Dina hiji hubungan, boh eta hubungan pribadi atawa profesional, penting jang merhatikeun rincian leutik siga ngaran batur. Kasalahan nyebut ngaran batur bisa ngaruksak reputasi jeung oge bisa memicu rasa kaera nu lila. Ku sabab kitu, urang kudu boga usaha jang leuwih hati-hati dina ngomong jeung mariksa identitas jelema nu ku urang ajak ngomong misalna, jang ngahindar tina kasalahan nyebut ngaran batur jeung ngahargaan batur ku nu leuwih bener. Ku kituna penting urang jang mariksa jeung ngakonfirmasi ngaran batur saacan nyebut atawa ngageroan. Ieu jang tanda penghormatan jeung etika nu alus dina komunikasi. Salian eta, mariksa ngaran batur saacan ngageroan oge bisa mantuan nyegah kasalahan, jeung bisa ngahindar tina situasi nu teu nyaman jeung rasa era.


Lamun anjeun salah nyebut ngaran batur, eta karasaeun pisan ngerakeun jeung kagok. Bisa ngarasa pisan kaliru jeung goreng lamun ningali jalma salah disebut. Anjeun oge bisa ngarasa teu aman jeung sieun nyieun kasalahan nu sarua dina mangsa nu bakal datang. Dina kaayaan sapertos kitu, penting pikeun nyuhunkeun hapunten sareng nyobian ngabenerkeun pikeun ngajaga hubungan anu sae. Urang bisa diajar yen nelepon batur ku ngaran salah bisa pisan ngerakeun sarta ngabalukarkeun masalah. Urang tiasa diajar janten langkung taliti sareng ati-ati dina komunikasi supados henteu ngalakukeun kasalahan anu sami deui. Urang bisa ngarasa isin jeung teu hayang papanggih jalma salah urang sebut.


Basa keur pandemi covid 19 tahun kamari, urang loba manggihan jelema anu sieun di suntik basa urang kudu di vaksin covid, loba rupa rupa jelema teu nu leutikkeneh nepi ka anu geus gede anu kasieunan basa erek di suntik, aya rupa rupa reaksi kasieunan jelema anu ek di suntik aya anu lucu saperti ngagorowok nepi ka ceurik padahal eta jelema geus gede. Saperti anu urang apal yen vaksin covid harita kan penting jeung wajib pisan bahkan jadi salah sahiji sarat lamu erek neangan gawe atawa erek mamangkatan rek jauh atawa dekeut. Jadi daek teu daek kabeh jelema maksakeun di vaksin.


Basa nuju di sekre organisasi, abdi kaleungitan HP. Terakhir kalina disimpen dina meja di ruang staf. Tuluy abdi sholat, pas uih deui teh tos teu aya. Icalna saberes sholat ashar. Hape abdi warnana hideung merk Redmi 9T, casingna warna biru dongker. Layar kuncina gambar hideung, aya namian Rengganis di luhureun jam. Ku abdi dipilarian sasekre angger teu aya. Tos di telfonan ku rerencangan teu diangkat wae. Abdi meuni tos pusing sabab eusina data penting sadaya. Nuju kukurilingan neangan, aya hiji anggota nu tadi pamit mulang datang deui. Bari nembongkeun yen hape manehnaa patukeur. Singhoreng mah eta teh hape abdi nu dibawa, nu anjeunna mah aya nuju di charge. Alhamdulillah aya keneh rezekina. Ieu jadi pelajaran pisan jang abdi supaya tong nyimpen hape dimana wae.


Ditinggalkeun pun bapak jadi salah sahiji kajadian pang sedihna dina hirup abdi. Pun bapak tega ninggalkeun abdi jeung mamah duaan. Indit ti imah belaan nikah deui jeung batur. Nyeuri pisan hate teh moal aya duana. Komo deui ningali pun indung nu kudu usaha demi minuhan kabutuhan kulawarga, ngagantian sosok jeung tanggung jawab pun bapak. Asa teu rela ningali indung nahan kanyeuri hate jeung kapeurih hirup jiga kieu. Ditinggalkeun kunu dipikanyaah. Abdi nyoba sakuat-kuatna ngahibur jeung ngabantuan pun indung supaya bisa mohokeun kasedih ieu. Percaya we beres masalah ieu teh pasti aya hikmahna. Kudu sabar, kudu kiat ngahadapi dunia ieu teh.


Kamacetan geus jadi rutinitas sapopoe pikeun jalma di kota gede kusabab mobilits manusi na loba pisan. Kanaekan jumlah kandaraan pribadi ngajadikeun jalan beuki pinuh, sarta pamustunganana ngabalukarkeun macet. Nanging kitu, sadar atawa henteu , macet busa mangaruhan kana mentalitas pengendara na. Di antarana stress jeung emosi. Stress lamun keur macet teh logis jeung mungkin pisan bakal ngarasakeun stress nu jadi mancing emosi, hususna keur para  pagawe. Kumaha henteuna mah, pamenta sangkan bisa nepi ka waktuna kudu ditahan lantaran macet. Stress jeung ambek ambekan kubatan capek oge sieun lamu nepi ka telat nepi ka tempat gawe tuluy di gorowakan ku atasan nana.


Saprak aya wabah covid-19, seueur jalma nu ngakhiri hirupna ku cara nu teu alus, misalna bunuh diri. Hal ieu seueur terjadi di kalangan mahasiswa rantau. Seueur mahasiswa ranta teu tiasa uih ka lemburna sabab lckdown, di kostan ge tos teu aya acis jang nyukupan kabutuhan. Ditambah deui culture shock lingkungan nu biasana rame jadi sepi pisan jiga euweuh kahirupan. Hal ieu teh nyebabkeun mentalna ruksak, janten teu gaduh deui jalan kaluar salian ti bunuh diri. Tah ku ayana kasus nu marak eta, urang bisa diajar bahwa kasehatan mental teh penting pisan jang kahirupan. Yuk urang jaga kasehatan mental ku tong jero teuing mikiran hal-hal nu teu perlu, fokus we kana diri urang sorangan!


Samemehna kuring jadi calon prajurit TNI-AU 2018 tapi gagal lantaran kabur dina mangsa atikan. Karunya kaditu-kadieu loba nu diuk dina tikar pecel lele lele nu deukeut, tapi euweuh nu hayang ngadeukeutan jeung nulungan, teu nyaho dimana kamanusaanana.

Dina sababaraha bentrok jalan, penjahat biasana neunggeul jeung nusuk korban tanpa basa-basi, ngan kabur lamun teu bisa ngalawan deui, ninggalkeun harta disisihkan sabab bisa diteangan tapi teu nyawaan.

Lamun senjata api béda carita, ngan angkat dua leungeun lamun diarahkeun ku senjata api! Ulah ngarasa kawas pahlawan ku nyoba tarung, lumpat, atawa nyokot ngilikan pakarang, inget anjeun lain Jackie Chan.

Ulah mawa pakarang seukeut ka mana-mana utamana dina dalih ngajaga diri


Salah sahiji alasan kudu asup ka Universitas Gadjah Madha nyaeta aya alesan kaluarga nyaeta baheula mah kadua kolot kuring kuliah di UGM, nepi ka ayeuna kampus favorit di Jogja masih dicekel ku UGM oge, bahkan ayeunamah hebel ka kancah internasional kakoncara. Kolot mah sering ngaprovokasi, kudu tiasa kuliah di UGM atanapi henteu kuliah, terus ganti deui provokasina ka upami hoyong kuliah di Jogja, kantun ka UGM,  ulah nu lain nu teu puguh dimana-mana. Kolot mah tangtu boga alesan sorangan pikeun ngomong kitu. Kuring ditantang jeung tékad pikeun ngabuktikeun yén kuring ogé bisa kuliah di Jogja, di kampus UGM, anu kompetisi pikeun asupna sengit. UGM kudu asup nepi eleh bongas ge kudu wani, nepi katanjur dibuana !


Tips supaya dijauhkeun tina rasa kecewa ka diri sorangan. Nu kahiji nyaeta optimis ngajalankeun hirup, percaya kana kamapuan sorangan. Dina ngajalankeun kahirupan, urang kudu percaya ka diri sorangan, kudu bisa nyayakinkeun diri sorangan yen urang bisangalakukeun sagalana. Nu kadua nyaeta tong babari percaya ka batur. Mun urang babari percaya ka batur, biasana sok kalah dimangpaatkeun hungkul, jeung sok meunang kecewa wae ti batur. Ku kituna, tong deui babari percayaan ka batur. Nu katilu nyaeta apresiasi usaha diri sorangan. Urang perlu ngaapresiasi usaha diri sorangan supaya kahareupna leuwih sumanget. Sabab, sagala hal butuh perjuangan, ku kituna, apresiasi oge jadi hal penting nu kudu diperhatikeun ku urang.


Mun geus libur panjang biasana para siswa utamana lalaki sok datang ku tampilan rambut anu rarapih. Jadi samemeh asup sakola teh geus pasti dicukur heula. Tapi harita urang teu sempet dicukur ku sabab poho, inget-inget teh pas geus peuting. Sapeupeuting mikiran ieu kumaha rambut can dipotong meureunan bakal dicarekan ku guru. Ternyata anggapan urang bener, pas poe Senenna dititah maju ka hareup, ditinggali ku loba jelema sakabeh kelas, urang diteukteuk rambutna dihareupeun murid-murid nu sejen. Urang era pisan nepikeun ka tungkul weh teu wani ngangkat beungeut, ku sabab era diseungseurikeun ku murid-murid jeung jadi conto anu teu bener jang maranehanana.


Ieu tulisan munggaran kuring. Hapunten upami seueur kalepatan. Saméméhna, kuring murid anyar di kota béda ti kota kuring cicing. Teras kuring muka aplikasi bobogohan kusabab kuring parantos putus sareng mantan kuring dina waktos éta. Isukna kuring papanggih jeung gadis ti dating aplikasi trsbt. Cenah, manéhna geus teu hayang ulin deui sabab umurna geus 25 taun jeung kuring kakara 19. Tapi alatan hobi anu sarua, urang ogé boga frékuénsi anu sarua. Ku éta kuring wani nyoba hirup éta. Manéhna mimitian méré kuring sagalana manéhna bisa. Henteu ngeunaan bahan, tapi ngeunaan usaha anjeunna tiasa. Marengan kuring nalika anjeunna mulih ti padamelan. Atoh, manéhna sok hayang kasampak sampurna dina panon kuring, cenah. Tapi stupidly kuring ngantep manehna turun. Ku sabab kuring kakara putus jeung mantan kuring waktu éta. Kuring masih ngahubungan anjeunna. Pikeun ka-3 kalina. Anjeunna teu tiasa sareng abdi deui. Dedeganana panceg pisan ngantunkeun kuring. Leres, anjeunna Leo anu sombong pisan. Kuring ngarasa dosa pisan. Tapi kuring teu bisa nanaon deui. Barina ogé, kuring ogé kudu narima balukarna., Hapunten. Abdi ngan ukur tiasa janten bagian tina carita baheula anjeun. walaupun arurang sa frekuensi can tentu jodo.


Teu jarang urang papanggih jeung sababaraha urang anu geus geuleuhan teuing ku tai sato. Teu kapikiran kokotor baseuh, komo kokotor nu garing, renyah ngan ngajerit gelo. Naon wae sikep jeung alesanana, tetep ulah gelo ningali tai sato. Keur sabagean ageung jalma, meureun tai sato teh jadi geuleuh komo hina, malah napsu maranehanana dihina. Pikeun pepelakan, eta bakal salawasna sehat, subur, mekar, ngahasilkeun buah, mekar, sareng bertunas sabab runtah sato eureun dina taneuh maranehanana. Ti dinya tatangkalan bisa ngahasilkeun kadaharan anu mangpaat pikeun sakumna pangeusi bumi. Pikeun urang nu gawena peternak, beuki loba kandang sato, leuwih untung. Anu jadi urang peternak boh patani moal sesah neangan pupuk alam.


Mimiti kanyahoan aya panyakit kulit teh nu nyebar dina anggahota awak teh nyaeta pas geus ti dokter. Sabab geus nyaho ti dokter lamun panyakit kulit urang teh euweuh ubarna tapi ngan aya ubar ngameh teu arateul teuing. Saberes ti dokter teh dina motor urang mikiran tuluy kana panyakit nu aya tina awak urang. Ti sajajalan perjalanan balik urang ngalamun da ku bakat reuwas tea sieun kunanaon nu intina mah sieun nepa ka batur. Tapi inget dokter ngomong lamun panyakit ieu teu nepa, ari pas inget kadinya mah hate teh reugreug teu reuwas teuing. Nepi ka imah teh urang langsung bebeja ka kolot naon nu geus diomongkeun ku dokter.


Harita pas dibagikeun nilai ujian matematika, ceuk Bu Guru teh aya dua siswa anu jawabanna persis sarua, nepi ka jawaban nu salahna oge sarua. Dipanggil weh duanana, nyaeta Arip jeung Ipang. Ditaros weh ku bu guru teh saha nu niron? si Ipang ngaku yen manehna nu niron jawaban Arip, bakat ku kesel si Arip nabok tonggong si Ipang. Pedah jawabanna sarua, duanana dititah nari jaipong di hareupeun kelas. Awalna Arip mah embungeun, da manehna mah teu salah, tapi ceuk Bu Guru teh geus kagok ka hareup jadi weh dititah maturan Ipang joget. Lainna joget jaipong, maranehna kalah joget siga doger monyet teu puguh, nya guling-guling, nyo'o sapu dijadikeun kukudaan, pokona jadi kalah ngabodor di hareup teh. Atuh arurang nu dariuk teh sareuri ngagakgak. Saanggeus eta, duanana balik ka korsina maing-masing. Ceu Bu Guru kusabab geus dihukum jadi teu kudu di remed deui.


Meureun keur sabagian jalma, iinditan téh kawas hiji kagiatan biasa. Pindah ti hiji tempat ka tempat séjén, boh leumpang atawa maké moda transportasi. Lalampahanna ukur katémbong nutupan jarak pikeun nepi ka tujuan. Nanging, aya ogé anu nganggap yén perjalanan mangrupikeun prosés anu bermakna. Hartina, lain ngan saukur nutupan jarak pikeun nepi ka tujuan ahir. Ku kituna, lalampahan kudu dipigawé ku ngarasakeun lalampahan sorangan. Ngarasakeun perjalanan hartina urang bisa ngarasakeun sensasi lalampahan sakabéhna. Henteu janten masalah upami perjalanan nyandak sababaraha jam, atanapi ngan ukur perjalanan rutin ka tempat damel atanapi sakola. Ngarasakeun perjalanan ogé hartina narima rupa-rupa kaayaan anu karandapan dina perjalanan, salah sahijina nyaéta macét. Ngarasakeun kaayaan macét? disada preposterous sarta ngan freaks pikir eta bisa dipigawé. Nanging, naha leres kamacetan tiasa dinikmati?


Bagi abdi, pangalaman ngabungahkeun teh sanes wae kudu ku jalan-jalan jah, tapi tiasa oge kunu deukeut, misalna jalan-jalan ka Batu Kuda Manglayang. Ceuk abdi mah ku jalan-jalan ka tempat eta ge tos cukup atoh. Di Batu Kuda ge seueur pamandangan endahna. Mimiti asup, urang bakal manggihan warung-warung jeung spot foto tulisan Batu Kuda. Tah mun leumpang deui ka belah kenca, bakal nempo pamandangan hejo camping ground nu lega jeung aya panggungan oge, ngahaja paranti raramean mun akhir pekan. Tah leumpang na ka belah katuhu, aya tempat caping oge nu aya sumber caina. Tempatna lega ngan bentukna mudun, beda punggungan jeung tempat asup. Tah saberes camping ground teh mun tuluy leumpang ka luhur aya darmaga paranti popotoan nu pamandanganna Bandung Timur.


Salaku mahasiswa, abdi ngiringan seeur kagiatan mahasiswa di kampus. Unggal abdi ngiringan kagiatan, abdi pasti ngalakukeun anu pangsaena anu tiasa abdi pasihan. Upami aya diskusi, abdi aktif masihan ide. Upami aya patarosan, abdi ngajawab sakumaha nu abdi apal. Lamun dititah maju ka hareup, abdi janten anu kahiji anu maju. Sadayana abdi lakukeun lantaran hoyong diajar sagala rupi, hoyong nyobian seeur pangalaman. Abdi oge resep upami dipiwarang janten pamingpin lantaran abdi resep papanggih jeung rerencangan anyar. Hiji waktos di akhir rangkaian kagiatan kabeh peserta dikumpulkeun lantaran bade aya penghargaan kanggo peserta terbaik. Abdi teu nyangka abdi janten salah sahiji peserta anu disebut namina.


Hiji poe keur balanja ka mini market nu 24 jam, harita teh urang keur mondok di kota tempat urang liburan. Sabab peutingna lapar, jadi meuli sababaraha hiji cemilan jang dibawa ka kamar. Pas urang keur milihan produk nu rek dibeuli, ujug-ujug aya dua urang nu asup bari mawa pestol. Nu hiji deui mah nungguan di panto kaluar. Mimitina pelaku eta nodongkeun senjata ka kasir mini market, manehna menta duit jang dikaluarkeun tina wadah duit kasir. Urang oge nu jadi pelanggan jadi imbasna, ditodong ku pestol. Sabab urang teu mawa barang berharga, jadi urang teu dipenta nanaon. Urang tungkul nepikeun ka pelaku eta indit.


Tos sabulan pun mamang teh teu damang dirawat di rumah sakit. Main hari kondisina makin buruk wae. Wengi, pun mamang teh ngantunkeun pisan da tos teu kiateun meureun mayunan panyakitna. Isuk-isukna langsung dicandak make ambulan ka bumi di lembur. Kacida sedih jeung kacewana sabab teu bisa nyumponan kahayang mamang nu terakhir, nyaeta emam melon. Rencana na poe ayeuna dipeserkeun melon teh, kalah wengi kaburu pupus. Gusti asana teh meuni sedih pisan rarasaan teh. Biasana mamang nu sok ngahibur di kulawarga teh, ayeuna mah nyieun kabehan ceurik sedih. Tapi teu nanaon, sing tenang we didituna, Mang. Nu didieu mah tos ikhlas sagala-galana.


Biasana dina hiji lingkup babaturan boh di lingkungan imah atawa di sakola pasti aya wae jelema anu sok pulah pilih babaturan jeung sok embung ulin atawa ngajauhan babaturan anu sejena. Pulah pilih babaturan didieu hartina goreng, kusabab pulah pilih na biasa di tingali tina rupa pisik na jeung beungharna misalkeun sok aya wae jelema anu hayang boga babaturan teh anu geulis jeung kasep hungkul tuluy anu beunghar loba duitna. Urang teh teu meunang pulah pilih lamun ngan dumasar tina dua jinis kitu. Eta teh ka asup sikep perlakukeun babaturan teu adil, eta teh sikep anu kacida goreng na. Urang teh ulah boga kalakuan kawas kitu kusabab bisi ngadatangkeun masalah ngke na, jelema anu teu di perlakukeun teu adil bakal nyeri hate jeung ambek teu tarima di parlakukeun  kitu tuluy bisa ngajadikeun pasea.


Badan Penelitian dan Pengembangan Transportasi sareng Kemitraan Kasalametan Jalan Indonesia sareng Komite Kasalametan Transportasi Nasional parantos nyusun rekomendasi pikeun ngantisipasi kacilakaan anu disababkeun ku rem atanapi kagagalan rem. Aya sababaraha hal anu ngajadikeun kagagalan rem jadi scourge di jalan nalika nyetir, sarta kumaha urang kudu ngubaran rem kandaraan. Anu kudu diperhatikeun samemeh indit-inditan, kumaha cara urang nungkulan jalan anu mudun jeung jalan anu berkelok-kelok, boh anu panjang boh anu pondok, ngabalukarkeun kampas marake panas, sarta kumaha cara nyaho jeung ngungkulanana.
Pariksa yén komponén rem aya dina kaayaan alus saméméh nyetir. Anu kedah diperhatoskeun nyaéta mastikeun yén pedal marake tiasa dianggo sacara normal ku mencét rem dugi ka 7 dugi ka 10 kali. Pikeun Brake Booster, penting pikeun nengetan jarak balik pedal, upami pedal turun laun, sistem booster normal. Ogé kudu nengetan wates maksimum sarta minimum pikeun tingkat cairan marake. Campuran minyak rem henteu disarankeun sabab bakal mangaruhan titik-titik cairan marake. Titik-titik anu henteu pas bakal ngagancangkeun prosés ngagolakkeun cairan rem sareng pilek. Jeung paling importantly, ngaganti cairan marake rutin.


Tos opat bulan nikah, rerencangan abdi sareng salakina teu hoyong geura-geura gaduh murangkalih lantaran aranjeunna hoyong fokus duaan heula. Tapi anu namina murangkalih mah tos takdir ti Gusti Allah, bade sakumaha ditahan-tahan oge lamun tos waktosna gaduh murangkalih mah ku Alloh bakal dipasihan rejeki. Di sasih kalima pernikahan aranjeunna rerencangan abdi nyarita yen manehna tos telat teu haid. Manehna biasana nyerat jadwal haid dina aplikasi, jeung pasti sasuai jeung anu diprediksi ku aplikasi. Tapi ayeuna manehna teu acan haid padahal dina aplikasina kedahna menahna haid poe ieu. Abdi langsung nyarankeun manahna kanggo tes kahamilan, nyaeta tespek. Manehna teu nyangka yen manehna bakal gaduh murangkalih di yuswa manehna anu masih dua puluh dua taun.


Kagagalan lain akhir tina sgalana, hirup bakal tuluy jalan sanajan urang gagal terus-terusan. Urang kudu hudang jeung balik deui ajeg jang kahareupna. Kudu boga kakuatan nu gede jang ngalawan eta kabeh. Kakuatan eta nyaeta Gusti Allah SWT. Sabab gagal bisa jadi alesan jang urang ngadeukeutkeun diri ka Allah SWT. Ngadeukeutkeun diri ka Allah SWT nyieun urang mibogaan kakuatan nu gede jang nyanghareupan pasualan. Euweuh masalah nu teu bisa dibereskeun lamun urang ngalibatkeun Allah SWT. Pertolongan Allah SWT lega jang hamba-hamba nu salawasna nginget jeung ngagungkeun Allah SWT. Bakal aya harepan jang malikeun sumanget nu geus pernah pudar. Ngameh urang mibogaan kabagjaan jeung kasuksesan di dunya oge meunangkeun sawarga di akherat.


Menteri Ketenagakerjaan (Menaker) Ida Fauziyah nyebutkeun aya 10.765 kasus pemutusan hubungan kerja atawa nu disebut PHK per bulan September 2022. Jumlah eta diaku turun ti dua taun saacanna. Dumasar kana data paparan Ida, PHK berdampak ka 18.911 karyawan taun 2019. Angkat eta naek pas 2020 anu total 386.877 kasus. Ngan turun pas taun 2021 ka angka 127.085 anu akhirna ayeuna turun deui ka 10.765 per bulan September 2022 ieu. Ida oge ngajelaskeun penurunan jumlah penduduk usia kerja (PUK) nu kadampak ku Covid-19. Pas Agustus 2020 kacatat aya 29.12 juta pagawe nu kadampak Covid-19, tuluy turun ka angka 21,32 juta pagawe pas Agustus 2021.


Uih didamel, Meri langsung mandi tuluy istirahat di kamarna. Meri teu sempet dahar sabab geus cape pisan. Pas Meri rek sare, bapakna miwarang Meri ka ruang tamu heula jang ngobrol. Tuluy Meri nurut we ka ruang tamu. Ai pek teh ruang tamu na poek pisan, lampuna dipareuman. Meri ngageroan bapak jeung mamahna, tapi euweuh nu nembalan. Meri tuluy indit ka deukeut panto jang ngahurungkeun lampu. Pas lampu hurung, singhoreng mamah jeung bapakna nyiapkeun sirprise ulang taun mangrupa kue spesial buatan mamahna jeung hiasan booth popotoan. Meri ngarasa atoh pisan, orang tua na masih ingeteun kana poe ulang taunna. Beres popotoan, Meri tuluy makan bareng jeung orang tuana.


Kitu caritana, waktu urang turun ti Gunung Lawu keur istirahat di tengah leuweung kalawan kacapean nu kacida, ujug-ujug ditarajang ku puluhan monyet nu najan teu ngancam, tetep semu nyingsieunan. Urang panik. Kumaha carana kaluar tina ancaman puluhan monyét anu sigana kalaparan bari ngan aya hiji jalan pikeun ngahontal base camp sarta geus dieusian ku grup monyét. Kabeneran dina kantong urang aya kénéh sakeupeul roti bodas ditinggalkeun. Urang ogé motong roti kana potongan leutik, sarta satengah ngajalankeun grup kami nyebarkeun potongan roti di kénca jeung katuhu tina jalur anu dieusian ku grup monyét. Alhamdulilah monyet kaluar tina jalan jeung lumpat nangkep potongan roti nu urang nyebarkeun. Urang ogé ku panik saeutik lumpat ka handap jalan leueur ka handap tur nyalametkeun urang.


Syarat kanggo kuliah salah sahijia nyaeta masihan surat sehat di puskesmas. Lantaran sakedap deui bakal daptar ulang kuliah abdi langsung ngadatangan puskesmas paling dekeut di imah. Mimitina abdi diukur beurat awak dina timbangan, teras diukur tekanan darahna. Pas tos ditensi dokterna naros bisi abdi ngarasa lieur dina sirah latawa lemes antaran tekanan darah kuring teh rendah pisan. Dokternan nyarankeun kedah dipariksa deui minggu hareup. Minggu hareupna abdi datang deui ka dokter teras diparios anu langkung lengkap jeung seeur. Hasilna, abdi gaduh panyawat hipotensi. Abdi teu nyangka lantaran salila ieu abdi tara ngarasa nanaon. Abdi teras dipasihan resep ku dokter kanggo ditukerkeun di apotek.


Abdi leres-leres henteu nyangka naon anu bakal kuring kéngingkeun nalika muka pengumuman SBMPTN kaping 19 Juni 2020. Abdi kéngingkeun ucapan salamet ti LTMPT sareng ngan ukur refleks kuring nyarios ka kulawarga sareng nangkeup aranjeunna (sadayana puji ka gusti kuring ngagaduhan kulawarga anu salawasna ngadukung kuring. ). Alhamdulillah abdi tiasa ngahontal naon anu abdi pikahoyong sareng abdi yakin yén éta mangrupikeun rencana anu pangsaéna pikeun abdi. Perjuangan kuring henteu ngan ukur di SBMPTN, meureun atanapi bakal seueur deui tantangan, ujian, sareng halangan anu kedah dilalui ka hareup. Insyaallah abdi bakal ngusahakeun anu pangsaéna. Janten abdi kudu rancekas jeung rancage rukun digawe dina ngarepan kuliah diharep.


John sok ngarasa geuleuh iraha wae manehna bau hal hanyir. Anjeunna teu tiasa nangtung deukeut jalma anu dahar kadaharan goreng, atawa malah bau bau sato goreng. Anjeunna sok nyeri beuteung sareng seueul iraha wae anjeunna ngambeu bau hanyir. John eta pisan depresi kusabab masalah ieu. Anjeunna teu tiasa liburan ka nagara anu bau has, sapertos Thailand atanapi India, kusabab sieun kaganggu ku bau anu goreng. Anjeunna oge hese berinteraksi sareng jalma sanes kusabab anjeunna sok geuleuh ku bau aranjeunna. Hiji poe, John mutuskeun pikeun neangan pitulung. Anjeunna angkat ka ahli terapi anu nyarios yen anjeunna tiasa gaduh phobia khusus, nyaeta phobia bau. Terapis nyarankan John pikeun ngalakukeun terapi behavioral, dimana anjeunna bakal diprogram mikir pikiran positif iraha wae manehna bau hal amis.


Saha nu hayang di salingkuhan? Tangtuna ksbeh oge embung. Komo di salingkuhan ku jelema nu dipikacinta mah. Harita keur mah cape balik gawe teu sangaja ninggali manehanana keur duaan jeung lalaki sejen. Kahayang mah mun geus bosen atawa teu hayang deui jeung urang tinggal ngomong, da urang oge moal maksa manehanana sangkan tuluy babarengan jeung urang. Mimitina mah teu narima, malah ngambek ka lalakina. Lantaran manehanana ngarebut kabogoh urang nu geus lila bobogohanna teh 2 taun. Tapi da moal aga haseup mun euweuh seuneu. Ku kabogoh urangna wae ge diladenan lalaki eta teh. Da meureun sarua papada hayang. Ari geus kieu mah dek kumaha deui, cinta teu bisa dipaksakeun.


Lamun geus ngmpul-ngumpul sareng rerencangan lalaki nepikeun peuting biasana lamun geus balubar teh maranehna sok ngarinum alkohol. Abdi sok keheul ningalina lantaran abdi mah gaduh prinsip yen nginum alkohol teh moal matak ditarima sholatna nepikeun opat puluh poe sanajan ngan sakeclak oge. Abdi teu tiasa ngomong nanaon ka manehna lantaran bingung kumaha mapatahanna, nginum peuting-peuting tos janten kabiasaana maranehna. Hiji poe urang sadayana nuju datang ka ceramah ustad di caket imah arurang. Dina ceramahna, ustad nyaritakeun pangalaman anjeunna nginum nepikeun aya rerencanganna anu maot dihareupeun anjeunna anu ngajadikeun anjeunna taubat. Ti kajadian eta rerencangan abdi mulai ereun nginum lantaran sieun.


Pulitik SARA bahaya pisan lamun terus boga tempat di Indonesia. Ku kituna, salaku generasi milenial, kudu pinter. Millennials oge diwajibkeun aktip utamana nyaring berita hoax anu beredar di media sosial ku ngalaporkeun ieu ka otoritas. Kontribusi masing-masing pihak oge pohara diperlukeun pikeun ngawujudkeun masarakat anu luwih berkualitas. Ku ayana bahaya ngagunakeun isu SARA, generasi milenial bisa neruskeun kampanye gerakan positif anu bisa ngajaga kondusif nyaeta anu pangpenting na mah wani, tegur tegas lamun aya anu masih ngajalankeun politik sara, tuluy urang oge kudu nyontohan misalkeun ulah nyebut ngaran jalma dumasar kana etnis, ulah nangtoskeun sareng mikir négatip ngeunaan etnis, agama, ras jeung sajabana.


Isuk-isuk, abdi sareng rerencangan nunu milarian emameun kanggo sarapan, maklum anu ngaranna budak kosan mah sok meser sarapan di luar meh gancang lantaran kadang sok teu aya waktos kanggo masak sorangan. Tadina mah abdi bade meser di warteg meh murah, tapi teu jadi lantaran geleuh ningal dapurna kotor pisan loba cucunguk jeung beurit. Abdi oge teu kahaja ningal pas manehna ngagoreng tahu anu geus labuh tapi kalahkah diasupkeun deui kana piring kanggo disajikeun. Tempat nyimpen dahareunna oge geus kotor jeung karatan, siga nu teu pernah digentos sababaraha taun. Abdi langsung hayang utah ningal dahareun anu disajikeun di warteg eta. Ti kajadian eta abdi teu pernah deui meser dahareun di warteg.


Utah atawa emesis nyaéta ngaluarkeun paksa eusi burih anu lumangsung ngaliwatan baham sarta sakapeung oge ngaliwatan irung. Utah oge bisa disababkeun ku rupa-rupa kaayaan, bisa jadi respon husus tina maag atawa racun. Bisa ogé alatan kaayaan lambung atawa burih anu gering. Aya dua rupa utah anu kaluar tina lambung urang, nyaéta utah anu mangrupa kadaharan anu didahar ku urang anu geus diolah ku lambung, jadi warnana béda-beda. Utah anu sapertos kieu anu biasana ngajadikeun jalma sanés ngarasa jijik nalika ningali éta. Aya ogé utah anu henteu warnaan atanapi bening. Utah anu bening  biasana lumangsung sanggeus urang utah sababaraha kali, anu sacara éféktif ngosongkeun eusi dahareun tina lambung urang. Utah bening ogé bisa disababkeun ku obstruksi saluran kaluar lambung sarta tatu dina sirah.


Kuring boga, sarta écés kuring komunkasi ka kabogoh kuring, anu engké jadi salaki kuring, saméméh satuju kana uleman na nyandak hal leuwih serius.
Di antarana, kuring baris babagi Top Lima:
Abdi bébas nganyatakeun diri sareng pendapat abdi, sareng ogé pasangan kuring. Urang kudu diajar ti ayeuna jadi nyaman bisi bener kudu béda, iwal ti hal anu prinsip. Sok akur teu mungkin.
Satiap paménta dukungan, boh dana, perhatian atanapi pikiran anu nyéépkeun waktos ti kulawarga urang, kedah dipikanyaho ku pasangan. Euweuh carita méré duit cicingeun, contona.
BIG NO pikeun selingkuh. Abdi hoyong janten hiji-hijina pamajikan, kitu ogé fokus perhatian na ngeunaan minuhan kabutuhan na berinteraksi sareng awéwé.
Salaki mangrupa kapala kulawarga anu kudu dihormat, diutamakeun jeung menta idin naon-naon pamajikan di luar kalungguhan pamajikan. Hartina, kuring moal narima pagawéan, lamun salaki teu satuju. Abdi mah teu acan ngiring reuni, upami salaki ngabantah. Anjeunna nomer hiji, ngan hiji tur salawasna.
Perkawis poin ka hiji, usaha pisan supados henteu aya masalah anu janten kronis, berkepanjangan. Amarah anu ageung ngan ukur 3 dinten, amarah anu remeh kedah réngsé sateuacan waktos solat salajengna. Rugi lamun teu babarengan.


Tadi peuting kuring diajak dahar bakso jeung kolot. Lamun ngadahar bakso bakal jadi lada pisan sabab kuring resep pisan lada. Tapi kuring poho yén isukan téh poé sakola, kuring pasti bakal nyeri beuteung di sakola engké. Tapi nepi ka isuk ieu kuring teu ngarasa nanaon jeung ngarasa alus wae. Nepi ka waktu kelas keur lumangsung, kuring ujug-ujug ngarasa nyeri beuteung jeung hayang hitut oge, tapi kuring di kelas keneh, sieun aya batur nu ngambeu. Kuring nyorongkeun korsi kuring sarta pindah ka posisi tukangeun pikeun ngaluarkeun hitut, tapi teu disangki tetela hitut kuring gede pisan, tur bisa kadéngé ku sakelas. Sarerea neuteup ka tukang pikeun manggihan saha palakuna. Kuring nu jadi puseur perhatian langsung éra, ahirna menta idin ka guru pikeun ka WC, pedah ku éra kuring lumpat ka kamar mandi. Saprak harita kuring teu hayang deui dahar bakso lada mangsa sakola.


Kasedih mangrupikeun bagian anu teu tiasa dihindari tina kahirupan. Sarerea pasti geus ngarasa eta, kaasup urang sadaya. Nanging, naha anjeun terang yen kasedihan anu paling jero biasana asalna tina rasa gagal? Tangtu, nalika urang ngarasa geus usaha samaksimal mungkin tapi tetep teu hasil dina ngahontal cita-cita atawa impian urang, perasaan gagal pasti bakal karasa nyeri kacida. Sanajan kitu, urang ulah nyerah. Urang kedah emut yen kagagalan mangrupikeun kasempetan pikeun diajar sareng tumuwuh. Kagagalan mangrupikeun pangalaman anu berharga anu bakal ngajantenkeun urang langkung kuat sareng langkung siap pikeun nyanghareupan tantangan di hareup. Janten, upami anjeun sedih kusabab gagal, tong ngantepkeun perasaan eta ngaruksak tekad pikeun ngahontal cita-cita. Hayu urang bangkit sareng janten langkung sae deui tibatan sateuacanna!


Kamari bapa ngajak balanja ka toko Cahaya. Toko anu ageung sareng megah tilu lantai. Bapa ngajak ka warung. Di jerona aya rupa-rupa barang anu dijual. Aya barang-barang rumah tangga, alat tulis, sapatu, tas, sareng sagala rupa cocooan anu saé. Aya seueur jinis boneka ogé.

Sajauh ieu kuring can kungsi dibere bonéka ti bapa. Abdi hoyong bonéka. Dina rak wétan aya hiji bonéka lucu pisan, abdi hoyong gaduh. Kuring ngahontal éta teras nangkeup, karasana lembut sareng nikmat. Tapi bapa ngajak kuring ka toko Cahaya sanés ngagaleuh bonéka, janten abdi henteu ngagaleuh éta boneka. Kuring ngaharéwos mulangkeun éta bonéka ka tempatna. Nepi ka beberasa bari neuteup keneh, rada kuciwa.
Bapa mikeun kotak gedé. Panasaran, kuring muka kotak sareng mendakan éta boneka anu dipikahoyong.

“Pa, Sena resep pisan kana éta boneka. Janten, abdi ngagaleuh," saur bapa, neuteup ka kuring.

Alhamdulillah, impian kuring geus kawujud. Abdi bungah pisan, kuring nangkeup bapa sareng hatur nuhun ka bapa. Tétéla bapa nyiapkeun kejutan tadi nalika anjeunna indit jeung kuring.


Nuju ngeunah-ngeunah dahar, abdi ningal jalmi dihareupun abdi jol utah. Sabenerna mah abdi sanes jalmi anu geleuhan ningal kokotor kitu, tapi lantaran nuju emam Pop Mie di stasion, abdi langsung ereun dahar lantaran eta utahna muncrat ka mamana sabari bau. Sigana mah si teteh anu utah eta teh karek dahar sangu koneng, matak utahna oge warna koneng. Ngabayangkeun sangu koneng anu geus jadi utah kitu abdi langsung hayang utah oge, teras buru-buru ngalih ka tempat anu sanes lantaran bauna nguar pisan teu katahan sanajan geus nutup hirung, sanajan geus make masker oge tetep bau. Untungna eta utah langsung diberesihan ku patugas.


Zaman ayeuna, urang gampang neangan panghasilan tina jualan online. Jadi jualan teh teu kudu usang-asong ayeuna mah, aya market place na nu ngajadikeun urang leuwih efektif jeung efisien. Tah tina hal eta, urang bisa ngahasilkeun panghasilan sorangan, jang nutupan kabutuhan oge jang nyumponan kahoyong. Tong hilap urang oge kudu pinter nyisihkeun eta panghasilan sabagianna jang nabung. Nabung teh penting pisan jang kahareupna. Bisi aya hal teu diduga nu nipa urang, mending we ai aya acis na tabungan mah. Tah ku kituna baraya, hayu ah ti ayeuna urang bisakeun nabung, boh leutik boh gedena, nu penting bisa nyisihkeun jang kaperluan jangka panjang urang.


Batur mah sakostan teh ku sorangan lantaran ngameh lalega, tapi beda deui jang urang jeung si Fadli mah nu sakostanna duaan. Lain embung ku lalegana tapi meh rada irit, komo duit beasiswa mindengna telat mah. Indit kuliah teh si Fadli mah rek ijin cenah da rada teu ngeunah awak, katinggali teh keur gogoleran wae dina kasur. Urang pamitan tuluy balikna teh sore jam 5-an. Pas muka panto teh, nu awalna kamar kost teh saayana ayeuna mah dihias bari aya tulisan "Happy Birthday" amu mgabemtamg ti sisi tembok katuhu jeung kenca. Ditambah aya balon warna emas nu nempel ditiap-tiap sisina teh. Reuwas sakaligus hayang ceurik soalna jauh ti kolot tapi ngarasa boga kulawarga.


Di kuliahan mindeng miluan kapanitiaan tapi sok jadi staff wae, henteu jadi kepala divisi. Mun aya rapat atawa berpendapat, biasana urang nu sok rajin ngacungkeun leungeun. Tapi ku sabab urang mah di divisi biasa lain divisi penting pas acara, nyaeta divisi nu sok ngakut-ngakut barang, jadi pendapat urang teu diperhatikeun, malah mah siga angin berlalu. Nu padahal urang berpendapat kitu teh ku sabab geus boga pangalaman pas keur di sakolaan SMA. Tapi maranehna teu ngahargaan, kalakah mindeng dipotong pembicaraan pas keur ngemukakeun pendapat. Urang sok ambek tapi ambekna cicing ngabetem, da bisi suasanana jadi ruwet jeung teu kondusif, komo pas keur rapat.


Hubungan tangtuna teu bakal mulus wae, bakal aya rasa jenuh atawa bosen. Ieu nu kaalaman ku kabogoh urang, naha bet apal lantaran pas ditanya jawabanna teh kitu. Sabenerna harita urang keur ngawas UTS di kampus, ngawas peuting teh sabab nu UTS na kelas karyawan, jadi diayakeunna sok peuting. Teu lila ngawas, smartphone urang ngageter. Ku urang ditinggali geuningan si Heru, urang reflek ngangkat tapi ka luar heula ngameh nu sejen teu kagandengan. Kecap nu kaluar tina omongan si Heru teh mimiti "Gawat, gawat euy" "Naha aya naon?" Urang ngajawab bari reuwas. "Ieu kabogoh maneh keur jeung lalaki sejen di Mc Donalds". Urang reuwas sabari ambek bari nyiapkeun kecap naon pas panggih.


Salila ieu, kasus nu kacilakaan nu loba tejadi teh disebabkeun ku masalah rem blong. Hal ieu teh disebabkeun kurang sadarna kana pemeliharaan kandaraan jeung kurangna kasadaran kana pengecekan rutin bagian kandaraan. Komo mun kandaraan nana nu gede mah jeung leuwih muatan nana mantak gede resiko kana rem blong sabab kadorong ku muatan beurat anu berlebih. Mantak, samemeh make kandaraan teh kudu bisa mastikeun yen eta remna berfungsi jeung bisa aman mun dipake! Ulah nepi ka cilaka sabab ku polah sorangan. Yuk ti ayeuna mulai tanamkeun kaselamatan berkendara dina diri sorangan supaya leuwih waspada jeung hati-hati. Tanamkeun yen rem teh jadi bagian paling penting dina berkendara.


Penyanyi Marcell Siahaan gaduh pangalaman anu unik nalika manggung dina pamandangan seni. Kusabab aktif teuing, calana Macell sobek nalika nyoba naek panggung. Panyanyi lagu Peri Cintaku ieu ngébréhkeun pangalaman pikaseurieun ka Alvin Adam dina program Alvin & Friends anu ditayangkeun di INews TV tanggal 21 Oktober 2019. Mimitina, Alvin Adam nyebut Marcell anu ekspresif di panggung. Aya pangalaman dina kasenian pintonan (pensi). Janten kuring pura-pura turun panggung teras naék ka panggung anu lumayan luhur. Abdi kedah milarian halangan pikeun naék, henteu. Kuring langsung naék, bisa naék luncat, tapi calana teu naék. Pas naék, dirobek ti handap ka tukang, "ceuk Marcell. Marcell ogé ngarasa untung sabab panongton, anu lolobana barudak sakola, teu kapikiran ieu rek era basa eta teh.


Lamun jalmi nuju lapar biasana sok katingal sifat aslina. Jalmi anu mentingkeun diri sorangan pasti moal babagi, jalmi anu teu paduli ka batur pasti bakal ngalakukeun naon wae kanggo meunang dahareun pangheulana, jalmi anu maruk pasti nyandak dahareun panglobana. Abdi sareng rerencangan ngalaman eta pas nuju ngantri dahareun di ondangan. Pas eta teh kondisina seeur anu teu acan sarapan, jadi tamu ondangan teh paboro-boro kanggo nyandak dahareun. Pas abdi nuju ngantri datang saurang anu ojol-ojol nangtung ditenga barisan, teu lila datang deui dua urang anu datang ka tengah barisan eta, beuki lila beuki seeur. Tungtungna mah ibu-ibu anu aya di tukang langsung ambek ka maranehna lantaran beuki lami ka tukangna lamun diserobot.


Abdi hoyong ngabagikeun sakedik carita kuring. Jalma-jalma di sabudeureun kuring terang kuring salaku jalma anu pinter, sakola karesep, bakal suksés, tiasa asup ka PTN anu pangsaéna. Hahaha tapi kanyataanana berbanding terbalik. Ieu kagagalan kuring: SNMPTN ITB, kalayan peunteun lumayan alus, kuring percaya diri ngalamar ka ITB, tapi sigana mah gagal. SEDIH? OH PASTI. Bendu pisan ka Gusti. Naha éta kudu gagal?
Beasiswa Mitsui Bussan, éta paling émosional. Kalayan sagala persiapan, diajar? Geus, begadang keur tes tulis Mitsui. Tétéla éta dibatalkeun ujug-ujug alatan COVID19. Abdi ambek pisan. Hate virus corona. Naha kudu aya virus corona? Nyaan ngaganggu.
Saterusna ahirna SBMPTN UGM, UNAIR. Diajar kalawan persiapan nyukupan, ulah teuing gaya. Kalayan optimis tiasa lulus SBMPTN. Nepi ka diédit hasil lulus SBMPTN tuluy dicitak. Salami TO oge nalika dirasionalkeun abdi tiasa lebet. Tapi kaleresan? Hahaha teu lulus. Tapi kuring henteu émosional siga baheula. Kantun nampi deui. Tong ceurik, entong turun, éta normal.


Keur SMP, urang boga babaturan awewe ngaranna Aas. Aas teh pindahan ti kelas sejen, alesanna pindah teh sabab kelasna aya di lantai tilu, sedengkeun kelas urang aya di lantar dua deukeut tangga oge. Aas boga panyakit nu matak manehanana ulah kacapean. Ti poe harita Aas pindah, geus jadi babaturan deukeut. Sakapeung mah lamun urang indit ka sakola sok dijemput sabab imahna kaliwatan ku urang. Sok sering tara asup ka sakola, lamun panyakitna keur karasa deui. Hiji waktu pas indit ka sakola, teu biasana wali kelas asup ka kelas pas lain jam pelajaranana. Rek ngabewarakeun lamun Aas tos tilar dunya. Urang ceurik, geuningan teu kungsi lila jadi babaturan Aas teh ngan aya 3 bulanan. Harita keneh balik ti sakola langsung ka imahna jang ngalayad.


Hirup sorangan nyatana teu alus jang kasehatan. Ieur dibuktikeun ku studi di jurnal BMJ anu nganalisis 4.835 sampel getih ti lalaki jeung awewe. Hasilna teh lalaki nu geus cerai atawa hirup sorangan salila mangtaun-taun mibogaan tingkat peradangan nu paling luhur. Tapi mun awewe mah efek ieu teu manggihan. Jadi peradangan ieu teh mangrupakeun awal ayana panyakit kronis. Peradangan teh jadi faktor utama nu nyebabkeun panyakit jantung jeung kanker. Lamun teu geura-geura diomean bakal ngaruksak organ jeung bakal berkembang jadi panyakit. Kondisi kieu oge bakal ningkatkeun resiko maot ngora. Ku sabab kitu tiap lalaki kudu ningkatkeun gaya hirup anu sehat jeung loba bersosialisasi jang ngurangan kesepian, oge dahar kadaharan nu bergizi, olahraga nu teratur, jeung istirahat anu cukup.


Geuningan di pangajian oge mindeng di-bully nepikeun ka sieun rek ngaji teh. Urang sok diporosotkeun, atawa dicepret ku sarung nu geus dibuntel. Eta sakali neunggeul teh karasa nyeri pisan, komo sok diarahkeunna teh kana beungeut. Matak sok langsung nyisi bari dongko, tuluy leungeun nutupan beungeut ngameh teu nyeri-nyeri teuing. Sakapeung mah nu duaan deui nyepengan dua leungeun urang, jadi beungeut urang kabuka nu tuluyna dicepret ku sarung tea. Ti saprak eta nepikeun embung deui ngaji, da mun geus balik ngaji teh sok gereundeuk awak teh. Tapi ustadna sok nyampeurkeun ka imah ngabujuk urang, jadina urang hayang deui ngaji sanajan masih sieun di-bully.


BJ Habibie anu sok dipanggil Eyang nyaeta salah sahiji presiden Indonesia anu ka-3. Penampilanna anu nyentrik beda jeung presiden sejenna. BJ Habibie identik jeung kopeah warna hideung, pakean naon wae ge nu dipake misal jas, batik, nepika baju koko, pasti dipake wae kopeah hideungna. Kacamatana ge nambahan kesan someah lamun ditinggali dina rarayna. Sanajan ngembangkeun elmu pesawat di Jerman, tapi Habibie tetep mikanyaah ka Indonesia, eta dibuktikeun ku sok makena baju batik panjang. Habibieu oge sok make syal warna bodas jang ngahaneutkeun awak. Tapi syal nu dipake teh sok katinggali sarasi jeung tampilanna. Biasana sok dipadukeun jeung syal warna beureum aya motifan jeung baju dines warna coklat.


Basa aya acara jalan santai, Rina ngiringan jeung babaturanna. Jalan santai ieu teh acara memperingati hari jadi Kabupaten Bandung Barat. Tempatna nyaeta di Kota Baru Parahyangan. Seueur dorprise nu menarik dina ieu acara. Unggal peserta nu ngiringan jalan santai dibagi kupon hiji ewang. Hadiahna aya sapeda, alat elektronik, mejikom, jeung sajabana. Tah beres jalan santai, karek diundi pemenang dorprise na teh. Nu ngundi na ge langsung ku pak Bupati KBB. Pas penyebutan nomor undian mejikom, nomorna akjr jeung nu dicepeng Rina. Atuh Rina buru-buru lulumpatan ka hareup panggung. Alhamdulillah geuning akur nomor na, jadi Rina tulus meunang mejikom teh. Bungaheun pisan Rina meunang dorprise ieu. Majar teh jang masak di kostan ceunah. Alhamdulillah aya hasil ngilu jalan santai teh. Tos kitu mah langsung we Rina uih bari mamawa mejikom eta.


Kuring keur nangtung di parkiran mall di Jakarta Selatan, di Jalan Panjang. Abdi di lantai 4 atanapi 5. Bari ngobrol sareng rerencangan, Babaturan kuring, 24 taun, lahir sareng cicing di Kalimantan Tengah, teu kantos ngalaman gempa. Nah pas kitu, ujug-ujug sadayana oyag, kalebet lantai anu kuring nanjak. Rasana sapertos Truk Tronton kalayan beban blok super beurat batu anu ngaliwat caket kuring. Kuring nempo sabudeureun, tapi euweuh treuk tronton nu disangka. Naha mungkin pikeun treuk kalayan beban anu ageung ngalangkungan gerbang gedong parkir "sempit"? can naek ka lantai 5. Kuring neuteup ka kenca katuhu, teu aya treuk kamana-mana. Tétéla teh ceunah cek babaturn tuh éta gempa sapertos kitu


Mere hadiah ka batur mangrupakeun kabiasaan anu alus, salian ti emang eta salah sahiji wujud urang berbagi oge bisa leuwih ngeratkeun persabatan jeung pertemanan urang kabehan, bisa nunjukeun rasa nyaah jeung rasa kasih urang ka batur. Hadiah teh bisa jadi bahasa cinta anu hartina urang nyaah, urang paduli ka jelema anu ku urang di bere hadiah tanpa urang perlu omongkeun. Aya batur anu ngabogaan bahasa cinta ieu, jelema anu leuwih resep tindakan kalakuan ti bata ngan omongan hungkul. Ekspresi anu narima hadiah oge jadi salah sahiji alesan batur resep mere hadiah, lamun jelema anu narima na reuwas jeung teu nyangka tuluy bungah eta teh nyieun anu mere leuwih bungah.


Harita basa liburan, kuring indit ka imah babaturan. Kusabab imahna jauh, jadi kuring kudu naek karéta. Nalika kuring ngagaduhan korsi, kuring maén dina ponsel kuring sareng nganggo headset. Kaayaan dina kareta api waktu harita pinuh pisan ku panumpang. Di tengah-tengah perjalanan, kuring ngadadak nyeri beuteung, hayang hitut. Kulantaran teu kuat deui, ahirna kuring hitut di dinya, kuring yakin hitut kusabab euweuh sora. Tapi tétéla sanggeus, panumpang séjén sabenerna nempo kuring kalawan geleuh. Teras kuring sadar, yén tadi éta sanés kentut jempé, tapi kuring henteu kadéngé sabab kuring nganggo headset. Kuring éra pisan harita teh, tapi kuring ogé teu tiasa nanaon sabab perjalananna masih jauh. Tungtungna, kuring bodo amat weh tur pura-pura teu aya kajadian nanaon.


Nabi Sulaiman dipaparin sababaraha mukjizat ku Allah SWT, salah sahijina tiasa nyarios sareng sadaya makhluk, kalebet jin, sato angin, pepelakan. Sakabeh makhluk ditaklukkeun ku Alloh SWT pikeun Nabi Sulaiman. Jin komo sato galak bakal nuturkeun parentah Nabi Sulaiman. Sabagé umat Islam, tangtu urang yakin jeung bisa nyonto ieu ku cara maca sholawat Nabi Sulaiman nalika papanggih jeung sato galak, sieun ku jin, sieun disihir, sieun di tempat angker. Salah sahiji doa anu tiasa urang baca dina QS. Al-Naml ayat 18-19, anu hartosna "Nepi ka lebak sireum, ceuk hiji sireum, 'Eh sireum! Lebetkeun kana sayang anjeun, supados anjeun henteu ditincak ku Nabi Sulaiman sareng tentarana, sedengkeun aranjeunna henteu. sadar .'[18] Maka anjeunna (Sulaiman) seuri bari seuri lantaran (ngadangu) kecap sireum, sarta anjeunna ngado'a, "Duh Gusti, pasihan abdi ilham pikeun terus syukur kana ni'mat Anjeun anu parantos dipaparinkeun ka abdi. abdi sareng ka kolot abdi sareng supados abdi ngalaksanakeun kautamaan anu anjeun pikahoyong; sareng mugia abdi ditampi ku kurnia Gusti ka abdi-abdi Gusti anu soleh. [19]"


Beres gawe di WO urang gawe di salah sahiji bidang fotograpi. Emang ti baheula oge urang resep kana bidang foto atawa video. Nepikeun ka ngahaja meuli kamera DSLR. Urang gawe didieu biasana pas keur aya kawinan atawa acara wisudaan. Mun acara kawinan urang gawe ti isuk nepika beres acara. Sedengkeun mun di wisudaan mah gawena rada singkat, paling oge 2 jam. Tapi nu lilana dina proses ngedit foto atawa video, eta bisa sababaraha poe, gumantung kana lobana foto atawa video anu diedit. Harita kantorna teh aya di Batununggal. Urang didieu aya kana 3 bulanan, tapi sabab aya gawean sejen urang ngundurkeun diri. Geus euweuh waktu pisan jadi urang fokus kana gawean nu ayeuna.


Anjeun panginten sanés pikun, tapi kumaha waé ngapalkeun nami jalma éta parantos janten tugas anu sesah. Sok inget beungeutna tapi poho ngaranna. Atawa sabalikna, inget ngaranna tapi poho kumaha rupa beungeutna. Éta ogé tiasa ngajantenkeun anjeun jengkel sabab anjeun henteu émut nami jalma anu ujug-ujug ngabagéakeun anjeun di jalan. 1. Jujur sangkan teu isin teuing, tapi tong hilap ngomong yén manéhna téh jiga sobat anjeun. Yudaa…. (nepak taktak) Hah?! Eh, salah. Hapunten, saurna, ti sisi anjeun katingali pisan sapertos babaturan kuring. Hehehe Kusabab kadang éra ilang nalika anjeun jujur dina kasalahan anjeun. Tapi supados anjeun henteu dicap aneh kumargi anjeun parantos maén sareng ngabagéakeun anjeunna, anjeun tiasa nambihan pernyataan upami anjeunna siga babaturan anjeun anu namina disebatkeun sateuacana. 2. Pura-pura kenal ka anjeunna, sanajan teu terang saha anjeunna
Ndral….

Eh, saha anjeun?

Aduh, lepat (dina hate) Naha hilap? Abdi Ojik….

Ojik? Nu mana nya?

Oh, manéhna poho. Enya, muhun, abdi kaluarkeun heula, muhun, abdi bade ka toko buku. Pendak deui engké.

Bari anjeun ngaganggu anjeunna ku pura-pura kenal anjeunna, anjeunna, anu geus anjeun pikir anjeun terang, malah moal mikir ngeunaan ngaran salah anjeun disebutkeun tadi. Ieu rada aneh, tapi ieu bisa jadi cara alus jang ngahindar.


Aya loba rupa rupa bully anu biasa di panggihan din akahirupan sapopoe na, anu pangbabari n kaciri jeung ka identifikasi nyaeta bully an sacara fisik. Bullying fisik nyaeta tipe bullying panggampangna pikeun mikawanoh sabab palaku ngagunakeun aksi fisik nalika bullying batur. Saperti ngadorong, ngajanteng suku ngahaja, nyiduh ka neunggeul. Sababaraha reaksi henteu ngan ukur tanda anu muncul kusabab kekerasan fisik. Nanging, ku kitu oge bully an sacara fisik ngabogaan pangaruh kana kaayaan mental budak. Aya sababaraha tanda yen budak atawa rumaja narima perlakuan anu teu pikaresepeun ti baturna, salah sahijina nyaeta jadi kasieunan nepi ka ngadegdeg jeung hoream indit ka sakola.


Mun keur di kota besar, usahakeun tong nepi ka iinditan sorangan ka tempat nu rawan begal. Ka mana-mana teh kudu dibaturan supaya aya batur pakumaha. Mun sorangan mah bakal ngundang begal atawa dijambret jalma teu wawuh. Biasana loba modus di jalan raya, malahan ayeuna mah nepi ka terang-terangan. Modus na teh rupa-rupa, malahan nepi ka nuturkeun, bahkan asup ka polres ge dituturkeun keneh wae. Begal kajahatan teh saolah geus teu boga kasieun. Mun iinditan teh kudu mawa alat pelindung diri, jang jaga-jaga tina tindak kajahatan. Misalna mawa spray lada, alat setrum, jeung sajabana. Jadi, mun beunang begal teh bisa saeutik ngalindungi diri sorangan.


Aya sababaraha urang anu ngarasa nyaman lamun dahar gigireun runtah sato, contona di gigireun tai ucing. kaayaan ieu bisa normal atawa henteu sabab unggal jalma boga kabiasaan beda. Panginten kotoran ucing sanes hal anu ngaganggu anjeunna, khususna nalika anjeunna lapar, janten henteu janten masalah pikeun anjeunna ngeureunkeun tuangeun. Memang, pikeun kalolobaan jalma, tuang di lingkungan anu teu nyaman tiasa ngaruksak sareng ngaganggu napsu na. Nanging, ieu sanes patokan anu pasti sareng manglaku ka sadayana. Upami pikeun anjeunna tuang di lingkungan sapertos kitu henteu janten masalah sareng ngarugikeun jalma sanes, maka eta henteu tiasa langsung nyarios yen kaayaan ieu mangrupikeun gangguan.


Dina umur ieu kuring ngarasa pait gagal nalika kuring hoyong ngahontal cita-cita kuring lulus kuliah dina umur ngora, meureun pikeun jalma sanés ieu henteu pait upami dibandingkeun sareng kagagalanna, tapi pikeun kuring ieu leres-leres ngarobih kahirupan kuring sareng kuring.kirang  sumanget pikeun hirup dinten-dinten.. kahayang abdi janten apoteker. Abdi kuliah di universitas nyandak pendidikan D3 Farmasi, panginten pas lulus abdi tiasa langsung damel sareng ngabahagiakeun kolot abdi, pasti pas lulus abdi langsung damel di apotek anu terkenal. Nalika digawé, rasa hayang nuluykeun atikan masih aya dina pikiran. Sataun saterusna kuring mutuskeun pikeun hijrah jeung neruskeun atikan sarjana di propinsi sejen sabab kampus kuring teu nyadiakeun jalur mindahkeun D3 ka S1 Farmasi.


Saminggon ieu abdi teu wani balik leuwih ti tabuh opat sonten lantaran lamun tos magrib jeung langit tos poek sok aya begal. Dua poe kamari tos aya lima urang anu janten korban begal. Untungna teu aya nu luka, tapi aya nu motorna dicokot jeung mobilna dipepeuskeun kacana. Abdi sareng rerencangan teu pernah aya nu balik sorangan, pasti kedah dibaturan. Sabenerna abdi keheul ka eta begal lantaran janten teu tiasa kempel-kempel jeung rerencangan, tapi kumaha deui abdi sieun oge lamun balik peuting, akhirna mah urang janten mineng mondok di kampus, balik tabuh tujuh atawa tabug dalapan. Komo mahasiswa anu kedah nyubuh lantaran ospek oge jadi sieun ka begal.


Mere hadiah ka kolot teh salian bisa ngabungahkeun hate nu jadi kolot, oge mantak mawa rezeki ka urangna. Meungpeung kolot hirup jeung meungpeung urang mampu keneh, bere kolot hadiah. Teu kudu mewah, nu penting berkesan jang kolot. Misalna hadiah balik ka kampung. Eta hiji hal saderhana tapi mantak bungah pisan kanu jadi kolot. Leuwih hade deui mun bisa mere hadiah nu dicita-citakeun ku kolot, misalna angkat ibadah haji ka Mekah. Salila urang mampu mah laksanakeun we, ulah itungan jeung kolot. Sabab mere ka kolot mah sarua jeung ngalipat gandakeun rezeki urang sorangan. Jadi, meungpeung kolot aya keneh, yuk ah urang bagjakeun!


Hal-hal nu bisa dilakukeun dina ngantisipasi dahareun supaya teu tereh buruk. Nu kahiji nyaeta simpen dahareun dina kulkas. Suhu dingin dina kulkas teh bisa ngahambat proses pembusukan dina dahareun, jadi bisa nunda waktu pembusukan nana. Jadi, disimpen teh bakal bisa lila dina kulkas mah. Nu kadua nyaeta simpen dahareun di tempat nu tertutup, misalna dina tupperware, atawa sajabana supaya teu kaanginan jeung teu loba reaksi dahareun jeung mikroba. Nyimpen dahareun dina wadah nu tertutup teh bisa ngahambat proses pembusukan dahareun. Nu katilu nyaeta langsung konsumsi dahareun, komo mun dahareun geus jadi mah. Ulah diengkekeun deui sabab sok leuwih tereh buruk mun diingkeun mah.


analiti nunjukkeun yén macét tiasa nyababkeun setrés dina hiji jalma. Pikeun ngahindarkeun setrés nalika macét, ieu tip ti Dr. Déwi Ema Anindia.
Hindarkeun Stress Nalika Macet Ku Cara Ieu
Jaman lalu lintas sering nyababkeun kacapean mental sareng fisik. Panaliti nunjukkeun yén macét tiasa nyababkeun setrés dina hiji jalma.
Sanaos macét teu tiasa dirobih, anjeun tiasa ngalakukeun sababaraha hal pikeun ngatasi setrés anu disababkeun ku macét, kalebet:
1. Ngadangukeun musik
Hiji studi anu dilakukeun di Inggris nyatakeun yén macét tiasa nyababkeun parasaan setrés atanapi amarah, anu bakal nyababkeun paningkatan denyut jantung sareng tekanan darah.
Pikeun ngabantosan masalah ieu, ngadangukeun musik mangrupikeun salah sahiji cara. Alesanana, musik nu bener bisa mangaruhan haté jeung parasaan jalma nu ngadéngékeunana.
2. Nyeuseup. Musik klasik, jazz lancar, sareng musik meditasi mangrupikeun jinis musik anu tiasa ngirangan setrés. Anjeun ogé tiasa nyanyi babarengan dina hiji mobil pikeun nyegah setrés.
Upami anjeun parantos nyetir panjang teuing dina macét, setrés biasana ngan ukur najong. Dina kaayaan ieu, coba nyandak hiji napas panjang, lajeng dikaluarkeun, sarta ngalakukeun eta sababaraha kali.
Manggihan kagiatan senang
Nalika anjeun macét, coba pikir positif sareng miceun pikiran négatip tina pikiran anjeun. Pikeun mindahkeun perasaan setrés, coba ngalakukeun kagiatan anu pikaresepeun, sapertos ngadengekeun carita jalma anu linggih di gigireun anjeun atanapi hal-hal sanés.


Di hareup imah urang nu biasana tara macet, ayeuna mah kabagian macet lantaran aya nu menerkeun jalan di pertigaan anu nyebabkeun pengendara teh neangan jalur alternatif salah sahijina nyaeta ka kampung urang. Atuh keur mah jalanna leutik ditambah nu ngaliwatna teh lain motor hungkul, tapi mobil jeung treuk anu notabenena baradag. Jadi mobilisasi di kampung urang tersendat, komo nu rek jualan kaditu kadieu. Urang sempet nyarekan eta pengendara treuk sabab ieu lain jalan parantina. Tuluy geus kitu si jalan eta, ku urang tutup make papan jeung ditulisan, "ulah jalan kadieu kehed ngamacetkeun wae". Ayeuna mah mun aya deui nu jalan kadinya utamana treuk ku urang sok dititah puter balik deui meh teu macet.


Salah sahiji resiko janten Tentara Angkatan Laut nyeta kedah siap lamun kedah ngapertaruhkeun nyawa kanggo ngabela negara sorangan. Basa tragedi kapal selam anu newaskeun kabeh awak kapal nu nuju latihan di jero laut abdi reuwas sakaligus sedih pisan lantaran salah sahiji korbanna nyaeta murangkalih tatanggi abdi sorangan anu baheula imahna dekeut sareng imah kuring. Abdi teu nyangka pisan ieu bakal kajadian di jalmi anu dekeut jeung kuring. Abdi leuwih sedih deui lantaran jenazahna moal tiasa kapanggih, janten teu tiasa dikurebkeun di taneuh. Abdi nyobi ngahibur kulawargina ku salah sahiji hadis anu nyebutkeun yen jalmi anu pupus lantaran tilelep nyaeta bakal syahid.


Salah sahiji permasalahan nu sok aya dina perjalanan teh nyaeta jalma nu utah. Biasana, komo mun jalmana tara iinditan mah pasti bakal utah wae mun naek mobil, komo mun jarak jauh mah. Biasana mun nu sok ongkek di perjalanan mah ngambeu bensin atawa AC mobil teh sok lieur, tuluy we utah. Komo mun kaayaan fisik na keur teu fit mah, bakal leuleus ngadoreksakeun nu jag-jag. Hal ieu teh sacara ilmiah mah disababkeun ku teu nepina oksigen kana otak, jadi lieur nu berujung ka ongkek mun keur di perjalanan teh. Hal ieu teh jadi hal wajar dina sabagean besar masyarakat Indonesia, komo bagi orang lembur mah.


Sarerea pasti ngarasa isin. Ti hal sasederhana isin pikeun nyieun kasalahan trivial kana isin sabab hal penting geus tarnished idéntitas anjeun atanapi reputasi kaluar dinya. Kusabab unggal jalma geus ngalaman eta, lain hartina rasa ieu bakal salawasna netep di jero. Ieu kedah dicegah, sareng perasaan éra kusabab hal-hal anu tangtu kedah dipohokeun supados henteu mangaruhan anjeun ka hareup. Kumaha carana sangkan karapihan jeung parasaan éra?
1. Nengetan naon anu jadi pemicu éra
Kahiji, evaluate jeung nulis handap naon wae nu ngajadikeun anjeun ngarasa embarrassed. Ieu meureun sesah dina mimitina, sabab teu rusiah yén anjeun ogé isin pikeun nginget sarta nganyatakeun ka diri.
2. Robah pikiran anjeun
Sakapeung, pikiran négatip tiasa janten racun pikeun éra anu anjeun parantos gaduh. Ku terus mikir négatip kawas, "Naon nu bakal jalma nyebutkeun ngeunaan kuring engké?" atawa, "Kumaha lamun Kuring branded salaku hiji isin pikeun sesa hirup abdi?" Anjeun tiasa ngalelepkeun diri dina pikiran négatip. Pikiran ieu moal ngajantenkeun anjeun langkung saé. Malah aya nu leuwih éra jeung leuwih parah.


Salah sahiji kabungahan anu teu di sangka teh nyaeta teu di haja papangih jeung babaturan anu baheula na deukeut pisan anu ges lila teu kapanggih sarta di pika sono pisan. Papangih jeung babaturan lila salian ti bisa ngadeukeutkeun deui urang keur ngajalin silaturahmi oge bisa babarengan urang nyarita keur jaman baheula. Babaturan lila teh jelema anu asli na nyaho kumaha urang teh. Lamun teu kahaja papanggih teh rasana jiga meunang rezeki anu teu kaduga. Reuwas asa teu nyangka tapi oge bungah jeung bagja pisan urang bisa ngobrol keun sagala na tina kahirupan urang jaman baheula jeung kahirupan urang jaman ayeuna.


Basa leutik salah sahiji jajanan anu paling dipikaresep ku abdi sareng rerencangan nyaeta ciki anu aya hadiahan. Lamun keur ulin sasarengan urang pasti mapay warung kanggo meser ciki. Mimitina abdi meser hiji ciki tapi teu percaya bakal aya hadiah dina ciki ieu. Bener we di ciki anu ka hiji mah teu aya hadiah nanaon, teras rerencangan miwarang abdi meser hiji deui sabari milih anu pangbeuratna, sabab biasana anu beurat teh di jerona aya duit perak. Abdi langsung milih anu sakirana beurat. Pas dibuka abdi reuwas lantaran di jero ciki eta beneran aya duit lima ratus perak. Aya oge rerencangan anu meunang lima rebu.


Basa leutik abdi sareng dulur abdi gaduh hiji dahaeun pikaresepeun, dahareun ieu teh sabenerna mah jajanan tina coklat anu bentukna mirip siga tai beurit. Aya dua rasa, aya nu rasa coklat jeung rasa stroberi. Duduana bentukna sarua, tapi anu coklat mah mirip pisan siga tai beurit. Hiji poe abdi ningal ka gudang aya beurit anu nuju ngegelan dahareun, teras di gudang eta oge aya tai beurit anu loba pisan dina luhureun lomari. Abdi ngambeu eta tai langsung geleuh lantaran pacampur jeung bau hangseur. Abdi oge langsung kabayang pisan ka dahareun anu abdi mineng dahar basa leutik, tapi jadi teu hayang deui ngadahar eta.


Kuring kungsi dibéjaan ku babaturan kuring anu di PHK. Dumasar kana caritaanana, pausahaan anu PHK karyawan dipilih tina absen, jadi unggal pausahaan boga aturan henteuna. Kumaha mun geus telat, ayeuna aya pagawé anu mindeng teu asup. Hujan teu datang, ban kabobol teu datang, intina mah ti hadir, tuluy idin indit. Idin pikeun cuti dirumuskeun dumasar kana naon anu dikintunkeun ku karyawan, tapi aya langkung seueur ti anu dikintunkeun. Nya, éta kasempetan pikeun perusahaan pikeun PHK karyawan. Upami éta anu tiasa kuring bagikeun, kuring henteu terang ngeunaan perusahaan sanés. Ieu dumasar kana carita adi kuring. Naha anjeunna sering bolos padamelan. Sumuhun, sering. Hujan teu datang, anak gering teu asup sanajan pamajikanana teu gawe. Ayeuna, anjeunna parantos damel deui sareng hanjakal teu bolos kelas deui.


Trauma anu dialaman di waktos budak keneh tiasa gaduh pangaruh anu kuat dina kapribadian hiji jalma. Trauma bisa ngarujuk kana rupa-rupa kajadian nyeri, kaasup kekerasan, leungitna, atawa rasa kasiksa anu kacida. Nalika batur ngalaman trauma waktos budak, aranjeunna tiasa ngalaman parobahan dina cara mikir sareng kalakuanana, anu tiasa mangaruhan kumaha aranjeunna hirup. Contona, batur anu ngalaman trauma di waktu budak bisa jadi mangaruhan kapercayaanna ka batur, atawa malah boga masalah ngatur emosi manehna. Dina sababaraha kasus, trauma bisa ngakibatkeun masalah kasehatan mental jangka panjang, kayaning depresi atawa PTSD (Post Traumatic Stress Syndrome). Sanajan kitu, trauma si waktos budak bisa boga dampak signifikan, hiji jalma oge bisa diajar kumaha carana ngatur tur nungkulan trauma ieu sapanjang hirupna, sarta ngembangkeun kapribadian kuat tur cageur.


Dina ajaran Islam, sakaratul maut teh jadi salah sahiji hal nu bakal nimpa kabeh umat manusa. Nyeurina sakaratul maut teh sarua jeung awak dikuliti lalaunan, peureusna kacida pisan. Ngan, kumaha peureusna teh unggal jalma beda-beda, tergantung amal ibadahna salila di dunia. Mun amal ibadahna hade, sakaratul mautna ge dilancarkeun jeung dibabarikeun. Kitu oge sabalikna, mun loba amalan goreng, sakaratil mautna ge kalayan peureus jeung nyeuri pisan. Malahan mah paling parah nyaeta diganggayong, maot henteu hirup henteu. Biasana nu kieu leuwih nyeuri ceunah ceuk beja mah, sabab digantung nasibna antara hirup jeung maot. Malah mah nu sakaratul maot teh sok satengah teu eling kana naon nu didanguna.


Pernah di Asrama sorangan, sedengkeun batur mah geus balik kampung. Ieu kajadian pas urang awal-awal kuliah, sabab aya kagiatan kampus jadi rek balik teh dibedokeun. Suasana asrama anu sepi komo mun menuju ka peuting mah di tambah posisi kamar urang teh lantai dua. Kamar gigireun geus pada balik. Jadi nu ka denge teh ngan sora jangkrik di buruan asrama. Sabab kamar asrama jeung dapur oge kamar cai teh papisah ku panto nu digeserkeun, sok tara wani muka panto eta. Mun geus sholat Isya ge sok buru-buru sare bari ngarepkeun teu lilir pas engke peuting, soalna mun lilir sok hese deui rek sare teh.


Urang kedah terang kumaha ngaréaksikeun nalika ngalaman émosi ieu sareng nyobian tetep tenang.
1. Ngaleungitkeun amarah di jaman baheula
Jadi kolot mangrupikeun jinis terapi anu tiasa nunjukkeun dimana masalah urang sareng memotivasi urang pikeun ngerjakeunana. Lamun kaliwat anjeun pinuh ku amarah , ngalakukeun hal pikeun nyageurkeun diri saméméh anjeun ngarugikeun anak. Panaliti nunjukkeun yén budak anu indungna sering nganyatakeun amarah biasana langkung hésé didisiplin.
Coba pikeun manggihan masalah di jaman baheula urang nu bisa ngabalukarkeun amarah. Naha anjeun disiksa atanapi dihukum parah nalika murangkalih? Naha anjeun gaduh masalah ngadalikeun émosi anjeun? Naha anjeun henteu ngarasa tengtrem? Angka kaayaan ayeuna anu ngajadikeun anjeun ambek, sapertos teu sugema ku padamelan anjeun, pasangan, diri anjeun, atanapi murangkalih. Émut ka Ibu, upami murangkalih sering ningali raray ambek sareng ngadangu ambek, anjeunna bakal janten jalma sapertos kitu.
Ngeunaan sudut pandang anjeun
Tombol amarah dulur urang tiasa béda. Sababaraha kolot leuwih gampang ambek ka budakna. Upami anjeun salah sahijina, cobian laksanakeun latihan ieu, ngabagi kalakuan anu teu pantes anak anjeun kana kategori-kategori alit, anu henteu kedah nyababkeun amarah, sareng kategori ageung, sapertos nganyenyeri diri atanapi batur, anu meryogikeun tanggapan anjeun. Teras kaayaan diri anjeun supados anjeun henteu kaganggu ku kategori leutik.


Pas urang keur diuk di ruang tunggu di klinik, perasaan sieun ngarasa memuncak dina diri urang. Urang ngarasa jantung urang berdetak beuki gancang jeung kesang tiis oge mulai maseuhat telapak leungeun urang. Urang ngarasa sieun lantaran urang apal bakal disuntik poe ieu. Saenggeus sababaraha waktu nungguan, giliran urang akhirna tiba. Pas urang asup jeung ninggali jarum suntik anu dicepeng ku perawat, urang ngarasa beuki sieun. Komo deui pas perawat nojoskeun jarum suntik kana leungeun urang, urang ngarasa nyeri, jeung saolah-olah teu bisa napas oge hayang ngagorowok, tapi urang teu bisa ngalakukeunna. Pas geus rengse disuntik, urang ngarasa lega tapi oge ngarasa sedih lantaran teu bisa mengatasi rasa sieun kana jarum suntik.


Nalika kuring leutik, kolot kuring hoyong pisan ngajalajah naon anu dipikaresep ku kuring tiasa dikembangkeun. Abdi émut nalika kuring kelas 5 SD kuring gaduh kagiatan saminggu pinuh, tina les, pelajaran basa Inggris, pelajaran musik, sareng pelajaran ngagambar. Pinuh Senén nepi ka Saptu. Kabeneran kuring les musik di salah sahiji tempat les anu lumayan mahal, da hoream mah, palajaranna geus mahal, lilana pelajaran ngan 30 menit mah teu maju. Bapa kuring naros sareng ngadamel sababaraha koméntar "Kumaha anjeun parantos ngajar tapi anjeun henteu acan dilatih latihan di bumi". Na enya, ngaran budak leutik, kuring jujur nyeletuk ngomong " pan bapa nyaho, éta bapa anu hayang kuring nyandak palajaran musik, lain kuring". Waktu harita bapa kuring langsung nyerieun ku omongan kuring, tapi enya, kuring mah jujur, da masih budak leutik.


Intina mah kitu, eta jalma teh kudu gede hate, mun digegelan ku nu salah, tarima wae, naon wae cenah (salami teu ngahina kahirupan pribadina), tarima. Upama nu ngagogoreng teh leuwih kana fitnah atawa ngabengkokkeun fakta, lawan sabisa-bisa, tapi tetep kudu ati-ati, sabab mun emosi pisan, bisa jadi beda perkara, bakal dipecat ku nyieun fitnah nu sejen. siga nu salah jeung bakal dipaksa kaluar ti pausahaan, nu bakal rugi.urang oge, leuwih hade mun kondisi geus akut, mundur lalaunan, meunang pakasaban anyar heula lajeng resign. Mun anjeun scolded, teras difokuskeun masalah na coba teu ngulang kasalahan anu sarua, ningkatkeun diri. Tong gumuruh di tukang. Rugi lamun dicaci, tapi keuheul ka nu ngambek tanpa perbaikan, teu jadi jalma nu leuwih hade.


Biasana mun keur sorangan, sok loba muncul perasaan nu teu paruguh. Kadang sedih kadang hayang ngambek kana hal nu teu apal kunaon. Biasana mun keur sorangan teh sok overthinking, pikiran ngalayang ka mana-mana, sagala hal dipikiran nepi ka teu bisa ngontrol emosi. Kadang mun aya rarasaan keur sorangan ge sok sagala kasedih muncul, sagala kapeurih hate teh aya, tapi teu bisa ngedalkeun. Jadi ngedalkeun na kana pikiran sorangan. Leuwih parah na mah mun aya nu keur kieu teh sok teu eling, nepi ka ngaleungitkeun nyawa sorangan saking beuratna pikiran nu aya. Kahirupan teh sarasa gagal wae jeung teu bisa jiga batur.


Ulah mere kejutan anu matak bahaya lantaran bisa wae nu tadina momen bungah jadi momen menegangkan. Harita pernah aya kajadian pas peuting-peuting mere kejutan, tuluy marawa balon nu geus dieusi gas, oge mawa kueh tepang taun jeung lilin anu geus nanceb dina kueh eta.  Teuing pedah kumaha eta mah si balon gas teh ngabeledug lantaran keuna kanu lilin, tuluy nyebabkeun kabakaran. Loba korban dina kajadian eta sabab dirayakeun ku loba jelema. Matakan kuud ati-ati pisan jeung kudu aya pertimbangan mun rek mere kejutan.  Mending mun dek sabari mawa balon, balonna ditiup manual ulah make gas. Soalna mun aya kakeunaan seuneu bisa ngabeledug.


Di sisi jalan teh sok aya kebon awi anu jauh ti mana-mana, jauh ti pemukiman lembur warga. Biasana mah sok aya jalma anu teu tanggung jawab, teu hujan teu angin jol muang sampah didinya. Bisaan cara miceun na teh, manehna mah make motor bari mawa keresek eusina sampah, geus pas di leuweung awi, lung we dialungkeun keresek na teh. Teu turun-turun acan tina motor na ge. Teuing naon motivasina jol miceun sampah didinya nu jelas-jelas lain tempat sampah. Sampah na teh makin poe makin ngagunduk wae ngalobaan. Lolobana mah sampah nu eusina pempers budak. Nya bau, nya minuhan sisi jalan deuih. Teu baleg pisan jalma nu miceun na teh.


Kuring geus dua kali jadi saksi di pangadilan dina kasus gugatan sipil, mun anjeun nanya ka kuring kumaha perasaan anjeun? Nalika kuring mimiti jadi saksi, kuring rada sieuanan, sabab kuring henteu kantos janten saksi di pangadilan, sanaos pendidikan dasar kuring tina hukum, aya sababaraha hal anu kuring panginten rada krusial nalika kuring janten saksi:
Nalika anjeunna disumpah nurutkeun agama saksi, karasa pisan suci
Lamun ditanya ku majelis hakim atawa pengacara penggugat/tergugat, jawab sajujur-jujurna, mun teu nyaho, jawabna jujur sabab hakim bisa nyentak lamun jawaban anjeun pegat.
Sagemblengna, jadi saksi téh lain perkara gampang, lamun kahareupna kasaksian urang dinyatakeun palsu, mangka urang ogé bisa kabetot dina kasus hukum (pasal 242 ayat (1) KUHP), jadi pastikeun urang ngartos patarosan. anu dipasihkeun ka urang sareng ngajawab sajujur-jujurna


Keur jaman SMA pernah kaleungitan konci motor, jadi pas balik sakola teu sadar konci diteundeunna di mana, di tempat biasa paneundeunnan konci ge euweuh. Karek kanyahoan leungit teh pas peuting rek ngasupkeun motor ka imah ti buruan. Nepika sakulawarga neangan, indung, bapak, teteh, adi, kabeh neangan tetep wae teu kapanggih. Nepika kapaksa urang ngagotong jeung bapak ka imah. Isuk na oge sarua teu kapanggih, jadi teu asup sakola. Kapanggih-panggih teh pas sore teu kahaja pas keur muka kulkas. Singhoreng teh koncina aya dina jero kulkas, meureunan pas balik sakola urang muka kulkas tuluy teu karasana neundeun konci di jero na. Pas kapanggih bungah, sabab bisa sakola deui.


Basa nuju ngiringan pendidikan dasar militer, abdi ngendong dina tenda di leuweung salila saminggu. Biasana unggal peuting diayakeun piket giliran jiga samacam ronda deui. Pas kabeneran abdi piket peuting, abdi ningali aya jalma nu pakean na sarua jeung arurang salaku siswa. Make baju dinas lapangan, make sapatu PDL, make helm siswa, warna bajuna ge sarua hejo tentara. Sugan abdi mah babaturan weh, pas diitung nu sare teh jumlahna pas. Terus eta saha? Katembong na teh keur polang anting geus tilu balikan tuluy dina deukeut tangkal. Pas ku abdi disampeurkeun, eh euweuh sasaha. Abdi ti harita langsung asup ka jero tenda, teu wani nuluykeun piket. Abdi babacaan teu eureun-eureun da bisi nembongan deui.


Kapanggihna harta karun emas oge pernah lumangsung di Desa Wonoboyo, Kacamatan Jogonalan, Klaten, Jawa Tengah. Ieu oge teu kahaja kapanggih ku warga Uruk diggers taneuh anu kapanggih kendi ngeusi emas jeung perak dina Oktober 1990. Kendi tanu di panggihan ngandung rupa-rupa perhiasan, mimitian ti pinggel nepi ka cingcin. Rupa-rupa perhiasan emas jeung perak nu disimpen dina opat kendi teh cenah mangrupa karya agung jeung kapanggihna pangpangna dina sajarah Indonesia.Benda-benda sajarah ieu kapanggih ku genep warga dina jero taneuh keusik 3 meter anu geus digali pikeun taneuh uruk. Anu manggihan 6 jalma. make pacul, aya nu neunggeul guci dina jerona kira-kira 3 meter taneuh keusik. Dumasar kana laporan ti tim anu masrahkeun harta karun ka Yogyakarta, eta harta karun saterusna dipasrahkeun ka Bank Negara Indonesia di Yogyakarta.


Organisasi Kesehatan Dunia merkirakeun aya saloba 3,7 miliar jelema di handap usia 50 taun atawa 67% tina populasi terinfeksi ku virus herpes. Marleen Temmerman, Direktur Departemen Kesehatan Reproduksi dan Riset WHO, ngomong infeksi herpes mayoritasna ditularkeun ngaliwatan kontak oral nu nyebabkeun herpes atawa luka tiis di sakitar biwir. Aya oge HSV-2 nu ngarupakeun panyakit nular seksual nu ditularkeun ngaliwatan kontak kulit ka kulit, jadi nyebabkeun herpes genital. Dina laporan nu dipublikasikeun ku jurnal PLOS ONE ieu, Temmerman ngungkapkeun lamun panyakit herpes mangrupakeun penyebab nu kahiji panyakit herpes genital. Pas bulan Januari, WHO memperkirakan saloba 417 juta jelema nu mengidap HSV-2. nu nyebabkeun herpes genital. Ku sabab eta, diperkirakeun aya leuwih ti satengah miliar jelema ti usia 15-49 taun nu ngidap infeksina.


Basa poean rek ka Banten urang mutuskeun jang naek beus. Urang naek beus teh di Stasiun Leuwipanjang, jeung geus ngarencanakeun rek naek motor sorangan ka stasiunna tuluy motorna dititipkeun. Sabab geus diestimasikeun make google maps, jadi weh urang oge nyalse inditna. Salahna urang, pas ngecek google maps teh subuh. Ieu pasti beda lamun inditna beurang. Apek teh bener weh pas geus nepi Kahatek, macet pisan kacida loba pagawe nu baralik gawe peuting jeung loba nu arasup oge sabab gawe isuk-isuk. Tidinya teh urang tutuluyan ninggalian jam tangan, jeung hate teh teu tenang sabab pasti ieu mah katinggaleun ku beusna. Bener weh pas datang ka stasiun teh geus indit beusna aya kana 15 menitan ti mimiti urang datang.


Dosa nu paling gede di ajaran Islam nyaeta dosa menyekutukan Allah. Dosa ieu teh kaasup dosa besar nu ganjaranna ge lain bobodoan, disusahkeun di dunia jeung akherat. Di akherat na ge diasupkeun ka naraka nu paling dahsyat siksaan nana. Nyekutukeun Allah teh nyaeta upaya teu yakin ka Gusti Allah, misalna muja ka hal-hal nu teu logis, mempertanyakan kaayaan Allah, jeung nu contoh leutikna sering teu karasa nyaeta teu yakin kana ayana gustj Allah termasuk ayana kaberkahan nu dilimpahkeun. Perbuatan syirik oge jadi salah sahiji perbuatan menyekutukan Allah nu paling kentara di antara nu sejenna. Dosa ieu teh paling dibenci ku Gusti Allah. Jadi, mun di diri urang ge aya karaguan ka Gusti Allah, urang kudu sieun sabab bisi kaasup kana dosa menyekutukan Allah.


Kajadian sato leupas pasti mineng pas keur Idul Adha, biasana sapi anu bade dipindahkeun tina treuk atawa mobil kolbak ka tempat anu sanes bakal ngajieun domba atawa sapi barontak. Sapi oge mineng leupas pas bade dipeuncit, komo lamun sapina badag, kedah dicepeng ku loba jalmi. Sapi anu leupas pasti bakal nyingsieunan batur anu ningalna, komo murangkalih anu sok panasaran hayang ningal sapi. Sapi anu leupas ieu pasti tiasa ngabahayakeun jalmi, komo lamun ukuranna badag, urang dewasa oge pasti bakal tiasa labuh lamun disuruduk ku sapi gede. Marak supados sapi teu leupas, urang kedah nyiapkeun tihang anu kuat supados sapi anu ditalian ka tihang eta moal leupas. Saen mah ditalikeun ka pager, tangkal atawa wangunan anu kuat.


Kagagalan ngan ukur jeda anu masihan pelajaran, yén aya hal anu anjeun masih kedah diajar atanapi laksanakeun waktos salajengna. Anjeun tiasa maca tip pikeun ngatasi kagagalan, kumaha bangkit tina kagagalan, ku kituna anjeun tiasa ngahontal kasuksésan. Cara pikeun bangkit tina kagagalan munggaran anu anjeun tiasa laksanakeun nyaéta misahkeun kagagalan tina idéntitas anjeun. Nyaéta, kagagalan henteu kedah janten fokus anu ngajantenkeun anjeun lemah. Kagagalan ngan ukur hiji épisode kahirupan dimana anjeun teu acan mendakan cara anu pangsaéna pikeun ngawujudkeun rencana sareng impian anjeun. Tanggapan anu positip pikeun ngatasi kagagalan anu salajengna tiasa ku nangkep émosi anu anjeun karasa nalika kagagalan lumangsung. Wangun émosi anu muncul biasana dina wujud ambek, éra, kasedih, kuciwa, malah kahariwang ngeunaan kumaha jalma séjén ningali anjeun. Metoda ieu pamustunganana ngamotivasi diri sarta nyiptakeun pangjurung pikeun digawé hadé tur jadi leuwih kreatif salaku solusi pikeun nyegah kagagalan dina mangsa nu bakal datang. Sajaba ti éta, coba ngatur pikiran anjeun.


Manéhna bungah basa teu kahaja manggihan “harta karun”, teu disangka-sangka duitna geus dipopohokeun ku manéhna. Kaleresan salawasna sareng anjeun. Padahal geus sababaraha kali pindah. Tapi untungna, anjeunna henteu pernah ngalungkeun lomari. Sanggeus carita ieu diterbitkeun online Netizens percaya yén sanajan catetan ieu kapanggih, Sajaba bisa tetep salaku panginget gawé teuas. eta oge bisa nambahan pisan nilaina Lamun dijual ka nu hobi ngumpulkeun koin atawa uang kertas antik. tapi Upami anjeun mendakan harta karun, naha éta sah pikeun gaduh atanapi kedah diserahkeun ka nagara? kuduna cicing wae, teu kudu loba ngomong ka batur. make eta alesan pikeun kaperluan diri jeung kulawarga anjeun. Teu aya gunana pikeun ribut-ribut pikeun pamer. Teangan harta karun anu disumputkeun. ku belanja sakumaha diperlukeun tur rutin ngagunakeun harta karun anjeun manggihan, geus langsung mantuan nagara mindahkeun roda ékonomi di wewengkon dimana anjeun cicing. Teu kudu pamer jeung riweuh, geus loba harta, naon deui nu kurang?


Basa keur sakola SD, urang miluan lomba pidato anu diayakeun di sakola. Saminggu saacan lomba, ibu guru geus mikeun bewara yen bakal aya lomba pidato khusus kelas 3 SD di sakolaan. Pas balik sakola urang ngabejaan ka indung bapa yen aya bewara ti guru. Bapa urang langsung ngomong kudu miluan, indung urang ge satujueun. Teu lila didinya urang dibere teks pidatona ti bapa, bapa nu nyieun sorangan. Aya kana 5 poean urang ngapalkeun teks pidatona, ngarah teu poho si teks pidatona urang babawa nepi ulin ge. Pas poean lomba, pesertana aya 5 an. Urang ku percaya dirina tampil. Dina poe Senen pas upacara, kepala sakola ngabewarakeun nu meunang lomba pidato, ngaran urang disebut juara ka 2. Balik poe eta, urang dibere hadiah nu eusina teh buku jeung pulpen.


Ayeuna abdi bade indit ka Purwakarta lewat jalan motong Cipeundeuy. Tah jalanna teh bakal ngaliwatan tempat pembuangan akhir. Kabeh sampah ti Bandung raya teh ditumpukkeun didieu. Pas ngaliwat teh bauna meuni ambreng pisan, teu bisa dihenteu-henteu. Najan geus make masker ge angger wae kaambeu pisan bauna. Tumpukan sampah na ge geus loba bilatungan, ceceran ka sisi jalan. Abdi jiji pisan ningalina, geuleuh pisan sabab rarujit. Kaduhung abdi ngaliwat kadieu, kabeh pakean teh jadi bau sampah buruk. Buru-buru we nepi ka Purakarta teh neangan baju jang ganti da teu kuat ku bauna dina awak meuni hihiliwiran. Moal deui ngaliwat kadinya, mending jalan Padalarang we.


Baheula, di daerah Cigombong, Sukabumi-Bogor, Jawa Barat, kapanggih hiji harta karun anu sacara harfiah aya dina bentuk emas anu gede na mang kilo kilogram. Samemeh tahun 1946, daerah ieu  teh di jadikeun dikawasaan ku tentara Jepang.Sanggeus pertengahan taun 1946, pasukan Jepang anu eleh ninggalkeun Cigombong. Tentara Nasional Indonésia (TNI) ngamankeun eta tempat kalayan bantuan warga. Bareng jeung warga sabudeureun Cigombong, para prajurit ngali taneuh di sabudeureun urut lokasi tentara Jepang, miharep meunang pakarang atawa senjata pikeun ngalawan pasukan Walanda.Sersan Mayor Sidik bareng jeung sababaraha anggota tentara jeung pulisi rahayat manggihan hiji kendi badag. Sanggeus muka kendi, aranjeunna manggihan hiji kaos kaki nu eusina barang teuas. Kaos kaki dibuka hiji-hiji. Aranjeunna reuwas ningali eta eusi emas. , permata jeung inten-inten nu tadina dibuka gerendengna, herang. Lamun nurutkeun majalah Ekspres , harga emas eta hampir Rp 6 miliar. Sacara rinci, eta harta karun téh aya 7 kg emas. jeung 4 kg inten, anu asalna ti Perkebunan Pondok Gede, Bogor.


Pas keur wawancara gawe di salah sahiji perusahaan, aya nu nanya suku urang naon, tuluy urang ngajawab suku urang Sunda. Terus manehna embung narima urang jadi pagawe lantaran orang Sunda mah teu getol, jeung henteu tekun gawena. Mimitina urang reuwas naha bet kitu? Tuluy manehna neruskeun yen orang Sunda mah sok carmuk (cari muka). Tidinya keneh urang teu ngomong nanaon langsung indit ninggalkeun korsi wawancara, urang berusaha nahan emosi ku cara indit. Geus embung adu argumen komo bari nyarekan mah, sanajan urang boga hak nyarekan lantaran kesukuan urang dihina ku manehna, nepikeun ka siga teu boga harga diri dileleyek kawas kitu.


Loba beja ceuk kolot baheula mah mun diudag ku anjing teh ulah lumpat, tapi kudu nagog. Mun lumpat keur diudag anjing mah bakal leuwih gancang deui diudag na ge. Sabab ngarasa anjingna dipikasieun, jadi tuluy we moro jalma. Tapi sabalikna, mun urangna tenang tuluy nagog mah anjing na ge moal wanieun nyampeurkeun. Komo mun bari mawa batu tuluy disingsieunan ka anjing na mah, dijamin bakal becir. Mun digonggongan anjing ge ulah geumpeur, kudu tenang bari rada ngagertak anjingna supaya indit jauh. Biasana mun digertak mah anjing ge sok sieuneun, komo mun bari dibaledog mah. Mantak, mun aya anjing teh tong kalap lumpat, buru we neangan batu jang maledog tuluy gertak make gedigan sampean.


Basa poé libur, kuring pernah jalan-jalan ka supermarket jeung adi kuring. Harita aya hiji kajadian anu  ngerakeun pisan. Nalika kuring sareng adi kuring nuju ningali balanjaan, ujug-ujug kuring ngarasa aya anu nyeret handapeun baju kuring. Pas kuring ningali ka handap pikeun ningali saha anu narik baju kuring, kuring ningali aya budak leutik anu ceurik bari nyarios "Mamah hoyong kueh éta" sababaraha kali bari nunjuk kana rak jajanan. Kuring reuwas sabab kuring henteu terang saha eta budak atanapi saha indungna, mungkin salah jalma.  Teu lila, ujug-ujug aya ibu-ibu anu lumpat ka arah kami, kuring nyangka yén manehna mangrupikeun indung budak leutik ieu. Anu matak reuwas deui nyaéta baju anu dianggo ku indungna sarua siga nu dianggo ku kuring. Teu heran eta budak salah sangka yen kuring indungna. Tuluy indungna menta hampura sabab anakna boga salah sangka. Adi kuring kalah seuri kusabab kajadian tadi. Sanggeus balik ti dinya kuring langsung ganti baju jeung teu make eta baju deui lamun kuring kaluar imah.


Nalika kuring leutik, kuring émut hiji kajadian nalika kartu pokemon kuring diduruk nalika kuring henteu diajar, sareng ningali kartu anu kuring gaduh. Padahal totalna ngan ukur 20 rebu, kuring ceurik, sungkan, teu hayang diajar, ambek kartuna diduruk. Éta harta karun kuring dina waktos éta. Nalika kuring leutik, kuring ngagaduhan réréncangan anu saé. Kuring sok terus baris hareup pikeun manéhna, ngobrol jeung manéhna, jeung sakali ulin di imahna. Tapi basa kuring asup ka kelas, kuring geus teu sakelas deui jeung manéhna. Kuring henteu terang kunaon, tapi nalika kuring ngagaduhan kelas anu béda, kuring ngarasa aya halangan sareng perpecahan anu teu aya bentukna. Abdi henteu nyangka ieu mangrupikeun salah sobat atanapi abdi nalika ti saprak éta urang henteu kantos ngobrol deui, tapi kuring ogé hanjakal yén kuring henteu kantos mikiran badé angkat ka kelas sareng nongkrong sareng anjeunna sanaos kelas kami henteu sami. Éta harta karun kuring dina waktos éta. kaget sih aya harta karun nu bentukna memeori nu geus moal bisa di ulang.


Anjeun teh teu kedah ngarasa era nalika anjeun salah ngucapkeun nami batur sabab ieu mangrupikeun hal anu biasa sareng normal pisan. Sarerea pasti salah ngucapkeun ngaran batur di sawatara titik dina kahirupan maranéhanana. Kasalahan ieu henteu nangtukeun nilai atanapi kualitas anjeun salaku individu, sareng anu sanes biasana henteu ningali anjeun goreng pikeun ieu. Oge, salah nyebut ngaran batur bisa ditempo salaku kasempetan pikeun ngaronjatkeun komunikasi jeung ngawangun hubungan jeung jalma eta. Coba pikeun ngabenerkeun kasalahan anjeun sareng ngobrol sareng jalma anu anjeun nyauran dumasar kana empati sareng kahadean. Ieu bakal ngabantosan ngirangan isin sareng ngajantenkeun anjeun sareng anu sanes langkung nyaman.


PHK (pemutusan hubungan kerja), penyebabna rupa-rupa bisa sabab kondisi ekonomi perusahaan, bisa oge diakibatkeun ku karyawanna sorangan nu ngalakukeun pelanggaran beurat. Lamun nu nganyebabkeun PHK di luar diri sorangan, bisa miluan cara-cara ieu ngameh tetep ngembangkeun diri sorangan. Nu kahiji ngembangkeun pola pikir, kudu boga pamikiran nu berkembang ti waktu ka waktu. Lamun pamikiran berkembang tangtuna bakal terbuka jang narima elmu jeung parobahan. Nu kadua kudu ningkatkeun pangabisa. Mibogaan kaahlian nu spesifik jeung leuwih unggul tibatan karyawan sejen bakal dibutuhkeun pisan keur pengembangan diri. Nu terakhir ulah sieun gagal, kagagalan dianggap hiji hal nu paling dipikasieun jeung saolah-olah euweuh peluang jang bangkit deui.


Ngadangu carita rerencangan anu parada gering saatos divaksin abdi jadi sieun jeung embung divaksin. Tapi kumaha deui, abdi tos didaftarkeun ku bapa kanggo vaksin di lapangan RW. Lamun dibatalkeun oge lebar lantaran seeur anu ngantri bade divaksin. Komo ningal seeur rerencangan jeung batur dina sosial media anu nyareri awak jeung paregel saatos divaksin. Komo ti baheula oge abdi mah teu pernah wani kana jarum suntik lantaran sieun aya panularan panyawat tina jarum. Tapi pas tos dijelaskeun ku perawatna yen sadaya jarum anu dianggo teh anyar keneh jeung masih disegel abdi langsung yakin jeung teu pati sieun. Abdi disuntik sabari nukangan si teteh perawatna.


Rafting atawa arung jeram jadi salah sahiji wisata rekreasi anu keur populer di masyarakat. Saprak covid-19 ge loba masyarakat anu nyobaan rekreasi ieu. Ngan, teu saeutik oge nu sieuneun nyobaan sabab sieun tilelep dina wahangan. Komo ningali jeramna mah meuni mantak geumpeur jeung sieun ka para pengunjung nu rek nyobaan. Tah, rekreasi ieu teh dilengkapi ku alat wajib dipake jiga pelampung jeung helm, nu fungsina ngaminimalisir jeung nyelamatkeun diri mun keur tilelep. Mantak teu kudu sieun deui nyobian rekreasi cai jiga arung jeram! Ulah sieun tilelep sabab aya pemandu anu siap siaga kana kasalametan pengunjungna ti mimiti nepi ka beres pengarungan!


Cai di kostan abdi teh nuju rusa teu ngocor, jadi we abdi kedah ibak ka masjid nu deukeut kostan. Untungna isuk-isuk mah sepi keneh, jadi bisa laluasa. Pas abdi rek asup ka kamar mandi masjid, abdi nungguan lila sabab di jero na teh aya jalmaan nu geus lila teu bijil wae. Abdi geus teu tahan hayang papang, ku abdi diketok we pantona. Geus teu lila teh nembe we bijil jalmina. Pas bijil teh geuning bapak-bapak, lain awewe. Abdi ngarasa bingung, ngecek deui bisi abdi nu salah asup, eh da bener ningan. Si bapa nu salah asup kamar mandi. Abdi meuni reuwas jeung campur sieun bari rada era da geus ngetok pantona.


Pas abdi nuju diajar di sakola sareng rerencangan, aya lini. Asalna mah teu pati karasa lantaran abdi nuju dihareupeun komputer lantaran basa eta teh nuju diajar di laboratorium komputer. Abdi anu tadina hoyong nyetel lagu dina YouTube langsung teu janten lantaran seeur jalmi anu ngagorowok. Abdi sareng rerencangan langsung cengkat tina korsi ka luar. Di koridor sakola tos seeur pisan murid anu sanes. Urang sadayana dipiwarang ngungsi, lumpat ka handap, ka lapangan sakola. Salila abdi sareng rerencangan lumpat, lini teu karasa lantaran urang lumpat gancang pisan. Pas tos di lapangan kabeh, abdi langsung ningali ka luhur. Sieun bisi gedung sakolana rubuh.


Kamari kuring tepar Pagawean abdi sadidinten ngan utah, sare, utah, sare. Disebutkeun yén jalma anu kakandungan bakal sering utah. Tapi kuring ngarasa kumaha upami utah kuring henteu lengkep sabab kuring hamil 8 minggu. Mimiti peuting tadi, kuring ulin ka kantor Punk Rock, lembur nepi ka jam dua isuk-isuk (nasib anak agénsi iklan). Naha anjeun maén di kantorna? Geus bosen tinggaleun lembur terus disewakeun. Di kantor Si Punk Rock, surfing internet dina meja samping Si Punk Rock nu kosong. Ieu kumaha carana surfing internét kalawan salaki anjeun? Romantis pisan... (Halah! Kacida teuing!) Sabot mimiti saré, kuring ngagolér dina kasur lantai di kantor Si Punk Rock. Enya, di kantorna aya kolam renang nu pinuh ku kasur.


Chris ngarasa gugup pisan bari nangtung di lapangan tenis, nungguan giliran maen dina babak final kajawaraan tenis antar sakola. Manehna geus latihan keras salila sababaraha bulan sareng ngarep-ngarep pisan pikeun meunang eta piala. Tapi pas pertandingan dimimitian, Chris ngarasa saolah-olah teu bisa fokus. Manehna terus nyieun kasalahan anu teu kakontrol sarta teu bisa manggihan wirahma dina cara maen manehna. Lawanna, Mario, katingalina fokus pisan sareng maenna alus pisan. Sanggeus pertandingan lumangsung salila sajam, ahirna Maria bisa ngelehkeun Chris kalayan skor 6-3, 6-4. Chris ngarasa haneueul pisan nalika manehna kaluar lapangan. Manehna ngarasa geus gagal ngahontal cita-cita pikeun meunang piala juara. Chris ngarasa sedih pisan nalika balik ka imah. Chirs ngarasa yen manehna geus gagal jjeung ngecewakeun diri sorangan jeung jalma nu ngarojong manehna.


Mun aya orang asing nu nuturkeun omat ulah dideukeutan atawa dipanggihan, sanajan urang panasaran ulah ngalakukeun hal kitu soalna beresiko. Sieun mun manehna teh boga niat jahat ka urang atawa nganyenyeri urang, di jaman ayeuna mah nu kieu teh mungkin. Lain berpikiran negatif, tapi waspada oge perlu. Saoalna pernah kajadian aya nu diculik ku orang nu teu dipikawanoh, mimitina mah manehna nuturkeun tuluy diajak ngomong, sieunna eta jelema jahat tuluy ngahipnotis. Bisa wae barang urang nu leungit atawa bahkan urang sorangan nu keuna balukarna. Mun geus apal aya nu ngingintil, mendingan langsung ka petugas kaamanan atawa telepon babaturan ngameh aya batur babarengan.


Jalma sieun ningali jurig kusabab sababaraha alesan psikologis sareng budaya anu mangaruhan kumaha parasaanana ngeunaan jurig. Dina loba budaya, jurig katempona entitas spiritual pikasieuneun atawa mahluk gaib. kapercayaan ieu katanem ti budak leutik sarta mindeng dijaga sapanjang hirup. Jurig teu bisa ditempo atawa dipikaharti dina cara nu sarua yen objek fisik bisa. Hal ieu ngajadikeun ayana hantu misterius sarta mindeng nyieun sieun hiji jalma. Pangalaman anu goreng dina jaman baheula, sapertos ningali jurig atanapi ngalaman kajadian gaib anu sanes, tiasa nyesakeun tapak tatu sareng nyababkeun kasieunan anu kaleuleuwihan. Jalma anu percaya yen jurig aya sareng tiasa katingali tiasa nguatkeun kapercayaanana kana ayana jurig. Pilem, buku, atawa carita horor lianna bisa mangaruhan persepsi hiji jalma ngeunaan hantu sarta ngaronjatkeun sieun maranehanana.


Ambek téh lumrah, asal dibarengan ku alesan nu wajar jeung teu kaleuleuwihi. Nanging, upami anjeun sering ambek tanpa alesan, kaayaan ieu tiasa janten tanda gangguan jiwa pikeun masalah kaséhatan anu tangtu. Numutkeun psikolog Rebecca Wong, LCSW, perasaan teu dipaliré atawa dipaliré ku jalma di sabudeureun anjeun bisa nyieun anjeun gampang ambek. Manusa dina dasarna mah mahluk sosial anu miharep jeung neangan kasugemaan tina hubungan sosial. Nalika pangabutuhna henteu kacumponan, ieu tiasa nyababkeun émosi négatip. Contona, Anjeun bisa ngaharepkeun rojongan ti pasangan Anjeun. Sanajan kitu, pasangan Anjeun nu pisan goblog teu sadar ieu. Anjeun ngarasa diabaikan sabab teu meunang rojongan ti pasangan Anjeun. Kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun anjeun ambek tanpa alesan.


Pernah teu nincak tai hayam tuluy kababawa ka sakola? Urang pernah. Hiji waktu pas keur istirahat sakola, urang ulin ka kebon jeung babaturan, di kebon ieu biasana loba batur oge bari mawa jajaneun nu geus dibeuli di warung. Geus istirahat tuluy urang leumpang rek asup kelas deui, sapanjang jalan teh bauna teu ngeunah, bau tai hayam tapi teu apal aya di mana. Nepikeun pas asup kelas, batur ge ngambeu bauna. Nepikeun ka dicek awak urang bisi nempel di baju atawa calana. Pas ninggali kana titincakan sapatu, geuningan aya didinya. Tai hayam teh katincak pas urang keur ulin di kebon. Geus hayang ongkek ngambuna, langsung buru-buru diberesihkeun di toilet sakola.


Salah sahiji hal nu paling mantak sieun nyaeta ditinggal sorangan. Sabab manusa mah loba kasieun, komo mun nepi ka teu nyampur jeung batur, sok asa nyorangan jeung keueung. Tah, cara supaya teu sieun mun keur sorangan teh babari. Kahiji nyaeta ngendong we ka imah atawa ka kostan babaturan, supaya teu siein teuing mun sorangan mah. Kadua nyaeta jieun kasibukan supaya bisa ngalihkeun rasa kasepian jeung kasieun. Pengalihanna bisa ku nonton film, nyetel musik, ngerjakeun tugas, jeung sajabana. Mun sibuk mah sok poho kana sosoranganan teh. Nu katilu nyaeta sare. Mun ditinggalkeun sorangan terus ngarasa sieun teh mending keneh dibawa sare, sabab sare mah bisa mantak poho kana sagala hal.


Pikeun batur mah nu ngarana ngurus kotoran hewan teh matak jiji kacida. Tapi teu kitu piken budak kuring nu nomer dua mah. Manehna mah kalem we miceunan kotoran ucing nu dikukut ti leuleutik di imah kuring. Eta ucing teh baheulana mah teu aya di imah, ngan jol manehna teh asup ka imah kuring ngaliwat kana atap imah kuring. Pedah ku nyaah jeung duka erek kumaha deui, ku kuring sakulawarga akhirna dipiara eta kucing teh. Kuring sebenerna mah teu resep kana ucing, jadi kuring mah moal ngurusan kotoranna, ngan ngurus jang parabna hungkul. Pernah harita budak kuring basa keur meresihan tai ucing, eta tai ucing teh beunang kana leungeunna. Lamun eta kajadian ka kuring, sigana geus ceurik pedah ku jijik, ngan manehna maha kalem weh, ceunah da cai loba bisa dikumbah engke.


Basa keur ngeusian bengsin di salah sahiji SPBU, urang ngantri kawas biasana lantaran emang jam balik gawe jadina sok pinuh. Pas giliran urang ngeusian bengsin, urang muka jok motor jeung muka panutup bengsin. Tuluy jol aya nu nyorobot manehna hayang dieusian tiheula. Urang molototan petugas SPBU ngarah tong ngagugu anu nyorobot eta. Tapi petugas SPBU kalakah miheulakeun nu nyorobot eta daripada ngaheulakeun nu ngantri tatadi. Pas manehna keur ngeusian bengsin nu nyorobot, urang langsung ngabanting jok anu geus kabuka, ngabantingna tarik da sorana oge tarik. Awak petugas SPBU eta ku urang langsung dorong manehna tijolongjong kana mesin bengsin lantaran teu narima kana paripolahna, urang langsung indit teu jadi ngeusian bengsin.


Keur basa aya tes fisik atlet, abdi teh make calana leging nu didouble ku calana pondok. Tes fisik na teh diayakeun di Pusdikif, Cipatat. Abdi ngahaja make calana nu ngepas supaya teu riweuh pas keur lari atawa keur testna. Abdi ngan mawa salin calana jeans hungkul harita teh. Pas keur lari zigzag, eh calana abdi teh ngaberewek sobek. Abdi langsung eureun we ka sisi. Pas ditingali, calana pondok na sobek parat nepi ka jadi rok sabab lengkahna gede teuing. Mun legging na mah aman, masih keneh weuteuh nutupan. Untungna we legging na teu miluan sobek, mana abdi teu mawa saln deuih, ngan mawa calana jeans.


Ieu sababaraha hal anu tiasa dilakukeun ku kuring, nyaéta:
1. Nyaritakeun ka guru → ngalaporkeun kajadian ka guru, bisa waé guru wali kelas, guru pembimbing, atawa guru séjénna nu dianggap deukeut. Upami guru anjeun henteu percanten ka anjeun, tong nyerah, teruskeun usaha (meureun dugi ka 3 kali) sareng ulah kuciwa teuing upami pasualan anjeun henteu ditanggap, tapi cobian milarian jalan anu sanés.
2. Laporkeun ka kolot atawa lanceuk-lanceuk (biologis atawa dulur-dulur) → Sabagé kolot atawa kulawarga, pasti teu boga haté lamun diperlakukan teu adil atawa dibully. Sahenteuna bakal aya pertahanan atawa lalawanan.
3. Sabagé manusa, kudu mikir yén anjeun boga hak pikeun dibéla sarta ngabogaan hak pikeun ngarasa aman → jadi ulah sieun-sieun ménta pembelaan atawa panyalindungan ka batur, lamun jalma anu ngabully nyebutkeun urang ngan néangan. perhatian atawa anu complainers: Ulah mikir! Kusabab hak ngarasa aman mangrupakeun hak asasi manusa, urang manusa jadi kudu diperlakukeun salaku manusa.
4. Tong sieun teu boga babaturan → lamun ngantep diri dibully kusabab sieun teu boga babaturan atawa diusir ti grup populér, éta téh salah pisan. Masih loba jalma nu hayang jadi babaturan urang.


Masarakat Papua geus lila ngalaman perlakuan rasis di Indonésia, tapi salawasna diwajibkeun cicing waé demi persatuan jeung karukunan.

Dina komunitas anu sami sareng urang Papua, kuring terang pandangan umum di kalangan aparat pamaréntahan sareng pulisi.

Maranéhna nganggap yén urang Papua téh masalah jeung aktivis pulitik anu cicingeun ngarojong séparatisme, hususna Organisasi Papua Merdeka (OPM). Lantaran kitu, aranjeunna kedah ngawas, ngawas, sareng nyerang asrama ieu.

Pihak otoritas nganggap urang Papua perlu diajar tunduk kana otoritas. Janten, sajaba ti ancaman sareng razia, aranjeunna dipénta pikeun ngalakukeun pagawéan fisik pikeun aparat lokal.

Para pendidik di paguron ogé nganggap urang Papua téh lambat inteléktualna, pikiranna lemah, sarta gaya hirupna primitif, sanajan di tengah kota.

Mahasiswa Papua sering diganggu ku mahasiswa sejen; naroskeun naha aranjeunna kantos nganggo koteka, naha aranjeunna masak nganggo seuneu kai, naha aranjeunna moro sareng ngangon di leuweung kusabab aranjeunna primitif.


Samemeh kaduhung, samemeh silaturahmi diteruskeun tapi pinuh ku pananya,,, bakal manehna selingkuh deui. Jaga sasatoan atawa tatangkalan. Mindahkeun hobi, méakkeun sababaraha tabungan pikeun méakkeun jeung kolot, ponakan atawa jalma merlukeun. Dina waktuna, Sadérék bakal ngarasa teu aya gunana méré kapercayaan ka jalma nu geus nolak kasatiaanana, utamana lamun Sadérék teu kabeungkeut ku perkawinan. Teu aya alesan pikeun salingkuh. Ceuk saha anjeun egois? Anjeunna leres? Naha anjeun yakin rék cicing dina hubungan anu 1. Anjeun manggihan hésé dipercanten anjeunna deui, 2. Anjeun bakal ati pisan ngeunaan naon eusina sabab ngarasa egois. Upami anjeun ditipu, éta sanés tanda anjeun kakurangan, tapi jalma anu nipu anjeun anu kakurangan. Kuring henteu terang upami anjeun henteu bogoh ka anjeun, anjeun henteu cekap dewasa, anu jelas anjeun ogé kurang ajar.


Tips ngeusian soal-soal ujian. Mimiti, bacaan heula soal-soalna sing tarapti. Tuluy kerjakeun heula soal nu jawaban na babari atawa apal. Mun manggihan soal nu teu apal jawabanna atawa hese jawabanna, liwat we heula. Fokus eusian soal nu babari tiheula. Mun sadaya soal nu babari tos kaeusian, tah ayeuna fokus kana soal nu harese. Kerjakeun soal nu harese sing tarapti. Mun teu apal jawabannana, pilih we jawaban nu mendekati atawa jawaban nu logis jang eta soal. Tong nepi ka mikir lila teuing pas ngajawab soal nu hese teh, bisi waktuna teu cukup. Mun sadaya soal tos dieusian jawabanna, crosscheck deui sadayana bilih aya nu teu acan kaeusian. Mun tos bener-bener beres, kantun submit soal jeung jawabanna.


Isukan teh bakal jadi poe nu paling bersejarah di kulawarga abdi mah, sabab isukan teh pun raka bakal aya nu ngalamar. Alhamdulillah geuning tos kapendak jeung jodona. Tah proses lamaran na teh di bumi abdi pisan, waktosna saberes ashar. Ti dinten ayeuna teh sagala tos disiapkeun. Imah tos diberesihan, tuangeun jang tamu ge tos mulai diolah. Sakulawarga ngarasakeun bungah nu bisa kaukur. Pas tos hari H, di bumi tos mulai dipinuhan ku dulur nu daratang. Kitu oge tatangga nu hoyong nyaksian proses lamaranna. Alhamdulillah acarana lancar, tur khidmat. Mugia dilancarkeun dugi ka hari H pamaksadan. Sing dijauhkeun tinu sagala rupi cocobi.


Serangan panik bisa pikasieuneun jeung mangaruhan mental oge fisik urang. Tapi penting jang diinget yen serangan panik bisa dikendalikeun jeung diatasi ku cara nu alus. Serangan panik emang nyieun pikasieuneun, tapi penting jang nginet yen serangan panik teu bahaya jeung teu ngabahayakeun hirup urang. Urang oge bisa ngomong jeung babaturan nu dipercaya ngeunaan naon nu keur urang alaman. Mibogaan babaturan nu ngadukung jeung mantuan urang ngarasa leuwih tenang jeung meredakan gejala-gejala serangan panik. Ulah ngantepkeun serangan panik nyokot hirup urang, lamun urang ngarti, urang bisa mengatasi serangan panik jeung ngalanjurkeun hirup urang ku cara nu leuwih alus jeung leuwih tenang.


Unggal indit gawe, macet teh geus jadi sarapan sapopoe. Rek kumaha teu macet, soalna tempat gawe teh ngaliwatan sababaraha pabrik. Jadi loba kendaraan nu lur-lar asup ti pabrik. Tapi mun kabeh pengendara tertiba mah dina macet ge moal lila teuing, sanajan majuna saeutik-saeutik tapi saheunteuna bisa maju. Tapi sok aya wae pengendara nu teu tertib, jalur nu kuduna dipake jang pengendara nu berlawanan arah jeung urang, malah disorobot ku manehanana. Atuh jadi beuki sempit jalurna, nu tungtungna mah macetna beuki ngajadi-jadi. Sabari dipolototan, manehna ku urang dititah deui balik deui ka tukang, puter balik ngarah jalur batur bisa lancar. Geus dipolototan kitu mah manehna balik deui ka tukang.


Geus daftar online jang dipariksa di salah sahiji rumah sakit, pek teh ceuk petugasna dokterna keur cuti. Padahal urang geus temu jangji jeung dokter eta teh. Urang aambekan ka petugas, hayang aya bukti yen dokterna cuti. Tapi manehna teu bisa nunjukeun jeung urang oge ulah asup ka ruanganna. "Naha pedah urang make BPJS jadi dipersulit?" omongan urang ka petugas ku nada anu tinggi. "Rek make BPJS atawa reguler ge sarua mayar, ngan bedana BPJS mah ti pamarentah langsung". Urang nembal deui.  Keuheul gawe teh teu luyu jeung SOP rumah sakit. Tapi geus cape debat urang langsung ngaleos ninggalkeun petugas nu ngajaga tadi.


Intan geus lila can boga anak deui, da anu mimiti umurna geus lumayan gede, malah asup TK. Tapi Intan tuluy ngadoa bari manehna di ikhtiaran ku puasa daud nyaeta puasa Senen jeung Kamis ku harepan bisa tereh dibere anak deui. Pas tengah poe, Intan nyobaan tes pack da rarasaan mah siga keur kakandungan. Apek teh bener hasilna positif. Tuluy ku anak mimiti hasil tes pack na ditinggali-tinggalikeun ka nini na, ka om na, nepikeun ka tatangga nu keur ngaliwat ge dibejaan bari ngagorowok "Mamah hamil deui". Atuh batur nu ngadanguna ge reuwas sakaligus bungah, tatangga oge datang ka imahna bari mastikeun kaaslian wartana.


Di kost, kuring resep ngadongengkeun hantu nu kaalaman ku babaturan atawa carita ti batur. Mun ngadengekeun dongeng mah bungah jeung bagja da rame caritana, tapi mun balik ka imah teh sieun bisi ningali hantu, sabab carita hantu anu dicaritakeun ku babaturan. Aya carita anu paling nempel dina ingetan kuring, nyaéta carita awéwé anu dituturkeun ku pocong nalika balik ka kosan sorangan. Ti kampus nepika geus aya di kost manehna masih keneh diturutan nepika kaganggu di kostna. Pernah hiji waktu aya nu ngetrokan panto manehna, tapi sorana nyaring pisan, tuluy eta awewe nu dituturkeun teh nanya babaturan, pang ningalikeun saha nu ngetrokan panto kost manehna. Pas ditingali teh aya pocong nu keur nga jedug-jedug keun sirahna ka panto si awewe. Sieun atuh manehna teh, jadi we si awewe eta teh babacaan surat bari ngado'a meh si pocong indit, teu pati lila teh eweuhan we sorana. Ditingali we lewat jandela teh geus eweuh eta pocong teh. Kusabab eta carita kuring merinding pas balik ka imah, tuluy menta di jemput di halte beus ka bapa meh teu sorangan balikna.