارب المشتركة قد تكون طريقة مفيدة للتعامل مع الناس الذين يفكرون مليا بالانتحار، بدلا من اللجوء للطرق التقليدية مثل الاستشارة النفسية والأدوية. وتقول: "لدى اليابان عدد كبير من أسرة العلاج النفسي والأدوية التي توصف على نطاق واسع، لكن الشخص الذي يحاول إنهاء حياته يشعر أنه لا يمكن له إخبار أي شخص بما يفكر، لأنه يعتقد أن أحدا لن يفهم عليه". "هناك مشاكل متداخلة ومتعددة مثل ضعف العلاقات الأسرية، ومشاكل مادية، وموضوع العزلة. وليس من السهل حل مثل هذه الأمور". وتضيف: "إن تجاهل نوايا الشخص الذي يريد الانتحار ليس بجواب. من المهم احترام ما تشعر به ومساعدتها على اتخاذ خطوات (صحيحة)". "وجدت أنه من المهم جدا لي أن أخرج وأقابل رفاقي في العمل وأتحدث مع أصدقائي. إن رغبتك بالموت تختفي مجرد أن تتحدث وتضحك مع شخص ما". صدع عائلي "العالم مكان جميل"، هذه أول مرة تراودني هذه الفكرة منذ ولادتي ومع ذلك، كان عملها نفسه مصدر توتر لها؛ فقبل رسوم المانغا، كانت قد كتبت كتبا عن مشاكلها - ولم يلق قرارها بالحديث العلني عن هذه المشاكل قبول والدها. "كان والدي معارضا لفكرة أن أتحدث عن صراعاتي علنا. نحن لا نتفق كثيرا ولم أره منذ عشر سنوات". وهذا يعني أنها لم تسمع أبدا رأيه بخصوص كتابها "مذكرات إخفاقاتي اليومية". لكنها كانت مهتمة أن تعرف رأيه بشكل تقديم الكتاب، أكثر من معرفة رأيه بالمضمون. "في صغري، كان حلمي أن أذهب إلى مدرسة الفنون، لكن والدي عارض ذلك. قال لي إن ذلك سيكون مضيعة للوقت ولن يفيدني. أما أمي فكانت تشعر دائما بالفرح كلما ظهرت علنا، أو قرأت شيئا كتبته". وترجم كتابها هذا إلى عدة لغات من بينها الإنكليزية. دروس الوباء أعلنت السلطات اليابانية في مطلع العام أن البلد قد سجل انخفاضا في حالات الانتحار شهر أبريل/نيسان مقارنة بالشهر ذاته العام الماضي. وأشارت منظمات الصحة العقلية إلى أن الانخفاض في عدد الحالات يجب أن ينظر له كنتيجة مؤقتة لبعض الإجراءات مثل إغلاق المدارس وتقليل ساعات العمل استجابة للوباء. "عندما تعود الحياة لطبيعتها، قد ترتفع معدلات الانتحار مجددا"، هذا ما تخشاه إريكو. وتضيف: "سيحدث هذا قطعا إن حاول الناس أن يحيوا بذات الطريقة السابقة". وتعتقد الكاتبة أن الوباء قد علم الناس درسا يتعلق بكيفية الاهتمام بصحتهم النفسية. "ما لاحظناه هو أنه يمكن أن يستعيد الناس سلامهم الداخلي من خلال عدم الاستماتة في الدراسة أو العمل. يمكن أن تتحسن الأمور إن توقفتا عن التفكير بالوصول إلى أعلى المراتب، وشعرنا بالرضا بالعيش على نحو نكون فيه ألطف في التعامل مع أجسادنا وعقولنا". _____________ ملاحظة: هناك عدد من الجمعيات المعنية بدعم الأشخاص الذين تراودهم أفكار تتعلق بالانتحار، بعضها مذكور على صفحة خدمة الصحة الوطنية في بريطانيا (NHS) للمقيمين في المملكة المتحدة.

โคบายาชิ ถ่ายทอดประสบการณ์ตรงในฐานะผู้รอดชีวิตจากการฆ่าตัวตายในการ์ตูนเรื่อง Diary of My Daily Failures "เธอ (ผู้ฟัง) รักษาตัวในโรงพยาบาลหลังจากพยายามฆ่าตัวตาย" โคบายาชิเล่าให้บีบีซีฟัง "เธอให้แหวนวงหนึ่งซึ่งมีข้อความให้กำลังใจเป็นของขวัญแก่ฉัน และเราก็กอดกัน" โคบายาชิ เป็นผู้เขียนมังงะ หรือหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง Diary of My Daily Failures หรือ สมุดบันทึกความล้มเหลวประจำวันของฉัน ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2017 หนังสือการ์ตูนเล่มนี้ถ่ายทอดประสบการณ์ของโคบายาชิ ในฐานะผู้รอดชีวิตจากการฆ่าตัวตาย และเธอหวังว่าการ์ตูนเรื่องนี้จะแสดงให้ผู้อ่านที่กำลังมีสภาพจิตใจอันเปราะบาง ได้ตระหนักว่ายังมีคนอื่นที่มีความรู้สึกมืดมนและเศร้าใจแบบพวกเขา และสามารถก้าวข้ามมันมาได้ บีบีซีพูดคุยกับโคบายาชิเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้ของเธอ ก่อนถึงวันป้องกันการฆ่าตัวตายโลก (World Suicide Prevention Day) ซึ่งองค์การอนามัยโลก (WHO) กำหนดให้ตรงกับวันที่ 10 ก.ย. ของทุกปี โคบายาชิ หวังว่าการ์ตูนเรื่องนี้จะช่วยให้ผู้อ่านที่กำลังคิดสั้นได้รู้ว่ายังมีคนอื่นที่มีความรู้สึกแบบพวกเขา และสามารถก้าวข้ามมันมาได้ ปัญหาด้านสุขภาพจิตและความยากลำบากทางการเงินทำให้โคบายาชิพยายามจบชีวิตของตัวเองหลายครั้งนับตั้งแต่อายุ 21 ปี โคบายาชิเชื่อว่าปัญหาของเธอเริ่มต้นมาตั้งแต่วัยเด็ก เธอเติบโตมากับการเป็นเหยื่อของความรุนแรงและการทารุณกรรม ในหนังสือการ์ตูนของเธอ โคบายาชิเล่าถึง "ปีศาจ" ของเธอ ซึ่งรวมถึงรายละเอียดการเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลและช่วงเวลาที่อยู่ในสถานบำบัด "อะไร ๆ เริ่มรุนแรงถึงขั้นที่ฉันไม่สามารถนอนหลับได้อีกต่อไป และต้องฝันร้ายอยู่เสมอ" เธอเล่าย้อนถึงความหลัง "พ่อแม่พาฉันไปพบหมอหลายคน แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่ช่วยได้เลย" "ฉันยังไม่ตายเหรอ?": โคบายาชิรอดชีวิตจากความพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง การรังแกและการขโมยของตามร้าน โคบายาชิยังเป็นเหยื่อของการรังแกอย่างหนักที่โรงเรียน "พ่อของฉันหาเงินเข้าบ้านได้ไม่มากนัก ฉันเลยแทบจะไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้าใส่ไปโรงเรียน" เธอเล่า "ในหน้าหนาวฉันต้องใส่เสื้อผ้าชุดเดิมซ้ำ ๆ ซึ่งทำให้ฉันตกเป็นเป้าของเด็กคนอื่นได้ง่าย" โคบายาชิเรียนจบมหาวิทยาลัยในช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 ซึ่งเป็นยุคที่คนหนุ่มสาวในญี่ปุ่นหางานทำได้ยากลำบาก จนถูกเรียกว่า "ยุคน้ำแข็งของการจ้างงาน" ปัญหาด้านสุขภาพจิตและความยากลำบากทางการเงินทำให้โคบายาชิพยายามจบชีวิตของตัวเองหลายครั้งนับตั้งแต่อายุ 21 ปี ตอนที่โคบายาชิได้งานทำที่สำนักพิมพ์แห่งหนึ่งในกรุงโตเกียว หลังจากต้องเดินเตะฝุ่นและยังชีพด้วยเงินสวัสดิการจากภาครัฐอยู่หลายเดือน เธอก็ได้เข้าสู่วิถีชีวิตแบบมนุษย์เงินเดือนที่มีชั่วโมงการทำงานอันยาวนานและได้ค่าตอบแทนต่ำ สภาพการเงินของเธอฝืดเคืองอย่างหนักถึงขั้นที่เธอต้องขโมยอาหารจากซูเปอร์มาร์เก็ตมาประทังชีวิต ตอนนั้นเองที่โคบายาชิพยายามฆ่าตัวตายเป็นครั้งแรก แต่เคราะห์ดีที่เพื่อนเข้ามาพบเธอนอนหมดสติอยู่ในห้องพัก แล้วนำตัวส่งโรงพยาบาลได้ทันท่วงที ก่อนที่เธอจะฟื้นขึ้นมาในอีก 3 วันหลังจากนั้น สภาพการเงินที่ฝืดเคืองอย่างหนักทำให้โคบายาชิต้องขโมยอาหารจากซูเปอร์มาร์เก็ตมาประทังชีวิต ฆ่าตัวตาย 8 แสนรายต่อปี การฆ่าตัวตายถือเป็นปัญหาระดับโลก โดยองค์การอนามัยโลกระบุว่าในแต่ละปีมีผู้คนปลิดชีวิตของตัวเองราว 800,000 คนทั่วโลก ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในประเทศที่มีอัตราการฆ่าตัวตายสูงสุดในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว แม้จำนวนผู้ฆ่าตัวตายโดยรวมของญี่ปุ่นลดลง แต่อัตราการฆ่าตัวตายในหมู่เยาวชนและคนหนุ่มสาวกำลังเพิ่มขึ้น ข้อมูลจากรัฐบาลญี่ปุ่นเผยให้เห็นว่า การก่ออัตวินิบาตกรรมคือสาเหตุอันดับต้น ๆ ของการเสียชีวิตในหมู่เยาวชนอายุ 10-14 ปี ในญี่ปุ่น ในปี 2019 พบว่าการเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายของผู้มีอายุต่ำกว่า 20 ปี พุ่งแตะระดับสูงสุดนับแต่ทางการญี่ปุ่นเริ่มบันทึกข้อมูลนี้ในช่วงทศวรรษที่ 1970 การก่ออัตวินิบาตกรรมคือสาเหตุอันดับต้น ๆ ของการเสียชีวิตในหมู่เยาวชนอายุ 10-14 ปี ในญี่ปุ่น ปัญหาเช่นนี้ในหมู่คนหนุ่มสาวทำให้โคบายาชินำเรื่องราวของตนเองมาเผยแพร่ในรูปแบบของการ์ตูน "ประสบการณ์ของฉันเป็นเรื่องส่วนตัวมาก แต่ฉันรู้สึกว่าเป็นเรื่องสำคัญที่ผู้คนจะได้รับรู้เกี่ยวกับมัน" "คนในญี่ปุ่นและทั่วโลกจะต้องผ่านช่วงที่มีความคิดว่า 'การมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องยาก' และฉันคิดว่าการ์ตูนของฉันจะช่วยให้คนเหล่านี้ได้เห็นว่าพวกเขาไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกแบบนี้" โคบายาชิกล่าว การต่อสู้ที่ยังดำเนินอยู่ โคบายาชิเป็นตัวอย่างของผู้ที่มีปัญหาซับซ้อนที่เกี่ยวโยงกันระหว่างปัญหาสุขภาพจิตกับการฆ่าตัวตาย องค์การอนามัยโลกชี้ว่า ความพยายามครั้งแรกคือปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่สุดสำหรับการฆ่าตัวตายในคนทั่วไป และแม้เวลาจะผ่านมากว่า 20 ปีแล้ว นับจากความพยายามจบชีวิตตัวเองครั้งแรก แต่จนถึงบัดนี้โคบายาชิก็ยังคงต่อสู้กับความคิดที่จะฆ่าตัวตายอยู่ และบางครั้งความรู้สึกนี้ก็มีอย่างท่วมท้น ปัจจุบันโคบายาชิยังคงได้รับความช่วยเหลือด้านจิตเวช และได้สร้างกิจวัตรประจำวันเพื่อใช้รับมือกับความคิดอยากฆ่าตัวตาย "เวลาที่ฉันรู้สึกโดดเดี่ยว หรือมีปัญหาในที่ทำงาน ฉันยังคงมีความรู้สึกอยากตาย" โคบายาชิ เล่า ปัจจุบันเธอยังคงได้รับความช่วยเหลือด้านจิตเวช และได้สร้างกิจวัตรประจำวันเพื่อใช้รับมือกับความคิดแบบนี้ "เวลาที่ความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมา ฉันจะพยายามนอนหลับให้เต็มอิ่ม กินของหวาน และดมกลิ่นหอม ๆ เพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น" "นอกจากนี้ ฉันจะพยายามไม่อยู่คนเดียวนานจนเกินไปด้วย" นี่คือเหตุผลที่ทำให้การพบปะกับแฟน ๆ เป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับเธอมาก "ฉันเคยพยายามฆ่าตัวตายมาแล้ว และรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดและความสิ้นหวัง" นักวาดการ์ตูนผู้นี้กล่าว "เวลาที่ผู้คนที่เคยพยายามฆ่าตัวตายเข้ามาพูดกับฉัน ฉันรู้สึกว่าการรอดตายมาได้ไม่ใช่เรื่องที่เปล่าประโยชน์" "เวลาที่ความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมา ฉันจะพยายามนอนหลับให้เต็มอิ่ม กินของหวาน และดมกลิ่นหอม ๆ เพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น" ประสบการณ์ร่วม โคบายาชิคิดว่าการมีประสบการณ์ลักษณะเดียวกันอาจมีประโยชน์ในการรับมือกับผู้ที่กำลังมีความคิดจะฆ่าตัวตาย มากกว่าการยื่นมือเข้าไปช่วยแบบที่ทำกันทั่วไป เช่น การให้คำปรึกษา หรือการให้ยา โคบายาชิระบุว่า ญี่ปุ่นมีจำนวนคนไข้ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจิตเวชจำนวนมาก และแพทย์มักใช้วิธีรักษาโดยการให้ยาอย่างแพร่หลาย "แต่คนที่พยายามฆ่าตัวตายมีความรู้สึกว่าไม่สามารถบอกให้คนอื่นรู้ถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังคิดอยู่ได้ เพราะคิดว่าคงไม่มีใครเข้าใจ" โคบายาชิกล่าว "มันมีปัญหามากมายที่พัวพันกันอยู่ เช่น ปัญหาความสัมพันธ์ในครอบครัว ปัญหาการเงิน และความโดดเดี่ยว ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถแก้ไขได้โดยง่าย" "การเพิกเฉยต่อความตั้งใจของคนที่มีความคิดอยากฆ่าตัวตายไม่ใช่คำตอบในการแก้ปัญหา สิ่งสำคัญคือต้องเคารพสิ่งที่คนนั้นรู้สึกและให้ความช่วยเหลือในทุกขั้นตอน" โคบายาชิ อธิบาย "ฉินคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฉันที่จะออกไปข้างนอกเพื่อพบปะกับเพื่อนร่วมงานและพูดคุยกับเพื่อนของฉัน" "ความรู้สึกอยากตายจะลดลงแค่ได้พูดคุยและหัวเราะกับใครสักคน" โคบายาชิหวังว่าวิกฤตโรคระบาดจะช่วยให้ผู้คนได้เรียนรู้ที่จะไม่ใช้ชีวิตที่เคร่งเครียดจนเกินไป ความขัดแย้งในครอบครัว แม้โคบายาชิจะมองว่าการเปิดเผยประสบการณ์ของตัวเองมีประโยชน์ในการช่วยเหลือผู้อื่น แต่มันก็เป็นประเด็นที่สร้างความขัดแย้งให้กับเธอ ก่อนจะเขียนการ์ตูนเรื่องนี้ โคบายาชิได้เขียนหนังสือบอกเล่าปัญหาต่าง ๆ ของเธอ ซึ่งการเปิดเผยเรื่องนี้ต่อสังคมได้สร้างความไม่พอใจให้แก่พ่อของเธอมาก "พ่อของฉันไม่เห็นด้วยกับการเอาปัญหาของตัวเองไปพูดในที่สาธารณะ เราไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ และฉันก็ไม่ได้พบพ่อมากว่า 10 ปีแล้ว" เธอเล่า นั่นหมายความว่าโคบายาชิไม่เคยได้รู้ว่าพ่อมีความคิดเห็นอย่างไรต่อผลงานการ์ตูนเรื่อง Diary of My Daily Failures ของเธอ "ตอนเด็กฉันใฝ่ฝันว่าจะได้เข้าโรงเรียนสอนศิลปะ แต่พ่อไม่เห็นด้วย" "พ่อบอกว่ามันเป็นเรื่องที่เสียเวลาและไม่เป็นประโยชน์สำหรับฉัน" โคบายาชิเล่าความทรงจำในวัยเด็ก โคบายาชิไม่เคยได้รู้ว่าพ่อมีความคิดเห็นอย่างไรต่อผลงานการ์ตูนเรื่อง Diary of My Daily Failures ของเธอ "ส่วนแม่ของฉัน มักดีใจทุกครั้งที่ฉันได้ปรากฏตัวในงานสังคมต่าง ๆ หรือได้อ่านงานเขียนของฉัน" หนังสือการ์ตูนบอกเล่าชีวิตของโคบายาชิได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศหลายภาษา ซึ่งรวมถึงภาษาอังกฤษ บทเรียนจากโรคระบาด ทางการญี่ปุ่นประกาศเมื่อช่วงต้นปีนี้ว่า อัตราการฆ่าตัวตายในประเทศเมื่อเดือน เม.ย. ลดลงเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่แล้ว หน่วยงานด้านสุขภาพจิตชี้ว่า ควรมองว่าการลดลงดังกล่าวเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วคราว จากการที่ภาครัฐดำเนินมาตรการต่าง ๆ เช่น การสั่งหยุดเรียน และลดชั่วโมงการทำงาน เพื่อควบคุมการระบาดของโรคโควิด-19 "เมื่อชีวิตกลับเข้าสู่ภาวะปกติ อัตราการฆ่าตัวตายก็อาจเพิ่มขึ้นอีกครั้ง" นักเขียนหญิงแสดงความกังวล "นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้น หากผู้คนกลับไปดำเนินชีวิตแบบเดิม" โคบายาชิเชื่อว่าโรคระบาดครั้งนี้ได้ให้บทเรียนแก่ผู้คนในเรื่องการดูแลสุขภาพจิตของตัวเอง "สิ่งที่เราได้เห็นคือการที่ผู้คนอาจมีความสงบสุขขึ้นมาอีกครั้ง จากการไม่เคร่งเครียดมากจนเกินไปในการเรียนหรือการทำงาน" "อะไร ๆ จะดีขึ้นได้ ถ้าเราหยุดตั้งเป้าหมายไว้สูงเกินไป และดำเนินวิถีชีวิตที่เป็นมิตรต่อร่างกายและจิตใจมากขึ้น" เธอกล่าวทิ้งท้าย หากคุณรู้สึกสิ้นหวังและต้องการใครสักคนเป็นเพื่อนพูดคุย สามารถโทรไปที่สมาคมสะมาริตันส์แห่งประเทศไทย 02-7136793 เวลา 12.00-22.00 น. หรือ สายด่วนกรมสุขภาพจิต 1323


السنوات الأولى ترامب في زي المدرسة العسكرية وُلد دونالد جون ترامب في أعقاب الحرب العالمية الثانية، في يونيو / حزيران 1964، وكان الطفل الرابع لرجل الأعمال العقاري في نيويورك فريد ترامب وماري آن ماكليود ترامب. وعلى الرغم من ثراء أسرته، طُلب منه العمل في أقل الأعمال شأنا داخل شركة والده وتم إرساله إلى الأكاديمية العسكرية في سن 13 بعد أن بدأ يسيء التصرف في المدرسة. التحق بجامعة بنسلفانيا وأصبح المرشح المفضل لخلافة والده في أعمال العائلة بعد أن اختار شقيقه الأكبر فريد أن يصبح طيارًا. جو بايدن عام 1967، وهي في الخامسة والعشرين وُلد جوزيف روبينيت بايدن جونيور في سكرانتون بولاية بنسلفانيا عام 1942. وكان أكبر أربعة أطفال في عائلة كاثوليكية إيرلندية أمريكية. كان التحدي الأكبر الذي واجهه هو التغلب على التلعثم في الكلام، الذي لازمه حتى المدرسة الثانوية. أثبتت طريقته في ممارسة التحدث أمام المرآة نجاحها بعد عدة أشهر. مواضيع قد تهمك نهاية التحق بايدن بجامعة ديلاوير ثم كلية الحقوق بجامعة سيراكيوز. تزوج لاحقًا من زوجته الأولى، نيليا، وبدأ حياته السياسية في ويلمنغتون. السبعينات ترامب عام 1967 يقول ترامب إنه دخل في مجال العقارات بقرض "صغير" قيمته مليون دولار من والده، قبل الانضمام إلى شركة فريد ترامب. هناك ساعد في إدارة مجموعة واسعة من العقارات السكنية في مدينة نيويورك، وتولى لاحقا إداره الشركة. في عام 1971، غير اسم الشركة، وأطلق عليها اسم منظمة ترامب. بعد ست سنوات، تزوج دونالد ترامب من زوجته الأولى إيفانا زيلنيكوفا، وهي رياضية وعارضة أزياء تشيكية. أبناؤه من زواجه الأول، دونالد جونيور وإيفانكا وإريك، يساعدون الآن في إدارة منظمة ترامب، على الرغم من أنه لا يزال رئيسها التنفيذي. جو بايدن يؤدي القسم في غرفة أبنائه في المستشفى كان جو بايدن ينتظر بفارغ الصبر لتولي مقعده في مجلس الشيوخ الأمريكي بعد أن تم انتخابه في عام 1972، عندما حدثت مأساة. قُتلت زوجته وابنته الرضيعة نعومي في حادث سيارة. وأصيب أبناؤه بو وهنتر بجروح خطيرة في الحادث. اشتهر بايدن بأداء اليمين الدستورية لفترة ولايته الأولى كعضو في مجلس الشيوخ عن الحزب الديمقراطي من غرفة المستشفى لأبنائه الصغار. الثمانينات ترامب في طائرته الخاصة فوق نيويورك عام 1987 في أواخر سبعينيات القرن الماضي، وسع ترامب من طموحاته، وحوّل تركيزه العقاري من بروكلين وكوينز إلى مانهاتن الجذابة. وبعد اقتناص فندق متهدم وتحويله إلى فندق جراند حياة، قام ببناء أشهر عقارات ترامب - برج ترامب المكون من 68 طابقًا في الجادة الخامسة. وافتتح البرج في عام 1983. وبدأت العقارات الأخرى التي تحمل اسم ترامب، مثل ترامب بليس، وبرج ترامب العالمي، وفندق وبرج ترامب الدولي، وعلامته التجارية القوية في جذب اهتمام وسائل الإعلام. لكن لم يكن النجاح حليفا لكل مشاريعه. فقد واجهت أربعة من مشاريعه التجارية الإفلاس. بايدن وزوجته في مؤتمر صحفي خلال السنوات الـ 14 الأولى التي قضاها في واشنطن، أعاد بايدن بناء حياته الشخصية بعد وفاة زوجته وابنته. وكان يسعى سعيا دؤوبا ليحيا أبناؤه حياة طبيعية بعد رحيل والدتهم، وكان يتنقل كل يوم من منزل العائلة في ديلاوير إلى واشنطن العاصمة. وتزوج في النهاية من المعلمة جيل جاكوبس، وأنجب منها طفلًا آخر، أشلي. وفي تلك الفترة ثبت بايدن أقدامه نفسه في اللجنة القضائية بمجلس الشيوخ، وبدأ في توطيد طموحه السياسي. في عام 987 ، خاض أول محاولة للترشح لرئاسة الولايات المتحدة، لكنه انسحب بعد اتهامه بسرقة كلمة ألقاها زعيم حزب العمال البريطاني آنذاك، نيل كينوك. التسعينات ترامب مع المشاركات في مسابقة لملكات الجمال لم تكن العقارات وحدها كافية بالنسبة لترامب، الذي انتقل إلى قطاع الترفيه، تولى إدارة العديد من مسابقات ملكات الجمال في عام 1996: ملكة جمال الكون، وملكة جمال الولايات المتحدة الأمريكية. وفي حياته الشخصية، بعد انفصاله عن إيفانا، تزوج الممثلة مارلا مابلز في عام 1993. وأنجبا ابنة، هي تيفاني، قبل الطلاق في عام 1999، في نفس العام الذي توفي فيه والد ترامب. قال ترامب في ذلك الوقت: "كان والدي مصدر إلهامي". باين في جلسة للكونغرس في 11 أكتوبر/تشرين الأول 1991، كان الجمهور الأمريكي يترقب الاستماع إلى شهادة أنيتا هيل، أستاذة القانون بجامعة أوكلاهوما، أمام اللجنة القضائية بمجلس الشيوخ. كانت اللجنة تعقد جلسة استماع بشأن ترشيح كلارنس توماس للمحكمة العليا الأمريكية. وزعمت السيدة هيل أنه تحرش بها جنسياً في مناسبات عديدة عندما كانا يعملان في إدارة ريغان. كرئيس للجنة، قاد جو بايدن جلسة الاستماع. وواجهت إدارته للجلسة ومعالجته للأدلة انتقادات واسعة. وتم إجراء جلسة الاستماع من قبل لجنة مكونة من ذكور من البيض فقط، ولم يطلب بايدن من العديد من النساء اللاتي كن على استعداد لدعم رواية هيل الإدلاء بشهادتهن. وفي حديث تلفزيوني في أبريل/نيسان 2019، قال بايدن إنه "آسف على الطريقة التي عوملت بها". الأعوام من 2000 إلى 2009 ترامب وميلانيا في عام 2003 قدم ترامب برنامجًا جديدا في تلفزيون الواقع، مستفيدا بسمعته كرجل أعمال وشخصية إعلامية. البرنامج هو "أبارينتيس" The Apprentice ، الذي تعتمد فكرته على عدد من المتسابقين يتنافسون للحصول عمل في منصب مرموق في إمبراطورية ترامب التجارية. استمر البرنامج لمدة 14 موسمًا، ووفقا لإقرار الذمة المالية، حصل ترامب على ما مجموعه 213 مليون دولار من الشبكة خلال فترة العرض. في هذه الأثناء، في عام 2005 تزوج ترامب زوجته الحالية ميلانيا كناوس، عارضة الأزياء اليوغوسلافية المولد. للزوجين ابن واحد، بارون ويليام ترامب. أوباما يستمع بينما يلقي بايدن كلمة حاول بايدن مرة أخرى الترشح للرئاسة عام 2008 ولكنه انسحب من السباق. لكنه عاد إلى المعترك الانتخابي في وقت لاحق من ذلك العام في دور ضمن له شهرة دولية. في 23 أعسطس/آب 2008 ، أعلن أوباما أن جو بايدن هو من سيشاركه حملته الانتخابية كمرشح لمنصب نائب الرئيس. وكانت شراكة موفقة وأمضى أوباما وبايدن فترتين رئاسيتين، مما أسّس علاقة عمل وثيقة أطلق فيها بايدن مرارًا على أوباما لقب "شقيقه". الأعوام من 2010 إلى 2019 ترامب يشير إلى ابنه بارون يوم تنصيبه عام 2017 لم يعلن ترامب رسميًا عن دخوله السباق على البيت الأبيض حتى يونيو / حزيران 2015. وتعرضت حملته للرئاسة للكثير من الجدل، بما في ذلك ظهور تسجيل من عام 2005 له يدلي بتصريحات مسيئة للمرأة، وادعاءات ، بما في ذلك من أعضاء حزبه، بأنه غير مؤهل للمنصب. لكنه قال باستمرار لجيشهمن أنصاره إنه سيتحدى استطلاعات الرأي، التي وضعته خلف منافسته الديمقراطية هيلاري كلينتون. وقال إن رئاسته ستوجه ضربة للمؤسسة السياسية و"تجفف المستنقع" في واشنطن. وانتصر ترامب في انتخابات عام 2016. وتم تنصيبه الرئيس الخامس والأربعين للولايات المتحدة في 20 يناير/كانون الثاني 2017. بايدن وأوباما وفي حفل مفاجئ في الأيام الأخيرة من رئاسته، منح أوباما بايدن وسام الحرية الرئاسي، أعلى وسام مدني في البلاد. وقال أوباما آنذاك: "إن معرفة جو بايدن يعني معرفة الحب دون ادعاء، والعمل دون بحث عن المصلحة الشخصية، وعيش الحياة بشكل كامل". لقد كانت شراكة ناجحة، لكنها كانت فترة لا تخلو من الصدمة لبايدن، الذي توفي ابنه بو بسبب سرطان الدماغ في عام 2015 عن عمر يناهز 46 عامًا. كان يُنظر إلى بايدن الأصغر على أنه نجم صاعد في السياسة الأمريكية وكان ينوي الترشح حاكم ولاية ديلاوير عام 2016. 2020 ترامب ينزع كمامته بعد عودته إلى البيت الأبيض من المستشفى جرت حملة إعادة انتخاب ترامب على خلفية جائحة فيروس كورونا، الذي توفي فيه 230 ألف أمريكي، وشهد إصابة الرئيس نفسه. أصيبت السيدة الأولى ميلانيا ترامب وابنها بارون بالفيروس أيضًا، إلى جانب عدد من الموظفين في البيت الأبيض. في الأيام التي سبقت الانتخابات في 3 نوفمبر/تشرين الثاني، حث السيد ترامب الدول على تجنب الإغلاق، مع الاستمرار في حملته وجولاته الانتخابية بايدن متحدثا في مؤتمر صحفي وكانت الانقسامات بين الخصمين الرئاسيين حول فيروس كورونا عميقة، حيث قال بايدن إن تعامل الرئيس مع أزمة فيروس كورونا المتفاقمة كان "إهانة" لضحاياها. وقال "حتى لو فزت، فسوف يتطلب الأمر الكثير من العمل الشاق لإنهاء هذا الوباء". "أعدكم بهذا، سنبدأ في اليوم الأول فعل الأشياء الصحيحة." وأدلى أكثر من 90 مليون أمريكي بأصواتهم في وقت مبكر، وكثير منهم عن طريق البريد ، في ارتفاع قياسي للتصويت، مدفوعا بالوباء.

บีบีซีรวบรวมภาพถ่ายที่เป็นตัวแทนบอกเล่าชีวิตที่ผ่านมาของชายทั้งสองคนนี้ วัยเยาว์ โดนัลด์ ทรัมป์ วัย 18 ปี ในเครื่องแบบนักเรียนเตรียมทหาร โดนัล จอห์น ทรัมป์ ถือกำเนิดขึ้นในเดือน มิ.ย.ปี 1946 ซึ่งเป็นช่วงเวลาหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดไปได้ไม่นาน เขาเป็นลูกคนที่ 4 ของนายเฟรด ทรัมป์ มหาเศรษฐีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชาวนิวยอร์ก และนางแมรี แอนน์ แม็คคลาวด์ ทรัมป์ แม้เป็นทายาทมหาเศรษฐี แต่ครอบครัวกลับมุ่งหวังให้ โดนัล ทรัมป์ เริ่มต้นทำงานในตำแหน่งล่างสุดในบริษัทของพ่อ และตอนอายุได้ 13 ปี เขาก็ถูกส่งไปเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร หลังจากเริ่มทำตัวไม่ดีที่โรงเรียน นายทรัมป์ เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และกลายเป็นลูกคนโปรดที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้สืบทอดธุรกิจครอบครัวต่อจากบิดา หลังจากนายเฟรด จูเนียร์ พี่ชายของเขาเลือกเป็นนักบิน โจ ไบเดน ตอนอายุ 25 ปี โจเซฟ โรบิเนตต์ ไบเดน จูเนียร์ เกิดที่เมืองสแครนตัน รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อปี 1942 เขาเป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 4 คน ของครอบครัวชาวอเมริกาเชื้อสายไอริชที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก ความท้าทายสำคัญในวัยเด็กของ โจ ไบเดน คือความพยายามเอาชนะปัญหาการพูดติดอ่าง ซึ่งเป็นสิ่งที่สร้างความทุกข์ใจให้เขาจนถึงช่วงมัธยม แต่การฝึกพูดหน้ากระจกเป็นเวลาหลายเดือน ช่วยให้เขาเลิกพูดติดอ่างได้สำเร็จ นายไบเดน เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ จากนั้นเข้าเรียนต่อคณะนิติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยซีราคิวส์ ในเวลาต่อมาเขาได้สมรสกับภรรยาคนแรกที่ชื่อ นีเลีย แล้วเริ่มต้นอาชีพทางการเมืองที่เมืองวิลมิงตัน รัฐเดลาแวร์ ทศวรรษที่ 1970 ทรัมป์ ในปี 1976 นายทรัมป์ เล่าว่าเขาเข้าสู่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ด้วยเงินก้อนเล็ก ๆ จำนวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ที่กู้มาจากบิดา ก่อนที่จะได้เข้าไปทำงานในบริษัทของครอบครัว ซึ่งเขาช่วยบริหารการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ในนครนิวยอร์ก ก่อนที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้บริหารใหญ่ของบริษัท โดยในปี 1971 เขาได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "ทรัมป์ ออร์กาไนเซชัน" 6 ปีต่อมา นายทรัมป์ ได้สมรสกับ อิวานา เซลนิชโควา นักกีฬาและนางแบบเชื้อสายเช็ก ปัจจุบัน ลูก ๆ จากการสมรสครั้งแรกคือ โดนัลด์ ทรัมป์ จูเนียร์, อิวานกา และเอริค ต่างเป็นกำลังสำคัญในการบริหารทรัมป์ ออร์กาไนเซชัน ไบเดน สาบานตนเข้ารับตำแหน่งวุฒิสมาชิกจากห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาลที่ลูกชายของเขาพักรักษาตัวอยู่ หลังจากได้รับการเลือกตั้งในปี 1972 ขณะตั้งตาคอยจะได้ดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิก แต่จู่ ๆ ก็เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นกับนายไบเดน เมื่อ ภรรยา และลูกสาวตัวน้อยที่ชื่อ นาโอมิ เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ขณะที่ลูกชาย 2 คน คือ โบ และ ฮันเตอร์ ได้รับบาดเจ็บสาหัส นายไบเดน เป็นที่รู้จักและจดจำของผู้คนจากภาพที่เขาสาบานตนเข้ารับตำแหน่งวุฒิสมาชิกสังกัดพรรคเดโมแครตสมัยแรกจากห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาลที่ลูกชายของเขาพักรักษาตัวอยู่ ทศวรรษที่ 1980 ทรัมป์ เดินทางไปทั่วนครนิวยอร์กด้วยเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว ภาพจากปี 1987 ช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 นายทรัมป์ ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยาน ได้เปลี่ยนจากการทำธุรกิจอสังหาริมทรัยพ์ในย่านบรูคลิน และควีนส์ ไปยังย่านแมนฮัตตันที่ทันสมัย หลังจากซื้อโรงแรมเก่าแล้วเปลี่ยนโฉมให้เป็นโรงแรมแกรนด์ ไฮแอท อันหรูหรา เขาก็สร้างอาคารทรัมป์ทาวเวอร์สูง 68 ชั้น ที่ถนนฟิฟธ์ อเวนิว ซึ่งเริ่มเปิดทำการในปี 1983 หลังจากนั้นก็มีการสร้างอาคารที่ใช้ชื่อตระกูลทรัมป์ตามมามากมาย แต่ใช่ว่าทุกอย่างที่นายทรัมป์จับจะกลายเป็นเงินเป็นทองไปเสียทั้งหมด เพราะการลงทุนของเขาได้นำไปสู่การที่ธุรกิจ 4 แห่งถูกฟ้องล้มละลาย ไบเดน กับ จิลล์ ภรรยาคนที่สอง ในการแถลงข่าวถอนตัวจากการลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ช่วง 14 ปีแรกของการทำงานในรัฐสภา นายไบเดน ได้สร้างชีวิตใหม่หลังจากการเสียชีวิตของภรรยาและลูก เขาพยายามทำให้ลูกชายทั้งสองได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง โดยจะเดินทางไปกลับระหว่างบ้านในรัฐเดลาแวร์กับกรุงวอชิงตัน ดีซี เป็นประจำทุกวัน ก่อนที่ในเวลาต่อมาเขาจะแต่งงานใหม่กับครูสาวที่ชื่อ จิลล์ จาคอบส์ และทั้งคู่มีลูกด้วยกันคนหนึ่งชื่อว่า แอชลีย์ นายไบเดน สร้างชื่อจากการทำงานในคณะกรรมาธิการยุติธรรมของวุฒิสภา แล้วเริ่มมีชื่อเสียงจนเป็นที่รู้จักระดับประเทศ โดยในปี 1987 เขาได้ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ แต่ต้องถอนตัวออกไปหลังจากถูกกล่าวหาว่าลอกคำปราศรัยของนายนีล คินน็อค หัวหน้าพรรคเลเบอร์ของอังกฤษในขณะนั้น ทศวรรษที่ 1990 ทรัมป์ ในการแถลงข่าวจัดการประกวด มิสยูเอสเอ และมิสทีนยูเอสเอ ในปี 1999 ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เพียงอย่างเดียวเริ่มไม่พอสำหรับนายทรัมป์ เขาจึงหันไปจับธุรกิจในแวดวงบันเทิง โดยเข้าไปเป็นผู้จัดการประกวดนางงามในปี 1996 ทั้งเวที มิสยูนิเวิร์ส มิสยูเอสเอ และมิสทีนยูเอสเอ ขณะที่ชีวิตส่วนตัวนั้น นายทรัมป์ได้หย่าขาดจาก อิวานา ภรรยาคนแรก แล้วแต่งงานใหม่กับดาราสาวมาร์ลา เมเปิลส์ ในปี 1993 ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ก่อนที่จะหย่าขาดในปี 1999 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่บิดาของนายทรัมป์เสียชีวิต "พ่อคือแรงบันดาลใจของผม" นายทรัมป์กล่าวในตอนนั้น ไบเดน เป็นประธานการพิจารณาการเสนอชื่อนายคลาเรนซ์ โธมัส เป็นผู้พิพากษาศาลสูงสุดของสหรัฐฯ วันที่ 11 ต.ค. 1991 ชาวอเมริกันต่างเฝ้าดูการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ตอนที่ น.ส.แอนิตา ฮิลล์ นักกฎหมายของมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา ขึ้นให้การต่อคณะกรรมาธิการยุติธรรมของวุฒิสภาที่เปิดการพิจารณาการเสนอชื่อนายคลาเรนซ์ โธมัส เป็นผู้พิพากษาศาลสูงสุดของสหรัฐฯ น.ส.ฮิลล์ กล่าวหาว่า นายโธมัสมีพฤติกรรมคุกคามทางเพศต่อเธอหลายครั้งตอนที่ทั้งคู่ร่วมงานกันในรัฐบาลของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน นายไบเดน ในฐานะประธานคณะกรรมาธิการในขณะนั้น เป็นผู้นำการไต่สวน และเขาถูกวิจารณ์เรื่องการจัดการกับหลักฐานของ น.ส.ฮิลล์ มาโดยตลอด การไต่สวนครั้งนั้นดำเนินขึ้นโดยผู้ชายผิวขาวทั้งหมด ขณะที่ผู้หญิงหลายคนที่ยินยอมจะขึ้นให้การสนับสนุนข้อกล่าวอ้างของ น.ส.ฮิลล์ กลับไม่ถูกนายไบเดน เรียกตัวมาขึ้นให้การ ในการให้สัมภาษณ์ทางโทรทัศน์เมื่อเดือน เม.ย. ปี 2019 นายไบเดน กล่าวว่าเขา "เสียใจที่เธอ (น.ส.ฮิลล์) ได้รับการปฏิบัติเช่นนั้น" ทศวรรษที่ 2000 ทรัมป์ และ เมลาเนีย นางแบบชาวสโลวีเนีย ในปี 1998 ในปี 2003 นายทรัมป์ได้เป็นตัวละครเอกในรายการเรียลิตีที่ชื่อ "ดิ แอพเพรนทิซ" (The Apprentice) ซึ่งเขาสวมบทเป็นทั้งนักธุรกิจและคนดังในแวดวงสื่อ โดยให้ผู้ร่วมรายการเข้าแข่งขันทำงานในอาณาจักรธุรกิจของนายทรัมป์ เขาทำรายการดังกล่าวยาวนานถึง 14 ซีซัน และระบุในการเปิดเผยข้อมูลด้านการเงินว่าได้รับค่าจ้างจากเครือข่ายโทรทัศน์ให้ทำรายการนี้เป็นเงินทั้งสิ้น 213 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในปี 2005 นายทรัมป์ สมรสกับ เมลาเนีย ภรรยาคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นอดีตนางแบบชาวสโลวีเนีย และมีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ บาร์รอน วิลเลียม ทรัมป์ ไบเดน ขึ้นปราศรัยที่รัฐอิลลินอยส์ หลังจาก บารัค โอบามา ประกาศให้เขาเป็นคู่ท้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี นายไบเดน ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้งในปี 2008 ก่อนที่จะถอนตัวออกไป แม้จะพลาดโอกาสดังกล่าว แต่ชื่อของเขากลับมาเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ หลังจากเมื่อวันที่ 23 ส.ค. ปี 2008 นายบารัค โอบามา ประกาศให้นายไบเดนเป็นคู่ท้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของเขา ในที่สุดทั้งคู่ก็ชนะการเลือกตั้ง และได้ดำรงตำแหน่งถึง 2 สมัย นายโอบามา และนายไบเดน ได้กลายเป็นเพื่อนร่วมงานที่มีความสนิทสนมแน่นแฟ้น โดยที่นายไบเดนมักเรียกนายโอบามาว่า "น้องชาย" ของเขา ทศวรรษที่ 2010 ทรัมป์และครอบครัวในพิธีสาบานตนเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 45 ของสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 20 ม.ค.ปี 2017 ราวเดือน มิ.ย.ปี 2015 นายทรัมป์ได้ประกาศตัวลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ ทว่าการรณรงค์หาเสียงของเขาต้องเผชิญกับเรื่องอื้อฉาวมากมาย เช่น การเผยแพร่คลิปจากปี 2005 ที่เผยให้เห็นเขาพูดจาเชิงลามกเกี่ยวกับผู้หญิง รวมทั้งข้อกล่าวหาต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงจากเพื่อนสมาชิกพรรครีพับลิกันที่ระบุว่าเขาไม่เหมาะสมกับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ อย่างไรก็ตาม นายทรัมป์ได้ประกาศต่อกลุ่มผู้สนับสนุนเขาอยู่เสมอว่าเขาเอาชนะโพลล์สำนักต่าง ๆ ที่ให้เขามีคะแนนตามหลังนางฮิลลารี คลินตัน คู่แข่งจากพรรคเดโมแครต โดยนายทรัมป์บอกว่า หากเขาได้เป็นประธานาธิบดี เขาจะกวาดล้างการทุจริตในแวดวงการเมืองสหรัฐฯ ความมุ่งมั่นของเขากลายเป็นจริงในที่สุด หลังคว้าชัยชนะในการเลือกตั้งเมื่อปี 2016 แล้วสาบานตนเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ คนที่ 45 เมื่อวันที่ 20 ม.ค.ปี 2017 โอบามา และไบเดน ได้กลายเป็นเพื่อนร่วมงานที่มีความสนิทสนมแน่นแฟ้น ภาพจากงานเลี้ยงวันนักบุญแพทริค ที่ทำเนียบขาวเมื่อปี 2010 ในงานเลี้ยงอำลาตำแหน่งประธานาธิบดี นายโอบามาได้สร้างความประหลาดใจให้นายไบเดน ด้วยการมอบ "เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี" (Presidential Medal of Freedom) ซึ่งเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของสหรัฐฯ ซึ่งประธานาธิบดีมอบเพื่อเป็นเกียรติคุณแก่ผู้สร้างคุณูปการต่อประเทศชาติ "การได้รู้จักกับโจ ไบเดน คือการได้รู้จักความรักที่ปราศจากการเสแสร้ง การรับใช้โดยไม่คำนึงถึงตนเอง และการใช้ชีวิตอย่างเต็มที่" นายโอบามา กล่าว แม้การร่วมงานกับนายโอบามาจะถือว่าประสบความสำเร็จ แต่นายไบเดน กลับต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรมในครอบครัวอีกครั้ง เมื่อ โบ ลูกชายของเขาเสียชีวิตจากโรคมะเร็งในสมองเมื่อปี 2015 ขณะมีอายุ 46 ปี เขาถูกมองว่าเป็นดาวรุ่งในแวดวงการเมืองสหรัฐฯ และตั้งเป้าจะลงสมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเดลาแวร์ในปี 2016 ปี 2020 ทรัมป์ถอดหน้ากากอนามัยขณะเดินกลับเข้าทำเนียบขาว ภายหลังออกจากโรงพยาบาลที่เข้ารักษาการติดเชื้อโรคโควิด-19 เมื่อวันที่ 5 ต.ค. การรณรงค์หาเสียงชิงเก้าอี้ผู้นำสหรัฐฯ สมัยที่ 2 ของนายทรัมป์ปิดฉากลงท่ามกลางการระบาดใหญ่ของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ ซึ่งคร่าชีวิตคนอเมริกันไปแล้วกว่า 230,000 คน โดยทั้งตัวเขา ตลอดจนภรรยา และบาร์รอน ลูกชายคนเล็กก็ติดเชื้อไวรัสนี้เช่นกัน รวมถึงเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาวอีกหลายคน ในช่วงไม่กี่วันก่อนถึงการเลือกตั้งวันที่ 3 พ.ย.นายทรัมป์ได้เรียกร้องให้รัฐต่าง ๆ หลีกเลี่ยงการล็อกดาวน์ ในขณะที่เขาเร่งเดินหน้าหาเสียงในรัฐ ที่ถือเป็นสนามเลือกตั้งที่มีการแข่งขันกันอย่างสูสี ไบเดน ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนที่สนามบินในรัฐเพนซิลเวเนีย ก่อนเดินทางกลับบ้านในรัฐเดลาแวร์ เมื่อวันที่ 10 ต.ค. ท่าทีเรื่องโรคโควิด-19 ของผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีทั้งสองถือว่าแตกต่างกันมาก โดยนายไบเดน กล่าวว่าการจัดการวิกฤตไวรัสโคโรนาที่มีสถานการณ์เลวร้ายลงของนายทรัมป์ถือเป็นการ "ดูหมิ่น" เหยื่อของโรคระบาดครั้งนี้ "ถ้าผมชนะเลือกตั้ง ก็คงจะต้องใช้ความพยามยามอย่างหนักเพื่อยุติการระบาดใหญ่ครั้งนี้...ผมสัญญาว่าเราจะเริ่มทำสิ่งที่ถูกที่ควรกันตั้งแต่วันแรกของการทำงาน" นายไบเดน กล่าว ทุกภาพมีลิขสิทธิ์


وقال البيت الأبيض إن بايدن "أكد على الأهمية التي توليها" الولايات المتحدة "لحقوق الإنسان الدولية وحكم القانون". وأجرى بايدن المكالمة بعد قراءة تقرير أمريكي على وشك الصدور، حول مقتل الصحفي السعودي جمال خاشقجي. ومن المتوقع أن يشير التقرير، المقرر صدوره قريباً، إلى تورط ولي العهد السعودي الأمير محمد بن سلمان. وسعى سلف بايدن، دونالد ترامب، إلى تعزيز العلاقات مع السعودية. مواضيع قد تهمك نهاية ورفضت إدارة ترامب مطلباً قانونياً بنشر نسخة غير سرية من التقرير، وركزت بدلاً من ذلك على تحسين التعاون مع السعوديين. ومن المتوقع أن يتخذ بايدن موقفاً أكثر صرامة في ما يتعلق ببعض الموضوعات المتعلقة بالسعودية. وقُطعت أوصال جثة خاشقجي خلال جريمة قتله في 2018 داخل القنصلية السعودية في إسطنبول بتركيا. إلا أنّ ولي العهد ينفي تورطه. وألقت السلطات السعودية باللوم في مقتل خاشقجي على "عملية مارقة" نفذها فريق من العملاء كان أرسل لإعادته إلى المملكة. وفي سبتمبر/ أيلول الماضي، حكمت محكمة سعودية على خمسة أفراد بالسجن 20 عاماً، بعد أن حُكم عليهم في البداية بالإعدام. ماذا قال بايدن خلال المكالمة؟ لم يرد ذكر لخاشقجي بالاسم في بيان البيت الأبيض لكنه قال: "أشار الرئيس بشكل إيجابي إلى الإفراج الأخير عن العديد من النشطاء السعوديين الأمريكيين والسيدة لجين الهذلول، وأكد على الأهمية التي توليها الولايات المتحدة لحقوق الإنسان الدولية وحكم القانون". فضل دونالد ترامب التعامل مباشرة مع ولي العهد السعودي الأمير محمد بن سلمان وأفرجت السلطات عن الناشطة السعودية في مجال حقوق المرأة، لجين الهذلول، هذا الشهر بعد حوالى ثلاث سنوات من الاحتجاز، لكنها لا تزال ممنوعة من السفر ومن التحدث إلى وسائل الإعلام. وناقش الزعيمان "الشراكة طويلة الأمد بين الولايات المتحدة والسعودية" والتهديد الذي تشكله الجماعات الموالية لإيران على السعودية. وجاء في البيان أن "الرئيس أبلغ الملك سلمان أنه سيعمل على جعل العلاقات الثنائية قوية وشفافة قدر الإمكان". وأضاف "أكد الزعيمان على الطبيعة التاريخية للعلاقة واتفقا على العمل معاً في القضايا ذات الاهتمام المشترك". كيف قتل خاشقجي؟ توجه الصحفي، البالغ من العمر 59 عاماً والمعروف بانتقاده للسلطات السعودية، إلى القنصلية السعودية في اسطنبول في أكتوبر/ تشرين الأول من عام 2018 من أجل الحصول على وثائق تسمح له بالزواج من خطيبته التركية. وزُعم أنه تلقى تأكيدات من شقيق ولي العهد، الأمير خالد بن سلمان، الذي كان سفيراً للولايات المتحدة في ذلك الوقت، بأن زيارة القنصلية ستكون آمنة. ونفى الأمير خالد أي اتصال بخاشقجي. وبحسب الادعاء السعودي، فقد تم تقييد خاشقجي بالقوة بعد مقاومته وحُقن بكمية كبيرة من مخدر، وهو ما أدى إلى وفاته. وقال ممثلو الادعاء إنه تم بعد ذلك تقطيع جثته وتسليمها إلى "متعاون" محلي خارج القنصلية. ولم يتم العثور على أشلائه. وتمّ الكشف عن تفاصيل قاتمة في نسخ تسجيلات صوتية مزعومة لعملية القتل، حصلت عليها المخابرات التركية. وعمل خاشقجي في السابق مستشاراً للحكومة السعودية وكان مقرّباً من العائلة المالكة، لكنّ علاقته مع العائلة المالكة تدهورت وذهب إلى المنفى الاختياري في الولايات المتحدة في عام 2017. ومن هناك كتب عموداً شهرياً في صحيفة واشنطن بوست، كان ينتقد فيه سياسات الأمير محمد بن سلمان. وفي أول مقال رأي له في الصحيفة، قال خاشقجي إنه يخشى أن يتم القبض عليه في حملة، على ما يبدو أنها ضد المعارضة يشرف عليها الأمير. وانتقد في مقاله الأخير تورّط السعودية في الصراع في اليمن.

การสนทนาครั้งนี้มีขึ้น ขณะที่รัฐบาลสหรัฐฯ เตรียมเปิดเผยรายงานการสืบสวนคดีฆาตกรรมนายจามาล คาชูจกิ การสนทนาทางโทรศัพท์ครั้งนี้มีขึ้น ขณะที่รัฐบาลสหรัฐฯ เตรียมเปิดเผยรายงานการสืบสวนคดีฆาตกรรมนายจามาล คาชูจกิ นักข่าวชาวซาอุดีอาระเบียที่ถูกสังหารในตุรกีเมื่อปี 2018 โดยคาดว่ารายงานดังกล่าวจะระบุให้มกุฎราชกุมาร โมฮัมเหม็ด บิน ซัลมาน แห่งซาอุดีอาระเบีย เป็นผู้มีส่วนพัวพันกับการออกคำสั่งสังหารดังกล่าว แถลงการณ์ของทำเนียบขาวเกี่ยวกับการสนทนาทางโทรศัพท์ครั้งนี้ ไม่ได้เอ่ยถึงชื่อของนายคาชูจกิโดยตรง แต่ระบุว่า "ประธานาธิบดีสหรัฐฯ กล่าวชื่นชม เรื่องการปล่อยตัวนักรณรงค์เคลื่อนไหวทางการเมืองชาวอเมริกันเชื้อสายซาอุดีอาระเบียหลายคนเมื่อไม่นานมานี้ ทั้งยังกล่าวยืนยันถึงการที่สหรัฐฯ ให้ความสำคัญต่อสิทธิมนุษยชนตามหลักสากล รวมทั้งให้ความสำคัญต่อหลักนิติธรรมด้วย" ทั้งสองยังได้หารือกันถึงความเป็นหุ้นส่วนที่มีมายาวนานระหว่างสองประเทศ รวมทั้งภัยคุกคามต่อซาอุดีอาระเบียจากกลุ่มฝักใฝ่อิหร่าน โดยประธานาธิบดีไบเดนได้กล่าวรับรองต่อสมเด็จพระราชาธิบดีซัลมานว่า เขาจะพยายามทำให้ความสัมพันธ์ทวิภาคีนี้แข็งแกร่งขึ้น และมีความโปร่งใสที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งคู่ยังเห็นพ้องที่จะทำงานร่วมกัน ในประเด็นที่น่าวิตกกังวลและเป็นผลประโยชน์ร่วมของทั้งสองฝ่าย ก่อนหน้านี้ซาอุดีอาระเบียมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นขึ้นเป็นพิเศษกับสหรัฐฯ ภายใต้รัฐบาลของอดีตประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ จนเป็นเหตุให้เขาไม่ยอมเปิดเผยรายงานการสืบสวนคดีฆาตกรรมนายคาชูจกิ แม้จะมีข้อกฎหมายของสหรัฐฯ กำหนดไว้ให้ต้องเปิดเผยต่อสาธารณะก็ตาม โดยนายทรัมป์บอกว่าให้สหรัฐฯ มุ่งยกระดับความร่วมมือกับซาอุดีอาระเบียจะเป็นการดีกว่า ซาอุดีอาระเบียมีความสัมพันธ์แนบแน่นเป็นพิเศษกับสหรัฐฯ ในยุคของอดีตประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ด้านประธานาธิบดีไบเดนนั้น หลายฝ่ายคาดว่าจะดำเนินนโยบายต่างประเทศที่เข้มงวดขึ้นกับซาอุดีอาระเบีย โดยก่อนหน้านี้ได้สั่งให้สหรัฐฯ ยุติการสนับสนุนปฏิบัติการโจมตีในเยเมนที่มีซาอุดีอาระเบียเป็นผู้นำแล้ว ทั้งยังระงับการขายอาวุธให้ซาอุดีอาระเบียด้วย ส่วนรายงานการสืบสวนคดีฆาตกรรมนายคาชูจกิ ที่สหรัฐฯ เตรียมจะเปิดเผยในไม่ช้านี้ จัดทำโดยสำนักข่าวกรองกลางหรือซีไอเอ ซึ่งข้อมูลหลักฐานบางส่วนที่ชี้ว่ามกุฎราชกุมารแห่งซาอุดีอาระเบียเป็นผู้ออกคำสั่งสังหารนั้น มาจากบทสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างเจ้าชายคาลิด พระอนุชาของมกุฎราชกุมารโมฮัมเหม็ดซึ่งดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหรัฐฯ ในขณะนั้นกับนายคาชูจกิ รายงานข่าวก่อนหน้านี้ระบุว่า เจ้าชายคาลิดได้ตรัสรับรองความปลอดภัยให้กับเขา หากเข้ามาที่สถานกงสุลในนครอิสตันบูล แต่ภายหลังเจ้าชายคาลิดปฏิเสธว่าไม่เคยติดต่อกับนายคาชูจกิแต่อย่างใด ด้านมกุฎราชกุมารโมฮัมเหม็ดได้ปฏิเสธว่า ไม่ทรงรู้เห็นเกี่ยวข้องกับเหตุสังหารนายคาชูจกิ แต่ต่อมาในปี 2019 ได้ตรัสแสดงความรับผิดชอบทั้งหมดต่อกรณีดังกล่าวในฐานะผู้นำประเทศ เนื่องจากผู้ก่อเหตุเป็นคนของทางการซาอุดีอาระเบีย จนถึงทุกวันนี้ เจ้าหน้าที่สืบสวนก็ยังค้นหาศพของนายคาชูจกิไม่พบ สำหรับเหตุสังหารนายคาชูจกินั้น เกิดขึ้นที่สถานกงสุลซาอุดีอาระเบียในนครอิสตันบูลของประเทศตุรกี เมื่อปี 2018 โดยระหว่างที่นายคาชูจกิเข้าไปรับเอกสารบางอย่างเพื่อใช้ในการสมรสกับคู่หมั้นชาวตุรกี เขาถูกสายลับของทางการซาอุดีอาระเบียเข้าควบคุมตัวและฉีดยาเกินขนาดเข้าร่างกายจนทำให้เสียชีวิต มีการชำแหละชิ้นส่วนศพของนายคาชูจกิเพื่ออำพรางซุกซ่อนหลักฐาน ซึ่งจนถึงทุกวันนี้ก็ยังค้นหาร่างของเขาไม่พบ นายคาชูจกิวัย 59 ปี เคยเป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชวงศ์ซาอุดีอาระเบียอย่างยิ่ง ก่อนจะกลายเป็นบุคคลไม่พึงประสงค์และต้องลี้ภัยในสหรัฐฯ เมื่อปี 2017 หลังจากนั้นเขาเขียนบทความรายเดือนให้กับหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ โดยวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลและราชวงศ์ซาอุดีอาระเบียอยู่เสมอ ในขณะนั้นทางการซาอุดีอาระเบียระบุว่า การสังหารและชำแหละแยกชิ้นส่วนศพของนายคาชูจกิ เป็นฝีมือของสายลับที่ถูกส่งไปนำตัวเขากลับประเทศ แต่คาดไม่ถึงว่าครั้งนี้พวกสายลับได้กระทำการอย่างรุนแรงป่าเถื่อนเกินเหตุ ต่อมาศาลของซาอุดีอาระเบียได้พิพากษาให้บุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้อง 5 ราย ต้องโทษประหารชีวิต แต่ภายหลังได้รับการลดโทษเหลือจำคุก 20 ปี เมื่อเดือนสิงหาคมของปีที่แล้ว


ووردت تقارير عن نقل الرئيس دونالد ترامب إلى مخبأ للطوارئ في البيت الأبيض نظرا لمخاوف من تعرضه للخطر من قبل المتظاهرين. وأمضى ترامب نحو ساعة في مخبأ الطوارئ، ولكن مراسلين قالوا إن الأمر زاد من قلق المسؤولين بشأن المظاهرات. وأطلقت الشرطة بالقرب من البيت الأبيض الغاز المسيل للدموع على المتظاهرين الذين أضرموا النيران وألقوا الحجارة على ضباط مكافحة الشغب. ونشر الرئيس إثر ذلك عددا من التغريدات على تويتر ضد خصومه السياسيين، وألقى باللوم على جماعات يسارية وجماعات فوضوية في أحداث العنف التي تشهدها البلاد. مواضيع قد تهمك نهاية لكن بعض الجمهوريين أعربوا عن قلقهم من أن أسلوب ترامب كثير الجدل والشجار قد يكون أحد أسباب اشتعال العنف. وفي مينيابوليس، حيث قتل فلويد، ألقي القبض على سائق شاحنة بعد أن قاد مركبته بسرعة كبيرة صوب حشد من المتظاهرين يحتلون طريقا رئيسيا. وفرض حظر التجول في نحو أربعين مدينة في محاولة لوقف العنف الذي شهدته البلاد في الأيام الأخيرة، ولكن الكثير من المتظاهرين تجاهلوا قرار حظر التجول، مما أدى مواجهات وتوتر. ووقعت مواجهات عنيفة في عشرات المدن، مثل نيويورك وشيكاغو وأتلانتا وفيلادلفيا ولوس أنجليس. ويصور تسجيل مصور لقناتين تلفزيونيتين في فيلادلفيا الأحد شبابا يحطمون عددا من سيارات الشرطة وينهبون متجرا واحدا على الأقل. وقال ترامب في تغريدة "القانون والنظام في فيلادلفيا، الآن! إنهم ينهبون المحال التجارية. استدعوا حرسنا الوطني العظيم". "قتل متعمد" واتهم محامي أسرة فلويد الشرطي الضالع في الحادث "بتعمد قتله". ويواجه الشرطي ديرك شوفين اتهاما بالقتل من الدرجة الثالثة. لكن المحامي بنجامين كرمب قال لقناة سي بي إس إنها قضية قتل من الدرجة الأولى. وقال كرمب "نعتقد أنه عمد وإصرار... لمدة تسعة دقائق ضغطت ركبته على رقبة رجل يرجوه ويتوسل إليه أنه لا يستطيع التنفس". وأشعل مقتل فلويد الغضب الأمريكي إزاء معاملة الشرطة للمواطنين السود. ويأتي ذلك بعد حوادث مماثلة شهدت اهتماما واسعا، وهو ما أدى إلى ظهور حركة "حياة السود مهمة". وفي تسجيل بالفيديو شوهد شوفين، 44 عاما، يضغط بركبته على رقبة فلويد لعدة دقائق يوم الاثنين الماضي. وقال فلويد، 46 عاما، عدة مرات إنه "لا يستطيع التنفس". وقال كرمب "أبقى شوفين ركبته على عنق (فلويد) مدة ثلاث دقائق بعد فقدانه الوعي. لا نفهم كيف لا يكون ذلك قتلا من الدرجة الأولى. لا نفهم كيف لم يعتقل كل ضباط الشرطة هؤلاء". وفي مقابلة مع قناة سي بي إس قال كرمب أيضا "لدينا التسجيل الصوتي لكاميرا الشرطة واستمعنا إلى شرطي يقول: 'ليس لديه نبض، ربما يجب أن نضعه على جنبه' ولكن شوفين يقول 'لا، سنبقيه على هذه الوضعية". وفُصل ضباط الشرطة الثلاثة الآخرين الذين شهدوا الواقعة من عملهم. وبالنسبة للكثيرين يعكس مقتل فلويد حالة الإحباط إزاء الافتقار للعدالة الاجتماعية والاقتصادية. إجراءات غير مسبوقة شهدت مينيابوليس وسانت بول المجاورة أياما من النهب والحرق. وقال تيم والتز، حاكم مينيسوتا، السبت إنه سينشر الحرس الوطني للولاية كاملا للمرة الأولى منذ الحرب العالمية الثانية. وقال والتز إن العنصرية في ولايته خلقت الظروف التي أدت إلى وفاة فلويد. وقال الحرس الوطني، وهو قوات الاحتياط العسكرية للولايات المتحدة المخصصة للطوارئ الداخلية، إن قوات قوامها خمسة آلاف شخص تم نشرها في 15 ولاية وواشنطن العاصمة. وأضاف الحرس الوطني "وكالات فرض الأمن المحلية والتابعة للولايات ما زالت مسؤولة عن الأمن". "فزع وغضب" قال مستشار الرئيس ترامب للأمن الوطني لسي إن إن "لا أعتقد أنه توجد عنصرية ممنهجة" لدى الشرطة. وأضاف روبرت أوبراين "هناك بعض الشرطيين العنصريين، وأعتقد أنهم الأقلية. أعتقد أنهم بعض الثمار الفاسدة ويجب أن نقتلعها". ويوم السبت قال ترامب إن وفاة فلويد "ملأت الأمريكيين بالفزع والغضب والحزن". وأدان ترامب أفعال "مرتكبي النهب والساعين للفوضى"، متهما إياهم بتدنيس ذكرى فلويد. وقال إن ما تحتاجه البلاد هو "تضميد الجراح وليس الكراهية، العدل وليس الفوضى".

ตำรวจพยายามควบคุมฝูงชนในกรุงวอชิงตันดีซี มีการประกาศเคอร์ฟิวในเมืองเกือบ 40 เมืองทั่วสหรัฐฯ แต่ผู้ประท้วงส่วนใหญ่ไม่สนใจ นำไปสู่การปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่างประชาชนและเจ้าหน้าที่ ตำรวจปราบจลาจลปะทะกับผู้ประท้วงในนิวยอร์ก, ชิคาโก, ฟิลาเดลเฟีย และลอสแองเจลิส มีการใช้แก๊สน้ำตา และสเปรย์พริกไทย เพื่อสลายฝูงชน ในหลายเมือง รถตำรวจถูกจุดไฟเผา และร้านรวงถูกปล้น กองกำลังพิทักษ์ชาติ ซึ่งเป็นกองกำลังทหารของสหรัฐฯ เพื่อสถานการณ์ฉุกเฉินในประเทศ ส่งเจ้าหน้าที่ 5,000 นาย ไปยัง 15 รัฐทั่วประเทศ รวมถึงกรุงวอชิงตันดีซี ซึ่งมีกลุ่มผู้ประท้วงรวมตัวกันใกล้ทำเนียบขาว และจุดไฟพร้อมกับปาหินใส่ตำรวจปราบจลาจล สถานการณ์ประท้วง เมื่อวานนี้ (31 พ.ค.) มีเหตุทำลายและจุดไฟเผารถตำรวจเกิดขึ้นหลายที่ ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย ช่องโทรทัศน์ท้องถิ่นฉายภาพผู้คนเข้าทำลายรถตำรวจ และเข้าปล้นร้านค้าอย่างน้อยหนึ่งแห่ง ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ทวีตข้อความว่ามีประชาชนปล้นร้านรวงที่ฟิลาเดลเฟีย และบอกว่าให้ "เรียกกองกำลังพิทักษ์ชาติที่ยิ่งใหญ่ของเรามาช่วย" ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย ช่องโทรทัศน์ท้องถิ่นฉายภาพผู้คนเข้าทำลายรถตำรวจ และเข้าปล้นร้านค้าอย่างน้อยหนึ่งแห่ง ที่เมืองมินนีแอโปลิส ซึ่งเป็นที่ที่นายฟลอยด์เสียชีวิต คนขับรถบรรทุกคนหนึ่งถูกจับกุมตัวหลังมีรายงานว่าขับรถฝ่าแนวกั้นถนนและพุ่งเข้าหากลุ่มผู้ชุมนุม วิดีโอบันทึกเหตุการณ์ที่โพสต์ในโซเชียลมีเดียแสดงภาพคนหลายสิบคนยืนล้อมรถคันนั้นและะดึงตัวคนขับออกมา ก่อนที่คนขับจะถูกนำตัวส่งโรงพบาบาลพร้อมอาการบาดเจ็บเล็กน้อย ที่เมืองเดนเวอร์ มีผู้ประท้วงหลายพันคนชุมนุมอย่างสันติบริเวณตึกโคโลราโด สเตท แคปิทอล โดยนอนคว่ำลงกับพื้น เอามือไพล่หลัง และพูดว่า "ฉันหายใจไม่ออก" ที่แอตแลนตา บอสตัน ไมอามี และโอคลาโฮมา ก็มีการประท้วงชุมนุมขนาดใหญ่เช่นกัน มีรายงานว่ามีการจุดไฟเผารถตำรวจที่เมืองบอสตัน ตั้งแต่การประท้วงเริ่มขึ้น มีรายงานว่าตำรวจใช้ความรุนแรงเกินความจำเป็นหลายกรณี อย่างที่แอตแลนตา ในรัฐจอร์เจีย เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายถูกไล่ออกเพราะใช้ความรุนแรงเกิดเหตุ โดยใช้ปืนไฟฟ้ายิงนักศึกษามหาวิทยาลัยสองคน แอนโธนี เซอร์เคอร์ ผู้สื่อข่าวภูมิภาคอเมริกาเหนือของบีบีซี บอกว่า สามปีที่ผ่านมา วิกฤตที่ ปธน.ทรัมป์ เผชิญล้วนเป็นเรื่องเขาก่อขึ้นเองมาตลอด ต่างจากคราวนี้ เศรษฐกิจที่แย่จากวิกฤตโควิด-19 อยู่แล้ว มาผนวกกับสถานการณ์ความไม่สงบที่เกิดจากความขัดแย้งในประเด็นเชื้อชาติ "สาธารณชนทั้งรู้สึกไม่มั่นใจ กลัว และก็โกรธเคืองขึ้นเรื่อย ๆ" เซอร์เคอร์ ระบุ และบอกอีกว่าการเรียกร้องให้คนในชาติปรองดองและเยียวยากันและกันของ ปธน.ทรัมป์ ถูกเบี่ยงเบนความสนใจด้วยเรื่องที่เขาไปปะทะกับทวิตเตอร์ บริษัทโซเชียลมีเดียยักษ์ใหญ่ กระบวนการทางกฎหมาย ขณะนี้ นายเชาวินถูกตั้งข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่ได้เจตนา ซึ่งนายเบนจามิน ครัมป์ ทนายความของครอบครัวนายฟรอยด์บอกว่า เป็นผลรับที่น่ายินดีแต่ก็ควรจะเกิดขึ้นตั้งนานแล้ว ด้านครอบครัวของนายฟลอยด์บอกว่าต้องการให้นายเชาวินถูกตั้งข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและมีการวางเเผนไตร่ตรองไว้ก่อน และต้องการให้เจ้าหน้าที่ตำรวจอีกสามคนที่เกี่ยวข้องถูกจับกุมตัวด้ว นายเชาวิน มีกำหนดขึ้นศาลวันนี้ (1 มิ.ย.) นายเชาวิน ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมและมีกำหนดขึ้นศาลวันจันทร์หน้าแล้ว ตำรวจทำอะไรจอร์จ ฟลอยด์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในเมืองมินนีแอโปลิส ช่วงเย็นวันจันทร์ โดยตำรวจได้รับแจ้งว่า มีลูกค้าคนหนึ่งพยายามใช้ธนบัตร 20 ดอลลาร์ปลอมในร้านค้า แถลงการณ์ของตำรวจระบุว่า เจ้าหน้าที่ได้ติดตามตัวจนพบชายผู้ต้องสงสัย ซึ่งภายหลังทราบชื่อว่า จอร์จ ฟลอยด์ โดยเขาอยู่ใน "สภาพมึนเมา และนั่งอยู่บนรถสีฟ้า" จากนั้น ตำรวจสั่งให้นายฟลอยด์ถอยออกมาจากรถ แต่เขาขัดขืน จนตำรวจต้องควบคุมตัวและสวมกุญแจมือ แต่ระหว่างการจับกุมนั้นพบว่า ชายคนดังกล่าวมีอาการผิดปกติขึ้น แต่ภาพที่ผู้เห็นเหตุการณ์ได้บันทึกเป็นวิดีโอความยาว 10 นาที แสดงให้เห็น นายฟลอยด์ ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด และพูดว่า "ผมหายใจไม่ออก" และ "อย่าฆ่าผม" หลายครั้ง ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจผิวขาว ที่ใช้เข่ากดทับลำคอของนายฟลอยด์เข้ากับพื้นถนน แถลงการณ์ของตำรวจระบุว่า เจ้าหน้าที่ได้ติดตามตัวจนพบชายผู้ต้องสงสัย จอร์จ ฟลอยด์ โดยเขาอยู่ใน "สภาพมึนเมา และนั่งอยู่บนรถสีฟ้า" ประชาชนที่เห็นเหตุการณ์หลายคนพยายามพูดกับเจ้าหน้าที่ว่าให้ยกเข่าออกจากลำคอของนายฟลอยด์ ที่อยู่ในสภาพนอนนิ่ง ไม่เคลื่อนไหว ผู้เห็นเหตุการณ์คนหนึ่งเล่าว่า "มีเลือดไหลออกจากจมูกของเขา" ส่วนอีกคนบอกตำรวจให้ "ยกเข่าออกจากคอของเขา" จอร์จ ฟลอยด์ ยังคงแน่นิ่ง ก่อนที่เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์จะนำตัวเขาขึ้นรถพยาบาลไป และเสียชีวิตลงในภายหลัง โดยตำรวจเปิดเผยสาเหตุว่า นายฟลอยด์เสียชีวิตจาก "อุบัติเหตุทางการแพทย์" และ "การโต้ตอบกับตำรวจ" ตำรวจยืนกรานว่า ไม่มีการใช้อาวุธระหว่างการจับกุมที่เกิดขึ้น ส่วนกล้องติดลำตัวของตำรวจ ได้ส่งมอบให้กับสำนักสืบสวนคดีอาญาแห่งรัฐมินนิโซตา (BCA) เพื่อประกอบการสอบสวนว่า ตำรวจที่มีส่วนเกี่ยวข้องนั้นได้ละเมิดกฎหมายของรัฐหรือไม่ ขณะที่ สำนักงานสอบสวนกลางของสหรัฐฯ หรือ เอฟบีไอ แถลงว่าจะสอบสวนเรื่องสลดที่เกิดขึ้นเช่นกัน นายฟลอยด์ มีอายุ 46 ปี และเคยทำงานด้านรักษาความปลอดภัยให้กับร้านอาหารแห่งหนึ่ง จับกุมจนตาย…ความปวดร้าวที่หวนคืน ภาพตำรวจผิวขาวใช้ความรุนแรงจับกุมชายผิวดำ ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์คล้ายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับนายเอริก การ์เนอร์ ที่เสียชีวิตระหว่างการจับกุมในนครนิวยอร์กเมื่อปี 2014 ภายหลังการเสียชีวิตของนายการ์เนอร์ ประโยคว่า "ผมหายใจไม่ออก" กลายเป็นถ้อยคำที่ผู้ประท้วงใช้ต่อต้านการใช้ความรุนแรงของตำรวจในสหรัฐฯ มาจนถึงปัจจุบัน นายการ์เนอร์ วัย 43 ปี ร้อง "ผมหายใจไม่ออก" ออกมาถึง 11 ครั้ง หลังตำรวจเข้าควบคุมตัวเขาฐานจำหน่ายบุหรี่อย่างผิดกฎหมาย และประโยค "ผมหายใจไม่ออก" ยังกลายเป็นถ้อยคำสุดท้ายของนายการ์เนอร์ ที่เสียชีวิตภายหลังตำรวจล็อกคอของเขา แพทย์ยืนยันว่า การล็อกคอมีส่วนทำให้นายการ์เนอร์เสียชีวิต ส่วนเจ้าหน้าที่ตำรวจนครนิวยอร์กที่เกี่ยวข้องกับการจับกุมดังกล่าว ได้ถูกให้ออกจากราชการในอีก 5 ปีให้หลัง ในปี 2019 แต่จนถึงตอนนี้ ไม่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจคนใดถูกตั้งข้อหา เอริก การ์เนอร์ และภรรยา