Ngambek mangrupakeun hal nu wajar asalkeun dibarengan ku alesan anu wajar jeung teu kaleuleuwihi. Tapi mun mindeng ambek euweuh sebabna, boga masalah kasehatan. Nu ku urang karasa mah nyaeta kurang sare, mun kurang sare otak urang milu cape jadina gawena nurun. Jadi weh hese konsentrasi, oge bingung kudu kumaha. Lila kalilaan jadi stres. Stres ku sabab pagawean ditambah kurang sare sakapeung mah sok langsung aambekan. Nu paling mindeng mah pas pagawean urang can beres, padahal waktu kudu beresna geus mepet. Tuluy aya batur nu nanya ngeunaan pagawean nu sarua, urang bisa babari ambek jeung sensitif. Padahal mah pan bisa dijawab santai teu kudu aambekan teu puguh.


Saprak mimiti, biaya catering mangrupa alokasi pangbadagna waragad kawinan. Nanging, dumasar kana survey anu dilakukeun ku Bridestory.com dina taun 2017, alokasi biaya pikeun hiasan nyaeta nu kadua ngadeukeutan biaya katering. Teu bisa dipungkir yén média sosial kawas Instagram geus nyumbang kana trend ieu.Dina obrolan jeung vemale.com ,  Pimpinan radaksi na bridestory.com nandeskeun yén ayeuna trend kawinan nyaéta ninggalkeun sagalana nu maximalist atawa kaleuwihan atanapi megah. Kusabab, dugi ka dieu, jalma-jalma mimiti ngahargaan sadayana anu katingalina sederhana. Tapi, memang aya pilihan hiasan Instagramable, nah janten tong riweh kanggo hari sajarah nu engke anjeun hayang, biaya teu loba nu penting tiasa sakinah mawaddah warohmah


Urang pindah sakolaan teh pas SD, tuluy balik deui ka kampung sorangan. Tapi hiji waktu mah aya reunian di sakolaan urang. Biasa reunianna teh pas aya acara bukber bulan puasa, cenah mah tiap taun sok diayakeun, tapi ku sabab urang mah karek apal jeung babaturan urang karek boga nomor urang, jadi weh apal. Harita teh urang geus SMA rek lulus, jadi aya kana 5 atawa 6 taunan mah urang teu panggih jeung babaturan. Panggih di hiji kafe, sabab urang teu apal jalanna jadi weh rada lelet datangna. Pas datang teh geus aya nu ngarumpul tapi jujur urang teu apal saha-saha wae da geus pangling.


Basa nuju sakola keneh mah sok aya murid anu ngajago di sakolana, komo di lembur mah. Tah manehna teh sangeunahna ngalaukeun naon wae ka batur, termasuk ngabully. Teu jarang mun murid lain teu nurut teh sok diancam ku manehna. Ancamanna teh sok ditepikeun sabab aya nu teu nurut kana parentahna atawa dianggap saingan ku manehna. Ngancamna teh kadang mah sok di mana wae daekna. Malahan ancaman na oge kadang mah sok leuwih keras mun nepi ka dibejakeun ka guru atawa orang tua. Jadi lain kalah sadar jeung eling, kalah leuwih parah ancamanna amun dibejakeun teh. Mantak nu diancamna ge sok kapaksa cicing nurutkeun kahayangna.


Kuring geus ngalaman eta. Bawa batu bara 20 ton, dump truck, Hino 260. Ngaraos betah, tos tes servis rem sateuacan lebet ka turunan. Tétéla rem teu jalan, naon anu kudu dipigawé? Geuwat kuring ngalieuk ka rem mesin, sanajan geus telat jarum Rpm geus naek, tanda laju mesin ampir diudag-udag ku rotasi roda, sakurang-kurangna mah rada tenang. Naon anu kuring tiasa laksanakeun, nyepeng setir sabisa-bisa, ngantunkeun pedal gas. Fokus sabisa-bisa, nepi ka leungeun kuring ngagebeg ngeureunkeun treuk tronton nu keur turun, bari tatahar nyanghareupan gaya sentrifugal, aya tikungan hareupeun kuring ka kenca, tangtu gaya sentrifugalna ka katuhu. Sarta eta boga potensi ragrag ka katuhu. Kuring nyaimbangkeun gaya centrifugal jeung setir. Gaya ngadorong ka katuhu. Kuring ngalempengkeun setir lamun cornering. Kuring nyekel pageuh nepi ka leungeun kuring rada nyareri dina otot. Jeung kuring hasil sanggeus tarung jeung gaya centrifugal. Teras? Leumpang ka handap jalan,


Harita pas keur letik keneh, aya tanda-tanda indung urang bakal ngajuru. Pas poean rek ngajuru, indung urang nitah paraji jang datang ka imah. Parajina ge masih dulur keneh. Urang maturan indung ngaborojolkeun adi urang, sabab harita urang teu bisa leupas ti indung da masih keneh nyusu. Pas awalan ngaborojolkeun adi urang, urang teu ngarti jadi euweuh rasa bungah. Tapi lila kalilaan mah urang bungah sabab jadi boga babaturan nu bisa diajak ulin di imah teh. Nepikeun lamun rek jajan ku urang dianteur sabari ditungtun ka warung. Mun keur rungsing, sok ku urang bawa ulin. Kaulinan urang kawas lalaki sejenna, siga maen langlayangan atawa maen kaleci.


Lamun urang meunang bully sacara verbal, bisa ngalakukeun cara-cara ieu. Nu kahiji ulah ngarespon ku tindakan anu kasar atawa bales dendam, lantaran hal ieu bakal memperburuk situasi jeung memicu bully nu leuwih parah. Nu kadua coba ngomong jeung batur nu bisa dipercaya, siga babaturan, guru, atawa kolot jang meunangkeun rojongan. Nu katilu nyieun catetan jang nyatet tindakan pelaku, kaasup waktu, tempat, jeung perilaku nu geus dilakukeun. Hal ieu bisa mantuan urang lamun kudu ngalaporkeun perilaku bully eta ka pihak berwenang siga guru atawa polisi. Nu terakhir ngomong jeung neangan rojongan ti jelema nu bisa dipercaya. Hal ieu mantuan dina mengatasi trauma jeung dampak negatif tina bully.


Pas ngadangu kabar lini di Cianjur, abdi langsung nanyaan kabar rerencangan kuring anu aya di Cianjur. Anjeunna masih keneh reuwas jeung teu nyangka bakal aya lini. Seeur barang-barang di imahna anu pareupeus anu nyieun kaayaan leuwih sieun deui. Untungna lini ieu teu aya potensi janten tsunami. Padahal imah anjeunna masih keneh rada jauh ti pusat lini, tapi geus karasa pisan. Anjeunna mutuskeun kanggo ngalih ka Bandung heula kanggo sementawis. Di sajajalaneun seeur pisan ambulans anu bulak-balik. Anjeunna trauma kana sora ngiung ambulans. Lantaran sieun oge anjeunna teu acan siap ngalih ka Cianjur deui, komo ngadangu masih keneh seeur lini susulan.


Biasana jalma nu gaduh hutang heg teu kaduga mayaran teh sok kakaburan ka mana wae da sabab loba nu nagih ka imahna. Komo mun jumlah hutangna gede pisan mah, mantak heurin lengkah ku polah sorangan sabenerna mah. Ka mana-mana jadi kagok, serba sieun aya nu nagih, oge sieun dipermasalahkeun di hadapan hukum. Mantakna, mun bisa mah ngahutang saperluna jeung sakadugana, ulah ngaleuwihan tangan pangawasa. Kudu na mah leuwih ngati sakumaha gedena kabutuhan jeung sakumaha mampuna mayaran hutang. Jadi, yuk pikir deui masing asak lamun rek ngahutang teh, ulah kagiur ku gede nominalna barijeung hese kana mayarna! Pikiran deui masing asak.


Biasana mun ngingu unggas mah sok rada jorok dina miceun taina. Tah ieu tilu jenis unggas nu biasana jorok miceun taina di mana wae. Nu kahiji nyaeta hayam kampung. Tah biasana hayam kampung mah sok miceun di mana wae, teu apal na buruan atawa na tehel imah. Sok bau pisan kaambeu na teh, komo mun di hareupeun imah pisan mah. Nu kadua nyaeta entog. Entog mah sangkilang dikandangan ge sok bau tai entog na teh ngahiliwir pisan kaluar. Malahan mah sok nepi ka buyatak jeung kumuh lingkungan kandang na teh. Nu katilu nyaeta bebek. Masing bebek sok diangon di sawah ge angger ai miceun tai na mah di mana wae, sakaliwatan ku manehna. Bau na teh bau pisan, teu katulungan komo mun usum hujan mah.


Pasti seueur pisan anu muncul nalika anjeun mimiti pendak sareng anu énggal saatos anjeun ditipu. Ngan nyaho yén éta oke. "Salah sahiji hal anu paling penting nyaéta validasi émosi duka sareng kasieun anjeun," saur ahli terapi nikah sareng kulawarga anu dilisensikeun Shane Birkel, sapertos dikutip tina halaman Mind Body Green. "Nalika anjeun ditipu, éta mangrupikeun panghianatan sareng trauma anu serius. Teu aya anu lepat sareng anjeun upami anjeun ngarasa hanjelu sareng kabeuratan."
Kalayan éta dina pikiran, éta ogé penting pikeun mikawanoh perasaan éra sabudeureun selingkuh, nurutkeun therapist hubungan Ken Page. Pikiran kawas, "Kuring teu cukup pikaresepeun," atawa "Naha pasangan panungtungan abdi hoyong batur?" bisa timbul, mun anjeun nyoba ngalepatkeun diri pikeun pilihan goréng pasangan Anjeun. Éta peryogi seueur perawatan sareng dukungan anu lembut.


Ceuk John Wirowsky ti Unviersity og Texas, usia ideal jang boga anak  teh nyaeta umur 26 taun. Pas umur eta sistem reproduksi jeung sistem kekebalan keur aya dibatas maksimalna. Lamun awewe di usia 26 taun leutik kamungkinan boga panyakit nu ngabahayakeun, jeung boga tingkat kaguguran anu rendah. Sedengkeun usia 34 taun dianggap batas maksimal usia ideal jang boga anak. Ngaliwatan ti usia 34 taun bakal loba resiko nu disanghareupan. Mimitina ti kasehatan, kondisi fisik jeung psikologis, jeung kamungkinan komplikasi pas kahamilan nepi kana rentang usia nu cukup jauh jeung anak, jadi pas ngurus jeung ngagedekeun anak boga risiko anak kurang optimal.


Geus tilu taun urang pindah sakolaan, sabab masantren jadi sakola oge kapaksa kudu pindah. Tapi pas sakola geus beres urang balik deui ka kampung. Urang ngomong dina hate, sigana bakal moal panggih deui jeung babaturan, mun panggih oge naha maranehna masih inget ka urang kitu? Sabab urang ngarasa di sakolaan teh teu populer, anu populer mah biasana anak nu pinter atawa anak nu bangor, sedengkeun urang mah biasa-biasa wae. Tapi hiji waktu pas urang keur leumpang, jol aya nu nyauran, dho dho dho. Ngaran urang disebut nepikeun ka tilu kali, urang ngaleret ka tukang, geuningan babaturan urang pas keur SD, babaturan sabangku, teu nyangka bisa panggih di jalan.


Abdi diajakan ku rerencangan kanggo nyobian seafood anu dibahekeun dina meja. Ceunah mah tempat ieu teh karek muka jeung rame pisan didatangan ku artis. Mumpung geus aya cabang anyar di caket imah kuring, abdi langsung datang ka dinya sareng rerencangan. Harga hiji porsina teh saratus rebu, eta teh geus kaasup sangu jeung tiasa diemam kanggo opatan. Pas tos ngantosan, eta seafood diawurkeun dina meja, abdi langsung nyobian. Pas abdi ngadahar keuyeup, langsung kaambeu bau hanyir, lantaran teu kiat abdi langsung ka kamar cai kanggo ngutahkeun deui daging keuyeupna. Abdi langsung ereun dahar seafood eta lantaran masih keneh seueul tina hanyir keuyeup.


Meuntas di jalan badag janten perkara anu hese kanggo sababaraha jalmi. Komo di Indonesia mah seeur pisan kendaraan motorna tibatan jalmi anu mapahna. Ditambih deui teu seeur jembatan kanggo meuntas janten rawan pisan kacilakaan anu dialaman ku nu meuntas. Pas abdi nuju di angkot, abdi ningal aya ibu-ibu anu bade meuntas tapi ragu-ragu, janten anjeunna kalahkah meuntas ngadadak jeung pas pisan aya motor nu ngaliwat, janten anjeunna katabrak ku motor. Ibu-ibu eta langsung labuh di tengah jalan. Manehna langsung ceurik. Abdi oge reuwas ningalna, untungna motor eta teu langsung lumpat tapi langsung nulungan ibuna sabari nelepon ambulan kanggo ibu eta.


Basa umur 8 taunan urang boga panyakit herpes, harita mah panyakitna teh aya dina tonggong. Bentukna teh siga panon lauk kitu, laleutik aya totol-totolan di tonggong teh. Nu karasa teh arateul pisan, hayang ngagaro. Sabab keur leutik mah resep ulin, siga maen kaleci jeung maen gambar, urang sok ngahaja teu dibaju ngarah si herpesna teu ka gesek-gesek ku baju. Tapi samemeh kaluar ti imah, sok diubaran heula ku Indung make salisir talk. Ari harita mah teu era sanajan ditinggali ku batur ge, malah mah sok di toelan da panasaran ceunah. Tapi lila kalilaan beuki kempes panyakitna teh, tuluy beuki lila jol ngaleungit sorangan.


Waktu harita kuring keur buka organisasi, ujug-ujug di telepon kuring dititah balik ka imah mantuan mantuan di imah adina almarhum nini kuring. Si nini nyuhunkeun dihapunten kana profesi dukun di kampung, tapi doana sae, teu terang kumaha itunganna, mung Alloh nu uninga. Alfatihah kanggo nini. Abdi sering ngudag bapa nalika aya pasea, kuring ceurik teras kabur ka bumi nini sareng ngarasa aman nalika kuring ngagaduhan panyalindungan. Bapa mah resep saeutik teuas, teu saeutik bener teuas. Pernah dialungkeun ku sapatu laras panjang haha, dicekel nepi ka ngambang, tapi ku sabab bodo kuring teu nahan dendam sanajan dianggap lucu. Sanggeus adu bacok, teu kungsi lila bapa nanya hayang dahar naon, nya éta si babeh. Ok deui ka topik. Teu reuwas kuring ngadéngé adi nini geus tilar dunya lantaran geus sababaraha poé ngorok atawa katémbong kritis.


Keur waktu pilihan kuliah abdi bimbang antara UNS atanapi UGM. Waktu éta, pilihan kahiji mah Abdi Teknik Industri, pilihan kadua Arsiték. Jeung teu disangka-sangka kuring bisa ditarima di Arsitek UGM. Tapi karunya ka kolot kuring, harita kuring geus mayar 2 program studi nya éta D3 Teknik Mesin jeung Sarjana Teknik Mesin. Lamun kuring milih salah sahiji dua jurusan, duit bakal dibalikkeun sabab masih universitas sarua. Tapi mun milih UGM mah, dua-duana bakal disingkirkeun, padahal jumlah duitna teu saetik. Disagigireun ti éta, kuring sieun asup ka UGM, utamana salaku arsitek, sabab kuring teu bisa ngagambar jeung sieun ngarasa teu pede nalika kuliah di UGM. Hasilna, kuring milih UNS salaku tempatna. Mugia tiasa nungtut pendidikan maksimal salami 4 taun kaharep.


Salami damel abdi salaku dokter, kuring mendakan seueur bau anu teu pikaresepeun.
Bau anu disababkeun ku tatu diabetik (gas gangren), bau mayit manusa anu buruk atanapi busuk di walungan tujuh poe, bau getih, bau pasén diare parna, bau cairan ketuban, bau awak pasien anu henteu. dimandian sapoe-poe, jeung loba deui bau-bauan anu lainna, anu karandapan ku dokter sapopoe. Tapi, bau anu teu tahan nyaéta bau utah pasien. Sumuhun, ambeu asam lambung pisan pikaresepeun pikeun kuring, sarta kuring ogé bisa utah lamun ningali sabar utah di hareup kuring, geus mah bau nanas jeung amis darah pasaringset ngahiji jeung bau-bau nu teu mereunah sejennna.


Abdi keheul pisan ka salah sahiji sopir angkot nu aya di Bandung. Pas abdi bade angkat ka Dago, abdi naek damri anu pangheulana datang ka pangkalan. Pas naek abdi langsung milih hiji tempat anu nyanghareup ka jalan supados teu lieur. Di tengah jalan sopirna kalahkah uugalan. Manehna ngalakson tutuluyan jeung ngarem mendadak. Manehna oge sababaraha kali nyalip mobil anu sanes sabari ngebut, teu apal naon anu diudag ku manehna. Seeur ibu-ibu anu tos ambek. Pas aya nu bade turun oge si sopir na kalahkah ereun di tengah jalan. Jadi we seeur mobil jeung motor anu ngaalakson. Tungtungna mah sabari mabek urang sadaya turun sasarengan.


Menurut Joni Pagenkemper, kepala penanganan penyakit diabetes di Nebraska Medicine, ada 22% orang di dunia yang takut dengan suntikan alias jarum suntik. Padahal, ada beberapa kondisi yang mengharuskan seseorang untuk disuntik oleh dokter, misalnya saja suntik untuk pemberian vaksin atau bahkan suntik insulin sendiri di rumah untuk orang diabetes.

Orang yang takut dengan suntikan, sering juga disebut sebagai fobia jarum suntik. Padahal keduanya adalah kondisi yang berbeda. Fobia jarum suntik berbeda dengan ketakutan pada jarum suntik biasa. Fobia jarum suntik atau disebut juga trypanophobia adalah kondisi ketika seseorang mau disuntik, ia akan mengeluarkan reaksi, seperti mengalami tekanan darah tinggi dan denyut jantung yang meningkat. Ini bahkan bisa terjadi sehari sebelum atau beberapa jam sebelum disuntik. Parahnya, orang yang fobia jarum suntik bisa saja sampai pingsan saat akan disuntik.


Ieu cara anu leres upami anjeun dituturkeun ku jalma anu teu dikenal: 1. Waspada kana lingkungan anjeun
Nengetan unggal jéntré, kaasup ngaran jalan, nomer imah, wangunan, toko jeung kafe di sakurilingna. Nyaho lokasi pasti anjeun bakal ngabantosan anjeun kéngingkeun bantosan anu anjeun peryogikeun. Hindarkeun jalan-jalan anu heureut, remang-remang, sapertos gang sareng koridor, dimana ngan ukur aya hiji atanapi dua jalan kaluar.
2. Nelepon pikeun pitulung
Anggo telepon sélulér anjeun pikeun nelepon babaturan atanapi anggota kulawarga anu caket dieu. Ngabejaan aranjeunna lokasi anjeun sarta ménta aranjeunna pikeun nyokot anjeun nepi. Éta hadé pikeun ngatur pasamoan di tempat umum, kayaning warung atawa warung. Upami anjeun teu gaduh telepon anjeun atanapi telepon anjeun pareum, angkat ka mana waé, béwarakeun yén anjeun nuju dituturkeun, teras naroskeun pikeun nganggo teleponna.
3. Ka tempat ramé
Leuwih gampang pikeun leungit pursuers dina riungan sarta aranjeunna condong jadi leuwih hesitant nyieun move di hareup batur. Upami anjeun saacanna leumpang jauh ti jalan utama anu sibuk, polah saolah-olah anjeun ujug-ujug hilap hiji hal: pariksa kantong anjeun sareng robih arah.


Geus salila genep bulan ijazah abdi acan tiasa keneh dicandak sabab bermasalah. Abdi saberes lulus kuliah teh janten susah ngalamar kaditu-kadieu. Bade daftar CPNS teu tiasa, daftar PPG teu tiasa, jeung sababaraha perusahaan ge teu tiasa da kudu aya ijazah aslina. Abdi meuni kesel pisan sabab unggal naroskeun ijazah ka rektorat teh jawabanna teu puguh wae. Dipenta solusi, kalah titah sabar wae. Da teu bisa kitu atuh, jadi ngahambat karir pisan. Ai predikat we kampus ternama jeung terakreditasi A, tapi proses ijazah wae ge meuni lila teu bisa diusahakeun pisan. Abdi keuhel pisan sabab hayang daftar pendidikan s2, kudu ngalampirkeun fotocopy ijazah.


Ngajaga kasehatan mangrupakeun hal anu kacida pentingna. Ceuk papatah oge sehat itu mahal, mahal teu ngan dina hartian saukur duit tapi oge aya usaha jeung waktu na. Lamun geus gering mah da hese moal bisa hirup bebas, teu ngeunaheun jeung moal bisa nanaon teu bisa kamana mana. Ulah nepi ka urang kari bisa nyesel hungkul lamun geus kajadian. Reuwas hese tarima lamun geus gering ngan bisa ceurik jeung ambek ambekan moal bisa ngabalikeun kasehatan. Matakna mumpung urang di bere kasehatan keneh ku gusti Allah urang kudu pinter pinter ngajaga na ameh bisa panjang umur jeung bisa ngalakukeun naon wae anu jadi mimpi jeung cita cita urang.


Trauma kana hobi teh mangrupakeun salah sahiji hal nu bisa dicageurkeun ku cara dibiasakeun. Misalna mun gaduh hobi sasapedahan, terus pernah labuh dugi ka trauma alim sasapedahan deui, eta teh tiasa ditreatmen ku pribadi sorangan di imah. Carana nyaeta ku kabiasaan. Ulah nepi ka eta hobi atawa bakat diri teh ngaleungit, ku kituna biasakeun deui make sapedah. Lalaunan, leukeunan unggal poena. Diiasakeunna oge kudu bertahap, teu bisa ku sabulan dua bulan, kudu makan waktu nu lumayan lila. Komo ngaleungitkeun ingetan na mah kudu bari jeung gaul sosialisasi jeung batur. Tapi mun geus meunang ngalawan rasa trauma eta, rarasaan diri teh bakal leuwih ningkat percaya dirina, saba ngarasa bisa naklukeun rintangan.


Di daerah imah abdi ngan aya hiji ATM, janten lamun tos waktosna gajian pasti pinuh pisan ku ibu-ibu anu ngantri di dinya. Abdi biasana nyandak peuting-peuting, tapi lantaran nuju butuh kanggo siang ieu, abdi datang isuk-isuk ka ATM. Dugi ka ATM, abdi langsung baris pang tukangna. Teu lila aya deui jalmi anu datang, beuki seeur. Pas nuju ngaluarkeun dompet tina tas, aya hiji duit receh anu murag ka jalan. Abdi langsung nyandak sabari rada kaluar ti barisan lantaran eta duitna ngagorolong rada jauh. Pas abdi balik deui, jalmi anu tadina nangtung di tukangeun kuring jol nyokot tempat kuring. Abdi langsung beja ka manehna yen abdi kedahna di dinya. Manehna oge ningal pas abdi nuju nyandak duit anu labuh.


Di Kabupaten Tasikmalaya mah nembe kamari pisan aya berita balita nu maot dina sumur imahna. Jadi, balita eta teh keur diasuh ku indungna. Bari ngasuh, indungna teh bari beberes pagawean imah. Tah si budakna teh emang teu daek cicing, umur tilu taunan. Pas indungna geus beres, si budak na teh euweuh. Diteteangan ka imah babaturan jeung sakuriling imahna teh euweuh. Geus lila, karek kapikiran boa tigejebur kana sumur sabab teu ditutupan. Pas ditoong teh bener weh budakna geus ngambang dina sumur timba di tukangeun imahna. Indungna kaduhungeun pisan jeung ngarasa sedih kaliwatan sabab kaleungitan budak nu keur kembang buruan lulucuna.


Unggal akhir taun, Yogya HZ teh sok ngayakeun dorprise rupa-rupa produk. Ti mimiti pakean, sapeda, sapatu, dugi ka motor oge aya. Tah mun hoyong kenging kupon teh kedah balanja heula minimal saratus rebu. Terus kenging kupon nu kudu dieusian data diri. Geus kitu, kupon eta diasupkeun kana kotak. Mun pengundian na mah ku pagawena sorangan, ngan ke nu meunang bakal dihubungi ku Yogya Group. Kabeneran harita abdi iseng miluan dorprise eta. Selang dua minggu aya nu ngahubungi dina whatsapp yen abdi kenging undian sapeda. Tos dilampirkeun jadwal pengambilanna ge. Atuh abdi teh atoh kacida, asa ngimpi di siang bolong. Abdi teh isukan na langsung we nyampeurkeun bari mawa persyaratan data diri,  enya weh leres abdi nu kengingna. Nuhun Gusti abdi meuni bungah kacida, saumur hirup tiasa ngasaan meunang undian.


Di lapangan desa nuju aya nu ngabagi-bagikeun bantosan ti pamarentah lantaran kondisi pandemi ngajadikeun seeur jalmi anu teu angkat ka tempat damel jeung seeur warung anu tarutup. Supados leuwih rata pambageanna sadayana dititah baris heula. Barisan basa pandemi mah benten sareng biasana, para jalmi anu ngantre kedah ngaja jarak minimal hiji meter, janten antreanna teh panjang pisan. Di tengah-tengah barisa anu rapi eta aya hiji lalaki datang ka tengah barisan, manehna kalahkah cicing di tengah dua jalmi anu ngajaga jarak, manehna tos diingetan kanggo baris di paling tukang tapi manehna kalahkah ambek, hal eta ngajadikeun suasana janten panas, aya hiji lalaki anu sanes anu ngajak gelut lalaki tadi sabari nyekek bajuna sabari digorowokan dina ceulina lantaran manehna teu daek baris.


Tos salila dua taun abdi latihan arung jeram kangge persiapan kejuaraan Porprov. Unggal poe abdi latihan samaksimal mungkin supaya bisa nunjukeun peningkatan dina kamampuan abdi. Unggal tes fisik bulanan abdi sok kenging top score ti pelatih sabab nunjukeun peningkatan jeung paling tahan dina segi kakuatan fisik. Pas hari H Porprov, abdi tos nyiapkeun sagalana samaksimal mungkin, persiapan tanding dugi ka persiapan mental. Pas bade registrasi, jol we abdi digentos ku anak pengurus nu tara latihan pisan. Abdi meuni jengkel pisan sabab diperlakukeun teu adil ku pelatih jeung pengurus sorangan. Abdi ngarasa kesel pisan sabab euweuh alesan nu pasti naha abdi diganti.


Seueul raket patalina jeung faktor psikologis. Nalika aya hiji hal anu karasaeun teu pikaresepeun, sapertos ningali anu pikaresepeun atanapi nyeuseup bau anu pikaresepeun sapertos bau hanyir, sistem saraf simpatik bakal dianggo langkung dominan, sahingga ningkatkeun produksi asam lambung, teras timbul rasa seueul. Sangkan seueul suda, urang tiasa ngalakukeun sababaraha hal. Kahiji, kompresi haneut dina beuteung seueul. Kadua, pikir positif, kaasup lamun ningali hal geuleuh atawa bau aroma nu teu resep. Katilu, ngaganggu diri anjeun ku ningali atanapi ngambeu anu sanes nalika aya anu henteu cocog pikeun anjeun. Kaopat, ulah nginum obat naon wae, kalebet obat anti seueul, tanpa nasehat dokter.


Dina umur 5 taun kuring ningali rupa-rupa wujud mahluk gaib leumpang di hareupeun imah, dina umur 5 taun nalika nini kuring nyoco kuring, aya 2 bola ragrag ti luhur ka handap dina jalan hareupeun imah nu warna biru. jeung beureum, tuluy 2 bola eta jadi bangkong beureum biru/kodok saukuran bola sepak, kuring oge kungsi ngomong ka nini kuring, tapi manehna teu ningali naon anu kuring nempo, bari kuring keur sare, kuring ngarasa kuring. ieu ningali 3 mahluk gaib tapi ku panon kuring ditutup, ieu 3 mahluk nyaeta pocong, mbak Kunti jeung mbah wowo, sajauh kuring inget jeung naon anu kuring ngarasa aranjeunna niat ngaganggu kuring bari saré, nyaéta ku ngalayang jeung ngoyagkeun ranjang kuring nepi ka tilu. di antarana ngagorowok "Abdi kalaaaaah", malah ieu mimitina kuring nah eta alesan kenapa urang sieun sorangan.


Rindu ka orok memang matak pikabitaeun. Nalika dititipkeun pikeun nyandung, Ibu pasti ngarasa seueur hal anu dicampurkeun. Anjeun tiasa ngarasa bagja sareng hariwang dina waktos anu sami nalika ngalangkungan prosés kakandungan.Hal ieu ogé karasa ku indung nu ngaranna Putri Maziyah. Tapi, bédana nyaéta Ibu Putri lain ngan ukur dikaruniai hiji, tapi tilu orok! Indung Putri ogé ngébréhkeun rasana nalika nyaho manéhna hamil 3 kembar ngaliwatan akun TikTokna, @putrimaziyah.Indung Putri nga-upload carita kakandunganana. Manéhna dipercaya keur kakandungan jeung tilu budakna, dina unggahan Indung Putri nulis yén mimitina manéhna ngarasa reuwas, bingung jeung sieun. komo deui langsung tilu dinu sakali hamil teh.


Mun beres olahraga teh alusna mah langsung beberesih awak supaya teu bau kesang, komo mun rek amprok jeung batur mah. Ulah nepi ka beres olahraga teh tuluy we jalan ka mamana tapi teu ganti baju, karunya batur bakal baueun mun deukeut jeung urang. Mending amun wanieun ngomong, mun teu wanieun ngomong mah kan karunya. Jeung deuih mun teu langsung beberesih mah sok kareunang teu pararuguh kana awakna oge, sok malahan mah aya cenangan. Mantakna, mun beres olahraga teh minimal ganti baju, saena mah langsung mandi abeh seger. Ulah nepi ka batur baueun ku kajorokan urang. Yuk leuwih berseka deui supaya awakna teu bau!


Salah sahiji cara nu jitu dina ngahadapi demam panggung nyaeta ku lobakeun nginum cai herang. Loba nginum cai herang teh bakal alus jang kasehatan otak, jadi kontentrasi jeung fokusna bakal kajaga. Mun geus fokus mah kan sok babari kana nenangkeun pikiran, jeung moal panik. Sabab biasana demam panggung teh hadir sabab ayana rasa panik dina diri sorangan. Tah hal ieu teh bisa ditangani ku cara lobakeun nginum cai herang. Usahakeun oge supaya bisa fokus dina sagala kondisi, jeung teu gampang kadistraksi ku hal-hal nu teu perlu. Nginum cai herang oge bakal nyaimbangkeun cairan dina jero tubuh, jadi moal bakal babari leuleus, komo mun kaserang demam panggung mah.


Jaman ayeuna teh mangkin rame wae budaya anu goreng warisan ti jaman baheula nyaeta KKN anu kapanjangan ti Korupsi, Kolusi jeung Nepotisme. Hal ieu teh berdampak pisan kana dunya komo dunya pagawean. Jaman ayeuna urang mangkin hese neangan pagawean lamun eweuh orang dalam, orang dalem teh nyaeta anu ngasupkeun na, ieu teh ka asup kana KKN nyaeta nepotisme, pernah aya carita yen aya budaka nu hese pisan neangan pagawean sorangan salila lila di tolak wae, tuluy akhirna aya anu manggil wawancara tuluy di tarima di hiji pesusahaan. Di perusahaan eta budak teh gawe na bener jeung betah kusabab babaturan na baguer. Tapi keur ngeunah ngeunah na di gawe anu di teangan na meunang hese ujug uug di ereun keun, giliran di tanya ceunah soalna aya budak ti dulur si bos na anu erek asup ngagantikeun posisi manehna. Eta teh sarua jeung ngarebut pagawean batur, budak ieu geus emosi ngambek tap nya teu bisa nanaon.


Waktu harita kuring keur dahar di kafé nu sok ramé ku nu datang. Bareng jeung adina mah. Kuring mesen dahareun jeung inuman sarta ménta sandi wifi, sanggeus éta kuring fokus kana handphone. . Kuring reuwas, ngan sangka manehna teh asa siga jasa warnet anu hayang wawuh. Manéhna mimiti nyarita, “Teu apal ka kuring? “Nyaan, kuring teu apal saha ieu jelema. "saha?" "rio sobat SD lo ah" kuring kakara inget saha manehna. Ku refleks kuring laughed sarta pencét anjeunna teuas dina taktak, dulur ieu ningali urang. Beungeutna robih pisan, teu aya anu mirip sareng anjeunna nalika SD. Entah dimana sakolana, anu kuring terang anjeunna teu sakola di Perawang deui. Urang ngobrol didinya jeung kuring dirawat ku manéhna. Saha anu henteu hoyong tuang gratis?


Xena sedih nalika ngadenge beja yen kolotna bakal cerai. Tileuleutik, Xena ngarasa yen kulawargana teh kulawarga anu bagja tur kuat. Tapi, ayeuna ngan ukur angan-angan. Xena henteu nyangka yen kolotna bakal papisah saatos babarengan salami mangtaun-taun. Xena ngarasa bingung teu nyaho kudu kumaha. Manehna ngarasa dunyana ambruk jeung runtuh. Xena henteu terang kedah ka saha ngungkabkeun parasaanna, sareng anjeunna ngarasa saolah-olah teu aya anu tiasa ngartos perasaanana. Xena ngarasa saolah-olah kaleungitan hiji hal anu berharga. Manehna ngarasa saolah-olah geus leungit kulawarga nu dipikacinta. Xena ngarasa saolah-olah teu boga deui tempat pikeun mulang. Manehna ngarasa saolah-olah geus teu boga deui kulawarga anu bisa ngabageakeun manehna jeung mikanyaah dina sapopoena.


Dinten baheula kuring geus nguciwakeun batur, jalma anu malah nganggap kuring salaku anak sorangan. Kacaritakeun kuring rek nyewa kontrakan jeung anakna anu oge babaturan kuring, tapi entah kenapa asa hirup di kampus kuring jadi depresi, pusing ku tugas kuliah pusing ku lobana masalah di organisasi nu karek didatanagan jeung pusing ker kahirupan engke, ahirna kuring meuli alkohol terus diinum hareupeun imah kontrakan.ku sabab teu hayang anakna ruksak, manehna mere kode sangkan kuring bisa nyewa di tempat sejen. Enya, teu aya nu bisa kuring laksanakeun iwal ti nyuhunkeun dihampura, da rumasa kuring teh bodo. Sareng urang heuteu  terang naon anu kedah dilakukeun ...


Di tempat pemotongan hayam mah geuningan sok loba laleur baradag jeung loba kaambeu bau hanyir. Pengelolaan tempatna teh serba becek da ngabutuhkeun loba cai jang meresihan hayamna. Kenca katuhu teh loba hayam hirup nu siap dipilih jang dipotong. Mun aya hayam nu kapake teh tuluy dipencit, terus diasupkeun kana mesin bubut hayam. Eta barang hayam dipeuncit teh getihna tuluy kaambeu pisan bau hanyir da puguheun hayam na ngora keneh. Tuluy jeroan nana teh diberesihan. Ususna diturih make awi jang diberesihkeun kokotorna. Atina oge sarua, dibeulah burihna supaya dileungitkeun kantong parabna. Pas proses ieu teh bau hanyir na kaambeu ka mana-mana da puguheun tempatna kitu.


Lamun karya urang dicokot ku batur, utamana teu menta izin heula atawa teu mere sumber anu kuduna diterapkeun, pastina nyieun urang kesel jeung ambeuk. Urang oge kudu bertindak dina nyanghareupan situasi kieu. Alusna mah urang kudu boga catetan, catetan ieu penting jang nyatet tiap tindakan nu rek dicokot, siga catetan panggilan, email, atawa surat nu dikirim, jadina urang mibogaan dokumentasi nu kuat mun dibutuhkeun kahareupna. Urang oge kudu ngahindar tina reaksi nu emosional. Sanajan urang ambeuk sabab dicokot karyana, tapi penting oge jang tetep tenang jeung henteu nyerang sacara pribadi. Urang kodo boga sikap nu profesional jeung ngomong sacara jelas jeung sopan ngameh bisa tetep ngajaga reputasi jeung citra urang sorangan.


Bakating ku seringna abdi ulin sosmed tos teu kaetang sabaraha seeur na giveaway anu tos abdi cobian. Mulai ti giveaway receh, nepikeun giveaway anu hadiah na hape oge tos pernah dicobian. Tapi di sakabeh giveaway anu tos dicobian salila ieu abdi teu acan pernah meunang hiji hiji acan. Pernah abdi mikir kanggo ereun giveaway lantaran ku era, sok miluan wae tapi teu aya hasil na. Abdi mutuskeun giveaway ieu janten anu terakhir kali na. Teu disangka-sangka giveaway anu tadina bade janten anu terakhir kali teh justru janten pertama kali na abdi meunang giveaway. Alhamdulillah kieu gening rasana meunang giveaway teh.


Ti sudut pandang emosi, tetempoan dahareun kotor biasana bisa ngabalukarkeun hiji sensasi pikaresepeun tur nyieun jalma ngarasa teu nyaman Ieu tiasa ngirangan minat tuangeun tuangeun ieu sareng ngajantenkeun aranjeunna langkung ati-ati ngeunaan kualitas tuangeun anu dikonsumsi. Ditilik tina segi moral, ningali kadaharan anu kotor bisa nimbulkeun rasa keuheul jeung keuheul, sabab kadaharan anu kotor biasana teu aman didahar sarta bisa ngabahayakeun kasehatan pikeun anu ngadaharna. Ku alatan eta, penting pikeun mastikeun yen kadaharan anu urang tuang bersih sareng higienis. Sacara intelek, tetempoan dahareun kotor bisa memicu sensasi teu pikaresepeun atawa teu nyaman pikeun sababaraha urang. Ieu alatan dahar kadaharan kotor bisa ngakibatkeun resiko kasehatan sarta ngabahayakeun pikeun kasehatan. Ku alatan eta, penting pisan pikeun mastikeun yen kadaharan anu dikonsumsi salawasna beresih sareng bebas tina bahan anu ngabahayakeun.


Pas poe ulang taun mamah, abdi jeung raka papatungan jang meserkeun hadiah nu dipikahoyong ku mamah. Abdi inisiatif bade mangmeserkeun hape sabab mamah masih keneh nganggo hape nu jadul. Abdi jeung pun raka meserkeun hape samsung A20 nu warna na hideung. Hape ieu teh sae pisan, cocok jang mamah sapopoe mah. RAM na 4 gb, penyipanan internal na 64 gb. Kamerana oge tos dilengkepan ku fitur AI 48 megapixel. Layarna oge IPS nu lega pisan, meujeuhna jang nonton mah. Chargerna oge tos type C, jadi moal lila mun ngeusi daya teh. Abdi jeung raka masihkeun na pas mamah beres sholat maghrib. Kacida reuwaseun nana mamah dipasihan hape saalus kieu, bari atoh teh mamah langsung cirembay saking ku atohna.


Di akhir taun biasana sok aya nukeurkeun poin Telkomsel. Boh eta ditukeurkeun kanu motor, mobil, smartphone, jeung sajabana. Ari urang mah euweuh pikiran bakal meunang harita teh, jadi weh nukeurkeun heula, lantaran lebar mun teu ditukeurkeun mah engkena hangus. Urang nukeurkeun teh kanu mangrupa-rupa hadiah, jadi poinna ku urang bagi-bagi rata. Sanggeus nukeurkeun jeung meakeun poin, urang kari nungguan saminggu bewara meunang henteuna. Sabab sainganna geus pasti loba jadi teu ngarep-ngarep. Tapi saminggu tidinya urang dibere email ti pihak nu ngayakeun hadiahna, urang meunang smartphone Samsung. Urang reuwas sakaligus teu nyangka keneh, matak rada ngahuleng. Tidinya ku urang diwaler tah email eta jeung ngirim alamat urang.


Rarasaan sawaktos teu kahaja dahar kadaharan kotor teh tiasa pisan nyieun teu nyaman tur teu pikaresepeun. Sababaraha ti urang bisa ngarasa seueul atawa utah, sedengkeun nu sejenna bisa ngarasa boga burih kesel atawa muriang. Dahar kadaharan kotor bisa mangaruhan kasehatan anjeun sarta ngabalukarkeun infeksi dahareun, kayaning karacunan pangan. Ku kituna, penting pisan pikeun mastikeun yen kadaharan anu dikonsumsi teh salawasna beresih jeung aman pikeun kasehatan. Upami anjeun ngahaja tuang tuangeun anu kotor, geura-giru nginum seueur cai sareng bersihkeun sungut sareng panangan anjeun. Lamun ngarasa gering atawa teu damang sanggeus dahar kadaharan kotor, geuwat buka dokter pikeun mastikeun kaayaan kasehatan anjeun.


Pernah pas keur maen bola di gang gigireun imah pisan, aya space nu lumayan jang maen bola tetembakan mah. Tapi ku bakat hiji imah jeung nu sejenna teh padedet, jadina ieu bola sieun ngunaan ka imah batur. Bener weh nu dipikasieun teh geuningan kajadian, teu kahaja lampu luar milik tatangga teh ku urang ka tembak ku bola nepikeun ka lampunya peupeus. Urang jeung si Robi teh awalna pura-pura rek akting jadi ngabejaan tatangga mun lampuna peupeus tapi teuing ku saha. Pas diomongkeun kitu ka tatangga teh geuningan manehna apaleun, ku bakat sieun dicarekan urang nepikeun ka menta hampura sabari sujud.


Kajadian ieu kaalaman ku babaturan anak kuring basa keur hiking di salah sahiji leuweung nu aya diwewengkon Maribaya. Di wewengkon eta masih loba hewan liar nu hirup bebas, diantarana nyaeta monyet. Kacaritakeun, babaturan anak kuring keur jongjon leumpang gigireun anak kuring. Ari leungeuna nyenyekel roti sesa sarapan basa pas isuk-isuk, can kaburu diasupkeun deui kana kantong. Teu kanyahoan ti mana hol na, ujug-ujug aya monyet nu ukuranna rada sedeng ngagabrug kana taktak babaturan anak kuring. Atuh puguh manehna ngajerit satarikna awahing ku kaget jeung sieun. Anak kuring ningali kitu,  sarua ngarasa sieun. Manehna ukur ngajerit mere  beja ka babaturanna supaya roti nu keur dicekelna buru-buru dipiceun. Untung na babaturan anak kuring nurut. Ku manehna roti buru-buru dipiceun. Atuh belewer we roti teh dialungkeun sajauhna. Teu nyalahan deui, monyet turun tina taktak babaturan kuring, muru kana roti nu dialungkeun. Ahirna mah babaturan anak kuring salamet tina udagan monyet.


Poe ieu teh urang pesen dahareun di Gofood, tah pas si emangna nepi urang teu ngadenge nepikeun ka sababaraha kali emangna nyauran bari nelepon kakara urang sadar si emangna geus nepi hareupeun imah. Urang langsung buru-buru lumpat turun tangga gara-gara teu ngeunah ka si emangna. Pas geus nepi panto rek ka pager, urang lumpat tuluy calana jero urang morosot. Urang yakin si emangna ninggali, soalna calana jero urang leuwih turun tibatan calana pendek urang. Didinya urang era pisan, tuluy buru-buru deui asup ka jero saking ku erana bari nutupan beungeut ngabayangkeun kumaha reaksi si emangna. Saprak tidinya mun mesen deui Gofood sok make calana panjang jeung tara gura-giru lumpat.


Kabersihan aya hubunganana sareng bobo. Alesanna, kamar tidur anu kotor sareng pabalatak tiasa nyababkeun setrés sareng sababaraha masalah bobo. Mayoritas responden survéy, kaasup ngeunaan 80 persén jalma beresih jeung ngan leuwih satengah jalma pabalatak, ceuk maranéhna ngarasa hariwang lamun imah éta pabalatak. "Kamar anu bersih nyarioskeun ka pikiran urang yén éta teu aya anu hariwang sareng ku kituna tiasa ngantunkeun sare anu tenang," saur Christine Lawler, ahli bobo di The Peaceful Sleeper. Kabersihan aya hubunganana sareng bobo. Alesanna, kamar tidur anu kotor sareng pabalatak tiasa nyababkeun setrés sareng sababaraha masalah bobo.  janten hal nu nyieun risau jeung galau ari ker sare teh bisa hubungan ker manehna ningkatkeun stress.


Teknik pernapasan bisa jadi salah sahiji cara jang mengatasi serangan panik. Aya sababaraha teknik pernapasan nu bisa mantuan ngurangan gejala serangan panik. Nu kahiji diuk atawa nangtung make posisi tegep, tuluy tarik nafas. Tahan nafas salila 2-3 detik, tuluy hembuskeun sacara perlahan ngaliwatan baham. Nu kadua diuk atawa ngadeg ku posisi tegep, tuluy tutup hiji bolong irung ku ramo jeung tarik nafas ngaliwatan bolong irung nu sejen. Nu tearkhir antepkeun hiji leungeun di dada jeung hiji deui dina beuteung. Tarik napas sacara lalaunan ngaliwatan irung, jeung antepkeun beuteung urang ngabengkak jeung turun pas urang nyokot napas. Tahan napas salila 2-3 detik, tuluy kaluarkeun lalaunan ngaliwatan baham bari ngantepekeun beuteung urang turun.


Ani pernah ngalaman salah asup toilet di masjid basa keur perjalanan ka Jawa Timur. Harita, Ani kabingungan neangan tempat wudhu jeung toilet sabab euweuh petunjuk arahna. Pas nyobian asup ka salah sahiji toilet, singhoreng mah salah. Toilet na teh loba nu bentukna aneh, jiga paranti wastafel tapi lain. Singhoreng mah eta teh paranti papang pameget. Ani neneangan kamar mandina teh euweuh. Ani buru-buru kaluar deui. Untung harita tengah peuting, jadi toiletna sepi, euweuh nu mangnyahoankeun Ani salah asup. Pas kaluar ge buru-buru neangan ka peuntaseun nana sabab meungpeung can aya jelema. Ngan katingali CCTV, Ani jadi era pisan sabab salah asup.


Roy ngarasa sedih pisan saprak manehna gagal nikah jeung kakasihna. Saprak poe kawinanu direncanakeun ku duaan anu sakuduna lumangsung, manehna teu bisa eureun ngarasa sedih jeung kacida haneueulna. Manehna ngarasa yen sakabeh dunya geus ngakhianatan dirina, utamana kabogohna anu ujug-ujug nelepon terus ngabatalkeun rencana nikah anu geus dirancang ku duaan tanpa mere katerangan anu jelas. Roy ngarasa yen anjeunna kaleungitan jalma anu paling penting dina hirupna. Manehna ngarasa geus teu boga tujuan deui, jeung poe-poena geus suram jeung euweuh hartina. Manehna teu bisa sare, jeung ngarasa teu aya anu tiasa ngahibur atawa ngagentos hatena anu peurih kacida. Roy ngarasa manehna kaleungitan, jeung teu apal kudu kumaha carana bangkit sangkan bisa nuluykeun hirupna. Manehna ngarasa yen manehna moal bisa jadi senang deui, jeung teu nyaho lamun manehna bakal bisa narima kaputusan anu kacida pait ti kabogohna.


Abdi ayeuna tos lulus kuliah. Tapi abdi hoyong nyarios sakedik ngeunaan pangalaman abdi nalika gabung SBMPTN. Abdi ti kulawarga rata-rata, gap year sataun kusabab teu gaduh artos kanggo daftar kuliah (fyi salami gap year abdi damel di pabrik).Saban dinten saatos damel ti pabrik (masih cape) langsung diajar SBMPTN Samentara éta, lulusan SMA karesep kuring nyokot les jutaan, kuring lulusan SMK, diajar SBMPTN ngan ukur hiji buku latihan, bahan tina hasil browsing, jeung soal buku latihan UN nginjeum ti SMA kuring. babaturan sakola. Abdi henteu cekap artos kanggo mayar SPP anu paling murah waktos éta. Sanaos saleresna kuring pesimis yén kuring bakal lulus, kuring henteu kantos 'ngalambatkeun' ritme diajar kuring. Abdi masih rajin diajar bari damel sareng milarian béasiswa.Alhamdulillah, saatos sagala perjuangan, abdi suksés katampi di salah sahiji PTN pangsaéna di Indonesia.


Basa peuting kamari, abdi indit sorangan jajan ka pasar malam. Biasana sok indit beres isya, harita mah ngahaja inditna teh rada peuting jam satengah salapan da supaya geus areuweuh nu jajanna. Abdi meser tahu crispy jeung otak-otak anu digoreng kremes. Sapanjang jalan di pasar malam teh loba pisan tai sapi da aya nu beres ngangon ngaliwat. Pas abdi rek meuli pop ice, abdi teu inget yen aya tai sapi di mana-mana. Plek, suku belah kenca abdi nincak tai sapi. Meuni hipu pisan deuih katincakna teh. Untung nincakna ngan saeutik, jadi beunang kana sampean na ge ngan saeutik, lobana mah dina sendal. Abdi seuseurian sorangan, untung peuting geus poek. Mun beurang keneh mah meureun harita teh abdi bakalan era pisan katingali ku batur.


Perasaan jijik atawa kasieun kana utah umumna dianggap normal. Sanajan kitu, lamun ngalaman jijik jeung kasieun anu kaleuleuwihan, malah nepi ka titik terus mikir ngeunaan eta, urang bisa jadi gaduh emetophobia. Emetophobia mangrupakeun phobia dicirikeun ku sieun kaleuleuwihan ningali utah atawa ningali batur utah. Kanyataanna, ngan pamikiran ngeunaan batur utah ge bisa nyieun manehna kalawan emetophobia atawa hariwang pisan. Salaku tambahan, emetophobia ogé tiasa ngajantenkeun penderitana sieun kaserang panyakit anu nyieun utah. Emetophobia tiasa ngaganggu kagiatan sapopoé penderita. Salaku conto, jalma anu phobia ieu bakal nyingkahan nyetir mobil kusabab sieun mabok di jalan sareng utah. Sajaba ti éta, maranéhna ogé bakal ati-ati dina milih dahareun sangkan teu utah. Malah, teu saeutik jalma anu emetophobia sieun ka kamar mandi kusabab sieun ningali sesa utah batur.


Nanggap perilaku bully ngagunakeun kekerasan ngan bakal memperburuk situasi jeung ngabahayakeun kasalametan urang sarta batur di sabudureun urang. Kekerasan fisik atawa verbal bakal nguatkeun tindakan bully jeung bakal nyieun beuki tutuluyan. Ku sabab kitu, penting jang neangan cara sejen dina nyanghareupan perilaku bully tanpa ngagunakeun kekerasan. Urang bisa mertahankeun ku cara anu tenang jeung ngajaga emosi. Coba jang nanggap perilaku bully ku cara anu tenang jeung bijaksana. Urang bisa ngungkapkeun perasaan urang jeung ngajelaskeun kumaha tindakan bully eta mangaruhan urang. Ngomong ku sora anu tenang jeung ulah nyerang balik. Ku cara anu bener, tindakan bully bisa ku urang sanghareupan jeung eureunkeun tanpa ngagunakeun kekerasan.


Sugan teh lamun di masjid mah pasti kamar caina beresih lantaran urang muslim mah ngajaga pisan kana kaberesihan sabab mangrupakeun sabagean tina iman. Tapi tetep we eta mah balik deui ka jalmina sorangan. Ai jelemana kotor jeung tara beberesih mah pasti bakal ngotoran tempat nu sanesna oge, kaasup kamar cai masjid. Padahal abdi mineng pisan nyimpang heula ka masjid lamun nuju di jalan. Biasana kamar cai masjid teh sok bau hangseur wae, sanajan geus dibanjur oge wc na tetep we bauna teh nguar pisan nepikeun ka luar kama cai. Sateuacan asup oge geus kaambeu eta hangseur teh. Komo di kamar cai lalaki.


Di Indonesia mah geus jadi rahasia umum mun aya nu ngalakukeun praktek nepotisme teh. Kateuadilan anu dihajakeun kaayaan nana. Hal ieu teh ngarugikeun sababaraha pihak, ngan nguntungkeun pihak nu berkepentingan hungkul. Misalna mun bapakna pejabat, anak na ge pasti babari neangan gawe, babari asup kuliah di kampus ternama, jeung babari dina uras-urus sagala hal. Beda pisan jeung masyarakat biasa nu kudu usaha ekstra jang ngagapai sagala cita-citana. Hal ieu jelas pisan jadi perbedaan nu kontras. Nu kieu saolah geus jadi budaya di Indonesia sabab aya kauntungannana jeung sabagean pihak. Tanpa disadari, nu kieu teh nu ngacacatan moral jeung aturan di Indonesia.


Rika gaduh babaturan anu bageur pisan. Unggal aya nu dipikabutuh pasti we dipangneangankeun ku babaturan nana. Mun Rika bade kamana-mana pasti weh di anteur da melangeun. Mun aya tugas kuliah oge pasti we dibantuan jang neangan materi atawa ngerjakeun na. Rika ngarasa beruntung pisan. Hiji poe, Rika keuheul sabab babaturanna teu bisa ngabaturan Rika ka lokasi KKN, tuluy Rika teu nanya atawa teu ngabaran deui ka babaturan na. Babaturanna bingung kudu kumaha, sabab tos menta hampura ge Rika na cuek wae. Akhirna babaturan na nyadar diri terus teu ngagangu deui Rika. Rika ngarasa jengkel ngadangu babaturanna bakalan ngajauh. Rika neangan babaturan na, tapi teu kapanggih. Rika kaduhung pisa geus samena-mena ka babaturan na nu bageur pisan.


Aranjeunna ngadamel jenis tantangan pikeun Pramuka gagah pikeun luncat ka walungan. Tapi lamun teu datang, teu kunanaon ogé. Abdi henteu ngahaja teuleum kana waktos éta. Salain ti arus deras, caina kacida keruh, beunghar ku susu Milo. Sareng waktos éta kuring henteu saé pisan ngojay. Lamun ngojay dina cai tenang, kawas kolam renang. Teu kungsi mandi di walungan. Kuring ngadeukeutan sisi walungan teras jongkok sareng ningali sababaraha Senior kuring maén di cai. Aduh, bahaya lamun kuring ragrag dina posisi ieu, kuring bisa luncat heula sirah, pikir kuring sorangan. Tapi teu terang naha puguh gentos jabatan mah tos PW, masalahna posisi wenak. Bari ngalalajoan kasenangan, ujug-ujug kabogoh kuring neunggeul sirah kuring ti tukang, sebut wae B. Tadi mah awakna kurus pisan. Pencét ti tukang enya ngambang kuring. Kuring murag tina jangkungna kira-kira 2 méter kalayan sirah handap sarta terjun ka walungan nu boga warna Milo euyeub tapi teu karasa. Kuring titeuleum, tilelep. Jalma panik. Babaturan kuring panik bari ngagorowok. Si B, anu mimiti nabrak sirah kuring, seuri tapi ningali kuring ngajauhan, anjeunna pasti panik ogé.


Salah sahiji anu hoyong dilakukeun upami abdi gaduh artos seeur nyaeta hoyong ka dokter gigi. Ti leutik keneh sabenerna abdi hoyong ka dokter gigi, tapi bakating ku awis na biaya kanggo ka dokter gigi, boro-boro kanggo ka dokter gigi, kanggo kabutuhan sapopoe oge pas-pasan pisan. Pas kuliah abdi nyimpen artos kanggo ka dokter gigi. Abdi hoyong pisan ngarapikeun huntu anu karehol. Alhamdulillah ayeuna kondisi huntu abdi tos mending, janten abdi langkung percaya diri upami ngobrol dihareupeun seeur jalmi. Abdi teu nyangka kahoyong abdi ti leutik keneh tiasa kawujud pas abdi kuliah ku usaha soranga, teu nyesahkeun ka mamah jeung bapa.


Kuring mawa ka imah kadaharan anu dibikeun ti pagawean. Salah sahijina nyaéta sayuran asem. Nalika kuring balik ka imah, kuring nempatkeun dahareun dina kulkas. Kulantaran capé, kuring saré nepi ka poé isukna (Saptu). Kuring hudang di soré jeung kalaparan. Abdi tuang tuangeun ti kantor kamari tanpa dipanaskeun heula, kuring lapar pisan.

Teu lila ti harita, kuring mimiti diare jeung ngarasa burih kembung jeung heartburn kawas borok. Peuting, kuring mimiti ngarasa teu nyaman jeung tungtungna mutuskeun pikeun indit ka UGD pangcaketna.

Dokter di UGD mamatahan kuring pikeun pariksa sadayana, kalebet pamariksaan bangku. Hasilna, kuring didiagnosis disentri sareng disarankan pikeun dirawat di rumah sakit. Kuring reuwas pisan, teu nyangka éta goréng. Abdi henteu hoyong dirawat di rumah sakit, janten kuring rawat jalan sareng diingetan ku dokter supados nginum seueur cai. janiana abdi ayeuna sok geuleuh ka makanan nu aya di kantor.


Poe ayeuna bakal ngeprank si Andi sabab datangna kabeurangan. Prankna nyaeta ku cara ngajieun Andi hayang balik de ka imah. Mimiti, Andi titah datang heula ka kelas. Geus datang ka kelas, tuluy Bu Guru api-api nyarekan Andi sabab telat. Geus kitu, Andi dihukum titah nyanyi lagu Garuda Pancasila di hareupeun kelas. Mun geus beres tuluy dititah diuk. Tah, babaturan na teh kabeh ngahaja ngantepkeun Andi, teu ngawaro nanaon nu ku Andi ditanyakeun. Beres eta, mun Andi geus ngarasa jengkel jeung kesel nembe weh sadaya nu aya di kelas ngagorowok selamat ka Andi sabab pencapaian manehna dina lomba olahraga tingkat Kabupaten mawa ngaran sakola.


Singkat carita, kuring balik ti Jepang waktu kuring keur SMA. Taun 2014, Merapi bitu deui. Aya gempa vulkanik ogé. Tapi ayeuna mah imah kuring teu kapangaruhan teuing sabab mun teu salah mah bitu ieu leuwih ka kaler (imah kuring di kiduleun Gunung Merapi). Sahenteuna dumasar kana pangalaman kuring hirup di Jepang jeung Yogyakarta, béda paling keuna patali musibah ieu pisan katempo. Di Jepang, nalika aya musibah, dampakna henteu ageung teuing, teu sapertos anu kajantenan di dieu. Malah hiji gempa leutik bisa ngabalukarkeun dampak pisan masif. Pertanyaanana, naha? Sababaraha waktu ka tukang kuring nembé nyandak kursus psikologi bencana sareng krisis. Tétéla, saleresna aya rumus anu tiasa dianggo pikeun ngaduga dampak bencana ka komunitas anu tangtu.


Jang urang mah guru teh salah sahiji idola jeung panutan, sabab guru nu ngadidik jeung ngajarkeun elmu geus kuduna murid boga sikap ngahormat ka guru sabab peran guru teh sarua jeung kolot di imah. Lamun geus lulus sakola tuluy panggih guru di jalan alusna ngucapkeun salam jeung langsung sasalaman dibarengan ku cium leungeunna. Teu jarang guru poho kana raray muridna, sabab ku lobana murid tangtu hese ngingetan hiji-hiji. Tugas urang jang ngingetan anjeunna, bisa sebutkeun ngaran jeung angkatan leuwih alus hal nu spesifik ngarah guruna langsung apal. Didinya pasti guru oge bakal nanya kumaha kaayaan urang ayeuna. Mun pamitan ulah poho ngucap salam jeung cium tangan deui, komo lamun memungkinkan mah meuli heula sesuatu jang diberekun ka guruna.


Basa SMA abdi milih jurusan IPA, tapi pas bade kuliah abdi mulai milarian jurusan kanggo kuliah. Abdi oge ngobrol sareng sababaraha rerencangan anu bade kuliah oge, tapi abdi malah hoyong milih jurusan IPS di kuliahan engke, beda jauh sareng naon anu kuring pelajari di SMA. Abdi sabenerna kirang yakin bade miluan ujian IPS lantaran abdi teu acan lami diajar materi-materi IPS. Di akhir kelas tilu SMA, abdi mulai nyicil nyobian ngerjakeun soal-soal IPS tapi eta pasti moal cekap komo mun dibandingkeun sareng rerencangan anu tos leuwih lila diajar IPS ti kelas hiji SMA keneh. Taun ieu abdi teu lulus ujian, abdi kedah diajar deui sataun kahareup.


Di Indonesia oge kacanduan game ku nyokot sampel di sakolaan Manado, Medan, Pontianak, jeung Yogyakarta pas taun 2012. Yen aya 45,3 persen ti 3.264 siswa sakola nu maen game online salila sabulan terakhir jeung euweuh niatan jang ngeureunan. Dina kriteria eta, manggihan 150 siswa (10,2 persen) ti 1477 siswa nu ngalaman adiksi. Tuluy ku analisis statistik meunangkeun 89 (59,3 persen) ti 150 siswa nu ngalaman adiksi eta bisa dikategorikeun ngalaman adiksi anu parah, jeung sesana bisa asup kana kategori adiksi hampang. Ku sabab eta, bisa diperkirakeun jelema nu ngalaman kacanduan game di antara pamaen game nyaeta sakitar 6,1 persen di Indonesia.


Nalika anjeun ngarasa émosi anu henteu kapungkur, khususna nalika anjeun leutik, aya tip babaraha ti  asosiasi psikolog amerika nyaeta , cobian pakait sareng sensasi anu anjeun rasakeun dina waktos éta, naha rasa hariwang ngajantenkeun dada anjeun sesak. atawa aya rasa ambek anu ngajadikeun awak karasa panas? Coba rasakeun sareng ucapkeun ka diri anjeun dina haté anjeun naon anu anjeun karasa. Ku ngakuan sensasi ieu, anjeun bakal langkung gampang ngartos diri sareng awak anjeun.  Cinta unggal émosi sareng sensasi anu dirasakeun. Pikeun nyageurkeun tina trauma budak leutik, anjeun kedah tiasa nampi sadayana anu dirasakeun ku awak anjeun. Bejakeun ka diri anjeun yén anjeun resep sareng mikaresep kana émosi ieu. Laksanakeun ieu pikeun unggal émosi anu anjeun raoskeun, contona, "Kuring bogoh ka diri kuring kusabab parasaan (amarah, sedih, kahariwang, jsb.). Ku asih unggal émosi anu anjeun karasa, anjeun lalaunan bakal nampi yén éta normal.


Kamari pas poe salasa urang getol belajar, kusabab poe senen rek ujian pendidikan kewarga negaraan. Ujian na mah muka buku, tapi guru ieu mah tara merekeun kisi-kisi jadi weh teu apal bakal kaluar nu mana. Pokona mah urang ngapalkeun ti bab hiji nepika bab lima. Pas ujian kabeh anu ku urang di apalkeun aya, jujur urang bungah pisan jadi teu sia-sia geus giat belajar teh. Padahal urang belajarna peuting samemeh sare, tapi kabeh anu di baca teh aya kabeh. Pas ujian urang tinggal mindah-mindahkeun anu aya di buku, pokona mah ti bab 1 nepika bab 3 jawaban na teh. Urang diuk pang tukangna kusabab babaturan kelas urang mah sok nyolek tonggong urang make pulpen, da hayangeun nariron. Waktuna can angges tapi urang geus angges ti heula, urang geus yakin bakalan meunangkeun nilai alus. Pas geus dua mingguan lewih terus aya jadwalna pelajaran pendidikan kewarga negaraan, akhirna si ibu guru merekeun hasil ujian na. Urang meunangkeun nilai 93, di kelas ngan aya dua nu lulus. Kahiji urang anu nilaina 93 kadua si nanda 85, urang bungah pisan lulus ujianna jadi teu kungsi remedial.


Basa keur rek nyebrang di jalan, abdi panggih jeung jalma nu make baju na sarua. Baju nu dipake teh kemeja kotak-kotak warna navy plat ungu. Tuluy bawahanna make calana jeans pensil warna hideung. Tiung na oge warnana sarua, make nu segiopat warna ungu muda. Nu beda teh ngan sandalna hungkul. Itu mah make sapatu snikers warna hideung, abdi mah make sandal gunung warna hideung. Sakilas mah tampilanna sarua, postur awakna ge mirip pisan. Hadena teh pasalingsingan keur nyebrang hungkul. Abdi ngarasa isin pisan da sugan teh moal aya nu nyaruaan bajuna. Abdi bari hayang seuri di jalan teh, nya diseungseurikeun deuih ku babaturan.


Cara nukeurkeun undian dina permen Yosan nu paling penting mah geus ngumpukeun kabeh huruf ti mulai Y-O-S-A-N. Nu kahiji, bisa ditukeurkeun ka warung pas meuli. Engke ku warung di kirimkeun ka grosir, ti grosir dikirimkeun deui nepikeun ka pihak Yosan na. Nu kadua, bisa ngaliwatan kantor pos, ulah poho oge dieusikeun alamat lengkepna. Nu katilu bisa ngaliwatan akun Instagramna Yosan, tuluy tinggal DM pihak Yosan na. Nu kaopat, bisa ngaliwatan situs web Yosan, tuluy kirim email ka perusahaanna. Teu lila bakal dibales ku pihak perusahaanna lajeng bakal di telepon. Mun geus di telepon kari ngadagoan pihak Yosan datang ka imah, lamun sapedah langsung dianteurkeun, tapi lamun kaos mah dipaketkeun.


Nyadiakeun perlakuan dina penyembuhan sieun, kahariwang atawa phobia cai di barudak
PAUD mangrupikeun hal anu sensitip pisan. Faktor lingkungan ogé boga pangaruh
pangaruh hébat kana tumuwuhna psikologi anak anu gaduh phobia cai.
Dina periode perkembangan nuju rumaja anak bakal terus ngalakukeun hal saperti. Sikep ieu hésé pisan dileungitkeun
sabab dina diajar ngojay budak hésé pisan ngalatih napas dina cai. Kabiasaan sapertos kieu pisan
pantes perhatian. Bubuka ka dunya cai di budak leutik bener-bener perlu ditingkatkeun
pikeun ngajauhkeun barudak tina kasieun éta dina cai. Hiji métode anu bisa dipaké pikeun tamba pikeun phobia ieu CST
(Latihan Renang Komunikatif). Métode CST Ieu métode latihan ngojay ngalibetkeun peran kolot dina
kagiatan diajar. Kalawan metoda ieu boga tujuan pikeun nyaho husus faktor naon mangaruhan budak kitu
sieun cai nya gede pisan jeung kalungguhan kolot dina nungkulan budak anu gaduh phobia cai.


Bagi sabagean jelema, diseungseurikeun ku babaturan sakelas teh jadi hiji pangalaman nu moal bisa dipohokeun. Sabab, diseungseurikeun di kelas teh biasana mah pedah kajadian nu teu bisa diduga. Misalna labuh tina korsi pas hareupeun babaturan kelas, atawa tiseureuleu di hareupeun kelas. Tah hal ieu teh nyeuri na mah teu sabaraha, ngan erana nepi ka kolot sabab kainget wae. Komo mun nepi ka diseungseurikeun ku sakelaseun mah, mantak era pisan. Jeung deuih mun dihareupeun guru, pasti erana teh bakal kainget wae nepi ka iraha wae ge. Mun amprok deui geus lila ge pasti kainget wae kana kajadian harita nu mantak pikaseurieun.


Aya sababaraha hal anu tiasa urang laksanakeun pikeun ngatasi kasieun ditodong senjata. Kahiji nyaeta urang kudu tetep tenang, sabab gerakan dadakan bisa ngareuwaskeun anjeunna sarta nyorong anjeunna pikeun meta leuwih telenges. Tarik napas jero nalika anjeun silih tetep tenang sareng fokus. Kadua, naroskeun naha anjeunna nyerang anjeun sareng naon anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun nyegah konfrontasi. Panyerang bakal naroskeun barang berharga upami anjeunna garong, kaayaan ieu bakal loba gampang nungkulan. Anjeun ngan kedah nyerahkeun sadaya barang anu dipénta. Katilu, lamun panyerang ngadeukeutan kalayan péso, angkat leungeun anjeun ku dampal leungeun anjeun nyanghareupan panyerang. Ieu nunjukkeun panyerang yén anjeun moal ngalawan deui tapi posisi ieu ogé nyiapkeun anjeun pikeun pencét atanapi ngalawan deui. Kaopat, mun aya di tempat umum jeung batur bisa mantuan, ngagorowok menta tulung.  Sareng anu terakhir kabur, cara anu pangsaéna pikeun ngajaga diri tina serangan péso nyaéta kabur.


Basa nuju kuliah di Korea Selatan bdi diondang ku salah sahiji tempat wisata anu aya di luar kota, nyaeta di Busan. Abdi dipiwarang nganggo pesawat tapi meser tiketna nganggo duit abdi sorangan, ngke pas abdi tos dugi di Busan bakal digantian saharga tiketna. Abdi langsung mesen tiket online. Ieu sabenerna janten kahiji kalina abdi nganggo pesawat di Korea Selatan. Abdi oge nuju kelas bahasa, janten teu acan jago pisan nganggo bahasa Korea. Pas abdi tos di bandara abdi salah ningal jam, kedahna mah tabuh salapan isuk-isuk, tapi abdi malah mesen tabuh salapan peuting, atuh pantesan we teu tiasa. Untungna pas abdi naroskeun ka petugas, untung we acara na teh kanggo isukannana.


Bakating ku sieunna kana jarum suntik barudak SD seeur nu nyumput di kamar cai. Komo pas ningal aya salah sahiji rerencanganna anu ceurik saatos disuntik jeung ngeluh nyeri padahal ku dokterna dibejaan yen ieu mah ngan sapertos dicoco ku sireum hungkul. Aya barudak anu percaya ka omongan dokter eta, aya oge anu teu percaya, aya oge anu lebay padahal mah teu pati nyeri tapi ceurikna jiga diseseut ku peso. Kapaksa barudak anu aya di kamar cai dipareuman lampuna supados kalaluar teras dikonci di kelas supados sadayana kabagean disuntik. Barudak anu tos disuntik langsung dititah kalaluar sina ameng, barudak anu teu sieun disuntik ditutup socana supados teu ngabayangkeun pas jarumna disuntikkeun.


Pikeun ngungkulan rasa keuheul nalika nempo tumpukan runtah. Coba ngartos yen tumpukan sampah mangrupikeun masalah lingkungan sareng sanes masalah pribadi anjeun. Upami anjeun gaduh pandangan anu positif, maka perasaan jijik tiasa ngirangan. Diajar kumaha ngolah runtah sareng cara ngirangan produksi runtah. Ieu bakal ngabantosan anjeun ngartos yen tumpukan runtah mangrupikeun hasil tina konsumsi anu henteu tanggung jawab sareng kabiasaan produksi. Kontribusi kana usaha pikeun ngokolakeun runtah anu langkung sae. Mimitian ku ngirangan produksi runtah anjeun nyalira sareng mastikeun yen runtah anjeun diurus leres. Latihan tiasa ngabantosan ngaleungitkeun setres sareng ngabantosan kasehatan mental sareng fisik. Upami anjeun gaduh tumpukan sampah anu aya di lingkungan anjeun, cobian ngabersihan sareng ngaleungitkeun sumber masalahna.


Pernah hiji poe basa abdi nuju balik ka imah, abdi karek apal yen sadaya jalmi anu aya di bumi teh parada mondok di bumi nini. Jadi kapaksa abdi kedah nyalira di bumi. Sabenerna mah abdi teu pati sieun sapertos baheula, tapi abdi mah leuwih sieun ka maling lantaran manusa mah tiasa leuwih jahat tibatan sasatoan atawa mahluk anu sanesna. Abdi langsung buru-buru ngoncian kabeh panto anu aya di imah tuluy langsung mareuman lampu sabari nongton dina laptopa anu sadana digedean supados teu keeunh teuing. Abdi oge ngadu'a supados teu aya kajadian nanaon pas abdi bobo lantaran sateuacanna abdi pernah ngalaman kajadian anu kirang ngeunah.


Sulastri (42), warga Palmerah, Jakarta Pusat, ngan ukur bisa diuk di wewengkon Gelora Bung Karno, Senén (25/4/2022) isuk. Anjeunna sareng putrana kedah ngabatalkeun perjalanan ka Solo, Jawa Tengah, Senén ieu kusabab kantun beus gratis anu disayogikeun ku Polda Metro Jaya. Bari mawa tas jeung kardus nu eusina sajumlahing barang, Sulastri katingali bingung. Sabab, geus teu aya deui beus bébas anu bisa mawa manéhna ka lemburna ayeuna. “Sakuduna mah dinten ayeuna angkat ka Solo, jadwal keberangkatan ping 25 April 2022 énjing-énjing,” saur Sulastri, mikiran waktu keberangkatan beus bakal telat tina jadwal anu geus ditangtukeun, saperti taun-taun saméméhna. Tapi, beus anu disayogikeun ku Polda Metro Jaya berangkat tepat waktu jam 08.00 WIB.


Katinggaleun beus pas keur wisata ka Ancol. Baheula mah sabab can boga HP jeung can loba oge nu boga HP teh. Tuluy pas keur ka Ancol lantaran nyebar jelema-jelamana, jadi weh papisah jeung nu sejen. Sabenerna mah geus jangjian di titik kumpul nu pas beus parkir. Tapi ku sabab urang poho deui jalanna lantaran lega Ancolna jadi weh rada reuwas sieun ditinggalkeun, urang nepikeun ka leumpang bari rada lumpat neangan tempat parkir beus. Tapi teu sangaja pas keur leumpang teh aya beus nu ngaliwat bari nyauran, Ridho ridho, kadieu, ieu beusna. Urang langsung lumpat da sieun ditinggalkeun, sing horeng teh maranehna oge neangan urang da ngan urang hungkul nu can asup kana beus. Untungna panggih di jalan.


Aya istilah nu ngaranna teh trypanophobia. Trypanophobia teh nyaeta kaayan jalma nu sieun kana jarum suntik. Jalma nu boga atanapi pengidap trypanopghobia ieu teh bakal ngalaman sieun nu bener-bener sieun ka tindakan medis nu aya hubunganna jeung jarum suntik. Kondisi ieu nyebabkeun jantung pengidapna deg-degan teu eren-eren tur panik sawaktos ngantosan giliran pemeriksaan ku dokter atanapi sawaktos mikirkeun tindakan medis naon nu bakal dilakukeun ka manehna. Kondisi ieu wajarna dialaman ku budak leutik, nanging dina babaraha kasus kasieun ti leutik ieu kabawa nika keun ageung. Jalma nu sieun jarum suntik tangtos merinding upami ningali jarum suntik komo upami eta jarum bakal ditojoskeun ka awakna.


Karek mimiti abdi nyobian masak gurita, abdi masak gurita sapertos biasa we, sapertos seafood anu sanesna. Epekteh gurita mah gaduh rasa anu langkung amis tibatan seafood anu sanesna, janten pas didahar teh masih keneh aya bau hanyir di bagian jero na, jaba dagingna oge liat lantaran lila teuing dipasakna, atuh jadi we lebar geus meuli gurita ka mahal-mahal tapi tungtungna mah teu kadahar lantaran bau anu janten sumebar ka kuah jeung sanguna. Anu tadina teu sabar hayang ngasaan gurita jadi geleuheun lantaran teu acan leungit bauna. Anu geus ngalaan samangkok oge teu jadi dahar pas apal bau na hanyir keneh.


Upami ditaros ka adi abdi, anjeun langkung resep fanmeet atanapi konser manehna pasti milih fanmeet? Kusabab fanmeet, interaksi antara idola jeung fans maranéhanana bener karasaeun hébat. Utamana lamun nambahan hiji MC seru. Ngajadikeun atmosfir bener haneut. oh enya, tambah lamun urang bisa menta kaasup proyék video ti fans pikeun idola urang nu ngajadikeun idola urang keuna. Beuki kainget wae ceunah mah fanmeetna , Konsér ogé sabenerna seru, tapi interaksi antara fans jeung idola kurang. Kusabab dina konser lolobana urang ngan bisa ningali interaksi lucu antara anggota. Waktu éta adi kuring lalajo konser EXO munggaran Lost Planet. Teu kunanaon ayeuna. Hehehehe, alus lamun fanmeet teu buru-buru sabab keur diuk. Beda jeung konsér nu ngaheureuyan. Tapi anu waspada cek adi kuring mah nyaeta, perang tiket milih korsi kudu gancang + sambungan internét stabil.


Salah sahiji hal nu paling dipikasieun ku Rini nyaeta dibully babaturanna keur di sakola. Sagala barangnu dibawa ku Rini teh pasti dijailan ku babaturan na. Tas sakolana teh dicurat-coret make balpen ku babaturanna, sapatuna disumputkeun dina tatangkalan kadang na tong sampah, alat tulis na oge sering diinjeum teu dibalikeun, komo mun parah mah nepi ka ngaruksak sagala barang nu dibawana. Mun ngobrol hareupeun Rini ge sok ngahaja bari muncrat ka beungeut Rini. Rini teu wani ngalawan babaturanna, sabab sieun diarahan jeung diontrog di sakolana ku babaturan sakelasna. Rini teu weleh cicing we sapanjang sakola keneh mah, bertahan nepi ka lulus sakolana.


Lamun urang aya di posisi babaturan urang kamari dimana hasil pagawean maneh na anu geus capek capek kalahka di aku ku jelema sejen urang pasti bakal ngamuk ambek teu tarima. Eta teh ngarana ngaklaim hasil pagawean batur sarua jeung maling atawa plagiat eta malah bisa di uruskeun liwat jalur hukum. Aya babaturan kelompokna babaturan urang basa kuliah,  manehna kalah ka ngaku ngaku pagawean anu geus di jieun ku babaturan urang, manehana saengeunah na teu kudu capek capek ngariset, neagan data jeung migawe pagawean sejena. Ari pagawean tugas na geus anggeus manehna ujug ujung miluan weh ngaku ngaku padahal teu milu migawe sama sekali. Babaturan urang sempet ambek nya wajar tapi teu lila kusabab embung manjangkeun masalah.


Tilu cara ngaantisipasi PHK keur masih damel keneh. Nu kahiji nyaeta urang kudu gaduh tabungan. Tah tabungan ieu teh penting pisan jang masa depan, termasuk bisi suatu saat urang kena PHK teh mending we aya cecekelan saeutik mah. Nu kadua nyaeta muka usaha. Sambil damel, urang ge sabisa mungkin mah muka usaha di bumi atawa di tempat sejen nu memadai, supaya mun urang kena PHK, urang gaduh panghasilan lain tina usaha eta. Muka usaha oge supaya bisa nambahan panghasilan urang salila damel. Nu katilu nyaeta tingkatkeun performa di padamelan jeung jaga reputasi. Makin urang dibutuhkeun ku perusahaan, makin kecil kamungkinan urang kena PHK.


Bapa kuring boga cita-cita jadi dokter, biasa ulangan ujian asup kadokteran. Ngan kusabab teu kalaksanakeun, anjeunna ngarep pisan yén salah sahiji budakna tiasa janten dokter. Sareng nalika kuring badé lebet ka SMA, kuring parantos mutuskeun yén kuring hoyong lebet Ilmu Sosial kusabab kuring ngarasa bodo pisan dina élmu, kuring sakola di SMP dimana IPA 75 sareng upami kuring nyandak ujian kuring tiasa nampi 75, kuring bagja pisan sabab kuring henteu diubaran, sahenteuna kuring berbakat dunya IPA. Ngan Bapa mah terus ngabujuk sangkan asup élmu jeung jadi dokter lantaran geus bener-bener siap nanggung biaya sakola kedokteran. Ieu ngan daripada kuring maot ngora pamikiran ngeunaan rumus fisika kimiawi. Kuring masih milih IPS sanajan mimitina bapa kuring kuciwa, ayeuna anjeunna ikhlas tur sabenerna ngarojong kuring.


Numutkeun Aronson, Wilson, sareng Akert, "Langkung ageung jumlah panongton anu nyaksian kaayaan darurat, langkung sakedik kamungkinan pikeun ngabantosan salah sahiji." Samentara éta, nurutkeun Sarwono, Bystanders nyaéta "Jalma anu aya di sabudeureun adegan jeung boga peran anu kacida gedéna dina pangaruh batur nalika mutuskeun antara nulungan atawa henteu lamun nyanghareupan kaayaan darurat".
Fenomena ieu mimiti loba dibahas saprak aya kasus Kitty Genovese taun 1964. Mangga googling ngeunaan kasus Kitty Genovese.
Paling dipikaresep, pangaruh bytender ieu bisa lumangsung alatan ayana loba jalma di sabudeureun tempat kajadian ngajadikeun difusi tanggung jawab. Hal ieu disababkeun ku ayana pengamat séjén, atawa jalma séjén di sabudeureun, sahingga hiji jalma teu ngarasa kapaksa ngalakukeun tindakan. Lantaran teu aya pembagian tanggung jawab di antara jalma-jalma anu ningali kacilakaan éta.


Ayeuna kuring nuju ngajar di salah sahiji sakola SD di Bandung. Harita geus waktuna solat jeung makan siang. Basa kuring ka kamar mandi rék pipis jeung wudu, tétéla di wc teh aya kénéh kokotor anu teu acan beresih dibanjurna. Sajujurna, kuring saleresna teh jijik dina waktos éta teh, tapi salaku guru urang teh kedah ngartos yén budak SD ogé masih diajar keneh, sareng teu mungkin urang ambek di payuneunana. Tugas urang salaku guru nyaéta ngabéjaan anu leres kumaha ngabersihkeun jamban saatos dianggo, supados kajadian sapertos kitu henteu kajantenan deui. Ahirna kuring beberesih heula, dibanjuran nepi teu aya kotoran deui tuluy kuring buang air di dinya.


Bapa mah jalma anu kurang ajar, boh paripolahna boh omonganana, sombong, sombong, jeung mikacinta harta banda, leuwih ngutamakeun harta ti kulawarga. Abdi masih émut kekerasan anu dilakukeun ku bapa ka indung sareng adina ti umur 5 taun, dugi ka sesah napas sareng kesang tiis nalika ningali / nguping kekerasan naon waé. Kuring ngalakukeun narkoba (sabab kuring tiasa ' t tahan tekanan) jeung Abdi pisan, sieun pisan kasalahan saetik ge.
Abdi henteu kantos nampi pujian pikeun sagala prestasi kuring, sanaos kuring juara biasa di sakola & paguron luhur di tempat anu terkenal. Kuring ngarasa yén sakabéh accomplishments abdi euweuh hartina. Kuring ngarasa euweuh hargana


Salila ngajalani kahirupan, enteu wae kaberuntungan nu dimeunangkeun teh, tapi oge kagagalan. Unggal jalma pasti ngalaman nu ngaran na kagagalan. Tapi, kagagalan eta teh ulah dijadikeun akhir tina sagalana, malahan mah kudu dijadikeun awal tina sagalana. Ulah era dina ngaku kagagalan, sabab eta hal wajar. Jadikeun eta kagagalan teh batu loncatan jang manggih kasuksesan urang. Ulah ngajadikeun mental urang down gara-gara kagagalan, tapi kudu leuwih optimis deui jang ngajemput kasuksesan. Tah, yuk ah ti ayeuna mah jadikeun kagagalan jang motivasi ngalangkah selanjutna. Saberes kasediha pasti bakal aya kabagjaan. Buktikeun bahwa kagagalan teh awal tina kasuksesan nu bisa ku urang raih!


Tilu hal nu kudu dilakukeun mun keur ngarasakeun ambek. Nu kahiji nyaeta tong ngomong nanaon. Biasana mun keur ngambek mah omongan teh sok kalepasan, tara dipikir ulang. Omongan nu kaluar teh sok nganyeurikeun hate batur. Komo biasana mah nepi ka kaduhung enggeusna. Nu kadua nyaeta geura ambil wudhu. Mun keur ngambek teh ulah nembalan nanaon, mending wudhu supaya ambekna tereh leungit, lobakeun oge istigfar supaya bisa tereh raat ambekna. Nu katilu nyaeta bawa sare. Mun keur ambek pisan, mending dibawa sare supaya ambek na leungit jeung bisa kapohokeun. Daripada dikedalkeun kaambekna, ke bisi kaduhung enggeusna. Mantak mending ngahindar we supaya teu kaduhung.


Kumaha perasaan anjeun nalika bos anjeun nyentak anjeun?
Gumantung kana alesan kuring di carek, sarta kumaha boss nyarekan kuring.

Mun kuring kabuktian salah, kuring bakal nampa dicarek. Kuring malah bakal ngarasa bener isin sarta kuciwa ku sorangan. Saterusna kuring jadi ditangtukeun dina mangsa nu bakal datang teu nyieun kasalahan nu sarua.

Mun kuring polos, abdi bakal keukeuh yén kuring henteu. Hate dicangking tanpa alesan anu jelas.

Upama dicarékan pahareup-hareup, kuring bakal hormat ka atasan. Kusabab sanajan anjeunna ambek ka kuring, anjeunna tetep ngajaga reputasi kuring. Ieu ciri khas bos anu paduli ka bawahanna.

Upama dicangking di tempat umum (kaasup di grup WA), kuring bakal keuheul. Abdi mangrupikeun jalma anu fokus kana solusi, sareng ku ngerakeun kuring di payuneun seueur jalma, teu aya solusi anu kedah dilakukeun.


Ninggali dina TV ngeunaan suporter di Stadion Kanjuruhan nyieun urang sieun, eta mah jelas loba jelema katincakan pas rek kaluar ti stadion lantaran di jero stadionna geus loba gas air mata. Teu kabayang mun urang di posisi keur aya didinya, meureunan miluan panik bari ka badug-badug ku batur sabab suasanana teu kondusif. Sanajan ninggali dina TV tapi katinggali kumaha chaosna nu keur di stadion eta, aya budak leutik keneh, aya awewe, nu katarincak teh. Sedengkeun ninggali nu rek nulungan teh hese, sanajan dibetot oge eta nu katindihan tetep we teu bisa ka betot sabab geus padedet. Teu kawasa ninggalina ge komo deui mun aya di tempat kajadian mah.


Salah sahiji tugas patugas di indonesia salian ngabantuan pelanggan teh nyaeta kudu someah, 3 S atawa Seuri, Salam, jeung Sapa eta teh awal wujud komunikasi teu verbal lamun dina bidang palayanan. 3S teh sabenerna babari jeung sederhana pisan tapi bisa gede makna na ka jelema anu ku urang di sambut. Jelema na atawa pelanggan bakal ngarasa di hargaan jeung di pihormat, Urang kudu apal jeung paham aya bahwa aya sift jelema anu hayang di sapa jeung di senyuman, eta teh lengkah awal lamun urang erek ngawangun citra anu alus, asa sababaraha jelema anu nungtut yen patugas teh kudu pisan someh lamun henteu eta bisa jadi masalah palanggan eta bisa ambek ambekan jeung tangtuna bakal jadi masalah kahareupna lamun teu di turutan.


Ngaberesihkeun imah nu dipinuhan ku rinyuh emang bisa jadi tugas nu nangtang jeung nimbulkeun rasa geuleuh. Tapi mun milu kana sababaraha cara jang mantuan ngaberesihkeun imah tina rinyuh bisa ngalakukeun cara ieu. Nu kahiji teangan heula di mana rinyuh asalna, ieu bakal mantuan urang nargetkeun area nu ngabutuhkeun perhatian ekstra pas ngaberesihkeunna. Nu kadua gunakeun sarung leungeun karet jang ngalindungi leungeun tina kontak langsung jeung rinyuh. Nu katilu gunakeun produk pembasmi rinyuh nu aya di pasaran jang ngaberesihkeun. Nu kaopat saenggesu ngaberesihkeun, bersihkeun oge area nu kadampak ku nyapuan make kaen nu beresih kanggo ngaluengitkeun rinyuh nu geus maot. Nu terakhir pariksa area nu aya disabudureun, siga jendela jeung panto, lantaran ieu tempat nu mindeng dijadikeun sarang ku rinyuh.


Ngadeukeutan panto wc kuring ningali lampu di unggal bilik pareum. Dina haté kuring nganuhunkeun, sabab pasti aya seueur tempat anu matak pikasieuneun di dinya, sareng lampu pareum bakal ngirangan rasa paningalan. Beuki deukeut kuring sadar, panto wc teu bisa ditutup! Jadi jalma nu asup sorangan, geus kalis ku éra ku panto satengah muka. Ku kituna loba nu balik, ngajak baraya / kenalan pikeun asup ka kamar babarengan, ambéh aya nu nutup panto. Teu aya cara kuring nyerah. Abdi kabelet! Janten kuring nyarios ka awéwé anu aya di tukangeun antrian kuring, "Cik, anjeun Engke badé lebet, punten tahan panto. Pas anjeun lebet, kuring giliran nahan panto." Kabeneran deui, si eneng daék. Tungtungna giliran kuring. Sareng kuring nganuhunkeun pisan sabab lampuna pareum, sabab wcna aya genangan setinggi mumuncang, sareng kabeneran kuring nganggo high hell, janten suku kuring henteu keuna kana genangan. Teu kedah ka wc jongkok, engke tiasa dijapotkeun, janten abdi angkat rok didinya, teras teu kedah dijelaskeun ... aduh mugi anu maca ieu henteu tuang. atawa nginum bari.


Abdi diajarkeun supados janten jalmi anu teu gampang panik lamun nyanghareupan kondisi anu bahaya. Kaasup basa abdi nuju ulin di hiji resto anu aya di sisi kolam. Abdi sareng rerencangan ulin ka dinya kanggo emam, tapi teu lila urang oge hereuy di sisi kolam, tadi na mah ngan rek poto hungkul  tapi jol aya nu teu kahaja labuh ka kolam manehna gogorowokan lantaran sieun pedah teu tiasa ngojay. Untungna langsung aya nu nulungan manehna naek ka luhur. Manehna sempet teu sadar lantaran loba teuing nginum cai kolam pedah manehna gogorowokan, tapi tungtungna manehna langsung dibawa ku ambulans ka rumah sakit.


Jaman SMP keur rame-ramena game online. Sabab urang teu boga komputer jadi urang sok ngahaja ka warnet jang maen game online. Kitu oge sarua jeung babaturan nu saumuran urang, loba pisan di warnet teh. Urang mun indit ka warnet teh sok tara bebeja ka indung, indit isuk balik lohor. Kitu unggal libur komo pas bulan puasa mah ampir unggal poe. Hiji waktu pas perjalanan urang ka warnet aya SMS ti indung urang, eusina teh bahwa anjeunna ngadoakeun urang sing jadi jelema sholeh, jeung lamun kaluar teh bebeja ka kolot. Tidinya urang ngarasa indung urang kuciwa ka urang. Urang langung balik deui ka imah teu dituluykeun ka warnet jeung menta hampura ka indung.


Ieu sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era anu disebut bau awak. Ieu cara paling efektif pikeun nungkulan bau awak. Pastikeun mandi unggal dinten sareng nganggo sabun anu cocog sareng jinis kulit anjeun. Tong hilap rutin ganti baju sareng baju jero. Sababaraha jinis kadaharan tiasa mangaruhan bau awak. Coba ulah katuangan luhur bawang, alkohol jeung kopi. Nginum cai anu seueur tiasa ngabantosan ngajaga uap sareng ngabantosan ngalawan bau awak. Stress tiasa nyababkeun bau awak langkung parah. Coba nungkulan setres ku latihan, semedi, atawa kagiatan senang. Sakapeung, era jeung sieun ditolak ku batur bisa ngaruhan kumaha urang ngarasa ngeunaan bau awak. Narima jeung yakin ka diri sorangan jeung yakin yen bau awak teh hal normal anu bisa lumangsung ka saha wae.


Basa lini di Cianjur sabenerna abdi oge ngarasakeun lini di Bandung. Pas abdi balik ti kampus, di hareupeun imah abdi ngarasa oyag. Ari sugan teh eta mah ngan lieur dina sirah hungkul, tapi gening pas ningal galon oge caina rada oyag. Teu lila di hape loba nu ngomongkeun lini, pusatna ti Cianjur. Abdi langsung sieun lantaran Cianjur teh lumayan dekeut ti Bandung. Abdi langsung waspada lantaran di Bandung geus diprediksi bakal aya lini. Abdi oge ngadu'a ka Alloh supados tiasa taubat sateuacan bumi ieu dihancurkeun. Abdi oge janten sok merhatikeun titik kumpul bencana di unggal tempat supados apal kedah ka mana lamun aya lini.


Basa mondok di imah rerencangan, abdi sareng rerencangan anu hiji deui ngarasa ararateul, sugan teh lantaran urang teu acan mandi, tapi pas atos mandi oge angger we arateul keneh, asalna mah urang mikirna kusabab beunang hileud bulu, tapi pas abdi ningal dina tembok loba bintik-bintik hideung bareuleud, abdi inget yen eta teh biasana tina tumila lantaran baheula di imah nini kuring aya tumila dina kasur. Pantesan we rerencangan kuring oge sukuna barudug, mereun eta teh pedah beunang tumila. Abdi langsung nitah manehna moe kasur supados teu aya tumilaan deui. Abdi oge nyarankeun manehna yen ulah nunda anduk baseuh dina kasur.


Basa harita keur ngarantau keneh, urang ngekost di hiji desa. Kabeneran harita urang teu balik, padahal mah biasana mun idul adha balik, tapi ku sabab loba pagawean jadi teu balik. Biasana mun idul adha sok aya nu ngabagikeun daging kurban, boh eta daging sapi, munding, atawa domba. Tapi saprak ngekost di desa ieu mah urang teu pernah meunang daging kurban, padahal urang cicing didinya teh geus aya kana 3 taunan. Pajarkeun teh da urang mah lain penduduk asli eta, jadina teu dibagi. Naha aya syaratna kitu mun perantau ulah dibagi daging kurban? Padahal pas taun eta mah urang ngahaja mantuan meuncit, hayang nyaho cing dibagi henteu. Tapi tetep weh urang ngabantuan oge teu dibagi. Urang ngarasa diperlakukeun teu adil.


Contona, tukang maling maot ku korban alatan refleks atawa pertahanan paksaan, mangka korban (pelaku pembunuhan) teu bisa dihukum pidana (penjara) sabab nurutkeun Pasal 49 ayat (1) KUHP disebutkeun. anu:

"Henteu dikriminalisasi, sing saha waé anu ngalaksanakeun tindakan pertahanan paksa pikeun dirina atanapi pikeun batur, kahormatan moral atanapi harta milik atanapi jalma sanés, sabab aya serangan atanapi ancaman serangan anu caket pisan dina waktos éta anu ngalanggar hukum."

Aya oge, Pasal 49 ayat (2) KUHP ogé nyatakeun:

Pertahanan kapaksa anu ngaleuwihan wates, anu langsung disababkeun ku shock méntal parna alatan serangan atawa ancaman serangan, moal dihukum.

Numutkeun pasal ieu, jalma anu pertahanan darurat teu bisa dihukum. Pasal ieu ngatur alesan-alesan dileungitkeun hukuman, nyaéta alesan-alesan nu bener sabab tindakan pembelaan anu dipaksakeun sanés tindakan anu ngalawan hukum.


Harita teh poe mimiti urang asup sakola SMA, urang can wanoh ka babaturan nu aya di kelas. Poe mimiti teh urang telat asup, jadina neangan heula kelas. Pedah gura-giru jadi urang teu ninggali heula tanda kelas nu aya di luhur panto. Urang langsung asup, bari ngucap "Assalamualaikum". Tuluy diuk di bangku anu kosong. Pas geus diuk, batur teh ninggalikeun urang bari seuseurian. Urang karek ngeuh pas ditanya, "Kelas sabaraha, kang?" "Abdi kelas 10, ieu kelas 10 pan?". Tuluy dijawab deui bari seuri, "Sanes ieu mah kelas 12, sigana lepat lebet kelas". "Eh ya Allah, punten-punten abdi teu apal da nembean dinten ieu sakola, teu apal kelas". Pungkas urang, sabari lumpat gura-giru ka luar ku sabab era.


Mawar teh ayeuna tos arek asup kuliah. Manehna tos katarima di salah sahiji univsitas unggulan di Pulau Jawa. Universitasna ieu teubih ti imahna bahkan tos beda provinsi. Daek teu daek Mawar kudu ngekos di daerah deket univeritasna. Kolotna mah teu ngarasa nanaon upami Mawar arek ngekos teh kusabab da Mawar teh sanes budak leutik deui tos 19 taun. Nanging kalahkah Mawar nu hariwang ngekos nyalira kusabab manehna ti leuleutik sareng kolotna wae. Ditambih oge Mawar teh jalmana borangan upami keur sorangan. Mawar sieun upami hirup sorangan tebih ti kolot teu tiasa masak, nyeseh, jeung nu sejenna. Mawar sieun tur hariwang hirup sorangan.


Basa eta pas miluan giveaway ti Shopee, kondisi hate abdi teh sabener na mah keur teu sa. Tapi abdi tetep ngiringan giveaway kurang leuwih tilu hari teterusan ngomentaran postingan giveaway eta. bari sedih lantaran hiji perkara. Tapiteu disangka-sangka pas tos dinten na bewara saha anu meunang, saatos magrib abdi meunang notifikasi akun abdi disebut ku Shopee. Singhoreng eta teh bewara anu meunang giveaway shopee. Sateuacanna abdi tos nyangka abdi bakal meunang giveaway, tapi ngan mikir dina jero hate hungkul. Alhamduliah bewara eta tiasa ngajieun abdi janten bungah deui. Pokona mah sadayana oge pasti gaduh kesempetan anu sarua. Sadayana oge tiasa janten anu meunang giveaway.


Nyiapkeun lomba 17 Agustus tangtu jadi hiji hal nu wajib diperlukeun ngameh acara bisa jalan lancar. Sababaraha nu kudu dilakukeun dina persiapan nyaeta, Nu kahiji ngabentuk panitia. Panitia ieu dijieun jang nguruskeun rupa-rupa hal ngeunaan lomba, mimitina ti perencanaan, nentukeun materi lomba, waktu jeung tempat acara lomba, ngagalang dana, ngalaksanakeun lomba, nyerahkeun hadiah jeung evaluasi lomba. Struktur panitiana bisa ti ketua, girang serat, bendahara, jeung divisi nu sejenna. Nu kadua kudu meunangkeun izin jang acara lomba, leuwih alus boga izin resmi ti sabudureun. Bisa dimimitian ti RT/RW, lurah, atawa polisi anu aya di wewengkon eta. Nu katilu oge penting nyaeta ngagalang dana, sababaraha dana bisa dilakukeun ngaliwatan iuran warga, pendaftaran peserta, donatur, jeung sajabana.


Basa keur dahar di resto nu keur viral, harita teh loba jelema nu datang. Urang ngajak babaturan limaan ngarah rame-rame sabab hayang kadinya oge panasaran ku rasana. Keur ngeunah ngobrol jeung heureuy bari sura-seuri, sabab urang mah maceuh seurina nepikeun ka teu kahaja calana soek. Mimitina mah teu ngeuh calana teh soek, apal-apal teh pas dibejaan ku babaturan nu diukna dihareupeun urang. Manehna sura-seuri sorangan, teu kuat meureunan ninggali calana urang soek. Pas dibejaan urang langsung nutupan calana nu soek ku leungeun, bari era da diseungseurikeun, nepikeun ka meja nu sabeulah oge nyeungseurikeun. Untungna teh geus beres daharna jadi urang buru-buru asup ka mobil.


Saatos lila lalajo stand up comedy, Dani ngawainekeun open mic pertama kalina. Saleresna Dani tos nyiapkeun materi stand up-na ti jauh-jauh poe. Aya hiji perasaan nu Dani rasakeun saacan naek ka panggung, manehna sieun ngeboom atanapi materina teu lucu. Giliran manehna open mic, Dani naek ka luhur panggung. Kabeh jalmi ngadagoan Dani ngomong, manehna janten makin sieun kusabab suasanana ujug-ujug tiiseun. Dani teras maksakeun ngomong nyampeikeun kabeh materina. Saluyu sareng ekspektasina, materi nu Dani sayogikeun teu lucu. Dani kuciwa pisan ka manehna sorangan nanging aya hiji babaturanna nu ngabejaan upami materi Dani teh saleresna lucu ngan pembawaanna kirang sae. Kusabab Dani demam panggung panonton teu tiasa ngarasakeun lucuna materi nu Dani sayogikeun.


Urang salaku pangunjung pelanggan lamun ngamimitian datang ka hiji tempat teh pasti can apal nanaon kusabab karek mimiti, urang pasti butuh pisan ka patugas pikeun mere nyaho kaayaan atawa paraturan paraturan anu aya di tempat era, patugas oge kudu sabar ngajentrekeun partanyaan urang saba eta salah sahiji tugas na lamun keur di gawe. Pangunjung atawa pelanggan pasti sebel jeung moal hayang datang deui ka  tempat eta lamun patugas na teu bageur teu someah, inti na patugas teh pangwujudan tempat na, kudu sabar jeung kuat menatla amun jadi patugas kusabab manggihan loba jelema anu beda beda watak na unggal poe, aya anu babari ambek teu sabaran padahal patugas geus ngusahakeun mantuan jeung aya oge anu sabar.


Teuing ku heran ku nu jadi salaki teh. Batur mah boro-boro daek ngombehan budakna lamun budakna miceun teh. Sakalieun budakna ngompol oge embung mangnyalinankeun. Ari salaki kuring mah, lamun mawa ulin budak, seug budak teh miceun atawa ngompol, mulang teh calana na geus beresih diseuseuh ku anjeuna. Sakali mangsa mah, basa budak kuring nu cikal karek umur sataun, sarena teh motah. Seug harita mah nu ngarana pempers teh masih barang langka, jadi ari di imah mah budak teh tara make pempers. Kabeneran harita oge budak teh teu dipakean pempers. Kuring tibra sare gigireunana bari teu ngeuh budak teh miceun dina calana. Kulantaran sarena motah, atuh eta kotoran teh ludat ladet kamana-mana ngotoran sepre. Kuring kacida jijina ningal kitu teh, ampir-ampiran utah. Tapi eta nu jadi salaki mah kalem we nyomotan kotoran budak kuring, bari dikesud ku lap baseuh tepi ka sepre teh bersih deui, tinggal nyeuseh ku sabun pikeun ngaberesihkeun najisna. Tah lamun nyeuseh mah bagian kuring. Tadina mah kuring bingung kudu kumaha meresihanna. Alhamdulillah, dipasihan pasangan teh nu bageur.


Cara prank dina whatsapp, ngenaan 'baca salajengna'.Lebetkeun situs penghasil teks "Read more" WhatsApp di https://www.dardura.com/p/buat-teks-read-selengkapnya-whatsapp.html.
Teras ketik teks pambuka sareng téks kadua anu anjeun hoyong nyumput dina Read More Whatsapp.
Teras klik menu "Jieun". Lajeng Dardura bakal ngarobah dua téks kana hiji bagian tina obrolan, kalawan "Read More" atawa "Read More" tampilan dina tungtung téks munggaran.
Dina WhatsApp panarima, sakabéh téks moal némbongan langsung, tapi kudu klik "Read More" atawa "Read More" pikeun bisa maca eta sagemblengna.
Anjeun tiasa nempatkeun inpo serius dina téks kahiji, teras bubu babaturan anjeun dina salajengna.
Bayangkeun upami sobat anjeun serius nyandak inpormasi dina téks kahiji, teras anjeunna ngaklik pilihan "Read More" atanapi "Read More".


Waktu kuring kelas 5 SD, kuring meunang juara 1 pasanggiri silat Tapak Suci pikeun kelas C putra  (kelas A, B, C, jeung sajabana dumasar kana beurat awak). Eta piala teh kudu dipasrahkeun ka sakola pikeun dipajang, jadi kuring ngan dibere piala replika jeung sertifikat pikeun dibawa ka imah.  tapi aya hiji kacilakaan nyaeta  Cangkir piala juara anu munggaran kuring murag sareng ujung-ujung na teh mani ti beubuet peupeus hehe. Untungna, anu rusak ngan ukur cangkir piala tiruan, sanés anu asli. Waktu éta kuring bagja pisan, sabab latihan minggu-minggu kuring hasil menangkeun juara silat, nu nyebabkeun orang tua teh mani bangga pisan.


Kata SARA nangtung pikeun kapanjangan ti kata  Etnis, Agama, Ras sareng Antarkelompok, anu tumuwuh sareng mekar di masarakat.Dina sajarahna, loba runtuyan karusuhan sareng konflik anu sok dumasar kana sentimen sareng konsep SARA. Eta diwangun ku anu gaduh kakawasaan. Maranehna condong teu eleh tina sudut pandang sejen dina paham kana panyabab karusuhan, iwal ti SARA nu sok dijadikeun tersangka utama jeung panyabab utama karusuhan sosial. Isu SARA di anggap ngabayakeun ku sabab indonesia teh nagara majemuk, loba dina warga na anu masih ngumpul dina hiji wewengkonanu sakabeh na sarua nya agama, ras jeung sajabana maranehna teh  ngarasa manehna teh pangbenerna, eta teh dumasar kana SARA jadi osok ngarendahkeun anu lain. Korban anu geus pernah di jadikeun SARA di lingkungan na paham pisan bahwa sabnerna ah urang teh hayang ngambek jeung emosi tapi lamun cicing di daerah eta nya sarua jeung bohong omongan urang anu minoritas moal digugu.


Hiji harta karun kapanggih di Aceh saatos tsunami. Harta karun ieu kapanggih ku hiji awewe anu ngaranna Fatimah. Waktos eta, manehna keur nyisir rawa sabari neangan tiram di Desa Gamping Pande, Aceh. Harta ieu kapanggih dina kotak ditutupan ku karang jeung tiram. Kotak ieu ujug-ujug kabuka nalika Fatimah nakol bagian luhurna basa nuju bade nyandak tiram. Fatimah reuwas lantaran kotak nu eusina koin emas aksara Arab eta langsung bahe eusina. koin ieu diperkirakeun tos aya ti tauhn 1200 nepi ka 1600 Masehi. Harta karun ieu kapanggih di deukeut kuburan kuno pangawasa abad ka-13 anu ayana kapanggih sanggeus tsunami Aceh dahsyat taun 2004.


Pas ninggali jurig, urang kudu berusaha jang hare-hare jeung berusaha maca ayat suci Al-Quran. Dina Islam, maca ayat kursi mangrupakeun salah sahiji cara ngameh teu diganggu ku jurig atawa setan. Ku maca ayat kursi, urang bakal ditangtayungan ku Allah SWT, jadina bakal aya rasa nyaman dina ngalakukeun aktivitas bakal terus aya. Komo dina ajaran Islam mah, saacan urang sare peuting teh, alusna mah maca ayat kursi heula. Ku ngalakukeun hal ieu, urang bakal ditangtayungan ku Allah ngameh jurig teu ngaganggu sare urang. Rasa reuwas ninggali jurig geus pasti, komo mun mimiti ninggali mah, ieu wajar sabab urang tara biasa ninggali jurig.


Saksi mangrupikeun salah sahiji pihak anu tiasa ngabéréskeun hiji pasualan. Pernyataan tiasa janten nilai evidentiary. Kusabab éta, pihak-pihak bakal nyobian milarian jawaban sareng milarian saksi anu ditepikeun. Patarosan', ditambah ku sora luhur jaksa atawa pengacara, sakapeung nambahan rasa gugup pikeun saksi. Henteu sakabéh saksi boga kesiapan fisik jeung méntal sarua nalika maranéhna kudu muncul di rohang pangadilan. Malah datang pikeun minuhan saman ku pulisi salaku saksi bisa nyieun batur gugup. Utamana lamun di rohang pangadilan tempat prosés tanya jawab. Dina KUHP aya katangtuan yén saha waé anu ningali, ngadéngé, ngalaman sorangan, atawa boga pangaweruh anu langsung patali jeung lumangsungna kajahatan bisa dijadikeun saksi dina perkara pidana. Upami anjeun parantos disauran janten saksi, janten kawajiban hukum pikeun warga pikeun ngalaksanakeunana.


Ayena mah loba budak ngora anu geus di vonis boga panyakit misalna diabetes. Diabetes teh panyakit anu hese atawa teu bisa cageur na, panyakit ieu rata rata di vonus bakal aya saumur hirup matak kudu punter pinter ngajaga dahareun anu asup kana awak kudu bisa pola hidup sehat, sabab lamun geus parah bakal hararese siga misalkeun diabetes lamun boga luka pasti hese garingna parahna bisa nepi ka busuk. Panyakit ieu teh aya kusabab loba teuing gula, sabenerna asalna bisa dua bisa tina katurunan jeung pola hidup. Tapi ayeuna lolobana beunang panyakit ieu tina pola hirupna, barudak ngora oge jadi loba anu di vonis panyakit ieu. Mimitina mah pas di vonis asa rareuwas teu percaya, tapi nya kitu ayana. Matakna urang kudu bisa ngajaga kasehatan.


Aya sababaraha hal anu nyebabkeun urang janten demam panggung atau anu dina istilah medisna nyeta kecemasan sosial, diantarana nyaeta rasa teu percaya ka diri sorangan, kirang istirahat, faktor katurunan ti kolot, tara dahar, mineng teuing nuang kafein, mineng teuing ningal media sosial, mineng teuing maca warta anu kirang sae, ngarasa salah atawa era kana hiji perkara, jeung kajadian anu pernah di alaman baheula atawa trauma. Komo di jaman pandemi, seeur pisan jalmi anu ningal warta jeung media sosial anu nyebarkeun informasi anu salah, anu matak nyieun urang kalahkah sieun kanu hal anu can tangtu kajadian. Beuki mineng urang ningal media sosial beuki sieun oge urang petepang jeung jalmi anu sanes.


Di lembur abdi mah ngalongok orok nu nembe lahiran teh salah sahiji kabiasaan nu masih aya dugi ka ayeuna. Terus mun ngalongok orok teh diwajibkeun babawaan, boh jang indungna atawa orokna. Rek dulur atau tatangga sakalipun sarua wae, mun lairan mah kudu dilongokan. Hal ieu sabagai rasa syukur jeung nyambut ka warga nu anyar lahir, supaya kahareupna bisa jadi jalma nu mangpaat. Ieu kabiasaan oge jadi salah sahiji ajang ngeuratkeun silaturahmi anta tatangga. Dugi ka dieu mah kabiasaan ieu teh memang leuwih hade diayakeuna, sabab salian jadi sarana silaturahmi, oge bisa jadi sarana silih tulung oge. Janten sae pisan jang dilestarikeun.


Abdi paling teu resep ka jalmi nu sok miheulaan batur. Abdi ningal hiji kajadian, aya hiji awewe anu dipiheulaan ku hiji lalaki basa manehna nuju antre kanggo nyandak ubar di apotek. Gara-gara lalaki eta, jalmi anu sanesna nurutan manehna miheulaan awewe eta. Awewe eta oge kalahkah cicing hungkul, siganamah manehna sieun ka lalaki anu sanes. Abdi langsung nuntun manehna kanggo balik deui ka barisan manehna dihareup sabari nyeseulan lalaki anu miheulaan tadi. Abdi nyarios ka manehna sabari nyentak, teu ngarti ka maranehna padahal sasatoan oge tiasa jalan dina barisan tapi manehna kalahkah miheulaan batur, teu ngahargaan batur anu tos ngantosan dina barisan.


Tah bari nongton syuting kuring mikir kumaha carana bisa poto jeung si A, lengkah kahiji deukeut ka tempat shooting nu rada ketang ku chatting jeung tambahan, berbekal SKSD kuring bisa ngobrol, ieu bener. pangalaman kuring ningali proses syuting sacara langsung anu ternyata bener-bener rumit, kuring dugi ka jam 1 siang sareng dugi ka jam 5, ngan ukur 3 adegan, kuring salut ka urang dunya perfilman, sabar sareng sadayana lengket sareng tim émosional. OKÉ, hayu urang neruskeun carita, sanggeus SKSD jeung tambahan, kuring masih teu boga kasempetan pikeun poto jeung manehna, sabab keur syuting, jadi teu bisa ribut deui. Aya momen anu lucu, kuring ngadeukeutkeun/meunang poto, salah sahijina deukeut jeung anak sutradara, lucu pisan anak sutradara oge dibawa kabawa aya adegan jeung barudak oge. nu akhirna abdi tiasa foto jeung artis a, sampe nu sejen heraneun naha kuring bisa sampe foto bareng.


Tos tliu dinten ieu abdi teu ngangge kaca panon lantaran abdi poho nyimpen. Abdi tos usaha milarian di kabeh tempat di jero kamar tapi hasilna teu aya. Padahal kasur, lomari, meja, sadayana tos dibongkar tapi teu aya oge kaca panon na. Abdi tos gaduh rencana upami kaca panon kuring can kapanggih keneh kuring kapaksa bakal meser nu anyar, anu pangaosna teu mirah, wayahna lantaran butuh kaca panon pisan kanggo maca jeung diajar. Pas abdi bade angkat ka toko kaca panon abdi langsung nyandak tas kanggo mawa barang-barang. Pas nuju ngalebetkeun hape, abdi reuwas lantaran di jero tas aya kaca panon anu dipilarian ti kamari. Abdi atoh lantaran teu jadi indit ka toko kaca panon.


Cara nyieun kue ulang taun tina indomie goreng. Mimiti, godog lima belas bungkus indomie goreng. Tuluy mun geus asak, eurihkeun kana baskom gede jang dibumbuan. Mun bumbuna geus kacampur rata, eurihkeun kana loyang bentuk persegi atawa buleud. Ratakeun indomie ka unggal juru loyang, ulah nepi ka aya nu kosong. Tuluy tungguan indomie nepi ka tiis supaya ngabentuk loyang. Geus tiis, tamplokeun kana baki nu kira-kira mahi. Tuluy tinggal bere tulisan selamat ulang taun dina bakina. Bere oge hiasan jiga tomat atawa cabe nu dibentuk kembang, tendeun na luhureun mie. Geus kitu bisa oge dibere lilin leutik supaya bisa dihurungkeun jeung ditiup. Kue ulang taun indomie goreng siap dikadokeun.


Naon anu geus kaliwat geus kaliwat, jalma anu "hirup di jaman baheula" bakal ditangtayungan ku depresi sarta kaduhung. Jalma anu "hirup dina mangsa nu bakal datang" bakal salawasna hariwang. Hirup di jaman ayeuna, konsentrasi perhatian anjeun ka ayeuna. Upami abdi tiasa nyarankeun, cobian latihan meditasi. Semedi dipikanyaho ku kualitasna, tiasa ngabantosan anjeun ngatasi masalah trauma. Manggihan tempat sepi, méakkeun sababaraha waktos nyalira. Diuk lempeng tapi santai. Tarik napas jero, teras gempur nepi ka rengse. Malikan deui 3 kali. Tutup panon anjeun, teras ngambekan sacara normal tapi sadar, museurkeun perhatian anjeun kana napas anu asup sareng kaluar. Tarik napas panjang, sadar tina narik napas panjang, ngahembuskeun napas panjang, sadar yén anjeun ngambekan panjang, ngan ngalaman ambekan sareng ambekan, ulah didamel. Lamun narik napas pondok, sadar yen eta pondok, mun anjeun  kaluar napas panjang/pondok, anjeun ogé bakal sadar eta. Nalika pikiran anjeun parantos ka tempat sanés, mawa perhatian anjeun deui kana napas anjeun. Mimitian 5 menit, upami anjeun tiasa manjangkeun waktos 10 menit sareng saterasna.


Manggih harta karun nu jumlahna gede pisan mun di duitkeun mah. Da harta karunna teh dibungkus ku kotak awi, ukuran kotakna aya meureunan sagede laptop pas nu 14 inch. Di jerona rupa-rupa aya emas, duit heubeul, jeung barang-barang antik mun diduitkeun mah meureun bisa ratusan juta. Pas mimiti manggih harta karun eta, urang bari molotot ka si Anggi nandakeun teu percaya bisa manggihan harta karun, komo deui di tempat ulin. Awalna mah ngan ukur dibuka kotakna teh, tapi pas dibawa ka imah kakara dikaluarkeun jeung eusi-eusina. Urang geus jangjian jeung Anggi jang muka harta karun teh saberes ngaji, jeung ngabejaan Anggi ulah waka ngabejaan kolot sewang-sewangan.


Basa keur perjalanan jauh kana mobil, biasana mun hayang ngompol teh sok mampir heula ka SPBU anu kaliwatan. Harita mah bener-bener geus teu katahan hayang ngompol, asa geus diujung tanduk mah, tuluy lumpat ti mobil ks toilet SPBU. Ku bakat gura-giruna, nepikeun ka teu ditinggali tanda teh, naha eta toilet lalaki atawa jang awewe. Pas urang asup neangan tempat ngompol anu biasana aya mun di toilet lalaki mah, ieu mah euweuh. Tapi urang can ngeuh, ah da meureunan emang teu dipasang we, pikiran dina hate teh. Ari pas kaluar di toilet anu dipantoan, reuwas aya awewe nu nungguan giliran. Urang papada reuwas, oge era pisan lantaran salah asup toilet. Langsung pupuntenan da teu apal ku bakat teu ninggali heula tanda toilet.


Di dieu aya sababaraha cara nu bisa mantuan nungkulan isin keur bray ngorong irung anjeun. Emut yen nyokot irung anjeun normal sareng mangaruhan seueur jalma. Teu nyebutkeun nanaon ngeunaan karakter atawa harga hiji jalma. Tong ngantepkeun ideu batur ngeunaan milih irung mangaruhan kapercayaan anjeun. Fokus kana naon anu anjeun laksanakeun sareng pikirkeun, sanes naon anu dilakukeun sareng dipikiran ku batur. Ngobrol jeung jalma nu dipercaya, kayaning babaturan atawa kulawarga, bisa nulungan ngagentos rasa isin. Aranjeunna tiasa masihan dukungan sareng ngabantosan anjeun ningali kaayaan tina sudut pandang anu beda. Coba difokuskeun hal-hal anu positip dina kahirupan anjeun sareng ulah ngantep parasaan era ngahartikeun kumaha anjeun ningali diri anjeun.


Karek mimiti abdi mimiti cicing di kosan sorangan. Abdi ngahaja milih cicing di kosan supados leuwih dekeut ti tempat gawe lantaran imah abdi jauh pisan ka tempat gawe, kalahkah cape di jalan. Abdi ngahaja milih kosan nu ayeuna ditempatan lantaran hargana leuwih mirah tibatan di tempat anu sanesna. Tilu poe abdi cicing di dieu teu aya nanaon, tapi dinten ieu ti isuk-isuk keneh di hareup kosan kuring aya aa-aa nu cicing di kosan. Abdi ngarasa teu nyaman pisan. Sugan teh manehna bakal indit, tapi manehna kalahkah nuturkeun kuring. Ti tingkah polahna mah katingalina eta teh jelema mabok, abdi langsung nyimpang ka warung nepika aya batur.


Salaku jalma anu sering nyéépkeun waktos di luar bumi, ngagunakeun jamban umum henteu tiasa dihindari. Nanging, henteu sadayana jamban umum ngagaduhan standar kabersihan anu saé. Aya toilét kotor anu teu tiasa dianggo tapi kedah dianggo.
1. Mun mungkin, make korsi toilet Anjeun
Kusabab korsi WC umum dipaké ku loba jalma, make penjaga toilet dina korsi toilet. Anjeun tiasa nganggo pelindung korsi tisu atanapi toilét anu parantos sayogi. Pelindung korsi toilét ieu ngan ukur dianggo dina korsi toilét. Pikeun toilét jongkok, anjeun henteu kedah nganggo éta.
2. Siram taliti
Pikeun alesan atra, aya loba kuman dina tombol siram dina korsi toilet. Bungkus ramo anjeun dina tisu toilet sateuacan mencét tombol siram. Buang tisu kana tong sampah anu disayogikeun.
3. Ngumbah leungeun maké cai haneut
Cuci leungeun nganggo cai haneut sabab cai haneut bakal tiasa ngalawan kuman. Anggo sabun upami aya. Ngumbah leungeun anjeun sahenteuna 20 detik.