Kasedih alatan kagagalan dina kahirupan mangrupa hiji hal anu lumrah sarta biasa dialaman ku sarerea. Tapi, aya sababaraha cara supados tiasa ngatasi kasedih sareng ngabantosan diri anjeun tetep sumanget ngajalanan hirup. Kahiji, coba tarimakeun parasaan sedih anjeun sarta ngidinan diri ngarasa sedih sakedapan. Nyanghareupan parasaan hanjelu ku cara anu positip tiasa ngabantosan urang ngalangkungan waktos susah ieu langkung gancang tur hampang. Kadua, coba tetep aktip sareng ngalakukeun hal-hal anu pikaresepeun. Sanaos anjeun henteu gumbira teuing, tetep ngalakukeun kagiatan anu biasa anjeun lakukeun sapertos sosialisasi sareng rerencangan atanapi olahraga. Kagiatan ieu bisa mantuan ngurangan rasa sedih ngalaman. Katilu, coba ngobrol jeung batur nu dipercaya atawa profesional kasehatan mental ngeunaan parasaan anjeun. Ngabagikeun parasaan ka batur tiasa ngabantosan urang ngarasa lega sareng ngaraos dirojong. Ku ngalakukeun hal-hal ieu, urang tiasa langkung gampil nungkulan kasedih kagagalan dina kahirupan.


Di tempat abdi ayeuna, abdi cicing di tempat anu dekeut jeung kebon, lantaran teu heran lamun bakal loba reungit lamun peuting. Anu nyieun te nyaman nyaeta reungit na teh resep pisan ngagegel sanajan urang geus make baju anu panjang. Si reungit na teh jigana mah tiasa ngagegel baju urang, janten lamun make baju oge angger we bakal kagegel. Jaba gegelan na teh arateul. Komo lamun geus magrib, biasana reungit teh kalaluar tina kebon. Lamun bade sare geunah, abdi kedah ngangge kulambu supados teu kaganggu ku reungit. Tapi lamun urang nuju aya kagiatan di luar pasti bakal kaganggu sabab make krim anti reungit oge teu ngaruh.


Rasa hawatos jeung kasieun oge teu ngan dirasakeun pas urang bade tampil di hareupeun seeur jalmi hungkul, tapi oge tiasa dirasakeun lamun urang kedah tampil di hareupeun kamera, lantaran lamun tampil di hareupeun kamera hartina urang kedah ngalakukeun naon anu tos direncanakeun, ulah sangeunahna. Janten lamun urang ngalakukeun hal anu salah kedah diulangi deui nepikeun bener. Biasana jalmi anu cicing di tukangeun kamera oge sok ningalikeun sabari cicing, maranehna ngan hoyong ningal urang ngalakukeun anu sasuai jeung rencana jeung laum bisa mah ngan sakali hungkul supdos enggal rengse. Lamun urang teu sasuai biasana maranehna langsung nunjukkeun bengeut anu kirang sae, anu malah nyieun urang beuki merod.


Hadiah dina waktos éta nyaéta kantong dada pikeun pamilon lalaki sareng gelas inuman pikeun pamilon awéwé. Kuring henteu terang naha kuring rada timburu ka babaturan kuring anu meunang hadiah kantong sabab nebak kuis dadakan atanapi janten MVP dina kompetisi. Tungtungna kuring mutuskeun dina haté kuring atoh kuring kudu meunang kantong. Tungtungna, kuring sareng tim kuring serius pisan nalika urang balap kalayan ngarepkeun kantong éta. Unggal presenter ngayakeun kuis kuring ngacungkeun leungeun, unggal aya acara ngumpul nyobaan jadi peserta aktif, tapi sigana mah can meunang tas. Kompetisi antar tim réngsé dina poé kadua sarta dina soréna aya agenda anu disebut "Dewan Syukur" dimana urang pamilon diarahkeun pikeun nuliskeun sagala ungkapan rasa sukur dina salembar kertas pikeun lajeng dikirimkeun ka panitia. Dinten réngsé nalika kuring ngagaduhan kantong impian kuring.


Kuring baheula patimu jeung salah sahiji  idola kuring dina bisnis nyaeta bapa hashim Djodjohadikusumo Geus biasa dina hiji pameran/acara lamun pihak anu ngaresmikeun eta acara oge pajabat. Boh Pajabat Daérah, Anggota Déwan, Mentri komo deui Présidén. April 2019 kuring miluan Pameran Seni Rupa. Di dinya, salian ti jadi pamilon, kuring ogé tanggung jawab pikeun dokuméntasi acara sareng publikasi média sosial. Acara dibuka ku lanceuk kandung Pak Prabowo Subianto, nyaéta Hashim Djojohadikusumo, pangusaha, dermawan jeung politikus. Anjeunna diiring ku istrina, Ibu Anie Hashim Djojohadikusumo sarta ogé sababaraha pejabat. Di antara para pajabat ieu mah ukur wawuh jeung beungeut Pak Roy Suryo (mantan Menteri Pemuda & Olahraga). Meureun teu loba nu nyaho, salain lulusan UGM, Pak Roy Suryo oge lulusan Institut Seni Indonesia Yogyakarta. Dimana pameran seni anu caket pisan sareng dunyana nalika anjeunna kuliah. nu akhirna malah kurimng tiasa diskusi santai pas aya pagelaran jeung pameran seni eta, nu akhirna oba mawa bongbolongan.


Sabab boga panyakit kulit nu teu cageur wae kalakah ngalobaan jeung nambah ngalegaan, urang ngawanikeun jang berangkat ka klinik. Isuk-isuk geus siap kari nungguan klinik buka. Geus waktuna buka urang ka jero tuluy nyokot antrian. Sabari nungguan antrian dipanggil, didinya sabenerna urang geus was-was jeung sieun, sieun panyakit ieu teh teu bisa dicageurkeun. Pas giliran urang dipanggil, tuluy urang diuk bari nyaritakeun ku naon mimitina bet bisa ka kitu. Saenggeus nyarita kitu jeung dipariksa ku dokter umum, ceuk dokter manehna teu sanggup, ieu mah kudu dibawa ka dokter klinik, dokter oge teu apal naon ngaran panyakitna. Urang didinya reuwas jeung tambah sieun, tungtungna urang balik deui bari jeung loba pikiran.


Indonesia kaasup nagara anu jalmina teu acan tiasa disiplin nangtung dina barisan atawa antre. Seeur jalmi anu teu sabaran jeung sangeunahna nyandak hak batur jeung teu ngahargaan aturan, hoyong gancang tapi ngarugikeun batur. Aya hiji bapa-bapa anu pikasebeleun pisan. Basa eta kondisina nuju panas jeung antrean keur panjang pisan, tapi manehna sabari teu ngarasa salah langsung motong barisan, lainna nangtung di barisan pang tukangna. Jalmi anu ningal kalakuan manehna langsung ambek sabari ngagorowokan eta bapa-bapa. Aya oge sababaraha jalmi anu moyokan yen bapana teu tiasa baris. Manehna langsung disuntrungkeun tina barisan eta lantaran teu daek ngantre, komo manehna sabari ngaroko di mana wae.


Pangalaman ngerakeun nalika urang nuju ospek jurusan. Waktu harita dititah ngumpulkeun gelas anu masing-masing geus dibéré ngaran, dikumpulkeun dina bunderan jeung dibagikeun bubur kacang hejo. Pikeun ngasingkeun waktos, tungtungna gelas dikumpulkeun heula sacara acak sareng bakal dipulangkeun ka anu gaduh nalika réngsé. Tapi teu acan kabagean sadayana, tetela gelasna kirang, kirang langkung aya tilu jalmi anu can kenging gelasna. Sugan babaturan kuring teu kabagean the pedah teu mawa gelas, padahal mah da kabeh ge mawa. Teras panitia naroskeun dimana gelas rerencangan kuring. Tétéla gelas anu dicekel ku kuring teh boga babaturan kuring.  Teras kuring mastikeun yén kuring nyandak gelas nu kuring. Panitia nganggap aya sababaraha pamilon anu henteu mawa gelas. Saatos kagiatan réngsé, kuring balik deui ka basecamp sareng nyadar yén gelas kuring masih aya dina kantong kuring. Isin nginget-nginget tapi untungna henteu seueur anu terang perkawis ieu.


Ayeuna bencana alam siga gempa bumi, banjir, jeung taneuh longsor beuki mindeng kajadian. Ku sabab kitu penting jang urang kanggo selalu siap nyanghareupan bencana eta. Persiapan anu bener bisa mantuan urang ngaminimalkeun resiko cedera jeung karuksakan kana harta benda. Ku sabab kitu hayu urang berusaha jang milu arahan ti pihak berwenang, nyiapkeun persediaan darurat siga dahareun, cai, obat-obatan, jeung peralatan medis sejenna, sarta nyaho rute evakuasi jeung tempat perlindungan anu deukeut. Salian eta, hayu urang oge kudu koordinasi jeung kulawarga, tatangga, jeung pihak berwenang satempat jang mastikeun kasalametan urang sarerea. Inget yen tindakan pencegahan nu sederhana bisa nyalametkeun nyawa urang jeung nyawa jelema nu aya disabudureun urang. Jadi hayu urang babarengan siap nyanghareupan bencana alam jeung ngajaga kasalametan urang sorangan oge batur nu aya disabudureun urang.


Lamun ngaprank teh ulah kaleuleuwihi, mere kejutan dina bentuk heureuy, atawa kejutan ka babaturan, sahabat, kulawarga nu keur ulang taun geus jadi kabiasaan komo deui di kalangan rumaja. Tapi aya aksi prank nu ujungna teh asup tanahan, asup ka rumah sakit, nepikeun ka maot. Siga kasus si Ferdian Palleka nu nga prank bencong, mere bungkusan nu padahal mah eusina teh sampah. Nepikeun ka teu narima, tuluy di bui. Ieu salah sahiji contona, pasti loba deui kasus di luar sana nu bisa wae nepikeun ka maot. Jadi mun rek ngaprank ulah kaleuleuwihi nu bisa nyieun batur ambek. Lantaran ngaprank teh pan jang nyieun kabungahan kalakah jadi neangan musuh.


Salah sahiji pentingna urang jang meli barang dina flassale nyaeta di menit ahir nu kudu aya strategi nah ieyu mangrupakeun cara kuring beh urang bisa menang barang nu di pikahiyong ker flassale 1.Dina 3 menit sateuacan flash sale, buka karanjang shopee anjeun, pariksa item nu Anjeun keur pilari. Tong hilap lebetkeun voucher pengiriman gratis sareng upami sayogi, anjeun ogé tiasa ngalebetkeun voucher cashback.
2. Dina menit panungtungan anjeun kudu sayaga sarta ngalacak waktos on cellphone Anjeun. Pas waktu nembongkeun 12.00 anjeun kudu pariksa kaluar geuwat sarta nempatkeun hiji urutan.
Ieu bener effortless, merlukeun panon seukeut tur speed ramo.. Ieu sababaraha item nu kuring diburu pikeun flash sales
nah eta tipsna, abdi oge teu salawasna meunang barang nu dipikahoyong, balik deui ka 'jodo' na sorangan sorangan.


Rasa isin sareng ragu diri mangrupikeun hal anu alami anu dirasakeun ku jalma nalika hitut di tempat umum. Ieu tiasa kajantenan ka saha wae iraha wae, tapi rasa era tiasa mangaruhan kualitas hirup sareng kapercayaan diri. Dina kaayaan sapertos kieu, jalma sering ngarasa dipaksa pikeun ngantepkeun era na ngawangun sareng mangaruhan interaksi sareng batur. Sanajan kitu, aya sabenerna sababaraha cara pikeun nungkulan era hitut di tempat umum. Kahiji, coba nungkulan kaera ku ngobrol sorangan jeung fokus kana pikiran positif. Kadua, coba pikir sacara realistis sareng sadar yen kaayaan ieu alami sareng kajadian ka sadayana. Anu pamungkas, coba ulah merhatikeun reaksi batur sarta tetep kalakuanana dina ragam santai tur sopan.


Sababaraha tahun katukang di indonesia ieu teh viral atawa terkenal ku nu ngarana prank, prank teh nyaeta ngajailan hereuy anu niat sabenerna nya keur ngahibur. Biasana jelema anu di prank reuwas teu sangka kusabab biasana jelema anu ngeprank teh maena rapih jadi teu kayahoan jadi jelema anu rek di prank teu sangka. Prank fungsi na nyakeur ngahibut tapi jelema anu rek ngaprank na kudu nyaho kondisi ulah ngaprank anu kaliwatan soalna lamun kitu lain ngahibur anu matak seseurian tapi bisa jadi malah jadi ribut pasea kusabab di rasa teu sopan komo lamun nepi ka asup ka ranah pribadi. Lamun ngaprank na nya heug wae tapi kudu nyaho batasan.


Prank jadi salah sahiji hal jail nu dilakukeun ka batur. Prank mimitina dipopulerkeun ku youtuber lewat konten-konten youtubena. Makin kadieu prank teh makin loba dilakonan ku youtuber nu tuluy diturutan ku masyarakat. Bentukna bisa rupa-rupa, aya nu ngan jail biasa, dugi ka jail nu mesti dirancang heula perencanaan na. Paling parah mah malah prank nu dilakukeun dugi ka ngabahayakeun nyawa. Teu saeutik oge prank ayeuna mah ngalibatkeun pihak-pihak jiga polisi, jeung sajabana. Mun prank na geus kaliwatan mah lain kalah jadi konten nu dipikaresep, tapi kalah dihujat ku masyarakat. Mantak ge urang kudu pinter-pinter nyaring hal-hal samodel kieu supaya bisa leuwih bijak dina ngalakukeun nana.


Harta karun teh loba pisan rupa rupa jeung jinis na, aya anu perhiasan, artefak atawa sagala paningggalan barang naon wae di jaman baheula. Harta karun bisa di sebut harta salian ti harta emas, berlian, intan perak jeung sagala atawa duit nyaeta sagalam paninggalan anu aya, paninggalan eta bisa boga harga nilai anu luhur meski lain ka asupka tegori barang berharga. Barang berharga teu ngan bisa di tingali dina bahan na tapi obe bisa di tingali tina waktu jeung nilai sejarahna anu di bogaa, misalna aya harta karun mangrupa pipa paranti cai anu teu kahaja di panggihan ku patugas anu keur ngagali taneuh rek ngajieun proyek. Pipa teh lain ka asup barang berharga beda jeung emas, tapi dina pipa eta aya nilai sejarahna anu ngajieun eta pipa mahal matakna bisa di kategorikeun harta karun. Tina pipa eta bisa di jadikeun obyek panalitian ku arkeolog anu bisa ngajadikeun  buti sejarah. Matak ku kitu na, para patugas anu ningali na reuwas manggihan ieu, tapi untung na langsung di laporkeun.


Dinten ieu abdi teu nyangka bakal meunang kabar anu kirang sae. Awalna aya nu nelepon ka nomer kuring, tapi lantaran nuju kuliah abdi teu sempet ngangkat eta telepon. Padahal eta telepon teh ti nini jeung eta janten telepon terakhir ti anjeunna. Sababaraha jam saatos nini nelepon aya kabar yen nini kacilakaan di jalan teras kedah dibawa ka rumah sakit. Lantaran masih keneh aya jadwal kuliah, abdi teu tiasa langsung angkat ka rumah sakit. Abdi datang ka rumah sakit pas kondisi nini tos ngantunkeun. Abdi langsung leuleus pas di jalan lantaran tos hariwang pisan ku kondisi nini sateuacan dugi di rumah sakit.


Isuk-isuk indung kuring nyieun hayam bakar, eta kadaharan teh karesep kuring pisan, utamana lamun didahar jeung cabe bikinan indung kurong, ngeunah pisan jeung teu aya nu bisa ngéléhkeun. Ayeuna, kusabab kuring resep pisan, kuring tuang seueur saos cabe nalika tuang sareng hayam bakar. Nalika kuring di sakola kuring ngarasa beuteung kuring ngagerem sareng kuring hoyong bérak. Lantaran geus teu tahan deui, waktu keur diajar kuring menta idin ka guru pikeun ka kamar cai. Nalika kuring di kamar cai kuring buru-buru, janten kuring teu tiasa pokus nalika kuring asup ka kamar mandi. Kuring asup ka kamar mandi pikeun guru, tapi kuring teu tahan deui jadi kuring terus buang cai. Saatos buang cai, kuring nyebarkeun sabun supados henteu bau. Nalika kuring muka panto, kuring reuwas manggihan yén aya guru ngantri rek ka kamar mandi. Guru teh heran naha kuring bisa aya di dinya, guruna oge langsung asup ka kamar mandi sabab manehna geus teu tahan kana kahayang pikeun indit ka kamar mandi, jeung untung guru teu nyarekan kuring.


Tasya ngarasa sedih pisan. Anjeunna ngarasa yen manehna geus ngecewakeun sobatna, Rani. Rani nyaeta sobat pangdeukeutna, sarta Tasya ngarasa nyaman babagi sagala rupa carita jeung Rani. Tapi kali ieu Tasya geus ngalakukeun hiji hal anu ngajadikeun Rani kecewa pisan. Tasya teu yakin naon anu geus dilakukeun ku Rani nu matak jadi bendu. Manehna nyaho yen Rani geus embung pisan ngobrol deui jeung manehna, nu matak manehna ngarasa sedih pisan. Tasya ngarasa salah jeung sadar yen manehna geus kaleungitan sobat karibna. Tasya menta hampura ka Rani, tapi Rani ngajauhan. Tasya teu nyaho kudu naon deui anu dilakukeun pikeun mulihkeun hubungan manehna jeung ngagugurkeun naon anu jadi kasalahanana. Manehna ngan bisa ngaharepkeun hiji poe, Rani bakal mere kasempetan ka manehna pikeun menta hampura sarta menerkeun hubungan sosobatanna.


Enya kuring kacida sieunna, sabab teu nyaho ajal geus datang jeung dicaritakeun kacida nyerina, sieun kuring masih keneh ngarasa kakurangan bekel nalika nyanghareupan ajal, maot teh nyata tur tangtu pikeun jalma anu hirup. Ieu ngan masalah waktu,
Kuring masih inget jeung bakal salawasna inget yen isuk-isuk kuring masih nelepon adina ti luar kota, silih tukeur seuri jeung carita tanpa aya tanda aya kajadian anu goréng dina poé éta, tapi soré adina ngalaman kacilakaan datang ka imah. gawe.
Teras sababaraha taun ti harita bapa maot di payuneun abdi, tangtos abdi leres-leres ngarasa kaleungitan jalma-jalma anu penting dina kahirupan abdi.Pikeun ngungkulan rasa kacau ieu, kuring nyobaan gabung ka klub hobi, ulin jeung babaturan baheula, lalajo pilem, musik, jeung kursus kaahlian, tapi tétéla éta teu bisa méré kuring rasa tenang.


Kuring kungsi ngalaman hiji kajadian nu kacida ngerakeun nalika kuring diondang ka nikahan. Harita kuring keur nuang mie hayam di acara kawinan lanceuk kuring. Janten, saatos ngantosan sababaraha menit, kuring tungtungna ngagaduhan mie, teras milih tempat anu pikaresepeun pikeun tuang. Teras kuring nyandak posisi diuk caket wadah inuman supados upami kuring haus, kuring tinggal nyandak. Janten, abdi tuang sareng adi kuring bari ngobrol. Saatos nyandak gigitan katilu irung kuring gatal sapertos kuring hoyong bersin tapi kuring keur nyerep mie oge, janten kuring bersin bari kaselek kusabab éta. Anu matak reuwas, nyaéta mie anu aya dina bahm kuring kaluar tapi ngalangkungan irung kuring. Kuring ngarasa nyeri dina tikoro jeung irung, tambah éra pisan sabab aya sababaraha tamu ondangan séjén anu nempo kajadian éta. Kuring langsung lumpat ka kamar mandi pikeun ngabersihkeun beungeut jeung irung, sarta sanggeus éta kuring pindah ka tempat sepi ambéh lamun kajadian kawas kieu deui teu katempo ku loba jalma.


Daging teh salah sahiji bahan dahareun anu babari pisan burukna. Daging nu disimpen dina suhu ruangan teh bisa leuwih tereh buruk sabab reaksi jeung mikroorganisme. Biasana daging buruk mah boga aroma nu bau pisan, mantak seueul kana angen. Warna na oge sok jadi cokelat semu ka hideung, lemakna sok jadi warna bodas ngadilen. Dicabak na oge sok bie pisan jiga geus teu ngabentuk keker. Daging mah kudu disimpen dina suhu dingin mun hayang awet teh. Di suhu ruangan mah bakal mempercepat pemburukan nana we. Mun daging geus buruk mah geus teu bisa pisan dikonsumsi, jadi kudu dipiceun sabab bisa jadi racun.


Abdi gaduh hiji jendolan anu aya dina leungeun, asalna mah jendolan na teh leutik pisan, tapi geus sababaraha taun ieu jendolan na beuki ngabadagan. Abdi teu apal eta teh naon, tapi pas diparios di dokter umum mah cenah eta teh sanes nanaon. Lantaran teu puas ku waleran ti dokter umum, abdi ngadatangan dokter anu sanes. Abdi reuwas lantaran manehna nyarios ieu teh tumor jinak. Abdi teu percaya bakal ngalaman ieu, biasana ngan ngadangu batur atawa ningal di tipi hungkul. Abdi langsung naros ka dokter naon anu kedah dilakukeun. Ceuk dokter lantaran ieu sanes tumor ganas janten tiasa diangkat ku operasi.


Tilu hal nu kudu dilakukeun mun urang divonis panyakit. Nu kahiji nyaeta berobat ka dokter jeung laksanakeun programna. Mun kudu berobat jalan, jalani nepi ka beres secara konsisten. Tong hilap konsumsi obatna ulah telat komo kaliwat. Nu kadua nyaeta coba pengobatan alternatif. Mun pengobatan ti dokter masih can aya karasa perubahan na, cobaan berobat ka alternatif supaya dibere produk obat tina herbal. Nu katilu nyaeta lobakeun olahraga jeung tong poho ngadoa menta kasembuhan ka Allah. Olahraga teh salian penting jang ngalawan panyakit, oge penting jang nambah semangat hirup. Tong hilap oge olahragana disasuaikeun jeung kamampuan awak, tong nepi ka maksakeun. Lakukeun we olahraga ringan.


Harita keur budak leutik keneh mindeng guyang di balong, urang jeung Dadan ngojay. Panya urang mah si balongna teh deet teu jero. Jadi pede weh guyang. Tapi pas geus nepi ka tempat balong eta, urang ngarasa ieu balong teh jero. Rada sieun soalna urang teu bisa ngojay, keur mah balongna sepi mun aya nanaon teh sieun euweuh nu nulungan. Mimitina mah ngojayna di sisi, masih oke teu kalelep. Tapi pas rada tengahan, urang teu bisa napak. Tuluy urang kukucibekan bari menta tolong sabari leungeun ka luhurkeun. Untungna teh si Dadan bisaeun ngojay, jadi urang ditarik ku si Dadan ka sisi. Sieuna teh aya arus tuluy ka bawa. Untungna teh salamet keneh.


Jalma sieun nyorangan sabab manusa sacara alami mah mahluk sosial anu butuh interaksi sosial jeung hubungan jeung jalma sejen. Ayana jalma lian masihan aranjeunna rasa kanyamanan sareng kaamanan sabab ngarasa ditangtayungan sareng henteu nyalira. Nalika batur ngarasa nyalira, aranjeunna tiasa terasing sareng teu aya dukungan ti batur. Sajaba ti eta, sieun keur nyalira oge bisa dipicu ku pangalaman kaliwat nyeri atawa kaayaan lingkungan teu aman. Contona, hiji jalma bisa ngalaman hiji kajadian pikasieuneun nalika maranehna keur nyorangan, atawa maranehna cicing di lingkungan teu aman. Sieun nyalira oge tiasa dipangaruhan ku kaayaan emosional jalma, sapertos kahariwang atanapi depresi. Kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun jalma langkung rentan kana kasieun sareng teu ngarareunah.


Ngadangu carita rerencangan abdi anu bade bunuh diri abdi reuwas pisan lantaran salila ieu abdi ningal manehna slaku jalmi anu bageur, cicingeun, jeung teu pernah ngalakukeun hal anu aneh-aneh. Abdi pansaran naon anu nyebabkeun manehna hoyong ngalakukeun hal eta. Pas leutik bapana kasar pisan jeung sok nyiksa mamah jeung adina unggal poe, ti kajadian eta, manehna tumuwuh janten jalmi anu sieun lamun patepang jeung jalmi anu sok sangeunahna ka batur. Pas kuliah oge manehna sok tara tiasa bobo, unggal peuting ceurik wae nepikeun manehna ngarasa sesek teu tiasa napas. Manehna oge kedah mineng nginum ubar lamun hoyong tiasa bobo anu bener.


Unggal poe, mun mangkat gawe, kuring ngaliwatan ka salah sahiji TPS (Tempat Pembuangan Sampah) nu aya di salah sahiji pasar. Geus bisa dipastikeun kuring kudu nutupan irung supaya teu ngambeu bauna sampah nu terus numpuk ti poe ka poe. Sakapeung mah sok hoream ngaliwat ka eta tempat teh, ngan kapaksa we da ngan eta hiji-hijina jalan nu nuju ka tempat gawe kuring. Kuring teu kuat ku jijikna ningali sampah nu numpuk bari digembrong ku laleur. Geus puguh bau na matak murel hayang utah. Teuing kunaon treuk nu sok ngangkut sampah teh geus sababaraha poe teu  datang wae ngangkut. Lila-lila sampah nu unggal poe terus dipiceun ku masyarakat teh numpuk na tepi ka nutupan jalan paragi liliwatan kendaraan. Para padagang geus mulai protes ka aparat satempat. Untungna kaayaan kitu teh teu lila. Heuleut sababaraha poe ka tukang, treuk nu sok ngangkut sampah datang. Puguh matak atoh sarerea.


Rasa kaduhung sabenerna bisa dicegah atawa bisa diminimalisir bisi kajadian di kahirupan kahareupna. Nu kahiji kudu apal naon nu dipikahayang, tujuan hirup anu jelas jeung kaukur teh jadi koncina. Nu kadua bisa ngaluangkeun waktu leuwih ka jelema nu dipikanyaah, bisa milih jang ka imah kolot atawa dulur pas poe libur atawa bisa ngobrol ngaliwatan telepon. Nu katilu ngahargaan kana waktu, sabab waktu teh berharga pisan, gunakeun waktu samaksimalna jang meunangkeun impian saacan kaduhung. Nu kaopat kudu dipertimbangkeun oge antara kagagalan jeung henteu wani nyobaan, maksimalkeun kabeh kesempetan nu aya ulah nepi kaduhung di kahirupan kahareupna sabab embung nyobaan. Nu kalima ulah hare-hare kana kasehatan, kudu ngaluangkeun waktu jang olahraga minimal saminggu sakali.


Mimitina si Jodi nyobaan maen slot diajak ku rerencangan na. Pas nyobi kahiji kalina si jodi langsung meunang jackpot. Manehna mikir judi online ieu tiasa janten sumber piduiteun anu gancang jeung langsung meunang gede. Bakating ku butuh duit ayeuna keneh, Jodi langsung nyoba maen slot deui. Manehna langsung masang angka anu badag , eta oge manehna make duit meunang nginjeum di rerencangan na. Dua tilu kali si Jodi eleh wae, duit sapuluh juta meunang nginjeum langsung lapur. Si Jodi bingung naha manehna teu meunang meunang wae, ditambih manehna kedah gera mulangkeun duit ti rerencangan na. Manehna kapaksa nginjeum deui ka nu sanes. Kitu we nepi ka manehna jadi kasohor si Jodi tukan judi loba hutang.


Humas kapanjanganna nyaeta hubungan masyarakat bagian ti organiasi anu hubunganna jeung masarakat. Biasana peran humas penting sabab nyebarkeun informasi ngeunaan hiji organisasi ngarah dipandang alus ku masarakat. Basa urang jadi Humas di organisasi jurusan, urang dibere tugas nyekelan media sosial. Sanajan urang gawena dina HP, tapi cara urang meunangkeun warta atawa informasi jang di sebarluaskeun teh urang kudu neangan jeung aktif lamun keur aya acara-acara komo deui nu pakuat-kaitna jeung jurusan. Proses ieu nu ceuk urang teu gampang, sabab kudu merlukeun tanaga jeung waktu komo deui sabari kuliah anu loba kasibukanana. Tapi sanajan kitu ge urang ngalakukeunna ku sumanget, nepikeun ka pas poean penghargaan, divisi humas juara kategori divisi nu paling aktif.


Di pasar mah sok loba tumpukan sampah nu geus overload. Tumpukan sampah na teh sok aya di mana-mana, di hareupeun lapak, di juru pasar, jeung di jalan-jalan. Komo dina blok sayuran mah, sampah sesebetan sesa sayuran teh diingkeun dina hareupeun lapak, nepi ka ngagunung jeung katincakan. Mun hareupeun lapak bungbuahan mah sok loba bungbuahan buruk nu ditambrukeun di hareupeun lapakna. Sok nepi ka ngagunung loba pisan. Mun keur hujan teh sok ripuh, jadi barecek jeung jariih katincakan. Malahan mah nepi ka baceceran ka sisi jalan nepi ka minuhan jalan. Salian eta, di juru pasar ge sok aya bak sampah anu sok pinuh pisan ku sampah.


Cara anu katujuh anu kedah urang laksanakeun nalika urang ngalaman gagal marake, nyaéta ngingetkeun pengendara sanés. Upami rem kendaraan urang gagal nalika anjeun nyetir di jalan anu cukup rame, teras cobian ngingetkeun supir sanés supados henteu ngabahayakeun jalma nu sanés ogé. Trikna nyaéta ngahurungkeun sinyal péngkolan atawa méré tanda ku nyoplokkeun sapotong lawon tina jandela tuluy dilambaikeun ka luar mobil. Lamun kapaksa ngadat, nabrak kana hal 'lemes' tur aman. Nyaéta, nalika kaayaan bener-bener genting atanapi anjeun teu gaduh pilihan sanés nalika rem gagal, milarian barang anu katingalina 'lemes' pikeun ngeureunkeun mobil. Hal 'lemes' bisa mangrupa pager kai, taneuh, keusik jeung sajabana.


Aya hal nu dipikasieun ku kuring lamun mamangkatan sorangan, nyaeta sieun aya nu nodong. Dina hiji waktu kuring jangjian jeung babaturan rek ngalongok guru kuring nu nuju teu damang. Anjeuna dirawat di salah sahiji rumah sakit. Kuring indit ti imah kira-kira wanci lohor. Ti imah, kuring dianteurkeun ku lanceuk kuring tepi ka sisi jalan raya. Barang tepi ka jalan, kabeneran aya angkot ngaliwat. Atuh kuring langsung naek kana angkot bari teu tatanya deui. Pikiran kuring ieu angkot ngaliwat ka lebah rumah sakit. Kira-kira geus tengah-tengah perjalanan, angkot belok kanan lain lempeng terus ka arah rumah sakit. Barang dititenan, kuring ngagebeg reuwas. Horeng kuring salah naek angkot. Atuh kuring buru-buru ngeureunkeun supir, langsung turun tina angkot bari teu poho mayar heula. Kuring langsung meuntas jalan rek megat deui angkot nu ngaliwat ka rumah sakit. Keur jongjon nungguan angkot nu teu daek wae jol, ti kajauhan aya hiji lalaki nu nungtun motor laju nyampeurkeun ka kuring. Kuring rada hariwang jeung taki-taki rek lumpat bisi nu nyampeurkeun teh jelema nu rek niat jahat, nodong ka kuring. Sanggeus deukeut, eta lalaki pok ngomong yen manehna beakeun bengsin. Ngumaha ka kuring sugan kuring haat mere duit ka manehna keur meuli bengsin saletereun wae mah sangkan manehna bisa balik. Kuring teu tega nolak da watir ningal kaayaana, ahirna kuring mere duit sacukupna keur manehna meuli bengsin. Dina jero hate kuring ngucap syukur Alhamdulillah, nyatana nu nyampeurkeun teh lain jelema jahat.


Abdi ngantunkeun ibu ka bidan sanés, waktos éta bidan teu aya. Sanggeus balik ti bidan, indung kuring katingali jempé. Jeung buru-buru ngajak kuring ka imah. Firasat abdi henteu saé. Hal-hal anu goréng ngeunaan haté ibu ngalipet dina uteuk kuring. Nalika kuring dugi ka bumi, ibu nyarios ka kuring. Ceuk bidan mah indung kuring keur kakandungan. REUNEUH!!!! Bidan 'ngarampa' beuteung ema nu badag. Abdi reuwas. 22 taun kuring hirup jadi anak tunggal, ujug-ujug kuring boga adi lanceukna?? Jarak mana nu sabenerna leuwih pantes jadi anak kuring?? (Rerencangan abdi anu nikah saatos lulus SMA, tos ngagandong budak). Diagnosis henteu langkung saé tibatan panyakit jantung mamah. Ceuk Bapa, "Hayu urang naroskeun ka Bibi." Saparantos Isya, pun bapa nyandak indung abdi kanggo mariksa ka bidan. Abdi henteu ngiringan.


Isuk-isuk basa adi abdi tos angkat ka sakola, manehna kalahkah uih deui ka imah lantaran era pedah calanana bolong. Bakating ku erana manehna embung ka sakola sababaraha poe padahal calanana geus dikaput ku mamah, tapi manehna tetep era lantaran anu ningal calanana bolong teh nyaeta  rerencanganna. Wayahna abdi kedah meserkeun deui calana anyar lantaran manehna sieun bisi bolong deui calanana lamun dikaput hungkul mah. Eta oge manehna kedah dipapaksa heula ku rerencanganna jeung dibejaan moal disengseurikeun deui ku rerencangan, tungtungna manehna hoyong ka sakola deui nganggo calana anyar anu dipangmeulikeun di pasar. Abdi ngabejaan manehna ulah nepikeun teu sakola deui ngan pedah calana bolong.


Tilu ciri pasangan nu salingkuh. Nu kahiji nyaeta nunjukeun sikap nu beda jeung sasarina. Misalna biasana mah sok ngobrol bareng jeung perhatian pisan, jol we jadi cuek atawa jadi sibuk pisan kana pagawean. Biasana parobahan sikapna ngadadak tanpa sebab. Nu kadua nyaeta jarang aya waktu di imah jeung kulawarga. Biasana sok ngaluangkeun waktu teh mun libur gawe, ngadadak jadi sok sibuk mun libur gawe ge. Mun aya waktu luang ge dipake sare atawa ngoprek hape, lain dipake jang ngobrol kulawarga. Nu katilu nyaeta sering ngabohong. Boa tina nganafkahan atawa tina iinditan. Biasana iinditan teh sok ngajakan, ieu mah jadi susulumputan tuluy ditanya teh ngabohong wae.


Tos sababaraha sasih ieu Dodi ngarasa nyeri dina panon na. Asalna manehna teu paduli, tapi beuki lila beuki nyeri pisan nepika nyeri ka hulu. Dodi maksakeun datang ka dokter soca, suga we manehna gaduh masalah dina paningalna. Tapi manehna bingung lantaran teu aya masalah dina paningalna. Manehna disarankeun datang ka rumah sakit supados discan make alat supados katingal panyakit anu aya dijero anu teu katingal ku panon. Dokter nyarios yen manehna gaduh kanker dina panon. Manehna teu nyangka panyakitna bakal parah kieu. Tungtungna manehna ngobrol jeung kulawargina jeung mutuskeun bakal diubaran make cara tradisional lantaran sieun dioperasi di rumah sakit.


Agoraphobia nyaeta sieun aya dina kaayaan teu biasa, ngerakeun, atawa teu bisa dihindarkeun. Seueur jalma nganggap yen agoraphobia aya hubunganana sareng kasieun sareng hoream ninggalkeun bumi. Padahal, agoraphobia nujul kana gangguan kahariwang. Eta mangrupikeun gangguan nalika parasaan sieun timbul sareng nyingkahan kaayaan atanapi tempat anu tiasa nyababkeun panik sareng ngajantenkeun anjeun teu nyaman. Jalma anu agorafobia mineng ngajauhan tempat umum atanapi rame sapertos kareta, beus, pameran, karnaval, sareng anu sanesna. Jalma anu karusuhan eta sok resep cicing di bumi nyalira atanapi sareng batur anu aranjeunna percanten. Jalma ngalaman gejala patali kahariwang jeung panik, nuturkeun pola kabiasaan pikeun nyingkahan, sarta nyieun zone aman sorangan dumasar kana alam sieun ngalaman.


Aya salah sahiji jalmi anu gagal mayar di aplkasi anu nawisan pay later. Pay later ieu mangrupakeun salah sahiji fitur supados urang tiasa balanja sanajan teu gaduh duit. Janten saha wae tiasa meuli barang ayeuna keneh tapi mayana isuk-isuk deui atawa biasana mah sasih hareupna. Tapi lamun urang teu tiasa mayar bakal didatangan ku tukang nagih duit tuluyu didatangan ka imahna lantaran sateuacan urang nginjeum duit kedah ngisi data heula kaasup data alamat urang. Aya hiji jalmi anu teu tiasa mayar teras didatangan ku nu nagih duit sabari diancem lamun manehna teu mayar bakal terus ditambihan bungana, nu awalna nginjeum dalapan ratus rebu, jadi kedah ngagentosan salapan ratus rebu.


Kadang lamun ningali batur utah, jalma oge ngarasa seueul spontan sarta hayang utah oge. Sanaos ieu ngan ukur reaksi kana bau anu goreng, kamungkinan yen awak ngagaduhan reaksi bawah sadar kana kaayaan sakurilingna. Faktor sejen nyaeta aya kamungkinan yen batur ngagaduhan burih sensitip. Sababaraha ahli ngajawab yen pangjurung pikeun utah bisa dikawasa ku ngadaharan katuangan jeung inuman nu tangtu sarta nyoba bersantai awak ngaliwatan engapan sarta semedi. Lamun hiji jalma ngarasa seueul, coba lalaunan meakeun inuman karbonat, ngalangkah kaluar pikeun meunangkeun hawa seger atawa ngaganggu diri ku kagiatan sejen. Hiji hal anu pasti, ulah gura-giru ngalakukeun olah raga atawa kagiatan, sabab sababaraha rupa kaayaan anu meryogikeun usaha bisa nimbulkeun seueul.


Don't judge a book by its cover. Eta papateh teh bener, urang ulah ninggali batur tina kulitna hungkul atawa nu katinggali ti luarna. Pedah urang geus ngarit jang maraban domba, harita teh kabeneran keur rek idul adha, urang jadi salah sahiji panitia marketingna. Tah geus ngarit, urang teh nganjang ka tempat creambath, da buuk asa geus teu mangrupa. Tapi urang ditahan ku petugas pas rek asup teh, lantaran meureun urang katinggalina teu kawas nu sejen. Kuduna mah ulah kitu petugas teh, kudu profesional. Padahal urang kadinya teh rek jadi pelanggan, lain rek menta-menta. Naon salahna mun urang datang kadinya? Nu penting mah urang mawa duit.


Di sakola, abdi sareng rerencangan dipasihan emam siang ku sakola. Biasana urang nyandak emameun di dapur teras di bawa ka kelas. Tuluy para murid nyandak emam nyalira kana piring sorangan-sorangan teras emam sasarengan di kelas. Pas tos beres emam, para murid kedah ngumbah piring jeung gelasna sorangan supdados tiasa dianggo deui isukna. Pas atos rengse ngumbah wadah, aya hiji rerencangan abdi anu nginum susu saatos emam, tapi teuing kumaha caritana manehna jol utah di juru kelas. Lantaran era, manehna langsung indit. Tapi teu lila aya rerencangan kuring anu sanes manggihan utah eta sabari geleuheun, manehna langsung ngomong ka barudak di kelas, nitah ngaberesihan eta utah.


Sakapeung mah mun nuju datang bulan teh sok teu paruguh rarasaan. Ieu geus poe kadua Rini datang bulan, kamari telat saminggu. Rarasaan teh sok hayang ambek-ambekan wae, tapi teu apal sababna pedah naon. Biasana mun aya babaturan nu ngomentar atawa ngajak heureuy ge sok asa jadi baperan pisan. Sok nganggap serius kana nanaon teh, hoyong na ngamuk we ka sasaha ge. Teu beunang kahulag saeutik, Rini sok tuluy ngajanggilek. Komo deui mun diajak ngobrol nu jalma nu teu nyambung mah, meuni geus hayang ngambek we rarasaan teh ngadangu sorana oge. Mantak, ayeuna mah mun keur datang bulan teh Rini sok ngerem we di kamar da sok hoream amprok jeung batur bisi kabawa jengkel.


Poe ayeuna teh abdi indit ka ondangan babaturan kuliah. Abdi inditna make baju nu saragaman jeung babaturan nu lain. Samemeh indit, abdi mastikeun bajuna geus rapi jeung tiungna teu nyengsol. Tuluy babaturan abdi nyampeur bari rusuh. Da saking ku rusuhna, nembe ngeuh pas asup gedung yen sandal abdi teh sisirangan. Nu hiji pantofel warna hideung glossy, nu hiji deuina pantofel warna cream. Jeung deuih nu hideung mah flat, eh nu creamna teh aya hakan. Mantak abdi teh asa rada teu ngeunaheun leumpang, singhoreng sisirangan sandal. Abdi meuni isin pisan harita. Untungna baju gamis abdi panjang, jadi bisa dipake nutupan sandal nu sisirangan.


Ulin ka imah babaturan, emang imahna teh geus lila tara dianjangan soalna manehna boga imah anyar. Jadi imah ieu teu ka urus, paling saminggu sakali kakara ninggali ka imah ieu. Harita pas diajak urang mah hayu-hayu wae, jeung hayang ninggali ongkoh imahna, da mindengna mah diajak ka imah nu anyarna. Pas mukakeun panto, urang kaget loba cucunguk, malah mah aya nu ngapung ngahampiri urang. Urang geuleuh nepikeun ka teu daek asup. Tungtungna mah urang nungguan di luar, nungguan manehna beberes heula ngusiran eta cucunguk. Ninggali hiji cucungukna oge geus gila, komo ieu loba, padahal eta teh masih di hiji rohangan, can ninggali rohangan nu sejen.


Basa kuliah eta teh masa masa dimana urang sok mindeng di carekan ku mama jeung bapak kusabab sok balik na peuting. Padahal urang balik peuting oge lain ku euweuh alesan atawa ngan ulin ulin hungkul urang balik peuting teh kusabab loba tugas tugas anu kudu di kerjakeun. Pernah basa urang jeur rieweuh rieweuh na ngajieun tugas kusabab geus waktu na di kumpulkeun urang nepi ka teu ningali waktu nyaho nyaho geus peuting weh, hararese rek balik oge da eweuh angkot na. Akhirna poe eta urang milih ngendong di imah babaturan urang anu deukeut jeung kampus. Urang nelepon ka imah ngomong lalaunan sangkan jelas ka kolot kunaon teu bisa balik sangkan ngarti kusabab urang sieun di carekan, tapi untung na kolot urang ngartikeun.


Demam panggung teh parasaan normal nu dirasakeun kabeh jalmi upami mimiti nyayogikeun hiji perkawis dihareupeun seueur jalmi. Demam panggung disebabkeun ku stres tur rasa hariwang teu tiasa minuhan ekspektasi batur. Hampir kabeh artis, penyanyi, atlit, jeung sajabana nu tos kakoncara nyarita upami manehna kantos ngarasakeun demam panggung. Conto upami demam panggung teh biasa dirasakeun nyaeta caritana Adele. Adele penyanyi nu tos kakoncara ge mineng keneh ngarasakeun nu ngarana demam panggung. Bahkan manehna kantos utah saking demam panggungna. Demam panggun sanes perkawis nu peryogi dihariwangkeun. Saluyu sareng jam terbang urang ngabiasakeun tampil dihareupeun loba jalmi perasaan ieu lila-lila teh pasti leungit.


Di imah kuring, kuring boga dua belas ucing, sadayana ti induk nu sarua. Sabenerna eta ucing the boga lanceuk kuring, tapi geus ngalobaan tur jadi beuki loba, sahingga urang sakulawarga mantuan ngurus jeung ngajagaan eta ucing. Ucing-ucing urang di tunta di buruan tukang, kabeneran imah urang boga palataran anu lumayan gede. Waktu éta kuring meunang pikeun mere kadaharan aranjeunna, tapi nalika kuring kakara muka panto kuring teu kahaja nincak tai ucing, sarta eta tai ucing the beunang kana jari kaki kuring. Jujur, harita kuring hayang ambek pisan, tapi kuring teu nyaho kudu ambek ka saha, jadi kuring ngan ukur bisa ngadumel jeung bari ngadumel teh bari mere dahareun. Sanggeus kitu kuring ngabersihkeun suku kuring dina keran anu aya di dinya, kuring ogé ninggalkeun sendal kuring di dinya kusabab kuring jijik ku eta tai ucing.


Hadiah atawa hibah atawa hadiah nyaeta mere duit, barang, jasa anu dilumangsungkeun tanpa kompensasi nanaon sakumaha dina kasus di dagang. Urang mere hadiah kudu ikhas teu meunang ngahareupkeun di balikeun deui. Lamun dina tradisi natalan, biasana umat nasrani mere atawa tukeran hadiah atawa kado keur jelema anu di pikayaah, hadiah biasana mangrupa sesuatu anu di pikahayang atawa barang anu di perlukeun. Ieu di lakukeun ku sabab kudu berbagi kasih jeung kabahagian.   Dina hubungan antar manusa, ngalakueun silih tukeur hadiah boga peran dina ningkatmeun kadeukeutan sosial. Jelema anu di bere kado barang kareseupna atawa barang anu ges lila di pikahayang pasti bakal reuwas jeung bungah pisan narimana.


Erna mah pernah sakali-kalina ngaliwat ka TPA Cipeundeuy, atawa nu leuwih katelah ku sebutan gedig. Mangkaning harita teh rek aya acara reunian di imah babaturan nana nu di Bandung. Erna indit sorangan make motor. Pas ngaliwat ka gedig teh harita teu make jas hujan, jadi bau sampahna napel dina jaket jeung bajuna. Keur kumpul teh Erna minder sorangan da ngarasakeun yen awakna bau pisan. Untungna Erna mawa salin baju, langsung we numpang mandi di imah babaturan nana. Geus kitu mah mending we Erna teu era teuing ngariung jeung babaturan na oge. Hadena we harita teh mawa baju salin, mun hentei mah jigana bakal era pisan.


Sababaraha kali kuring cicingeun nangkep asisten rumah tangga kuring nyiduh dina piring, gelas, mangkok sareng alat makan sanés. Sadar-sadar kuring make alat makan anu dicampur ciduh, anu jelas aya bakteri atawa kuman atawa mahluk leutik anu teu bisa katewak ku mata taranjang anu nempel dina piring jeung alat makan kuring. Lamun mahluk teu mawa panyakit bahaya mangka kuring untung. Tapi ayeuna nuju usum covid, tangtos tindakan ieu bahaya pikeun kaséhatan. Kuring tos ningali anggota rumah tangga kuring nyiduh dina mangkok tuangeun kuring sababaraha kali, tapi kuring henteu nyandak tindakan atanapi ngeureunkeun kuringna, naha? Ayeuna masalahna sanés pangaruh kana kaséhatan tapi anu utama nyaéta ART kuring ngagaduhan niat "goréng" pikeun kulawarga kuring sareng ieu kedah langsung dieureunkeun.


Harita pas keur cicing jeung dulur jauh, aranjeunna laliburan sadayana. Jadina urang dititah ngajagaan imah anjeunna. Imah nu sakieu legana, urang cicingna di lantai dua, da geus biasa mun mondok teh sok di lantai dua. Urang nungguan imah teh aya kana dua poean, pokona mah unggal sore jam 4 tan masih keneh caang, lampu-lampu kabeh ku urang sok dipareuman, soalna mun peuting sieun ka handapna. Komo deuih loba lukisan atawa patung-patung. Saenggeus lampu dihurungkeun, panto-panto oge dicekan da bisi can dikoncian. Geus kitu mah urang naek deui ka lantai dua, indit ka kamar bari dikoncian kamarna. Oge urang nyetel TV ngahaja digedean sorana ngameh teu kadenge bisi aya sora-sora nu sejen. TV teh ngagateng tuluy nepikeun ka subuh, meh urang ngarasa aya baturna.


Utah abdi karasa pait sareng warnana semu konéng. Kuring terang naon anu kuring utah nyaéta jus lambung, sanés eusi beuteung deui. Kuring nyoba-nyoba teu mikir 'hadoooh nyandung kaditu kadieu'. Masalahna kuring émut kana kecap-kecap dina tungtung buku 100 Alesan Pikeun Panik Ngeunaan Ngabogaan Orok, anu mangrupikeun jinis 'ulah hariwang, éta patut'. Kuring yakin éta leres. Kusabab mustahil jalma jaman ayeuna tiasa masangkeun poto orokna dina média sosial upami pernyataan éta henteu leres. Leres, leres? Teu karasa. Ieu mah sakadar utah kakandungan. Kudu aya unsur tiis dina ieu. Kuring ogé ménta punk rock pikeun dianteurkeun ka bidan deukeut imah kuring. Sareng bidan nyarios yén dugaan kuring henteu leres-leres salah. Kuring bray tiis + hormon kakandungan = utah incomparable. Kacida goréngna kuring utah, sanajan kuring dipariksa ku bidan, kuring nyuhunkeun waktos kaluar pikeun jackpot pikeun ka kamar mandi.


Pernikahan sapupu abdi teh digelar dinten ayeuna, kaping 20 Januari 2021. Digelarna nyaeta di bumi mempelai istri, sapupu abdi. Akad nikahna mulai ti jam salapan. Mun resepsi na mah mulai ti jam sapuluh, beres acara akad jeung serah tarima. Tah beres akad jam salapan, bakal aya sesi poto bersama kulawarga. Ti mimiti kulawarga mempela pameget, kulawarga mempelai istri, dugi ka saduduluran nana oge dipoto. Nikahan na teh nanggap kasenian Sisingaan. Kasenia sisingaan na mah dimulai ja dua beurang dugi ka beres. Jumlah sisingaan na aya sapuluh, unggal sisingaan ditaekan ku dulur jeung alo nu masing-masing hiji jatahna. Tamu ondangan nana teu eureun-eureun datang ti enjing dugi ka sonten.


Di gebug teh rasa na nyeri henteu ngan nyeri sacara fisik leuwih leuwih nyeri hate na. Di perlakukeun kasar komo ku nu jelema anu dekeut jeung urang rasana teh leuwih nyeri hate, urang asa teu di hargaan pisan jeug teu guna nepi ka maen leungeun kawas kitu. Lamun nunut keu ka panalitian, jelema anu boga sifat tempramen babari ambek jeung hampang leungeun bakal hese berubahna. Maneh na bakal tuluy kawas kitu lamun aya salah saeutik langsung ngambek na di gede gede keun, masalah leutik bisa jdi panjang sarta saeutik saeutik bakal pake lengeun. Kabiasaan kitu teh kacida goreng na lamun d tuluykeun bakal jadi toxic atawa racun dina hubungan. Ku matak kitu urang na anu kudu tegas nyokot kaputusan, urang kudu tega jeung kudu pisan ngambek ameh mere beja yen urang teu bisa jeung embung di perlakukeun kawas kitu.


Isin tina calana soek mangrupa pangalaman pisan teu nyaman, teu merenah, sarta ngerakeun pisan. Kumaha teu isin lamun calana urang soek sarta ngabalukarkeun sora kadenge ku jalma, urang langsung jadi puseur perhatian urang sarerea. Urang jadi era pisan sabab bagian awak urang anu sakuduna ditutupan ku calana ujug-ujug kakeunaan teu disangka-sangka. Teu antaparah deui mun ditempokeun ku jalma-jalma nu ningali kajadian ieu, urang bakal tambah era. Urang bakal leuwih era deui lamun calana soek di hareupeun jalma anu urang kenal, saperti babaturan, kulawarga, atawa nu leuwih parah, di hareupeun jalma nu dianggap leuwih luhur, saperti atasan atawa pajabat. Ngerakeun sabab calana anjeun ngadadak soek teu tiasa dihindari, tapi ngahindarkeun calana soek tiasa dilakukeun.


Reuwas pas nyaho hamil pasti, tapi kudu aya persiapan. Persiapan menuju kahamilan geus kudu dilakukeun saacan boga rencana jang hamil. Kitu oge pas dinyatakeun positif hamil, lengkah saenggeusna teh nyaeta ningkatkeun persiapan nu geus dilakukeun jeung beuki menerkeun gaya hirup. Kudu ngajalanan pola dahar nu bergizi saimbang sarta ngalobakeun konsumsi sumber protein, vitamin, jeung mineral. Batasi oge ngonsumsi kadaharan nu amis kaasup gula, madu jeung kadaharan nu kalorina gede nu bisa ningkatkeun resiko obesitas. Lamun beurat awak leuwih teuing, kudu dikendalikeun naek beuratna awak salila hamil. Sabalikna mun awakna ceking atawa status gizina kaasup dina kelompok underweight, kudu nambah beurat awak jeung massa otot ngameh awak siap ngadukung kahamilan.


Tilu dosa besar anu kudu dihindari sabab bakal hese diampuni. Nu kahiji nyaeta dosa syirik, menyekutukeun Allah SWT. Dosa syirik teh dosa nu paling besar jeung moal diampuni ku Gusti Allah SWT sabab sarua jeung ngaduakeun Allah SWT. Nu kadua nyaeta dosa doraka ka kolot. Ridho Allah teh aya dina ridho kolot, jadi mun hayang bagja dunia akherat teh kedah bakti ka nu jadi kolot. Nu katilu nyaeta ingkar atawa khianat. Dosa ieu teh mangrupakeun dosa besar nu tara karasa, misalna nyieun jangji ka batur tapi poho teu nepati janji. Tah ieu kaasup oge kana dosa ingkar atawa khianat. Mantak kudu kahade mun ngajanjian sesuatu teh.


Kuring ngarasa yén jamban unisex, anu ngan ukur dibatesan ku kubik sareng fasilitas kaca sareng tilelep, bakal ngajantenkeun pangguna awéwé fasilitas ieu langkung rentan ka pelecehan seksual?

Tapi upami fasilitas tilelep sareng kaca ditempatkeun sacara misah di luar sareng kamar wc dibatesan ku panto anu tiasa dikonci, dina pamanggih kuring, toilét unisex lumayan pikeun diterapkeun. Gumantung kana lokasi WC.
Upama wc ayana di wewengkon anu rame ku pengunjung, saperti di pasar tradisional, mall atawa bioskop, leuwih hade wcna dipisahkeun. Aya sababaraha hal anu bakal ngaganggu kanyamanan upami toilét nétral génder disayogikeun di dinya.

Pikeun tempat-tempat anu biasa datang sepi, sapertos taman, jamban nétral gender kalayan fasilitas anu kedah mastikeun kasalametan sareng kanyamanan tiasa disayogikeun.

Jujur, urang peryogi jamban nétral génder pikeun jalma anu genderna parantos robih ngalawan kahayangna. Ku kituna, opat jamban bisa dijieun, meureun?


Di dieu aya sababaraha tips pikeun megatkeun és lamun papanggih babaturan heubeul!
1. Nyambung sareng berinteraksi dina média sosial
Saméméh mutuskeun papanggih, éta mangrupakeun ide nu sae pikeun ngajaga hubungan alus jeung manéhna ngaliwatan média sosial. Anjeun tiasa ngirim pesen, ngawalon hal anu aranjeunna bagikeun dina akun pribadina, atanapi sapertos postinganna.
Kanyataanna, naon anjeunna unggah bisa jadi topik obrolan senang mun urang papanggih engké. Ieu nunjukkeun yén salila ieu anjeun masih merhatikeun manéhna sanajan geus lila teu papanggih. Ku cara éta, atmosfir tiasa rada haneut sareng anjeunna ngarasa nyaman sareng anjeun.
2. Nyingkahan pleasantries nu nyigeung
Patepang deui saatos lami tangtosna dipiharep tiasa maparin jalan pikeun ngahubungkeun tali silaturahmi anu tadina renggang. Ku alatan éta, ulah ngarusak moment ieu ku ngobrol ngeunaan hal-hal anu sénsitip sareng berpotensi nyigeung anjeunna.


Aya seueur cara pikeun ngaleungitkeun seueul anu anjeun tiasa laksanakeun, boh kalayan bantuan obat-obatan sareng perawatan mandiri di bumi. Léngkah ieu perlu dilakukeun pikeun ngungkulan pusing, teu ngarareunah dina dada, beuteung luhur, atawa tikoro, nepi ka rasa hayang utah lamun seueul. 1. Ngonsumsi inuman
Lamun ngarasa seueul, inuman cai geuwat. Anjeun tiasa nginum cai, cai jahé, tèh, atanapi cairan sanés anu tiasa ngajantenkeun beuteung anjeun langkung nyaman. Salaku tambahan, asupan cairan anu cukup ogé tiasa nyegah anjeun tina dehidrasi.
2. Konsumsi kadaharan anu gampang dicerna
Ngaleungitkeun seueul ogé tiasa dilakukeun ku cara ngadahar tuangeun anu gampang dicerna, sapertos cau, sangu, biskuit sareng bubur. Dahar katuangan ieu sakedik-sakedik tapi sering supados tiasa dicerna lalaunan.
3. Hindarkeun katuangan sareng inuman anu tangtu
Hindarkeun tuangeun anu digoréng, tuangeun lada, kopi, inuman lemes, atanapi tuangeun anu bau kuat dugi ka seueulna suda. Sakapeung, bau katuangan atanapi inuman anu tangtu ogé tiasa nyababkeun seueul atanapi langkung parah seueul.


Dinten ieu bakal janten dinten anu ngabageakeun kanggo abdi sareng rerencangan abdi anu sakedap deui bakal janten caroge abdi. Teu nyangka rerencangan abdi pas SD, teras patepang deui pas kuliah tapi jurusanna benten. Sasih kamari urang tos wisuda sasarengan. Pas tos wisuda kulawargi urang patepang kanggo ngobrolkeun niat arurang bade ngalajengkeun ka jenjang anu langkung serius. Persiapan nikah teu lami, ngan opat bulanan langsung nikah lantaran para sepuh urang gaduh prinsip nikah mah tong dihesekeun. Nikahan oge teu pati mewah tapi khyusu jeung cekap kanggo ngamuliakeun para semah. Tabungan anu tos dikumpulkeun ti kuliah keneh disimpen kanggo kahirupan urang duaan.


Salah sahiji cara nyegah sagala rupa panyakit teh nyaeta ku ngalakukeun pola hirup sehat. Hal ieu penting pisan jang kahirupan urang. Pola hirup sehat teh dilakukeun na kudu konsisten. Olahraga minimal tilu kali saminggu, lobakeun konsumsi buah jeung sayur, hindari tuangeun nu teu sehat jiga tuangeun cepat saji. Tah pola hirup sehat teh bisa nyegah sagala rupa panyakit. Dari pada urang ngubaran, mending nyegah ti samemehna. Pola hirup sehat ge bisa dilakukeun ku cara ngatur pola makan, ulah sagala teuing di gabres. Sabab kasehatan teh hal mahal nu teu bisa dibeuli make duit. Jadi, yuk ah terapkeun pola hirup sehat ti ayeuna, supaya bisa nyegah sagala rupa panyakit dina diri urang!


Lamun hiji hal anu diala ku loba nasib atawa tuah, Kuring geus pernah gotten eta. Tapi kuring boga carita saeutik ngeunaan hadiah Kuring geus narima pakarang jeung kapercayaan dina "hukum atraksi". Baheula taun 2021 tempat gawé kuring ngayakeun liburan bareng ka Kepulauan Seribu, tepatna di Pulo Tidung. Tétéla program lebaran ieu téh lain ngan saukur libur, salila 4 poé pinuh kuring jeung réréncangan (kurang leuwih 70 urang) dibéré kagiatan husus pikeun nguatkeun silaturahmi, istilah beungkeutan. Abdi sareng rerencangan dibentuk janten sababaraha kelompok teras ngiringan sababaraha pasanggiri anu témana kakompakan. Di sela-sela kompetisi, panitia sering masihan hadiah dadakan sareng kuis pikeun ngagentoskeun suasana.


Ieu kajadian ka kuring Rebo kamari. Kusabab seueur anu nyarios ieu mangrupikeun fenomena anu tiasa dijelaskeun sacara ilmiah, kuring henteu yakin yén kuring leres-leres tiasa ngajawab patarosan ieu. Panginten éta henteu pikasieuneun, tapi kuring hoyong ngabagi carita ieu. Carita dimimitian nalika Salasa wengi kuring ngalaman migrain anu luar biasa. Sanggeus nginum obat nyeri sirah nu biasa (kusabab obat migrain di warung geus béak), kuring saré kira-kira jam 21.00. Kusabab kuliah Rebo dimimitian jam 13.30, abdi tiasa istirahat langkung lami. Abdi hudang tabuh 05.00 kanggo sholat subuh teras sare deui sakitar jam 05.30 saatos ngobrol sakedap sareng rerencangan abdi. Lampu-lampu lorong di luar kamar kuring dipareuman, meureun ku pangeusi kos-kosan nu sejen sabab langit geus caang deui. Teras sare deui sareng ngimpen hiji hal anu teu émut, ngan dina tungtung impian kuring katingali aya anu nangtung dina mukenah bodas.


Nabung salami sataun, alhamdulillah ayeuna tiasa kapeser sapatu idaman. Abdi nabung salila kitu sabab teu unggal poe gaduh acisna, janten rada lami. Abdi ngidam pisan hoyong meser sapatu running. Alhamdulillah ayeuna kapeser pisan. Sapatuna hampang pisan, memang spesifikasina kangge running. Diangge na ge teu ribet, desainna simpel pisan, jeung warnana hideung bodas. Ah pokokna ceuk abdi mah keren pisan. Atos pisan basa abdi tiasa checkout dina shopee teh. Pas unboxing, beuh mantap sesuai ekspektasi pisan. Perasaan abdi bungah na kacida pisan. Akhirna tiasa oge meser barang nu diidam-idamkeun. Hate abdi asa berbunga-bunga, asa teu daek cicing awak teh nahan bungahna.


Abdi gaduh rerencangan anu dekeut pisan. Baheula mah urang mineng patepang hampir unggal poe. Tapi tos sababaraha sasih ieu abdi teu ningal manehna deui lantaran urang ngalih ka kota anu sanes janten teu aya seeur waktos kanggo papanggih sapertos baheula. Hiji peuting manehna jol nelepon kuring, asalna mah teu kaburu kaangkat ku abdi lantaran abdina tos bobo, tapi pas tabuh tilu subuh manehna jol nelepon deui, abdi reuwas aya urusan naon manehna nelepon abdi tengah peuting kieu. Manehna nyarita yen sabenerna peuting eta teh manehna gaduh rencana kanggo maehan dirina sorangan ku cara ngereut lengeun tapi manehna sieun bisi didatangan ku malaikat maut.


Kasedih mangrupikeun emosi anu umum dialaman ku sadaya jalma. Kasedih bisa timbul pikeun rupa-rupa alesan, salah sahijina perasaan sorangan. Kasedih anu kaalaman ku urang sangkan urang ngarasa hirup nyalira tiasa lumangsung kusabab urang henteu ngarasa teu gaduh batur anu caket sareng urang atawa ngarasa teu gaduh sasaha anu paduli ngeunaan kahirupan anu urang jalanan. Kasedih oge bisa timbul sabab ngarasa teu boga tujuan atawa kagiatan nu ngajadikeun hirup bermakna. Rasa kasedih anu berkepanjangan tiasa mangaruhan kualitas kahirupan hiji jalma bahkan tiasa nyababkeun masalah kasehatan mental sapertos depresi. Ku sabab eta, penting pikeun milari cara pikeun ngatur sareng ngungkulan kasedih anu urang karasa. Ieu bisa dilakukeun ku ngobrol jeung babaturan, kulawarga, atawa profesional, sarta manggihan kagiatan nu senang jeung mere harti pikeun kahirupan urang. Hayu urang sami-sami ngajaga kasehatan mental ku cara ngelola stress jeung seueru ngariung jeung ngobrol sareng sasama.


Lamun keur uulinan dina cai, kudu merhatikeun lingkungan sekitar, jeung deuih ulah nepi ka teu apal jerona cai. Hal-hal nu kudu diperhatikeun supaya teu tilelep teh nyaeta kahiji perhatikeun jerona cai, ulah nepi ka teu apal sabab bisa bahaya pisan. Nu kadua nyaeta make palampung awak supaya teu tilelep jeung teu kabentur kana benda keras nu aya di sakitaran. Nu katilu nyaeta mun tilelep, kudu perhatikeun barang di sakitar. Muntang kana barang nu kira-kira aman, jeung ulah panik. Mun geus aya puntangan mah pasti rada aman, ngan kade deuih ulah nepi ka muntangna ka salah barang, kudu bisa dipastikeun kuat.


Isuk-isuk keneh urang dianteurkeun ku indung bapak ka Asrama sabab rek ngamimitian kuliah. Urang dianteurkeun kana motor dibonceng ku bapak, sedengkeun mamah dibonceng ku mas Yono. Harita rada lumayan oge babawaan ti imah siga magic com, baju, jeung dahareun ngameh teu pati teuing jajan. Geus nepi ka asrama teu lila baralik deui urang ditinggalkeun, urang nganteurkeun ka handap bari nahan supaya teu ceurik. Tuluy urang naek ka kamar deui, rada ngahuleng sabab biasana di imah rame ayeuna mah jadi sepi euweuh batur. Meureunan lamun urang gering teh euweuh nu nguruskeun da jauh tisasaha. Tapi urang sedihna teu lila, sabab kaayaan kieu pernah dialaman oge ku urang pas urang pasantren keur SD.


Paturay tineung mangrupkeun hal anu biasa. Kaleungitan bisa kajadian ka saha wae. Aya sababaraha ngarah teu kudu kapapanjangan, kumaha wae ge kudu disanghareupan. Nu kahiji ceurik sabab paturay tineung mah hal anu wajar. Jadi wajar lamun ngarasa sedih pas kudu papisah jeung kaleungitan jelema nu dipikanyaah. Nu kadua kudu inget sanajan papisah tapi urang teu sorangan. Masih boga kulawarga atawa babaturan sejen. Nu katilu deukeut ka Allah ngameh ngarasa ikhlas nyanghareupan paturay tineung, ku deukeut jeung Allah bakal mampu ngaiklashkeun. Nu kaopat  Alihkeun pikiran ku ngalakukeun hal sejen, eusian sapopoe ku kagiatan nu rame. Ku cara eta, moal tutuluyan sedih. Pilih kagiatan anu dipikaresep, nu penting mah kagiata eta bisa nyieun bagja.


Sedih ditolak universitas tapi kahirupan kudu jalan tuluy. Bisa menta dukungan ti kulawarga, sabab kulawarga teh tempat nu kahiji jang ngaluarkeun sagala keluh kesah jeung oge nyurahkeun isi hate, sabab keur hayang nyokot hiji kaputusan kudu ngalibatkeun kulawarga jeung oge menta pendapatna. Kudu boga sikep nu optimis, gagal di dua jalur asup PTN lain berarti gagal oge dina kahirupan jeung kahareupna. Di luar oge loba jelema nu bisa sukses teu kuliah, sabab kasuksesan bisa ku rupa-rupa cara. Kudu nyiapkeun oge jang nyobaan selesksi ujian mandiri, sabab aya 30 persen nepikeun ka 40 persen kuota jalur mandiri nu geus disadiakeun ku kabeh paguron luhur nu mibogaan jalur eta.


Lamun meser susu dina kotak, lamun geus dibuka kedah geura diseepkeun, lamun dientepkeun biasana sok gancang basi. Abdi pernah basa dipasihan susu kotak ku rerencangan tuluy ku abdi panyedotna geus dicolokkeun, tapi saatos nginum sababaraha seseup abdi ngarasa seeul lantaran loba teuing dahar. Tuluy eta susu ku abdi diteundeun dina kulkas, sugan teh bakal tetep tiasa diinum deui, tapi pas isukna abdi nyobian epekteh rasa susuna geus haseum, jaba loba sireum di jerona, abdi langsung ngutahkeun deui susu anu geus diinum tadi. Hanjakal pisan, padahal abdi masih keneh hoyong nginum susu eta. Tapi rek kumaha deui, piraku nginum susu haseum.


Alesan jalma sieun jarum paling dasar nyaéta nyeri anu disababkeun nalika jarum nembus kulit sareng daging. Sajaba ti éta, sieun suntik ogé bisa disababkeun ku trauma, contona trauma nalika disuntik ku dokter salaku budak leutik. Nalika disuntik, dokter moal tiasa ngagentos sareng lalaunan nyababkeun nyeri. Hasilna, hiji jalma jadi trauma atawa sieun suntik kana dewasa. Samentara éta, fobia suntik tiasa disababkeun ku sababaraha hal, sanaos panyabab pastina henteu acan dipikanyaho. Panaliti yakin yén jalma anu gaduh phobia jarum disababkeun ku turunan. Hartina, kamungkinan jalma kalawan phobia teu ukur jalma sorangan. Bisa jadi aya baraya anu sarua fobia ka jarum suntik.


cicingeun kuring keuheul ku sikep ema..sabab rumasa kuring geus gede jeung bisa tanggung jawab...akhirna ulang taun kuring datang..jaman harita hayang bebas...teu nyangka. soal ngarayakeun jeung ema jeung kulawarga... gantina mah teu aya nu istimewa... kuring oge indit sorangan jeung kabogoh.. nu tangtu indung kuring teu resep... sanggeus dahar beurang ibu tungtungna nelepon jeung nanya iraha manehna balik ka imah na naha manehna teu acan sumping ka imah ... kesel kuring balik ka imah ... mun kuring nepi ka imah ... imah sepi pisan ... Kuring ambek sabab imah jadi sepi ... tapi eta Tétéla sanggeus kuring mukakeun panto.. ibu nangtung pikeun ngabagéakeun kuring mawa jajan.. n aya sababaraha babaturan deukeut kuring di dinya ... malah sadinten ibu masak kadaharan favorit abdi.. kalayan bantuan abdi babaturan ibu mesen kueh n ngumpulkeun babaturan kuring ... n nanya kabogoh kuring (anu anjeunna teu resep) pikeun ngaganggu kuring ... kuring resep pisan ... n ieu terus sidik dina haté kuring ...


Jalma era mun dicaritakeun bau goreng sabab bau awak biasana dianggap indikasi kurangna perhatian kana kabersihan diri. Bau awak anu teu pikaresepeun tiasa mangaruhan kumaha jalma sejen ningali atanapi berinteraksi sareng urang. Ieu bisa nyieun jalma ngarasa teu aman tur era. Bau awak anu teu pikaresepeun tiasa mangaruhan kumaha persepsi batur ka urang sareng tiasa ngirangan kapercayaan diri. Ku alatan eta, penting pisan pikeun nengetan kabersihan pribadi sareng ngajaga bau awak anu sae. Dina sababaraha budaya, bau awak tiasa janten masalah sosial sareng tiasa mangaruhan kumaha batur ngubaran urang. Ku alatan eta, loba jalma nyoba ngajaga kabersihan jeung ngahindarkeun bau awak sangkan teu ngarasa isin atawa teu mangaruhan citra maranehanana dina panon batur.


Perlakuan pikeun ngubaran agoraphobia tujuanana pikeun ngagentos kasieun sareng panik, oge ngajarkeun pasien kumaha ngalaksanakeun kadali diri anu hade nalika mikirkeun atanapi nyanghareupan kaayaan anu takwa. Aya sababaraha cara pangubaran anu tiasa dilakukeun. Kahiji, psikoterapi, konseling sareng psikolog sareng psikiater tiasa ngabantosan pasien nungkulan kasieunana. Kadua, ubar-ubaran kimia dianggo pikeun ngubaran keluhan sareng gejala anu timbul nalika pasien ngalaman agoraphobia. Inget, salawasna turutan saran pikeun pamakean ubar nu geus diresepkeun ku dokter. Entong eureun nyandak atanapi ngarobih dosis obat tanpa konsultasi heula ka dokter anjeun. Katilu, program bantosan nyalira, program ieu boga tujuan pikeun ngabantosan pasien ngadalikeun responna pikeun panik atanapi setres.


Karya desain grafis anu dijieun jeung dipikirkeun lila teh kalakah dijiplak ku batur, manehna ngagunakeun desain grafis urang jeung ngaklaim mun desain eta teh hasil kreativitasna. Padahal tina bentuk, warna, jeung tema oge eta mah bener-bener hasil karya urang, bahkan manehna mah teu usaha jang ngarobahna saeutik-eutik acan, emang eta mah ngajiplak sautuhna. Matakan pas nyaho eta, urang ceurik lantaran teu nyangka babaturan ngalakukeun nu kitu. Padahal ieu teh tugas kuliah jeung aya peunteun. Nu dilebarkeun teh manehna ngaklaim saolah-olah meunang nyieun sorangan, jeung dosen oge babaturan leuwih percaya ka manehna tibatan urang nu nyieun aslina. Padahal sanajan manehna unggul tina penguasaan materi, tapi tina kreativitas mah urang teu eleh.


Hal-hal dasar anu kudu disiapkeun dina ngahadapi terjadina bencana. Nu kahiji nyaeta ulah panik, kendalikeun diri jeung emosi sorangan. Mun panik mah bakal hese fokus jeung mikir logis, mantak jauhkeun tina perasaan panik. Nu kadua nyaeta salametkeun diri sorangan, nembe nyalametkeun batur. Hal ieu teh tujuanna supaya teu loba makan korban jiwa. Nu katilu nyaeta peka jeung amati lingkungan sakitar, teangan jalur evakuasi nu memadai. Mun kajadian bencana alam teh kudu sigap milarian jalan kaluar atawa jalur evakuasi. Nu terakhir nyaeta bekelan diri ku alat-alat kaselamatan jeung bekel pengetahuan pertolongan pertama. Hal ieu supaya ngajaga kasigapan akan hal penting mun terjadi bencana alam.


Tos lami teu ka Cianjur, pas nuju cuti gawe, lanceuk abdi diajakan jalan-jalan ka Cianjur ku misan sareng uwa. Ti enjing keneh tos mangkat, jam sapuluha tos dugi ka Cianjur. Nepi di Cianjur langsung jalan-jalan di sabudereun komplek, teu nyangka yen siang-siangna bakal aya lini. Linina oge badag pisan, kopi nepikeun bahe, poto dina tembok oge ragrag jeung peupeus. Untungna sadaya dulur abdi anu aya di Cianjur langsung buru-buru ngamankeun diri ka tengah lapang. Sieun bisi aya lini susulan, lanceuk abdi jeung dulur sadayana langsung balik deui ka Bandung. Seeur jalmi anu teu wani asup ka imah lantaran sieun bisi aya lini deui.


Tilu tips supaya urang bisa amprok jeung babaturan nu jauh. Nu kahiji nyaeta tangtukeun jadwal ketemuan tapi si bulan kaanggalannana, supaya bisa ngatur jadwal dina sela-sela kasibukan masing-masing. Nu kadua nyaeta tangtukeun tempat ketemuan na nu teu jah teuing di antara tempat tinggal. Tong nepi ka aya babaturan nu jauh pisan ti tempat ketemuanna, sabab karunya bisi ngaganggu kana waktu jeung kasehatan nana. Nu katilu, usahakeun amprok na di tempat wisata alam nu seger supaya bisa nikmati pamandangan bari ngobrol saputar pagawean jeung ngobrol sosonoan ngabahas jaman sakola keneh baheula. Usahakeun hape masing-masing simpen heula, supaya ngobrol na leuwih berkesan.


Sieun meunangkeun efek samping mangrupakeun hal nu dirasakeun pas rek disuntik. Sababaraha jenis vaksin atawa obat nu disuntikkeun bisa nyebabkeun efek samping tertentu ka sababaraha jelema. Sababaraha efek samping umum siga demam, nyeri hulu, atawa nyeri di tempat suntikan, sanajan efek samping nu serius jarang pisan kajadian. Tapi penting jang diinget lamun mangpaat tina suntikan jauh leuwih gede tibatan resiko efek samping nu bisa wae kajadian. Vaksin jeung obat nu disuntikkeun tujuanna jang ngalindungi awak tina panyakit atawa ngobatan panyakit nu geus aya. Lamun ngarasa hariwang ngeunaan efek samping, alusna tanyakeuh heula ka dokter atawa petugas medis ngeunaan naon nu bisa dilakukeun jang ngurangan resiko efek samping eta.


Mun keur sorangan di imah teh sok rada sieun jeung keueung rarasaan teh. Peuting ayeuna abdi sorangan di imah sabab kolot nuju kunjungan kulawarga ka Jawa. Jam sapuluh peuting teh abdi tuluy nutup warung we jeung persiapan sare. Hujan ngaririncig bari angin ngagelebus gede. Mantak narangtung bulu hiris. Pas keur gogoleran rek sare, loba kadenge sora kekeletrekan ti luar. Abdi ngaregepkeun heula bisi aya jalma nu rek maling. Geus lila, sorana makin ngagedean jeung sering. Abdi panasaran tapi sieun, akhirna mah ku abdi di toong ka luar, teu aya nanaon. Abdi sieun na mah bisi aya jalmi nu rek maling.


Momen pangalusna kuring lumangsung nalika kuring jeung 2 babaturan séjén mimiti kelas 9 SMP, waktu éta urang sadar yen 2 taun saméméhna urang can pernah diajar bener alatan salah kabiasaan urang. Kusabab kitu urang sieun pisan mun teu lulus waktu harita urang ngan ukur sababaraha bulan diajar nepi ka UN dilaksanakeun, tapi kumargi berusaha wae etateh mereunan salah sahiji pangalaman nu merenah sampe ayeuna nyaeta ker berusaha pasti aya jalan hehehe. Kira-kira 5 sasih urang nyelapkeun deui palajaran anu katinggaleun di kelas 7&8 kana uteuk, anu waktos harita ampir sami sareng sabungkus jajanan Lay anu hawana langkung seueur tibatan kentang, urang tiluan diajar rajin sapertos kuli walirang. di kawah ijen.kira-kira 5 sasih supados otak urang tiasa ngerjakeun soal try out sareng soal UAS.


Dina ajaran Islam, mun keur boga rarasaan ambek atawa jengkel kana suatu hal, tong nepi ka dikedalkeun eta kajengkel teh. Sabisa mungkin sing sabar dina ngahadapi rasa jengkel, sing tabah dina ngahadapi sagala cobaan. Sabab biasana kajengkel jeung kasedih teh datang sabab aya dosa urang nu teu karasa. Tah kasedih jeung kajengkel eta teh jadi cara nu ngaluruhkeun dosa manusa. Samestina sagala cobaan teh datang sabab jang nguji kasabaran, ulah nepi ka jengkelan. Cobi kudu diajar deui ngalenyepan rasa sabar nahan ambek teh, supaya bisa hirup tenang. Sabab kaputusan nu dicokot keur ngambek mah moal mantak bener ka hareup na ge. Yuk urang leuwih sabar deui dina ngatur emosi!


Liburan akhir taun kamari, kuring liburan ka imah nini di kampung. Kuring resep pisan lamun liburan ka bumi nini teh, hawana masih seger janten karasa raos kana awakna. Peutingna aki teh ngajak kuring jeung dulur-dulur sejenna ka pasar peuting, urang loba ulin jeung meuli loba jajanan. Pulang ti pasar peuting, urang pendak jeung RT didinya. Kuring reuwas pisan, di tukangeun RT aya kalangkang hideung molotot ka kuring. Sieun pisan, kuring nangkeup suku aki meni pageuh, teras aki bari ngusapan leungeun kuring. Ti harita, unggal liburan ka imah nini mah sok sieun panggih jeung RT, da lolobana mah ngan ulin ka imah.


Salah sahiji panyabab gagalna presentasi nyaéta gugup atanapi sieun panggung. Panalungtik komunikasi Michael Beatty (1988) geus ngayakeun panalungtikan ngeunaan kahariwang siswa nalika nyarita di hareupeun umum. Anjeunna mendakan lima faktor penting anu nyababkeun kahariwang atanapi sieun panggung, nyaéta: 1) hal anyar. Kaayaan anyar sareng béda ngajantenkeun urang gugup. Upami anjeun parantos gaduh pangalaman nyarios umum, maka kahariwang sapertos kitu bakal ngirangan. 2) kaayaan sieun. Upami anjeun ngaraos yén jalma sanés mangrupikeun paguneman anu langkung saé, maka kahariwang anjeun bakal ningkat. 3) Kasadaran. Upami anjeun ngaraos janten pusat perhatian, sapertos anu anjeun laksanakeun dina nyarios umum, maka kahariwang bakal ningkat. 4) Bédana. Upami anjeun ngarasa yén panongton anu anjeun urus gaduh sakedik anu sami sareng anjeun, maka kahariwang anjeun bakal ningkat.5) Pangalaman baheula. Upami anjeun parantos ngalaman kasieun panggung, teras aya kacenderungan ngembangkeun kahariwang nalika nyarios ka umum. Pangalaman positip sareng nyarios umum bakal ngirangan kahariwang anjeun.


margi abdi mah sakadar jijik, padahal nyiduh di tempat umum mah ciduh sorangan. Biasana mah nyiduh di tempat nu rada sepi, nutupan heula, biasana mun rek nyiduh mah menta ijin ka satpam (mun aya heheheh), ngomong kieu "Amittt" hartina permisi dina bahasa Indonesia. Biasana mah nyiduh ka kamar mandi/WC (tangtu), mun keur macet di luar imah mah nyiduh gigireun tangkal atawa taman, tapi jarang nu kitu mah, leuwih hade ulah nyiduh di tempat umum. Diajar nahan ciduh anjeun di publik lamun bisa pak namah pasti engke ka geuleuheun ka jalma anu sejen deui jeung jorok pisan. kudu mere tenggang rasa ka batur.


Antrian di tempat kawinan oge mindeng disorobot, alesanna manehna pihak kulawargana atawa sodarana. Padahal tamu oge diondang kadinya, ulah ngarasa sabab boga iketan deukeut jeung panganten tuluy sakahayangna paripolahna teh. Basa ngantri di dimsum oge, urang nu geus ngantri tatadi tuluy disorobot, manehna ngomong "Ibu tiheula nya, soalna ibu dulurna panganten". Ku urang langsung ditembalan "Teu bisa kitu bu, rek ibu dulurna ge mun ngantri nya kudu ngantri". Paling parah deui si ibuna ngomong "Emang maneh sahana panganten? Ngan cuma babaturan pan?". "Lamun emang babaturan, rek naon emangna bu?" Urang ngajawab bari nasteung. Nu kieu contoh jelema nu hayang diheulakeun saolah-olah manehna penting pisan ari batur henteu.


Lantaran abdi tos asup ka semester ahir di kuliahan, seeur rerencangan abdi nu tos lulus teras wisuda. Abdi kuliahna sataun dihandapeun rerencangan kuring, matak teu heran lamun maranehna tos pada lulus sedengkeun kuring masih keneh kuliah. Teu sakedik rerencangan kuring anu ngondang pikeun datang ka wisuda manehna. Abdi atoh wae, lantaran tiasa ngucapkeun salamet jeung masihan hadiah. Aya hiji deui alesan naha kuring resep datang ka wisuda, lantaran kuring tiasa ningal deui rerencangan kuring anu tos lami pisan teu patepang. Komo ayeuna mah geus gararde, seeur pisan parobahan anu aya di rerencangan kuring. Kuring sok ningal rerencangan SD, SMP nepi ka SMA di wisudaan.


Wanci tos nyanghareup ka Kulon, nalika Wetan geus euweuh harepan ngabagéakeun poé.
  Di hiji pondok heubeul, peuting téh eerily jempé. Bari hurung lampu nyingraykeun gelap. Indung jempé bari ngajait calana jero. Panon manja indung kuring ngabirigidig jiga batu di sisi walungan.
"Naha calana jerona robek, ema karek meuli dua poé ka tukang panén kemiri"?
Indung nanya dina tiiseun hirup miharep bisa nutup solat lalawora.
"Kuring ulin jeung babaturan kuring luncat tina luhureun tangkal jambu, nepi ka calana jero nu anyar sobek, tapi teu kahaja." Lajeng jawaban kuring ngan sakedapan jempé saolah-olah miéling pupusna pahlawan. "Tos rengse".. nganti calana nu soek ku kuring basa harita.


Kajadian anu paling pikasediheun nyaéta nalika aya kajadian
Tah jiga kieu, di daerah kuring aya acara pengajian jeung tahlil. Tahlil teh ibarat jalma anu maot bari solat babarengan. Tah kabeneran aya acara "dzikir" di tatangga sabeulah jeung kabeneran oge lanceukna anu ngayakeun acara ieu maot sawatara waktu ka tukang. Jeung ngajak kuring atas nama indung kuring. Manusa pasti ngalaman poho, kuring ngan nempatkeun uleman tanpa maca eta (meureun kuring geus nyaho program, jadi ngan nempatkeun uleman).
Geus waktuna ngamimitian acara tapi can aya nu datang, mun kuring datang urang sasalaman heula jeung tuan-tuan nu keur tugas. Saatos sasalaman spontan, panonna neuteup ka kuring sareng sababaraha detik aya anu nyauran nami kuring. Nalika kuring nelepon posisi kuring, kuring rék diuk turun (anu disebut ibu). Awéwé-awéwé ieu ngajelaskeun yén acara ieu kanggo awéwé Muslim, janten kuring kaget. Teu kungsi lila kuring cicing di dinya. isin pisan, hapunten, dimana acarana sareng anu nerangkeun tatangga sabeulah, kabeneran para undangan teu acan sumping.
Sareng sababaraha dinten deui bakal aya acara deui di bumi ibu-ibu anu ngajelaskeun ieu, sareng kuring gaduh firasat yén kuring bakal diondang deui kusabab 40 dinten acara tahlil ibu. Aslii bakal leuwih éra engké.


Mun nuju emam teh, komo mun nuju emam babarengan mah kudu ngajaga adab pisan. Ulah nepi ka ngalakukeun hal nu teu sopan atawa mantak teu ngeunah ka batur. Misalna sok aya nu hitut keur emam teh. Tah hal ieu teh pasti ngaganggu pisan ka batur jeung bakal mikageuleuh oge kana hal eta. Salian eta, oge sok aya nu dahana bari ceplak. Tah ieu teh dianggap teu sopan jeung dianggap menjijikan pisan ku sabagean besar jalma. Mantak, mun botram teh kudu pisan sagala diperhatikeun, ulah nepi ka ngarugikeun diri sorangan komo batur mah. Mantaka, yuk urang leuwih pahami jeung terapkeun adab dina kahirupan sapopoe, utamana dina keur dahar!


Imah nini kuring di kampung masih keneh digolongkeun salaku imah anu heubeul jeung make bilik kayu keneh. Jujur, kuring sieun pisan ka kamar mandi, sabab kamar mandi di imah nini aya di luar imah. Tapi peuting éta kuring bener-bener hayang pipis, jadi kasieun ngadadak leungit. Réngsé pipis teh, ujug-ujug aya kalangkang hideung gedé deukeut kamar mandi, kuring beuki sieun. Kuring teu nyaho naon éta, sarta kuring langsung lumpat ka imah. Sieun pisan, peuting éta kuring teu bisa saré sabab keur mikiran kalangkang hideung gedé nu katempo tadi. Saprak harita kuring teu hayang ka kamar mandi nini sorangan, kuring kudu dibaturan ku adi atawa dulur nu sejen karek jadi teu sieun.


Joni geus lila hayang cocooan. Manehna mineng ningali cocooan ieu di toko, tapi hanjakal hargana mahal teuing pikeun duit bekel anu manehna boga. Ku kituna, basa ngadenge aya pasar malam di kampungna, Joni langsung indit ngajugjug eta tempat. Manehna miharep meunang hadiah cocoan anu dipikahayang di dinya. Sanepina di pasar malam, Joni langsung ka buruan stand. Manehna milih kaulinan anu manehna resep sareng ngusahakaeun pisan sangkan meunang hadiahna. Teu lila, Joni bisa meunang tina kaulinan nu manehna pilih sarta meunang hadiah cocoan anu dipikahayang. Manehna bagja pisan terus langsung mawa cocooanna ka imahna gancang-gancang. Sabot nepi ka imah, Joni langsung nembongkeun cocooanna ka indungna. Indung Joni oge bungah ningali anakna bisa meunang hadiah anu dipikahoyong. Poe eta jadi pangalaman anu paling ngabingahkeun pikeun manehna.


Jaman kuring keur SMP, kuring meunang naek motor jeung indung kuring, tapi ku bapa kuring teu diidinan sabab ceuk bapa kuring teu cukup umur jeung teu boga SIM. Cenah mah bakal kacilakaan lamun teu boga SIM dina motor mah. Padahal mah kuring teh geus bisa jeung lancar naek motor. Malah ampir unggal poe kuring sok naek motor babaturan kuring jeung babaturan kuring, tapi bapa kuring teu nyaho eta. Sakali-kali kuring naek motor ka jalan gede rek ngemil inuman, nepi ka imah bapa kuring geus nungguan kuring di hareupeun imah, jeung bapa kuring nyarekan kuring anu gagabah naek motor. Ku sabab sieun dicacag deui, ti harita kuring sok make motor lamun bapa teu aya di imah atawa lamun bapa keur sare.


Geus lila payung urang leungit, ayeuna keur usum hujan. Mun balik gawe urang sok huhujanan kusabab eweh payung, padahal urang teh karek meuli payung kamari. Diunggal sudut imah geus di teangan tapi eweh nepika kolong-kolong lomari jeung kasur angger eweh, terus urang nanya ka bapak jeung mamah sugan kitu nempo payung anyar urang anu warna na teh beureum. Eta urang meuli di pabrik hargana lima puluh rebu lumayan, tapi geus saminggu payungna teu ka panggih. Si bapak jeung si mamah ge teu nyahoeun, nya engges pas balik gawe urang meuli payung deui nu harga jeung modelna sarua tapi beda warna. Ayeuna mah urang meuki warna hejo ngora, pas nepi imah urang nyesehan. Pas rek nyampaikeun baju di gigireun imah, urang nempo payung beureum ngagantung di paku gigireun panto tukang jeung pagigir-gigir keung nyiru. Urang langsung nyokot eta payung bari nembongkeun ka si bapak jeung si mamah, urang atoh pisan jadi boga payung dua tapi ceunah ceuk si mamah teh urang lenggotan kanu barang.


Nyiduh mangrupikeun kabiasaan anu sering dilakukeun ku manusa. Nyiduh nyaéta kagiatan miceun hiji hal anu ngaganggu organ-organ sungut, utamana indra rasa. Lamun dititénan, urang bisa manggihan yén sababaraha urang nyiduh kalayan wirahma teratur, sarta aya ogé jalma anu nyiduh kalayan wirahma henteu teratur. 1. Nyiduh ulah ditembongkeun ka batur, utamana di hareupeun jalma nu diajak ngobrol. Trikna nyaéta ngahurungkeun beungeut anjeun sareng nutupan nalika anjeun nyiduh ku panangan anjeun.
2. Nyiduh kudu di tempat anu luyu jeung beradab, ulah di tengah-tengah tempat umum sumawona di tempat ibadah. Carana tiasa milarian wc atanapi anu sanésna supados henteu katingali ku batur.
3. Nyiduh kedah dilakukeun tanpa disada. Sakapeung urang tiasa mendakan jalma anu nyiduh ku cara ngirining supados jalma-jalma anu aya di sakurilingna ngadangu sareng ngarasa jijik ku sorana. Ieu biasana lumangsung utamana nalika nyiduh dibarengan ku ngumpulkeun dahak pikeun diusir ku ciduh.


Kakara kungsi kajadian siga kieu di supermarket deukeut imah kuring. Antrian teu lila, ngan saeutik. Ujug-ujug aya awéwé anu umurna 40-an ka luhur sareng masih séhat luncat antrian pas payuneun kuring. Beungeut kuring langsung jadi bingung pisan jeung jalma-jalma nu ngajajar di tukangeun kuring. Kuring ngarasa pisan bangor sabab kuring ngan meuli hiji item sarta dumadakan eta dicokot carelessly. Saleresna abdi hoyong nyempad tapi pikiran abdi leres-leres pabeulit, balukarna abdi mutuskeun sabar kana sagala rupa pertimbangan dina pikiran. Sareupna mah kudu wani-wani ngutak-ngutik batur nu ngantri iwal ti kolot-kolot nu geus kolot jeung reuneuh, teu paduli naon responna, nu penting asal lampahna bener. , tinimbang kuring mikir jeung kesel


Indung urang mibogaan warung, biasana mun balanja nanaon teh ka grosir deukeut ti imah. Di grosir eta lantaran masih anyaran buka, jadi mun balanja sekian duit dibere kupon undian anu bisa meunangkeun rupa-rupa barang, siga setrikaan, alat pel, kulkas, magicom, nepikeun doorprizena mah motor. Sabab urang balanjana teu mindeng teuing jeung tara loba, jadi meunang kuponna oge saeutik, teu boga ekspektasi meunang undian. Pas poe ngumumkeun, kabeh warga nu ngarumpul dihareupeun toko grosirna. Tuluy panitiana make mic, bari nyokotan kupon-kupon nu geus aya dina wadah kaca transparan. Meureun aya kana 20 han mah hadiahna teh. Pas diumumkeun nomor urang kasebut, urang rada reuwas lantaran kuponna oge saeutik, anu mana mun saeutik mah boga kasempetan jang meunangna oge saeutik. Urang langsung kahareup bari narima hadiahna. Hadiahna teh magicom, jadi urang kudu mangku nepikeun ka imah.


Nalika kuring sakola, kuring milu janten panitia pelatihan kapamimpinan dasar. Waktu éta kuring ditempatkeun salaku pembimbing kelompok. Salaku pemandu kelompok, urang oge kudu ngiluan jalan panjang jeung pamilon bari mawa tas gedé nu sarua jeung pamilon. Sanggeus leumpang lila, urang istirahat weh sakedap. Sabot keur diuk, harita teh kuring cape pisan, teu sadar yen kuring diukna riweuh teuing, sobek weh calana kuring teh. Pas nepi ka posa dua, kuring karek sadar calana kuring robek sabab karasa tiis tina jero calana, kawas angin ngahiliwir. Waktu harita kuring isin pisan, untung teu aya nu nempo. Jadi, pikeun nutupan calana robek, kuring menta plester ka babaturan kuring, teras nempelkeun kana calana anu robek. Alhamdulilah dugi ka lokasi, kuring tiasa ngaganti calana sareng calana anu di bawa.


Nalika urang sieun diudag ku anjing, ieu anu kedah urang laksanakeun. Kahiji, urang pura-pura nyokot batu. Lamun anjing ngadeukeutan, lalaunan pura-pura nyokot batu, sarta pura-pura ngayun batu. Ngan ningali éta, anjing bakal langsung kabur. Tapi ogé gumantung kana anjing, lamun anjing geus dilatih di militer, metoda ieu moal ampuh. Kadua, nyaéta balap jeung si anjing. Meureun ku cara kieu anjing bakal ngarasa bingung sarta eureun ngudag urang. Katilu, bere parab ka si anjing sangkan anjeunna eureun ngudag urang. Kaopat, urang bisa pura-pura jadi patung, ku cara kitu urang bakal eureun diudag ku anjing. Tungtungna, nyaeta pasrah kana kaayaan. Upami sadaya cara parantos dilakukeun, anu kedah urang laksanakeun nyaéta pasrah sareng terus lumpat dugi ka si anjing capé sareng lirén ngudag.


Keur momotoran di salah sahiji jalan nu mindeng dilewatan, harita keur beurang keneh da panon poe ge keur aya di tengah-tengah. Basa keur di tukangeun angkot, teuing kunaon si angkot teh ngerem ngadadak. Jarak urang jeung angkot nu deukeut pisan jadina urang teu kaburu ngerem. Anu matak bagian tukangeun angkot, aya baret kagores ku motor urang. Supir angkot ngambekan ka urang, manehna hayang menta ganti ku sajumlah duit. Urang anu posisina ngarasa teu salah tuluy ngalawan. Tapi manehna ngancam mun teu tanggung waler, urang bakal digurudug ku supir angkot nu sejen. Lantaran diancam kitu sieun nyawa jadi taruhanna, jadina urang kapaksa mayar sajumlah duit.


Basa kuliah, abdi miluan hiji kagiatan mahasiswa anu gerakna di bidang kamanusiaan. Abdi sareng rerencangan di organisasi ieu resep pisan ngayakeun acara kanggo ngabantos saha wae anu butuh. Contona pas aya musibah lini di Garut, abdi sareng rerencangan langsung tarurun ka tempat bencana eta. Urang oge kantos ngayakeun acara donor getih. Alhamdulillah seeur jalmi anu masihan getihna kanggo anu butuh. Basa pandemi covid oge urang ngabantosan PMI Kota Bandung di markasna, miluan piket jeung ngabantosan lamun aya nu ngabutuhkeun ambulans ti PMI Kota Bandung. Akhir taun biasana sok aya penghargaan kanggo kagiatan mahasiswa di kampus, organisasi kuring janten juara organisasi anu gerak di bidang kamanusiaan.


Nyokot irung anjeun tiasa ditingali salaku teu sopan atanapi henteu saluyu sareng norma sosial, ku kituna katangkepan irung anjeun tiasa ngajantenkeun jalma era sareng sedih. Dina sababaraha budaya, nyokot irung maranehanana dianggap kabiasaan najis jeung teu sopan, sarta maranehanana bray ngalakonan eta bisa ngarasa era sabab sieun dianggap handap kana ku batur. Aya oge faktor internal, kayaning rendahna harga diri atawa kurangna timer kapercayaan, nu bisa nguatkeun perasaan isin sanggeus bray norong irung anjeun. Hiji jalma bisa ngarasa yen maranehna teu minuhan ekspektasi sorangan atawa masarakat atawa standar, sarta ieu bisa nguatkeun perasaan era jeung ngarareunah. Dina raraga nungkulan rasa isin sanggeus bray nyokot irung, urang kudu ngarti yen nyokot irung teh kabiasaan normal nu loba jalma sejen ngalaman.


Basa abdi SMP, pas ujian di sakola biasana sok diuk sorangan-sorangan dina korsi sasuai jeung nomer absen. Korsi abdi posisina aya dicaket budak lalaki. Abdi paling era pisan lamun beteungna kaluar sora anu nandakeun lapar. Matak saetuacan angkat ka sakola kanggo ujian biasana abdi sok sarapan heula supados teu lapar di sakola. Tapi angger we sanajan geus sarapan oge ai tos waktosna lapar mah sok aya sora beteung. Komo pernah oge abdi ujian pas keur sasih Romadon janten pasti teu tiasa sarapan. Pas tabuh salapan biasana beteung sok aya sorana. Lantaran ku era abdi biasana sok nahan sora beteung, tapi tetep kaluar sorana.


Basa nuju bade uih ka Purwakarta, abdi ngangge bus primajasa anu lowat tol. Biasana mah paling lila dua jam ge geus nepi. Ngan abdi teu inget yen poe ieu teh aya demo buruh, jadi bus teu bisa kaluar ti gerbang tol Jatiluhur jeung Sadang. Abdi meuni geus sieun bisi diturunkeun di Bekasi. Pek teh di tengah tol macet total, kabeh kandaraan eureun. Abdi kajebak macet salila sajaman. Dina mobil bus meuni geus jengkel pisan, nya bus na ekonomi jadi panas pisan euweuh angin, nya loba nu ngarokok, aya budak orok ceurik deuihan. Geus kitu teh aya nu ngamen dina jero bus teu eureun-eureun. Abdi meuni geus hayang turun pisan da risih ku sagala sora bising.


Basa keur kelas 2 SMA, urang diajak Bayu nonton konser di daerah Bandung. Kabeneran idola urang maen didinya nyaeta band Tipe-X. Urang jeung Bayu geus jangjian beres sakola rek indit kaditu. Jadi ti imah keneh geus mekel baju ganti jang dipake diditu. Balik sakola urang panggih di parkiran jeung Bayu, indit babarengan kana motor. Urang dibonceng ku Bayu, da harita urang ka sakolana teu kana motor. Aya kana 45 menitan urang nepi ka tempat konser. Urang jeung Bayu kabagian posisi di tukang, sabab harita rada telat ka tempat konserna. Tapi sanajan kitu, urang bungah pisan bisa ninggali idola urang tampil langsung sanajan ti kajauhan oge. Urang ngabadikeun sababaraha foto jang kenang-kenangan.


Nalika kuring mimiti neuteup Sophie, kuring ceurik. Kabéh tegangan jeung kasieunan saméméh bagian cesarean masihan jalan ka syukur geus bisa salamat. orok abdi aman. Pamajikan kuring aman. Lila-lila jempé. Lajeng, ngahuleng leutik tina méja anjeun. Jerit-jerit leutik éta janten tangisan sadayana . Kuring nangsih bagja dina syukuran deui. orok abdi teh aman. Sagalana teu kunanaon. Geus lila nungguan. Pamajikan dijait. Sophie keur dipariksa ku dokter. Kuring ngan diuk di dinya ngarasa leuwih ti kaluar tempat nu biasana. Euweuh tempat jeung waktu nu leuwih mangpaat ti bapa di kamar ngajuru. Perawat nyandak Sophie. Émosi pisan terharu. Taya kecap anu diucapkeun. Kami ngan ukur nangkeup anjeunna sareng nyium anjeunna  teras resep nahan putri urang pikeun ci mata jang kahiji kalina.


Rommy teu nyangka bakal meunang pangajen mahasiswa teladan di kampus. Manehna ngan hayang diajar saloba mungkin tur lulus dina waktu nu tepat. Sanajan kitu, usaha na malah mere hasil anu leuwih nalika hiji mangsa diumumkeun yen manehna geus dipilih salaku mahasiswa teladan di kampusna. Rommy bungah pisan waktu ngadenge beja ieu. Manehna henteu percaya yen usahana aya hasilna. Rommy langsung mere kabar ka kulawarga ngeunaan prestasi anu ngabanggakeun. Engkena, dina mangsa upacara pangajen, manehna bakal dipanggil ka podium. Rommy ngarasa reueus pisan sabab narima pangajen di hareupeun jalma rea. Manehna ngarasa diajenan tur bisa jadi inspirasi manehna pribadi pikeun nuluykeun usahana leuwih giat deui. Rommy ngahaturkeun nuhun ka sadayana. Ku pangajén ieu, Rommy ngarasa leuwih sumanget. Manehna yakin yen usahana bakal ngahasilkeun hasil anu alus pisan di mangsa kahareupna.


Naon anu kudu dipigawé lamun ngalaman gagal marake rem bari nyetir dikecepatan nu tinggi?
Mobil:
Ngoyagkeun rem, lamun teu mangaruhan teuing,
Turunkeun gigi ka panghandapna laun. Matic? Pindah ti D ka 2 lajeng 1. CVT? Maén rem leungeun.
Lamun laju masih teuing tinggi tapi aya halangan di hareup, néangan wewengkon nu bisa Anjeun jadikeun jalur salamet  pikeun, contona, lahan kosong, semak-semak.
Motor:
Ngoyagkeun rem, lamun teu mangaruhan teuing,
Turunkeun gigi ka panghandapna laun. Matic? Oh, kumaha damang? Turunkeun duanana suku sabisa. Éta fungsi naek motor nganggo sapatu.
Manggihan wewengkon nu Anjeun kasarna bisa nyieun jalur salamet contona lahan kosong, semak- semak. Saloba urang bisa leuwih hadé pikeun ngaronjatkeun persenan kaamanan ti ngaronjatkeun persenan jang  cilaka.


Ieu sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era nganggo baju anu sami sareng jalma sanes. Paduli acuk sarua, difokuskeun diri jeung naon rek ngahontal tina acara. Inget yen anjeun datang ka acara pikeun boga waktu nu sae tur berinteraksi sareng jalma sejen, teu ngabandingkeun panampilan. Milarian batur anu tiasa janten rerencangan atanapi batur sapagawean anu pikaresepeun pikeun diajak ngobrol. Ieu bisa mantuan anjeun ngarasa leuwih nyaman jeung nungkulan isin. Robah pandangan anjeun sarta pikir positif. Mun aranjeunna nengetan, maranehna malah bisa manggihan eta lucu tur kirang ngerakeun. Seuri jeung cobaan seuri. Ieu tiasa ngabantosan anjeun langkung percaya diri sareng ngaleungitkeun rasa isin. Fokus kana interaksi sareng jalma sanes sareng sanes kana baju anu sami.


Jang ngahindaran panyakit herpes aya sababaraha cara nu bisa dilakukeun. Lamun can pernah meuanngkeun cacar air pisan, usahakeun jang teu deukeut jeung jelema nu keur cacar. Ngalakukeun vaksin jang nyegah infeksi virus. Hiji jelama teu bisa meunangkeun herpes lamun can pernah meunangkeun cacar air, jadi salah sahiji carana nyaeta ngalindungi diri tina cacar air ku cara ngalakukeun vaksin cacar. Lamun geus kaalaman herpes, kudu mindeng ngumbang leungeun ngameh panyakit ieu teu nyebar ka bagian awak nu sejen. Sabisa-bisana ngahindaran paantel jeung jelema nu keur boga panyakit herpes sabab paantel teh jadi salah sahiji cara nyebarkeun panyakit ieu. Nu terakhir ngajaga sistem kekebalan tubuh ngameh teu nurun, jadina virus hese jang ngainfeksi awak.


Aya sababaraha hal anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngatasi rasa era nalika katewak ngalakukeun anu goreng. Narima tanggung jawab lampah anjeun. Tong nyieun alesan atawa nyalahkeun batur. Lamun anjeun ngarasa kaliru pikeun lampah anjeun, menta hampura ka jalma anu kapangaruhan atawa menyakiti ku lampah anjeun. Ulah ngulang kasalahan anu sarua dina mangsa nu bakal datang. Diajar tina kasalahan anjeun sareng nerapkeun pangajaran dina tindakan anjeun salajengna. Ulah ngantep hiji kalakuan goreng mangaruhan negatif rasa diri anjeun sarta harga diri. Percaya kana kamampuan sareng bakat anjeun, sareng fokus kana hal-hal anu positif dina kahirupan anjeun. Sakapeung, ngobrol sareng jalma anu tiasa dipercanten tiasa ngabantosan ngaleungitkeun rasa isin sareng ngolah parasaan anjeun.


Salaku jalmi anu tos sababaraha taun janten panyanyi, lamun bade tampil di hareupeun rebuan nepikeun puluhan rebu jalmi pasti tetep ngarasa sieun jeung aya rasa deg-degan. Komo lamun ngadangu panonton anu ngagorowok teu sabar nyambut panyanyi anu bakal tampil, pasti bakal leuwih sieun. Hiji waktos aya hiji panyanyi anu bade tampil di Jepang, manehna sieun pisan nepika teu tiasa bobo, teu dahar lantaran teu kabayang engke bakal kumaha. Manehna oge sempet mikir yen manehna hoyong balik wae, moal janten tampil, tapi manehna oge mikir pasti leuwih loba jalmi anu kuciwa lamun manehna teu aya. Tungtungna manehna diuk di korsi panongton, ngabayangkeun engke sabari nenangkeun dirina supados leuwih siap kanggo tampil.


urang tiasa ngartos bédana antara calana denim mirah tur hebat. Ieu opat Rahasia anu ngabédakeun jeans mahal sareng murah. 1. Desain mangaruhan biaya. Salah sahiji hal anu nyumbang kana denim high-end nyaéta desain.
Jeans mahal pasti gaduh detil anu langkung saé tibatan jeans murah. Pola hese, tombol sareng fitur hiasan, kualitas jahitan, cuci sareng ukuran sadayana nyumbang kana harga. 2. Branding jeung reputasi nangtukeun harga. Branding mangrupikeun hal utama anu nyorong para nasabah pikeun ngaitkeun produk dumasar kana persépsina. 3. Bahan jeung standar manufaktur. Denim high-end dijieun tina bahan kualitas sapertos selvedge Jepang, denim halus atanapi 100 persen buatan tangan. Titik utama anu urang kedah perhatoskeun nalika urang hoyong mésér jeans nyaéta kualitas bahan anu dipikahoyong.


Abdi gaduh rerencangan anu meunang ancaman ti mantan kabogohna sorangan. Jadi awalna teh manehna geus teu hayang deui ka kabogohna lantaran diajak nu aneh-aneh, tapi di kabogohna teh teu hoyong putus jeung rerencangan abdi ieu teras manehna dipaksa tetep janten kabogohna, lamun putus kabogohna ngancem bakal neleg ubar kanggo maehan dirina sorangan. Rerencangan abdi sieun bisi manehna kalahkah dituduh janten jalmi anu ngabunuh kabogohna lantran manehna anu salila ieu sasarengan jeung kabogohna eta, matak manehna oge mimitina mah teu wani nyarita ka sasaha lantaran lamun ngalaporkeun ka batur bisi manehna anu dicilakakeun ku kabogohna sorangan. Tapi untungna kanyaohan ku abdi pas manehna nuju ceurik sorangan di imahna.


Nalika ujian Nasional réngsé kuring indit ulin jeung babaturan kuring ka tempat kaulinan. Babaturan kuring namina Ani. Samemeh ka dinya urang balik heula ka imah ganti baju jeung menta idin ka kolot. Nalika kami dugi ka tempat kaulinan, kami ningali seueur tunggangan anu katingalina seru. Urang ogé numpak kaulinan roller coaster, kaulinan éta nu paling seru. Saparantos dugi sareng turun tina tunggangan, Ani ujug-ujug hayang pipis sabab tadi di angkot manehna loba nginum cai. Kuring ngadagoan Ani di luar kamar mandi. Teu kungsi lila Ani kaluar deui, tapi pas ngaliwat kuring teu ngomong naon-naon tapi terus leumpang, digeroan tapi teu ngajawab, beuki tarik kuring ngageroan, tapi tetep teu kasampak, kuring nuturkeun manehna terus narik leungeunna pikeun malikkeun awakna. Tapi tetela ditingali eta teh lain Ani, tapi jelema nu pakean jeung dedeganana sarimbag jeung Ani. Kuring éra sareng langsung menta hampura kusabab salah orang. Ahirna kuring balik deui ka kamar mandi pikeun néangan Ani, pas kuring papanggih jeung Ani kuring langsung nyaritakeun kajadian nu tadi, jeung Ani seuri ngagakgak ngadangukeun carita urang.


Baheula ker masih aktif ngiringan event Kantos pendak sareng idola, salami acara YouTube Fanfest taun 2018. Anjeunna mangrupikeun YouTuber Gamer . Anjeunna sumpah pisan ngahibur, salian ti éta anjeunna ogé masihan inspirasi ka kuring. Acarana teh nyaeta 2018 YouTube fanfest atanapi YTFF di Central Park ragrag dina bulan Séptember. Kuring terang ngeunaan acara éta kusabab youtuber Gamer idola kuring masangkeun acara éta. jadi weh Sareng kuring badé sumping ka acara sareng adi kuring. Singkat carita, urang telat kana acara. Bari leumpang ngaliwatan hiji réstoran, kuring nempo salah sahiji youtubers idola. Teras abdi nyarios ka adi nu Kantos pendak sareng idola, salami acara YouTube Fanfest taun 2018. Anjeunna mangrupikeun YouTuber kaulinan. Anjeunna pisan ngahibur, salian ti éta anjeunna ogé masihan inspirasi ka kuring, resep pisan tiasa papanggih ker basa eta teh.


Biasana kasakit jalma teh bisa ditandai ku ayana ciduh nu kaluar tina baham. Tah sababaraha panyakit nu diindikasi ku ayana ciduh teh nyaeta kahiji panas dalam atawa sariawan. Tah hal ieu teh bisa nyebabkeun bijilna ciduh loba sabab nyeuri dina bagean bahan atawa tikoro sabab ayana sariawan atawa panas dalam. Nu kadua nyaeta gigi berlubang. Tah ieu ge bisa ditandai ku bijil terus-terusan ludah dina baham sabab naha nyeuri tina gigi nu bolong tea. Nu katilu nyaeta ayana penyakit dina organ dalam tubuh. Tah kade mun ngelay wae ge bisa jadi tanda yen organ bagian dalam teh aya nu gangguan atawa aya nu kana panyakit, jadi we teu bisa ngontrol ciduh sorangan.


Didi geus sabulan sok karasa eungap nu diparengan jeung batuk. Tuluy bapakna mawa Didi ka dokter jang dipariksa. Pas dipariksa ku dokter, ternyata hasilna Didi teh kena panyawat asma jeung bronkhitis akut. Mun katiisan teuing sok eungap, mun salah makan tuangeun sok eungap, mun cape teuing ge sok eungap. Eungapna teh sok nepi ka bengek, irungna sok kembang kempis saking hesena napas. Dadana malahan mah sok nyeuri mun keur karasa teh, komo mun diparengan ku batuk. Didi kudu berobat jalan salila genep bulan jeung tong telat nginum obat unggal poe. Didi ge dititah tong loba teuing aktivitas bisi panyakitna karasa.


Mindeng mun naek angkutan umum utamana beus sok loba nu ngarasa mual hayang utah, jadi maranehna mawa keresek lantaran bisi utah dina beus. Tapi sabenerna mah leuwih alus mun urang ngantisipasi supaya teu utah, lantaran mun utah dina keresek ge tetep batur ngarasa geuleuh, komo deui aya sora-sora nu matak batur oge ngarasa hayang utah. Rasa mual hayang utah eta bisa diatasi ku ngadahar permen jahe atawa minuman nu ngandung jahe. Urang bisa oge ninyuh teh make jahe, dahar kueh jahe, jeung sajabana. Tapi kudu diinget, ngadahar jahe oge ulah kaleuleuwihi, cukup 0,5 nepikeun ka 1,5 gram jahe unggal poe ngameh teu mual pas keur di perjalanan.


Lamun aya babaturan nu sok nyoro pagawean urang, tong diantep wae sabab engkena jadi kabiasaan kitu. Tah mun aya babaturan nu kitu teh kudu dibere pamahaman. Kahiji, ajak ngobrol ngeunaan maksudna ngalakukeun hal eta. Tanya kunaon nepi ka wani nyoro pagawean batur padahal apal eta teh goreng. Nu kadua nyaeta bejaan yen kalakuan nu kitu yeh goreng, sabab bisa ngadukeun batur, oge bisa nyieun manehna kaleungitan babaturan bahkan pagawean na sorangan. Nu katilu nyaeta bere peringatan supaya manehna teu wanieun deui jiga kitu, komo ka batur mah. Sabab ngarugikeun batur pisan. Komo mun nepi ka pagawean nu berarti mah atawa proyek gede.


Mun rumasa gaduh panyakit babari seueul mah mending tong ngiring ka pasar, sabab di pasar loba pisan kaambeu sagala rupa bangbauan. Oge kudu ngahindar tina sagala hal anu mantak seueul kana angen, misalna bau hanyir, bau parfum nu nyelek, jeung sagala rupa bangbauan. Kudu bisa riksa ka diri sorangan, mun apal sensitif ka bau, kudu ngahindari bau eta masing jauh-jauh. Jadi, gaduh kasakit sensitif teh kudu apik pisan kana bangbauan nu kaambeu, ulah nepi ka maksakeun. Misalna ngambeu bau hanyir, kudu buru-buru ngahindar supaya teu seueul jeung komo mun nepi ka ongkek mah. Yuk kenali senstifitas diri sorangan jeung jauhan hal nu micu na!


Dampak mindeng maen game di antarana. Kasehatan mata kaganggu, ninggali layar komputer atawa gawai lila teuing pas maen game otomatis bakal nyieun kasehatan mata jadi nurutn, mimiti ti mata cape, minus nambahan, nepikeun ka ruksask saraf mata. Nyeri sendi, pas maen game teu sadar diuk ngabungkuk atawa rebahan. Posisi diuk ieu lain posisi diuk anu sehat. Lamun dieuk dina posisi nu salah lila teuing, eta bisa nyieun otot karasa kaku jeung nyeri sendi. Tuluy jadi kurang sosialisasi, sabab biasana bakal leuwih milih maen komputer di imah daripada maen di luar jeung babaturan. Akibatna, bakal jadi canggung atawa kurang bisa ngomong lamun kudu bersosialisasi jeung lingkungan sabudureunna.


Dinten ayeuna, kadua dintenna abdi ditinggalkeun orang tua ka luar kota. Biasana sagala tos nyampak pami uih sakola teh, ieu sagala padamelan bumi kudu dikerjakeun ku nyalira. Ti mimiti uih sakola eh sasapu, ngepel, masak sangu, tuluy beberes barang-barang kumbaheun jiga piring, gelas, sendok, jeung alat masak. Mun nuju hoream masak mah sok meser we bari liwat uih sakola. Tapi mun keur purun mah sok masak we nyalira. Abdi ngarasakeun kacape mamah nu ungga dinten ngagawean ieu sadayana ku nyalira, malahan kadang masakna ge kan dina skala sakulawargaeun. Abdi teu bisa ngabayangkeun bosenna mamah jeung capena kudu kikieuan unggal dinten. Tidieu abdi ngarasa bersyukur gaduh mamah nu luar biasa bageur. Mungmung mamah aya keneh, abdi jangji bakal ngabantuan anjeunna jeung ngabagjakeun anjeunna. Yuk urang ngabungahkeun indung meungpeung aya keneh! sabab mun tos teu aya mah kaduhungna moal kakira.


Di Bulan Nopember kamari abdi janten relawan kanggo kagiatan pelatihan anu peserta na teh ti sababaraha negara di Asia-Pasifik. Aya nu ti Indonesia, Malaysia, Thailand, Brunei, Samoa, India, jeung Kenya. Sadayana ngobrol ngangge bahasa Inggris. Abdi oge janten tiasa latihan nyarios bahasa Inggris. Abdi tiasa kenalan jeung diajar ti peserta anu macem-macem budaya na. Maraneh na teh balageur pisan teu pernah ngaremehkeun arurang anu teu apal nanaon. Abdi oge resep tataros perkara budaya negara anu sanes dibandingkeun jeung budaya Indonesia. Aya peserta ti Malaysia anu hapal tembang-tembang ti Indonesia. Abdi oge ngenalkeun sababaraha kadaharan Indonesia sapertos gorengan, seblak, jeung sajabana.


Naha masih seueur urang Indonesia anu masih nyampah? "Upami masarakat taat kana aturan kalayan miceun sampah di tempatna, teras naon tugas tim jeruk?"
Hal ieu anu ngajadikeun kuring jadi gelo, kuring hayang miceun jalma jauh ngagunakeun jarian nu disimpen dina kantong kuring, lajeng abdi maréntahkeun maranéhna pikeun nyokot runtah. Saur abdi, aya sababaraha alesan masyarakat urang masih keneh remen nyampah: Kurangna atikan ti leuleutik ti kulawarga inti, sanajan palaksanaan ajaran anu paling krusial dimimitian ti jero kulawarga, kaasup ajaran ngeunaan pentingna ngajaga. barang beresih jeung miceun runtah di tempatna. Undang-undang sareng sanksi-sanksina teu acan tangguh, upami dibandingkeun sareng Jepang sareng nagara-nagara maju sanesna, urang tebih pisan perkawis aturan ngajaga kabersihan sareng miceun sampah, atanapi runtah anu dibuang, total dendana dimimitian ti 2 juta dugi ka 12 juta rupiah per jalmi.


.Preloved ayeuna jadi trend, utamana di kalangan masarakat kota anu resep fashion. Dipikawanoh ogé salaku barang pra-milik, aya loba hal anu ngabalukarkeun pre-dipikacinta pikeun jadi trend. Alesan utama bisa jadi sabab rék nyimpen duit jeung mindahkeun ka hal nu leuwih penting. Aya ogé  teu saeutik jalma anu resep ngagunakeun barang bekas (kadua) tibatan meuli anu anyar terus aya deui alesan séjén, contona alatan fenomena pemanasan global jeung gerakan aksi ramah lingkungan beuki teu puguh. nah kumargi eta abdi biasana barang siga baju jeung jaket di pasar cimol gede bage nu kaasup baju preloved atanapi urut, mantap sih biasa na bisa meunang abdi diharga mirah