Soesilo méré conto “pertahanan paksa” (Pasal 49 ayat [1] KUHP), nyaéta maling nyokot barang batur, tuluy maling narajang jalma nu boga barang ku keris. Di dieu jalma bisa ngalawan pikeun membela diri jeung barang-barangna dipaling, sabab maling geus nyerang ngalawan katuhu. Saterusna, serangan kudu ngadadak atawa ngancam di tempat. Sanajan kitu, lamun maling jeung barang-barangna geus katéwak, mangka teu bisa ngabela ku ngéléhkeun maling, sabab dina waktu éta teu aya serangan pisan ti pihak maling, boh ngalawan barang atawa jalma.Saterusna, Soesilo ogé méré conto "pertahanan paksa anu ngaleuwihan wates" atawa noodweer-exces (Pasal 49 ayat [2] KUHP). Anu kasimpulanana, salami henteu ngaleuwihan wates, aya anu ngalakukeun tindakan kriminal sapertos rajapati kusabab pembelaan henteu tiasa dihukum (penjara).


Tahun 2018 mangrupi tahun anu pang sedihna di hirup urang, keur eta urang kuliah keneh karek samester opat. Keur sibuk-sibukna ujian, urang kalah gering di rawat di rumah sakit. Jadi weh urang teu miluan ujian, pokona urang di rawat lila di rumah sakit nepika sabulan, ka hayang urang basa eta ngan cager meh bisa milu ujian. Di rumah sakit urang ngan saukur bisa nangkarak bari nempo infusan, urang mewek teu eureun-ereun nahan nyeri. Pas geus cager, urang hayang miluan ujian susulan, terus urang miluan nepika angges nilaina ge alus kabeh eweh nu di remedial. Tapi pas samester genep, urang teu bisa miluan sidang skripsi kusabab nilai urang bareureum anu samester opat. Padahal urang geus ujian susulan, didinya urang nyeri hate ku pihak kampus. Jadi si nilai urang teh ngahaja di beureumkeun lolobana ge D jeung E, terus urang menta pertanggung jawaban ka dosen-dosen, ceuk dosen mah geus beres kabeh geus di setor ka pihak akademik. Tapi nepika isukan na batur mah geus rek sidang, urang mah can di jieun jadwal sidangna da ku sabab nilai urang anu can bener, tapi pas urang rek ngabenerkeun ka akademik, si pihak akademikna teh menta duit ceunah sitah miluan kelas perbaikan. Padahal mah urang ges angges, didinya urang berdebat jeung pihak akademik ti jam salapan isuk nepika jam lima burit, akhirna mah urang langsung di sitah sidang jadi teu kungsi mayar.


Basa kuliah abdi gaduh hiji rerencangan anu nipu kolotna sorangan. Padahal manehna geus dipercanten pisan ku kolotna sangkan janten mahasiswa anu gaduh prestasi jeung janten murangkalih anu ngabanggakeun kolot. Unggal sasih manehna menta duit anu lumayan seeur, bejana mah aya tugas padahal  duit ti kolotna unggal sasih oge leuwih ti cekap kanggo minuhan kabutuhan manehna. Hiji poe manehna meunang kabar yen bapana gering nepikeun teu tiasa didamel deui sababaraha sasih kahareup. Manehna sedih jeung ngarasa salah pisan ka kolotna sabari menta hampura lantaran tos ngabohongan kolotna salila manehna kuliah. Manehna oge jangji bakal janten budak anu jujur jeung bakal neangan padamelan kanggo ngagentosan bapana nepika cageur.


Ningali seueurna tindakan bullying di sakola, urang kedah langkung waspada dina ngajaga budak urang. Urang kedah sering naroskeun ka budak urang kumaha kaayaanana di sakola, naha aya pelajaran anu sesah?  Atawa aya babaturan nu ngaganggu di sakola? Kusabab teu kabeh budak bakal ngabejaan kolotna sagalana nu aranjeunna alaman, jadi urang kudu aktip nanya ka barudak urang. Seuseueurna korban bullying teh teu wani ngadu ka kolotna sabab kolotna ogé teu paduli jeung teu ngurus budakna. Seueur kolot anu sibuk ku padamelanna sorangan sareng mopohokeun budakna, atanapi masihan budakna ka embanna atanapi ninina. Salaku kolot, urang kedah langkung waspada dina ngawas budak.


Imah kosong jadi salah sahiji tempat anu serem anu di pikaseun jeung di jauhan ku manusa, sedengkeun lamun aya tong boro bangunan atawa imah roangan oge lamun jarang di pake atawa di datangan ku manusa bisa jadi eta teh di huni ku jurig. Loba kajadian kajadian penampakan jurig dina wangunan wangunan kosong, biasana bisa imah kososng atawa kurut kurut pabrik atawa rumah sakit anu geus kosong jeung sajabana. Pernah di caritakeu ku batur yen aya anu tinggal gigireun imah anu geus kosong lila, jelema ieu jadi sok bisa ngadenge aya sora sora ti imah kosong eta, bisa sora nu ceurik seuri jeung nu sejena. Sababaraha jelema anu sok ngaliwar oge sok ngadenge malah aya tukang dagang nu pernah ningali aya penampakan didinya manehna reuwas jeung ngajerit tuluy kabur jeung tara dagang nepika imah kosong eta deui.


Seueul sareng utah saleresna mangrupikeun mekanisme awak pikeun ngaleungitkeun bahan anu berpotensi ngabahayakeun tina awak. Sanaos anjeun ngambeu bau anu pikaresepeun, uteuk bakal nampi eta salaku sinyal anu bahaya, teras marentahkeun awak pikeun waspada sareng seueul muncul. Ieu normal, teu ngancam kahirupan. Seueul mangrupikeun sensasi anu teu pikaresepeun dina beuteung luhur, sareng biasana dibarengan ku pangjurung utah. Sanajan teu sakabeh seueul ditungtungan make utah. Ku alatan eta, ulah nganggap seueul sareng geuleuh salaku panyakit. Sanajan aya rupa-rupa kaayaan anu bisa ngabalukarkeun hiji jalma jadi seueul. Gastroenteritis, contona, mangrupikeun panyabab paling umum tina seueul sareng utah. Tapi sacara umum eta wajar mun ngarasa seueul nalika urang ngambeu bau kuat kawas bau hanyir.


Ulah ngan saukur meuli barang, tapi kudu merhatikeun oge barang nu dibeuli. Salian ti segi mangpaatna, oge segi kualitasna oge kudu diperhatikeun. Ceuk urang mending meuli barang nu leuwih mahal sakalian tapi kualitasna ka jamin, daripada meuli barang anu murah tapi babari ruksak jeung teu awet. Sabab lamun kualitasna alus tangtuna leuwih awet daripada ngaganti barang nu sarua sabulan sakali. Ku sabab leuwih awet tangtuna oge leuwih hemat. Ulah asal murah tuluy dibeuli, mending ditabung heula nepikeun ka cukup duitna. Jadi rasa bungah meuli barang teh bisa tinu kualitasna anu alus, lain ngan saukur murah jeung kabeuli barang nu dipikahayang. Kudu diperhatikeun oge kaawetanna, ngarah duit tabungan teu hambur.


Tos hampir dua taun abdi gawe di salah sahiji BUMN di Bandung. Tapi taun ieu kontrak abdi teh tos bade seep, pas abdi bade ngalanjutkeun kontrak, abdi dibejaan yen taun hareup abdi bakal ditempatkeun di luar kota Di luar kota eta abdi bakal meunang gaji anu leuwih seeur tapi biaya hirup leuwih rendah. Abdi mikir ieu bakal janten kasempetan anu sae kanggo ngabantos kulawargi di bumi. Hiji bulan ti nandatangan kontrak, abdi langsung pindah ti Bandung, abdi di dieu tinggal sorangan. Saminggu kahiji mah abdi masih keneh betah, tapi pas tos sabulan abdi ngarasa sedih lantaran teu tiasa mineng ningal mamah sareng bapa.


Aya hiji rerencangan kuring anu tos lila pisan teu papanggih lantaran manehna kuliah di luar negeri. Manehna ngenta tulung hoyong dibaturan jalan-jalan di Bandung kusabab manehna tos lila teu jalan-jalan di dieu, seeur pisan anu robah saprak manehna indit ti Indonesia. Abdi ngajakan manehna ka tempat-tempat anu hits jeung ngajak nyobian dahareun Bandung. Manehna atoh pisan lantaran sono ka sadaya nu aya di Bandung. Pas urang rek balik ka imah, abdi nganterkeun heula manehna ka imahna, lantaran beus geus teu araya. Pas abdi tos dugi ka bumi jol aya nu ngirim duit ka nomer kuring. Abdi reuwas sakaligus bungah,tuluy manehna ngomong eta duit janten hadiah lantaran anggap we kuring tos janten pamandu wisata.


Ieu ngerakeun sabab diolok-olok bisa jadi nyeri pisan jeung ngerakeun. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa depresi sarta teu aman. Eta bisa ngarasa kawas aranjeunna keur dikritik sarta dibandingkeun batur, sarta ieu bisa nyieun aranjeunna ngarasa teu nyaman na teu diaku. Batur bisa ngarasa isin diolok-olok sabab teu ngarti naon anu sabenerna lumangsung atawa alatan ngarasa teu bisa membela diri. Ieu tiasa janten pangalaman anu ngerakeun sareng nyeri, sareng eta tiasa mangaruhan kumaha jalma ningali dirina sareng hubunganana sareng batur. Pikeun ngaleungitkeun rasa era sareng tekenan saatos diolok-olok, urang kedah diajar percanten ka diri sorangan sareng ngartos yen anu diomongkeun batur henteu salawasna ngagambarkeun kanyataan atanapi bebeneran.


Di lembur abdi mah mun aya nu lahiran teh sok aya kagiatan melekan. Melekan nyaeta kagiatan nungguan imah nu lahiran. Melekan biasana dilakukeun peuting nepi ka isuk, minangka na mah ngajan bisi aya nanaon. Biasana nu melekan teh bapak-bapak warga sakitaran kampung. Kagiatan ieu teh dipercaya jadi bukti silih jaga di antara masyarakat. Melekan ge sok dikoordinir ku ketua RT setempat. Mun melekan, kadang sok nareangan hiburan jiga nyetel wayang, nonton bola mun keur kabeneran mah, jeung maraen catur atawa krambol. Tah kabiasaan ieu teh dilaksanakeun na di kabeh warga, teu diwilah-wilah. Ieu salah sahiji kabudayaan nu alus pisan jang dilestarikeun.


Kasedih anu dibalukarkeun ku hirup nyorangan mangrupikeun hal anu lumrah sareng tiasa dirasakeun ku seueur jalma. Nanging, ulah ngantepkeun rasa sedih ieu ngatur kahirupan anjeun. Hirup nyorangan lain hartina anjeun kudu ngarasa sepi atawa teu boga babaturan. Anjeun masih bisa manggihan makna kahirupan dina hubungan jeung jalma sejen, boh eta babaturan, kulawarga, atawa malah pasangan. Salian ti eta, hirup nyalira oge masihan anjeun kabebasan sareng kalenturan anu teu terbatas pikeun ngajalajah minat sareng hobi anjeun, diajar hal-hal anyar, sareng nganyatakeun diri anjeun kalayan bebas. Tong ngantepkeun kasedihan anu anjeun karasa ngahalangan anjeun pikeun ngahontal kasuksésan sareng kabagjaan dina kahirupan anjeun. Terus maju sareng tong hilap milarian dukungan sareng bantosan upami diperyogikeun.


Abdi atoh pisan pas apal bade gaduh adi deui, ti baheula abdi hoyong pisan gaduh adi lalaki lantaran supados lanceuk abdi aya batur na. Pas apal kabar pun mamah bakal ngalahirkeun deui abdi janten diajar ngalakukeun sababaraha tugas di bumi nyalira, sapertos nyeseuh acuk nyalira, ngalicin baju nyalira, ngumbah wadah, jeung nyangu. Pokona kumaha carana tong nepi ka nyesahkeun mamah. Abdi oge janten leuwih nurut ka mamah, tong nepi ka mamah ambek, bisi orok na kunanaon. Basa kalulusan SD pun mamah teu dongkap lantaran tos siap-siap bade ngalahirkeun di rumah sakit. Abdi atoh pisan pas ningal orok anu lucu pisan, tapi teu wantun mangku na.


Ngarespon anu kaleuleuwihi pas kakeunaan ciduh batur bisa jadi masalah nu ngaganggu interaksi sosial sapopoe. Sanajan rasa geuleuh mangrupakeun reaksi anu wajar, tapi mun kaleuwihan teuing dina ngaresponna bisa nyieun batur ngarasa teu nyaman jeung ngarasa terhina. Hal ieu utamana mun lamun urang ngarespon make tindakan nu agresif atawa ngucapkeun kecap-kecap nu teu sopan jeung teu pantes. Ku sabab kitu, penting jang urang jang paham mun ngarespon geuleuh umumna mibogaan sifat subjektif jeung bisa beda-beda gumantung tiap individu. Urang kudu diajar jang ngahargaan batas jeung toleransi pribadi sewang-sewangan, sarta memperimbangkeun efek tina respon urang ka batur. Lamun hese urang bisa ngalakukeun teknik jang mantuan meredakan perasaan eta.


Nalika nganjang ka réstoran, tangtos sanés ngan ukur ménu tuangeun anu urang pikahoyong, tapi ogé suasana sareng kabersihan tempat. Upama kaberesihan wc -- nu mémang teu katingali siga ruang makan -- teu dipaliré, kabersihan kamar-kamar nu leuwih pribadi saperti dapur ogé matak jadi tanda tanya. Kanyataanna, nurutkeun hiji survéy panganyarna, kabersihan WC bisa mangaruhan kacenderungan dahar peuting méakkeun leuwih duit di réstoran. Dina survey anu dilakukeun ku Bradley Corp, hiji parusahaan dina aktipitas séktor jamban komérsial, saloba 52 persén Amerika ceuk maranéhna pasti atawa paling dipikaresep méakkeun loba duit dina bisnis jeung jamban well-ngurusan. Nyatana, 64 persén réspondén ngagunakeun kabersihan jamban salaku patokan pikeun milih tempat bisnis mana (kaasup réstoran) anu bakal didatangan.


Hormat ka diri sorangan. Cinta sorangan. Rubuh mental anjeun kusabab anjeun ngarasa teu aya hargana. Anjeun teu peryogi pangakuan ti saha waé pikeun ngarasa diri anjeun berharga, Jauhkeun jalma anu sering ngahina anjeun. Upami teu mungkin, ngirangan interaksi sareng jalma-jalma ieu. Tetep ka minimum. Upami dina interaksi minimal éta masih kajantenan, aranjeunna ngan ukur jalma-jalma anu jauh teuing. Syukur, cokot palajaran ti aranjeunna supados henteu janten jalma sapertos aranjeunna. bisa anjeun teh nyewot, Tapi upami anjeun hoyong ngarobih sareng terang naon anu anjeun pikir bakal ngarobih kaayaan anjeun langkung saé, teras lakukeun. Henteu pikeun nyenangkeun aranjeunna, lakukeun ngan ukur pikeun ngajantenkeun anjeun langkung saé ngeunaan diri anjeun.


Kuring ambek tanpa alesan, "ambek sorangan", gampang megatkeun hal, naon kahayang kuring keur liwat?
Kuring ngadugikeun dina bagian "ambek ka diri kuring", aya sababna? Naha ambek ka diri sorangan aya hubunganana sareng kalimat awal "ambek tanpa alesan"? Kumaha kaayaan hate (perasaan) jeung pikiran (pikiran/pikiran) nalika keur jeung/gaul jeung jalma sejen? Jeung dina kaayaan ibadah, sanggeus ibadah, anjeun masih ambek tanpa alesan, anjeun masih ambek sorangan atawa henteu? Atawa anjeun ngarasa tenang pisan sanggeus solat atawa moments dzikir? Ogé kumaha anjeun nalika anjeun nyalira? abenerna boh jalma-jalma lian jeung anjeun (deukeut anjeun) atawa henteu, ngan Allah anu salawasna marengan anjeun sarta Allah nu deukeut ka anjeun, enya, Allah salawasna aya pikeun anjeun.


Masalah bau awak pasti nyababkeun teu ngarareunah salila kagiatan. Ieu sering mangaruhan kapercayaan diri nalika berinteraksi sareng jalma sanés. Naha urang bau jeung ngaganggu jalma sabudeureun sangkan maranéhna hoream deukeut jeung urang. Survei anu dilakukeun ku Rexona nunjukkeun yén 9 ti 10 jalma milih cicingeun atanapi henteu nunjukkeun yén aya jalma anu bau awak. Hartina, bau awak téh mangrupa masalah anu kudu dicegah sangkan teu ngarareunah batur jeung ngaganggu kana kahirupan sosial. Hal ieu ogé kaalaman ku aktris Olivia Jensen anu boga rasa sénsitip kana bau. Pikeun manéhna, bau awak batur téh 'first impression'. "Masalah bau awak téh kacida ngaganggu, biasana kuring langsung boga persepsi négatif ka jalma éta. Kumaha rapih atawa pikaresepeun batur, lamun manehna boga masalah bau awak, citra na di panon kuring bakal kirang," cenahna.


Ngarencanakeun waktos diajar sareng naon anu diajar di SBMPTN, bakal nyegah kacenderungan pikeun mamalesan. Sanaos kitu, anjeun ogé kedah fleksibel ngeunaan jadwal. Upami anjeun henteu tiasa 100% dumasar kana rencana, maka henteu kunanaon ngadamel panyesuaian nah iyeu mangrupakeun salah sahiji cara jang nyiapkeun test SBMPTN. Émut, dina nyiapkeun SBMPTN nu ayeuna disebat UTBK, ngalaksanakeun gaya hirup séhat penting pisan supados mémori anjeun dina prestasi maksimal sareng mood jeung énergi anjeun tetep dijaga. Latihan ogé bakal ngabantosan anjeun ngatur setrés. Nalika diajar, tong hilap nyiapkeun cai di gigireun anjeun. Upami diperlukeun, ogé nempatkeun snacks cageur kawas buah. Istirahat antara diajar, sapertos latihan ringan atanapi jalan-jalan di bumi.


Reuwas pisan meunang undian meunangkeun mobil ti salah sahiji brand kopi nu aya di warung. Tapi meunang undianna teh lain dina jero kopina, tapi di hareupeun teras. Mimitina mah teu curiga da siga nu bener nepikeun aya tanda tangan ti polisi. Tuluy weh ngahubungi nanyakeun bener teu. Ceuk nu ngayakeunna mah bener cenah, boro arurang teh percaya weh. Tapi tiap poe didagoan teh euweuh jol wae si hadiah mobil teh. Terus mun ditanyaan ku cara di telepon loba alesan pisan, macet mah, ditahan mah, nu balukarna mah urang kudu ngatransper sajumlah duit. Singhoreng geus saminggu mah karek sadar mun eta teh penipu. Tah matak ulah percaya teuing komo mun undian hadiahna teu jelas mah.


Urang boga panyakit kulit sensitif, jadi mindeng boleksek atawa ka bakar ku panon poe sanajan sakeudeung oge. Hiji waktu urang mariksakeun ka rumah sakit rujukan ti puskesmas anu aya di daerah Cimahi. Urang langsung ka poli kulit tuluy dititah buka baju. Saenggeus dokter ninggali jeung dipariksa sabari ditanyaan iraha karasana, dokter ngomong panyakit kulit urang acan aya obatna, tapi sairing waktu mah bisa cageur sorangan. Tidinya urang reuwas jeung bingung kudu kumaha, tapi untungna dibere saran ti dokterna ngameh panyakit kulit urang teu babari nyebar jeung teu karasa arateul, oge dibere nyaho supaya teu beuki nambahan jeung kudu leukleuk ngubaranna.


Ieu carita kuring. Waktu keur SMP, kuring boga babaturan deukeut. Dimana-mana urang salawasna babarengan. Anjeunna 180 derajat lengkep sabalikna kuring. Abdi mangrupikeun jinis introvert, sepi, teu terang, bahkan panginten sombong. Bari anjeunna extroverted, riang, gaul. Aing teu nyaho kunaon manehna ngajak ngobrol jeung ahirna urang jadi babaturan :) geus nyaho manehna boga kabogoh ti SMP. Pernah ka aing geus boga mantan ti SD :') Tapi, da ari sifat jahiliyah mah, aing nganggap wae. Kuring éta goblog lamun éta ngeunaan cinta atawa hal. Salah sahiji regrets pangbadagna abdi ieu: Abdi teu bisa nyegah sobat ti dating salajengna (kana hubungan teu damang). nu ahirna mah sobat kuring asup ka lingkungan narkoba, nu yieun si eta asup penjara nepi kayeuna


Salaku mahasiswa anu dekeut jeung dosen, abdi mineng pisan dipentaan tulung ku dosen. Mulai ti nyiapkeun baha ajar, nepikeun ka ngerjakeun proyek dosen. Abdi atoh-atoh wae lantaran abdi janten tiasa diajar leuwih ti mahasiswa nu sanes, manehna oge sok masihan hadiah jeung nraktir dahareun. Abdi oge mineng meunang nilai alus lantaran geus paham pisan materi anu diajar ku dosen eta pedah mineng ngobrol jeung diskusi. Hiji poe dosen ieu masihan hiji tugas anu lumayan hese jeung seeur pisan, manehna nyarios yen ieu proyek teh mangrupakeun proyek sareng universitas di Jepang. Pas proyekna geus rengse, dosen menta nomer rekening kuring, manehna masihan artos kanggo hadiah lantaran kuring tos ngabantosan manehna.


Urang inisiatif daftar deui LPDP di taun hareupna nyaeta taun 2020. Tapi teu diayakeun sabab keur aya pandemi. Jadi LPDP muka deui teh di taun 2021. Sabab nilai toefl urang geus kadaluarsa, jadina urang kudu tes deui. Urang tes hasilna teu jauh beda jeung tes anu kahiji. Kawas biasa urang ngalengkepan administrasi jang jadi syaratna, tapi aya kabijakan anu anyar nu beda jeung taun saacanna, nyaeta kudu aya kartu prasejahtera. Kolot urang ge boga sabenerna mah, tapi aya masalah sabab ngaran dina kartu jeung ngaran anjeunna teh beda. Kusabab eta jadina di tahap administrasi urang dinyatakeun teu lulus ku pihak LPDP.


Kasalahan paling gede nu dilakukeun ku hampir sabagean besar jalma nyaeta sieun nyoba hal anyar, atawa sieun ngamimitian hal anyar. Rata-rata ngan sabagean jalma nu wani ngambil resiko bari pertaruhkeun naon nu dipibogana. Misal, mun urang sieun ngamulai muka usaha, pasti nepi ka iraha wae ge urang moal aya kamajuan dina segi ekonomi, komo mun nepi ka sieun pertaruhkeun aset nu dipiboga. Tah hal ieu teh ngahambat pisan kana pengembangan kamajuan diri urang sorangan jeung oge karir urang. Ku kituna, penting pisan urang evaluasi diri sorangan bahwa lobana kagagalan nu dialami dina hirup teh tina sikap urang nu teu wani ngamulai sesuatu. Tidinya, urang bisa nyimpulkeun bahwa kagagalan teh sabenerna pilihan nu bisa diperbaiki ku cara ngadukeun kawani.


Margaretha ogé ngajelaskeun yén anu nyababkeun karusuhan kleptomania ieu disababkeun ku obsesi atanapi kahayang anu terus-terusan pikeun gaduh barang batur. Alesan jalma bisa boga kahayang pikeun sorangan hal batur biasana patali jeung kaayaan stres atawa kaayaan anu memicu munculna kabiasaan maling.

Margaretha nuluykeun, kaayaan stres anu memicu munculna kabiasaan maling umumna disababkeun ku sababaraha faktor. Kahiji, faktor biologis saperti jalma anu rawan stress sabab awakna kakurangan neurotransmitter, hormon serotonin, jeung zat séjén anu masih dina tahap panalungtikan.

Kadua, faktor psikologis sabab jalma anu karusuhan kleptomania biasana ngagaduhan gangguan psikologis atanapi komorbiditas sanés, sapertos gangguan kapribadian, penyalahgunaan zat, sapertos alkohol sareng zat adiktif sanés, sareng gangguan mood, sapertos déprési atanapi bipolar.

"Ieu tiasa janten sabab, tapi ieu ogé tiasa janten dampak. Jalma-jalma ieu kusabab gagal ngeureunkeun kabiasaan maok, aranjeunna tiasa janten setrés sareng depresi. Tapi, di sisi anu sanés, upami aranjeunna henteu maok aranjeunna tiasa setrés sareng depresi sabab paksaan pisan obsesip sareng paksaan anu kuat pisan, ”saur Margaretha.


Pangalaman meunang lotre anu kuring alami nyaéta nalika kuring milu lotre anu diayakeun ku toko ritel anu terkenal di kota kuring. Kuring ngeusian formulir undian anu disayogikeun sareng dikirim ka toko anu dimaksud. Sababaraha minggu ti harita, kuring meunang telepon ti toko yen kuring dipilih salaku juara undian. Abdi bagja pisan sareng reuwas nalika nguping wartos ieu. Kuring tuluy diondang pikeun ngahadiran acara mere hadiah di toko. Nalika kuring dugi ka dinya, kuring disambut ku toko sareng dipasihan tuangeun sareng inuman. Aranjeunna oge masihan kuring kado anu tiasa dipilih, nyaeta tipi anyar. Abdi nganuhunkeun pisan sareng bagja pisan tiasa nampi hadiah ieu.


Rasa diabaikeun atawa teu dipadulikeun ku batur nu sabudureun bisa nyieun urang jadi babari ngambek. Tapi da emang jelema mah pada dasarna emang makhluk sosial nu boga harepan jang neangan kapuasan ti hubungan sosial. Pas kabutuhanna teu tinekanan, hal ieu bisa nimbulkeun emosi negatif. Salah sahijina ngambek. Siga urang sok ngambek di kostan, ngambekna sabenerna ngarepkeun babaturan mantuan mereskeun kostan. Tapi ku sabab teu bisa ngungkapkeun kahayang eta, teu jarang urang ngalampiaskeun ku aambekan euweuh sababna. Nepi mun ngabereskeun atawa ngarapihkeun tempat sare oge bari ngagebug-gebur kasurna. Padahal mah teu kudu aambekan, da teu kabeh jelema ngarti naon nu ku urang rasakeun. Urangna nu kudu langsung ngomong sorangan.


Dina ajaran Islam, budak lalaki wajib kedah disunat. Bulan ieu Insya Allah dulur abdi bakal disunat. Butuh waktos anu lumayan lami kanggo ngabujuk manehna supados hoyong disunat. Akhirna manehna hoyong disunat saatos diolo bakal dipangmeulikeun hape. Pas angkat ka rumah sakit manehna embung kaluar ti mobil. Manehna jol ngarasa teu yakin hoyong disunat nepikeun ceurik. Tapi untungna aya rerencanganna anu ngayakinkeun manehna yen disunat mah moal nyeri, komo engke bakal dipasihan seeur hadiah ku tatanggi jeung kulawargi. Pas ningal aya batur anu tos disunat, manehna hampir ceurik. Manehna hoyong balik deui tapi era ningal aya budak leutik anu wani disunat.


Salaku manusa anu beradab, kuring bakal ningali heula kaayaan di sabudeureun upami di tempat anu sepi (di ruang tunggu anu sepi) teras kuring bakal angkat normal (teu paduli aya sora atanapi henteu) Kadua upami aya anu caket. kuring (ngan hiji jalma di gigireun kuring) sareng tiasa angkat ka tempat anu kuring resep angkat ka tempat anu langkung sepi sareng ngantepkeun kentut kuring kaluar aya KETIGA upami éta di tempat anu sempit sareng urang henteu tiasa angkat ti tempat éta (dina beus) Kuring bakal ngantep éta kaluar tapi ngaleutikan sora (jadi euweuh fistfights lumangsung). Leres, kentut mangrupikeun hal anu alami sareng teu tiasa dicegah. Tapi urang salaku manusa anu boga hak asasi manusa leuwih hade ngahargaan HAM batur anu oge teu hayang ngambeu kentut urang.


Salila abdi numpak kareta, ieu janten kahiji kalina abdi meunang pangalaman anu kirang sae. Abdi mikir yen kareta mah mangrupakeun transportasi anu aman tibatan beus atawa angkot, tapi nyatana abdi ngarasa sieun. Pas nuju angkat ka Purwakarta peuting-peuting abdi sareng panumpang anu sanes dititah cicing dina kolong korsi jeung ngamankeun barang-barang lantaran di gerbong sabeulah aya preman anu mawa senjata. Abdi sieun pisan lantaran kondisina ieu kareta karek pisan maju, janten bakal hese ngaluarkeun eta preman lantaran stasion anu pang dekeutna masih keneh sababaraha ratus kilometer deui. Abdi sareng panumpang anu sanes ngadua sasarengan supados teu aya nu cilaka di dieu.


Ti baheula keneh, sateuacan nikah lamun ditaros hoyong nikah siga kumaha. Abdi gaduh kahoyong bade nikah anu biasa-biasa wae. Hoyongna mah ngang ngondang sakedik jalmi supados leuwih khusyu. Alhamdulillah taun ieu abdi ditepangkeun sareng jodoh anu boga kahoyong anu sami, kulawargina oge teu masalah lamun urang nikah ku cara anu sederhana. Abdi nikah di hiji tempat anu aya taman luas jeung hiji gedung anu teu pati gede. Poe ieu cuacana ngadukung pisan, teu pati panas jeung teu pati tiris, sadayana lancar teu aya masalah. Abdi oge tiasa ngobrol sareng para semah anu datang lantaran jalmi anu diondangna teu seeur teuing.


Unggal poe, lamun aya tukang tahu anu ngaliwat di hareupeun imah, pasti mamah meser, Tahu mangrupakeun dahareun anu gampang pisan diolahna jeung hargana mirah, tapi lamun hayang awet kedah diteundeun dina kulkas, Hiji poe, basa abdi nuju ngagoreng tahu kanggo dicocol ku sambel, abdi poho nyimpen deui tahuna dina kulkas, isukna abdi teu sadar yen abdi teu acan nyimpen deui tahuna ka kulkas, janten pas diambuan tahuna geus leeur jeung biye, warnana oge geus rada bereum eta tandana geus buruk, di luhurna oge geus bulukan. Pokona mah bauna oge geus buruk, kapaksa tahuna kedah langsung dipiceun, padahal tahuna loba keneh.


Henteu deui maen musik, Vincent Rompies ayeuna fokus kana janten presenter talk show di stasiun televisi swasta. Babarengan jeung pasanganna, Desta, duanana mindeng nyieun bentang tamu seuri. Sapertos naon anu dilakukeun ku Vincent Rompies nembe nalika anjeunna tampil langsung. Anjeunna tindakan minangka tukang ubar anu nawiskeun daganganana. Sabot rek jongkok, kadenge sora calana Vincent Rompies nyeak. Tangtu, hiji studio sareuri. Sareng Vincent oge era. Manehna nutupan bagian calana nu robek ku jaket. Tetela, kajadian calana robek nalika muncul dina televisi henteu kahiji kalina Vincent Rompies ngalaman ieu. Desta oge ngingetkeun deui ku unggah video anu sanes. Ieu kajadian geus lila pisan, 11 taun ka tukang. Waktu eta, Vincent masih boga awak cukup pinuh. Bari guyonan jeung Desta, ujug-ujug calana panjang coklat anu di anggo Vincent robek.


Sampah nu numpuk teh bakal ngundang panyakit ka sakitaran nana. Salian lingkungan nu ruksak, oge bakal mencemari cai, taneuh, jeung udarana. Cai sumur nu deukeut gundukan sampah mah bakal teu beresih sabab geus kaserepan sampah nu numpuk. Taneuhna oge teu gembur deui sabab geus kakontaminasi ku sasampahan nu narumpuk. Udara sakitaran na ge bakal jadi hapeuk jeung teu aya udara beresih sabab hihiliwiran bau sampah. Mun geus kitu mah bakal loba panyakit anu ngahampiri, terutama anu deukeut jeung tumpukan sampahna. Mantakna, yuk buang sampahna tong sembarangan komo diingkeun nepi ka ngagunung mah! Ulah nepi ka nimbun panyakit jeung diri sorangan!


Adi kacida bungahna sabab gaduh rai. Raina teh istri deuih, pas pisan sareng nu dipikahoyong ku Adi. Basa raina lahir, Adi ngantosan di bumi jeung ninina, teu ngiring ka rumah sakit sabab terbatas ku covid-19. Alhamdulillah raina lahir selamat. Perasaan Adi mimiti ningali raina meuni atoh pisan, acrig-acrigan kaditu kadieu saking girangna. Adi teu eureun ngusapan pipi raina, malahan mah raina dicepeng ku batur nu ngalongok teh ulah. Bakat ku nyaah jeung geugeut meureunan. Ti saprak gaduh rai, Adi tara ameng kaluar, di bumi we ngantosan raina. Mun raina bobo ge sok ditungguan wae ku Adi saking ku nyaaheun nana.


Di Jawa mah aya salah sahiji adat nu biasa dilaksanakeun dina raraga lahiran orok. Poe mimiti lahir, aya nu ngaranna mendhem ari-ari. Kagiatan ieu teh mangrupa ngurebkeun ari-ari orok ku bapakna teu lila saenggeus eta orok lahir. Dikurebkeun na di pipireun imah. Nincak poe kadua lahir, aya nu ngaranna brokohan. Brokohan teh sarupa syukuran leutik nu dilaksanakeun sapoe saenggeus orok dilahirkeun. Tah mun poe kalima lahir sok diayakeun sepasaran. Sepasaran teh upacara itungan pasaran poe lahir jeung deuih pangumuman ngaran eta orok. Beres eta aya deui puputan. Puputan mah dilaksanakeunna parengan tali puser orok teh puput atawa putus. Tah tuluy beres eta aya deui aqiqah. Upacra aqiqah mah diayakeun na sebagai bentuk syukuran kaberkahan nu dilaksanakeun ku meuncit domba, sasuai jeung sunah Nabi.


Jaman ayeuna mah loba nu bobogohan keneh tapi geus sering duduaan ka mana-mana. Teu jarang oge nu pasanganna nepi ka wani kasar. Biasana aya lalaki nu abusif pisan ka pasanganna, tuluy ngajadikeun hubunganna toxic. Mun manggih pasangan nu wani nyarekan komo wani neunggeul, mending tinggalkeun, teu kudu dipertahankeun. Sabab keur bobogohan keneh wae ge wani kasar, komo mun geus ngahiji dina pernikahan, bakal leuwih. Mantak, mending neangan deui we nu leuwih bageur jeung leuwih ngahargaan. Teu pantes katingalina mun ku kolot dipupusti, eh ku kabogoh sorangan di kasaran komo wani nepi ka neunggeul. Mending geus tinggalkeun langsung we, teu kudu ngarasa kaduhung.


Kahirupan tuluy maju kahareup urang teu bisa tutuluy an hirup din kasieunan sieun di bully, lamun kaws kitu tuluy urang hirupna bakal kit kitu wae moal bisa maju, jadi jalan hiji hiji na nyaeta urang kudu bisa ngalawan rasa  kasieunan di bully eta sorangan, aya loba cara sangkan urang bisa ngaleungitkeun rasa kasieun di bully aya cara na mimiti urang tong kaciri yeun urang teh sabenerna sieun di bully urang kudud kaciri yeun urang ayeun ageus wani jadi jelema anu biasa ngabully bakal ningali urang lain sasaran bully an na deui. lamun urang leuwih wani jeung percaya diri batur eweuh anu wani dei ngabully urang.


Data pang anyarna ngeunaan lansia terlantar di Jawa Barat aya 36.728 urang. Seuseueurna dumuk di Sukabumi, nya éta 14.851 jiwa. Salah sahiji carita na mereunan aya di sakitar urang, mereunan carutana bakal kos kiyeu. Carita sedih ngeunaan hiji akina anu hirup nyorangan di gubuk sangsara. Kuring ngarasa karunya jeung keuna ku kahirupan akina heubeul, manéhna geus kolot, sarta manéhna hirup sorangan. Abah Ali (72 taun) ngaranna. Éta anu disebut warga satempat anjeunna. Si akina sepuh cicing di gubuk sangsara ukuran 2×2 meter. Pondok mini tempatna teu jauh ti sisi walungan. Pondok anu dicicingan ku Abah Ali ngahaja diwangun di tengah kebon lantaran teu hayang ngaganggu budakna. Ti saprak pamajikanana maot, Abah Ali geus ngamimitian hirupna sorangan. Hasilna, Abah Ali milih cicing di pakarangan kebon. Dina raraga neraskeun saumur hirupna ti saprak pamajikan tercinta ditinggalkeun.


Salila ieu Siti sok ngarasakeun nyeuri dina beuteungna. Komo mun keur haid mah sok nyeuri pisan teu katulungan, sok nepi ka parias pisan rarayna. Unggal beubeuratan ge sok karasa nyeuri pisan dina beuteung handap. Hiji poe mah Siti dipariksa ka dokter di klinik nu lengkap. Siti tuluy di rontgen jeung di USG. Pas ningali hasilna, saur dokter Siti teh kena panyawat kista, janten aya sel nu tumbuh dina rahimna. Siti kacida reuwasna sabab kedah dioperasi. Siti ngarasa sieun mun dioperasi, tapi mun henteu dioperasi ge sieun bisi ngagedean. Akhirna daek teu daek Siti operasi sasegera mungkin. Mudah-mudahan dilancarkeun dina sagalana.


Caritana kuring lain anu mimiti ngabagéakeun. Jadi caritana balik deui ka bank harita teh lantaran aya urusan di dinya. Kusabab korsi aya extended bisa pikeun 5 urang. Ku kituna kuring diuk di tungtung. Terus, teu lila kuring diuk, aya 2 budak awewe diuk gigireun kuring. Kuring tetep sirah kuring handap bari maén dina handphone kuring. Beuki lila maranéhna beuki deukeut diuk jeung kuring bari neuteup ka kuring sadaya waktu. Dina hate kuring mikir 'aya naon ieu jelema ti tadi..' teu lila maranehna nyalami bari nyebut ngaran 'ayu' kuring langsung neuteup ka maranehna ekspresina reuwas, meureun gara-gara salah jelema. Maranehna langsung menta hampura jeung suasana jadi kagok pisan. Maranéhanana ngomong kuring kasampak pisan kawas babaturan maranéhanana. Kuring ngan seuri atoh. Tapi kuring mikir "Naha raray kuring leres-leres tiasa dipasarkan?


Ku sabab gawe teu nangtu balikna, komo mun keur loba gawean biasa wae nepikeun ka lembur di kantor anu nyebabkeun balikna oge jadi peuting. Keur mah di tempat urang loba nu kajadian ditodong senjata, boh eta rek nyokot barang anu aya di urang, atawa ngalakukeunna ngan saukur bersenang-senang. Matak urang mah sok sadia peso leutik di sakuan kana jaket pas waktu rek balik peuting. Ieu ngabantuan urang di mana mun aya nu rek niat jahat ka urang, urang geus siap ngalawan. Tapi mun sakirana urang sieun ku sabab jumlahna loba, urang mendingan mundur. Urang ngalawan teh mun sakirana bisa meuang duel.


Abdi resep pisan ngadatangan acara anu sok babagi hadiah. Basa abdi nuju jalan-jalan di mol sareng rerencangan. Abdi ningal aya tete-teteh anu nawaran hadiah lantaran nuju cuci gudang. Carana urang tinggal nyandak nomer anu aya dina kotak, teras lamun urang untung, urang tiasa nukerkeun eta hadiah sasuai jeung nomerna. Abdi sareng rerencangan langsung nyobian, syaratna urang tinggal meser hiji produk minuman anu diical ku tetehna. Lantaran nuju haus, abdi jeung rerencangan langsung meser minuman teras nyandak nomer hiji ewang. Pas ditingal, abdi meunang nomer lima belas, rerencangan abdi meunang nomer dua puluh hiji. Pas ditukeurkeun ka tetehna abdi meunang botol minuman anu tiasa dicuci.


Jaman kuring alit jeung masih sakola, guru urang miwarang unggal murid mawa dahareun pikareueuseun, sanajan dina budaya urang jalma resep jeung eta dianggap pikareueuseun tapi lolobana jalma ngalakukeun. Tiap kabudayaan pasti aya kadaharan saperti kitu? Émut, ieu kajantenan taun 90an sateuacan média sosial sareng Internét, globalisasi masih janten topik anu énggal sareng panas. Waktu éta aya 12 siswa di kelas anu asalna ti rupa-rupa kabangsaan. Pamungkas, kuring mawa kadaharan anu paling pikareueuseun sadaya, lauk fermentasi ti Swedia disebut Surstromming, waktos guru urang muka kaléng, bau sareng seungit sapertos selokan Sukabumi (punten urang India) dicampur sareng kimchi fermentasi sareng saos lauk, seungitna pisan. disgusting, sumawona dahar eta. Abdi teu tiasa ngajelaskeun kumaha goréng éta bau atanapi bau, hal anu anjeun teu hoyong ngalaman, khususna nalika budak leutik. Kami trauma sababaraha dinten sareng dinten dugi aranjeunna mecat kami satengah dinten di sakola.


Lamun liburan akhir taun, kuring sareng kulawarga resep nganjang ka bumi nini. Imah nini kuring the rada jauh, mun ka dinya kudu tilu jam perjalanan. Biasana lamun urang capé jeung hayang pipis urang bakal eureun heula di SPBU. Harita urang hayang pipis, teras we mampir ka SPBU, bari bapa abdi oge hoyong ngagaleuh kopi sareng roko supados ameh teu tunduh. Nalika kuring di kamar mandi, kuring reuwas pisan sabab kamar mandina kotor. Tong sampahna pinuh ku pembalut bekas sareng runtah popok orok, sareng solokanna ogé macét, janten caina ngeuyeumbeu di dinya. Kuring ngarasa jijik pisan, nepi ka  hayang utah wae. Ku kituna kuring ogé buru-buru pipis, geus kitu bari nahan napas sabab kamar mandi bau. Sabot rengse, kuring buru-buru kaluar ti dinya, kuring teu tahan pisan ku bauna.


Lantaran lanceukna gagal janten TNI. Rerencangan abdi nyobian asup TNI oge kanggo ngalajengkeun perjuangan lanceukna. Manehna yakin tiasa asup TNI sanajan teu aya hiji-hiji acan di kulawargina anu janten TNI. Manehna tos seeur pisan latihan fisik mulai ti push up, sit up, pull up, nepikeun lumpat unggal poe. Salila sabulan ieu manehna teu ereun latuhan unggal poe sabari dicatet hasilna. Pas tos dekeut waktosna pendaptaran, manehna langsung nyiapkeun kanggo tes administrasi anu lumayan seeur, tapi untungna lantaran lanceukna kungsi daptar, lanceukna seeur masihan apal naon wae berkas anu kedah disiapkeun. Hanjakal pisan pas dites kasehatan manehna gaduh mines dina panon na janten teu tiasa janten TNI.


Body shaming  atawa ngahina fisik nyaeta paripolah ngritik atawa ngomentaran awak atawa awak sacara negatip. Naha eta nyolok awak anu gendut, kurus, pondok, atanapi jangkung, eta sami sareng nalika anjeun ngalakukeun bullying verbal. Alesan jalma-jalma ngalakukeun body shaming rupa-rupa, ti mimiti hayang nyenangkeun suasana, ngajak seuri, sakadar iseng, nepi ka hayang pisan ngahina. kabiasaan ieu bisa boga dampak negatif kana kasehatan mental korban. Jelma anu sok body shaing atawa ngahina fisik batur ieu teh biasana jadi kabiasaan anu goreng. Matak ka jelema anu kawas kieu urang kudu bisa tegas jeung ngabela diri. Carekan atawa tegus weh jelema anu kawas kitu, emang dimana mana sok aya wae jelema modelan kieu boh di dunya nyata atawa sosial media.


Faruk menangkeun pagawean di luar Pulau Jawa, leuwih leresna di Lampung. Sanes bungah Faruk gawe di salah sahiji kota di Pulau Sumatra ieu nanging manehna kalahka ngarasa sieun ngalakukeun nanaon teh. Karakter jalmana benten sareng karakter jalma urang sunda. Didieu mah nyarios teh tararik tur kadanguna kos nu keur amek-amekan janten Faruk teh sieun. Upami datang ka tempat anyar di kota ieu manehna sieun ka sasar ka tempat-tempat nu bahaya kusabab manehna asing keneh sareng ieu daerah. Ditambiih oge seueurna kampung begal di kota ieu. Janten salila sataun mimiti Faruk teh ngalaman nu ngaranna sieun aya di tempat nu asing nu can manehna kantos datangan.


Zaman ayeuna mah sagala aspek kahirupan teh pasti ngagunakeun teknologi. Malahan mah ayeuna panyadia hutang teh lain wae koperasi atawa perbankan, tapi oge aya lewat aplikasi. Tah proses ieu teh namana pinjol atawa pinjaman online. Biasana mah pinjol teh sok aya nu resmi jeung nu ilegal. Tah pinjaman dina online teh babari pisan prosedurna, jeung pencairanna oge henteu riweuh. Tah aplikasi penyedia jasa pinjaman online teh nyaeta jiga Akulaku, Shopee paylater, jeung sajabana. Mantakna, ayeuna mah gaduh hutang ge moal era sabab loba nu nagih ka imah, da teu katingali sabab pinjaman na ge online. Jadi, penagihan na ge paling dihubungi lewat hape.


Mimiti nincak kampus Unpad, abdi meuni asa teu puguh rarasaan. Awak teh asa ngageter teu pararuguh, teu bisa dikontrol, saking atohna. Leungeun kenca jeung katuhu ge asa baal, tariis, jeung asa euweuh leungeunan. Abdi diuk heula di deukeut gerbang sabab sampean teh asa nyoroncod, teu kuat dibawa mapah. Pikiran abdi kamana-mana, ningalikeun nu aya di sakuriling bari sakapeung mikiran ieu teh lain ngimpi kitu nya. Awak teh asa nu ngalayang, euweuh ragaan jang nincak. Duh eta saking ku atoh jeung speechlessna abdi ningali kampus nu salila ieu diimpen-impenkeun. Alhamdulillah ayeuna mah kasampean ge bakal kuliah didieu salila opat taun lilana.


Waktu kuring SD, kuring dikerjaiin dina ulang taun kuring. Ku kituna, nalika kuring asup sakola kuring dijauhan ku babaturan kuring. Kulantaran masih SD, kuring bingung jeung maranehna, kuring nyobaan nanya tapi maranehna ngajauhan. Ieu terus nepi ka istirahat réngsé, nepi ka ahirna babaturan ngabejaan kuring yen kuring keur beh kesel. Lajeng jam panungtungan guru kuring datang ka maén on kuring cenah mah buang sampah sambarangan. Kuring bingung, can muka dahareun. Kuring menta bukti, cenah kelas gigireun kuring nempo kuring runtah. Abdi nyarios sadayana, dugi ka panon kuring pinuh ku cipanon (enya, éta ogé budak leutik anu nangis, tapi kuring nyobian kuat). Ahirna guru kuring nyarioskeun kaleresan yén anjeunna sareng réréncanganna ngan ukur maén prank daya ka kuring. Teras, tina kajadian éta kuring mimiti jarang ceurik deui, sareng nyobian tetep tenang.


Ayeuna kuring 21, hartina geus 14 taun kuring teu acan diperlakukeun adil di imah.
Ema, Papa teu pernah adil ka kuring. sadaya anu saé dipasihkeun ka lanceuk kuring sareng tungtungna kuring sok dititah nyerah. ieu mah sok, mun teu kacumponan bakal ambek.
14 taun, aranjeunna geus diperlakukeun teuing unfairly, malah kuring bingung ngeunaan jenis perlakuan aranjeunna gaduh.
aya hiji nu bener-bener nyentuh haté kuring. Abdi kelas 2 SMA, waktos harita abdi dipasihan hp ku indung abdi sareng eta mantan adina. jeung isukna kuring teu kahaja nempo hp lanceuk kuring jeung manehna meuli handphone anyar keur indung kuring, éta nyeri pisan parah tapi kuring teu diperlakukeun adil.
saminggu katukang kuring kacilakaan jeung ema teu merhatikeun kuring, upamana mere betadine, atawa meresihan tatu, nu kaluar tina sungutna 'motor na jadi rusak' kuring ngan ngabales seuri. Abdi émut pisan kumaha hariwang rarayna nalika adina kacilakaan, indung kuring ngabersihkeun tatu, masihan betadine, sareng nempatkeun hansaplast. Kuring nempo sagalana jelas ti mimiti nepi ka ahir, perlakuan asih ka lanceukna, nu kuring bisa jadi timburu, abdi oge hoyong diperlakukeun sarua. hahaha kuring ngarepkeun naon anu bodo pisan.


Lamun kolot pisah pepegatan pas urangna geus dewasa, pasti bakal boga perasaan anu sieun, ngambek, hariwang, bingung, jeung sedih saenggeus apal ngeunaan pisah pepegatanna kolot. Lamun ngarasa kawalahan kudu inget hal-hal ieu. Nu kahiji, kudu apal lamun urang teh teu sorangan. Nu kadua, kudu ngarti lamun perasaan jeung pangalaman teh emang sarua. Nu katilu, kudu ngaku lamun urang emang sedih ngeunaan kolot pegat pipisahan teh. Nu kaopat kudu netepkeun batasan anu sehat. Nu kalima, menta ngameh kolot urang ngajauhan masalah pribadi maranehanana ti acara perayaan. Lamun pegat pipisahanna pinuh ku dendam, kudu diingetkeun lamun maranehanana teh pernah mikabogoh jeung nyiptakeun kulawarga babarengan.


Barang jol ka imah, kuring langsung andiprek dina ubin saking ku cape. Teu lila jol si bungsu ngagabrug bari gek dina lahunan. Kuring rada kerung ngambeu baju nu dipake ku manehna, kaangseu hanyir pisan." Teeeeeeh, kunaon ieu acuk ade meni hanyir kieu? " Tanya kuring ka si cikal. "Muhun Mah, eta acuk teh diseuseuh mangkukna, nembe tiasa kapoekeun kamari kumargi hujan ngecrek wae." Walon si cikal. "Euuuh atuh paingan atuh ari kitu mah." Ceuk kuring teh. Ku kuring si bungsu dititah ganti baju ku nu sejen sabab kuring paling teu resep ngambeu bau hanyir. Ari si bungsu sok rada hararese ari dititah ganti baju teh. Kuring ampir utah ngambeu hanyir tina  baju si bungsu. Geus ningal kuring kitu mah karek manehna daek disalin ku baju sejen.


Ferdian Paleka nyieun adegan gara-gara gura-giru nya éta méré kotak-kotak kadaharan anu eusina runtah ka waria jeung barudak. Naon versi carita korban?
Salah sahiji korban kalakuan bangor YouTuber nyaéta Sani (39). Anjeunna ngungkabkeun, kajadian gurauan 'makanan' sampah lumangsung dinten Jumaah (1/5) subuh. Waktu harita Sani jeung baturna aya di sisi Jalan Ibrahim Adjie Kota Bandung. "Tuh, mobil ngaliwat ka ditu. Terus nelepon, cenah rek ngabagi rejeki. Terus ditelepon babaturan kuring. Ditanyakeun hiji-hiji," ceuk Sani waktu ditepungan sanggeus nyieun laporan di Mapolres Bandung. , Jalan Jawa, Kota Bandung, Senén (4/5/2020). Sanggeus muka kotak, tétéla éta runtah sayuran. Sani kuciwa jeung nyeri hate ku kalakuan Ferdian. Anjeunna henteu nyangka saha waé anu gagabah dina bulan Ramadhan sareng pandémik COVID-19.


Urang teh kudu waspada tur boga kasieun upami keur leumpang di tempat nu tiiseun. Temat nu tiiseun teh tiasa janten tempat kajadian tindak kriminal sapertos pencopetan, perampokan, atanapi pamerkosaan. Urang kudu was-was upami urang keur leumpang aya jalma nu teu urang wauh nuturkeun ti tukang. Ieu teh janten indikasi jalma nu arek ngalakukeun tindakan kriminal.  Tos seueur kasus-kasus nu kajadianna sarupa. Upami aya nu nuturkeun urang kudu buru-buru ninggalkeun tempat nu tiiseun eta pikeun ngahindarkeun perkawis-perkawis nu teu dihayang. Parasaan sieun teh tiasa janten isnting manusa upami aya nu teu ecreg sareng kaayaan sakitar atanapi aya dina situasi nu tiasa ngabahayakeun. Upami tos ngarasa aya nu teu ecreg tur muncul rasa kasieun urang kudu precanten ka perasaan eta.


Ceuk urang mah kudu miluan lomba, komo deui nu masih pelajar atawa mahasiswa mah, lantaran bisa ngaronjatkeun softskill, miluan lomba teu ngan saukur ngembangkeun kamampuan intelektual. Tapi miluan lomba oge bisa ngasah softskill, misalna narima lamun eleh, jeung di ajar disiplin. Miluan lomba oge bisa nambah pangalaman, ku miluan lomba bisa meunangkeun pangalaman nu gede ajenna. Teu kabeh jelema boga pangalaman miluan lomba salila hirupna. Hirup ngan sakali, lebar lamun ngaliwatkeun kasempetan. MIluan lomba oge bisa jang ngeusian CV, ieu penting jang karier di masa hareup. Lantaran bisa nyantumkeun penghargaan salaku nu juara kana CV na engke. Hal ieu bisa nambah nilai lamun hayang gawe atawa daftar beasiswa.


Gangguan kasehatan mental jadi salah sahiji isu nu loba nyerang jalma zaman ayeuna. Komo basa marakna wabah covid-19 mah, gangguan kasehatan mental teh ngalami kaningkatan jumlah. Hal ieu ngabuktikeun yen jalma teh sabenerna bisa disebut gering dina fisik nu kaayaanna sehat. Jadi, gangguan kasehatan mental teh dinilai ngarugikeun pisan tibatan gangguan kasehatan fisik. Salah sahiji gangguan kasehatan mental nu loba nyerang jalma nyaeta panic attack. Hal ieu teh mangrupakeun hal nu loba pisan dirasakeun ku jalma sabab loba teuing kasieun jeung overthinking dina ngahadapi sesuatu. Wanca ayeuna mah kasehatan mental teh loba digalakkeun jeung disosialisasikeun ku pamarentah jeung komunitas-komunitas sosial nu boga kapekaan dina urusan kasehatan mental.


Umur lima tahun kolot urang peupeugatan, urang ti leuleutik hirup jeung nini urang. Urang teu nyaho rupana indung jeung bapak, eweh poto jeung eweh HP jaman baheula mah, pokona urg teh teu bisa papanggih jeung kolot urang sorangan. Mun sakola urang sok di anter ku nini urang, sagala serba ku nini urang.  Geus rada gede ge urang can nyaho rupa indung bapak kos kumaha, unggal poe urang teh ngan bisana leweh di kamar bari nulis jeung ngagambar. Kadang sok bingung mun di sitah milih antara bapak jeung mamah, sabab urang teu nyaho kos kumaha bapak jeung mamah. Sedih mun nempo babaturan nu di imahna aya kolot lengkap, asa ku hayang ngarasaan boga kolot. Tapi urang bersyukur masih boga nini, nu sok ngurusanan urang nepika gede. Urang di didik, di urus, jeung di pika nyaah ku nini.


Unggal poe abdi naek angkot ka sakola, teu ngan naek angkot hungkul abdi oge kedah mapah heula sababaraha ratus meter kanggo manggihan angkot. Salila abdi mapah, di jajalaneun sok seeur jalmi anu ningal kuring mapah. Teu sakedik oge anu ningalikeun sabari karunya ka kuring lantaran mapah wae unggal poe ka sakola, jaba angkat isuk-isuk jeprut, balik pas geus sonten pisan. Hiji dinten pas balik ti sakola kuring ningal aya motor parkir dihareupeun imah, tapi abdi can pernah ningal motor eta sateuacanna. Pas abdi naros ka bapa, bapa miwarang abdi nyobian eta motor lantaran ieu motor hadiah kanggo kuring anu sakedeung deui kuliah.


Survei, anu dilaksanakeun sacara konsistén salami langkung ti 10 taun, ogé mendakan yén seuseueurna warga Amerika gaduh persépsi yén bisnis anu saé sareng kualitas kedah ngagaduhan jamban anu dijaga sareng dijaga. "Jadi, nalika datang manggihan jamban anu kotor tur teu kaurus, persepsi maranéhanana ngeunaan produk jeung bisnis ogé bakal ngurangan," ceuk Jon Dommisse, Diréktur Stratégi sarta Pangwangunan Perusahaan di Bradley Corp sakumaha dilaporkeun ku Food jeung Anggur. Kabersihan toilet ieu malah tiasa mangaruhan penjualan. Saloba 55 persén responden condong teu hayang balik deui ka réstoran lamun toilet teu beresih. Sabalikna, toilét anu dijaga saé bakal narik sémah sareng ningkatkeun daya belina. Makan malam bakal masihan sababaraha jenis ganjaran ku meuli leuwih produk atawa mesen leuwih dahareun.
"Dina hal bisnis, masuk akal pikeun ngajaga kamar mandi beresih sareng katingali modéren, ku kituna para nasabah bakal tetep uih deui," saur Dommisse.


Di SBMPTN 2019, abdi dipasihan dua kasempetan kanggo ngerjakeun tes ujian na. Anu kahiji abdi ujian di Kampus Unpad Jatinangor, anu kadua na di Cimahi. Kanggo ka Cimahi abdi angkat ti Bandung ti jam sapuluh enjing nganggo kareta. Ieu kahiji kali na abdi numpak kareta sorangan ka luar kota, ongkos na ngan lima rebu. Pas dugi di stasion Cimahi abdi langsung ka sakola tempat ujian na ngangge ojek online. Di sakola abdi tiasa sholat dhuha heula. Ujian anu kadua ieu teh waktosna sami jeung Romadon, janten abdi ngerjakeun ujian na sabari puasa. Alhamdulillah hasil ujian anu kadua ieu oge sae, tiasa dipake daptar ka perguruan tinggi negeri.


Dinten ieu mangrupikeun dinten pengumuman jalur SBMPTN. Pengumumanna dimulai ti jam tilu sore. Aneh da poe ti isuk ka jam tilu teh asa lila pisan, bubuhan diarep-arep. Bari nungguan, Mae beberes heula imah, sasapu buruan jeung sasapu jero imah. Keur sasapu buruan, teu karasa tos adzan ashar, buru-buru we Mae teh mereskeun sasapuna. Geus kitu tuluy nyokot hape jang muka pengumuman. Eta websitena teh error wae, mantak nambahan deg-degan Mae. Tuluy we dicobaan muka eta website ku Mae. Tos hampir satengah jam, Mae tiasa muka pengumumanna, hasilna Mae lolos di Unpad. Alhamdulillah meuni bungah kacida hate Mae, jadi mantak sumanget baranggawe oge. Tos terang katampi, Mae langsung buru-buru mereskeun pagawean, tuluy ngepoan alur-alur daftar ulangna. Duh raut Mae meuni sumringah pisan, kacida atoh sabab di kampungna teu acan aya nu pernah katampi di Unpad.


Salah sahiji cara jeung ngajauhkeun urang tinu potensi kena PHK teh nyaeta ningkatkeun performa gawe urang di perusahaan. Tah ieu cara teh dianggap nu efektif jang mengurangi potensi urang kena PHK, sabab mun potensi kerja urang dimaksimalkeun mah pasi perusahaan ge ngabutuhkeun pisan. Tah tidinya kamungkinan urang kena PHK teh bakal leuwih leutik. Jadi, komo mun dina usum PHK massal mah sabab perusahaan ngalami kabangkrutan, performa gawe urang teh kudu ditingkatkeun kirana ngaruh kana perusahaan. Tong nepi ka performa urang teh turun, eta bakal ngagedean persentase urang kena PHK. Tah ku kituna hau ah urang coba maksimalkeun performa gawe urang di perusahaan supaya kemungkinan kena PHK na leuwih leutik!


Loba kolot ngarasa geuleuh nalika meresihan tai orok maranehanana. Utamana kolot anu keur mimiti boga budak. Sanaos tai orok henteu matak pikageuleuheun, janten teu kedah ngaraos jijik kaleuleuwihan nalika ngabersihkeun tai orok anjeun. Kotoran orok mangrupikeun hasil alami tina proses pencernaan orok sareng mangrupikeun indikator kasehatanna. Nanganan sareng ngabersihkeun runtah orok mangrupikeun bagian anu penting pikeun miara orok sareng ngajamin kasehatanana. Ningali tai orok sapertos normal sareng alami bakal ngabantosan ngaminimalkeun parasaan jijik sareng ngabantosan anjeun difokuskeun miara orok anjeun. Pikirkeun mangpaat sareng peran tai orok dina ngajaga orok séhat sareng tingali eta hal anu positip. Ku museurkeun pikiran urang kana fungsi alam jeung mangpaat poop orok, urang bisa mantuan ngaleutikan parasaan geuleuh sarta ngaronjatkeun persepsi eta.


Cara kalima pikeun ngatasi kasieun sareng kahariwang sateuacan dioperasi nyaéta sare sing cukup. Kasesahan bobo tiasa janten gejala kahariwang sateuacan dioperasi. Pikeun ngalereskeun ieu, cobian robih pola bobo anjeun sababaraha dinten sateuacan hari-H. Mimitian ku sare nu cukup sahenteuna 7 jam sadinten, sareng miceun hal-hal anu tiasa ngaganggu kualitas sare anjeun. Sareng cara terakhir pikeun ngatasi kasieun sateuacan dioperasi nyaéta mikir sacara positif. Hiji hal anu tiasa nyababkeun kahariwang langkung parah nyaéta pikiran négatip ngeunaan kaayaan awak anjeun atanapi panyakit anu anjeun alami, atanapi tiasa ogé aura négatip tina lingkungan di sabudeureun anjeun. Ku alatan éta, salah sahiji cara pikeun ngungkulan kahariwang saméméh operasi nyaéta mikir positif.


Mun pas keur hujan apek ngaliwatan terowongan, biasana sok loba pemotor nu ngiuhan. Padahal eta teh dilarang, sabab nu ngajadikeun macet. Anu tadina jalan teh bisa dua banjar, jadi hiji banjar lantaran nu hiji banjar teh digunakeun ku pemotor nu ngiuhan. Kabeneran harita urang naek mobil, tuluy digorowokan "Ulah ngiuhan di terowohan atuh, mikir weh tuh jadina ngamacetkeun". Tuluy aya pemuda nu ngajawab "Teu mawa jas hujan kudu ngarti weh". "Euh sia mah, matakan mawa jas hujan, mun teu boga meuli, mun euweuh duitna, jual tah motor teh jang meuli jas hujan, ngamacetkeun wae!" Tembal urang di jero mobil bari kacana dibukakeun.


Kuring mimiti nyium leungeun kuring ningali aya bau anu dipikaresep ku ucing atanapi naon, padahal kuring henteu tiasa ngarengsekeun naon waé, kusabab kuring panasaran, akhirna kuring google naon anu nyababkeun éta, kuring ogé sieun naha ucing kuring ngagaduhan kelainan. atawa naon, sabab bari kuring nyekel ucing, abdi pernah meunang eta diletakan, paling ngapurring atawa ngan diteundeun ketat. Sanggeus kuring nga googled, salah sahiji alesan bisa jadi sabab ucing cinta urang jeung salaku wangun nyirian kapamilikan maranéhanana. Abdi bagja pisan sareng dina waktos éta ucing kuring langkung ngeong sareng manja kuring.  Anehna rasa ambek  amarah langsung ngiles sabab Anabul ieu deukeut kuring jeung lalakonan kawas éta. nah eta ngajadikeun salah sahiji pangalaman nu paling mecakeun jang kuring ker ingetan ka si ucing.


Kagagalan nu urang alaman bisa wae mangrupakeun pituduh ngameh teu milih jalan anu salah. Meureunan ti mimiti teu ngarasa nyaman ku kagagalan eta, tapi di akhir bisa wae urang malah bersyukur ku kagagalan nu dialaman. Misal gagal dina asup Universitas nu diimpikeun atawa gagal wawancara pas penerimaan pagawe. Pasti aya nu bajoang deui jang meunangkeun nu dipikahayangna, aya oge nu berusaha jang ngarobah nasib ku cara ngalamar di perusahaan nu beda atawa jenis usahana nu beda sabab bisa jadi perusahaan nu saacanna meureunan teu cocok jang kahareupna. Tetep sumanget jang berusaha, lamun perlu kudu ngalakukeun introspeksi diri naha bet bisa gagal jeung aya usaha jang ngomean kagagalan jang kahareupna.


Abdi henteu gaduh kenalan anu kelptomaniacs tapi aya kajadian anu lumayan lucu. Abdi damel di perusahaan ritel sareng 90% palanggan di toko urang asing. Tos lami toko urang didatangan ku jalma anu kleptomania.

Éta mangrupikeun aturan dimana urang damel yén sadaya karyawan di daérah toko kedah ngawaskeun sagala kajadian anu lumangsung. Aya palanggan awéwé ngora pisan anu asup ka toko kami sareng mimitina teu aya anu curiga. Sanggeus sababaraha menit leumpang sabudeureun, awéwé éta ujug-ujug nyandak hiji hal teras nahan kana saku. Anjeunna memang maké baju anu rada gedé dibandingkeun dedeganana. Karyawan anu nempo ieu langsung ngalaporkeun ka kaamanan on tugas.

Awéwé éta deui nyandak sababaraha barang sareng nempatkeun kana bajuna. Waktu satpam rek nyampeurkeun jeung teguran, ujug-ujug aya wanoja patengahan ngadeukeutan jeung menta kerjasama ti pihak urang supaya ulah ngageuing awewe nu nyokot barang di toko urang. Lajeng anjeunna ngawartoskeun kuring yén awéwé éta nalangsara ti kleptomia sarta yén kulawarga husus hired batur pikeun lalajo dimana wae anak maranéhanana indit. Awéwé éta ménta kami pikeun ngarékam barang-barang anu dicandak sareng anjeunna bakal mayar saatos anak dununganna kaluar ti toko kami.


Basa nuju ngalongok wargi anu nembe lahiran, abdi indit sorangan ka imahna. Lahiran na mah tos salila dua minggu, tapi abdi nembe aya waktos jang ngalongok. Orokna teh mangrupakeun anak pertama jeung deuih alhamdulillah putra. Orokna teh lucu pisan, sabab sok diposting dina whatsapp ku indungna. Bageur pisan orok na teh tara rewel nangis wae. Abdi nyobian bade mangku orokna. Pas dipangku, nembe ge ditepok-tepok, eh orokna tos olab kana tiung abdi. Abdi ngarasa kesel pisan sabab kaolaban, jeung deuih bau orok. Tapi teu nanaon, itung-itung salam perkenalan we kanggo abdi. Mudah-mudahan we orokna sing bageur jeung berkembang kalayan hade.


Ampir sarua jeung kasus di luhur, sarta kuring lumangsung dina tugas di hareup, tamu ieu teu hayang pariksa kaluar. Kuring henteu weruh naha hal kawas kieu lumangsung deui jeung deui. Meureun kusabab kuring aya, jadi tamu betah cicing di dieu ... batuk.. batuk ...
Janten, tamu ieu ngan ukur 1 wengi. Isukna, sabab meureun aya program anu teu acan réngsé, anjeunna bakal nambahan deui (manjangan). Kusabab kamar masih sadia, enya urang bisa nampung pamundut. Isukna, diperpanjang deui 1 peuting. Geus 3 peuting total. Isukna, kamarna kabeneran béak lantaran aya rombongan anu mesen sagala rupa kamar. Sareng isukna, tamu ieu diperpanjang deui (tanpa béja sateuacanna, ujug-ujug sapertos kamari). Sumuhun, tangtosna, ceuk kuring lamun dinten ieu anjeun teu bisa manjangkeun eta. Kedah pariksa kaluar. Anjeun terang réaksina? Wieiih ....... Kuring langsung ngajerit sareng nada anu henteu dilakukeun deui. "Anjeun teu terang saha abdi hah?!!!" , "Teu hayang nyaho!!!! Pokna mah rek manjangan poe !!!  tamuna kudu indit!!! Kuring ngan cicing wae harita mah, ngadenge heula ocehanna


Asup ka kamar urang, nyaeta D.II.4 kamarna lumayan lega tibatan kamar urang di imah mah. aya 2 kasur jeung hiji lomari warna hideung. Aya dapur oge jang masak, tuluy kamar mandi aya 2, nu hiji mah jang BAB, nu hiji deui dipake jang kaperluan mandi atawa nyeuseuh baju. Ti dapur teh geus katinggali tina jendela suasana di luar asrama, buruanna lega jeung dipinuhan ku jukut-jukut nu harejo. Jendelana teh euweuh kacaan, jadi dihalangan ku teralis tinu beusi anu geus karatan. Sabenerna kamar jeung dapur teh misah, cuman di halangan ku panto anu digeser. Harita urang diuk dina kasur bari rada ngalamun, sabab bakal papisah jeung kolot. Tapi di sisi lain urang oge bungah, sabab bisa katarima di paguron luhur ngajadikeun urang kudu diajar mandiri.


Geus saminggon ieu rerencangan abdi teu asup ka sakola, ceunah mah manehna gering matak abdi nyamperkeun manehna ka imahna, tapi pas abdi tos dugi di hareupeun imahna manehna kalahkah cicing di kamarna, saur mamahna mah murangkalihna teh tos sababaraha poe ieu teu dahar jeung teu ngomong nanaon, manehna ngan cicing hungkul. Pas abdi nyobi ngetrok panto kamarna manehna teu daek muka panto tuluy abdi nitah manehna nuliskeun naon anu manehna rasakeun. Abdi teu nyangka manehna nyaritakeun dina suratna yen manehna salila ieu diganggu ku rerencanganna lamun balik sakola. Manehna teu carita ka sasaha lantaran sieun bisi beuki diganggu ku rerencanganna.


Aya seueur alesan, nalika kuring nyalira dina kaayaan anu tangtu sareng di tempat anu tangtu, nyalira pisan henteu pikaresepeun, khususna nalika panik mimiti nyerang sareng nalika kuring ciwit sering nyababkeun panik langkung parah. Butuh batur ngan ngomong "jadi kumaha alus éta?" najan teu katulungan, sakurang-kurangna aya rasa kabagéan sangkan kabeungbeuratan teu karasa sorangan. Sabenerna, pikeun hirup normal, kuring teu sieun sorangan, tapi sieun sorangan. kawas nalika kuring kaluar. Adzan Magrib disada bari buka puasa di wewengkon luar mall. Bérés dahar, kuring solat Maghrib. Sanggeus éta, kira-kira jam 19 tuluy balik deui ka mall. Kumaha reuwas kami.. atmosfir di mall geus robah leuwih sepi. Anu rame ku jalma-jalma tadi soré, ujug-ujug geus sepi, ngan para padagang anu ngabereskeun daganganana jeung nutup kiosna.


Ayana jamban mangrupa salah sahiji hal anu paling penting nalika aya dina wangunan atawa tempat. Seueur jalma peryogi jamban dina waktos anu darurat. Kabutuhan ieu nyababkeun seueur jamban umum anu tiasa dianggo ku jalma gratis. Tapi hanjakalna ieu toilet umum gratis henteu dijaga sareng kotor. Jalma bisa ngarasa geuleuh lamun ngagunakeun toilet ieu. Urang tiasa ngabayangkeun naon anu dilakukeun ku jalma-jalma sanes dina jamban ieu ngajantenkeun jamban kotor sareng geuleuh. Jalma sieun noel hiji hal sabab sieun noel kokotor atawa kakeunaan kuman jeung bakteri anu asalna tina kokotor eta. Malah jalma-jalma anu ningali jamban anu kotor jeung geuleuh bisa utah lamun henteu tahan kana jamban umum anu awut-awutan.


Presasi atawa panghargaan teh jadi salah sahiji cita-cita unggal jalma. Hal ieu sabab bisa nunjukeun kamampuan jeung kaberhasilan hiji jalma. Prestasi teh penting pisan jang bukti bahwa seseorang eta teh mampu ngalaksanakeun nu tebaik atawa mampu ngaraih naon nu ku manehna pikahayang. Setiap jalma pasti bakal ngarasa bangga pisan lamun berhasil ngukir prestasi atawa meunang penghargaan. Hal ieu wajar, sabab teu kabeh jelema bisa ngarasakeun nana. Tapi, tong nepi ka ngajadikeun sombong, da unggal jelema teh boga kamampuan nu beda-beda, jadi prestasi nu bakal diraih na ge beda, moal bisa disaruakeun. Ku kituna, sebagai makhluk sosial, urang kudu saling dukung jeung nu sejenna, supaya elmu urang leuwih mangpaat.


Upami anjeun kantos janten korban selingkuhan, anjeun terang émosi anu campur aduk tina éta. Sababaraha émosi bisa diprediksi, kayaning amarah, panik, sedih, jeung sajabana. Tapi aya sababaraha émosi anu teu disangka-sangka ogé akibat tina hiji selingkuhan. Aya naon? Di handap ieu pedaran, sakumaha dilaporkeun
1. éra
Sarerea pasti ngarasa ambek lamun maranéhna terang dikhianati. Tapi naha éra bisa timbul? Éra timbul salaku hasil tina rasa dihina jeung diremehkeun, saolah-olah urusan lumangsung ngaliwatan kasalahan korban sorangan. Padahal anu kuduna ngarasa éra nyaéta jalma anu keur salingkuh, nya? Tapi sababaraha urang mimitian ningali kana diri tur tingal lamun aya lepat sareng aranjeunna nalika pasangan maranéhanana salingkuhan on aranjeunna, maranéhna bisa manggihan lepat sorangan pikeun ngajelaskeun naha pasangan maranéhanana geus selingkuhan. Ieu naon lajeng nimbulkeun éra.
2. Kekosongan
Perasaan hanjelu mangrupikeun réspon alami nalika anjeun terang pasangan anjeun gaduh selingkuhan. Tapi teu saeutik jalma nu ngarasa kosong, teu boga emosi nanaon. Hiji bisa jadi reuwas pikeun manggihan yén nalika maranéhanana kasampak di jero diri maranéhna teu manggihan emosi, euweuh emptiness. Kekosongan mangrupikeun salah sahiji mékanisme psikologis anu dianggo ku manusa nalika ngalaman shock atanapi trauma. Dina sababaraha cara, kekosongan ieu ngajaga otak sareng pikiran.


Harita adi kuring pernah dioperasi kusabab usus buntu. Sabab manehna resep pisan kana kadaharan anu lada sarta kadangkala tingkat ladana ngaleuwihan wates anu wajar. Kusabab eta manehna kudu dioperasi pikeun usus buntuna leungit. Nalika manehna badé dioperasi, abdi ngiringan adi sareng indung sareng bapa ka rumah sakit. Katingali tina raray adi urang manehna sieun pisan dioperasi, gerakanna anu teu biasa nunjukkeun yén anjeunna tegang ku maén jari leungeunna, sareng nalika kuring nyepeng leungeun sareng sukuna karasa tiis. Sarta kuring ngupaya nenangkeun anjeunna ku nyepengan kana leungeunna jeung nenangkeun anjeunna yén anjeunna bakal teu kunanaon. Nepi ka waktuna dibawa ka kamar operasi kuring ngan bisa ngadoakeun kalancaran operasi, ntungna operasi lumangsung ogé.


Tetempoan runtah sato teh bisa memicu parasaan geuleuh sarta ngarareunah di sababaraha urang. Bau sareng penampilan runtah sasatoan tiasa nyababkeun rasa anu teu sehat sareng ngajantenkeun jalma henteu ngarareunah. Ieu teh biasana disababkeun ku sieun kaserang panyakit anu tiasa dikandung dina tai sato. Geuleuh oge tiasa asalna tina bau anu teu pikaresepeun sareng penampilan anu henteu estetis. Dina kaayaan sapertos kieu, penting pikeun ngajaga jarak sareng ngagem alat pelindung sapertos masker sareng sarung tangan upami perlu mindahkeun atanapi ngabersihan runtah sato. Sababaraha urang tiasa gaduh tingkat sensitipitas anu langkung luhur kana bau sareng penampilan runtah sato, anu matak ngaganggu aranjeunna.


Geus lila Sarah teu panggih jeung babaturanana ti SMA. Aranjeunna ngumpul pikeun reuni sarta Sarah bungah ningali aranjeunna deui sanggeus sababaraha taun teu ningali silih. Tapi, harepanna pupus dina sakedapan. Bari diuk di meja makan, salah saurang baturna nyarita, "Wah, naha bau kitu?" Sadayana tos ka Sarah sareng anjeunna ngarasa era sareng depresi. Langsung nangtung tuluy lumpat ka wc mariksa bau awakna. Sanggeus ngambeu bau leungeunna, manehna ngarasa era pisan. Tetela, manehna poho make deodorant jeung kaambeu ku babaturanana bau awakna goreng. Sarah era pisan sareng ngarasa goreng pikeun balik deui ka meja tuangeun. Anjeunna panginten babaturanana kedah nyarioskeun masalah bau awakna sareng anjeunna ngarasa harga diri rendah pisan.


Hiji poe dibere tugas di guru jang nyieun aransemen musik. Tugas ieu sacara kelompok, anu sakelompokna teh ngan aya 5-an. Dibere waktu saminggu jang ngaaransemen musik, jadi urang jeung babaturan ngamimitian nyieun aransemenna. Masing-masing jelema geus mibogaan tugasna, aya nu nyepengan alat musik, aya oge anu bagian nyanyina pas praktek dihareupeun guru. Aya salah sahiji ti kelompok teh nu euweuh gawe, manehna pindah ka kelompok batur. Tapi nu teu disangka mah, hasil aransemen musik nu geus arurang jieun teh ku manehna dicokot ide na tuluy diplagiat, anu hasilna pas praktek hareupeun guru teh nada aransemenna sarua. Urang nu teu narima tuluy ngajelaskeun ka guru, supaya maranehna nyieun anu anyar.


Kamacetan nu terjadi di kota-kota besar jiga Jakarta, Bandung, Surabaya, jeung sajabana, saolah jadi salah sahiji ciri khas kota besar. Lobana jumlah nu ngarantau jeung gawe di kota-kota besar ngajadikeun mobilitas pendudukna ge tinggi, jeung populasina loba. Jadi, dina waktu sapopoe teh pasti we amprok jeung nu ngaranna macet, komo mun tempo indit jeung balik gawe mah. Sabab geus jadi kabiasaan, kamacetan teh geus teu jadi deui hal nu mantak ambek, malah saling leuwih sabar dina berkendara na. Acan deui macetna teh mun lila sabab aya lampu merah, makin we manjang pisan katukang. Kamacetan isuk jeunh sore teh saolah jadi hiasan tina kagiatan sapopoe.


Hal nu paling ngabungahkeun nyaeta boga kolot nu teu mikirkeun dirina sorangan tapi mikirkeun oge kabungahan anakna. Kolot nu ngadukung urang di mana wae atawa kumaha wae kaayaan urang sanajan anjeunna oge kuciwa tapi anjeunna ngan mere nasihat sangkan teu ngalakukeun kasalahan anu sarua deui jeung kudu bener-bener dina ngalakukeun hiji hal ulah nepikeun ka ngarugikeun diri sorangan, komo deui ngarugikeun batur mah. Tuluy boga lanceuk jeung adi nu ngadukung jalan nu ku urang pilih. Rek jadi naon wae urang asal urang bungah ngajalankeunna. Jeung nu penting ngadoakeun urang di jalan anu pangalusna. Sakapeung lanceuk urang nu sok ngabantuan finansial urang sabab manehna ngarti naon pangabutuh urang.


Basa Nana kelas tilu SD, Nana seneng pisan sabab mamah ti Arab bade uih dinten ayeuna. Nana buru-buru h ti sakola teh langsung lumpat ka bumi da teu sabar pendak jeung mamah. Enya we dugi ka bumi teh mamah tos nyampak di lebet bumi. Nana sosonoan jeung mamahna, da tos dua taun teu pependak. Dugi ka wengi Nana teu kamana-mana pisan, dugi ka bobona. Ngan enjing-enjing gugah bobo teh Nana teu ningali mamah, duka kamana. Aya bapak ge teu ngajawab mamah kamana. Singhoreng mah mamah teh tadi wengi di ceraikeun pisan ku pun bapak. Teu lila nungguan, peuting keneh mamah ninggalkeun Nana ka imah raina. Ti saprak harita, mamah datang ka bumi ngan bade nyandak pakean hungkul. Mamah ti harita teu babarengan deui jeung Nana. Nana ngarasa sedih pisan, kecewa, ambek, tapi teu bisa kukumaha. Ngan bisa ngadoakeun mamahna sing sehat jeung dikuatkeun.


Manggihan mun karya tulisan urang geus dicokot jeung dipublikasikeun ku babaturan tanpa izin jeung persetujuan. Jadi urang nyokot tindakan hukum jang nangtayungan hak cipta. Lantaran hak cipta mangrupakeun hak hukum jeung dilindungi ku undang-undang. Urang mibogaan hak nu dijamin ku undang-undang jang mertahankeun hak cipta karya sorangan, jeung mun hak cipta urang dilanggar, maka urang mibogaan hak jang nungtut sacara hukum. Karya eta mangrupakeun aset nu miboga nilai finansial, jeung mun dicokot tanpa izin atawa kompensasi anu adil, maka urang kaleungitan potensi kauntungan tina karya eta. Hal ieu ngarugikeun urang sacara finansial jeung oge bisa ngurangan motivasi urang jang nyieun deui karya anu leuwih alus jeung mangpaat jang masarakat.


Ti zaman sakola keneh teh abdi emang teu pernah bisa ngojay jiga batur. Paling ge abdi mah ngan kukucuprukan hungkul atawa renang gaya seluncur hungkul. Tah, pas kunjungan ka tempat wisata curug Cileat teh abdi nyobian guyang ojay-ojayan sina kubangan caina. Caina tiris pisan kacida, alabatan cai es. Abdi nyobian luncat ti batu nu jangkungna lima meter. Pas keuna kana cai, abdi lila pisan teu ngambul ka luhur. Abdi geus sasah sabab geus hese pisan nyokot napas. Untungna kaburu aya  babaturan abdi nu mangnyahokeun, tuluu we  ditulungan ku petugas kaamanan satempat. Untungna masih keneh nyawaan, masih bisa nganikmati kahirupan nu fana ieu.


Aya hiji kajadian nu kantos ngahebohkeun kampung rambutan. Kajadianna nyaeta parampokan imah Pak RT. Nu nyieun heboh teh kusabab imahna bener-bener beak dirampok. Saawaktos dirampok imahna teh ngan ditempatan ku Ai hungkul, nyaeta pembantu rumah tanggana Pak RT. Seueur nu naroskeun kunaon Ai teu ngagorowok menta tulung ka tatangga. Ai teu tiasa ngagorowok menta tulung kusabab manehna ditodong ku parakas seukeut sapertos bedog. Manehna sieun upami ngagorowok bakal dibunuh atanapi dikumaha-kumaha ku parampokna. Ai ngan tiasa pasrah sareng ceurik susunggukan kusabab teu walakaya imah Pak RT nu gedong dirampok nika beakna. Untungna Pak RT ngartos kaayaan Ai janten tos ngamaklumkeun.


Tos saminggon ieu aya hiji awewe anu dituturkeun ku lalaki. Unggal balik gawe manehna pasti ngarasa sieun lantaran pasti bakal dituturkeun. Teu di sisi jalan, teu di beus oge angger we dituturkeun. Manehna sabenerna teu nyaman, tapi lamun manehna nunjukkeun yen manehna teu nyaman pasti bakal ngabahayakeun manehna, janten awewe ieu bobodoan teu nyadar lamun dituturkeun, tapi hiji poe lalaki anu nuturkeun eta beuki ngadekeutan, lantaran geus sieun pisan tungtungna awewe ieu langsung melok ka taman, nyamperkeun sakumpulan barudak anu keur ngempel, api-api kenal ka maranehna sabari ngaharewos ka hiji jalmi yen abdi dituturkeun ku hiji lalaki tapi sabari api-api seuseurian meh teu kanyahoan ku lalaki eta.


Cara anu kaopat anu kedah urang laksanakeun nalika ngalaman gagal rem, nyaéta ngajaga suku anjeun tina pedal gas. Saloba mungkin jauhkeun suku anjeun tina pedal gas. Ieu teu bener-bener jauh, tapi ulah pencét suku anjeun panjang teuing dina gas lamun henteu, kajadian anu teu dihoyongkeun bakal kajadian. Kalima, pariksa objék nu ngahalangan pedal rem. Kusabab obyék anu anjeun pasang dina korsi tiasa maju kusabab inersia ngerem sareng ngahalangan pedal rem ti tukangeun. Kagenep, nyaéta napak jeung ngoyagkeun rem sababaraha kali. Husus pikeun kandaraan tanpa sistem rem ABS, coba injak dina pedal rem sababaraha kali. Nu katingali, kadang gagal marake ogé samentara. Upami mobil nganggo ABS kedah naék rem lalaunan sabab ABS ogé ngabantosan anjeun ngalakukeun tindakan ngerem otomatis.


Ieu mangrupakeun bulan kadua kanggo abdi cicing di negara batur. Rasana sedih pisan lantaran biasana abdi ungal poe dahar sarapan, dahar siang-siang jeung dahar wengi-wengi pasti sareng mamah jeung bapa sasarengan, pokona mah baheula teu aya nu meunang dahar lamun can lengkap di meja dahar. Ayeuna sadaya kulawargi di bumi dahar tanpa nungguan kuring lantaran waktosna benten jauh pisan, lamun di Indonesia tos waktosna emam siang, di abdi mah masih keneh tengah peuting, waktosna kanggo abdi istirahat. Kadang-kadang abdi sok nelepon sabari pidio jeung mamah bapa, tapi ngan sakedap lantaran di tempat abdi mah tos wengi, janten teu meuang ngagandengan batur.


Ayeuna di indonesia sigana keur jaman jeung trend pisan pilem horor loba pilem horor anu di jieun jeung bakal di tayangkeun atawa keur di tayangkeun di bioskop saperti aya bayi ajaib, mangkujiwo 2, hidayah, anak titipan setan jeung sajabana loba pisan pokona. Sabenerna rada teu nagrti ka panikmat pilem di indonesia sih, maranehna sieunan lamun nongton oge sok rareuwas bari ngajerit lamun keur nongton, tapi nya loba wae anu nongton, loba nu panasaran tapi oge sieunan jadi pilem jurig horor teh nya payu wae. Eta anu ngajieun indonesia loba ngajieun pilem horor, padahal biasana lamun geus balik nongton anu kitu urang sok ngabayangkeun jadi sieunan jeung babari reuwas.


Bagi sabagean jalmi, ngojay teh jadi salah sahiji kagiatan anu dihindari pisan sabab resikona. Mun teu bisa ngojay teh resiko tilelepna gede, jadi bakal dihindari ku jalmi nu teu barisa ngojay. Komo mun budak leutik nu teu bisa ngojay terus teu diawasi mah, bakal riskan pisan. Ayeuna loba kasus anak tenggelam saat bermain sabab teu ditalingakeun ku kolotna. Hal-hal nu kieu teh sanes kadangu sakali dua kali, tapi sering pisan. Resiko tilelep ge ngajadikeun loba jalmi mikir dua kali dina diajar renang na ge. Malahan mah teu saeutik kolot nu teu ngawidian anakna maen olahraga renang sabab nya sieun tilelep tea.


Loba jalma anu hoream pisan mun ngadahar jambu batu teh. Komo mun usum hujan mah, sabab sok loba bilatungan di jero na teh. Mun jambu batuna geus asak semu beureum ge sok loba bilatung nu asup ka jerona teh. Jeung deuih bilatungna leutik pisan jeung herang, jadi saru jeung siki jambu nu warnana kayas. Pernah malahan mah keur digegel, eh aya nu utek-utekan dina baham, pas dilepehkeun teh nyaeta geuningan aya bilatungan pinuh dina siki jambuna. Sok kesel pisan, keur hayang ngadahar jambu teh kalahka loba bilatungan, jadi we teu bisa didahar, lebar. Mantak kudu ditingalian heula samemeh ngaemam jambu batu teh.


Seuseueurna pasien anu sieun dioperasi bakal milarian jalan ninja anu sanés sapertos dunya jamu atanapi dukun. Mayar jutaan kadang nepi ka puluhan. Ku ayana racikan ieu sareng éta, sabar henteu terang naon bahan sareng eusina, ngan ukur percanten, dasarna berbekal panyaksian jalma sanés, kami henteu terang naha éta setting atanapi henteu. Tungtungna naon anu lumangsung janten parah. Kakara sadar tuluy balik deui ka rumah sakit kalayan kaayaan anu nambahan duh kitu.
Sieun bedah téh manusiawi, hanjakalna teu aya anu sumanget jeung hobi bedah. Tapi perlu dipikanyaho yén hirup téh ngeunaan pilihan. Tina rupa-rupa pilihan anu anjeun badé lakukeun, diajar tina pangalaman pait jalma-jalma saméméhna tiasa nyegah anjeun ngalaman pangalaman pait anu sami. Candak kartu BPJS anjeun sareng ngalawan kasieun anjeun.


Si Dita teh taun kamari dongkap ka Walanda kusabab menang beasiswa pendidikan ti Kementerian Pendidikan, Budaya, Riset dan Teknologi. Beasiswana ieu ngalumangsung salila dua samester, janten salila kirang langkung satahun Dita cicing di Walanda tebih ti kolot tur kulawargina. Tetela cicing di nagara batur teh teu geunah kusabab suasanana benten sareng di kampung halaman. Nanaon teh sagala asing di kampung batur mah. Dita mimiti dongkap ka Walanda langsung hariwang kusabab bingung bade nanaon tur jalma na teu saromeah sapertos di Indonesia janten Dita teh sok sieun upami aya di tempat nu teu manehna nyahoan sieun ka sasar atanapi di kukumaha ku jalma.


Basa SMP urang perdana di sitah miluan rampak sekar di acara tahunan, nyaeta acara seni budaya anu sok aya di akhir tahun ngarana "Pagelaran". Urang jelemana eraan tapi ku sabab rada di paksa ku babaturan jadi weh urg miluan. Unggal poe tas balik sakola urang latihan, mimiti latihan mah awak teh paregel tapi kadituna mah jadi kabiasaan geus teu nyeri deui. Tarianna rada hese terus musikna teu di pika reseo ku urang, soalna rada asing. Tapi urang geus apal sabagean gerakana, tinggal rasa kawani anu can aya teh. Pas rek deket ka hari H acara, urang jeung babaturan gladi heula di panggung, padahal mah sepi eweh sasaha, tapi urang geus kesang badag. Pas acarana du gelar, can ge naek ka panggung urg geus lieur, kesangan, jeung ngadegdeg. Di bere weh teh manis ku panitia acarana, nepika pakean jang nari mu ku urg pake di logoran saeutik meh teu sesak napas. Pas geus di panggung, urg bisa nari nepika akhir, tapi urang cuma bisa tungkul da era nempo jelema jeung dewan juri mani loba.


Sakabeh jalma pasti hayang kasehatan dina awakna, alim nepi ka gaduh panyakit, komo panyakit nu beurat mah. Tapi, biasana sok loba nu poho dina ngajaga pola makan jeung tuangeun nu diemamna. Padahal eta teh hal nu ngondang datangna rupa-rupa panyawat. Komo pola hirup nu teu sehat mah, tuangeun teu dijaga, tara olahraga, jeung tara nuang bungbuahan atawa sayuran. Eta jadi pemicu utama pisan datangna panyakit beurat. Kudu na mah leuwih bisa waspada jeung nyaah kana awak sorangan ku ngajaga tuangeun nu asup kana awak urang, oge ngajaga kasehatan ku olahraga. Tong nepi ka geus karasa panyakit karek nerapkeun hirup sehat.


Pertama kali kuring manggihan yén kuring hamil ku triplets. Tentuna kuring kaget. Jeung geus kadéngé keteg jajantungna. Perasaan anu pasti mimiti muncul nyaéta kaget, bungah, sareng sieun," tulis Indung Putri dina unggah videona. Indung Putri harita ngarasa bingung lantaran kudu nyaritakeun pangalaman nu munggaran ieu ka kolotna. Sanggeus bébéja ka indungna, Ibu Putri dijurung sangkan kakandungan kembarna tetep rahasia. Indung Putri ogé ngajaga kakandungan triplét na sangkan teu aya nu pangdeukeutna bakal salempang teuing ngeunaan kandungan nya. "Saatos bébéja ka indung kuring, indung kuring nyarios yén kuring tetep ngajaga dugi ka teu aya anu terang kecuali kulawarga salaki kuring sareng hiji bibi," nyeratna. ngeunaan kakandungan kuring," tambah Indung Putri dina unggahna.


Body shaming teh mangrupakeun salah sahiji hal nu kudu pisan dihindari sabab efekna bakal goreng pisan kanu ngawakan nana. Kabeh manusa diciptakeun ku Allah dalam sabaik-baikna bentuk, jadi teu kudu dihina deui kaayaan nana. Komo mun body shaming ka batur mah, bisa ngalukai pisan kana hatena. Efek body shaming teh tong dianggap sapele, sabab paling parah bisa nyieun sasaorang jadi stress jeung depresi. Kaayaan fisik teh kaayaan nu teu bisa ditawar deui, jeung deuih kabeh rupa jalma mah emang geus geulis jeung kasep masing-masing, teu kudu dibanding-bandingkeun. Yuk urang jaga perasaan batur ku tonh nepi ngalakukeun body shaming ka batur!


Geus sababaraha bulan Sarah meuli boneka permata nu dipikacinta pisan. Boneka eta mangrupikeun kado ulang taun ti kolotna sareng mangrupikeun kenang-kenangan anu berharga pikeun anjeunna. Sarah ati-ati pisan dina miara eta boneka, sareng salawasna mastikeun yen eta aya dina tempat anu aman sareng rapih. Hiji poe, waktu Sarah keur ulin jeung babaturanana, boneka eta murag sarta menyakiti manehna. Sarah ngarasa hanjelu jeung ngarasa salah lantaran ngancurkeun hiji hal anu kacida hargana keur dirina. Manehna ngarasa era nembongkeun eta boneka ka batur, sarta teu boga kawani pikeun menta tulung pikeun ngalereskeunana. Tapi Sarah mutuskeun ngobrol jeung indungna sarta nembongkeun dirina boneka tatu. Indung Sarah bageur pisan sareng ngabantosan Sarah ngalereskeun eta. Sanggeus sababaraha poe, boneka eta kawas anyar deui jeung Sarah pisan senang.


Abdi ngarasa bangga tiasa ditarima di universitas negeri, lantaran aya seeur pisan kasempetan anu tiasa dirasakeun salaku mahasiswa di universitas negeri anu aya dihandap Kemendikbud. Salah sahiji na nyaeta tiasa ngarasakeun program Kampus Merdeka anu diselenggarakeun ku Kemendikbud. Abdi ngarasa penting pisan miluan kagiatan magang, lantaran di jurusan abdi mah teu diwajibkeun magang di perusahaan. Tapi abdi ngarasa butuh magang supados tiasa ngaaplikasikeun ilmu anu tos diajarkeun ku dosen di kampus jeung patalian na di tempat gawe. Kampus merdeka oge masihan konversi SKS jeung sertifikat. Janten abdi teu kedah miluan kuliah deui, tinggal fokus we di tempat magang supados tiasa meunang nilai anu sae.


Nu kudu dilakukeun pas reuwas ninggali jurig. Nu kahiji menta panangtayungan ka Allah SWT, jadi pas ninggali jurig alusna geura-geura ngadoa sabari menta panangtayungan ka Allah. Ku ngadoa, urang mibogaan kawani jeung nyieun pikiran jadi teu sieun pas ninggali jurig. Nu kadua kudu tetep berusaha tenang, Salian ti wani, pas ninggali jurig oge kudu tetep tenang ulah panik, jadi apal naon nu kudu dilakukeun. Nu katilu nguatkeun mental, sanajan reuwas tapi urang oge kudu nguatkeun mental tapina ulah kaleuleuwihi. Nu terakhir tangtuna maca doa, hal ieu kudu dilakukeun sabab ku doa, urang bakal dibere panyalindungan ku Allah SWT. Jadi alusna urang ngapalkeun doa atawa ayat-ayat Al-Quran ngameh pas ninggali jurig teu ngarasa reuwas jeung sieun.


Basa keur jaman KKL (kuliah kerja lapangan) biasana sok aya dosen nu nyarengan ka kampung-kampung nu geus dituju. Salila KKL, urang mahasiswa teh pada masak sorangan, kitu oge nyadiakeun ka dosen nu nyarengan urang salila KKL. Di hiji waktu pas waktuna dahar nyaeta sore, loba mahasiswa anu hareureuy, tungtungna mah sangu nu geus disadiakeun jang dosen teh katincak ku salah sahiji suku mahasiswa nu keur hareureuy eta. Euweuh nu wani ngabejaan dosen eta yen sanguna geus kaleyek. Akhirna mah pas ninggali dosen eta ngahuapkeun sangu, urang ngarasa geuleuh jeung dahar ge jadi teu mirasa soalna ngabayangkeun kumaha posisi urang mun ngadahar eta sangu bari jeung apal kajadianna.


Jalma sieun ditodong ku pakarang sabab pakarang boga potensi ngabalukarkeun ngarugikeun fisik pisan serius atawa malah fatal. Pakarang oge sering dipatalikeun sareng kajahatan, kekerasan sareng tindakan kriminal, ku kituna ayana pakarang dina kaayaan naon waé tiasa nyababkeun kasieun sareng hariwang. Sajaba ti eta, sieun ditodong ku pakarang oge bisa disababkeun ku parasaan teu walakaya atawa ngarasa yen anjeun teu boga kontrol kana kaayaan anu lumangsung. Jalma bisa ngarasa yen hirup atawa kaamanan maranehanana gumantung kana kaputusan jalma nyekel bedil. Sajaba ti eta, media oge mindeng mintonkeun warta ngeunaan nembak massal, perampokan, atawa aksi terorisme ngalibetkeun pakarang. Ieu bisa nguatkeun sieun jeung kahariwang masarakat ngeunaan pakarang.


Malik teh boga budak nu yuswana karak 6 taun. Budakna teh manja pisan ka kolotna, hoyong ngingintil kamana wae kolotna indit. Kusabab budakna si Malik rek asup ka sakola SD, manehna ngajarkeun budakna ka cai jeung sare sorangan. Tetela ngajarkeun kabiasaan ieu teh hese pisan kusabab budakna Malik ieu teh borangan kabina-bina. Mimiti budakna Malik dianter ka cai tur sare sabari diomongan ari kunaon kudu nanaon sorangan. Budakna tos ngartos upami diomongan mah, nanging sawaktos praktekna budakna sok ceurik wae. Upami ditaros teh budakna ngawales upami manehna sieun sorangan. Malik mawa budakna ka dokter anak kusabab sieun ieu teh janten masalah serius.


Salah sahiji cara jang ngaliwatan prosés anu cukup panjang pikeun narima putus. Aya sababaraha hal anu anjeun kedah terang supados prosés ieu henteu kedah nyered, sareng ku kituna kasedih moal ngantep anjeun turun. Dina kasempetan ieu, Riliv bakal nulungan anjeun nungkulan separation nu
1. Tangis lantaran pipisahan téh lumrah
Wajar upami anjeun ngarasa sedih nalika anjeun kedah pisah sareng kaleungitan jalma anu dipikanyaah ku urang. Ulah nyumputkeun kasedih. Ceurik, kaluarkeun sagala rasa dina dada. Upami anjeun peryogi waktos nyalira, wartosan anu pangdeukeutna ka anjeun.
2. Coba inget-inget: najan papisah, teu nyorangan
Anjeun masih gaduh kulawarga sareng babaturan anu siap janten tempat anu condong anjeun. Maranéhna jalma-jalma nu léah ningali manéh leyur dina kasedih. Maranehna nu hayang ngabahagiakeun maneh, ngabuktikeun ka maneh yen masih aya harepan. Dikurilingan ku jalma anu paduli ka anjeun bakal ngajantenkeun anjeun langkung nyaman sareng langkung kuat.


Bandara teh lega pisan, sakapeung mah leumpang ti tempat asup nepikeun ka tempat maskapai urang indit teh ngabutuhkeun waktu nu leuwih loba, sahenteuna minimal 15 menit. Lamun katinggaleun pesawat usahakeun tetep tenang sanajan dina kaayaan reuwas, soalna meh berpikir jernih. Tuluy bisa kontak costumer service jeung jelaskeun masalahna naon. Mun mimiti naek pesawat, ulah era jang tunya-tanya boh eta ka petugas keamanan atawa petugas khusus service center. Mun bisa di jadwalkeun ulang alus, tapi mun teu bisa mah bisa meuli tiket pesawat deui, mun hayang murah mah meulina nu biayana murah. Mun misal teu bisa di jadwal ulang jeung euweuh pesawat nu berangkat di poe nu sarua, nya wayahna weh naek transportasi nu sejen.


Dina sahiji poe aya salah sihiji siswa anu cita-citana hayang jadi dokter gigi. Di tahun pertama salulus SMA, manehna can direzekian jang lolos di jurusan eta. Kusabab hayangna asup ka perguruan tinggi negeri, manehna bela-belaan nunda sataun jang nyiapkeun tes asup ka perguruan tinggi negeri. Dokter gigi ieu sainganna kacida seueur, dokter gigi di universitas anu dipikahayang ku siswa ieu ge mangrupakeun jurusan favorit siswa-siswa SMA. Matakan teu salah lamun si siswa ieu wani bela-belaan belajar jang masuk ka jurusan anu diparebutkeun ku seueur siswa ieu. Komo pas di kuliah mah lain ngan saukur belajar di jero kelas, tapi oge urang kudu bisa ngasah kemampuan urang anu sejenna ameh diri urang bisa berkembang.


Cara neangan barang nu leungit sabenerna bisa dilakukeun ku cara nu efektif ngameh barang nu leungit bisa babari kapanggih. Nu kahiji teangan di tempat nu mindeng diliwatan. Misal leungit konci, dompet, atawa HP, bisa diteangan di meja tempat TV atawa di tempat diuk. Nu kadua diburuan imah, sabab buruan imah tempat kahiji nu ku urang liwatan samemeh asup imah. Nu katilu balik deui ka tempat terakhir kali digunakeun, misal siga chargeran, buku, atawa nu sejenna biasana digunakeun di tempat anu beda-beda. Nu kaopat teangan di tempat anu deukeut, misal lamun konci motor bisa diteangan di motorna bisi masih ngagantung. Nu kalima beberes imah, cara ieu efektif sabab lamun beberes imah sok manggihan barang anu geus lila leungit, sabab bisa wae ka tumpuk atawa ragrag di tempat nu hese kajangkau.


Kahamilan teh momen anu di tunggu tunggu ku loba awewe, nepi ka aya omongan lamun can ngalahirkeun budak can jadi awewe sautuhna. Tapi fakta na ayeuna salian ti loba jelema anu nungguan hayang hamil tapi aya oge anu embungeun hamil. Alesan na nya rupa rupa tapi umum na mah nya anu can siap. Bener bener di sayangkeun emang, kuduna lamun can siap ulah ngamulai, daripada orok na anu jadi korban. Eta masalahnya loba kajadian aborsi ilegal teh, jelema anu kawas kieu biasana lamun meunang kabar ujug ujug hamil lain reuwas bungah teu percaya tapi reuwas embung percaya lain na bungah tapi kalahka sedih jeung bararingung.


Kahiji, cara anu gampang pikeun ngajarkeun budaya ngantri ka barudak nyaéta ngajelaskeun pentingna budaya ngantri sorangan. Jelaskeun ka anak anjeun naha anjeun kedah sabar ngantri sareng tartib supados henteu ngaganggu batur. Ku cara kieu, murangkalih bakal mimiti ngartos budaya sareng terang yén ngantosan antrean mangrupikeun kabiasaan anu saé. Salian ti éta, ogé nambahan katerangan ka budak yén budaya ngantri ogé mangrupa cerminan dirina di hareupeun jalma séjén. Lamun budak geus bisa diajar ngantri, nyatana manéhna ogé diajar ngajénan hak batur. Salajuna, pangajaran budaya ngantri ogé bakal leuwih gampang lamun kolot ngagunakeun média kaulinan sangkan budak mimiti ngabiasakeunana. Pilih kaulinan anu bisa ngadidik barudak sangkan tartib jeung sabar sangkan sacara teu langsung ngalatih kontrol diri nepi ka gilirannana. Pikeun metode ieu, média anu dipilih gratis, tiasa waé média kaulinan online atanapi média langsung. Pangpangna, budak geus mimiti ngalarapkeun kabiasaan ngantri dimimitian tina hal-hal anu basajan, nya éta tina cara maénna sangkan ieu tokoh bakal gampang asup jeung jadi karakter dirina dina kahirupan sapopoé.


Hesti teh kuliah jurusan kimia. Jurusan kimia teh jurusan nu mineng gawe di lab. Ayeuna aya tes perkawis gawe dijero lab. Kabeh mahasiswa kudu lulus dina tes ieu. Tes ieu teh janten salah sahiji sarat kalulusan ti jurusan kimia. Hessti nu bener-bener hayang geura lulus ti kuliahna keur diajar keras pisan ayeuna teh. Manehna ngapalkeun kabeh materi tur praktek-praktek di lab kusabab manehna embung ngalakukeun kasalahan saeutik wae. Hesti apal upami manehna nyeiun kasalahan salila tes, eta teh tiasa ngirangan peunten ti dosen sareng asisten praktikum. Kusabab ka ati-atianna tur kasieunanna nyieun kasalahan, Hesti janten lulus tes tur menangkeun peunten nu pang saena.


Nyupiran mémang bisa ngabalukarkeun hiji jalma jadi strés atawa jadi leuwih émosional, utamana lamun kaayaan jalanna macet pisan jeung kacau. Kanggo sababaraha urang, ieu tiasa ngajantenkeun aranjeunna langkung ambek. Upami anjeun salah sahiji jalma anu jengkel pisan nalika nyetir atanapi macét, ieu tiasa disababkeun ku kaayaan anu katelah misophonia. Di dunya médis, misophonia tiasa dijelaskeun salaku gangguan émosional sareng fisik anu disababkeun ku sora. Jalma nu kaserang kaayaan ieu bisa ngarasa stress atawa hayang ambek lamun ngadéngé sora nu nyaring saperti nalika macét dina macet dimana sora mesin kandaraan jeung klakson silih ngagorowok. Nyatana, lingkungan anu ribut sapertos kieu tiasa ngajantenkeun aranjeunna ngalaman kahariwang anu kaleuleuwihan. Henteu ngan ukur sora klakson, rupa-rupa sora séjén anu rada ngaganggu sapertos ngagorowok, ceurik orok, sora petasan, bahkan alat-alat konstruksi anu dianggo ogé tiasa nyababkeun penderita misoponia langkung peka. Lamun kaayaan misophonia ieu digolongkeun parna, sora jalma mamah, ngicipan, komo ngetok ramo dina méja bisa nyieun maranéhanana pohara kaganggu.


Aya hiji rerencangan anu tos lami pisan patepang. Hiji poe manehna nelepon, hoyong papanggih jeung kuring. Kuring datang ka imah manehna sabari masihan kabar yen manehna bakalan gawe di luar negeri. Abdi reuwas sakaligus ngiring bingah yen manehna tiasa ngagapai cita-citana ti baheula. Abdi inget keneh basa SMA manehna kungsi nyarios yen manehna hoyong ngarasakeun cicing di Jepang, malahan manehna tos diajar basa Jepang ti SMP. lantaran manehna bakal angkat tilu poe deui, abdi ngabaturan manehna balanja jeung jalan-jalan sateuacan ninggalkeun Indonesia. Abdi mondok di imahna nepikeun nganter manehna ka bandara. Abdi sedih lantaran ieu bakal janten poe paneuri abdi papanggih jeung manehna lantaran manehna moal balik ka Indonesia dua tahun kahareup.


Mun rek dioperasi teh ulah sieun, ulah sagala dipikiran nepi ka overthinking. Sabab mun geus ovethinkig mah paur bisi tekanan darahna malah jadi tinggi. Konci rek operasi mah tenang jeung tawakal. Ulah panik komo nepi ka sasah loba kasieun mah. Inget yen urang teh gaduh Gusti Allah, kantun ngadoa sing khusyuk nyuhunkeun dipaparin kalancaran dina proses operasi. Mun pikiran tenang jeung positif mah bakal positif oge kana sagala hal. Teu kedah mikiran nu henteu-henteu, anggursih ngadoa we ka Gusti Allah, tawakal jeung ikhlas kana sagala hal nu bakal terjadi. Jadi, yuk urang tenangkeun pikiran dina ngahadapi hal jiga operasi, supaya bisa lanca dina sagala prosesna!


Sangkan urang teu éra lantaran aya nu nyebut bau baham, aya sababaraha cara anu bisa urang pigawé pikeun ngaleungitkeun bau ambekan. Kahiji, sikat huntu sacara rutin. Cara panggampangna pikeun ngungkulan bau bau téh nyaéta rutin nyikat huntu dua kali sapoé, nyaéta isuk-isuk jeung peuting saméméh saré. Tong hilap nganggo sikat huntu anu buluna lemes sareng odol anu ngandung fluorida. Kadua, rajin meresihan létah. Henteu ngan ukur huntu, létah ogé kedah dibersihkeun sacara teratur. Ngabersihan létahna kudu ku sikat husus jang létah. Upami anjeun hoyong nganggo sikat huntu, pilih sikat bulu anu lemes. Bersihkeun létah urang kalayan lembut sareng ulah diteken keras teuing sabab tiasa nyababkeun létah nyeri.


Demam panggung tiasa dialaman ku saha wae, mulai ti pamula nepikeun ka jalmi anu geus mineng tampil di hareupeun seeur jalmi oge tiasa ngalaman. Lamun urang ngarasa hariwang, tagayur, nyeri, nepikeun sieun lamun patepang jeung jalmi anu sanes hal eta tiasa janten ciri-ciri urang nuju ngarasa demam panggung. Ciri-ciri anu sanesna nyaeta urang bakal kesangan, detak jantungna gancang pisan, ngaderegdeg, lieur, nyeri sirah, mual, jeung hoyong utah. Bisa oge lamun urang ngarasa hoyong kabur, teu resep ningal panon batur lamun ngobrol, jeung lamun urang kedah dibaturan ku nu sanes ka mamana. Ciri-ciri anu tos disebutkeun bieu lila-lila bakal nimbulkeun nyeri dia awak lamun teu diubaran.


Aya sababaraha langkah nu bisa dicokot jang mengatasi perasaan sieun sorangan. Nu kahiji nyieun jadwal kagiatan nu ngabungahkeun jeung boga mangpaat nu bisa mantuan ngeusian waktu luang jeung ngalihkeun perhatian tina perasaan sorangan. Jadwal kagiatan nu direncanakeun bisa olahraga, maca buku, nonton film atawa acara TV favorit, atawa bisa ngalakukeun hobi nu dipikaresep. Nu kadua ngomong jeung babaturan atawa sahabat sacara rutin. Nu katilu miluan gabung jeung kelompok atawa komunitas nu mibogaan minat nu sarua bisa mantuan urang ngaronjatkeun hubungan sosial jeung mantuan ngurangan perasaan sorangan. Siga miluan kagiatan kursus bahasa, atawa kagiatan sukarelawan bisa jadi cara nu alus jang panggih jeung batur oge nambah jaringan sosial.


Sajaba ti éta, ulikan 2006 ku Olaf Blanke, diterbitkeun dina Nature International Weekly Journal of Science, nyebutkeun yén fenomena ningali hantu bisa jadi alatan tingkat luhur karbon monoksida asup kana uteuk atawa disebut karacunan karbon monoksida.
Anjeun pasti moal sadar karbon monoksida asup kana awak anjeun sabab bentuk gas na ngajadikeun eta siluman ku panon. Tanda-tandana nyaéta upami anjeun ngarasa lieur, capé, seueul sareng diteruskeun ku halusinasi, salah sahijina ningali hiji hal dina bentuk anu tangtu.
"Karacunan karbon monoksida tiasa nyababkeun sagala jinis halusinasi- audio, visual, perasaan anu aneh dina kulitna nalika teu aya nanaon di dinya," saur ahli toksikologi Albert Donnay ti Johns Hopkins Medicine.


ceurik, lolong jeung cimata, pamitan, kaduhung jeung ngucapkeun menta hampura ka nini, teu hilap oge nelepon baraya nu teu hadir yen Nini geus mao. Bapa kuring gugah tina korsina nalika nini maot sareng teu aya deui napas. Anjeunna ngahubungi ambulan, rumah duka, koran pikeun ngatur berita duka, RT ngeunaan surat kematian, bari ngahibur sareng nenangkeun kuring sareng indung kuring anu masih sibuk ceurik. Abdi henteu ningali cimata Bapa dinten éta. Malah poé saterusna, nalika prosesi tunggara jeung kremasi dilaksanakeun. Bapa ngurus sagalana, ampir nyalira. Waktosna ngabingungkeun kuring, dugi ka ahirna kuring naros ka Ibu naha Bapa henteu ceurik. "Bapa anjeun, ngalakukeun sagalana nu anjeunna tiasa nalika Nini masih hirup." Nyadar éta, kuring diideuan pisan. Éta kumaha urang kedah ngubaran jalma anu dipikacinta. Salami aranjeunna masih aya dina kahirupan urang, urang tiasa ngalakukeun anu pangsaéna pikeun aranjeunna.


Teungah peuting abdi ditelepon ku rerencangan abdi anu tos nikah yen manehna nuju ngates kahamilan make tespek. Manehna nelepon sabari cicing di kamar cai lantaran teu percaya. Abdi janten jalmi kahiji anu apal yen manehna hamil, komo salakina oge teu acan apal. Manehna hoyong mastikeun heula supados teu nguciwakeun salaki jeung kulawargina lantaran manehna tos kaguguran opat bulan sateuacanna. Pas tos mastikeun manehna oge menta dibaturan pariksa ka dokter tanpa salakina. Pas tos dipastikeun ku dokter, untungna kondisi orokna sehat. Manehna sareng salakina teu ereun ceurik lantaran bungah pisan, du'a aranjeunna dikabulkeun ku Alloh. Aranjeunna jangji bakal ngajagi ieu orok supados teu kaguguran.


1. Anjeun kudu neangan katengtreman dina diri, 2. coba pikeun manggihan hal nu anjeun resep jeung ngajadikeun anjeun tenang, kayaning ngadengekeun musik, nempo laut, nempo langit sore, ningali hujan, jsb;
3. Anjeun tiasa nyaritakeun kasieun anjeun ka batur anu anjeun percanten sareng tiasa masihan solusi pikeun kasieun anjeun;
4. Biasakeun ngahargaan unggal waktu jeung waktu, inget kana hal-hal nu éndah jeung pikabungaheun nu geus kaalaman;
5. Émut yén anjeun henteu nyalira, anjeun mangrupikeun jalma anu berharga sareng anjeun pantes kabagjaan sapertos anu sanés;
6. Coba sok ningali jalma anu mikanyaah anjeun, lamun anjeun ngarasa anjeun teu aya, anjeun masih boga diri jeung Allah anu bakal salawasna aya pikeun anjeun dina kaayaan naon;
7. Ngadoa jeung néangan cara pikeun ngébréhkeun naon nu aya dina haté.                                                                                8. Anjeun bisa nulis dina buku atawa tempat séjén anjeun resep.


Kuring geus ka Cina. Boh ka dayeuh boh lembur. Jeung bener ceuk batur yén jamban di dinya kotor. Sanajan teu kabeh, upamana, mun ka mall tetep beresih. Abdi mangrupikeun jalma anu damel di perusahaan Cina. 50% tina populasi di kantor kuring urang Cina. Ti kelas luhur nepi ka menengah. Nu hanjakalna nya eta budaya kotorna dibawa ka Indonesia. Kuring ngan bakal ngabejaan ngeunaan hal nu patali jeung jamban. Jadi unggal isuk mun ka kantor kudu pipis, leuwih sae mah ngan nahan pipis nepi ka budak kantor meresihan WC. Naha anjeun bingung? Masalahna wc pasti bau pisan. Isuk-isuk geus waktuna urang Cina ee jeung hobi maranéhna teu nyiram ee! Astaghfirullah!!!


Baheula di sakola abdi aya kandang domba di caket tempat parkir jeung lapangan sakola. Abdi sareng rerencangan resep ningal domba di kandangna. Kandangna teh dijieun tina awi jeung kai anu geus rada reot lantaran geus lila. Basa eta abdi sareng rerencangan nuju aya palajaran olahraga di lapangan. Di tengah-tengah palajaran aya sababaraha rerencangan anu ngahereuyan domba, teu lila domba eta kaluar ti kandangna lantaran disuruduk ku tandukna, anu leuwih parahna deui eta domba teu ditalian, barudak langsung sarieun bari lulumpatan, aya rerencangan abdi anu diudag domba langsung buru-buru asup ka kelas. Untungna domba langsung ditewak jeung diasupkeun deui kana kandangna.


Abdi sareng rerencangan nuju jalan-jalan di basisir. Sapertos biasana lamun nuju ameng di basisir pasti aya hiji kaulinan anu teu meunang kaliwat nyaeta ulin pasir. Abdi sareng rerencangan teu hilap mawa sekop sareng alat-alat anu sanesna kanggo ngagali pasir. teras ngadamel lobang anu jero pisan supados tiasa dieusian ku jalmi sangkan awakna kakubur, ngan huluna hungkul anu katingal. Lantaran bade ngadamel dua lobang kanggo dua jalmi. Urang langsung semangat pisan ngagali sing jero. Tapi pas nuju ngagali aya bagian anu hese digali. Pas ditingal aya hiji botol anu dijerona aya surat. Pas dibuka di jerona aya duit saratus rebu jeung surat anu tulisanna "saha wae anu nimu botoll ieu meunang make duit ieu".


Salah sahiji pangalaman nu paling ngerakeun teh nyaeta salah asup toilet. Biasana sakabeh jalma mah sok pernah ngarasakeun salah asup toilet, boh karena buru-buru, boh karena emang teu apal. Mantakna samemeh asup ka toilet nu aya di tempat umum teh kudu diriksa heula, ditingalian tulisan jeung simbolna, ulah nepi ka salah asup. Komo mun rek make toilet na mah, kudu sing tarapti. Terus tong poho ngoncikeun kamar mandi mun rek make teh, ulah nepi ka kapodosan. Mun make kamar mandi ge kade barang bawaan kudu tarapti, ulah nepi ka tinggaleun atawa leungit. Jaga kabeh bawaan sorangan sing bener beh teu leungit!


Ngadenge hitut di tempat umum tiasa ngerakeun sareng kagok pikeun sababaraha urang. Aya sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era nalika katangkep hitut di tempat umum. Coba tetep tenang sareng pikir sacara rasional. Ieu mangrupikeun kaayaan umum sareng sanes hal anu ageung. Inget yen jalma sejen bisa jadi teu aya bewara atawa mikir ngeunaan eta sanggeus bari. Upami aya anu hitut, cobian hapunten kalayan sopan sareng henteu emosional teuing. Coba difokuskeun kaayaan ayeuna jeung poho isin. Fokus kana tugas atanapi kagiatan anu aya bakal ngabantosan ngaganggu sareng ngirangan rasa isin. Nyarioskeun diri anjeun sacara positif sareng yen eta sanes tungtung dunya. Emut yen urang sadayana ngalakukeun kasalahan sareng gaduh kaayaan anu ngerakeun.


Dina pamanggih kuring, teu ukur hutang saluareun hartosna abdi, tapi ngabogaan hutang tanpa rencana pikeun ngaronjatkeun panghasilan pisan dahsyat. Bayangkeun upami anjeun gaduh hutang kalayan bunga 5% per bulan. Ieu ngandung harti yén dina 20 bulan, hutang anjeun bakal dua kali. Anggap anjeun sabar ngantosan atanapi panginten anjeun tiasa ngantosan 20 bulan, teras anjeun ngahémat 50%.
1. eusi diri ku naon meunang
Jieun rencana jangka panjang, sarta sisihkan saméméh méakkeun eta
2. Mortgages kedah hutang anu asup akal pikeun kalolobaan jalma, sabab purchasing aset sipat di lokasi alus condong jadi nguntungkeun dina jangka panjang.
3. Lamun aya rencana panghasilan anu merlukeun hutang, pastikeun anjeun gaduh jaminan dibandingkeun euweuh jaminan, sarta dina tungtungna anjeun kudu leungit sagalana.
4. Janten konservatif sarta nyiapkeun pikeun awon, lamun boga hutang
5. Ninggalkeun warisan kabeungharan jeung pangaweruh pikeun barudak anjeun, teu debtors jeung kolektor.