Ambek-ambekan mangrupa wujud karep pikeun manusa. Asih teu salawasna kudu ku ngucapkeun kecap manis, gently stroking sarta nangkeup haneut. Kaasih henteu salawasna kedah diwujudkeun dina bentuk "lembut".Ambek-ambekan mangrupa salah sahiji tina rupa-rupa bentuk kaasih. Naha ambek? Tangtu moal aya haseup tanpa seuneu, moal aya amarah tanpa sabab. Ungkapan ambek biasana timbul kusabab "metode anu saé" henteu jalan, janten anjeun kedah langkung teguh. Misalna lamun kolot ngageroan budakna. Tangtu kolotna nyaah ka budakna sabab nyaah ka budakna. Aranjeunna henteu hoyong budakna murag tina rél anu diajarkeun ku kolotna. Utamana lamun kalakuan budakna ngajleng.Bayangkeun, upama kolot budak ngidinan budakna bandel, upamana bolos sakola, kurang ajar ka babaturan di sakola, atawa leuwih goreng deui ngahina guru. Kolot kadang ngarelakeun dirrin a di benci teu di pikaresep ku budak na tuluy ngajieun budak na sieun sangkan budak na  bisa jadi jalema anu hade.


Saberes kuliah ti taun 2019 nepikeun ka ayeuna 2022 urang ngarasa gagal, sabab geus lulus kuliah teh can jadi nanaon, dibanding jeung babaturan nu sejenna aya nu geus punjul dina karierna, akademikna, atawa geus karawin. Sedengkeun urang dina segi karier, akademik, jeung kawin ge acan. Ngarasa kahirupan urang stuck jeung teu berkembang. Nepikeun ka tiap peuting sok overthinking mikiran kahareupna kudu kumaha. Urang ngarasa miceun waktu nu berharga, keur mah masih ngora masih keneh produktif masih gede tanaga tapi ku urang teu dimaksimalkeun. Pernah oge hiji peuting urang ceurik sabab ngarasa gagal dina kahirupan, ninggali batur geus jadi jelema, sedengkeun urang ninggali diri sorangan asa pikarunyaeun.


Abdi ayeuna jadi guru privat, abdi gaduh hiji murid, namina Dila. Ampir dua taun Dila teu sakola di sakola, tapi les privat di imahna atawa home schooling. Ceuk indungna, baheula teh Dila budakna bageur jeung resep nyaritakeun loba hal. Dila ogé budak anu ramah tur bageur ka saréréa. Tapi waktu harita Dila ngalaman dibully ku babaturanana di sakola. Ampir unggal poe Dila sok dibully ku babaturanana, Dila pernah jadi budak tugas babaturanana, malah Dila pernah dikonci di gudang sakola sapeupeuting. Ahirna kolotna Dila mutuskeun Dila sina sakola di imah wae. Éta oge nu ngajadikeun Dila ayeuna jadi budak moyok, hese seuri, sarta geus jarang ngobrol deui siga baheula.


di nagara loba jalma nurut kana hukum sabab sieun hukuman. Tapi, anu pangsaéna nyaéta jalma anu taat kana hukum sanés kusabab sieun tapi kusabab cinta ka ibu pertiwi, cinta ka Gusti, sareng cinta ka batur. Ayeuna, bayangkeun upami teu aya tindakan atanapi hukuman pikeun jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan, kumaha dunya ieu? Kacau! Sumuhun, leres, kacau. Sabalikna, jalma nu nyaah ka Allah jeung nyaah ka sasama, sanajan teu sampurna, teu resep ngalakukeun nu jahat.
Ilustrasi séjén, indung migawé kahadéan ka budakna. Anjeunna ngalakukeun ieu sanés kusabab sieun ka jalma anu lemah tapi kusabab kanyaah ka aranjeunna. Sabalikna, upama ieu budak ngarasa kanyaah indungna, tangtu bakal nyaah ka indungna, leuwih ti batan sieun, kahéman, atawa hormat.


Ulang tahun nyaeta salah sahiji momen anu paling di tunggu tunggu jeung paling membahagiakan dina hirup manusa. Ulah tahun teh di anggap sabage acara yen urang ngucapkeun syukur ka gusti Allah kusabab urang masih keneh di bere umur jadi bisa nipungan tanggal lahir unggal taun. Ku matak kitu momen ulang tahun teh momen spesial jadi biasa di rayakeun. Bentuk ngarayakeun na oge beda beda tiap jelema. Lamun urang leuwih resep ulang tahun teu di rayakeun tapi di jadikeun renungan yen umur urang geus ngurangan deui jadi kudu jadi jelema anu leuwih hade kahareupna. Tapi ku kitu na alhamdulilah unggal taun sok aya wae babaturan anu mere surprise, sababaraha taun katukang komo babaturan mere surprise peuting peuting eta mah bener bener urang reuwas teu sangka bakal di bere kejutan.


Phobia teh tangtos ngaganggu kagiatan urang sapopoe. Upami ningali perkawis nu nyieun phobia urang kumat ieu janten ngarepotkeun sareng ngaganggu pisan. Pikeun ngaringankeun efek phobia urang tiasa ngalakukeun teknik relaksasi supados rasa hariwang tur kasieun urang reureuh. Atanapi tiasa oge barobat ka dokter. Upami barobat ka dokter biasana nganggo ubar-ubaran atanapi metode psikoterapi. Metode psikoterapi tiasa mangrupa terapi eksposur pikeun ngubah persepsi atanapi sudut pandang urang ka hiji perkawis sareng cognitive behavioral therapy (CBT) nu ngagabungkeun terapi eksposur sareng terapi nu sejen. Salian metode psikoterapi eta, phobia oge tiasa diubaran liwat ubar-ubaran nu diharepkeun tiasa ngurangan efek atanapi gejala ti phobiana.


Cara katujuh pikeun nyegah kadaharan gancang busuk nyaéta nyimpen kadaharan kaléng kalayan bener. Urang kedah terang kumaha nyimpen kadaharan kaléng anu leres supados henteu gancang busuk. Sanajan dahareun kaléng boga umur simpen panjang, tapi lamun dina suhu diluhur 37,7 darajat Celsius bisa ngabalukarkeun kadaharan kaléng busuk. Nyimpen kadaharan kaléng dina tempat anu garing sareng rindang. Ulah nyimpen lila teuing di tempat nu kakeunaan sinar panonpoé langsung atawa boga suhu leuwih haneut ti 24 derajat celcius.  Sabab ku cara kitu, kadaharan bisa leungit gizi, rasa jeung warna aslina. Kadaharan kaléng ogé kedah asak kana suhu sareng waktos masak anu disarankeun. Ieu pikeun mastikeun yén baktéri pembusuk jeung baktéri patogén nu bisa tumuwuh di jero kaléng bener-bener leungit.


Jalur asup kuliah teh beda-beda, aya SNMPTKIN, UMPTKIN, SNMPTN, SBMPTN, jeung jalur mandiri. Tah sok aya we nu ngabanding-bandingkeun teh. Paribasa mun asupna lewat jalur SNMPTN mah cingcirining jalma beruntung, mun asupna lewat SBMPTN teh cingcirining jalma pinter da bisa lolos teh, mun jalur mandiri dicirikeun anak nu loba duit, mun SNMPTKIN jeung UMPTKIN dicirikeun jang jalma anu islami pisan. Tah eta teh henteu tepat pisan, sabab kabeh jalma nu daftar teh da sarua berjuang sarua berkorban, ngan meureunan bedana dina milik rezeki. Meureun lain rezekina di A, tapi ayana di B. Teu kudu disaruakeun jalmi mah, da angger pami lebet kuliah mah tujuanna sami, hoyong neang elmu. Kade ah baraya, persfektif kieu tah nu kedah dipasihan pamahaman teh.


Dinten ieu mangrupakeun jadwalna abdi kedah dicabut huntu anu pang tukangna. Awalna mah pas abdi nuju diberesihan karang huntu, dokterna masihan apal yen abdi kedah geura nyabut hiji huntu anu pang tukangna lantaran tos bade nabrak huntu anu sanesna. Abdi langsung jangjian sareng dokterna kanggo jadwal nyabut huntu. Pas abdi bade angkat ka klinik, abdi asalna moal janten ka klinik lantaran teu siap bisi nyeri jeung teu tiasa emam bebas. Abdi oge tataros ka sababaraha rerencangan anu tos pernah dicabut huntu, cenahmah sanajan tos dibius oge tetep karasa pas dicabut. Tapi anu abdi rasakeun mah malahan leuwih nyeri pas disuntik biusna.


Caritana neuteup ti kajauhan "ahh kenal si ieu" pas deukeut ka si PD manehna nepak taktak bari ngagorowok *wooyyy* pas eta jelema teh neuteup beungeutna reuwas... ternyata salah jelema!

Rejeki ieu carita babaturan kuring tapi kuring aya hahahahaha.

Abdi sareng rerencangan nuju ka mall, ti tebih rerencangan abdi nyarios anjeunna parantos terang jalma ieu, janten kuring nuturkeun babaturan kuring sareng sumping ka éta jalma. sanggeus diketok taktak na *woyyy* ternyata salah jelema.

sobat kuring cicingeun, éta jalma ogé cicingeun, kuring henteu ngan ukur seuri ka éta jalma sabab kuring nganggap anjeunna sobat sajati. Teu kungsi lila babaturan kuring ngomong "punten, salah jalma" tuluy kabur ninggalkeun kuring nu ngan cicing-cicing lantaran reuwaseun. jalma neuteup kuring cicingeun sarta kuring ogé neuteup ka anjeunna sangkan urang nempo manehna cicingeun. ahirna kuring ngomong "punten, hampura, sobat kuring gélo.


Kuring teh mangrupikeun jalma anu resep tuang, tina lada, asin, amis, haseum, sadayana anu kuring resep. Sareng kuring resep pisan kana tuangeun anu digoréng, sapertos gorengan, endog goreng, hayam goreng, sareng sajabana. Tapi aya hiji hal anu bisa nyieun kuring teu mood nalika dahar, nyaéta lamun dahareunna kotor. Harita kuring ngagaleuh gorengan, pas didahar mah rasana enak, teu aya anu aneh, tapi saprak geus beak dua gorengan, aya anu aneh dina gorengan nu keur di dahar teh. Kuring manggihan yén Bala Bala nu keur di dahar teh aya buukan, Panjang. Pas kuring nempo éta, kuring langsung hayang utah sabab jiji ningali buuk anu didahar, komo geus asup kana mulut kuring. Kuring geuwat kukumur mulut kuring pikeun ngabersihan mulut kuring, bari ngalungkeun jauh eta bala-bala nu aya buukan the sarta masihan sesa gorenganna ka adi kuring.


Salah sahiji hal nu dipikasieun ku loba jalma nyaeta getih. Biasana seueur jalma nu sieun mun nigali getih teh, malahan mah aya nu nepi ka phobia getih. Mun ningali getih teh sok ngageter, seueul, lieur, jeung sajabana. Mun ningali getih teh hawa langsung teu ngeunaheun, rarasaan asa teu paruguh, lieur nepi ka hayang pingsan. Padahal meureunan kan ieu ngan geutih hungkul, tapi emang teu bisa dianggap sapele ka jalma nu sieuneun mah, komo mun nepi ka trauma mah. Mun aya getih teh sok langsung hayang ngahindar wae. Phobia getih teh bisa disebabkeun sababaraha faktor, diantarana nyaeta kondisi mental, traumatis masa kecil, malahan aya oge nu disebabkeun ku katurunan.


Keur sakolaan SD urang mindeng dititipan indung duit leuwih jang ditabung, biasana Rp 500 jang jajan urang, sedengkeun jang nabung Rp 1.000. Tapi duitna teh sok ku urang kurangan jadi nu nepi ka guru jang ditabung teh ngan satengahna. Ku urang sok dibeulikeun kana mainan atawa sok dibeulikeun kana kaleci. Nepikeun pas pembagian tabungan, indung urang heran naha total tabunganna saeutik. Tidinya urang dicarekan jeung ngarasa urang anu salah, sabab teu amanah nabungkeun duit nu kolot. Urang teu ukur cicing, tapi urang aya niat ngagantian ku cara urang ngajualan buku gambar pas kelas 1 SD keneh. Hasil duitna ku urang bayarkeun ka indung.


Lamun saurang nuju hamil, biasana hirungna sok leuwih sensitip kana bau. Komo lamun ngambeu bau hanyir. Hal ieu anu nuju dirasakeun ku rerencangan kuring. Basa abdi datang ka imahna, abdi kabeneran nuju mawa pempek, da sugan teh manehna bakal resep. Tapi pas abdi nyuguhkeun jeung ngagorengkeun empek-empek, manehna langsung utah lantaran teu kiat kana bau hanyir pempek kulit anu bauna lumayan kuat. Padahal biasana sateuacan hamil mah manehna resep pisan kana pempek jeung ceuk kuring mah da bauna teu pati kaambeu. Teu lila manehna langsung ngahurungkeun panyaring udara supados bau hanyirna leungit. Padahal aslina manehna hayang pisan ngadahar pempek, tapi teu kiat pisan kana bauna.


Taun ieu janten taun paling beurat kanggo abdi jeung kulawargi lantaran abdi kedah di-PHK ti tempag abdi gawe ayeuna. Hiji poe basa nuju di kantor, abdi jol digeroan dipiwarang datang ka ruangan HR. Abdi deg-degan pisan lantaran lamun digeroan teh biasana aya dua kamungkinan. Aya kamungkinan abdi bakal naek jabatan atanapi di-PHK. Abdi ngarasa salila ieu pagawean abdi alus-alus wae, teu pernah nyieun masalah. Tapi pas HR ningal abdi teras nyungkeun hapunteun abdi tos apal yen manehna bakal masiham kabar anu kirang sae. Epekteh bener we abdi ayeuna di-PHK. Untungna abdi dipasihan waktos dua minggon kanggo milarian gawe anu anyar.


Pernah sakali kuring ngalam kajadian anu ngerakeun pisan. Harita teh keur aya kagiatan vaksin di kantor RW. Kuring indit jeung lanceuk kuring, harita teh kuring karek balik ngajar jadi make acuk batik keneh. Pas nami kuring digeroan, kuring maju ka hareup. Di samping kuring, kuring ningali aya lalaki anu acukna sarua persis siga kuring. Model batikna teh lain seragam ti sakola, kuring meser sorangan, tapi naha bet aya nu sarua persis acuk batikna siga kuring. Kuring era pisan kulantaran tanaga kasehatanna teh nanyakeun ka kuring eta salaki kuringa atawa heunteu, soalna meuni pasangan kitu acukna ceunah. Bari lain hiji jalma anu nanyakeun kitu teh loba, boa mereun si lalaki eta oge era ningali acukna sarua jeung kuring. Geus berse di vaksin, kuring gura-giru balik ninggalkeun lanceuk kuring, era bisi panggih jeung lalaki eta.


Aya hiji guru anu ngagoda kuring. Kuring ceurik pikeun manéhna. Sanaos anjeunna guru anu ketat. Jadi manehna sok ngagoda kuring, ngagero kuring ku nada manja kitu, ngageroan ucing jeung sajabana, jadi kuring dipikabenci ku babaturan kuring (sabenerna babaturan kuring bener-bener buruk, kuring henteu terang kasangsaraan babaturanana). Lajeng sakapeung maranéhna nyekel kuring, kawas noel dina cangkéng kuring, ciwit pipi kuring. Astaghfirullah, jujur kuring teu betah pisan !!. Lajeng anjeunna diuk gigireun kuring mawa loba buku pikeun koreksi. Anjeunna keur ngobrol jeung sobat kuring nu diuk tukangeun. Abdi? masih ceurik. Tapi ku kuring ditutupan ku rambut supados henteu katingali. Abdi éra nalika jalma terang yén kuring ceurik. Guru ngajak ngobrol, kuring teu maliré. Nu séjén ngan ukur leumpang bari ningali. Lantaran teu tahan lila diuk didinya, ahirna kuring ngaléos ka guru. Kuring ngageser sukuna!!. Aneh!! Naha guru bisa kitu ka barudak SD?! Abdi émut pisan namina guru éta Pak Nurhali.


Mun rek mere hadiah oge leuwih alus mah barang anu kapake jangka panjang, ulah hadiah anu babari ruksak atawa kamakan waktu. Pernah oge pas wisudaan loba pisan anu mere kembang, sabenerna alus jang simbolis, tapi mun ceuk urang mah lebar. Sabab salian teu bisa dipake nanaon oge kembang teh sok babari layu. Ieu kabuktian pas isukna beres wisuda loba kembang anu layu da bingung oge kudu dikumahakeun, maenya deuih mun kudu dipelak mah tapi sigana mun dipelak oge moal jadi sabab lain binihna. Jadi weh tungtungna mah mubazir kalakah dipiceun. Padahal lamun mere nu mangpaat mah bisa kapake lila ku urangna oge.


Perasaan shock dina indung bakal ngabalukarkeun denyut jantung gancang sarta ngaleupaskeun adrenaline. Jantung nu leuwih gancang tangtu bakal mangaruhan kakuatan getih nu asup ka janin. Tapi anjeun teu kedah sadar ieu salami teu aya keluhan sanés ngeunaan fétus.

Lamun masih ngarasa gerakan fétus aktif saperti biasa, bisa disebutkeun yen eta teu mangaruhan fétus sorangan. Nanging, upami anjeun masih ragu, kuring nyarankeun anjeun konsultasi ka bidan atanapi dokter kandungan pikeun pamariksaan salajengna. Ngan pikeun mastikeun kaayaan janin anjeun ayeuna, anjeun kedah ngalakukeun pamariksaan langsung. Sababaraha saran anu anjeun tiasa laksanakeun ayeuna nyaéta:

Istirahat anu cukup sahenteuna 8 jam sadinten
nahan napas
ngatur stress Anjeun
dahar kadaharan anu bergizi
Inuman seueur cai sahenteuna 2 dugi ka 3 liter
Hindarkeun ngagunakeun obat tanpa naséhat dokter


Satria resep pisan nu ngaranna travelling atanapi jalan-jalan. Tos rupa-rupi tempat didatangan ku Satria. Aya hiji tempat nu Satria keur datangan ayeuna teh. Ngaran tempatna Taman Nasional Gunung Kerinci nu aya di Pulau Sumatra. Tempat ieu teh kakoncara ku kaendahan alamna. Alamn asri keneh tur seueur leuweung-leuweung tempat sagala rupi sati hirup tebih ti aktivitas manusa. Keur ngadatangan ieu tempat Satria dongkap sareng rerencanganna naek motor. Di perjalanan manehna tos nempo rupa-rupi sato. Hiji mangsa aya hiji sato nu nyieun sieun Satria kusabab ieu sato teh ngudag tur katempona rek nerkam Satrai sareng babaturanna. Sato ieu teh teu sanes nyaeta Harimau sumatra. Tempat ieu teh emang kakoncara ku Harimau sumtrana. Karak sakali saumur hirupna Satria ngarasakeun sieun nu bener-bener sieun kusabab eta sato ngudag lumayan tebih Satria sareng babaturanna nu naek motor.


The India Times daptar sababaraha padamelan anu bakal datang anu tiasa dipendakan nalika otomatisasi sareng robot asup kana tenaga kerja.
Ningkatkeun kaahlian
Henteu ngan ukur ngarebut padamelan manusa, tapi révolusi robot ogé bakal nyiptakeun 97 juta padamelan énggal. Sanajan kitu, ieu revolves sabudeureun industri ékonomi pangropéa kayaning kecerdasan jieunan sarta widang kreasi eusi. Dina 2025, paménta pikeun peran ningkatkeun kaahlian manusa bakal ningkat. Dina waktos éta, mesin bakal difokuskeun ngolah inpormasi sareng data, sedengkeun tugas administrasi sareng padamelan manual rutin ditujukeun pikeun pagawé manusa. Ogé bakal aya lonjakan paménta pikeun kalungguhan anyar dina rékayasa, komputasi awan, sareng pamekaran produk. The India Times nyatakeun yén pikeun pagawé anu tetep dina padamelan salami lima taun, sakitar 50% kedah ngalatih deui kaahlian inti na.


Autophobia atanapi sieun nyalira mangrupikeun kasieun irasional pikeun nyéépkeun waktos nyalira.  Aya sababaraha alesan naha hiji jalma bisa miboga phobia ieu. Biasana murangkalih anu ngagaduhan fobia ieu kusabab diabaikan ku kolotna, anu mangaruhan aranjeunna nepi aranjeunna dewasa sareng ngembangkeun autophobia. Jalma kalawan phobia ieu biasana dibarengan ku gangguan kahariwang lianna. Pernah ngalam ataua sajarah disiksa fisik sarta seksual ogé bisa ngabalukarkeun trauma ekstrim nu bisa ngakibatkeun phobia. Ogé bisa lumangsung alatan pangalaman négatip atawa traumatis nu geus ngalaman nalika nyalira. Didikan kolotna anu overprotective ogé bisa ngabalukarkeun autophobia, sabab barudak biasana diawaskeun jeung dibarengan, éta bakal hésé pikeun maranéhanana kuat nalika aranjeunna nyalira. Anu terahir, éta ogé bisa jadi alatan sababaraha kali ngadengekeun pangalaman négatip ti anggota kulawarga atawa babaturan nu leuwih waktos nyiptakeun kasieun.


Pas meunang motor anyar kenging hasil nabung ti gaji nyalira, abdi kacida bungah pisan. Teu nyangka bakal tiasa kapeser motor. Motor nu dipikahoyong pisan deuih. Perasaan abdi bungah kacida, nepi ka tangan ngageter pas nyabak motor pertama kalina bakat ku geumpeur. Nu tadina bade ngucapkeun nuhun ka nu tos nganterkeun, jadi pabeulit ngomongna da bakat teuing atoh tea. Pas mukaan plastik jok motor na ge duh deg-degan pisan, bisi kagores, bisi gugus ku kuku. Harita mah teu bisa eureun nyengir da bungah pisan atuh. Awak ge meuni ngeper bakat ku geumpeur rada teu percaya keneh. Tapi alhamdulillah eta teh bukti hasil kerja keras urang salila ieu.


Tilu hal nu bisa dilakukeun supaya bisa ngurangan tumpukan sampah. Nu kahiji nyaeta ngadaur ulang sampah, terapkeun prinsip daur ulang dina kahirupan sapopoe. Kudu dibiasakeun ti ayeuna supaya kahareupna bisa ngurangan dampak negatif sampah. Nu kadua nyaeta milah deui sampah nu rek dipiceun. Jadi, biasakeun ngelompokkeun sampah samemeh dipiceun, supaya nu lila diurai bisa dimangpaatkeun jadi nu sejen. Nu katilu teh nyaeta buang sampahna ka tempatna, ulah sembarangan, komo ka solokan mah. Biasakeun miceun sampah ka tempat nu geus disadiakeun, ulah ka mana-mana. Ulah nepi ka kalah nyumbang kotoran sampah makin numpuk. Anggursih mah kudu diberesihan sing rutin supaya teu numpuk.


Lantaran ieu mangrupakeun kahiji kalina rerencangan abdi bakal ngalahirkeun, manehna ngarep yen tiasa ngalahirkeun ku cara normal. Tapi saatos asup ka rumah sakit jeung diparios ku dokter, kondisina manehna dinten teu pati sae kanggo ngalahirkeun normal, dokterna nyarankeun kanggo operasi sesar. Manehna reuwas pas dibejaan kedah operasi lantaran salila manehna diparios kondisina salalu sae jeung tiasa normal. Tapi pas di dinten ngalahirkeun kalahkah robah. Komo biaya kanggo operasi oge luwih awis. Manehna sieun ku rasa nyeri anu bakal ditimbulkeun saatos operasi. Abdi nenangkeun manehna supados tiasa ngalahirkeun jeung teu seeur pikiran. Manehna oge sieun bisi ngomong anu aneh-aneh lamun dibius.


Lantaran lahir ti kolot anu teu acan siap nikah, rerencangan abdi mineng pisan meunang kekerasan ti para kolotna, utamana bapana. Ti leutik keneh manehna tos mineng dijebrod ku sapu nyere lamun teu hoyong emam. Mamahna oge mineng pisan gogorowokan ka manehna. Untungna manehna geura-geura disalametkeun ku tatanggina anu bageur, tapi teu gampang kanggo manehna sangkan tiasa hilap kajadian anu dilakukeun ku mamah jeung bapana. Lamun papanggih jeung jalmi anyar manehna sok nyumput lantaran sieun bisi disiksa, komo lamun ngadangu aya batur anu ngagorowok, manehn pasti langsung sieun jeung ceurik. Manehna untungna langsung diawa ka psikolog supados tiasa diubaran nepika cageur.


Hiji poe keur aya acara di kampus nepikeun ka peuting, jadina urang jeung babaturan nu sejen mondok di kampus. Kabeneran divisi urang nu kabagean standby jang ngajaga panggung, bisina aya nu ngarugrugkeun. Sakitar jam 1 peuting kahudangkeun, lantaran hayang ngompol. Sedengkeun posisi toilet teh aya na di lantai dua, jadi urang kudu naek satingkat mun hayang ka toilet. Urang ninggali babaturan keur talibra, jadi teu tega mun rek ngahudangkeun teh. Urang mulai leumpang ngagunakeun lampu senter dina smartphone, da rada poek. Geus nepi toilet, mulai karasa teu nyaman lantaran bau nu teu ngeunah siga bau bangke. Iseng ninggali ka luhur toilet, lantaran toiletna semi terbuka kitu. Apekteh ninggali jurig nu keur noong. Teu pikir panjang urang langsung ngajerit bari lumpat ka lantai handap nepikeun babaturan kabeh kahudangkeun.


Basa masih keneh SMA, abdi mineng pisan numpak beus, jaman harita mah beus teh sok pinuh pisan, komo lamun sonten pas waktosna balik gawe. Di tengah jalan ngadadak aya hiji awewe anu nyepeng rada tarik ka lengeun kuring. Asalna mah kuring reuwas lantaran teu kenal ka awewe ieu, tapi pas manehna masihan kodeu abdi langsung ngartos, sigana mah anjeunna sieun ka bapa-bapa anu aya ditukangeunna. Untungna di bapa-bapa eta langsung teu wani ngadekeutan awewe ieu. Pas abdi turun, anjeumna oge miluan turun sareng kuring sabari nyarita yen anjeunna geus dituturkeun ku bapa-bapa eta ti halte beus keneh, anjeunna oge ngahaturkeun nuhun ka kuring lantaran tos ngabantosan anjeunna.


Tilu alasan nu biasa dilontarkeun ku lalaki mun salingkuh. Kahiji sabab geus bosen ka pasangan nana. Biasana mun geus ngarasa bosen teh lalaki mah sok langsung neangan deui awewe nu anyar. Nu kadua nyaeta sabab geus manggihan awewe nu dipikahayangna. Biasana mun geus rumah tangga mah awewe teh sok rada beda dina ngurus awak, sok rada joledar sabab kabet ku pagawean imah. Tah ku kituna, lalaki loba neang deui di luar nu leuwih hade ti istrina. Biasana mah sok nunjukeun na teh susulumputan. Nu katilu nyaeta aya rasa nyeuei hate ti pasanganna. Misalna nyeuri hate sabab direndahkrun wae ku istrina atawa di kekang teuing ku istrina nu mantak nyeuri hate, jadi we neangan deui awewe salingkuhan nu leuwih bisa ngartikeun kahayang anjeunna.


Cara nabung di imah supaya teu kacoceng ku kabutuhan. Nu kahiji nyaeta tangtukeun target, misalna hoyong meser barang naon anu dibutuhkeun. Kadua, pilarian soal barang nu dipikahoyong, utamana tina segi harga. Katilu, tangtukeun ageung nominal nabung sapoe na teh. Misal, sapoe nabung minimal kudu sapuluh rebu. Tah tos kitu, tangtukeun prioritas pangaluaran. Misalna aya pangaluaran nu penting kudu diheulakeun, terus pangauaran jang barang nu kurang penting mah bisa diengkekeun deui. Tah, beres kitu, tinggal konsisten kana nabungna. Pentingkeun si nabung ieu teh, ulah nepi ka nunda-nunda nabung sapoe-sapoe nateh. Mun urang geus boga nominal gede, asupkeun kana rekening atawa kana e-wallet supaya teu bisa kacoceng unggal poena.


Ngaliwatan baktéri jeung virus dina dahareun, kokotor jeung tempat kuman kacemar séjén napel awak laleur jeung bulu leutik dina suku maranéhanana, ngarah ngapung jeung darat di tempat séjén saperti dahareun, maranéhanana ninggalkeun sababaraha kuman. Ti dinya urang tiasa berpotensi kakeunaan panyakit tina badarat nalika aranjeunna ngapung dina tuangeun, sanaos jumlah patogén anu dikirimkeun sigana sakedik.
Ngaliwatan utah laleur, nalika laleur ngadahar tuangeun, aranjeunna henteu ngegel goresan leutik dina piring tapi serangga ngancurkeun jus pencernaan kana dahareun. . Ieu ngandung harti yén aya kamungkinan langkung ageung baktéri sareng virus salamet. Kuman bakal campur jeung utah sarta tetep dina sungut nepi ka darat dina dahareun jeung ninggalkeun kasakit.


Sabenerna euweuh ekspektasi leuwih pas poe tepang taun teh, lantaran nu enggeus-enggeus ge euweuh nu spesial, komo mere kejutan. Da meureun pedah di kampung, jadi teu ngalartieun, komo deui cenah mah ulah dirayakeun. Balik gawe kawas biasana nyaeta jam 5 an kakara nepi imah teh. Awalna mah aneh lantaran imah teh paroek, tuluy mikir naha euweuh jelemaan kitu? Nu sejenna keur kamarana? nepikeun ka teu dihurungkeun lampu teh. Pas geus asup ka imah tuluy dihurungkeun lampu teh, apek teh bray hurung langsung di sambut ku kulawarga bari ngucapkeun babarengan "Wilujeng tepang taun Aa", tuluy dirangkul ditangkeupan hiji-hiji nganuhunkeun geus direrepot.


Sabenerna kuring teu nempo langsung pas mobil nabrak korban, tapi kuring ngaliwat pas korban ngagoler di sisi jalan tos seueur warga sareng motor anu eureun. Kuring geus boga rarasaan keuheul lamun kuring ningali riungan jalma ti kajauhan. Kuring langsung gugupay sakedapan. Nalika kuring terang yén éta kacilakaan, kuring nyobian henteu ningali awak korban. Kuring fokus ka hareup, tapi panon goblog pisan panasaran, jadi kuring ngahurungkeun sirah kuring bari. Yak, karasaeun haté kuring bade ngabeledi, kuring henteu paduli ningali éta. salila saminggu kuring teu wani ngaliwat deui jalan kitu. sanajan kuring nempo tangkal aya, nepi ka ayeuna kuring masih inget persis kajadian.


Olimpiade Sains Nasional diselenggarakeun unggal taun. Biasana unggal sakola ngayakeun seleksi kanggo ngirim wawakil ti sakola di Olimpiade Sains tingka Kota. Abdi miluan seleksi Geografi lantaran teu aya Olimpiade bahasa Inggris. Abdi sabenerna ngan ngerjakeun soal tes asal-asalan lantaran teu aya kahoyong ngiringan lomba, komo Geografi. Abdi ngerjakeun soal-soal anu lumayan seeur istilah bahasa Inggris na. Saatos ngerjakeun soal-soal abdi langsung ngalajengkeun kagiatan sapertos biasa, teu mikiran hasilna bakal kumaha. Abdi reuwas pas dipasihan terang abdi janten hiji wawakil ti sakola kanggo Olimpiade Geografi, padahal langkung seeur anu leuwih jago ti pada abdi. Tapi abdi atoh lantaran tiasa janten wawakil sakola.


Poe ayeuna teh aya jadwal ujian matematika jeung bahasa Indonesia. Duh matematika heula deuih karek bahasa Indonesia. Isuk-isuk awak ngeper da deg-degan pas rek masuk ruang ujian teh, sieun teu bisa ngajawab soal. Pikiran teh geus hantem we ngapalkeun rumus matematika jeung nginget-nginget materi bahasa Indonesia. Ujianna dilaksanakeun di ruangan kelas XII IPS-3. Jadwalna nyaeta tilu jam, dimulai jam satengah dalapan dugi ka jam satengah sabelas siang. Waktu istirahatna ngan dipasihan lima belas menit. Nu ngawasna nyaeta guru-guru nu unggal ruanganna teh saurang pangawas. Suasana mun ulangan teh sok asa ngadadak sarepi, teu aya nu gogorowokan, teu aya nu nyanyanyian, hening we da meureun nuju konsentrasi kana soal.


Basa nuju ngaliwat ka imaj tatangga, abdi meuni reuwas sabab dipegat ku hayam jago. Barang nuju ngaliwat teh jol we disampeurkeun ku hayam jago. Hayam jagona teh tuluy ngabintihan jiga nu ngajak gelut. Jagona gede pisan, warna na beureum semu oren. Jawerna meuni badag pisan nepi ka ngambay ka handapeun panonna. Buntutna meuni ngajerebengbeng nandakeun siap tempur. Jangjangna meber, buluna narangtung, beuheungna posisi siap nyosor. Hayoh we tuluy bitis abdi dibintihan. Tuluy abdi lumpat we, eh kalah ngudag. Meuni deg-deganna sabab nyareuri dibintihan. Dasar hayam jago, disangkana nantangan meureunan. Tidinya abdi alim deui liwat ka imah eta sabab sieun dibintih deui.


Janten, naon anu kedah dilakukeun nalika anjeun ngahaja pakéan kembar sareng muhrim lengkep? Sangkan anjeun ngahindarkeun kabingungan sareng panik, tingali 5 solusi anti panik nalika anjeun ngahaja ngagem baju kembar sareng jalma sanés.
1. Paké jaket anu bisa nutupan baju kembar
Cara panggancangna pikeun ngémutan baju kembar nyaéta nganggo jaket. Ieu cukup éféktif, utamana lamun anjeun ngagunakeun jaket nu rada katutup. Upami anjeun henteu nyandak jaket, anjeun tiasa nginjeum ka jalma anu caket sareng anjeun. Penambahan jaket bakal ngarobah outfit sacara signifikan. Anjeun teu kedah panik deui nalika nyanghareupan jalma anu ngahaja ngagem baju kembar.
2. Paké asesoris pikeun ngarobah tampilan outfit nu
Upami anjeun lumayan nganggo asesoris, ieu mangrupikeun cara anu saé pikeun ngarobih drastis kana baju anjeun. Aya sababaraha cara pikeun ngakalikeun baju kembar nganggo asesoris. Mimiti, anjeun tiasa nganggo sal atanapi pashmina dina beuheung anjeun atanapi pikeun nutupan baju anjeun. Anjeun ogé tiasa ngabeungkeut pashmina ku cara anu ngabentuk kutang. Ku cara ieu, anjeun tiasa nutupan sahenteuna bagian tina pakean kembar. Kadua, upami anjeun ngagem pakéan, nambihan sabuk bakal ngajantenkeun parobihan anu drastis dina garis pakéan.


Pas keur aya acara muludan di deukeut imah, tiap barudak anu ngaji dibere teks jang tampil pidato dihareupeun nu miluan muludan. Rupa-rupa cara tampilna teh, aya nu mawa teks aya oge ngapalkeun. Urang kaasup nu ngapalkeun jadi teu mawa teks. Tapi pas giliran urang tampil, di tengah-tengah urang poho teksna kubakat geumpeurna di luhur panggung jeung ditongton ku loba jelema. Akhirna pikiran urang ngableng, teks pidato nu diapalkeun salila ieu teh jol leungit dina pikiran. Urang era dipanggung culang cileung bari diseungseurikeun ku babaturan. Nepikeun ka urang turun tina panggung kubakat era na jeung hayang ceurik. Tidinya urang jadi teu percaya diri lamun ngomong dihareupeun loba jelema teh, pasti weh urang nyekelan catetan tuluy dibacakeun. Kabiasaan ieu oge kabawa lamun keur rapat di organisasi perkuliahan.


Jadi rada bosen jeung penampilan ngaran teh, jaman kuliah mah make jeans robek di kampus, sandal jepit jeung mawa binder, rapih, tapi dompet masih nginjeum haha... jadi enya, parah pisan penampilanna, nu penting saku mah kandel...kandel kitu?teu jalan...jeung kuring oge resep ngurus baju atawa calana nu tos bolong, jadi mun teu aya. boro-boro kumaha damang *gagal fokus...uhh lain maksudna rada rame....jadi hiji poe teu kuliah, ngan nongkrong aya naon Abdi hoyong diskusi sareng rerencangan sakelas...jadi nuju kuliah, ngan make calana pondok bali,baju sareng sweater,kuring loba calana bali nu pondok pisan *biardilanganakpantai hahah nu inget mah aya oge calana bali nu boga. cimata badag dina tonggong, pas pas di tengah kelim calana, tapi hehehehe, éta alatan kuring bener cool, jadi kuring teu misahkeun calana ti lomari kuring, ogé saméméh ninggalkeun g w beres, pilih baju heula, oke mah calana, da pasti calana teu robek, di imah mah bener cek calana teu robek, padahal mah teu nyaho buru-buru atawa kuring teu cukup ati-ati, tapi kuring yakin calana henteu robek.


Abdi nuju mampir ka salah sahiji resto anu muka dua puluh opat jam lantaran tunduh pisan. Pas nuju diuk dina salah sahiji korsi abdi ningal di korsi anu aya di peuntaseun abdi aya hiji awewe anu abdi wawuh, tapi teu pati yakin lantaran tos wengi. Teu lila awewe eta ngadatangan meja kuring, menta dipang motokeun. Abdi langsung motokeun maranehna duaan. Isukna abdi ningal dina Instagram rerencangan kantor anu nuju ngarayakeun hiji taun pernikahan sareng pamajikanna. Tapi pas abdi ningal, awewena teh nyaeta awewe anu abdi tingal di resto kamari. Abdi langsung mastikeun yen eta teh pamajikan rerencangan kuring. Pas abdi caritakeun, manehna teu percaya sabari ambek ka kuring. Tapi sababaraha poe saatos eta manehna malah nganuhunkeun ka abdi lantaran istrina bener salingkuh jeung rerencangan di tempat gawena.


Pernah abdi jajan di kaki lima, terus emam di tempat. Harita abdi meser bakso jeung babaturan abdi tuluy dimakan di tempat sabab bari nungguan hujan raat. Pas keur dahar bakso, rasana teh asa aneh, rada bau taneuh sabab meureun caina teu beresih. Pas ningali cara ngumbah mangkok jeung sendok na ge teu disabunan, ngan dicelupkeun jeung dikucek-kucek hungkul kana cai dina ember. Abdi harita ngarasa meuni seueul nempona, berarti meureun dahareun na ge geus teu higienis sabab wadah nu dipakena ge kotor, jeung deuih bekas sejuta umat. Abdi teu kuat ngabeakeun baksona sabab bau taneuh, jeung deuih cai nginumna meuni kiruh jiga cai atah.


Umurna 27 taun, jomblo, gajihna kurang leuwih 28 juta sabulan. Boga cicilan apartemen jeung imah sabulanna 25 juta, enya gajihna 28 juta cicilan 25 juta, sesana 3 juta keur kost jeung dahareun. Naha 3 juta cekap? Nya kantenan henteu. Di kantor sok nyiar jasa, ngarah meunang duit jasa jeung bisa dahar haratis bari ditugaskeun, alhamdulillah mun aya bonus di bulan eta bisa dahar oge. Sakali nalika kuring sareng salaki naek pesawat sareng anjeunna nalika kami balik ka bumi, anjeunna naros naha roti anu dipasihkeun dina pesawat kedah didahar? Saterusna kuring nyokot inisiatif pikeun ngagorowok. "hahahha muhun abdi ngadamel roti kanggo anjeun, hayu isukan aya tuang siang" Nepi ka hiji poe cenah tadi peuting manehna sare di apartemenna, tuluy kuring reuwas "ayeuna maneh make listrik?" "Heueuh dong, tadi peuting make lilin." Waktu éta, kuring seuri ngajawab, éta bener bodo! Tapi anjeun terang naon? Teu ngarasa kabeurat pisan ku gaya hirupna kitu, memang anakna selengean teu ngaganggu omongan batur salagi masih mulus cicilan bulanan. ngan nya urang rada era sih baturan sok culamitan ka hal dasar


Ayeuna teh Afi bagean jadi panitia dina acara kampus Unpad kerjasama jeung BUMN. Tempatna di Graha Sausi Hardjadinata, mulaina jam dalapan dugi ka jam sabelas. Pembicara na teh nyaeta Bapak Erick Tohir. Ah idola abdi pisan eta mah. Abdi datang isuk-isuk sabab kabagean jaga pintu masuk di jero aula. Pas kabeh peerta tos masuk, sakira jam dalapan pas, bagean Pak Erick Tohir nu masuk ka aula. Abdi nu nyabut dina panto aula meuni asa bungah ngalayang bisa ningal Mas Menteri sacara langsung, komo deui ieu dibere senyuman. Beuh atoh na kacida pisan ieu mah, moal bisa poho. Tuluy pas acara na beres, samemeh Pak Erick Tohir kaluar aula, abdi sempet heula sasalaan jeung ukeun foto bareng. Ah kacida bungahna we jaga kagiatan poe harita mah.


Ku bakat euweuh gawena pas keur ngora, urang jeung si Andri, Resti, oge Dendi, ulin ka tempat imah kosong. Harita imah kosong eta teu jauh ti imah, tapi posisina teh deukeut-deukeut sawah lain di sisi jalan. Jadina arurang geus persiapan mawa senter. Datang kadinya teh lain iseng, tapi ku panasaran sabab babaturan urang keneh si Desti pernah ninggali jurig di imah kosong eta. Jadi arurang opatan mutuskeun jang kadinya meakeun ka panasaran. Geus nepi ka imah eta, mimitina mah moal asup ka jero ngan ninggali di luarna, tapi si Dendi ngahayu-hayu ka jero da moal aya nanaon cenah. Brak teh asup ka jero, eta mah jurig keur nangtung dijuru pas pisan disorot ku senter. Arurang langsung ngabelecir lumpat tarik, urang bari nungtun si Resti da manehna rada boyot mun leumpang teh.


Sateuacan numpak ojek online abdi mineng pisan numpak angkot atawa damri ka sakola lantaran ongkosna mirah pisan, baheula damri ngan tilu rebu, eta oge geus kaasup mirah lantaran angkot leuwih mirah deui nyaeta sarebu rupiah. Salaku murid anu sakola ti isuk-isuk jeprut nepikeun sonten, abdi mineng pisan sare dina angkot atawa damri. Komo lamun isuk-isuk abdi biasana angkat ti subuh keneh pas teu acan aya panonpoe, janten pas panonpoe geus muncul teh nyieun tunduh pisan, Di tengah tunduh eta abdi langsung sare sabari nundutan di sabeulah bapa-bapa. Abdi sabenerna geus nyadar yen abdi teh sare di jalan jeung kedah gugah, tapi teu apal kumaha carana lantaran tunduhna teh teu katahan pisan.


Sakabeh jalma pasti ngarasa risih jeung jengkel mun dikomentaran soal penampilan komo soal fisikna. Nepi ka aya nu ngarasa teu percaya diri mun berhadapan langsung jeung batur teh. Tah biasana jalmi nu kieu teh nu tos sering kenging hinaan soal fisikna. Hinaan fisik teh ngaliputi bentuk fisik jiga bentuk awak, bentuk raray, warna kulit, jeung sajabana. Pasti jalma dijieun jengkel mun ngadangu komentar soal fisikna, da sabab fisik mah kersa ning Allah, urang mah kur ngajaga jeung malihara. Biasana mun dihina fisik teh jengkelna make pisan, pasti bakal kainget wae nepi ka iraha ge. Kesel na teh ngalampiaskeun kana nyorangan.


Mereunan cek sababraha jalma mah era ari baju sarua. Upami kitu, kuring bakal cicing waé, pura-pura hilap atanapi… ngan teu malire (contona jalma éta ogé ningali yén kami nganggo baju anu sami). Kusabab sakabeh baju sarua, pamaké béda masih bisa nyieun tayangan béda, gumantung kana wearer.

Bisa waé bajuna sarua, tapi asesoris séjén mah béda, lain kesan nu ditimbulkeun ku penampilan urang téh béda kénéh?

Mun teu percaya, coba inget-inget jaman sakola. Ratusan murid make saragam anu sarua, tapi tetep kesan unggal murid beda-beda. Aya nu katingali rapih, aya nu rancunit, aya nu modis, aya nu religius, aya nu usil, aya nu basajan, jeung sajabana.


Pasar biasana sok janten tempat balanjan anu mirah, tapi anu janten kakurangan di pasar tradisional teh biasana sok aya runtah di mamana. Runtah di pasar teh sadayana pacampur, runtah tilas jeroan lauk, tilas daging, tilas ceker hayam, tilas sayur anu geus buruk, buah anu geus buruk jeung sampah palastik anu sanesna ngahiji, janten teu heran lamun bauna teh sok teu puguh. Komo lamun banjir atawa becek, pasti sapatu bakal bau pisan. Janten lamun bade angkat ka pasar mah ulah make sapatu alus, make sendal capit we, da urang teu apal nincak naon di pasar. Runtah di pasar sok narumpuk jeung dikurubutan bilatung.


Cara basajan pikeun ngaleungitkeun kasieun ngojay, kalebet:
1. Salawasna ngajak jalma anu trauma ku tilelep kana kolam renang cai, meureun jeung misan atawa babaturan nu sarua umur. Padahal tadina jalma nu trauma tilelep ngan ukur lalajo ti sisi kolam renang teu jadi masalah. Nu penting mah jalma nu trauma kalelep bisa nempo kumaha bagja babaturanana.
2. Tahap saterasna tiasa dimimitian pikeun jalma anu trauma kalelep ku cara neuleumkeun sukuna, cipruk-cipruk kana cai (upami anjeun teu hoyong sapinuhna turun ka kolam renang, henteu kunanaon, jalma anu trauma kalelep kedah janten sabar).
Meureun anjeun bisa mimitian ku mawa manéhna bari leumpang di kolam renang. Kahiji, sieun tapi pastikeun yén jalma trauma drowns aman dina aisan a.
3. Kuncina kudu sabar dina nyaluyukeun jeung émosi jalma nu trauma kalelep, tong maksakeun, mun jalma nu geus trauma tilelep geus mimiti sieun, eureun maen.
Kurang leuwih 5-6 kali, jalma nu geus trauma tilelep geus mimiti ngojay, sarta geus mimiti wani deui.


Metal detector nyaeta alat nu populer digunakeun jang neangan harta karun. Cara make na teu pati riweuh. Mimiti, hurungkeun heula alat metal detectorna. Geus kitu, cobaan heula kana emas atawa logam, bedakeun sorana jeung pastikeun alatna berfungsi. Nah tuluy cara makena nyaeta disalusur kira-kira lima cm tina taneuh. Terus susur temoat kira-kira sameter hareupeun urang tuluy sameter ka sisi kenca jeung katuhu. Maju lalaunan supaya teu aya nu kaliwat. Mun aya harta karun nu kadeteksi mah sok ngaluarkeun sora sabab aya sinyal. Mun sorana makin gede atawa makin tarik berarti barangna teu jauh jeung bisa dipastikeun akurat tirikna. Geus katimu mah tinggal digali we.


Lamun urang patepang jeung jalmi anu resep nyiksa batur di tempat sakola atawa di tempat gawe, urang teu meunang cicing, komo lamun urang nepikeun ngarasa kasakit dina awak atawa ngarasa trauma ti kajadian anu dialaman di tempat gawe atawa di sakola. Urang kedah enggal-enggal ngalaporkeun ka jalmi anu pangdekeutna, ulah sieun ka sasaha. Lamun diancem urang kedah tiasa ngalindungan diri sorangan. Ulah pernah mikir yen urang teh pantes disiksa ku batur, kedah mikirna yen sadaya jalmi teh kedah hirup nyaman jeung tenang teu meunang ancaman ti sasaha. Tapi biasana anu ngajieun hese teh lantaran teu aya buktos, matak urang kedah kumpulkeun buktos anu seeur lamun ngalaman kajadian teu ngeunah.


Jadi budak kadua anu boga lanceuk jeung adi  na posisi na kacepet, posisi anu paling teu enakeun. Posisi eta the ngajadileun urang salaku budak anu nomor kadua ieu sering ngarasa teu adil. Eta nu ngajadikeun urang salaku budak nomor 2 di sebut budak anu pemberontak anu babari ambekan. Eta teh kajadian ku sabab sering na di banding bandingkeun jeung lanceuk jeung adi na jadi na urang salaku anak kadua sok ngarasa teu adil. Budak nomor 2 the biasa di bandingkeun jeung di tungtut, urang kudu bisa jadi adi anu ngelehan jeung nurut ka lanceuk na tapi oge di titah nyaah jeung rela berkorban ka adina.


Ulang tahun nyaeta salah sahiju momen peringatan anu spesial pisan. Dimana dina poenan eta dina tanggal eta, urang ngamulai sesuatu anu anyar boh kalahiran urang ngamulai hirup atawa aya deui anu ngarana ulang tahun pernikahan, eta oge sarua nyaeta ngamulai hirup anu anyar. Ulang tahun pernikahan oge momen penting anu kudu di syukuri pisan, loba batur anu ngajagakeun ngarayakeun ulang tahun pernikahan sacara mewah. Sangking pentingna ulang tahun pernikahan nepi ka aya istilah ulang tahun pernikahan perak nyaeta anu ka 25 tahun jeung ulang tahun pernikahan emas anu ka 50 tahun atawa satengah abad. Rasana lamun di bere surprise di ulang tahun pernikahan sarua jeung lamun di bere suprise ulang tahun biasa ngan beda na ieu di rayakeun ku dua jelema. Jadi urang anu mere surprise oge biasana nyiapkeun 2 kado keur pasangan.


Berhubung keur sakola SD urang sok di bully wae ku babaturan nepika teu boga batur, urang jadi trauma mun rek sakola. Bawaanna teh sieun, kadang sok ngadeg-deg komo mun geus ngadenge omongan-omongan ti babaturan nu sok ngabully urang. Basa poe jumat urang keur diuk di kelas bari maca buku carita anu ku urang pinjeum di perpustakaan, pas urang nangtung si iwan ternyata nempelkeun permen karet di banku urang. Trus pas rek balik rok urang katempelan permen karet, tapi urang teu ngomong ka kolot bahwa eta teh di jailan si iwan. Salain eta urang ge di heureuyan deui, basa urang keur nangtung bari macakeun hapalan surat. Si iwan jeung si pita ujug-ujug narik korsi urang, jadina pas rek diuk urang langsung tijungkeul. Urang mewek terus balik ku sabab nyeri tulang ekor, kolot ge ayeuna mah nyahoeun urang sok di jailan ku babaturan sakola. Jadina urang pindah sakola, tapi pas geus di sakolaan anyar ge urang tetep aya rasa kasieun bisi di bully deui.


Tempat anyar pastina oge boga babaturan anyar. Urang mimiti boga babaturan anyar teh nyaeta pas di asrama, kabeneran di asrama teh sa kamar ku duaan. Tapi urang kaasup jelema nu teu babari meunangkeun babaturan, sabab embung ngobrol tiheula, jadi weh butuh proses lila, kecuali lamun baturna nu ngamimitian ngobrol tiheula. Tapi lila kalilaan urang boga babaturan loba, pastina nu ku cara urang aktif di organisasi atawa kumpulan mahasiswa asal daerah nu sarua. Sabab boga karesep anu sarua atau asal ti daerah nu sarua, bakal leuwih babari ngobrolna. Tuluy urang kudu wanoh ka babaturan nu sajurusan, ieu penting pisan sabab bakal mindeng papanggih jeung gawe bareng.


Peringkat kampus sustainable, UI GreenMetric ngumumkeun daptar 10 universitas paling sustainable di Indonésia. Pangumuman ieu dilaksanakeun dina Senén (12/12/2022) di Balai Konvénsi Universitas Indonésia (UI) Depok, ku Prof Dr Ir Riri Fitri Sari, MM, MSc jeung Dr Nyoman Suwartha, ST, MT, M Agr salaku Kapala. sareng Wakil Kepala UI GreenMetric World University Rankings. Instrumén anu digunakeun dina peniléyan ngawengku tilu pilar kelestarian, nya éta Lingkungan, Sosial, jeung Ékonomi kalayan indikator peniléyan anu ngawengku Kaayaan Kampus jeung Infrastruktur, Énergi jeung Perubahan Iklim, Pengelolaan Limbah, Pemakaian Air, Transportasi, jeung Pendidikan jeung Panalungtikan.didinya kampus nu ku kuring asup nyaeta Universitas Indonesia mangrupakeun universitas nu asup kalayan pamaringkatan, mereunan ti aspek merenah na kampus jeung mecak na iklim depok nu endah.


Ayeuna mah loba jelema pinter, tapi loba oge dipakena kana tindak kajahatan. MIsalna penipuan nu nyarupaan undian berhadiah. Salah sahijina biasana ngaliwatan website undian palsu. Pas muka website penipu biasana tampilanna teh teu ngayakinkeun, sok majang logo perusahaan jeung logo kepolisian. Sakapeung mah si penipu oge ngasupkeun sababaraha gambar tina website anu asli jang kamuflase. Tuluy ditampilkeun oge testimoni palsu ti para pemenang. Lamun teliti pasti bisa ninggali kaanehanana teh, nyaeta foto testimonina biasana kualitas gambarna butut jeung ditampilkeunana teh asal-asalan. MIndeng oge nyantumkeun nomor telepon abal-abal dina website undian, lolobana website palsu bakal menta korban jang ngahubungi maranehanana ka nomor telepon pribadi. Padahal lamun enya meunang undian mah bakal langsung dihubungi ku pihak penyelenggara undianna.


Widia pernah ngalami kagagalan dina ngabangun bisnis. Basa nyobian ngabangun bisnis dina bidang furniture, Widia ngajalin kerjasama sareng pihak supplay sababaraha jenis barang. Harita dina ngajalin perjanjian kerja sama, Widia dijangjikeun bakal dikiriman barang sasuai permintaan, tapi kedah dibayar di muka. Janten kedah bayar heula nembe barangna dikirim. Saking tos percayana, Widia ngirim artos ratusan juta kangge meser sababaraha barang furniture. Tapi, tos sabulan barang na teh teu dikirim-kirim. Pas ditaroskeun, supplier na teh kalah ngaleungit. Tidinya Widia ngarasa gagal pisan usahana, modalna seep, barangna teu aya. Widia ngarasa katipu pisan. Tidinya Widia ngaintis deui usaha dibidang makanan, jeung teu gampang deui percaya ka batur.


Nyaho sababaraha aturan dasar pikeun humor. Dina kanyataanana, sakabeh manusa sarua. Aya sababaraha humor dasar anu salawasna dianggo:
1. Nyeri. Sanaos anjeun ngan ukur ningali hiji kartun, anjeun bakal terang konsép ieu. Pikir Wile E. Coyote jeung Roadrunner. Garfield. Bugs Bunny. Mickey Mouse. Sakabéh kartun ieu ngagunakeun humor nu depicts nyeri. Konsep ieu timeless.
2. Nu teu disangka-sangka. Ieu nalika hal anu teu kaduga tétéla janten hal anu héran, pikasieuneun, pikaseurieun, atanapi nyababkeun réspon. Ku kituna, nyandak sakuliling mundane anjeun sarta datang ka hal lucu. Di luar mendung? Maké kacamata hideung. Teu aya anu seuri dina guyonan anjeun? Seuri sorangan. Nyobian nyumput? 3. Sumputkeun tukangeun tutuwuhan leutik. Ngalakukeun hal konyol, sakumaha konyol jéntré.
4. midangkeun kecap. Ieu dipedar leuwih jéntré dina kaca hareup, kumaha oge, twisting kecap bisa jadi cara pohara alus nyieun jalma seuri. ha; eta di jieun beh urang teu jadi bahan nu pikaeraun ker sorangan.


Pandangan ieu anu ningali ras sanés salaku inferior atanapi inferior sareng yén rasna langkung luhur atanapi punjul nyaéta anu ngajaga rasisme tetep hirup. Sacara umum, anu jadi sabab munculna rasisme, nyaéta: dibekelan legitimasi yén hiji ras minoritas sacara genetik jeung budaya inferior ti ras dominan, ayana ajaran atawa doktrin dina kulawarga malah sababaraha golongan jalma, pamahaman masarakat anu sok stereotip jeung prasangka kana hiji ras atawa golongan anu masih kabawa nepi ka kiwari, leungiteun toleransi jeung silih hargaan antar jalma, jeung ayana kawijakan atawa aturan anu ngan ukur nguntungkeun golongan anu tangtu.
Pendekatan pluralisme budaya mangrupa alternatif dina ngaréngsékeun konflik sosial. Pluralisme nuduhkeun sikep hormat antara rupa-rupa golongan di masarakat jeung rasa hormat mayoritas ka minoritas jeung sabalikna. Sababaraha cara pikeun nyegah rasisme ku pendekatan pluralisme budaya di antarana: ngamekarkeun wawasan pribadi jeung sosial jeung kompetensi, ngamekarkeun kasadaran sosial jeung sensitipitas, narima béda, ngaronjatkeun integritas sosial grup, ngaronjatkeun kasempetan sarua, facilitating parobahan kawijakan anu nampung sakabeh grup.


Inget keneh keur zaman SD baheula mah aya walungan tapi caina mah deet. Tepang taun urang teh barengan jeung babaturan nu ngaranna teh Anjar. Poe eta urang jeung Anjar sakola kawas biasana, tapi aya kaanehan pas jam isirahat. Urang jeung anjar dititah ku babaturan ka jembatan nu deukeut walungan. Teu lila geus nepi jembatan, pek teh reuwas aya nu ngajurungkeun. Atuh urang jeung Anjar asup ka walungan eta, baju kabeh baraseuh. Harita urang can bisa ngojay, tapi untungna si caina teu deras jeung deet da keur musim kemarau. Lantaran baju urang baraseuh, jadi ijin ka guru balik heula ka imah jang ngaganti baju eta ku nu garing.


Fungsi ciduh atawa basa ilmiahna Ciduh aya rupa-rupa, nyaéta: Ciduh boga fungsi minangka pelumas. Ciduh lubricates sungut jadi mangpaat pikeun ngajaga ngalawan trauma nalika dahar, neureuy atawa nyarita. Biasana manusa anu saeutik ciduh (xerostomia) bakal ngalaman nyeri nalika ngadahar kadaharan anu kurang eusi cai, sabab éta kadaharan nempel dina témbok sungut sarta ngabalukarkeun borok.
Ciduh ngandung énzim amilase anu tiasa ngabantosan nyerna dahareun. Ciduh ogé mantuan ngarecah dahareun dina sungut sangkan jadi kadaharan lemes.
Ciduh ogé pamawa rasa. Lamun kurangna ciduh, biasana manusa bakal ngalaman kakurangan kamampuh rasa. Ciduh ngajaga pH sungut dina kisaran 6.2-7.4. Hal ieu disababkeun ku lobana éléktrolit anu dikandung dina ciduh, ku kituna fungsina salaku panyangga pikeun ngajaga pH dina sungut.


Abdi henteu resep ngagungkeun ulang taun. Alesanana mah biasa, sabab kuring teu apal iraha ulang taun kuring:”) jadi, teu kudu hariwang keur ngarencanakeun kejutan, ujug-ujug dipapag ku “happy birthday” bisa ngageterkeun kuring satengah maot! Nya, aya anu béda ti ulang taun ka 20 kuring . Kira-kira saminggu sateuacan dinten, sahabat kuring naroskeun naon anu kuring peryogikeun. Masalahna kuring henteu pernah ngajawab patarosan "naon anu kuring hoyong", janten anjeunna milih patarosan alternatif. Jujur, kuring ngajawab pulpén. Anjeunna teu bisa ngomong. Abdi bingung. "Rengse," sambung kuring. "Nalika kuring mésér pulpén, kuring sering hilap dimana nempatkeunana. Semester kamari, kuring meuli sabungkus sarta ngan salamet dua. Dua pulpén éta béak lantaran dipaké catetan jeung nulis éséy. Abdi peryogi pulpen kanggo kuliah."


Basa keur poean wisuda, urang jadi tim fotograper salah sahiji calon wisudawan. Urang diajak ku babaturan jang motret sabab manehna pinuh oge ku klien nu sejen. Poe eta urang ngarasa sedih sabab teu maksimal motretna, jeung klien ge kurang puas kana hasilna. Tungtungna didinya urang teu diajakan deui jang motret wisudaan sabab aya komplen ti klien samemehna. Urang sedih lain sabab teu diajakan deui, tapi sabab fasilitas nu urang gunakeun teu memadai jang motret peuting mah jadina teu maksimal. Jeung karunya oge ka babaturan, sabab kajadian eta sok sieun calon klien nu sejenna jadi teu make jasana. Padahal nu bermasalah urangna.


Di acara Master Chef Indonesia, sadaya peserta kedah ngalakukeun anu pangsaena, nyaeta ngadamel tuangeun anu enak jeung komposisina sae dina waktos anu biasna ngan dipasihan opat puluh menit, satiap peserta oge kedah paham jeung mikirkeun dahareun anu sasuai jeung tantangan anu dipasihan ku chef salaku juri. Lamun masakna kirang sae jeung hasilna nyieun juri kuciwa, peserta kedah ngalakukeun anu namina pressure test. Pressure Test ieu janten kasempetan kanggo unggal peserta sangkan ngabuktikeun ka juri yen manehna masih keneh layak kanggo lajeng di Master Chef nepikeun janten juara. Seeur peserta anu teu tiasa ngamangpaatkeun kasempetan anu dipasihan ku juri, manehna teu ngalakukeun usaha anu maksimal jeung biasana mikirna seeur teuing janten hasil pasakanna kalahkah kirang sae.


Urang salaku budak kudu boga kayakinan yen kolot urang teh past paduli jeung pastii nyaah pisan ka urang hayang urag jadi jelema anu leuwih hade hirupna, hade parilaku na jeung sagalana. Urang kudu inget yen lamu kolot ambek ka urang eta hartina kolot teh paduli ka urang nyaah ka urang. Maneh na di haja kawas kitu sangkan budak na bisa di ajar jadi jelema anu hade. Uurang basa keur leutik pasti sok loba kasieun lamun di carekan ku kolot. Sieun di carekan lamun embung dahar, sieun di carekan lamun teu sakola tapi eta oge anu ngabentuk urang sangkan jadi jelema anu sehat tuluy pinter.


Rek dioperasi teh loba hal nu dipikiran, kaasup soal biaya. Lantaran operasi emang mangrupakeun tindakan medis nu ngabutuhkeun biaya nu lumayan gede. Tapi sanajan kitu emang alusna mah urang teu nunda operas atawa nepikeun ka ngabatalkeun operasi, lantaran kasehatan mah tetep nu paling utama. Jadi saacan rek dioperasi, urang ngomong heula ka dokter jeung tim medis ngeunaan biaya operasi eta. Biasana anjeunna sok mere informasi ngeunaan rincian biaya nu diperlukeun sarta mantuan urang neangan solusi anu alus jang mengatasi masalah biaya. Tapi mun urang euweuh duitna, mending oge neangan rumah sakit anu bisa nawarkeun make program BPJS, tapi pastikeun oge BPJS bisa nanggung operasi urang jeung minuhan sarat naon wae.


Pas abdi nuju jalan-jalan di hiji mol abdi teu kahaja papanggih jeung artis. Mimitina mah abdi teu sadar eta teh saha, tapi ningal batur pada rariweuh gogorowokan, abdi langsung nyampeurkeun ka tempat anu rame loba jelma. Epekteh aya Rafi Ahmad jeung kulawargina. Kuring atoh pisan lantaran di ditu oge aya Rayyanza anu lucu pisan, biasana mah ningal dina Instagram hungkul, ayeuna ningal langsung sanajan ti jauh tapi tetep we katingal pisan lucuna teh. Abdi langsung ngaluarkeun hape kanggo moto jeung midiokeun manehna. Hanjakal teu tiasa lami lantaran maranehna ngan ngaliwat hungkul teras bade lajeng deui syuting di tempat anu sanes.


Mun keur gawe di batur teh kudu sing jujur, ulah nepi ka ngalicikan atawa nembongkeun sikap goreng nu ngarugikeun batur. Loba kasus jalma dipikanyaah teh kalah mulang cai tuba. Mun dipikanyaah ku batur teh kudu buktikeun sikap nu alus, ulah nepi ka terkesan mulang goreng. Mun aya nu mikanyaah atawa mere gawe teh syukuri, anggursih bere nu terbaik samaksimal mungkin nu urang bisa. Lain kalah ngarugikeun batur ku ngalicikan atawa minteran jalma nu geus bageur sabab aya kauntungan jang diri sorangan, ke mun kanyahoanna bakal era pisan diri soranganna. Mantak, yuk biasakeun piceun kagorengan di diri sorangan, tanamkeun kahadean samaksimal mungkin!


Hasil usaha urang dina ngerjakeun soal pikeun lulus ujian tangtu hiji kabagjaan husus pikeun urang. Henteu ngan ukur pribadi anu bakal ngarasakeun kareueus, tatapina sakabeh jalma anu aya bakal ngarasakeun perasaan anu sarua nyugemakeunna. Salian ti eta, lulus ujian oge bakal muka kasempetan pikeun neraskeun ka tingkat anu langkung luhur sareng ngudag tujuan impian urang. Salian ti eta, rasa bagja anu dirasakeun sanggeus hasil lulus ujian oge bakal ngajadikeun hiji jalma leuwih percaya diri jeung yakin kana kamampuh sorangan. Ieu tangtu bakal pisan mantuan batur dina nyanghareupan tantangan dina mangsa nu bakal datang. Ku kituna, teu aya salahna mun urang teras ikhtiar jeung ngadoa sangkan bisa lulus ujian kalawan hade, sabab kabagjaan anu bakal dimeunangkeun tangtuna kacida berhargana.


Penting pisan kanggo urang mariksakeun kaayaan kandaraan urang sateuacan dianggo, hal ieu janten penting lantaran abdi pernah ningal aya jalmi anu kacilakaan lantaran rem motorna blong. Pas abdi ngantosan angkot di halte, abdi ningal aya hiji motor anu ngebut pisan ti kajauhan, padahal anjeunna nuju di jalur laun, tapi kalahkah kekebutan, singhoreng manehna ngajorowokan kandaraan anu sanesna pikeun awas lantaran rem manehna blong. Kandaraan anu aya di hareupeun manehna langsung nyarisi, tapi beuki lila manehna beuki ngadekeutan trotoar, jigana mah manehna hayang nabrakeun motorna ka trotoar ameh ereun. Abdi anu nuju cicing di trotoar langsung buru-buru kabur lantaran sieun katabrak.


Basa leutik tuti sok dibuburu wae ku mamahna. Lamun bade angkat ka sakola, basa manehna nuju mandi, make acuk, tuang, ngerjakeun pr, pokonamah sadayana dibuburu wae ku mamahna. Teu sadar yen eta teh nyatana mah janten hal anu ngaruh ka manehna apas geus dewasa. Pokona lamun manehna teu buru-buru bakal diambekan jeung diseuseulan ku mamahna. Pas manehna geus gede manehna janten jalmi anu gampang pisan hariwang jeung ngalakukeun sagala-gala teh buru-buru pisan siga jalmi anu teu gaduh waktos seeur, padahal teu aya nu ngabuburu manehna. Tapi lantaran tos kabiasaan dibuburu manehna teu sadar janten jalmi anu buru-buru dina sagala hal.


Dinten ieu janten kahiji kalina abdi angkat ka luar kota nyalira, teu dibaturan ku sasaha. Abdi tos meser tiket ti lima poe sateuacanna. Pangawis tiket ti Bandung ka Cimahi teh mirah pisan, ngan lima rebu. Peuting-peutingna sateuacan angkat ka Cimahi abdi tos nyiapkeun barang kanggo angkat ka Cimahi. Isuk-isuk abdi hudang, teras ningal jam epekteh geus jam lima subuh, padahal abdi kedah angkat jam genep enjing, jaba ka stasion oge kedah naek angkot heula sajam, moal kaburu. Abdi langsung pakpikpek mandi jeung buru-buru angkat ka stasion, tapi pas nepi di ditu kareta geus angkat. Kapaksa abdi kedah meser tiket deui.


Taun ieu janten momen ulang taun anu paling abdi inget saumur hirup. Sanes ku lantaran bungah ku acara ulang taun, tapi lantaran ieu mangrupakeun acara ulang taun anu paling goreng anu abdi alaman. Pangalaman ieu oge janten palajaran kanggo abdi sareng rerencangan supados leuwih ati-ati deui lamun ngalakukeun hal anu aya seneuna. Pas rerencangan nuju nyiapkeun acara ulang taun kuring, rerencangan nuju niupan balon kanggo dekorasi. Seeur pisan balon anu kedah ditiup supados sae kanggo popotoan. Tapi teu disangka pas acara tos bade dimulai, aya rerencangan abdi anu ngahurungkeun korek kanggo ngaroko, pas pisan aya sababaraha balon anu bitu jeung ngaluarkeun seneu anu badag. Untungna abdi sareng anu sanesna langsung mawa cai kanggo mareuman seneu eta.


Waktu keur leutik mah kuring teh biasa ulin ka sawah jeung babaturan. Kuring ngala loba tutut leutik jeung keuyeup jang ulin engké di imah. Waktu éta patani teh nuju teu aya, jadi arurang teh nyokot jagong anu aya di eta sawah. Tétéla bari sibuk metik jagong, ujug-ujug anjing patani lumpat gancang ka urang. Kusabab sieun, urang tungtungna kabur, tapi si anjing teh ngudag arurang. Urang lumpat ngurilingan sawah bari mawa tutut, keuyeup jeung jagong nu karek diala tadi. Waktu éta kuring teh budak nu awakna pang leutikna, jadi kuring lumpat pang tukangna.  Kabeneran aya babaturan kuring anu awakna ageung, kuring digendong dina tonggong manehna bari lumpat kabur ti anjing.  Ti harita kuring teu hayang deui ka sawah, komo bari nyokot jagong bari teu idin.


Cara ngalihkeun kasedih sabab teu katarima ku kampus nu diidam-idamkeun. Nu kahiji nyaeta cari kasibukan. Tah  cari kasibukan na teh mangrupa kagiatan nu positif, nu aya mangpaatna jang urang sorangan. Sabab mun urang geus aya kagiatan mah saeutik-saeutik bakal poho kana kasedih teh da rada kabangbrahkeun. Tuluy nu kadua nyaeta liburan, rek jeung babaturan atawa jeung kulawarga. Supaya urang teu sedih teuing, mending indit liburan ka tempat nu endah. Supaya saeutik bisa mohokeun kasedih, liburanna kudu dibaturan ku nu bener-bener asyik jeung bisa ngahibur urang. Tah nu terakhir nyaeta diajar. Mun aya keneh rasa sedih dina hate, leuwih alus lampiaskeun na kana diajar. Urang kudu leuwih getol diajar supaya bisa ngabuktikeun taun hareup mah bisa asup ka universitas impian teh.


Saterasna acara puncak acara, nyaeta panutup anu ditutup langsung ku sutradara simkuring. Nepi ka hiji poé manéhna maca salah sahiji artikel "Dewan Syukur" anu urang tulis kamari. Nalika anjeunna maca salah sahiji makalah, éta kadéngé akrab, tapi tétéla milik kuring. Sarta di ahir acara tétéla yén anjeunna geus cicingeun disimpen kado panungtungan pikeun momen ieu, anjeunna disebut ngaran kuring jeung masihan kuring kado sabab nurutkeun anjeunna tulisan kuring ngeunaan Majelis sukur éta geulis alus. Tungtungna, kantong anu kuring pikahoyong janten milik kuring dina cara anu kuring henteu nyangka. Sareng ayeuna kuring parantos masihan kantong ka batur-batur kuring salaku kenang-kenangan sabab kuring henteu deui damel di éta tempat.


Aya paribasa Sunda anu pasti arapal da geus mindeng didengekeun. Nyaeta paribasa Cikaracak NInggang Batu Laun-Laun Jadi Legok. Paribasa ieu boga arti nu jero lamun ku urang diregepkeun mah, enya oge pas keur leutik pas mimiti ngadenge teu kaharti. Tapi ayeuna mah ngarti yen rek sakumaha wae ge kasusah nu aya dihareupeun, tapi lamun digawean tuluy mah bakal meunangkeun hasil. Jadi sanajan meunangkeun kasusah atawa kagagalan, ulah nepikeun ka pareum harepan. Justru lamun urang tekun jeung konsisten mah ieu bakal jadi konci dina urang nyanghareupan kasusah atawa kagagalan. Papatah ieu kadengena emang klise, tapi lamun dipikir-pikir mah da enya mun urangna konsisten jeung daek diajar tina kagagalan lain teu mungkin urang bakal meunangkeun kasuksesan.


Abdi henteu terang kumaha teknisna, tapi nganggo rem tangan nalika mobilna obah, saur kuring, bahaya pisan. Mobil bisa ngagulidag. Kusabab rem leungeun ngonci, jadi mobil obah lamun rem leungeun ujug-ujug dipaké, ban mobil langsung ngonci, bari inersia mobil masih tinggi. Naha anjeun tiasa ngabayangkeun upami ban sapédah ujug-ujug diselapkeun sareng pipa beusi di antara jari-jari nalika éta masih jalan? Paling dipikaresep, nu cyclist bakal dibanting. Atawa bari lumpat ujug-ujug suku urang kasandung batu. Naon deui, mobil, kalayan inersia sareng inersia anu langkung ageung tibatan sapedah, kedah gaduh pangaruh anu langkung ageung. Pikeun rem normal, lamun dipaké masih masihan mobil kasempetan pikeun laun ngurangan inersia na (anjeun terang naon inersia?). Tapi rem ogé tiasa bahaya pisan upami ujug-ujug ngonci. Éta sababna aya fitur rem anu katelah ABS (Anti Lock Braking System) anu nyegah rem ngadadak ngonci nalika dianggo.


Urang ti bareto resep pisan ka NCT, urang sok ngadengekeun lagu-laguna, sok nonton konten-konten di youtubena jeung sok nyaho wae kabarna tina instagram. Di grup NCT teh urang paling resep ka si mark, rencana na tahun 2023 NCT DREAM bakalan ka indonesia rek ngaayakeun konser anu judulna "THE DREAM SHOW 2 IN JAKARTA" urang bungah pisan hayang amprok jeung si mark, hayang saukur ningali wujud nyatana kos kumaha biasana sok beda jeung dina poto. Jang ngawujudkeun impian urang nempo si mark, urang ngumpulkeun duit tina duit gajihan perbulan. Nepi ka tara jajan, ngan saukur di pale ongkos angkot hungkul, dahar ge unggal poe bekel sangu ka tempat gawe paling jeung mie atawa endog. Nepika akhirna urang meunangkeun duit anu cukup sakeur nonton konser, terus urang meuli tiket, baju, topi, sapatu jeung sagala rupana. Pas nonton urang bungah pisan, jiga teu nyangka jalma jiga urang anu gajihna leutik bisa oge ngabogakeun pengalaman nempo idola anu di pika resep.


Hal-hal nu kudu dilakukeun mun urang keur meunang ancaman ti babaturan. Nu kahiji nyaeta kudu wani ngalawan, ulah nepi ka lemah. Mun urang wani ngalawan mah, nu ngancam na ge bakal mikir keras jang naklukeun urang. Kudu wani heula ngalawan sagala nu diancamkeunna. Nu kadua nyaeta urang kudu lapor ka pihak berwajib. Mun ancaman na dirasa geus kaliwatan atawa geus teu bisa ditolerir, urang berhak ngalaporkeun ka pihak berwajib, nyaeta polisi. Nu katilu nyaeta urang kedah wani matahkeun ancamanna, atawa ngancam balik. Buktikeun yen urang teu salemah nu dikira. Kudu mastikeun yen diri urang bakal aman mun ngalakukeun serangan balik, tapi inget catatan na kudu aya bener di urang.


Tilu hal anu bisa dijadikeun sumber pinjaman dina masa covid-19 joga ayeuna. Nu kahiji nyaeta minjem ka bank. Biasana mun minjem ka bank mah setoran na sok sok bulaman rutin, jadi bisa aya waktu jang ngumpulkeun angsuran na heula. Nu kadua nyaeta koperasi simpan pinjam. Tah didieu teh loba nu nginjeum sabab mayaran cicilanna unggal poe rutin. Jeung deuih nilaina moal gede, jadi moal karasa nyetoran nana. Nu katilu nyaeta make pinjaman online jiga Akulaku, Shoepe Paylater, jeung sajabana. Dina pinjaman online mah biasana tara aya nu nagih ka bumi mun setoran lancar mah, beda jeung di koperasi. Mantakna, pinjol teh leuwih diminati ku para penghutang zaman ayeuna.


Hiji waktu ulin ka imah babaturan, imahna teh gede pisan. Saumur-umur urang asup ka imah nu agreng kieu. Tuluy pas peutingna urang dititah nyokot gelas dina lomari. Jadi weh urang turun tangga heula da posisina keur di kamar lantai dua. Gelas nu ku urang bawa teh dua, gelasna alus pisan da di imah urang mah euweuh gelas nu kawas kieu. Pas keur naek tangga rek ka luhur, si gelas teh ku urang diadu-adukeun lalaunan tadina mah heureuy meh aya sora. Apek teh peupeus, atuh urang sieun dicarekan ku indungna sabab geus meupeuskeun gelas nu alus ieu. Komo ceuk babaturan mah hargana oge mahal. Ku sabab sieun dicarekan urang jadi tara deui ulin ka imahna.


Poe ieu abdi aya urusan ka daerah Cianjur. Ngahaja inditna rada isuk supaya teu katinggaleun bus. Abdi inditna nyalira sabab teu aya nu sajalan jeung abdi. Pas dugi ka daerah Padalarang, bus na teh langsung eureun, teu maju deui. Ningali ka hareup teh macetna meuni panjang pisan. Ai singhoreng mah aya perbaikan jalan jadina diberlakukeun buka tutup jalan. Geus satengah jam can maju pisan, mobil bus dipareuman sabab ngirit solar ceunah ceuk supirna, atuh kabeh panumpang kapanasan di jero. Abdi meuni geus kesel pisan. Nya panas dina jero bus, nya lila teu maju wae, nya geus cangkeul diuk deuihan. Meuni geus hayang ambek-ambekan. Geus hampir sajam lumayan bisa maju sababaraha puluh meter. Biasana ngaliwatan padalarang teh ngan sajam, ieu mah nepi ka tilu jam. Meuni keuheul pisan eta macet kabina-bina.


Sacara pribadi, kuring henteu benci kutu salami aranjeunna tuang pasangan saatos kawin atanapi ngalakukeun naon waé anu dilakukeun ku serangga di antara aranjeunna. Tapi upami aranjeunna nyerang privasi kuring, kuring moal ragu pikeun nincak bug sanaos éta ngaganggu nalika kuring ngalakukeun. naha kecoak ngajijikkeun? Mangga tingali gambar di luhur. Anjeun ngajijikeun? Jujur kuring ngarasa ngajijikeun. Cucunguk mangrupakeun salah sahiji jenis sato anu kuring sahenteuna hayang papanggih, sarta kuring ogé hate nanaon ngalakonan jeung jenis maranéhanana. Sanajan kadang urang papanggih di tempat nu tangtu. Sabenerna, nu ngajadikeun cucunguk disgusting di panon kuring nyaeta aranjeunna lolobana cicing di tempat kotor. Tingali kana tong sampah atanapi pembuangan limbah, aranjeunna biasana resep ngepung di dinya. Éta ogé resep eureun di imah kotor, jadi tetep imah bersih, ngarah kecoak teu betah cicing di imah anjeun. Sajaba ti éta, tétéla yén cucunguk mangrupakeun vektor panyakit jeung baktéri ngabahayakeun lianna. Dina jero lambung aya loba baktéri jeung kuman anu ngabalukarkeun kasakit kayaning typhus, diare, komo inféksi saluran kemih.


Dekorasi nu aya di acara kawinan sok beda-beda, salian ti nyesuaikeun tempat oge kumaha loba henteuna biayana. Dekorasi imah jeung gedung tangtu beda, dina segi legana oge beda, di gedung leuwih laluasa jang ngadekor sabab lahanna anu lega. Nu sok aya di dekorasi kawinan di gedung teh nyaeta panto asup, sok ngajieun gapura sorangan jang dihias, di sisi kenca jeung katuhuna diteundeun pot kembang. Tuluy sok nyieun oge jalan satapak anu menuju ka tempat pelaminan, biasana ieu make karpet warna beureum. Lamun di pelaminan sabab jadi titik puseur resepsi biasana porsi biayana leuwih gede, sabab jadi fokus utama ti acara jeung jadi latar belakang dina tiap foto.


Lamun ninggali jurig, usahakeun urang ulah ninggali matana. Mun teu ninggali mata jurig nu keur ngaganggu urang maka bakal leuwih gede urang bisa ngendalikeun rasa sieun nu aya dina pikiran urang sorangan. Lamun urang ninggali jurig jeung matana, urang bakal cicing jeung teu bisa gerak. Usahakeun urang teu ninggali matana, mun ninggali awakna mah masih teu nanaon. Lantaran mun ninggali langsung matana bisa wae urang terpaku tuluy jadi pingsan. Lamun teu kahaja katinggali matana, buru-buru urang ngalieuk jeung saolah-olah teu ninggali kaayaan manehna. Urang kudu pura-pura teu ninggali manehna, ieu ge cara nu alus jang ngurangan rasa kasieun anu kaleuleuwihi.


Kapala asrama junun nolak, tapi sababaraha minggu ti harita, kapala aparat lokal ngagero sababaraha warga asrama urang. Pejabat éta ngabéla anggotana, sareng nampik pernyataan para mahasiswa yén nalika kajadian éta, anggota pasukan kaamanan sumping sabari mabok. Anjeunna sabenerna ngancam siswa jeung maksa aranjeunna ngaku maranéhna salah, tinimbang anggota aparatur. Dina tanggal 17 Agustus 2019, pulisi nangkep 43 mahasiswa Papua di Surabaya, Jawa Wétan, anu dituduh ngahina bendera Indonésia dina perayaan HUT Kamerdikaan. Pulisi ngagorowok hinaan rasis ka aranjeunna, nyerbu asrama, sareng nganggo gas cimata pikeun maksa aranjeunna kaluar." Aya loba bentuk jeung dampak rasisme di Indonésia, sarta dua kajadian di luhur ngagambarkeun dua bentuk béda rasisme ngalawan urang Papua. Rasisme sabenerna geus ngaronjat sabab urang Indonésia teu ngobrol ngeunaan naon éta rasisme, naon rupa, jeung naon balukarna.


Abdi gaduh hiji tatanggi anu bapana digawe janten ojek, mamahna digawe janten anu sok babantos di bumi batur. Hiji waktos basa abdi nuju ngajar ngaji barudak di masjid dekeut imah, aya salah sahiji budak anu hoyong pisan meser kue kanggo ulang taunna anu ka tujuh taun. Manehna nyarios yen manehna teu acan pernah dipasihan kue. Pas abdi taros, epekteh eta murangkalihna tukang ojek eta. Abdi sareng barudak anu sanes langsung ngarencanakeun kanggo meser kue kanggo budak eta, namina Alif. Urang langsung udunan, jeung langsung kakumpul tilu ratus rebu, jumlahna tos leuwih ti cekap. Alif atih pisan jeung reuwas pas apal manehna meunang kue.


Rata-rata jelema pasti sieun ku jurig. Naha nya? atau sabab bentukna nu serem? Biasana manusa sok sieun pisan mun ditembongan ku nu ngaranna jurig. Teu kapalang, sok aya nu nepi ka ngabret lumpat saking ku sieunna. Aya nu dugi ka cilaka sabab kalap lulumpatan ningali jurig. Padahal, sabisa mungkin kudu na mah urang tong sieun, sabab ceunah mah jurig teh justru leuwih sieun ka manusa. Jadi, mun urang sieun, jurigna ngalahka makin ngawujud, tapi sabalikna, mun urang teu sieun mah si jurig na ge bakal ngaleungit sorangan da ngorotan energina. Ku kituna, urang kedaj na mah babacaan sing khusyu jeung tenang, ulah panik komo ngabret lumpat mah, sabab bisi cilakaa ku polah sorangan.


aman SD-SMP, kuring resep nganjang ka toko loak. Tangtosna, tempat-tempat barang rongsokan satempat (kuring disebut kitu) mah béda di Jakarta jeung di kota kuring. Di kota mah ngan ukur aya 5-6 padagang loak, komo di salah sahiji pasar di kota mah. Barang-barang anu dijual terbatas, ngan ukur buku (seuseueurna), kolbu bekas, sareng bal ténis bekas. Kalan-kalan ogé gawéna jadi tukang payung, balik deui kana hobi kuring, baheula mah resep néangan buku di pasar loak. Alesanna pasti tiasa diprediksi: hargana langkung mirah. Pikeun hiji komik biasana ngan hargana 1500–3000 rupiah (kudu pinter nawar ngarah teu eleh),. Sajaba ti éta, kuring kungsi resep moro majalah Bobo dipaké (kusabab kuring teu mungkin maksa kolot mah meuli majalah Bobo dina dasar langganan), kitu ogé majalah Donald Duck (panungtungan waktu kuring dipariksa di Gramedia, nu. hargana ayeuna 150–250k per salinan).


Cara nu bisa dilakukeun pas diudag ku oray. Nu kahiji ulah nyerang oray, sanajan urang hayang nyerang oray ku awi atawa batu, tapi ieu bisa nyieun oray ngarasa kaancam jeung malik nyerang urang. Coba jang ngahindar tina kontak fisik jeung oray oge gerak lalaunan. Nu kadua coba jang leumpang mundur lalaunan, ngajauhan oray ku jarak anu aman. Ulah malikeun tonggong urang ka arah oray lantaran ieu bisa nyieun oray ngarasa kaganggu. Lamun bisa pilih rute nu aman jang ngajauhan oray. Coba jang ngahindar tina tempat-tempat anu mana oray biasana hirup siga di semak-semak, tumput nu luhur, atawa di deukeut walungan. Nu terakhir penting oge unggal jenis oray teh mibogaan perilaku jeung respon nu beda-beda, ku sabab kitu penting jang ngahindar tina kontak fisik jeung oray.


Basa SMA boga babaturan deukeut pisan nepikeun kamamana teh tiluan wae, disebutna ge tiga serangkai. Tapi di hiji waktu urang panggih nu mirip jeung manehna pas di Jakarta, urang mastikeun heula ku nanya ngaranna da paurna salah. Bener weh ieu babaturan urang pas keur SMA, langsung mgobrol bari tukeuran nomor WhatsApp ngarah mun papanggih teh babari. Sabenerna urang reuwas bisa panggih di kota sejen jeung manehanana ku cara nu teu dihaja-haja. Tapi syukur oge manehna masih keneh wanoh ka urang, tapi da rek teu wanoh kumaha da pas keur SMA na kaditu kadieu babarengan. Urang nu teu boga batur di Jakarta sabab masih anyaran ayeuna mah aya baturna.


Pas urang ninggali tumpukan sampah di sabudureun urang, urang ngarasa sedih sakaligus ngarasa geuleuh, Lantaran tumpukan sampah nu gede eta nimbulkeun bau anu teu ngeunah oge mangrupakeun tanda yen lingkungan nu aya di sabudureun urang teh henteu dikelola ku cara anu bener. Sanajan geuleuh, tapi urang henteu hare-hare pas ninggali tumpukan sampah nu aya dihareupeun panon eta. Urang ngarasa terpanggil jang ngalakukeun tindakan nyata jeung mantuan ngaberesihkeun lingkungan nu aya di sabudureun. Urang nyokot hiji kantong plastik jeung nyokotan sampah-sampah nu geus kasebar di sabudureun tumpukan sampah. Lantaran bauna nu teu ngeunah, urang sabari make masker supaya kajaga oge kasehatanna.


Anjeun tiasa ngalakukeun anu pangsaéna pikeun ningkatkeun kasempetan pikeun meunang, contona:
Perhatoskeun sarat sareng kaayaan undian. Tuturkeun sabisa-bisa supados henteu kakantun salah sahiji sarat.
Lamun diidinan ku panitia pikeun mairan saloba mungkin, ulah kitu. Lamun teu diwenangkeun, ulah ngalakukeun eta, anjeun bakal diblokir sabab dianggap pamburu giveaway.
ngadoa. Teu aya anu lepat sareng ngadoakeun ka Gusti supados rejeki aya di sisi anjeun.
Saluareun éta, anjeun kedah sadar yén nami giveaway dina tungtungna murni kusabab faktor tuah. Sami sareng anjeun maén lotre.
Sanajan anjeun geus spamming komentar saloba Anjeun tiasa, lamun teu untung, anjeun moal meunang. Kantun nampi éta kalayan anggun sareng henteu émosional.
Anu paling penting, ulah jadi bodo ku protés ka panitia atanapi ngatéror para juara. Utamana upami anjeun ilubiung dina undian ieu GRATIS, gratis.


Pas ngalaman kagagalan rasana teh geus euweuh harepan deui jang hirup leuwih hade. Saolah-olah jadi jelema nu teu untung, rasana teh naon wae nu dilakukeun geus euweuh artina deui. Ngarah bisa hudang deui tina kagagalan, aya cara nu bisa dicobaan jang lengkah mimiti. Nu kahiji bisa balik deui ngajaga pola hirup anu sehat, siga ngatur deui jadwal sare anu leuwih cukup jeung boga kabiasaan dahar jeung olahraga nu hade. Cara ieu bisa ngahudangkeun deui sumanget nu leuwih gede jang ngajalanan hirup jeung bisa ngahargaan kahirupan nu dipiboga. Nu kadua bisa coba tekun deui kanu hal-hal nu dipikaresep, sanajan gagal wae terus-terusan, tapi kudu ngaimbangina ku cara ngalakukeun hal-hal nu dipikaresep.


Mun cicing di Indonesia mah kudu siap kana sagalana, teemasuk hal leutik nu jadi perkara gede. Indonesia jadi nagara nu boga kaberagaman salah sahijina tina aspek agama. Agama nu diakui di Indonesia teh aya lima nyaeta Islam, Kristen, Hindu, Buddha, jeung Konghuchu. Dina ngajalani kahirupan sapopoe ge sok babarengan jeing harmonis sabab saling ngartikeun. Tapi aya oge sababaraha pihak nu sok sentimen kana isu agama. Tah, hal leutik eta ulah nepi ka ngajadikeun konflik nu leuwih luas. Sabab pada dasarna mah urang Indonesia geus cukup silih toleransi jeung ngahormati. Ulah nepi ka nimbulkeun konflik sensitif. Jadi, yuk urang pererat deui silaturahmi antarumat beragama ku lobakeun kolaborasi!


Aya rapat bualanan di tempat urang gawe teh. Harita teu make bangku, jadi diukna pagigir-gigir sabari lesehan. Tuluy babaturan urang ngangseu-ngangseu irungna teh da meureun karasa aya nu bau, tuluy manehna ngangseu kelek urang. "Ih maneh mah bau!" Manehna indit sabari nutup irung. Urang era pisan disebut bau keur mah deuih loba jelema didinya teh. Nepikeun urang boga nenehan anyar, nyaeta disebut "kelek". Lamun nyebut urang teh lain ngaran asli deui ayeuna mah, tapi "Lek, lek". Urang nyadar ti harita teh, emang da tara make deodoran. Jadi saprak kajadian eta mah urang make deodoran da bisi kelek urang bau deui.


Dina hiji kasempetan kuring kapilih ngawakilan sakola kuring pikeun milu pelatihan di salah sahiji tempat. Mangkat ka tempat pelatihan teh bareng jeung babaturan anu anyar wanoh. Mangkatna make kareta api. Puguh matak sieun kacida pikeun kuring mah lantaran samenehna can pernah ngasaan naek karena api. Untung babaturan anyar teh bageur pisan. Ti mimiti meuli tiket tug nepi ka mangkatna daek marengan. Kareta nu ditaekan teh kelas eksekutif. Atuh sabetae lalega jeung laluasa di jerona teh teu pasesedek. Ngan angger bae keur kuring nu kakara pisan naek kareta mah kaayaan di jero kareta teh asing jeung matak hariwang. Loba kasieun, sieun kitu sieun kieu. Komo ngarasakeun laju kareta nu cepet pisan mah, beuki we hariwang. Kira-kira nepi daerah Bekasi, kuring hoyong ka cai. Ngajakan ka babaturan. Untung anjeuna kersaeun. Karek ge sup ka toilet, gejlug kareta karasa ngagejlug tarik pisan. Atuh jajantung ratug, sieun kacida. Gura-giru kuring ka luar ti toilet. Ari geus di  luar, kuring reuwas deui sabab babaturan euweuh di luar. Hayang ceurik da puguh sieun, bingung kudu kumaha. Sabot keur culang cileung kudu kumaha, kulutrak aya panto muka. Horeng anjeuna oge sarua kahampangan, lebet ka toilet nu sabeulah deui. Alhamdulillah hate kuring ngemplong.


Balik ti kampus abdi langsung disamperkeun ku pun adi, manehna langsung ceurik lantaran motongkeun kaca panon gaduh mamah. Pas eta mamah teu acan balik ka imah. Eta kaca panon tos teh dicobian dibenerkeun make lem, tapi angger potong. Manehna tos teu apal deui kumaha carana supdos eta kaca panon bener deui. Komo tos rek tabuh tilu sonten, hartina sakedap deui mamah bakal balik ka imah. Manehna beuki sieun nepikeun naros pangaos kaca panon jeung bade mepeuskeun celengan kanggo ngagantian eta kaca panon. pas mamah tos mulih, manehna nyumput di kamar sabari ceurik, abdi langsung nyaritakeu kajadianna ka mamah, untungna mamah emang tos meser kaca panon anu sanes.


Ahmad nyaeta lalaki nu geus mangtaun-taun kawin jeung pamajikan nu dipikanyaah ku manehna. Sanajan kitu, sanggeus sababaraha waktu, Ahmad teu sugema dina kahirupan rumah tangga sarta mutuskeun pikeun cerai jeung pamajikanana. Mimitina, Ahmad lega ku putusan cerai. Manehna ngarasa saolah-olah geus dibebaskeun tina beungkeut anu matak nyeri jeung ngarasa yen ieu teh kaputusan pangalusna pikeun duanana. Sanajan kitu, sanggeus sababaraha waktu, Ahmad mimiti ngarasa kaduhungan pisan. Manehna sadar yen putusan cerai teh kasalahan gede nu ngancurkeun hirupna jeung nyieun manehna leungiteun batur nu dipikacintana di kahirupan manehna. Ahmad ngarasa geus ngorbankeun sagala-galana ngan ukur ngabebaskeun ego manehna, ayeuna manehna ngarasa kaleungitan sagalana. Kaduhung Ahmad terus nyilakakeun sapanjang hirupna, sarta henteu bisa bener-bener narmakeun kana kaputusan manehna pikeun cerai jeung pamajikanana. Manehna ngarasa yen manehna geus kaleungitan hiji hal nu kacida berhargama, jeung manehna sok ngarasa yen manehna geus nyieun kaputusan anu salah.


Liburan ahir taun, kuring jeung kulawarga indit ka tempat wisata. Tempatna teh lega pisan, aya wahana, aya walungan, seueur kaulinan, sareng anu paling kuring resep nyaéta kolam renang anu aya cai haneutna. Kuring sareng adi kuring milih ngojay di kolam renang eta, urang ganti baju renang heula, teras pemanasan sababaraha menit, karek luncat ka kolam renang. Waktu keur di kolam renang, kuring teh ujug-ujug hayang hitut, bari geus teu kuat deui. Tadina rek naek heula, tapi jauh ti tangga, teras kuring teh kentut weh di kolam renang. Nalika kuring kentut, kuring ningali gelembung kaluar tina cai, tétéla éta teh kentut kuring. Kuring ngarasa éra sebenerna mah, tapi untung teu aya anu ningali gelembung kentutna.


Urang geus pernah nempo jurig, tapi anu ku urang paling di pikasieun mah kunti, basa nempo kunti anu di luhur genteng pas balik ujian kuliah urang ngirana eta haseup ti tukang sate. Tapi pas di tingali lewih deukeut haseupna leumpang kaditu kadieu terus aya buukan, makin deukeut makin katempo aya sukuan tapi teu napak icingna teh di tangkal asem. Tangkal asemna teh gede pisan loba akaran, ku sabab teu di urus da hareupeun imah kosong. Pas urang geus deukeut ka sumber anu bodas-bodas siga haseup eta urang langsung nempo bengeutna, katingalina teh beungeutna bodas pisan lewih ka pucet terus buukna panjang ngarumbai. Urang tungkul da teu wani nempokeun lila-lila, ai pas rek nempo deui eta si kunti nyahona mah keur nempokeun urang bari seuri.


NCT 127 nyaeta sub-unit kadua ti grup NCT nu di bentuk ku SM Entertainment, ngaran unit na mangrupi kombinasi ti akronim Neo Culture Technology jeung angka "127" nu ngawakilkeun koordinat bujur kota seoul. Debutna teh di tanggal 7 juli 2016 kalawan album mini, anggotana teh aya Taeil, Taeyong, Yuta, Jaehyun, Doyoung, Johnny, Jungwoo, Mark jeung Haechan. Lagu anu mantak NCT 127 di kenal ku loba jalma teh nyaeta "cherry bomb", nepika di puji mun lagu eta teh bener-bener lagu anu ngagambarkeun NCT 127. Anu ngajieun NCT 127 lewih sukses nyatea ti lagu kick it nepika anu kamari 2 baddies teras ngajieun konser kamana-mana salah sahijina ka indonesia. Urang nonton di Cat 1B anu lumayan deukeut ka panggung mun ti gigir, mun di itung-itung aya ratusan lewih anu nonton, tapi teu pasedek-sedek masih bisa ajrut-ajrutan bari nyanyi jeung gogowakan, pas di lagu Love Song urang leweh kusabab bungah bisa amprok jeung kabeh anggota NCT 127.


Réaksi kuciwa ieu bisa ngabalukarkeun rumaja ngarasa déprési, pundung, ngarasa karunya ka dirina sorangan, nimbulkeun rasa teu mampuh atawa henteu mampuh, anu lamun terus-terusan bakal nurunkeun harga diri malah ngahalangan usaha pikeun ngahontal cita-cita kahareupna. Naon, kuring kudu dirojong ku kolot kuring, anu bener-bener ngabahas jeung méré sudut pandang alternatif. 2. Kolot bisa ngajak murangkalih pikeun ngabahas naon sababna anu matak kuciwa?; naha ekspektasi atawa harepan maranéhanana realistis atawa henteu?; naon bisa diajar ti moment ieu?; naon nu bisa dilakukeun sangkan maranéhna bisa ngarasa bagja jeung sugema deui? 3. Coba telusur hal-hal positip anu masih bisa dilakukeun tina kaayaan anu karandapan. Lamun kolotna rék nyoba nyadiakeun sudut pandang atawa gagasan ngarengsekeun masalah, pastikeun yén anak geus réngsé nganyatakeun pamadegan sarta siap narima pamadegan kolotna. sarta ahirna 4. Hindarkeun nyieun alesan atawa janji manis atawa ngiritik jalma anu nguciwakeun aranjeunna sabab bisa ngakibatkeun barudak ngarasa leuwih loba hal négatip ngeunaan jalma éta. Fokus kana parasaan anu aranjeunna alami sareng ngajarkeun aranjeunna ningali kaayaan dina kontéks anu langkung lega.


Ieu trik (sareng tuah)  aya hiji budak di kantor kuring sareng legenda, kusabab sering meunang Antara 2012–2016, anjeunna meunang 23 undian, hadiah panto, kompetisi jeung saterusna. Hadiahna diantarana gelas, HP, TV, piknik ka Raja Ampat, malah lalajo F1 di Sepang, Malaysia. Ti taun 2016 dugi ka pandémik, enya masih sering meunang, ngan teu menta itungan jumlah kameunangan sabab rada sirik. Anjeunna masih sering datang ka méja pamer ponsel na nepi ka voucher SPBU jeung carita pasti ngeuanaan meunang lotre ieu atawa éta. Naon anu dilakukeun ku murangkalih di kantor kuring mangrupikeun kombinasi tuah sareng kaahlian dina ngagunakeun téori kamungkinan. Ampir unggal minggu datang ka acara-acara anu mawa hadiah, saperti seminar, pameran, jeung sajabana jeung pasti meunang, bener-bener tuahan eta jalma.


Jepang ogé teu leupas tina carita-carita gaibna. Salah sahiji tokoh tina carita hantu nyaéta Shirime. Tokoh hantu ieu asalna tina legenda anu mekar di kalangan masarakat Kyoto, kota anu pernah janten ibukota kuno Kakaisaran Jepang. Shirime mangrupikeun salah sahiji yokai atanapi hantu kalayan wajah datar sareng hiji panon ageung dina dubur na (punten). Carita mimiti sumebar di jaman baheula nalika saurang prajurit samurai dicaritakeun leumpang di pinggiran leuweung, nalika anjeunna teu kahaja nepungan hiji sosok anu nyarupaan manusa buligir. Manéhna leumpang sorangan peuting ka wewengkon Kyoto. Manéhna ngadéngé aya nu nelepon manéhna jeung nelepon kaluar ngadagoan manéhna. Samurai nanya gugup, "Saha didinya?" bari ngalieuk ka tukang. Saurang sosok manusa katémbong nyobek-nyobek kaméjana tuluy némbongkeun imbitna ku panon. Méméh soldadu ditebas ku pedang samurai-Na, mahluk aneh dumadakan mucunghul. Lajeng panon ujug-ujug dibuka tina dubur. Kajadian éta nyieun samurai reuwas jeung sieun sarta langsung kabur ti éta tempat.


Babaturan urang rata-rata pada gawe di pabrik, soalna di kampung urang emang lolobana pabrik. Urang ge gawe di pabrik beton bagian keuangan, anu ngitungan pajak. Urang gawe ti tahun 2016 bulan november, nepika tahun 2020 urang masih bertahan da kusabab betah. Tapi basa tahun 2020 di bulan maret aya virus corona asup ka indonesia, saengges virus eta asup kabeh ka'ayaan di kahirupan masyarakat rubah total. Malah pernah di wajibkeun gawe di imah, meni rariweh pisan jaba urang kudu make sistem perusahaan da teu bisa di bawa balik gawean na. Paling mun pembukuan mah urang bisa di imah, pokona basa eta serba susah hirup teh. Teu lila pas bulan agustus tahun 2020 loba nu di PHK di bagian pemasaran, bagian gudang, jeung bagian produksi, terus bagian keuangan ge aya nu geus di PHK. Urang geus boga rarasaan bakalan di PHK ku sabab perusahaan na geus teu sanggup ngagajih karyawan, gajih urang ge nunggak dua bulan can di bayarkeun. Pas geus aya opat orang anu di PHK bagian keuangan, giliran urang anu di sitah nyieun surat pengunduran diri. Didinya urang sedih pisan, komo pas di nyatakeun kaluar urang leweh bari nangkeup babaturan gawe anu sarua di PHK.


Yuk ah baraya urang baiasakeun nabung heula jang meuli barang nu dipikabutuh. Ulah nepi ka nganjuk barangna tuluy urang nyicil ngalunasannana. Dari pada kitu mah mending nabung heula jang minuhan jumlah nominalna, karek we meser barangna. Ulah dibiasakeun ngahutang, komo dina jumlah gede mah. Mun meuli barang hasil nabung mah sok asa kabungahan sorangan nu ngan bisa dirasakeun ku diri sorangan. Sensasina teh beda jeung meuli barang nang nyicil atawa nang nanjuk. Pas si barang ditampi ku urang oge sensasi na teh beda, jadi moal sieun moal kagok dina make barang na ge. Tah, ku kituna yuk ah biasakeun nabung,tong ngabiasakeun ngahutang!


Jaman kuring keur SMP, kuring miluan kagiatan pelatihan kapamingpinan. Kagiatan dilaksanakeun di gunung. Agenda poé éta urang kudu hudang peuting-peuting pikeun ngalakukeun tugas urang. Tugasna nyaeta leumpang ka jalan bari mawa lilin, tapi lilinna ulah pareum. Nalika giliran kuring leumpang, jujur kuring sieun pisan. Kuring leumpang lalaunan sieun ragrag jeung lesot. Pas di tengah jalan, kuring ujug-ujug batuk, jol lilin anu dicekel teh pareum. Kuring beuki sieun, kabeneran kuring nempo aya panitia anu keur nyenyekel senter, terus leumpang nuturkeun arah senter. Nalika kuring sumping, kuring ngahaja ningali aya anu bodas-bodas jeung buukna panjang ngagantung dina tangkal ageung sateuacan tempat kemah, kusabab sieun kuring lumpat gancang ka tempat kemah. Nalika kuring dugi, kuring leuwih kaget deui sabab nalika kuring nanya ka babaturan kuring, aranjeunna henteu ningali nanaon, ngan ukur kuring hungkul anu ningali.


Pangalaman goréng anu mungkin anjeun alami saleresna kedah disyukuri sareng henteu kedah disesali, anjeun terang.
Sanajan kitu, naon rupa pangalaman goréng aya nu teu perlu diseselkeun? Pikeun éta, tingali lima di antarana di handap!
1. Wajib ngalalana jeung jauh ti kolot
Jenis pangalaman anu anjeun teu kedah kuciwa nyaéta upami anjeun diwajibkeun hijrah sareng jauh ti kolot anjeun, naha éta kusabab kuliah atanapi padamelan. Nalika angkat ka luar negeri, tangtos aya waktos susah sareng sedih, malihan teu aya anu ngabantosan anjeun sabab jauh ti bumi. Tapi anjeun teu kedah kuciwa sabab pangalaman goréng nalika iinditan sabenerna bakal ngadewasakeun anjeun.
2. Kanyeri hate nu patah
Pangalaman goréng sanés anu ogé henteu kedah dipikanyaah nyaéta nyeri haté anu patah. Sarerea anu geus kungsi aya dina hiji hubungan pasti geus kungsi haté maranéhanana patah, sarta éta memang resiko cinta. Tapi anjeun teu kedah kuciwa teuing jero, sabab sakali anjeun ngalaman patah hati anjeun terang yén ngajaga parasaan batur penting.


Di Indonesia mah budaya dina segi pakean teh loba pisan pangaruhna. Misalna aya trend pakean nu anyar, modelna anyar, jeung kaluaran terbaru, pasti we loba nu meuli. Jeung deuih asal baju keur usum model naon, pasti we dibeuli da sieun tinggaleun model zamanna tea. Tah hal ieu nu ngajadikeun lobana baju nu sarua pas keur dipake teh. Teu jarang sok aya jalma anu pakean na sarua, padahal lain dulur, ngan keur kabeneran hungkul. Tah ieu teh kan efek tina ngikuti trend pakean tea, nya jadi batur ge loba nu berpikiran sarua. Jeung mun geus aya nu bajuna sarua teh sok ngarasa era, padahal mah biasa we teu kudu era.


Harita kuring karek beres pisan dioprasi usus buntu. Ceuk dokter teh ulah dahar nanaon heula, engke lamun erek dahar kudu geus hitut heula. Ceuk dokter, eta teh tandana organ nu geus dioprasina geus sembuh. Ditungguan ku kuring teh sapopoe can hitut-hitut wae, pas wanci maghrib kuring kacida lapar pisan, jadi kuring ka kantin dibaturan ku mamah. Pas geus beres nyokot dahareun, kuring diuk di korsi anu pang ujungna, diuk duaan jeung mamah. Pas keur ngeunah dahar, jol weh kuring teh hitut, bari badag pisan deui hitutna teh. Era pisan harita mah, soalna kabeh jelema nu aya di kantin marelong ka kuring. Ku mamah dibejaan weh, hampura ceunah ieu putra abi karen beres dioprasi, ceuk mamah teh. Da kusabab lapar, kuring teh lanjut deui weh daharna, keun bae batur ningalikeun oge.


Nalika nganggo baju anu sami sareng jalma sanes, anjeun tiasa ngarasa era sareng teu nyaman. Aranjeunna tiasa ngarasa saolah-olah sadayana panon aya dina aranjeunna sareng aranjeunna janten pusat perhatian anu teu dihoyongkeun. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa pisan rendah harga diri jeung teu percaya diri. Sababaraha urang tiasa ngaraos jengkel sabab panginten aranjeunna parantos nyeepkeun waktos sareng usaha pikeun milih pakean anu pas pikeun kasempetan eta, tapi teras sadar yen milikna sami sareng anu sanes. Ieu tiasa ngajantenkeun aranjeunna saolah-olah usahana henteu dihargaan. Batur bisa ngarasa pisan teu nyaman jeung teu nyaman sabab ngarasa saolah-olah make baju salah jeung batur. Ieu tiasa ngajantenkeun aranjeunna teu ngarareunah sareng ngaraos sapertos aya dina kaayaan anu henteu jalan.


Manusa sacara alami diciptakeun salaku mahluk anu mawa ajen karukunan. Bedana anu ngawujud boh fisik boh mental, satemenna kersa Alloh anu kudu dijadikeun potensi pikeun nyiptakeun kahirupan anu ngajungjung toleransi. Dina kahirupan sapopoe, budaya etnis jeung budaya religius, dibarengan ku padoman kahirupan berbangsa jeung bernegara, ngawariskeun kabiasaan jeung kagiatan urang. Di Indonésia, hubungan antaretnis jeung agama anu kaasup kana kategori SARA mindeng dianggap sensitip, rentan, ngabeledug, pinuh ku resiko jeung bahaya, pamahaman umum ngeunaan SARA teh teu bener jeung teu relevan pikeun ngembangkeun kamungkinan hirup babarengan di Indonesia. Kudu na mah urang salaku dulur sabangsa jeung satanah air bisa rukun. Tapi ku ayana politik SARA jad ngajieun urang boga jarak. Misalkeun lamun beda agama oge komo lamun di kampung kampung masih keneh osok di hereuykeun. Urang salaku umat beragama kuduna henteu kitu, tapi lamun aya n kitu wajib di lawan sih urang wajar da lamun ambek lamun geus di singgung soal agama.173.


Omzet dagangan Sabar sapoe beuki ngurangan. Anu ngajual kulit pastel sareng bahan kadaharan kapaksa nampi kaayaan ieu kalayan anggun. Sanajan kitu, turunna omzet dagangan Sabar lain alatan harga luhur atawa isu resesi ekonomi. Usaha Sabar kaganggu ku gugunungan runtah anu ngan ukur sameter hareupeun kiosna, di Pasar Cileunyi, Kabupaten Bandung, Jawa Barat tepatna. Ceuk Sabar, waktu runtah ngagedean jeung numpuk pas hareupeun kiosna, harita palangganna kabur hiji-hiji. Malah, cenah, nu ngajual kulit pastel di Pasar Cileunyi mah langka. Konsumen anu sering datang ka lapakna ngaku ngarasa geuleuh sareng teu tahan bau anu seungit. Leuwih ti eta, jarak antara gunung sampah jeung lapak Sabar eta pisan caket.


Dina hiji sore, dua budak kuring nu lalaki keur hog hag paloba-loba omong. Mimitina ku kuring diantepkeun we. Beuki lila diantepkeun teh kalah ka beuki maceuh. Tungtungna ku kuring disampeurkeun bari ditanya aya naon. Singhoreng masalah na teh pedah leungeun si bungsu kakeunaan ku ciduh lanceukna nu masih keneh sok ngemut jempolna. Ari si bungsu, manehna teh kacida pisan jijikna lamun aya ciduh batur nempel kana awak manehna jiga harita. Padahal lanceukna teu ngahaja, pas manehna ngaluarkeun jempol tina bahamna, jempol leungeun manehna nu baseuh teu ngahaja antel kana siku si bungsu. Atuh puguh ngamuk-ngamuk bari ceurik. Untungna lanceuk na bageur, manehna gura giru neangan tissue baseuh pikeun ngelap leungeun adina


Cara nyikapi kagagalan dina hirup urang. Nu kahiji nyaeta tong fokus kana kagagalan, fokus kana perbaikan. Biasana mun manggih kagagalan teh urang sok fokus kana keterpurukan, padahal kuduna urang ngajadikeun eta kagagalan sebagai motivasi jang leuwih maju kahareupna. Nu kadua nyaeta tong era ngakui kagagalan, sabab kagagalan teh memang realistis ayana. Dampakna oge karasa pisan ku urang kagagalan teh, cukup akui we teu kudu ngarasa mungkir. Ku ngakui kagagalan, secara tida langsung urang geus menerima jeung bahan evaluasi diri. Nu katilu nyaeta diajar tina kagagalan. Kagagalan teh kuduna dijadikeun batu loncatan jang ngagapai kasuksesan. Ku kituna, mun urang manggih kagagalan, rang kudu mempelajari hal eta supaya bisa nangtukeun langkah nu terbaik jang kahareupna.


Pupusna jalma anu pangdeukeutna, janten anggota kulawarga, babaturan atanapi inohong anu dihormat, sering nyéépkeun kasedih anu jero. Biasana ngarasa sedih lamun ninggalkeun nu dipikacinta. Tingkat kasedih nu kaalaman ku unggal jalma bisa béda-béda. Sababaraha urang ngarasa sedih nu lasts leuwih lila, malah bisa boga gejala sarupa depresi. Pikeun jalma anu parantos ngalaman déprési, kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun kaayaanana langkung parah.
Sababaraha hal anu anjeun tiasa lakukeun pikeun cageur tina kasedih nyaéta: 1. Olah raga anu teratur, sapertos jalan-jalan, naék sapédah, ngiringan kelas olahraga, sareng seueur deui. Upami ragu ngeunaan milih jinis latihan anu kedah dilakukeun, konsultasi heula ka dokter anjeun. 2. Saré sahenteuna 7 nepi ka 8 jam unggal peuting. 3. Diajar kaahlian anyar, kayaning nyokot kelas masak, gabung klub buku, attending seminar di paguron komunitas lokal, jeung leuwih. 4. Telepon babaturan atawa dipikacinta nanya kumaha aranjeunna sarta nawiskeun pitulung. 5. Gabung grup husus nu ogé geus ngalaman leungitna hiji dipikacinta.


Salah nyebut aran salah sahiji aran atawan landihan ngaran batur geus ilahar. Urang malah bisa ngalaman hiji kajadian basa Indung nelepon urang ku nyebutkeun ngaran sakabeh anggota kulawarga saméméh tungtungna nyebutkeun ngaran urang bener. Atawa aya nu ngahaja disebut ngaran piaraan?

Tong gelo acan, lain sabab beungeut urang siga piaraan. Kasalahan dina nelepon kaluar ngaran mindeng lumangsung, tapi ngaran salah teu diangkat haphazardly, tapi nuturkeun hiji pola.

Dina laporan dina jurnal Memory & Cognition, peneliti ngungkabkeun yén nalika jalma nyauran batur ku nami anu salah, aranjeunna condong nyauran jalma éta ku nami batur dina grup sosial anu sami. Atawa, maranéhna nelepon ku ngaran nu disada sarupa.


Gaduh awak anu pendek lain kahoyong manehna, tapi loba jalmi anu nyalahkeun manehna lantaran pendek. Aya oge nu nepikeun nyalahkeun kolotna lantaran teu masihan dahareun anu sae janten manehna pendek. Lamun indit ka mamana pasti aya wae jalmi anu ningalikeun manehna lantaran pendek. Pernah hiji waktos manehna nuju bade nyandak dahareun di warung. Hanjakal eta luhur teuing, janten manehna teu tiasa nyandak, lainna dibantosan, aya hiji lalaki nu malah nyengseurikeun hungkul. Manehna langsung nyamperkeun eta lalaki sabari nanyakeun naon maksudna manehna nyengseurikeun batur anu nuju hese. Lalaki eta langsung era lantaran diseuseulan di hareupeun loba jalmi. Jalmi anu sanes langsung nitah lalaki eta menta hampura.


Isuk-isuk kuring geus tepi ka sakola. Ngahaja datang rada isuk teh meh bisa nyiapkeun heula bahan-bahan keur ngajar ka kelas. Barang sup ka ruang guru, kaambeu bau  hanyir maladara, asa cicing di pasar lelang ikan. Geus moal salah deui pasti ruang guru anyar di pel, ngan ngepel na ku lap nu kotor, jadi hawa di ruang guru teh lain seger, kalah matak murel kana angen. Da kuring mah teu bisa di bobodo, ai aya nu amis saeutik weh, bakal langsung kaambeu. Gura-giru kuring neangan botol pewangi pakean nu ngahaja dibawa ti imah pikeun sasadiaan. Semprot-semprot pewangi disemprotkeun ka sakuriling meja kuring. Kakara kuring bisa ngarenghap deui teu meungpeukan deui irung.


Salah sahiji hal ngabungahkeun nu paling abdi pikaresep nyaeta bisa mere mangpaat jang batur. Komo deui lamun merena kanu ngabutuhkeun pisan. Abdi seneng lamun nempo batur seneng, jadi sok hoyong we babagi teh. Abdi mikirna laun urang boga rezeki, alangkah baikna lamun dibagikeun oge ka batur supaya leuwih mangpaat jeung duanana. Mangpaat jang urang nu mere, mangpaat oge jang batur nu dibere. Ningali batur bisa nyukupan kabutuhanna ku pamere ti urang ge geus kacida bungah jeung nikmatna. Babalesna mah sok ti mana we, tong kudu ngaharepkeun teuing. Nu penting ikhlas, urang ge bakal meunang rezeki mangrupa kabungahan nu teu kakira.


Aya loba cara pikeun nempo hantu jeung panon taranjang, tapi ieu ngan ditangtayungan pikeun jalma anu boga bal badag. Mun anjeun teu boga kawani atawa nyali, ulah coba nuturkeun cara ieu ningali hantu.
1. Buka Panon Batin
Cara kahiji pikeun ningali hantu nyaéta muka panon batin anjeun. Hantu jeung manusa boga dunya béda. Éta sababna pikeun tiasa ningali aranjeunna, manusa kedah nganggo panon sanés, dina hal ieu, panon batin.
2. Larapkeun Taneuh Kuburan kana kelopak panon
Cara satuluyna pikeun ningali hantu nyaéta nerapkeun kokotor kuburan kana kongkolak panon. Loba jalma ngaku geus kabuktian bisa nempo hantu ku rubbing kokotor kuburan dina kongkolak panon maranéhanana. Aranjeunna yakin yén taneuh di kuburan téh bisa ngondang arwah datang ngadeukeutan sarta nembongkeun bentuk hideous maranéhanana.


Nida teh trauma pisan mun ngadangu sora tokek, sabab basa bareto pernah leungeunna digegel tokek. Jadi, keur harita teh Nida ulin ka imah babaturan nana, pas rek mukakeun samak jang diuk, jol we aya tokek ti jero samak tuluy ngegel leungeun Nida. Tokekna badag pisan, buntutna panjag, awakna totol-totol beureum. Gigina seukeut pisan, nepi ka hese ngaleupaskeun leungeun Nida. Nida harita ngajoak pisan sabab reuwas dicapur sieun. Beunang soten diakalan ku bapak babaturan nana. Ti harita teh Nida sieun pisan mun ngadangu sora tokek, komo mun nepi ka nempo langsung mah, bakal kalap sabab sieuneun pisan sok nepi ka ngeper awakna.


Kadang-kadang urang teh sok poho nyimpen konci motor, hal ieu kajadian ka rerencangan abdi anu bade uih ti sakola. Manehna hilap nyimpen konci motor di mana. Tos dipilarian di tas, di saku baju, di kelas oge teu aya. Manehna bingung lantaran teu tiasa balik ka bumi upami tei aya konci motorna. Tungtungna mah kapaksa manehna naek angkot, motor na ditinggalkeun di sakola. Isukna manehna datang deui ka sakola ngangge angkot, manehna ngarep konci motor masih keneh aya di sakola sangkan manehna tiasa mawa balik eta motor lantaran sakedap deui libur. Singhoreng konci motor teh diamankeun ku satpam lantaran ngagantung keneh dina motor.


Kuring kungsi pangalaman ngerakeun nu lumangsung nalika kuring di kelas lima SD. Waktu éta kuring datang ka sakolana awal pisan. Sakumaha biasa, papan tulis sok dieusi ku tulisan basmallah oge poe harita. Dina waktos éta kuring nyandak inisiatif pikeun ngarobih dinten sareng tanggal ditulis. Sanggeus bérés kuring ngobrol jeung sobat kuring bari nungguan bel hurung. Teras bel disada sareng urang pembukaan ku nyanghareupan papan tulis, dimana urang tiasa ningali naon anu ditulis dina papan tulis. Nalika bubuka lumangsung, babaturan kuring ningali hal anu aneh dina papan tulis, dimana eta ditulis 32 Maret. Kuring salaku nu nulis eta ngarasa éra sabab guru jeung babaturan sakelas sareuri, sabab bener teu aya tanggal 32 Maret dina kalender teh.