Ieu sababaraha cara pikeun ngirangan rasa jijik anjeun ningali tumpukan sampah. Fokuskeun pikiran anjeun kana hal-hal anu positip sareng ulah fokus teuing kana sampah. Coba tingali runtah salaku bahan anu bisa diolah jadi barang anyar atawa suluh. Emut yen runtah mangrupikeun bagian tina lingkungan sareng masarakat. Coba ngarawat runtah kalayan hormat sareng jaga ulah ngarusak lingkungan. Cara anu pangsaena pikeun ngirangan tumpukan runtah nyaeta ngirangan jumlah runtah anu urang hasilkeun. Hal ieu bisa dilakukeun ku cara milah-milah runtah jeung miceun runtah dina tempatna. Latihan tiasa ngabantosan ngatur setres sareng ngajantenkeun anjeun langkung sae. Ieu tiasa ngabantosan ngirangan rasa jijik sareng ngabantosan kasehatan mental sareng fisik. Miluan grup lingkungan atanapi kolaborasi sareng rerencangan sareng kulawarga pikeun ngarengsekeun masalah runtah sareng ngajantenkeun lingkungan langkung bersih.


Peuting-peuting basa abdi nuju ngerjakeun tugas abdi ditelepon ku rerencangan abdi. Manehna nelepon lantaran sieun cicing di kosan sorangan lantaran ayeuna nuju libur semester janten seeur mahasiswa anu balik ka lembur masing-masing, matak teu heran lamun kosanna kosong pisan teu aya jalmi iwal ti manehna jeung aya hiji mahasiswi tapi anjeunna oge tara bobo di kosan. Abdi langsung nyarankeun manehna kanggo mondok di imah abdi supados teu sieun. Manehna bener-bener hoyong indit ayeuna lantaran aya sababaraha kajadian di kosan anu nyieun manehna sieun cicing dina kosan. Teu lila manehna langsung angkat ka bumi abdi sabari mawa acuk seeur kanggo mondok sababaraha poe.


Dinten ieu, abdi ngabaturan rerencangan abdi operasi panon. Sabenerna manehna maju mundur bade operasi lantaran sieun ngadangu carita batur anu operasi di tempat anu mirah, matak manehna geus lila milih dokter anu sae. Tapi manehna tetep sieun. Sieun hasilna teu sasuai jeung kahayang manehna. Manehna mikir operasi mah masih keneh aya kamungkinan gagal lima puluh persen. Tapi abdi ngayakinkeun manehna supados teu hariwang mikirkeun anu can tangtu kajadian. Abdi oge ngajakan manehna kanggo ngadua sateuacan operasi supados meunang patulungan ti Alloh. Abdi oge ngayakinkeun manehna yen ieu operasi teh janten upaya kanggo sehat sareng yakin yen hakekatna mah Alloh nu nyageurkeun urang.


Salah sahiji pengalaman nu paling ngerakeun teh nyaeta labuh di hareupeun loba jalma. Hal ieu teh pasti pernah dialami ku sakabeh jalma, boh eta di tempat umum atawa di hareupeun babaturan. Biasana mun labuh di hareupeun batur mah nyeurina teh teu sabaraha, ngan isinna weh meuni teu bisa katahan. Teu jarang nu labuh di hareupeun loba batur mah sok langsung ngelok enggeusna teh da sabab asa kaeraan pisan. Komo mun disaksian ku jalma nu dipikaresep mah, deuh murag harga diri teh, langsung jadi minder. Jeung deuih mun nepi ka diseungseurikeun ku lobaan mah, mantak asa leungit we wibawa diri jeung kapercayaan diri teh.


Mun hoyong meunang dina sahiji perlombaan atawa pertandingan, urang ge kudu merekeun nu terbaik samampu urang. Maksimalkeun kamampuan nu dipiboga ku urang supaya hasilna ge masimal. Misalna, mun hoyong kenging lomba lari, urang ge kudu diajar jeung dibiasakeun lari samaksimal mungkin. Mun urang hoyong meunang dina lomba akademik, nya urang kudu getol diajar, kudu daek diajarna teh leuwih ti batur. Tong ngarasa bosen, tong ngarasa cape da hasil mah bakal sapadan jeung prosesna. Tong sieun berjuang jeung berkorban salila eta bakal ngajangjikeun hal nu sapadan. Mun hoyong kenging sesuatu, urang ge kudu daek maksimalkeun kamampuan urang. Tong babari menyerah kana kaayaan.


Pernah pas keur di jalan leumpang, aya nu ngingintil orang asing. Dina kaayaan di jalan teh euweuh petugas, jeung teu boga babaturan sabab urangna keur di kota batur. Sabab suasanana rame siga alun-alun kitu, jadi harita urang langsung neangan sagerombolan jelema ngameh urang bisa berbaur. Jeung urang bisa ngobrol jeung maranehanana mun urang teh keur aya nu ngingintil. Untungna teh maranehanana bageur, langsung pura-pura wanoh jeung urang, pura-pura jadi babaturan. Nu tadina nu ngingintil aya niat jahat jadina bedo da apaleun urang jeung babaturan loba. Geus tidinya, urang dianteurkeun balik ku nu tadi babarengan raramean da bisi aya nu ngingintil deui.


Salah ngageroan ngaran batur bisa nyebabkeun rasa kaera jeung teu nyaman, komo pas kajadian di hareupeun loba batur atawa nu ku urang anggap penting. Perasaan era eta bisa nyieun urang ngarasa rendah diri jeung kurang percaya diri, jadina bisa mangaruhan interaksi sosial urang kahareupna. Ku sabab kitu, penting jang merhatikeun ngaran batur ku cara seksama jeung ngahindar kasalahan dina ngageroan ngaran batur. Salian eta, kasalahan ngageroan ngaran batur oge bisa nunjukkeun yen urang teh teu sopan jeung kurang perhatian. Ieu bisa nyieun batur ngarasa teu dihargaan atawa teu dianggap penting, jeung bisa ngaruksak hubungan. Ku sabab kitu, mun merhatikeun ngaran batur urang bisa nunjukkeun yen urang ngahargaan manehna.


Biasana mun acan lolos katarima di perguruan tinggi teh sabab loba faktor penyebabna, salah sahijina nyaeta cara diajar nu kurang tepat. Mun menjelang test masukperguruan tinggi, urang teh kudu leuwih giat dina diajarna. Ulah nepi ka kadar diajarna teh euweuh kenaikan, angger we jiga biasana. Kudu inget yen sainganna teh saluruh Indonesia. Pola diajarna ge kudu diubah, beda jeung diajar keur SMA. Coba kudu lba ngerjakeun soal-soal nu bakal aya dina test, mun leuwih alus mah meser buku try outna. Terus tong pesimis tiheula, kenali perguruan tinggi tujuan urang. Kudu yakin bakal lolos, kudu yakin oge kana kamampuan hasil diajar urang. Ku kituna, yuk ti ayeuna persiapkeun samatang mungkin supaya hasilna teu ngecewakeun.


Saha didieu nu kantos ngasaan kecewa ku pasangan? Tong jadi sedih atawa minder, kuduna jadi motivasi jang urang leuwih baik kahareupna. Mun nemu pasangan nu ngecewakeun wae, komo nepi ka nyieun sedih wae, tong asa-asa kudu ditinggalkeun. Inget, diri urang leuwih berharga, urang bisa manggihan jalma nu leuwih hade jeung leuwih ngahargaan tibatan manehna. Tong ngarasa sieun sabab geus kalanjur nyaah, piceun jauh-jauh kanyaah, Naon nyaah ge ai dikecewakeun wae mah. Jalma leuwih hade nunguan urang di masa depan. Urang tinggal manteskeun diri jeung ngawanikeun ninggalkeun sagala kakecewaan urang nu ayeuna. Yuk ah tong sieun, uran berharga di jalma nu tepat!


Basa masih keneh pasantren, urang kabawakeun teu bener ku si Upi. Lantaran pedah si Upi urang jadi wani ngaroko padahal masih keneh sakola di SD. Si Upi mindeng pisan mawa roko ka pasantren tuluy urang dibere. Dina sabatang nyobaan nu akhirna mah nepikeun ka meuli sorangan ku bakat katagihan. Hiji waktu pas keur ngaroko teh kapanggih ku lanceuk, tuluy manehna ngancam rek ngabejakeun ka kolot. Ngadenge kitu urang langsung pupuntenan bari jangji moal ngalakukeun hal-hal kawas kitu deui. Soalna urang sieun dicarekan komo mun bari make paneunggeul mah. Untungna lanceuk teh kooperatif teu ngabejakeun urang tapina kudu ngaeureunan ngaroko sabab teu alus jang kasehatan.


Saur abdi, urang di dunya ieu gaduh kasalahan tangtu. Boh leutik, sedeng jeung badag. Éta gumantung kana kumaha urang ngabales kasalahan anu urang lakukeun.
Aya sababaraha jinis jalma dina nungkulan kasalahan:
- Aya jalma anu boga kasalahan. Tapi maranéhna teu sadar kasalahan. Tuluy maranehna terus nyieun kasalahan.
- Aya jalma anu boga kasalahan. Aranjeunna sadar kasalahan maranéhanana. Anjeunna eureun nyieun kasalahan anu sarua pikeun kadua kalina.
- Aya jalma anu boga kasalahan. Aranjeunna sadar kasalahan maranéhanana. Sanajan kitu, maranéhna masih nyieun kasalahan pikeun kadua, katilu, jeung saterusna.
- Aya jalma anu boga kasalahan. Anjeunna sadar, sareng anjeunna hoyong ngabenerkeun kasalahanana.
Eta sadayana gumantung kana diri urang sorangan.
Kumaha urang nyanghareupan, ngarasakeun, bersyukur, jeung mikir ka hareup kumaha balik ka diri urang sorangan.


Di kantor kuring unggal tahun pasti aya kasempetan kanggo hiji pagawe janten tiasa angkat umroh. Unggal taun bakal dipilih ku atasan saha anu bakal meunang hadiah umroh gratis. Abdi teu pernah ngarep bakal meunang hadiah eta lantaran kamungkinan meunang na leutik pisan kusabab aya ratusan pagawe di kantor ieu, malahan abdi oge sok poho mun aya hadiah ieu. Pas waktosna bewara saha anu meunang hadiah, kuring nuju ka kamar cai. Pas geus balik deui ka ruangan meeting abdi langsung dikeprokan ku sadayana, abdi reuwas lantaran teu apal aya naon. Atasan langsung ngabejaan kuring yen kuring meunang hadiah umroh gratis taun ieu.


Lulus ti SD, mamah sareng bapa ngadaftarkeun abdi ka pesantren sabari ngarepkeun abdi janten jalmi anu soleh, jeung ngarepkeun abdi janten ustadz upami tos lulus ti pesantren. Abdi sabenerna hoyong ngalanjutkeun sakola di SMA negeri lantaran rerencangan dekeut abdi hampir sadayana asup ka SMA. Tapi abdi teu tiasa nanaon lantaran sadayana tos diatur ku mamah jeung bapa. Abdi nyobi ngajalankeun kahirupan janten santri, tapi nyatana teu gampang abdi ngarasa teu gaduh rerencangan anu cocok di dieu. Hal ieu ngajadikeun abdi nyobian narkoba, abdi meunang narkoba ti rerencangan abdi anu sakola di SMA. Abdi susurumputan ngangge narkoba di pesantren, teu aya nu apal.


Alo nu kahiji urang ngaranna Nenden, ayeuna umurna 15 taun, saumuran jeung adi urang. Ayeuna manehna keur sakola di salah sahiji sakola swasta nu aya di Cianjur. Alo urang kaasup siswa anu pinter di sakolana. Ieu kabuktian sabab mindeng miluan lomba jang ngawakilan sakolana. Lombana teh nyaeta lomba tilawah. Taun kamari wae ge jadi juara ka-2 tilawah. Nenden boga awak anu jangkung tapi begang, kulitna bodas, jeung rambutna lurus ngarumbay sa tonggong. Kapribadianna teh cicingeun, jadi lamun nu karek kenal mah rada hese ngobrolna. Lamun keur libur sakola, Nenden sok katen urang ka Bandung jeung kolotna. Ku urang sok diajak ulin jeung kukurilingan naek motor di Kota Bandung.


Isuk tadi teh ucing kasayangan Dina diibakan tuluy dipoyankeun di buruan. Ngahaja dipoyankeun beh buluna tereh garing. Dina tuluy ka jero imah jang nyandak kandang si ucing. Pas kaluar deui, Dina kaget pisan sabab ucing na euweuh. Pasti ucingna kabur ieu mah. Tuluy Dina neneangan ka unggal juru buruan, di sela-sela kembang, jeung di sakuriling imah, angger ucingna can kapanggih. Dina neangan ka jalan hareupeun imahna, angger teu aya. Dina meuni geus sedih ucingna teu kapanggih. Tuluy Dina uih deui we ka bumi. Pas muka gerbang, jol aya ucingna bijil ti kolong mobil. Ah ucing teh mantak reuwas Dina wae, diteteangan singhoreng mah aya di kolong. Atuh Dina seuseurian deui bari atoh ucingna kapanggih.


Jalma sieun tilelep sabab cai tiasa janten lingkungan anu ngancem pikeun aranjeunna sareng ngagaduhan akibat anu bahaya upami aranjeunna henteu tiasa nahan kaayaan eta. Jalma anu teu bisa ngojay atawa kurang kapercayaan dina kamampuhan ngojay maranehanana condong ngarasa sieun drowning nalika di cai. Saha wae anu ngalaman pangalaman traumatis anu aya hubunganana sareng cai, sapertos ampir ngalelepkeun atanapi kacilakaan parahu, sigana bakal sieun nalika aranjeunna caket cai atanapi dina cai. Cai jero, ombak badag, atawa kaayaan cuaca goreng bisa nyieun hiji jalma ngarasa sieun jeung kaancam nalika di cai. kaayaan medis tangtu, kayaning karusuhan panik atawa phobia cai, bisa ningkatkeun sieun hiji jalma keur di cai.


Basa keur aya dies fakultas, urang miluan jeung babaturan nu sejen. Harita poean terakhir dies, saenggeus 3 poe rangkaian dies. Dies diayakeunna di PSBJ anu biasa dipake acara-acara gede. Saacan asup, di panto kudu ngeusian ngaran jeung jurusan tuluy dibere kupon undian. Urang meunang kupon undian anu nomerna 308. Saenggeus kitu urang jeung babaturan asup jeung neangan bangku nu masih kosong. Urang jeung babaturan kabagean bangku paling tukang. Hiji-hiji acara beres. Kari bewara anu meunang undian make kupon. Hadiahna rupa-rupa, tapi hadiah nu paling gede teh nyaeta sapedah. Pas undian terakhir nu hadiahna sapedah, anu tukang ngundi ngahaja muka nomorna hiji-hiji ti hareup heula. Mimiti nomor 3, tuluy nomor 0, terakhir nomor 8. Urang reuwas sakaligus bungah sabab teu nyangka bisa meunang undian keur mah harita teu boga sapedah jadi bisa dipake jang olahraga.


Diréktur Ritel Perkakas Rumah Tangga Mr DIY Indonesia D Cyril Noerhadi nyarios, aya bédana dina kabiasaan belanja konsumen sateuacan sareng salami pandémik. Dumasar kana survey anu dilakukeun ku Mr DIY ka konsumén, 83 persén réspondén nyarios yén aranjeunna langkung hemat nalika balanja alat-alat rumah tangga. nah nalika kitu ternyata mah termata  Henteu ngan éta, konsumen langkung resep barang anu hargana murah tapi kualitasna tetep luhur. nalika ternyata sipat eta kabawakeun ku sikap nabung masyarakat indonesia, nu akhirna nyebabkeun masrakata lewih siap jang meikeun kahayang na, tentuna hal eta mangrupikeun parilaku laku lampah nu positif kumargi masyarakat teh miboga kainginan nu kacapai  ti hasil tabunganna sewang-sewang.


Urang boga hiji babaturan yen maneh na teh resep pisan ka penyanyi anu ngarana Taylor swift, sababaraha tahun katukang basa taylor swift konser di jakarta, fanbase resmi na ngajieun siga challenge atawa tantangan kitu lamun nu meunang bakal meunang tiket konser gratis. Babaturan urang harita miluan tantangan eta, maneh na teh ngefans pisan ka taylor swift tapi oge embung ngaharepkeun pisan kusabab saingan na loba  pisan, jeung tiket anu di rebutkeun ngan 2 siki.  Jadi maneh na ikhlas weh da lamun rezeki mah moal kamana. Saenggeus ngajieun tantangan eta, maneh na geus poho soalna pangumuman na lila, nepi ka ujug ujug maneh na narima email yen maneh na kapilih jeung meunang tiket konser gratis eta, maneh na reuwas pisan ngajerit bungah yen akhirna manehna bisa nongton idola na ti deuket secara gratis.


Abdi mah gaduh hiji babaturan nu awak na teh sok bau wae. Bauna oe khas deuih, euweuh dinu sejen. Sakapeung mah sok seueul mun keur bareng atawa ngobrol teh. Bauna teh jiga bau mulut nu hudang sare dicampur jeung kesang kapanasan. Mun anjeunna ngomong ge sok bari nutupan bahamna, jigana anjeunna ge nyada jeung rumasaeun. Tapi abdi da teu kukumaha, ngan nya emang sakapeung mah sok tahan nafas mun keur ngobrol teh. Geus pernah nyarankeun make pewangi, angger we bau pewangi jeung bau awakna teh aing-aingan teu bisa ngahiji. Jigana  emang bana teh sabab aduh panyait, da beda ba awakna teh jiga nu napel aya wae meski geus mandi make sabun nu seungit ge.


Nalika kuring umur lima taun, bapa kuring ngajak kuring sarapan sareng ngagaleuh bubur. Nalika bapa sibuk ngadahar buburna, kuring ogé sibuk ngadahar roti. Ujug-ujug aya hayam jago ngaliwat hareupeun kuring. Kuring anteng motong saeutik roti kuring jeung mere ka eta hayam.  Tétéla éta hayam ngahakan roti anu ku kuring alung nepi ka béak, kuring ogé ngalungkeun sababaraha potongan roti kuring deui. Sabot hayam geus bérés ngadahar rotina, manéhna ujug-ujug ngadeukeutan kuring sarta narik roti tina leungeun kuring nepi ka rotina murag kana taneuh. Kuring jol ceurik tarik pisan sabab hayam maok roti kuring. Ti saprak harita kuring sok sieun ku hayam hirup, bakal kabur lamun nempo hayam hirup. Tapi lamun hayam nu geus jadi mah, kuring resep pisan.


Tos dua bulan pun aki teh udur wae, teu damang na teh istunding teu cageur ku obat dokter. Mimiti geuring mah dibawa ka klinik, sempet dirawat saminggu, tapi hasilna angger wae. Minggu kadua dicandak ka pengobatan alternatif, uih teh rada mendingan. Tapi sababaraha dinten saatosna teh karasa deui. Tuluy minggu katilu teh dicandak deui ka pengobatan alernatif lain nu ceuk batur mah ampuh. Hasilna nihil, angger we kasakitna teh teu orot-orot, kalah ka awak na we seep makin kuru nahan kanyeuri. Tos kaditu kadieu teu aya hasilna, akhirna dipasihan we obat-obatan tina godogan dangdaunan. Angger wae hasilna teh. Tos lami bakat teu kiat nahan nyeuri, aki ngantunkeun dunia. Sedih pisan rarasaan teh teu tiasa masihan nu terbaik kangge pun aki teh.


Hitut di tempat umum teh tiasa janten kaayaan anu ngerakeun sareng ngerakeun. Loba jalma ngarasa teu nyaman sarta ngarasa kapaksa pikeun tetep jauh ti jalma sejen sanggeus hitut. Sanaos ieu umum pikeun sadayana, era anu lumangsung tiasa mangaruhan parasaan hiji jalma sareng ngajantenkeun aranjeunna rendah. Hitut di publik oge bisa memicu perasaan kahariwang jeung tegangan, utamana lamun jalma nu hariwang ngeunaan kumaha batur bakal meta pikeun hitut maranehanana. Nanging, penting pikeun emut yen hitut teh mangrupikeun proses alami sareng kaalaman atanapi kajadian ka sadayana. Ku alatan eta, ulah ngapermasalahkeun teuing kaayaan sarta coba tetep percanten ka diri nyalira jeung rileks.


Pas batur keur ngantri panjang di minimarket, aya bapa-bapa nu ujug-ujug nyorobot antrian. Urang ngomong "Pak tinggali atuh ieu keur loba  nu ngantri, bapa ti tukang". Terus si bapak ngomong "Ah da urang mah balanjaanna saeutik". Urang malik ngajawab ku nada anu tinggi "Pak rek saeutik atawa loba, tetep kudu ngantri". Tuluy si bapak katinggali ngode ka kasirna make mata supaya diheulakeun manehanana. Tapi tiba-tiba kabeh nu keur ngantri tepuk tangan, bener-bener ngahargaan bapak ieu lantaran wani pisan, manehna geus mempertaruhkeun harga dirina sorangan jang nyorobot antrian. "Bener-bener teu boga ka era pisan eta bapak-bapak" pungkas omongan urang ka si bapak nu nyorobot antrian.


Sigana mah ampir kabeh geus bau hanyir. Bau hanyir bisa disababkeun ku daging atah atawa lauk, getih, jeung hal sejen. Tapi teu sadaya jelema bisa tahan bau hanyir. Aya sababaraha urang anu ngarasa disgusted ku bau. Jalma-jalma ieu bakal ngarasa seueul upami bau hanyir. Henteu ngan ukur seueul tapi jalma-jalma ieu oge tiasa utah sabab henteu tahan bau hanyir. Salian utah, jalma oge bisa ngarasa lieur tina bau hanyir anu seungit sareng nyobian ngajauhan tempat anu bau hanyir. Bau hanyir bakal nyerang indra ambeu sareng biasana tiasa tahan lami dina rohangan irung sareng tiasa nempel dina acuk anu urang pake.


Nurutkeun dasar psikologi. Hal kahiji anu kudu dipigawé nyaéta tetep tenang jeung ulah provokasi. Lawan urang boga posisi jauh di luhur urang, jadi teu hade urang ngaprovokasi hiji hal anu bakal jadi pikaseurieun. Dina sababaraha detik urang kedah nyandak kaputusan anu penting pisan supados urang kedah tenang. Poin penting nyaéta
Lamun lawan urang dina kaayaan teu kaampeuh alatan tegangan atawa mabok, mangka turutan kahayangna. Ulah ngalawan atawa ngalawan.
Nengetan kaayaan pakarang, lamun tong badag, di luhur 5mm diaméterna bore sarta ngeunaan 4mm ketebalan, eta kamungkinan firearm a. Ogé nengetan pakarang fisik. Senjata sareng réplika nyata moal sami.
Perhatikeun "jandela waktos" lag dina kaayaan ngarobah éta. Ngareureuhkeun Parobahan dina tekanan psikologis offenders jeung urang teh wayah pangalusna pikeun mutuskeun tarung atawa succumb. Pohara pondok, hiji nepi ka 3 detik.
Perhatikeun lawan urang dilatih atawa henteu.
Néangan simpati palaku ku nyebutkeun, kuring can kawin, boga budak leutik jeung sajabana.


Aya loba ancaman ka nagara, contona kaulinan dina smartphone bisa jadi ancaman pikeun generasi ngora bangsa urang. Tapi kuring henteu dugi ka jauh. Dina istilah basajan, ancaman paling umum nyaéta: militér, politik jeung ékonomi.
Indonésia teu kungsi hayang nyokot hak nagara séjén ku kakuatan militér. Ku kituna sacara militer, Indonésia mah lain ancaman pikeun nagara leutik saperti Singapura, boh ayeuna boh lamun urang jadi nagara maju ka hareupna.
Sacara politis mah teu acan kadenge nagara urang ngadukung partai di nagara nu keur ngayakeun pemilu. Nagara urang henteu pernah campur tangan dina politik nagara séjén. Malah jeung Rusia (anu understands komunisme) kami babaturan alus. Jadi sacara politis, Indonésia mah lain ancaman, boh ayeuna boh lamun urang jadi nagara maju ka hareupna.


Tahun 2003 kolot urang pepegatan, pas urang leutik keneh. Urang sama sekali teu nyangka bakalan pajauh jeung kolot, ti leuleutik urang di urusanan ku nini. Nepika gede SMA kelas hiji urang masih di urusanan nini urang, baheula mah urang teh ulah papanggih jeung mamah. Malah urang pas TK pernah di culik ku jelema sitahan si mamah, geus asup ka mobil kijang warna hideung. Rek di bawa ka kampung si mamah, tapi karek ge mobil di hurungkeun bapak geus datang ti tukang nyegat. Jadi weh urg teu jadi di bawa ku si mamah, urang posisi keur di jero mobil di suapan sop hayam ku si mamah. Tapi baju-baju urang kabeh geus kanu koperkeun, jadi weh baju saragam TK jeung baju naon wae eweh weh di bawa ku si mamah. Urang pas asup TK jadi meuli saragam nu anyar deui, samemeh di bawa ku si bapak teh urang tatangkeupan heula jeung si mamah. Si mamah teh ceurik gogowakan, jadi weh urg ge milu ceurik.


Salah sahiji gangguan kasehatan mental nu sering nyerang khususna ka generasi Z nyaeta panic attack. Mun jalma tos kena serangan panic attack mah sok kaweur kana sagala rupa teh. Panic attack teh nyerangna teu apal tempat jeung waktu. Biasana mun keur kena pannic attack, sasaorang sok kaciri ngadeg-deg, geumpeur, limpeur, bijil kesang, gelisah, jeung teu paruguh rarasaan. Malahan mah sok nepi ka dibarengan ku sesek napas. Panic attack teh jadi salah sahiji hal nu kuduna ditangani sejak dini. Panic attack teh bisa datang tempo teu aya sabab nu jelas. Gejala nu ditimbulkeun na teh teu beda jauh jeung gangguan anxiety disorder.


Naha gelas nginum masih bau goréng sanajan saatos dikumbah? Ieu bisa jadi nyieun urang ngarasa disgusted lamun urang kudu inuman cai tina gelas. Bau anu timbul tiasa hanyir, atanapi bau busuk sareng beueus. Tétéla ieu lumangsung pikeun sababaraha alesan. 1. Pamilihan sabun cuci piring Milih sabun cuci piring anu salah henteu ngan ukur ngajadikeun gelas bau, tapi ogé tiasa nyésakeun halimun anu mendung anu ngajantenkeun alat makan katingali najis sanajan parantos dikumbah. 2. Drying cara salah Drying cloths nu boga bahan nu teu bisa nyerep cai ogé bisa ninggalkeun film ipis dina gelas, cutlery jeung piring. Lapisan leueur ieu nyiptakeun tapak titik-titik cai anu garing dina permukaan alat makan urang.


Gaduh batur sapagawean anu beracun leres-leres ngaganggu, sanés? Ieu bisa nyieun mood kacau pikeun ngurangan produktivitas gawé. Dina raraga teu ngaganggu gawé, aya sababaraha cara wijaksana anjeun tiasa nyobian nungkulan coworkers toksik. Janten, supados anjeun tiasa ngahindarkeun épék goréng tina gaduh rekan kerja anu toksik, ieu sababaraha cara anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngatasi éta:

1. Nyetél wates
Rada hese, enya, nyieun wates jeung jalma di lingkungan nu sarua. Nanging, ieu penting supados anjeun henteu caket teuing sareng anjeunna sareng ngahindarkeun perlakuan toksik na.

Saloba mungkin ulah ngalibetkeun diri teuing deeply dina silaturahim maranéhanana. Anjeun bisnis kalawan anjeunna rada gawé-patali, huh.

2. Kontrol réaksi anjeun
Naon anu diucapkeun atanapi dilakukeun ku jalma-jalma beracun tiasa ngajantenkeun anjeun kesel sareng kesel. Tapi, tahan, oke? Upami anjeun kabawa ku émosi anjeun, éta ngan bakal ngajantenkeun kaayaan hésé pikeun diri anjeun.

Nungkulan hiji batur sapagawean toksik teu salawasna kudu jadi emosi. Ucapan jeung lampah maranéhna teu bisa dikawasa, tapi anjeun masih bisa ngadalikeun émosi anjeun. Anjeun ogé tiasa nyiapkeun sababaraha argumen anu tiasa ngajantenkeun aranjeunna "paeh lengkah" upami anjeun "diserang" iraha waé.


Lulus ti SMK kuring tetep boga cita-cta hoyong kuliah. Padahal seeur pisan anu ngabejaan kuring yen sakola di SMK mah lulus bakal digawe. Tapi abdi teu aya bayangan kanggo gawe, komo ningal seeur rerencangan kuring anu kuliah oge, kuring janten semangat diajar deui kanggo kuliah. Sanajan kuring kedah diajar leuwih loba ti babaturan kuring anu sanes, tapi kuring tetep usaha diajar unggal poe. Kadang kuring oge ngarasa merod ningal rerencangan mah tos jauh diajarna, kuring mah masih di dieu keneh. Pas ujian, kuring teu lulus. Kuring ngarasa teu tiasa ngerjakaeun soal-soalna, bener-bener jauh ti soal anu biasa kuring kerjakeun salila ieu.


Kaayaan teknologi beuki ngababarikeun jelema, siga pelacakan barang, kendaraan, nepika pelacakan jelema bisa dilakukeun ngaliwatan komputer atawa smartphone. Salah sahiji pemuda Kota Bandung, Hadianto jeung timna Inrelt ngusahakeun ngembangkeun teknologi GPS Mega Tracker System, produk maranehna ngamungkinkeun penggunana ngalacak manajemen armada, kaamanan kendaraan jeung pengemudi, pemantauan kontainer, pelacakan barang dagangan jeung manajemen. Jadi salila kapasang, bisa babari diteangan make website Mega Tracker. Tinggal ngasupkeun nomor polisi kendaraan, atawa kode GPS-na. Fitur Mega Tracker Haji jeung Umroh nu kaaplikasikeun kana jam tangan khusus di leungeun jamaah haji jeung umroh bakal ngababarikeun pas papisah tina rombongan, jeung nu penting mah teu ngaganggu kana aktivitas ibadahna sorangan. Aplikasi ieu oge dilengkepan tombol darurat.


Kuring aya babaraha carita, waktu kuring keur leutik, kira-kira TK atawa SD, kuring sok ngarasa teu boga panyalindung lamun aya nu hayang nganyenyeri. Aya hiji kajadian kuring ngalawan jeung nyieun batur ceurik, biasana anak ngadu'a ka kolotna, sarta lolobana kolotna teu narima sarta datang jeung ngambek. Di dinya kuring mindeng ngarasa ditindes, dihina, dilaknat hal anu biasa kuring ngadangu ti budak leutik. Biasana tatangga-tatanggana nu nyaksian teu bisa nanaon, tuluy ceurik sorangan. Ngan sakadar nyaho, kuring moal nyoba nganyenyeri batur lamun eta jalma teu nganyenyeri heula. Kusabab kuring leutik, kuring boga naluri hirup nu  teu menyakiti batur, sabab dampak bakal leuwih menyakiti sorangan


Saumur hirupna, Dia can pernah nyobian donor darah. Dia sieun pisan ningali jarum suntik. Mun ka dokter ge sok hese sabab sieun disuntik. Komo pas ngadangu donor darah mah, jarum na ge ageung pisan mantak sieun jeung trauma ningalina. Basa aya kagiatan donor darah di sakolana ge, Dia mah acan pernah ngiringan sakali-kali acan. Bororaah hoyong donor darah, ningali jarum na ge meuni geus paranas tiris awak Dia mah. Duka kunaon, tileutik mun ningali jarum teh sok langsung kalap, sieun pisan, komo mun nepi ka kudu disuntik mah, bakal hese pisan. Jadi moal mantak donor darah jigana nepi ka iraha wae ge.


Ayeuna mah zaman geus canggih, mulai aya perkembangan dina dunia digital. Kaberadaan hape nu lengit ge ayeuna mah bisa dilacak make sababaraha cara, salah sahijina nyaeta make gmail. Mimiti, buka browser chrome tuluy buka situs google.com/android/find terus klik setuju. Tos kitu tinggal log in ngangge email nu dipake di hape nu leungit. Tuluy google bakal neangat lokasi terakhir hape nu leungit. Beres eta, bakal muncul titik terakhir dimana lokasi hape nu leungit. Tapi titik eta didasarkeun ka gps terakhir nu aktif dina hape nu leungit. Tapi saheunteuna bisa kanyahoan kaberadaan hapena. Tos kitu mah tiasa oge eta akun google dina hape leungit dinonaktifkeun.


Usaha terakhir kanggo asup ka perguruan tinggi negeri anu abdi cobian nyaeta ngiringan tes ujian di UIN. UIN janten pilihan terakhir abdi lantaran abdi teu tiasa kuliah di luar Bandung. Abdi bener-bener ngarep pisan supados tiasa kuliah di UIN lantaran lamun teu lulus di tes ieu, abdi bener-benr kedah ngulang deui taun hareup. Eta artina abdi teu tiasa kuliah sasarengan jeung rerencangan sa angkatan. Abdi nyiapkeun ujian ieu dibantos ku guru-guru di sakola, mulai ti pelajaran bahasa Inggris nepikeun bahasa Arab.Pas ngerjakeun tes abdi ngarasa pede lantaran soal-soal na teu pati hese.Tapi nyatana hasilna teu lulus. Tapi abdi ngarasa syukur lantaran taun hareup na abdi tiasa kuliah di kampus anu langkung sae.


Sawaktos aya bencana alam jalma mineng ngarasa bingung, hariwang, atanapi teu tiasa narima informasi atawa wartos nu matak hanjelu. Aya babaraha reaksi jalma nu tiasa katempi upami tos ngalaman bencana alam. Korban bencana alam tiasa ngarasa hariwang, teu geunah hate, hanjelu, tur sajabana. Aya parubahaan perilaku nu katempo dina korban bencana alam sapertos leuwih gampil kasinggung ti biasana. Teras jalma nu katinggang bencana alam teh janten leuwih sensitif. Sora sirine, bau kaduruk, atanapi kaayaan lingkungan nu sejen tiasa ngarangsang ingetan perkawis bencana nu tiasa nignkatkeun kasieun tur kahariwangan. Korban bencana alam janten leuwih cicingeun, terisolasi, atanapi tiasa oge ninggalkeun aktivitas sosial nu biasana dilakukeun.


Dina kulawarga, kolot téh jalma anu boga tanggung jawab primér pikeun kaayaan barudak kalawan sindrom anak tengah. Kolot nyaéta jalma anu ngahubungkeun komunikasi antara anggota kulawarga, ngawangun egalitarianisme, sareng ngokolakeun babagi.

Sanajan kitu, nurutkeun Rudi Cahyono, M.Psi., psikolog atawa nu biasa disebut Rudi, anak tengah sorangan bisa ngungkulan kaayaanana. Tapi ogé gumantung kana umur anak.

Dina barudak tengah anu rumaja atanapi dewasa, aranjeunna tiasa nyobian ngatur masalah ieu, sanaos efektivitasna henteu tiasa dijamin. Jadi idealna mah komunikasi jeung gawé bareng jeung kolot tetep diperlukeun sanajan dimimitian ku kasadaran anak yén aya kasalahan dina persepsi anak kana perlakuan kolotna.

“Ku sabab kitu, pikeun nyingkahan salah persepsi, perlu ayana komunikasi antara budak jeung kolot,” ceuk Rudi.

Salami budakna hoyong ngadamel inventarisasi anu adil sadaya perlakuan kolotna naha dianggap négatip atanapi positip, maka dampak sindrom anak tengah moal parah. Komunikasi antar anggota kulawarga ogé kudu ditataan sangkan dampakna teu leuwih parah.


Aya tatangga nu miara hayam, hayamna teh loba kabeneran jang diternakkeun. Tapi manehna teh teu boga kandang atawa kebon jang neundeun si hayam, jadina manehna nyieun kandang tuluy kandangna diteundeun di teras manehanana. Unggal poe sok dikencarkeun komo mun waktuna dibere parab mah. Tah di waktu ieu loba hayam nu berkeliaran nepikeun ka teras imah urang, hayam eta marodol di teras imah nepikeun ka rujit ninggalina oge. Urang nepikeun ka teu wani ngaberesihkeunna, nitah tatangga urang nu tanggung waler sabab ieu piaraan manehanana. Teu sakali dua kali kajadian kitu teh, ampir unggal poe hayamna ngotoran teras imah urang bacacar di mana-mana.


Bapa sareng indung kuring teh gaduh seueur anak, janten upami urang sare babarengan urang ngamparkeun karpét di ruang tamu. Kabeneran kuring saré di gigireun adi kuring anu bungsu anu masih kénéh nyeuseup ramo-ramo nalika saré. Nalika kuring hudang, ujug-ujug leungeun kuring aya di handapeun pipi adi kuring, anjeunna saré miring bari ngadep ka kuring. Kusabab éta, leungeun kuring jadi loba ciduh adi kuring, kuring ngarasa jijik pisan waktu éta. Sanaos jijik ku tangan kuring anu diciduhan, kuring teu tiasa ngahudangkeun manehna bari aambeukan, manehna oge da alit keneh, diambekan oge da teu ngartos. Janten kuring narik leungeun kuring lalaunan supados anjeunna henteu hudang, teras langsung ka kamar mandi kanggo sholat sareng ngumbah leungeun kuring.


Cara ngaraih medali dina ajang perlombaan arung jeram. Nu kahiji nyaeta urang kudu rajin latihan. Latihan na kudu dilakukeun unggal poe, inget ceuk papatah 'tiada atlet yang hebat, hanya ada atlet yang terus berlatih'. Tah ku kituna, latihan unggal poe teh penting pisan jang pemeliharaan kamampuan urang. Terus nu kadua nyaeta kudu nurutkeun program latihan. Tah mun latihan teh kudu terprogram supaya kamampuan nu dipiboga teh bisa aya paningkatan jeung bisa maksimal dina performa na oge. Tulut nu katilu nyaeta maksimalkeun dina hari H pertandingan. Tempo pertandingan, kudu maksimal jeung kudu merekeun nu terbak supaya isa meunang medali. Tong hilap ngadoa jeung malihara kamampuan.


Poe harita keur jalan-jalan di desa batur jeung babaturan sejen, awalna mah rek ulin ka tempat wisata nu populer tapi teu jadi, jadina mah ulin ka tempat wisata bersejarah. Arurang indit teh limaan, berangkat make mobil. Diperjalanan nepi ka tempatna teh lumayan jauh, jadina arurang sare heula. Pas nepi tujuan, tuluy siap-siap jang ngaeksplor. Leumpang menyusuri guha-guha bari sasakali ninggali loba monyet disabudureunna. Keur ngeunah leumpang tiba-tiba teh salah sahiji babaturan titajong, emang dijero guha jadi rada poek teu katinggali. Pas disorot ku senter, eta mah arurang reuwas manggihan kotak. Saenggeus kitu eta kotak teh ku urang buka jeung pas dibuka geuningan jerona teh emas.


Kulawarga kuring bisa disebutkeun kurang harmonis sabab aya masalah salaki jeung pamajikan anu mindeng kajadian nepi ka kuring dewasa, nepi ka indung jeung bapa kuring cerai. Indung kuring milih nikah ka lalaki séjén sarta bapana mutuskeun pikeun digawé di luar pulo. Kuring ogé milih cicing nyalira di kota gedé tanpa kulawarga sareng jalma anu pangdeukeutna sareng kuring, tangtosna karasa nyeri, sepi jeung hampa khususna sateuacan liburan agama ageung urang anu kedah janten momen ngumpul sareng kulawarga sanés sareng kuring kedah ceurik cicingeun. ngalamun sadayana ieu. Meureun kuring geus biasa perasaan ieu tapi naon daya, kuring ngan hiji awéwé lemah, kuring butuh dukungan, kuring butuh perhatian jeung rojongan ti nu pangdeukeutna


Taun 2018, kuring nampi panghargaan Karyawan Terbaik di perusahaan tempat kuring damel. Kuring ngarasa pisan dihormatan, sabab kuring terang yen kuring parantos kerja keras sareng ngahontal hasil anu sae. Penghargaan ieu dipasihkeun dina acara anu dihadiran ku sakumna karyawan, manajer sareng pimpinan perusahaan. Dina acara eta, manajer ngumumkeun yen kuring bakal nampi pangajen. Sarerea surak jeung silih rangkul. Abdi nganuhunkeun pisan sabab seueur jalma anu ngadukung kuring sareng ngajantenkeun kuring ngahontal hasil anu sae. Dina waktos eta, kuring ngarasa reueus pisan sareng nganuhunkeun kana amanah anu dipasihkeun ka kuring. Panghargaan ieu mangrupikeun salah sahiji momen anu paling diemut dina karir kuring. Abdi ngarepkeun ku pangajen ieu, kuring tiasa ngajantenkeun perusahaan tempat kuring damel reueus sareng nunjukkeun komitmen kuring kana padamelan anu kuring lakukeun.


Sakali pernah kaget, meunang kulkas jeung voucher balanja. Kulkas sabudeureun harga 2-3 juta. Waktu éta salaki kuring hayang meuli sapatu, geus milih jeung nyoba aranjeunna dina, geus nyatet, kuring nempo hiji flyer promo lamun meuli on sabtu minggu sahenteuna harga ieu ngabogaan hak pikeun nyokot blankon  jeung hadiah, ceuk kuring datang deui poé. saenggeus isukan hanjakal mun meuli ayeuna teu bisa nyokot undian.. baheula mah, isukan balik deui.. ari sabtu minggu teh jeung salaki niat rek ka departemén storena, sanggeus mayar bisa nyokot kupon ku ningalikeun resi, alhamdulillah kuring meunang kulkas. Ngan dina waktos éta layanan palanggan nyarios yén barang éta ngan ukur tiasa dicandak nalika periode promo parantos réngsé, éta henteu kunanaon, henteu aya masalah.


Baheula kuring mikir yén kuring hayang maot nalika kuring saré, ngarah teu ngaganggu saha, sarta moal nyieun kulawarga kuring kudu méakkeun loba duit pikeun pengobatan kuring, tapi saprak pupusna bapa kuring sadar yen jalma anu. maot nalika aranjeunna dina kasangsaraan maot, bakal akhir namah  pasrah ka takdir nu geus diganjarkeun. , sarta menta dihampura saméméh maotna. Saprak pupusna bapa, kuring ngarasa yén sagala anu lumangsung dina kahirupan kuring mangrupikeun mujijat, sareng Gusti salawasna marengan kulawarga kuring. ti basa eta sedih mah pasti aya namung da kudu pasrah ka welasan takdir. nu nyiaptakeun suratan takdir ti urang lahir nepi ka maotna.


Basa tanding dina nomor head to head, tim abdi eleh. Sempet lebet semifinal kanggo tanding ngarebutkeun perunggu, tapi hasilna angger wae eleh. Abdi harita ngarasa hampa, ngarasa kahirupan ieu teh kosong. Abdi rada jengkel oge ka diri sorangan sabab teu bisa meunangkeun tanding harita. Awak eh asa leuleus, langsung diuk da teu kuat nangtung. Panon bareureum balas ceurik ku polah sorangan. Hate teh asa nyeuri pisan bari teu eureun nangis. Unggal aya batur nu ngucapkeun semangat, bawaan na teh kalah sok hayang ceurik teu eureun-eureun. Nyeuri hate pisan teu bisa meunangkeun medali. Asa sia-sia we nu dikorbankeun salila ieu teh.


Labuh tina motor pastina saha wae ge embung, komo labuhna teh nepikeun kudu di operasi. Harita langsung di bawa ka rumah sakit, tapi sabab teu sadar jadi teu apal kumaha proses di bawa ka rumah sakitna. Da sadar-sadar teh urang geus rebahan dina tempat sare nu bisa di dorong paranti di rumah sakit. Sieun geus pasti, sieunna teh mun di operasi, sieun nyeri atawa sieun gagal operasina. Matak samemeh di operasi ngadoa heula jeung menta doa ka indung bapa yen supaya operasina lancar. Ti rohangan tempat sare ka tempat operasi teh sajajalan ngadegdeg ngabayangkeun kumaha nyerina. Untungna ku dokter di bius heula, jadi hudang-hudang teh pas geus beres di operasi.


Lamun idul kurban biasana loba sato nu dikurbankeun jang dipeuncit, aya domba, munding, jeung sapi. Harita pas keur meuncit sapi, sapina teh leupas pas keur dicepengan. Atuh kabeh jelema nu keur nongton teh kalabur da sieun diudag-udag, kaasup urang. Urang sieun diudag ku sapi pangpangna mah sieun disuruduk komo deui sapi teh satona awakna gede. Urang langsung asup ka imah tuluy dikoncian pantona ngarah sapi teu asup. Sapi teh sigana mah stress lantaran pas dipeuncit teh, kakara datang isuk-isuk. Ditambah deui loba kurumunan jelema nu rek nongton. Alusna mah mun rek dipeuncit minimal H-1 sapi geus aya di tempat pameuncitan, ngarah sapi bisa tenang jeung rileks, henteu stress.


Ieu normal keur urang jeung geus sababaraha taun saprak urang nikah, sarta eta tungtungna jadi lumrah, utamana ayeuna urang kamar mandi di pangkeng jadi urang ngarasa aman tur rileks, abdi kadang teu nutup sarta sakapeung kuring ninggalkeun konci muka. , sarta Kami ogé geus jadi kabiasaan pikeun barudak uninga yen lamun kolotna di kamar mandi, maranéhanana kudu ménta idin atawa ménta ti luar saméméh asup ka kamar mandi. Jadi istri biasa, mun nyolongkrong sok "masih" seuri ningali kuring buligir bari gosok huntu, jadi sok gimik, sok digoda mandi bareng, padahal geus 11 taun kawin. , urang teh masih keneh panganten anyar, jadi sok aya rasa kangen jeung teu bosen nepi ka sepuh iwal ti saminggu haid, pamajikan ngalarang, sok sanajan sok aya pembalut dina plastik anu masih ditutupan. getih ku alesan poho…(maneh poho sabaraha seringna...) keur kuring eta teh bentuk ngahargaan awewe , sabab kuring teu era, tapi bojo nu masih eraan wkwkwkwk..


Carita ngeunaan rupa-rupa tangkorak hantu loba disebarkeun ku lisan di kalangan warga di wewengkon Kidul, atawa wewengkon sakelompok nagara bagian nu aya di sisi kidul Amérika Serikat. biasana disebut wewengkon selatan atanapi nu baheula ngilu ka konfedesari ker basa perang sipil Amerika.

Carita-carita hantu lucu anu rada aneh, tokohna biasana babi raksasa anu lumpatna gancang, ngaliwatan tangkal leuweung.

Seueur pemburu sering nganggap hantu ieu sato buruan. Sabot rék narékahan maké bedil, éta babi raksasa langsung nyampeurkeun ka mangsana sarta némbongkeun kulitna ngabelesat bari getihan.

Hantu ieu teu menyakiti atawa ngudag, tapi bakal ngaleungit sorangan lamun korban bener sieun. Kanggo sababaraha alesan nami nyambung, henteu cocog sareng bentuk penampilan na.


Andi keur nyetir mobil ngaliwatan jalan tol nu cukup rame. Manehna ngarasa bungah lantaran sakeudeung deui bakal panggih jeung kulawargana nu geus nungguan di tujuan. Tapi ujug-ujug manehna ngarasakeun hal anu aneh pas nincak rem mobilna. Andi ngarasa sieun jeung panik, manehna nyoba ngalakukeun rupa-rupa hal jang ngaeureunkeun mobilna, tapi kendaraanna tuluy maju jeung gancang. Manehna nyisi ka sisi jalan, tapi kendaraanna tuluy maju jeung beuki ngadeukeutan kendaraan sejen di jalur sabeulahna. Andi beusaha jang tenang jeung mikir gancang. Manehna nyoba ngagunakeun rem leungeun tapi geuningan teu berfungsi. Akhirna sadar yen kendaraanna keur ngalaman rem blong, jeung manehna teu apal kudu kumaha deui. Di situasi akhir, Andi nyoba ngabantingkeun stir ka jalan nu kosong di sisina, tapi mobilna tuluy maju jeung kadorong ka sisi jalan tol, nu nyebabkeun mobilna nabkrak pembatas jalan.


Niup lilin dina acara ulang taun teh bagi sabagean orang mah, khususna muslim, mangrupakeun hal nu teu disarankeun. Sabab niup lilin teh lain budaya Islam, tapi budaya Yahudi dina rangka pamujaan nana. Jadi, sacara teu langsung, mun umat muslin niup lilin dina acara ulang taunna teh hartina geus ngamumule budaya Yahudi nu teu sapatutna diturutan. Tapi, aya oge sabagean pihak nu nyatakeun yen niup lilin keir ulang taun teh ngan simbolis hungkul, meunang dilakukeun ngan ku cara tepukan tangan nepi lilin pareum, lain ku cara ditiup. Balik deui kana kayakinan masing-masing dina pelaksanaan na mah, sabab kabeh ge boga alesan anu pasti jadi landasan dina argumen na.


Ayana bencana alam teh nyisakeun trauma psikologis dina sabagean besar jalmi, utamana budak leutik. Mun kantos ngalaman keuna bencana alam teh sok gaduh beban psikologis tersendiri, komo mun nepi ka kahilangan kulawarga mah. Salian eta, saluruh jalmi korban bencana alam ge pasti saeutik gedena janten trauma kana kajadian nu mengerikan jiga kitu. Misalna pasti bakal ngarasa babari loba kasieu dina manggihan potensi bencana alam. Jeung sok aya ketakutan berlebih dina pikiranna. Komo mun budak leutik mah pasti gaduh ingetan traumatis panjang nu bakal dibawa nepi ka dewasana. Mantak, pasca bencana alam teh sok aya terapi pengalihan fokus budak leutik ka hal-hal nu leuwih positif, tujuanna supaya teu trauma ku bencana nu dialamina.


Rahma sieuneun pisan upami nempo anying teh kusabab manehna boga memori goreng ka ieu sato. Sawaktos Rahma sakola madrasah manehn kantos diudag ku anying. Kajadianna nyaeta Rahma keur balik sakola ngaliwatan jalan nu biasana diliwatan ku manehna unggal ballik sakola madrasah. Kusabab cape tur halabhab manehna nyimpang ka hiji kebon nu seueur tanggal manggana. Rahma niat pikeun nyolong mangga di eta kebon. Nanging Rahma teu titingalli heula atanapi teu merhatikeun kaayaan sakitar heula. Tetela aya anying nu ngajagaan ieu kebon, anyingna hideung gede tur galak. Sawaktos Rahma ngajol rek nyokot mangga, anying ngagonggong bari lumpat ka arah manehna. Rahma nu ngadangu eta rewaas tur lumpat satarik-tarikna.


Surti resep ngadaharan nu lada. Ngadahar lada teh tos janten kabiasaan manehna. Kusabab kabiasaanna eta manehna gaduh panyawat usus buntu. Kolotna mawa Surti ka dokter tur dokter ngabejaan upami usus buntuna tos parah janten kudu di operasi. Nanging Surti embung dioperasi kusabab sieun karasa nyeuri, dokter tos ngabejaan upami operasina moal karasa nyeuri kusabab sawaktos operasi Surti bakal dibius janten teu karasa nanaon. Nanging anger we Surti embung dioperasi. Nika keun nyeuri nu disebabkeun usus buntuna teu tiasa ka tahan deui, Surti pingsan tur dokter langsung sigap nyokot tindakan operasi usus buntu. Surti sadar saatos operasina tos beres janten manehna teu ngarasa nanaon.


Milih pasangan kangge nikah mah ulah sagawayah, sabab nikah teh sanes jang sapoe dua poe, tapi jang saumur hirup. Milih pasangan teh kudu nu apal bibit, bebet, bobot na, ulah jangji resep wae jadi teu aya pertimbangan. Pasangan teh jalma nu bakal ngabaturan urang, bakal aya di sisi urang urang waktu, unggal kagiatan, nu narimakeun hade gorengna urang. Ku kituna, milih na ge kudu sing tarapti jeung loba pertimbangan. Milih pasangan teh nu nyaah ka urang jeung kulawarga, nu narimakeun naon ayana, jeung nu daek ngabimbing urang dina sagala sisi kahirupan. tah, ku kituna penting pisan samemeh mutuskeun jeung saha, urang kudu apal heula sifat eta jalma.Yuk pilarian nu sapamikiran jeung urang, supaya teu kaduhung engkena!


Lamun keur lapar pisan emang kasabaran urang biasa na leungit awak geus gempeur ngadegdeg kesang geur ngucur, geus teu paduli batur nempokeun pokona urang butuh dahar harita keneh. Eta anu urang rasakeun basa poe salasa kamari, urang jeung babaturan teh geus bener bener kalaparan pisan teu kuat kusabab can dahar nanaon ti isuk nepi ka peunting, eta teh kumarga urang duaan jeung babaturan teu karasa keur beberes kosan. Jadi urang teh babantu beberes kosan babaturan anu anyar pindah, tepi ka hoream jeung poho kana dahar. Peuting eta urang meuli dahar ka warung sangu goreng sisi kosan, tapi palayan anu tugas na mare buku menu teh eweuh teu datang datang eta teh ngajieun babaturan urang ambek ambekan di anggap na teu ngahargaan ka anu rek meuli.


Rasa geuleuh kana kotoran anjing mah hal anu wajar, kotoran anjing bisa nyebarkeun panyakit jeung nimbulkeun bau anu teu ngeunah. Salian eta, mun teu diberesihkeun ku cara anu teu bener, kotoran anjing bisa ngotoran lingkungan nu aya disabudureun jeung jadi sumber pencemaran cai. Ku sabab kitu, penting jang nu mibogaan anjing kanggo ngaberesihkeun kotoran sato piaraan maranehna jeung miceun ka tempat anu bener. Salian eta, urang salaku masarakat oge kudu silih ngahargaan jeung merhatikeun lingkungan nu aya disabudureun urang. Ulah ngantepkeun kotoran anjing ngaruksak kaendahan jeung kaberesihan lingkungan nu geus ku urang jaga babarengan. Jadi hayu urang babarengan merhatikeun jeung ngajaga kaberesihan lingkungan ku ngahindar tina perilaku nu ngaruksak siga teu meresihkeun kotoran anjing.


Trypanophobia mangrupa kasieun berlebih tina jarum.  Khususna, jalma anu phobia ieu sieun disuntik atanapi lamun diambil getih. Sanajan trypanophobia geus ilahar, eta nyata bisa ngaruksak kualitas hirup. Jalma kalawan phobia jarum anu geus sering bisa reureuh tapi ulah nyingkahan tina perlakuan médis. Trypanophobia nyata leuwih umum kajadian ka barudak tibatan jelema déwasa. Sanajan eta bisa ngamekarkeun dina sagala umur, paling sawawa kalawan kaayaan ieu ngamekarkeun trypanophobia salila budak leutik. Kasieun kana jarum biasana tumuwuh antara umur 4 jeung 6 taun, sarta persentase jalma kalawan trypanophobia terus turun ti umur ieu. Salaku kalawan phobia sejen, trypanophobia leuwih umum di awéwé ti lalaki.


Di tahun  2012, abdi gaduh adi anyar. Abdi atoh pisan gaduh adi deui di yuswa abdi nu tos 12 tahun. Abdi oge teu nyangka adi abdi lahir di tahun 2012, anu cenah bakal aya kiamat. Abdi sabenerna hoyong adi lalaki, tapi teu nanaon nu penting mah sehat. Abdi teu pernah wantun mangku adi abdi pas masih keneh orok lantaran abdi sieun bisi salah carana. Abdi ngan ningalikeun hungkul lamun adi abdi nuju bobo. Kadang-kadang abdi oge dipiwarang ku mamah kanggo pang nyiapkeun acuk sareng ngajak ameng adi supados teu ceurik. Abdi bungah pisan gaduh anggota kulawargi anyar lantaran imah janten haneuteun.


Urang sorangan pernah ngalaman katinggaleun bus di terminal bekasi basa urang rek balik ka lembur ka tasik. Urang katinggaleun bus padahal nga n sakur telat dua menit hungkul. Didinya rasa na reuwas jeung capek pisan geus ngudag ngudag bus tapi nyata na urang tetep katinggaleun. Untungna parusaaan bus na bageur tiket anu ku urang geus di beuli teu hangus, tapi bisa di ganti ka bus anu jam saenggeusna. Untungna deui bus anu kadua ieu teu pati lila ti nu bus anu urang tinggaleun. Urang anu bsa meunag gantina tereh oge aya rasa kuciwa, kumaha lamun anu katinggaleun bener bener jelama anu butuh pisan naek bus tepat waktu pastina rasana leuwih reuwas jeung kuciwa leuwih ti urang.


Bagi para pengidap panyawat panic attack mah, mun nuju ririungan dinu loba jalmi teh sok ngarasa sieun. Biasana sok sieun sabab aya kekhawatiran berlebih anu ujungna micu panic attack. Komo mun diriungna ku jalma anu teu wawuh heg jalma nu rariweuh mah. Biasana mun kena panic attack teh sok langsung nyingcet neangan tempat anu sepi jeung euweuh jalma. Mun geus serangan panic attack teh sok ngadadak beungeutna panik, awakna ngageter, malahan mah sok teu fokus kana nanaon teh. Lur we ditinggalkeun naon nu keur digugulung na ge ai kena serangan panic attack mah. Otak ge geus teu bisa mikiran batur, ngan bisa mikiran kumaha carana ngamankeun diri sorangan ti karamean.


Lamun batur boga hutang beurat, aranjeunna biasana teh ngarasa pisan stres jeung hariwang. Eta meureun ngarasa kateken mayar tagihan maranehanana sarta teu boga cukup duit pikeun nyieun tungtung papanggih dina dasar poean. Eta bisa ngarasa kaliru pikeun meakkeun duit pikeun hal anu teu penting jeung ngarasa kawas geus nyieun kasalahan badag. Jalma anu boga hutang badag oge bisa ngarasa era jeung teu aman. Eta meureun sieun ngobrol ngeunaan masalah finansial maranehanana sarta ngarasa saolah-olah maranehna teu bisa nampilkeun diri oge di hareup batur. Maranehna bisa ngarasa saolah-olah keur ditindes ku kabeungbeuratan anu gede jeung ngarasa teu bisa nyanghareupan masalah sorangan.


Salah sahiji cara anu tiasa dilakukeun kanggo jalmi anu sieun ka jarum suntik nyaeta kedah sering ningal jarum suntik. Awalna mah ngan ditingalikeun ti gambar atawa pidio hungkul teras ningal jarum suntik langsung, nyepeng jarum suntik, nepikeun proses suntikna. Supados janten leuwih tenang oge tiasa ngalakukeun meditasi nyaeta diuk sing nyaman jeung tenang. Diuk tegak, simpen lengeun dina paha sabari ngatur napas nepika napas teratur salila kurang leuwih hiji menit. Teras napas tina hirung opat detik teras dihembuskeun ngaliwatan baham opat detik. Basa ngalakukeun meditasi oge urang kedah nyugestikeun hal-hal positip sapertos nyarios ka diri sorangan yen kuring teh pasti tiasa ngaliwatan ieu. Meditasi ieu minimal dilakukeun salila opat belas poe.


John, lalaki 35 taun anu geus digawe di hiji parusahaan IT leuwih 10 taun. Anjeunna ngarasa bangga pisan ku karyana sareng yakin yen anjeunna tiasa ngahontal kasuksesan lamun manehna kerja keras. Anjeunna kedah nahan cimata nalika bosna masihan surat PHK. Manehna ngarasa putus asa. Anjeunna parantos usaha pisan pikeun janten profesional kanggo ngahontal cita-citana, tapi sadayana ayeuna ancur. Anjeunna henteu terang naon anu kedah dilakukeun salajengna. John ngarasa yen sagala harepan geus pupus. Manehna leungit kapercayaanana jeung ngarasa teu aya daya. Anjeunna nyobian milarian padamelan anu sanes, tapi teu aya perusahaan anu nampi anjeunna. Manehna ngarasa sedih pisan jeung frustasi.


Bakating ku era, abdi ngomong ka rerencangan yen abdi teu jadi tampil pas tos sababaraha menit sateuacan tampil di hareupeun rerencangan jeung siswa hiji sakola. Abdi ngadadak teu jadi tampil lantaran ngarasa teu siap tampil sabab karek latihan sakali hungkul kamari, jaba eta oge rencanana ngan saayana. Abdi oge sempet ningal sababaraha panonton anu tos diuk di aula, ditambih deui seeur barudak di kelas anu tos hoyong ningal penampilan urang. Abdi kapaksa naek ka panggung, untungna seeur pisan panonton anu masihan semangat, janten teu sepi teuing. Abdi oge janten percaya diri pas di tengah-tengah tampil, janten abdi ngalakukeun anu pangsaena nepikeun beres.


Kuring ngagaleuh baju sababaraha kali kalayan gaya, pola, warna sareng ukuran anu sami. Sumuhun, abdi kadang meuli sahenteuna 2 atawa leuwih tina baju sarua. Anjeun panginten kuring nyéépkeun artos nalika dina waktos anu sami kuring tiasa nampi barang anu sanés nganggo artos anu kuring nyéépkeun baju "kembar" anu kuring mésér. Kadang-kadang aya sababaraha barang fashion anu kuring resep, kuring resep pisan, janten kuring hoyong teras-terasan nganggo baju éta salami mungkin. Sanajan kitu, kumaha mahalna baju anjeun, hiji poé baju anjeun bakal ruksak ogé. Pikeun ngurilingan ieu, kuring teras ngagaleuh langkung ti hiji baju anu sami, supados nalika anu munggaran kuring anggo rusak, kuring masih gaduh suku cadang - tanpa hariwang yén baju éta parantos dijual di sadaya toko. rada malu atau eraa mah ku sababaraha jalma mereunan.


Harita keur di SPBU disorobot. Awalna mah tiap pengendara teh ngantri tertib, tapi teu lila aya ibu-ibu nu nyorobot antrian pas pisan eta teh giliran urang. Tuluy ditegur ku petugas satpamna jang ngantri ka tukang, tapi keukeuh embungeun da alesanna buru-buru nganteurkeun anakna sakola bisi kabeurangan. Sempet cekcok heula petugas SPBU jeung ibu-ibu tadi, jadina teh urang miluan nyarekan si ibu. "Bu teu tiasa kitu, ieu abdi ngantri titatadi sami sareng nu sanesna maenya Ibu jol-ojol hoyong dilayani tiheula". Ngadenge cekcok anu alot, petugas SPBU manggil pihak kaamanan nu aya di SPBU. Akhirna mah si Ibu teu jadi meuli bengsin da embung ngantri.


Saminggu deui praktek karawitan, urang jeung babaturan nu sejenna tiap balik kuliah diajar kacapi di tempat gamelan. Di ruang gamelan kacapi teh ngan aya 2, jadi tiap jelema gantian maksimal 5 menit. Sabab teu kabeh boga dasar tina karawitan, jadi aya nu ngajarkeun ti babaturan sakelas. Unggal poe latihan, nepika poena praktek. Arurang kabeh dititah nungguan di luar kelas, lamun praktekna mah di jero kelas geus disadiakeun kacapi hiji. Hiji-hiji babaturan dipanggil titah ka jero, aya nu lancar aya oge nu dicarekan sabab nyepengan senarna oge geus salah eta mah langsung dititah kaluar. Giliran urang, pas dipanggil langsung degdegan tarik. Samemeh asup urang geus ngadoa heula sangkan bisa meunang hasil nu alus. Praktekna mah tilu menit, langsung dipeunteun di tempat. Alhamdulillah urang meunang peunteun anu memuaskan.


Rasa bungah sabab geus lulus ujian teu ngan ukur dirasakeun ku sorangan, tapi bisa ngabungahkeun kolot oge. Kolot bisa bungah ningali anakna make toga jeung di wisuda. Geus lulus ujian oge bisa kabebas ti patarosan tiap kumpulan kulawarga, sok nanya iraha lulus. Jadi beban nu beurat bisa kaleupaskeun. Tuluy mun geus lulus bisa balik deui ka daerah sewang-sewangan komo deui lamun geus ngarantau lila. Sakapeung sok aya perasaan sieun di DO pas masih keneh can beres skripsi teh. Tapi ari geus lulus ujian mah karasa lega leuwih hampang. Oge geus teu kudu macaan sumber-sumber jang nyieun skripsi, ti jurnal, atawa kudu kagiatan rutin ka perpustakaan.


Pas nuju gering, biasana urang sok leuwih sensitip ningal jeung ngarasakeun hal-hal anu mistis. Basa nuju hareeng, abdi ditinggalkeun sorangan di kamar ku mamah lantaran nuju aya tamu. Kondisina abdi tos emam tapi diutahkeun deui lantaran teu resep dahar nanaon lamun keur gering mah sagala dahareun teh teu aya rasana. Abdi maksakeun nginum ubar supados cenghar deui. Pas bade istirahat, abdi ngagoler di kasur teras abdi ngarasa aya nu ningalikeun ti panto. Abdi mjkirna eta si mamah bade ka kamar. Pas geus sababarha menit jol si mamah datang, singhoreng mamah nembe pisan ka kamar, janten anu tadi teh sanes sasaha.


anjing rabies geus boga masalah otak, jadi virus rabies bakal asup ka otak sarta nginféksi sarta ngadalikeun eta. Janten naon anu kajantenan nyaéta nyarioskeun sél otak pikeun ngahasilkeun hormon anu ngajantenkeun urang sieun sareng jengkel. Éta ogé nginféksi sél otak supados sél otak teu tiasa fungsina normal sareng urang demam tinggi, janten urang tiasa halusinasi sareng janten gila. Anjeunna ngontrol sél otak sareng nyarioskeun aranjeunna ngadamel langkung seueur virus rabies, nyarios ka sél otak pikeun ngaluarkeun zat anu dipikabutuh pikeun ngajagaan aranjeunna sareng ngadamel virus énggal. Virus ieu bakal nyobian sangkan sél otak anu katépaan ngajaga virus sahingga sél otak bakal nipu sél séjén ku cara ngaleupaskeun hormon sieun kana cai jeung cahaya sabab virus rabies sensitip pisan jeung gampang maot ku cahaya jeung cai.


Karasa ku urang ayeuna, sanggeus ditarima di paguron luhur loba dulur-dulur jeung tatangga datang ka imah, nu niatna mah rek ngucapkeun salamet jeung rek tunya-tanya ngeunaan kuliah, sangkan anak-anakna ge bisa kuliah jeung aya gambaran kumaha kahirupan kuliah. Tangtu urang terbuka pisan ngeunaan eta jeung karasa bungah pisan, sabab basa urang daftar ka paguron luhur euweuh nu bisa ditanyaan da puguh kulawarga gede ti nini indung kitu oge ti bapa euweuh anu nepika sakola nepi paguron luhur. Matak mun ceuk urang mah, penting pisan di hiji kulawarga aya sarjana teh, sabab bisa jadi conto atawa tempat tunya-tanya ngeunaan hal naon wae ku sudut pandang anu beda.


Hal anu ku urang kaduhung teh teu diajar bahasa Inggris ti keur leutik. Lamun meunang pelajaran bahasa Inggris ge hare-hare. Urang diajar bahasa Inggris teh ngan ngaliwatan pelajaran sakola hungkul, beres tidinya mah enggeus weh tara diajar deui. Padahal materi nu diajarkeun ti SD, SMP, jeung SMA mah sarua wae. Ngan kubakat tara diamalkeun atawa tara ditinggali deui jadi weh poho. Karasana teh pas geus gede, lamun ngobrol jeung orang asing nu make bahasa Inggris teh teu lancar. Tungtungna mah jadi minder. Jeung teu bisa bahasa Inggris teh jadi ngaliwatkeun loba kasempetan nu aya. Karasa pisan bahasa Inggris teh butuh jeung kudu bisa.


Abdi mahasiswa anyar di Universitas Siliwangi (UNIVERSITAS SILIWANGI). Pasti anjeun naroskeun patarosan 'naha UNIVERSITAS SILIWANGI leres-leres karesep anjeun?' Kuring sering mendakan patarosan sapertos kitu. Tapi keur kuring mah rumasa geus cukup keur ditarima di ieu UNIVERSITAS SILIWANGI ker SNMPTN. Memang UNIVERSITAS SILIWANGI mah can sajajar jeung UGM, UI, ITB, jeung sajabana. Tapi loba hal anu ngabuktikeun ayana UNIVERSITAS SILIWANGI. Jeung UNIVERSITAS SILIWANGI digolongkeun salaku universitas ngora jeung prestasi. Balik deui kana patarosan. Janten kumaha rasana ditampi di Universitas Negeri Paporit? Pisan nganuhunkeun tur syukuran ka gusti komo deui ker salila SNMPTN kuring ogé daftar di Univ ieu tapi ditolak. Sarta pamustunganana kuring nuluykeun lalampahan kuring. Abdi frustasi sabab teu katarima di SNMPTN. Alhamdulilah katarima di SBMPTN.


Basa aya acara agustusan, kantor abdi ngayakeun sababaraha lomba jeung doorprise khusus jeung karyawanna. Sakabeh karyawan wajib miluan memeriahkeun lomba ieu. Hadiah jackpotna nyaeta duit sanilai lima ratus rebu nu diselipkeun dina hadiah. Kabeh karyawan dititah nyokot nomor undian. Geus kitu di sebutan nomorna hiji-hiji ku bos. Pas bagean abdi, alhamdulillah kenging hadiah mangrupa kipas angin. Alhamdulillah abdi atoh pisan, tapi rada bingung oge mawana ka kontrakan kumaha sabab kipasna teu bisa dilipet. Tapi teu nanaon, alhamdulillah tos kenging hadiah ge. Babaturan abdi mah aya nu meunang jam dinding, tumblr, tempat makan, jeung sajabana. Kabeh ge mareunang da dibere ku bos langsung.


Lamun nuju jalan-jalan ka tempat anu jangkung, abdi sok sieun lantaran sok aya longsor. Pernah basa abdi nuju angkat ka Sumedang, aya jalan anu sok janten rawan kacilakaan lantaran sok aya longsor. Sateuacan angkat ka Sumedang abdi ningal pidio aya jalmi anu beunang longsor basa manehna nuju ngaliwatan hiji jalan. Manehna kedah dibawa ka rumah sakit lantaran labuh tina motor jeung katimpa ku taneuh langsoran. Abdi ningal pisiona oge geus sieun, ngabayangkeun janten jalmi eta anu eungap dina jero taneuh anu beurat. Untungna manehna salamet lantaran dibantosan ku warga anu aya di dinya sanajan rada lila lantaran kedah digali heula.


Sieun kajadian kompliasi salila atawa saenggeus operasi, lantaran resiko komplikasi mangrupakeun salah sahiji hal nu mindeng dipikasieun pas ngajalankeun operasi. Resikon komplikasi bakal aya dina unggal jenis tindakan meids, dina tindakan nu paling sederhana oge. Tapi urang bisa ngurangan resiko komplikasi ku cara milih dokter anu terpercaya jeung ahli di bidangna, oge ngomong jeung dokter ngeunaan sagala rasa hariwang atawa patarosan nu urang piboga samemeh operasi dilakukeun. Salian eta pastikeun jang milu instruksi ti dokter oge tim medis salila pemulihan, siga ngonsumsi obat-obatan nu diresepkeun ku dokter, ngahindar tina aktivitas nu kaleuleuwihi, jeung ngajaga luka operasi tetep beresih jeung garing.


Salah sahiji pangalaman nu moal kapohokeun pedah ka seruaan na nyaeta salah sahijina asup ka Dufan. Dina weekends atawa libur nasional, Dufan bisa jadi pilihan tujuan wisata pikeun didatangan. Di Dufan, sahenteuna aya 32 wahana rekreasi anu tiasa dicobian ku wisatawan. Wahana rekreasi di Dufan diantarana Kora-Kora, Rafting, Halilintar, Karaton Wayang, jeung sajabana. . Teras, kanggo anu hoyong mésér tikét Dufan sacara online, mangga tuturkeun cara di handap ieu. Buka situs wéb www.ancol.com sareng login akun nganggo alamat e-mail. Saatos hasil log in, pilih menu "Tiket & Promo". Pilih tikét "Dunia Fantasy". Setel tanggal kunjungan. Teras, pilih sareng tambahkeun jinis tikét éntri anu anjeun hoyong mésér. Salajengna, klik pilihan "Beuli Tiket". Eusian data pembeli, sapertos nami lengkep, alamat e-mail aktip, nomer telepon aktip anu kadaptar sareng WhatsApp, tanggal lahir, sareng sajabana. Sanggeus ngeusian data nu meuli, mayaran luyu jeung cara nu dipilih, salah sahijina bisa ngaliwatan Virtual Account BCA, Mandiri atawa BNI. Upami pamayaran parantos suksés dikonfirmasi, e-tikét bakal dikirim ka e-mail pembeli sareng WhatsApp.


Ningali babaturan mah patingcamuil taruang endog asin teh. Kuring mah teu kabita saeutik-eutik acan. Ari sababna lantaran kuring mah teu resep pisan kana sarupaning kadaharan nu hanyir-hanyir teh. Komo, endog asin mah hanyirna kacida. Sabalikna ti kuring, barudak kuring mah kacida resepna kana endog asin teh. Atuh matak lieur lamun sakalieun barudak aya nu masihan endog asin tur dibawa mulang ka imah. Kuring sok cerewed, papagah ka barudak supaya nuangna teu sagawayah. Kudu ati-ati, supaya ulah aya konengna nu murag kana ubin sok sanajan ukur sasemplek, lantaran lamun kagiridig katincak tincak teh hanyirna nyaliara kamana-mana. Sakapeung mah ku kuring barudak sok langsung dihuapan mun ngadahar endog asin teh ngarah teu ucrat acret kamana-mana. Kunaon kuring tepi ka kituna sabab kuring pernah utah-utahan ngambeu hanyir ubin nu kapuragan ku koneng endog asin.


Hiji poe urang jeung kulawarga mangkat ka pantai Pangandaran. Biasana geus rutin ka pantai ieu teh komo mun libur gawe panjang. Tapi harita mah cuacana teu ngadukung, sabab unggal poe teh hujan gede. Tapi urang jeung kulawarga teh lahaula weh mangkat subuh meh menuju ka beurang. Nepi Pangandaran teh rada sore, jeung dibarengan ku hujan. Urang jeung kulawarga teh nyewa hotel di sisi pantai timur, ngarah teu jauh mun bolak-balik ka pantai teh. Pas peuting eta mah sora guludug dor dar gelap bari dibarengan ku angin anu gede. Nepikeun ka si cai pantai teh asup ka sisi jalan ku bakat tarikna angin. Nu ku urang pikasieun teh sieun tsunami weh komo posisi tempat mondokna hareupeun pantai pisan. Peuting eta keneh urang jeung kulawarga mutuskeun pindah tempat mondok ka nu leuwih jauh.


Ieu carita ngeunaan hiji waktu nalika kuring make baju sarua jeung jalma sejen sarta jadi pisan ngerakeun keur kuring. Kuring geus lila hayang meuli baju anyar jeung ahirna kuring mutuskeun pikeun balanja. Kuring bungah pikeun nyobaan baju anyar sareng panginten bakal janten baju anu pangsaena anu kuring kantos gaduh. Najan kitu, nalika kuring nepi ka kantor, abdi reuwas pisan ningali batur sapagawean make baju sarua jeung kuring! Urang duaan ngagem kaos biru sareng titik-titik polka bodas sareng katingalina sami. Kuring jadi reuwas jeung teu nyaho kudu ngomong naon. Kuring ngarasa pisan ngerakeun jeung teu nyaman. Sarerea di kantor neuteup ka kami sarta komentar ngeunaan kumaha urang duanana make baju sarua. Abdi henteu terang kedah nyarios naon sareng ngan ukur tiasa seuri isin. Kuring ngarasa pisan teu nyaman jeung hayang geura-giru ninggalkeun.


Seblak, mie setan, bakso aci jeung sagala dahareun anu lada lada nu rasana ngeunah pisan, ieu teh biasana jadi jajanan kasereup barudak ngora. Biasana teh ceunah lamun arulin rek nyeblak babarengan jeung babaturan. Dahareun eta teh biasa oge di sebut obat rieut obat jangar mun keur lieur ruwet biasana ngadahar seblak, mie setan jeung sajabana ameh cenghar. Tapi dahareun eta oge bisa ngajien panyakit anu parah, tatanga urang resep pisan jajan anu kitu, hampir unggal poe meulian seblak atawa mie setan, mimiti na mah teu karasa sehat sehat wae. Eh nyaho nyaho di vonis usus buntu ngareuwaskeun pisan jeung kudu langsung di operasi.


Sinar-X anu dilakukeun dina awak Flavio nunjukkeun yén rumaja éta ngagaduhan tatu dina otakna. Pembuluh getih dina uteukna peupeus. Diperkirakeun pecahna pembuluh darah ieu kajantenan kusabab Flavio panik pisan nalika anjeunna aya dina cai. Sareng saatos dirawat di rumah sakit salami 9 dinten, Flavio ngantuken ambek terakhirna. Indungna, Maria, ngomong, "Anjeunna indit jeung babaturanana maén bal jeung baskét waktu éta. Tapi, manéhna ogé indit ka walungan jeung nyoba ngojay di dinya. Antukna, manéhna teu bisa ngojay pisan. Anjeunna sieun cai jeung pools Tapi, nalika manéhna nempo kabéh babaturanana ngojay di walungan, manéhna nekad luncat ka walungan. Manéhna hayang ngalawan sieun maranéhanana. Hanjakal, nasib ceuk sabalikna jeung manéhna kudu indit awal tilar ti dunya.


Basa nuju dinten Kamis, abdi sareng rerencangan nonton teater di kampus. Teater ieu teh dilaksanakeunna ti jam dalapan dugi ka jam sabelas peuting. Abdi ngahaja nonton jeung babaturan supaya uih ka kostan na aya baturna. Katambih deui nu maen teaterna teh seueurna rerencangan hungkul, jadi itung-itung ngaapresiasi karyana. Pas teater beres, abdi popotoan heula dugi ka jam dua belas peuting. Jam dua belas leuwih karek maju uihkeun mapah duaan. Pas nuju di jalan, pelebah dinu poek pisan, abdi ngadangu sora nu ceurik di kencaeun jalan. Padahal didinya teh ngan aya abdi jeung babaturan hungkul. Pas dilieuk, jol we aya kaen bodas dina tukangeun tangkal gede. Abdi soak tidinya langsung ngajerit bari lumpat. Babaturan abdi reuwaseun ningal abdi ngajerit, tuluy ngudah oge bari lumpat. Abdi buru-buru lumpat neangan pos satpam jang reureuh. Alhamdulillah na teu jauh teh aya pos satpam.


Tos lami Fakhri milarian seragam pdl na nu disimpen di sekre, tapi dugi ka ayeuna teu acan kapendak. Leungitna di sampaian paranti seragam, make hanger warna biru. Seragamna teh tos rada boleas, name tagna nami Fakhri Ramadhan. Ukuran acuk jeung calana na M. Icalna teh sakira tos aya dua minggu mah. Tah poe ayeuna Fakhri kaleresan aya urusan ka sekre, ah bari bade ningalian acuk sugan aya. Pas ditingalian teh aya we leres. Alhamdulillah kapanggih, jiga na mah aya nu make tapi teu bebeja heula. Aya-aya wae duh babaturan teh. Engke deui mah moal disimpen didinya, bade dicandak we ka bumi.


Asalna abdi teu wani negor jalmi anu resep miheulaan batur. Tapi lantaran abdi tos mineng pisan ngelehan ka batur, abdi mikir yen abdi kedah wani negor batur anu salah jeung kedah percaya diri lamun abdi ngalakukeun hal anu bener. Pernah aya hiji kajadian basa abdi nuju meser udang di pasar. Abdi nuju ngantosan hiji ibu-ibu anu nuju meser udang oge. Pas abdi nuju ngantosan, teu lila datang ibu-ibu anu langsung ngomong ka tukang udangna kanggo ngaberesihan udang lantara manehna nuju buru-buru bade arisan. Abdi langsung keheul sabari ngomong ka si ibuna yen lantaran sanajan manehna nuju buru-buru oge teu ngajadikeun manehna tiasa sangeunahna ka batur.


Batur kudu jadi icebreaker di kelas, jadi naha henteu ngan anjeun? Upami anjeun gaduh kamampuan alami pikeun nyarios humor, anjeun tiasa janten jalma anu paling lucu di sakola.
Kenali pamiarsa anjeun. Sangkan jadi jalma nu pikalucueun di sakola, 1. Anjeun kudu nyaho hal-hal nu matak pikaseurieun babaturan sakelas! Dengekeun aranjeunna sareng perhatikeun hal-hal anu ngajantenkeun aranjeunna seuri. Naha aranjeunna seuri nalika anjeun guyonan ngeunaan guru anjeun? Naha maranéhna seuri nalika
2. Anjeun nyieun guyonan ngeunaan diri? Atanapi aranjeunna langkung resep jinis banter anu sami sareng acara televisi populér, pelawak, sareng sadaya budaya?
3. Malah dina grup babaturan anjeun, unggal jalma bakal boga rasa humor béda. Coba ngalacak rasa unggal babaturan deukeut anjeun. Naha hasil unggal babaturan anjeun béda?
4. Ogé nyaho kumaha carana nanganan guru anjeun. Upami anjeun ditugaskeun nyerat variasi pidato anu kasohor sapertos Dukuh "janten atanapi henteu janten" sareng anjeun angkat ka payun kelas sareng anjeun ngadugikeun kecap-kecap "Naha kuring cicing atanapi Kedah Kuring?" , sababaraha guru bakal manggihan ieu hilarious. Kumaha upami guru sejenna? Teu kudu.


Kuring pernah ngalama hiji kajadian anu ngerakeun kuring pisan. Harita kuring teh keur pilek beurat, heunteu mampeut umbelna loba. Tah kuring teh jalmna resep ngobrol jeung babaturan, bari seuseurian. Pas ngobrol teh, irung kuring ujug-ujug ateul siga nu hayang beresin. Tue lila bener weh kuring teh bersein. Anu matak pieraeun teh nyaeta pas kuring beresin jol si umbel teh kaluar, bari loba deui nu kaluarna teh. Ningali kajadian eta, babaturan kuring kalah seuri ngagakgak, bari nyontokeun kumaha kuring beresin. Gura-giru kuring teh ka jamban jang nyusut umbelna. Era pisan aslina mah harita teh, ngan untungna nu ningali kajadian eta kur babaturan kuring hungkul. Saanggeusna kuring lanjut deui ngarobrol jeung seuseurian.


Poe ieu tos dimulai ku kabar anu kirang sae. Salah sahiji rerencangan dekeut abdi, salakina janten salah sahiji korban kacilakaan pesawat. Abdi asalna teu percaya yen korbanna teh salah sahiji rerencangan dekeut abdi. Ti subuh keneh abdi tos ningal warta dina tipi yen aya kacilakaan pesawat di daerah Bogor. teu nyangka yen salah sahiji korbanna nyaeta salaki rerencangan abdi anu kondisina nuju hamil. Manehna tos ngantosan salakina anu nuju tugas di luar kota. Tapi bail-balik kalahkah meunang kabar anu sedih pisan. Abdi ngadatangan manehna sabari nenangkeun jeung ngadu'akeun supados jenazah salakina tiasa kapanggih lantaran ayeuna kondisina seeur panumpang anu leungit.


Unggal poe Minggu teh abdi sok keliling leuleumpangan di lembur  Kabeneran di lembur abdi aya situ, jadi sok ngahaja niis didinya. Unggal ngaliwat ka sisi situ teh abdi sok nempo gundukan sampah anu ngahaja dipiceun sambarangan di sisi jalan. Makin poe teh makin ngagunduk wae sampahna. Paling parah mah pernah aya bangke anjing didinya. Abdi ningalina meuni seueul jeung jiji pisan sabab loba bilatungan. Malahan mah bauna oge nepi ka jalan, jeung sampahna baceceran ka jalan. Ku abdi teh dilaporkeun we ka pamarentah satempat. Dua minggu kemudian nembe aya tindakan ngaberesihan gundukan sampah eta ku cara gotong royong babarengan sakabeh warga.


Ngurangan di ece batur kalatan fisik
1 Diajar seuri sorangan. Ieu tiasa sesah dilakukeun upami anjeun ngarasa isin atanapi sénsitip, tapi éta mangrupikeun léngkah anu penting pisan. Barudak kadang tiasa kejam pisan, sareng henteu mikirkeun parasaan batur sapertos anu déwasa. Lamun kasampak bener hanjelu, sababaraha urang malah leuwih micu sarta ngolo-ngolo anjeun malah leuwih.
Diajar seuri dina diri penting pisan nalika anjeun ngalakukeun kasalahan di tempat umum, sapertos tuang inuman anjeun, nyabak barang, atanapi ngalungkeun koper anjeun.
Perhatikeun kumaha kids populér nanganan kaayaan ieu. Biasana, maranéhna bakal langsung luncat kana lulucon ("Hapunten, abdi masih tunduh. Abdi teu acan ngagaduhan jiwa abdi. ") Aranjeunna masih bisa jadi olok keur kagok, tapi geura-giru maranéhna bakal bosen teras naroskeun ka babaturanana pikeun ngabéréskeun éta, teras ngamimitian ngobrolkeun anu sanés. .
Poho kasalahan anjeun. Sarerea pasti geus ngalakukeun hal ngerakeun. Sanajan kitu, coba tetep sirah anjeun sarta nuluykeun kagiatan anjeun. Jalma di sabudeureun anjeun bakal eureun questioning kasalahan anjeun.
Mimitina ngarasa aneh, jadi maksakeun diri ngalakukeun eta. Anjeun bakal biasa sareng seueur latihan!


Mun meunang gajih urang sok nabung dina cengcelengan, ku urang sok di tulis na buku. Urangkan pengalaman masalah keuangan, jadi urang bisa ngatur-ngatur tentang kondisi kauangan. Urang lewih mentingkeun duit urang sakeur barang atau kabutuhan anu penting, saperti sabun, bumbu jang di dapur jeung nu sejen na. Nu sakirana penting, urang basa eta hayang pisan ngaboga mesin cuci ku sabab urang mun nyesehan sok make sikat eta ngajieun ramo urang daradas pareurih. Aya meren dua bulan nabung, urang langsung meuli mesin cuci jeung si mamah. Pas geus milih terus di bayar, hate urang rasana bungah pisan da bisa meuli barang anu ku urang butuhkeun jeung mangfaatna lain sakeur urang doang tapi bisa sakeur si mamah jeung si bapak. Soalna si bapak ge sakapeung mah osok nyeuseuh, pas geus di imah mesin cucina lamgsung di pake. Mimiti make mah teu ngarti da loba pepencet, tapi makin kadie mah makin apal jeung lancar.


Sanaos rada sesah, sahenteuna aya sababaraha cara anjeun tiasa nyobian pendak sareng kenalan sareng seniman idola anjeun. Ieu sababaraha cara anjeun tiasa nyobian pendak sacara pribadi sareng kenal sareng artis idola anjeun:
1. Sering hadir dina unggal pos média sosial artis idola Anjeun
 Dina hal ieu média sosial anu disarankeun nyaéta Instagram, sabab seniman biasana langkung sering ngagunakeun média sosial ieu. Sabisa-bisa jadi jalma anu mimiti ngoméntaran unggal postingan idola anjeun, anten anu mimiti mairan biasana langkung narik perhatian seniman. Beuki sering anjeun ngalakukeun éta, éta berpotensi yén artis bakal ngafolow deui akun anjein.
2. Sok hadir dina unggal acara artis idola anjeun
Lamun cara kahiji nyaéta pikeun mastikeun ayana dina "jalur online", lajeng dina titik kadua ieu ngaliwatan "jalur offline". , upami aya momen nalika seniman nganjang ka kota anjeun, jantenkeun kasempetan pikeun hadir dina éta acara. Upami anjeun gaduh artos seueur, anjeun tiasa ngahadiran unggal acara anu dihadiran ku seniman karesep anjeun di sababaraha kota. Tong hilap, hadir di barisan hareup -- supados anjeun sareng artis idola anjeun tiasa silih tingalian (upami aya kasempetan, hehe).


Pembullyan tiasa nyieun korbanna janten sieun bersosialisasi. Nanging saacan janten sieun bersosialisasi aya cara nu tiasa dilakukeun pikeun nyieun urang teu sieun upami dibully. Kahiji ulah kantos minder, ngurangan rasa minder ge ngaminimalisir urang janten targer pembullyan. Kadua tong mere reaksi, maksadna upami keur dibully sapertos disepetan atanapi diledekan ulah mere reaksi nanaon anggep wae monyet nu keur nyeiun sora-sora. Katilu, wanikeun diri urang pikeun nempo panonna palaku pembullyan. Upami pahareup-hareup sareng palaku pembullyan, tempo panonna teges-teges. Antepkeun manehna nyahoeun upami urang teu sieun ka manehna. Kaopat sareng nu terahir nyaeta tong sieun ngalaporkeun ka pihak nu berwajib, tiasa dilaporkeun ka kolot, guru, atanapi pihak nu sejen.


Tilu hal nu kudu dilakukeun lamun urang diganggu atawa ditembongan ku jurig. Nu kahiji nyaeta tong panik. Sakumaha sieun jeung deg-degan na ge tong panik, komo nepi ka tibabaradug mah, tenangkeun pikiran jeung kontrol pergerakan awak urang. Nu kadua nyaeta ngadoa. Mun ningali nu karitu teh buru-buru babacaan jeung ngadoa ka Allah supaya dipaparinan kakuatan jeung kasalametan. Nu katilu nyaeta buru-buru tinggalkeun tempatna, tapi tong rusuh, inget kudu babacaan. Mun rusuh mah ke kalahka urang cilaka ku polah sorangan. Santai we bari babacaan muntang ka Allah. Kudu inget, mun manggihan nu kitu teh tong rusuh, kontrol awak urang jeung kontrol pikiran urang.


Rasa nyeri mangrupakeun salah sahiji hal nu paling mindeng dipikasieun pas rek disuntik. Sensasi nojos nu ditimbulkeun ku jarum suntik bisa karasa teu nyaman jang sababaraha jelema jeung bisa wae bisa memicu rasa sieun atawa fobia. Tapi sabagian gede mah suntikan ngan saukur nimbulkeun rasa kanyeri hungkul sedengkeun nu sifatna ringan jeung gancang leungit. Hal ieu utamana gumantung kana lokasi suntikan, jumlah cairan nu disuntikkeun, jeung sensitivitas individu ngeunaan rasa kanyeri. Jang ngurangan rasa nyeri, dokter bisa wae bakal mere obat jang ngaleungitkeun rasa nyeri eta atawa ngagunakeun teknik-teknik penyuntikan anu teu nyebabkeun rasa kanyeri. Contona ngagunakeun teknik penyuntikan nu leuwih lembut.


Hiji poe pas pindahan imah ka Bandung ti Cianjur, teu disangka-sangka bakal manggihan harta karun di para imah. Emang sih imahna teh geus katinggali heubeul pisan, terakhir nu nempatanna nini-nini. Harita teu nyangka bakal manggihan harta karun, kapanggihna teh pas geus sabulan cicing di imah eta. Kabeneran saminggu eta teh nyicil beres-beres. Pas kabagian para manggihan duit anu dibungkus ku kaen, awalna mah rek langsung dipiceun kaenna teh da katumpukan ku kebul. Tapi pas dibuka reuwas aya duit jaman heubeul. Sanajan kondisi duitna teh sabagian geus aya nu digegel ku beurit, tapi nepikeun ka ayeuna diteundeun da antik, teu kabeh jelema boga duit heubeul nu geus teu produksi.


Mun kitu di hareupeun kuring mah  Ah, leuwih hade dimimitian ti mimiti 17 Juli 2019 jam 17.30. Abdi nuju Halte Beus Trans Jakarta Kota Podomoro arah Semanggi, seberang Central Park Mall. Ti sasak pedestrian, calon panumpang TiJe geus snaked antrian panjang, sapanjang jalan turun ti sasak. Abdi henteu ngiringan antrian kusabab kuring kedah ngeusian kartu kuring janten kuring langsung ka loket. Jalma-jalma masih ngantri asup ka panto gigireun loket tempat kuring nangtung. Réngsé usaha di loket, kuring naék kana tangga anu pinuh ku antrian 15 atawa 20 méter pikeun ngantri ti tungtung deui, pas di jembatan pejalan kaki. Kuring ngan ukur masihan prioritas antrian upami anjeun awéwé hamil, sepuh sepuh, jalma anu cacad, atanapi anjeun gaduh budak. Lian ti éta, henteu, atawa kuring dihina kawas ieu di publik. Janten ati-ati upami anjeun luncat di payuneun kuring, kuring pasti bakal meuncit anjeun.


Tos sataun leuwih abdi ngaidolakeun hiji musisi. Unggal poe pasti ngadangukeun lagu na, nepikeun hapal pisan kabeh lirik na. Abdi ngarep pisan hiji poe tiasa patepang jeung poto bareng. Sataun ieu abdi ngan tiasa ngadangukeun lagu na hungkul lantaran teu gaduh seeur artos kanggo meser albumna. Aya kabar yen taun hareup idola abdi bakal konser di Indonesia. Abdi bungah pisan lantaran hoyong ngadangukeun langsung idola kuring nyanyi  sasarengan. Abdi nyobian ngumpulkeun duit kanggo meser tiket konser anu hargana dalapan ratus rebu. Abdi neangan gawe salila sataun eta kanggo meser tiket. Pas duit na tos kakumpul, abdi langsung meser tiket konser.


Tilu dampak buruk tina body shaming. Nu kahiji nyaeta nyieun jalma jadi ngewa ka awakna sorangan. Sabab geus narima celaan fisik ti batur, jadi bakal ngarasa yen awakna teh kurang ti standar kageulisan, atawa ngarasa awakna teh buruk pisan. Nu kadua nyaeta nyieun jadi anti sosial. Mun sasaorang geus sering narima body shaming ti batur dina lingkup sosialna, bakal aya rasa cenderung sieun dina ngajalani kahirupan sosialna, tuluy bakal cenderung ngahindari diri tinu aktivitas sosial. Nu katilu nyaeta nyebabkeun depresi. Penerimaan satiap orang teh beda-beda, aya nu nganggap santai, aya nu nganggap heureuy, aya oge nu nganggap hal eta beurat pisan. Tah body shaming teh bakal ngajieun sasaorang teu percaya diri tuluy bakal sering ngutuk dirina, akhirna sabab teu bisa ngedalkeun jadi we beban pikiran nu ujungna lumpat kana depresi.


Seeur pisan kasedihan janten mahasiswa Indonesia di negara batur. Lamun batur mah ningalna nu sae na hungkul, abdi salaku mahasiswa anu tos ngalaman sataun cicing di negara batur tos seeur pisan ngalaman sababaraha hal anu teu pikaresepeun lantaran di unggal negara teh pasti aya sisi anu waon, tapi abdi diajar janten jalmi anu tiasa nyanghareupan naon wae kondisina. Kuring kantos teu gaduh artos lantaran beasiswa na telat, waktos eta abdi nuju teu nyepeng duit lantaran kedah ngabenerkeun laptop anu rusak, abdi bade nyungkeun artos ka kolot oge isin lantaran kedahna kuring nu masihan artos ka aranjeunna, ahirna kapaksa kuring milarian gawe kanggo nutupan kabutuhan.


Salah sahiji pangalaman nu paling teu bisa dipohokeun nyaeta camping jeung babaturan. Basa harita teh abdi campingna di daerah Pangalengan, di tempat wisata Sunrise Point Cukul. Abdi indit ngaleut jeung babaturan, kana opat motor. Campingna ngan dua poe sapeuting. Tapi waktu singkat eta teh rarasaan mah berharga pisan mun dibeakeun jeung babaturan. Keur peutingna arurang ngahurungkeun api unggun tuluy masak susukian di bakar. Ah nikmat pisan, komo dibaturan ku pamandangan bentang di langit nu rayap jiga ketombe. Bari sura-seuri susurakan arurang meakeun waktu peuting. Pantesan we ieu tempat rame wae k nu camping da emang suasana na pas pisan jang babarengan mah.


Sok ngarasa era mun teu mereskeun pagawean tepat waktu. Tapi sanajan loba alesan terlambat mereskeun, urang kudu nyanghareupan rasa era eta. Urang nyokot tanggung waler kana keterlambatan eta ku cara menta hampura ka atasan, babaturan gawe, jeung ngobrolkeun sacara terbuka ngeunaan alesan terlambatna eta bisa mantuan urang ngurangan rasa kaera. Urang oge buru-buru mereskeun pagawean nu geus diantep, hal ieu ngameh bisa mantuan ngurangan beban jeung mere rasa lega oge kapuasan sacara pribadi. Geus kitu urang ngalakukeun evaluasi, neangan faktor naon nu mangaruhan nepikeun ka bisa telat mereskeun pagawean, cara ieu meh neangan solusi supaya teu kaulang deui pas kahareupna.


Di tempat abdi kuliah aya seeur pisan kagiatan mahasiswa anu rame, salah sahijina nyaeta kagiatan anu aya hubunganna jeung alam. Abdi gaduh rerencangan anu miluan kagiatan eta, tapi kanggo janten salah sahiji anggota di organisasi eta teh manehna kedah miluan pendidikan heula, salah sahiji kagiatan dina pendidikan anu dialaman ku manehna nyaeta basa manehna dititah ngojay di situ anu aya di kampus, manehna sabenerna geus beja teu tiasa ngojay tapi tetep dititah asup ka cai sabari make sapatu anu beurat. Manehna kapaksa ngojay ka tengah cai sabari gugupayan lantaran dina pipikiranna mah manehna teh sieun bisi maot. Padahal eta teh kanggo ngalatih manehna supados teu panik.


Salah sahiji ajudan Ferdy Sambo, anu ngarana Adzan Romer. Romer ngaku bahwa maneh na sempet ngatodongkeun sanjata ka ferdy sambo pas engges si yosua ka tembak. Hal ieu di carirakeun romer pas di cecer ku kuasa hukum nu ngarana Ricky soal peristiwa tembak di imah si ferdy. Pas ngadenge aya sora tembakan si romer geus siapkeun sanjata, pas si ferdy kaluar di romer nodongkeun sanjata ka si ferdy terus pas persidangan si romer ngaku bahwa maneh na sieun ka si ferdy padahal di persidangan samemehna mah si romer tara ngaku kalahkah ngabohong wae. Persidangan eta ngajieun kuasa hukum jeung hakim ka bingungan ku sanab keterangan si romer anu gunta-ganti. Tapi romer ngaku sieun padaham maneh na ge nyekel senjata.


Saberes kuliah, Indra katampi damel di pertambangan. Anjeunna ayeuna damel di luar pulau, jauh jeung indungna. Sataun Indra ngan bisa mulang ka lembur dua kali, eta ge teu lila, paling ngan samingu di imah. Unggal di tanah rantauan, mun indungna nelepon ge sok hararese da sinyalna lup lep atawa kagiatan Indra na nu padet. Teu jarang Indra lembur gawe supaya kenging tambahan gaji. Indra sok ngiriman gaji ka indungna unggal awal bulan. Hiji poe, indungna geuring dirawat di rumah sakit. Saminggu di rumah sakit indungna pupus. Indra teu bisa datang harita keneh. Indra datang isukna pas indungna tos dikurebkeun. Indra nyesel pisan tidinya teu bisa ningali mamahna jang terakhir kalina. Tah, yuk ah urang rawat jeung jaga indung urang meungpeung aya keneh di dunya!


Kadang mah sok hoream lamun ngendong di imah batur terus dibere bantal na teh anu bau koeh atawa bau jigong. Sok mantak hoream pisan ngambeuna oge, bororaah hayang nyarean, nu aya mah kalah ka seueul hayang utah. Rek ngomong da bisi teu ngeunaheun, mun teu ngomong da ba pisan deuihan. Nya enggeus we sok ngahajakeun sare teu make bantal, alasan na nya emang teu geunaheun make bantal teh. Da rek ngomong nu sabenerna teh bisi nyinggung jeung bisi nyieun era nu boga imah, mantak keun we da geus wajar ngaranna ge numpang, jadi kudu emang ngamaklum da lain di tempat nu sorangan.


Abdi gaduh alo kasayangan nu umurna karek dua taun. Tingkahna teh sok pikalucueun wae, mantak ngahibur dina kulawarga teh. Hiji poe, alo abdi hareeng demam tinggi tos dua poe teu rerep. Ku pun raka teh dicandak we ka klinik. Di klinik teh kenging penanganan dokter kangge dirawat. Tos tilu dinten dirawat, hareengna kalah makin panas, teu rerep wae. Abdi meuni teu tega ningalina da alit keneh tos dipasihan panyawat kitu. Pas dinten kaopat di rawat, isuk-isuk teh kejang-kejang pun alo teh. Langsung we abdi manggil dokterna. Pas bdokter mariksa, kejang-kejang na teh leungit, matana lalaunan nutup. Dokter mariksa sadaya anggota tubuhna jeung detak jantungna. Dokter mutuskeun yen alo abdi teh tos teu aya detakan, jeung dokter miwarang sing sabar sabab tos ngantunkeun. Wah tidinya rarasaan abdi tos teu enakeun, pun raka ge nangis wae teu eureun-eureun. Abdi kaleungitan alo abdi salilana, moal aya deui nu mantak ngahibur jeung mikanyaah. Abdi ngarasa hampa pisan ti saprak harita.


Pas abdi diajar sapeda, abdi nyobian sababaraha sapeda rerencangan kuring supados lancar numpak sapedana. Abdi oge sempet nyobian sapeda anu jangkung supados tiasa nganggo sagala rupi sapeda engkena. Pas nganggo sapeda anu jangkung eta, abdi mineng pisan nganggo rem sapedana lantaran lamun kuring hoyong turun tina sapeda kedah nga-rem heula supados teu labuh, janten kuring tiasa luncat ka handap pedah sukuna teu nepi ka handap da jangkung teuing. Tapi sigana mah pedah gancang teuing mencet remna, remna nepikeun blong. Lantaran sieun nabrak balong abdi maksakeun nabrak tembok imah batur meh leuwih aman, untungna abdi salamet, teu anclob ka balong gede.


Anu ngaranna orok, komo lamun nembe dilahirkeun pasti mineng olab. Biasana orok olab saatos dipasihan susu ku mamahna, hal ieu wajar lantaran orok gaduh ukuran lambung anu alit, teu sapertos jalmi dewasa. Lambung orok ukuranna ngan sagede bola pingpong. Orok olab lantaran susu anu atos diteleg kaluar deui ka genggerong lantaran otot genggerong jeung lambungna masih keneh lemah. Ponakan abdi sasih ieu nembe gaduh adi anyar, manehna resep ulin sareng adina, malahan manehna mineng pisan hoyong mangku orok. Tapi unggal adina olab, manehna langsung geleuheun teras hoyong ereun mangku adina lantaran manehna oge jadi hayang utah lamun ningal adina olab.


Basa meunangkeun lomba pidato, aya cara-cara supaya bisa meunang, lain ngan ukur lomba pidato tapi di lomba-lomba nu sejenna oge. Nu kahiji paling penting boga niat jeung kahayang nu gede sabab kabeh hal nu dimimitian ku niat pasti moal eureun di tengah jalan. Nu kadua ngadoa, ieu oge penting salian ti usaha nu maksimal, ngadoa oge wajib dilakukeun. Kudu yakin sagala nu alus geus disiapkeun jang urang. Nu katilu kudu latihan, jadi teu ngan saukur datang, latihan, jeung narima materi hungkul, tapi oge ngarti kana materi anu diberekeun. Nu terakhir kudu boga sikep anu alus pas lomba, sabab ieu mangaruhan jang peunteun ti juri.


Pisah jauh jeung kolot pastina sedih, sabab bakal sono. Tapi aya sisi positifna oge nu bisa ngajarkeun ngeunaan hirup di usia ngora. Sisi positifna lamun ngarantau jauh ti kolot bakal diajar ngurus diri sorangan. Sabab pas cicing sorangan, tangtuna hayang teu hayang kudu diajar ngurus diajar sorangan. Mulai ti masak, nyeuseuh pakean, nepikeun ka ngurus kaberesihan tempat cicing jeung kabutuhan hirup nu sejenna. Tuluy bisa ngatur waktu, nu mana pas ngajalanan hirup sorangan bisa ngatur waktu ngameh kabeh kagiatan bisa kalaksana. Oge bisa nyieun jadi hemat kana duit, ngahargaan tiap dahareun jeung duit nu dipiboga jang bertahan hidup, diajar bersyukur jeung ngatur finansial.


Paling geuleuh pisan abdi mah kun ngobrol jeung jalma anu sok muncrat mun ngomong teh. Leuheung we mun geus sepuh mah da pimaklumeun sabab geus euweuh gigian pisan. Ieu mah sok aya budak ngora oge anu muncrat mun ngomong teh. Mantak sok hoream amun ngobrol jeung anjeunna teh. Sabagean besar jalma ge sok jengkel mun keur ngobrol jol aya nu ngomongna muncrat teh. Komo mun bari barang dahar, sok mantak seueul nempo na oge. Bororaah hayang deukeut, hayang pajauh pisan we nu aya mah. Mantak sok ngajaga jarak we mun amprok jeung nu kitu teh da sok seueul pisan nempo na oge ningan.


Omat pisan ieu mah, mun di bere kejutan ku babaturan pas urang keur tepang taun ulah nepikeun ka kaleuleuwihi. Ieu mindeng kajadian nepikeun ka anu keur tepang taunna bakat ku reuwas jadi jantungan. Lantaran teu kabeh jelema jantungna kuat, aya oge jelema nu reuwasan anu jantungna teh lemah. Alusna mah bikeun weh sawajarna ngameh teu trauma. Jeung mun mere hadiah atawa kado ulah kado nu nyieun reuwas, pan sok aya geuningan kado teh nu matak ngareuwaskeun, boh eta hewan atawa benda anu pas dibuka teh bisa nyantok. Ieu tangtuna teu hade, malah nu kuduna suasana bungah jadi asa canggung sanajan jeung babaturan oge.


Mun urang dibere hadiah ti babaturan biasana urang sok mere hadiah deui, mun teu mampu ku hadiah nu sapadan hargana, sahenteuna bisa mere hadiah nu leuwih murah tapi boga mangpaat jang manehanana, atawa nu ku manehna butuhkeun. Tapi mun teu kabeuli biasana urang sok bebeja ka manehanana ngan bisa mere ku doa salaku timbal balikna. Jeung urang sok nanya hayang didoakeun naon. Ieu penting sabenerna ngalakukeun hal-hal leutik kieu teh, katinggalina sepele tapi mibogaan dampak anu gede. Ulah poho yen leungeun di luhur leuwih mulya tibatan leungeun nu nampa di handap. Tong nepikeun ka urang dibere hadiah wae ngajadikeun urang jadi mental pengemis.


Pas nuju jalan-jalan sareng rerencangan, abdi ngaliwatan salah sahiji tempat anu karek muka, tempatna teh ngaical ramen jeung seeur tuangeun khas Jepang. Pas dihareupeun eta tempat aya aa aa nu nyampeurkeun sabari nawaran aya promo di tempat ieu, cenah bakal aya hadiah oge lamun urang meser di dieu, tapi hadiahna teu dibejaan lantaran bakal diundi. Lantaran tos lapar abdi langsung asup ka dinya teras mesen sababaraha tuangeun di dinya. Epekteh rasana ngeunah, abdi bakal ka dieu deui lamun keur hoyong ramen. Pas atos rengse aa aa nu bieu nyampeurkeun sabari masihan nomer kanggo dipilih. Abdi langsung milih nomer hiji teras meunang hiji set mangkok jeung sumpit.


Teu saeutik masyarakat Indonesia pernah ngalaman tinggaleun bus. Loba pisan faktorna, salah sahiji nu paling loba dilakukeun nyaeta kabeurangan. Bisa kabeurangan inditna, bisa kabeurangan hudang sarena. Kudu inget yen jalanan Indonesia teh biasana sok macet, komo di kota besa mah. Jadi urang kudu boga inger-ingeran waktu kaanggalan supaya leuwih suhud megat busna. Ulah nepi ka tinggaleun bus sabab kabeurangan ku polah sorangan. Biasakeun mun rek iinditan teh hudangna rada isuk, supaya teu rusuh jeung teu tinggaleun bus. Oge bisa santai sarapan heula supaya dina busna teu salatri. Yuk ah urang leuwih singer deui mun rek iinditan teh supaya teu katinggaleun!


Biasana mun ngalakukeun kasalahan teh sok sieun dicarekan ku kolot. Komo mun kasalahan na geus fatal pisan mah. Dicarekan teh mun ngalakukeun kasalahan atawa hal nu dilarang. Biasana kolot mah nyarekan ka budakna ge moal pati teuing kawalahan. Misalna mun ngalakukeun pantrangan atawa hal nu goreng, sok dipapatahan heula, mun geus diulang deui nembe dicarekan. Ngan kade, ngajejengkel kolot teh bisa nyumbang dosa ka urang salaku anakna. Anggursih mah bungahkeun, lain ngajejengkel. Sabab ridho kolot teh bakal ngababarikeun sagala urusan di dunya. Kitu oge sabalikna, mun ngajejengkel wae mah kalah ka mantak ngahambat kana urusan kahirupan. Mantak ge tong nepi ka hayang dicarekan atawa nepi ka dipidoa goreng.


Mun liburan, Mira paling seneng mun diajak ka imah akina. Tah Mira teh cicing di akina salila tilu poe. Poe mimiti, Mira ngilu jeung aki jeung ninina ngala suluh di leuweung. Semet nini jeung akina ngala suluh, Mira oge ngalaan arben nu aya di leuweung. Tuluy poe kaduana Mira milu indit ka sawah jeung nini aina. Di sawah, nini jeung akina keur ngagemuk pare, sementara Mira mah cicing we di saung, sakapeung ngalaan cengek nu tangkalna dina galengan. Poe katilu, Mira ngabantuan nini akina pane cabe di tegal. Cabe nu dipanen nyaeta cabe beureum. Satangkalna teh meuni leubeut pisan ku cabe. Mira meunang sakarinjang leutik, sedengkeun ninina meunang dua karinjang gede. Akina mah cicing di saung bari ngabenahan suluh. Tilu poe di imah nini jeung akina teh mantak jadi pangalaman pibungaheun pisan jang Mira mah.


Pas di acara reunian teh, urang teu nyangka si ieu teh ngaranna ieu, sabab geus beda rupana oge tina awak jeung beungeut. Nu baheulana ceking, ayeuna geus garendut. Jadi rek kumaha teu pangling pas ninggali mimiti deui. Tapi aya oge nu urang masih apal pisan, sabab rupa jeung awakna teu jauh beda jeung jaman harita. Matak harita pas kumpul bukber teh ngawanohkeun deui hiji-hiji, eta dilakukeun teh demi urang. Da ari nu sejen mah pasti geus karenal sewang-sewanganna sabab sakampung, ari urang mah beda kota teu cicing didinya. Jadi pas ngawanohkeun teh sakapeung urang colohok jeung reuwas, hah si eta? Bari beungeut rada kerung saking teu nyangka kana parobahanna.


Mun rek indit perjalanan jauh teh kedah nyiapkeun sagala rupana, termasuk kasehatan. Komo mun osok mabok perjalanan mah, kedah pisan sadia obat antimo atawa antangin jang jaga-jaga supaya teu utah di perjalanan. Kudu sadia oge obat oles jiga freshcare atawa minyak kayu putih jang ngabaluran mun geus rada ngarasa lieur. Dina perjalanan ge kudu bisa ngajaga diri sorangan, ulah nepi ka ngadoreksakeun batur. Kudu sadia keresek mun rek ka mana-mana teh. Tong hilap oge mun diperjalanan mending sare we beh teu lieur nempoan jalan. Utamana mah kudu siapkeun fisik we rek iinditan teh. Jaga kasehatan, ulah nepi ka ngadoreksakeun batur!


Emang demam panggung teh bisa muncul ka saha wae, kaasup tokoh-tokoh nu kasohor oge pasti ngalaman nu ngaranna demam panggung. Siga urang pas ditugaskeun jadi bubuka acara hiji seminar, ninggali panggungna oge geus sieun. Tapi biasana urang di imah geus loba ngalakukeun latihan, misalna latihan dihareupeun kaca eunteung. Meh naon latihan dihareupeun kaca eunteung? minimal urang bisa apal sudut anu alus ti beungeut sorangan, jadi moal mikir deui urang alus teu nya di posisi ieu, urang alus teu nya di posisi eta. Latihan di hareupeun cermin oge alus jang ngalatih komunikasi, ngameh pas di panggung urang geus terbiasa ngalakukeunna teu sieun deui.


Mun boga piaraan anjing heg dicangcang ulah diaburkeun, jadina teh ngudag ka urang. Basa harita teh pas keur ulin ka komplek anu mewah da ninggali imahna oge agreng. Pas keur leumpang ngaliwatan hiji imah, urang diudag-udag ku anjing nu ukuranna teh cukup gede. Urang sieun langsung lumpat sakuat tanaga nepikeun ka ngajul kana benteng ngarah anjingna teu bisa ngudag deui. Kahayang urang mah nu boga Anjing teh ulah dileupaskeun kawas kitu, kumaha mun pas nu ngaliwat teh nini-nini atawa aki-aki nu hese lumpat? Urang mah leuheung masih keneh bisa lumpat. Atawa mun teu dicangcang oge minimal pager imah teh koncian ulah terbuka jadina si anjing teh laluasa ari kitu mah.


Rasa kasieun di suntik anu leuwih matak micu gumpalan geutih. Ayana perasaan kahariwang kaleuleuwihan boga kamungkinan pikeun ngaronjatkeun tekanan getih manusa, sahenteuna dina jangka pondok. sabab perasaan hariwang dina sagala rupa kaayaan bakal ngaktifkeun sistem saraf simpatik anu nampi réspon tina paningkatan denyut jantung sareng tekanan darah hiji jalma. kahariwang henteu ngabalukarkeun getih kandel, tapi kahariwang bisa ningkatkeun tekanan getih, sabalikna, anu ngabalukarkeun gumpalan getih ngawengku. Nu leuwih luhur tingkat kolesterol jahat (LDL), getih anjeun bakal kandel. Sajaba ti éta, peradangan kronis ogé bisa ningkatkeun viskositas getih kaleuleuwihan, sakumaha ogé lumangsung dina jalma kalawan kabiasaan roko. Getih kandel, ogé katelah thrombophilia atanapi hypercoagulation, mangrupikeun kaayaan nalika getih dina awak jalma condong langkung rentan ka gumpalan atanapi pembekuan getih. Kaayaan ieu sok disebut ogé panyakit getih kandel.


Robin ngarasa pisan kaliru sanggeus anjeunna kajebak dina kabiasaan make narkoba. Manehna geus apal yen naon anu ayeuna manehna pigawe  lain hal anu bener, tapi manehna henteu bisa nolak godaan pikeun noybaan eta barang haram. Iraha wae manehna make narkoba, manehna ngarasa hirupna luewih nikmat tatapina, saenyana hirup manehna kacau jeung teu kaurus. Komo deui sanggeus euforia ngaleungit, manehna sok ngarasa lemah, bodo, minder jeung kaliru. Hiji poe, kolotna nyaho ngeunaan kabiasaan goreng Robin. Kolotna kacida kecewana jeung ambek lantaran ngarasa geus gagal ngadidik tur mere conto nu alus keur budakna. Robin ngarasa haneueul pisan jeung ngarasa loba dosa ka kolotna.


Farhan teh mineng ngalakukeun pilari-pilari di internet dina komputerna. Farhan parantos milarian seueur hal di internet, kalebet fakta-fakta sareng hal-hal anu pikaresepeun anu lumangsung di sababaraha penjuru dunya. Farhan manggihan hiji hal menarik, heran, jeung pigeuleuhen dina waktos anu sareng. Anjeunna mendakan inpormasi anu pikaresepeun yen aya hiji imah di Cina anu pinuh ku serangga. Imahna ngahaja dicicingan ku serangga sabab nu bogana mah ahli serangga jeung resep pisan ka serangga. Tapi naon anu ditingali Farhan teh masihan anjeunna merinding sareng geuleuh. Kumaha hiji imah bisa pinuh ku serangga. Anjeun teh teu tiasa ngabayangkeun sabaraha serangga hirup di imah eta.


Jadi caritana lanceuk abdi nuju sare sorangan di hiji kamar,  abdi jeung adi nuju sare duaan di kamar. Kuring henteu terang naha waktos eta anjeunna ujug-ujug ngalih ka kamar kuring salami saminggu. Mimitina kuring panasaran pisan, tapi manehna mah teu wanieun nyaritakeun. Persis saminggu ti harita, manehna mulai nyaritakeun yen manehna nempo pocong di tukangeun jandela. Anjeunna nyariosteu terang kumaha carana manehna ujug-ujug hudang sareng ningali pocong di tukangeun jandela kamarna. Mimitina anjeunna henteu yakin naha eta teh leres pocong? sabab anjeunna gaduh masalah dina soca. Tapi manehna nyobi mastikeun ku ngangge kaca panon. Anjeunna reuwas pisan nalika ningali pocong tapi teu tiasa ngalakukeun nanaon.


Pernah basa nuju beres latihan arung jeram, abdi teu aya deui acuk jang salin sabab can garing kamarina kahujanan. Abdi kapaksa make baju dina popoean nu can garing pisan, rada baseuh meueusan bagian jahitan nana. Eta baju jeung calana teh ku abdi dipake we da euweuh deui. Pas geus mandi, abdi tuluy ulin ka imah babaturan. Eh jol babaturan abdi ngomong yen baju abdi teh bau popoean can garing. Bana teh hapeuk pisan. Abdi ngarasa isin sabab da emang enya bener abdi anu make baju semu baseuh. Abdi ngajawab we bari heureuy da bajuna euweuh deui salin. Tuluy teu lila teh abdi buru-buru ih we da bisi ngaganggu kanyamanan nana.


Lamun urang lulus ujian ku nilai nu alus jeung lulus na kaasup gancang, pasti guru-guru ti SMA oge bungah. Lantaran sakolaanna bisa dipercaya ku universitas salaku alumni na nu berprestasi. Anjogna sakolaan bakal dipercaya ku universitas, ieu ge bisa muka peluang gede jang sakolaan taun-taun kahareupna. Bakal ditambah oge kuota jang asup jalur undangan keur sakolaan eta. Tuluy biasana sok ditawaran ku guru-guru jang ngajar di sakolaan SMA saacanna, sabab ngutamakeun alumni nu geus lulus. Ieu oge jadi teu kudu hese-hese neangan gawe saenggeus lulus ujian teh. Sok diondang oge ka sakolaan jang ngamotivasi siswa-siswa ngameh sumanget daftar ka paguron luhur.


Kuring ngarasa bagja pisan, kuring bagja pisan kuring henteu nyangka yén kuring parantos janten indung tapi, saatos aya di bumi kuring leres-leres ngarasa kuring gaduh baby blues. Tadina mah panginten baby blues teh teu aya, ah sahenteu-henteu kitu wae, ternyata baby blues anu kaalaman ku kuring oge teu goreng. Sareng rasa bagja teh aya, ngan ukur sadinten, sesana abdi keuheul naha jam sare abdi sakedik, abdi ngan tiasa bobo 3 jam sadinten kusabab anak abdi rada rewel unggal lapar & ASI na leres-leres kuat nyedot. nu otomatis mah kudu sok nyelekit, mandi buru-buru dahar buru-buru teu weleh drama puting melepuh,aya  gegetih kusabab lantaran posisi kancing kuring teu bener. Sajaba ti éta, aya kénéh jalma anu kasampak kawas ngagosipkeun wae, tapi nya akhir namah tiasa di jalanan namina ge proses malah bagja pisan ai diingeut-ingeut mah kajadian basa jaman eta teh.


Mun keur kagiatan atawa gawe teh kudu merhatikeun pakean. Kudu manteskeun pakean sasuai jeung kagunaan nana. Mun rek kagiatan outdoor, kudu make calana nu ngeunaheun, ulah make jeans atawa nu gejed lainna. Mun rek olahraga, kudu make calana paranti olahraga jiga training atawa legging, ulah nepi ka maksakeun papakean nu lain paragieun nana. Salah pakean teh salian nyieun teu nyaman, oge nyieun urang teu bisa gerak bebas, nu resikona teh bisa sobek calana atawa malahan mah bisa ngabahayakeun diri sorangan. Mantak, meuli pakean teh kudu apal peruntukan nana supaya teu salah nangtukeun kagunaan nana, sabab bakal ngaruh pisan ka nu makena.