Sapertosna kabeh jalma tangtoas bakal ngaras geuleuh upami ningali hiji imah nu pinuh ku serangga. Hiji serangga nu katempo ku panon urang ge tos tiasa nyieun bulu kuduuk urang merinding kusabab komo deui ieu serangga nu minuhan hiji imah tangtos we geuleuhna ampun-ampunan. Ditambih deui serangga teh sato nu tiasa mawa panyakit ka awak manusa tur aya oge serangga nu tiasa ngegel tur nyebabkeun geuring ka awak urang. Geuleuh pisan pokokna mah. Serangga-serangga sapertos kecoa, hileud, laba-laba tangtos dihindarkeun pisan ku kabeh jalma. Kusabab sato-sato eta teh kasohor tiasa mawa panyakit, kokotor, tur bahaya. Jnaten wajar we upai jalma geuleuh ningali imah nu pinuh ku serangga.


Naha rasis sok ngaku teu rasis?
Aya sababaraha waleran kana ieu. Ieu sahenteuna salah sahiji ieu:

Aranjeunna ningali dirina salaku pahlawan carita, sareng henteu ningali diri sapertos kitu.
Kusabab aranjeunna parantos ngarobih definisi pikeun ngabersihan diri tina kalakuan anu salah.
Éta saleresna henteu sareng jalma anu nuduh aranjeunna IS.
Émut yén rasis sanés mangrupikeun jalma anu ngagorowok ecean  ras sareng ngarawat ras anu sanés kalayan hina…

...kadang-kadang éta lalaki anu nawiskeun janten juara pikeun rasna paling alus sanés sabab anjeunna ngangkat dirina sapertos kitu tanpa dukunganna….

... atanapi jalma anu badé nyobian labél naon waé anu aranjeunna henteu satuju salaku rasis, nalika aranjeunna nyalira ngadamel sadayana ngeunaan ras.


Minggu kamari pisan aya kacilakaan di jalan Surya Kencana. kacilakaanna teh pas pisan hareupeun Odang nu keur mawa motor. Kacilakaanna ngalibatkeun mobil fortuner sareng sopir truk. Odang yakin pisan upami kacilkaan ieu disebabkeun kusabab mobil fortuner ngalanggar lampu beureum janten katabrak ku truk ti arah kulon. Tadina Odang rek eren ngabantosan kacilakaan, nanging sawaktos ningali plat mobil fortunerna Odang ngurungkeun niatna. Odang teu janten ngabantos kusabab nu mawa mobil fortuner teh ti kepolisian katempo ti plat mobilna. Odang tos apal upami ieu bakal janten kasalahan sopir truk kusabab penyebab kacilakaanna anggota polisi. Odang sieun janten saksi kusabab embung kababawa masalahna.


Kotoran sato teh bisa jadi bahan dasar pupuk organik nu alus jang pertumbuhan tanaman. Tah sato ternak nu biasa diarah kotoranna jang nyieun pupuk organik teh nyaeta kahiji satu domba. Tai domba dianggap alus pisan jang bahan dasar nyieun pupuk organik sabab bisa nyieun subur kana tanaman nu dipupukan. Nu kadua nyaeta sapi. Salian domba, sapi ge sok diarah kotoranna supaya bisa dijadikeun pupuk. Malahan mah kotoran sapi teh sok dimangpaatkeun oge jadi bahan biogas. Nu katilu nyaeta hayam. Biasana tai hayam teh sok dimangpaatkeun jadi pupuk organik. Kadang mah sok langsung diawurkeun ka sawah atawa ka kebon, teu make proses pembusukan heula.


Basa subuh keneh, abdi nuju mapah uih ti masjid tos ngalaksanakeun sholat subuh berjamaah. Abdi mapah nyalira sabab teu aya batur nu uihna sajalur jeung abdi. Abdi leuleumpangan bari ngahirup udara nu seger poek-poek. Pas nuju mapah, jol aya pamuda duaan make motor pas gigireun abdi teh neunggeul kana leungeun. Abdi langsung ngudupruk sisi jalan sabab nu neunggeulna bari make motor tarik pisan. Jalma na teh samotor duaan make motor beat, maku baju harideung jeung buukna pirang dua nana. Geus neunggeul teh tuluy nyerenteng tarik make motorna. Abdi meuni kesel pisan euweuh sabab jadi kateunggeul jalma mabok wayah janari keneh.


Sabab jarumna seukeut pisan. Nalika jarum diasupkeun kana awak urang ngaliwatan kulit, éta bakal ngarasa nyeri. Jarum suntik gampang nembus kulit, otot, sareng pembuluh darah. Ieu naon ngajadikeun jalma sieun jarum. Lamun disebutkeun yen suntik teu nyeri, éta teu bener. Sabab disuntik pasti bakal karasa nyeri.
Tapi aya anu pikaresepeun ngeunaan jarum suntik ieu. Jarum suntik dirancang ku cara anu seukeut pisan. Ieu boga tujuan pikeun ngurangan nyeri nalika jarum dipaké nalika nyuntik. Upami jarumna tumpul, nalika disuntik bakal langkung nyeri tibatan nganggo jarum anu seukeut. Ngagunakeun jarum seukeut ogé ngajadikeun tatu suntik jadi leutik mungkin, sahingga tatu bisa leungit sarta teu katempo deui.


Pas abdi meser sambal bakar, antrean na teh dipasihan ku nomor. Tapi, dina nyandak nomor na oge kedah ngantre deuihan. Basa antre rek nyandak nomor, abdi kengingna sakira satengah jam. Tuluy geus kitu ngantre deui jang milihan menuna. Pas ngantre jang milihan menu, ngantre na lila pisan sabab barieukeun meureunan milihan menuna. Eh jol we aya ibu-ibu nu nyorobot payuneun abdi pisan. Ku abdi teh dipiwarang ngantri, eh kalah ngotor bari ngomong yen anjeunna geus nyokot anttean tiheula jeung nomor na ge hareipeun abdi. Pas ditingali teh enya we bener. Ku abdi ditenbal we, mun hoyong tiheula nya kudu nempatan antrean na, ulab ngaleungit heula. Abdi meuni geus jengkel pisan hayang nyoroscos tapi teu jadi da isin.


Tilu ciri pasangan anu sok maen kasar atawa wani neunggeul. Nu kahiji nyaeta babarian ngambek. Mun aya masalah sepele ge sok dijieun jadi gede, malahan nepi ka ngambekna teu kakontrol. Mun ngambek ge sok tara ningali tempat. Nu kadua nyaeta wani nyarekan hareupeun batur atawa di tempat umum. Tah mun aya pasangan nu kieu teh mending langsung we tinggalkeun sabab geus ngarendahkeun martabat urang jeung ngera-ngera di tempat umum. Nu katilu nyaeta mun keur ngambek teh wani maen tangan ka urang. Bahkan teu segan jang neunggeul kana awak urang. Sabab manehna ngarasa dipikasieun, jadi manehna sangeunahna ngalakukeun naon wae ka urang.


Ti kawit kuliah mah jarang panggih jeung kulawarga, sabab jauh ti imah jeung kolot, jadi kudu bisa sorangan. Sanajan kitu, untung kuring geus biasa ngalakukeun loba hal sorangan. Tapi aya hiji hal nu paling hese keur kuring, nyaeta mun peuting kuring kudu sare sorangan di tempat anyar jeung kuring hese adaptasi jeung tempat kos jeung lingkunganna oge. Saban peuting nalika kuring saré, kuring sok ngabayangkeun hal-hal anu pikasieuneun anu biasana kuring henteu nyangka, dugi ka hiji wengi kuring hudang pedah ku ngimpi serem sareng kuring henteu bobo dugi ka subuh. Saprak harita, unggal rék saré, kuring sok ngageroan indung nepi ka saré, tuluy ngahurungkeun al-Qur’an nu murratal ngarasa tenang.


Sakali, lila saméméh pandémik narajang, kajadian di jalan jeung nalika eureun di lampu beureum Rindam Condet. Jalma jeung motor Yamaha matic "abu-abu" katingalina buru-buru da gara-gara motorna mah leuwih ramping, meureun mun slalom antar mobil mah motorna leuwih lincah jeung sababaraha kali kuring motongna alus (teu gagabah/gagabah), teu nyaho naon anu diomongkeun sabab. tina jams lalulintas éta ribut, jeung kaayaan kaca helm kuring ditutup, kitu ogé bapa, Kuring ukur bisa ningali sapuan awakna kalawan gerakan leungeun dina gaya ngagentos calcio (liga Italia) pamuter, anjeunna katingali emosi sarta overflowed. niat nyiduh, sigana gara-gara kaca helm ditutup, kuring nempo ciduh atawa ciduh na nempel dina helm, jeung jelas katempo gerak slow nu netes lalaunan,


Dumasar data statistik pikeun 2015, aya kira-kira 350 rébu pasangan kulawarga cerai. Tapi dina taun 2021, talak di Indonésia geus ngaronjat nepi ka 580 rébu. Jadi aya 580 rébu (kulawarga) broken home. Aya ogé murangkalih ti kulawarga anu tungtungna kirang perhatian kusabab kolotna kedah papisah. Ku kituna, anjeunna negeskeun yén nagara perlu ngabantu unggal individu masarakat pikeun ngawangun kulawarga anu berkualitas dina raraga ngawujudkeun generasi ngora anu unggul tur maju. Kumaha cara na yen ngurangan eta te bakal ditunggu pisan ku anak korban kolot nu cerai kumargi loba kasusah jeung nestapa nalika ngengetan keur baheula kolot na cerai kumargi eta hal nu bisa di atasi ku hal nu geus di canangkeun ku garis gede aturan nagara yen pasangan nu rek nikah.


Biasana lamun aya sesa dahareun anu masih keneh tiasa diemam, abdi sok nyimpen dina kulkas, lebar lamun langsung dipiceun mah, bisi aya nu hoyong ngaemam. Komo lamun ngeunah keneh mah. Tapi kadang-kadang oge abdi sok poho yen abdi teh tos nyimpen dahareun di kulkas, tungtungna mah buruk weh dina kulkas teh, jadi geuleuh, teu hayang ngadahar na oge. Boro-boro ngadahar, ngaberesihan na oge rujit. Abdi pernah nyimpen sesa cangkang udang ka kulkas, tadina mah rek dijieun kaldu , tapi lantaran poho jadi we bau hanyir dina kulkas. Lantaran bau na teu kira-kira, nepikeun ka dahareun anu sanesna, abdi langsung ngaberesihan kulkas.


Basa aya Bapak Erick Tohir jadi pembicara di salah sahiji acara nu diayakeun Unpad, abdi kabeneran jadi salah sahiji petugas jaga keamanan nana. Eta acara teh berlangsungna ngan tilu jam, tapi pesertana luar biasa loba pisan, aya kana lima ratus peserta mah. Kaayaan di luar gedung na ge rame pisan ku sababaraha instansi jeung jurnalis nu ngaliput. Di hareupeun panto aula gedung aya jurnalis nu ngaliput acara. Suasana di jero gedung na oge rame ku mahasiswa jeung pagawe BUMN. Pesertana aya sakira lima ratus orang mah. Nu jadi tamu na nyaeta Bu Rektor Unpad, Walikota Bandung, jeung Pak Menteri BUMN. Peserta nu hadir kenging tapcash sanilai saratus rebu jeung aya oge nu kenging hapers kangge nu wantun naros pas pematerian.


Sawaktos mobil urang remna blong urang teh ulah panik. Panik teh tiasa nyieun urang ngalakukeun perkawis-perkawis nu teu logis tur nyilakakeun urang. Sabalikna urang kudu kalem tur mikir jernih kumaha carana ngerenkeun ieu mobil nika keun salamet tur teu nyilakakeun batur. Aya babaraha langkah nu tiasa diterapkeun upami rem mobil urang blong. Kahiji, turunkeun gigi mobil sagancang mungkin ti mulai gigi lima, opat, tilu, dua, hiji tur jauhkeun suku urang ti pedal gas. Kadua, saatos nurunkeun gigi urang tiasa nganggo rem leungeun. Rem leungeun tiasa ngerenkeun mobil nikakeun bener-bener eren dina kacepetan nu laun. Katilu, arahkeun mobil urang ka bahu jalan. Ngarahkeun mobil ka bahu jalan teh pikeun ngahindarkeun kacilakaan sareng mobil nu sejen.


Cara ningali hantu ku mata taranjang tiasa dilakukeun nganggo sababaraha cara. Hantu nyaéta mahluk anu teu katingali anu hésé pisan katingali ku mata taranjang. Éta sabab hantu hirup di dunya séjén anu béda ti dunya manusa.
1. Cukur Halis nepi ka Tungtung
Cara séjén pikeun ningali hantu nyaéta nyukur alis lengkep. Pikeun jalma anu hoyong ningali kumaha rupa tuyul atanapi hantu anu resep maling, aranjeunna tiasa ngalakukeun ieu ku nyukur alisna.
2. Pilari Antara Dua Suku
Cara anu salajengna pikeun ningali hantu nyaéta ningali antara suku. Upami anjeun hoyong ningali jurig, teras cobian tingali deui sareng tingali antara suku. Seueur jalma anu ngabuktikeun yén upami aranjeunna ngalakukeun éta di tempat anu angker, hantu bakal katingali jelas pisan. Tapi nalika aranjeunna malik sareng henteu ningali tina selangkanganna, aranjeunna henteu katingali deui. Kabiasaan ieu tétéla henteu ngan ukur dilakukeun di Indonésia.


Demam panggung kajadian teh lantaran urang embung ngomong salah jeung katinggali butut ku batur, nu balukarna jadi sieun dijauhan ku batur. Nu matak ku urang geus dirobah pola pikirna make sudut pandang anu beda, lantaran kemungkinan paling gedena mah batur moal ngahakimi urang sajahat nu ku urang pikir. Sabab rasa sieun jeung rasa geumpeur teh perasaan nu alami jeung teu bisa dikontrol, jadi cara nyanghareupanna nyaeta ku fokus ka hiji hal nu bisa ku urang atur. Oge bisa ngalakukeun latihan di lingkungan nu bakal urang sanghareupan, ku loba latihan bakal ngurangan rasa sieun di panggung. Tarik nafas, tenangkeun diri sorangan, tuluy maju jeung ngomong tarik dihareupeun penonton.


Sarang laba-laba nu aya di imah alusna mah diberesihkeun sanajan ngarasa geuleuh lantaran sarang eta bisa jadi sumber masalah kasehatan jeung kaberesihan. Sarang laba-laba biasana aya jaring laba-laba jeung kakebul nu nempel kana jaring eta. Jaring laba-laba ieu bisa jadi sarang jang serangga leutik siga reungit, laleur jeung serangga sejenna nu asup ka imah. Salian eta, sarang laba-laba nu aya di imah oge bisa jadi sumber alergi jang jelema nu mibogaan sensitivitas kana bulu laba-laba, mindeng kakebul jeung bulu laba-laba nu aya dina sarang bisa nyebar ka udara. Jang ngahindar tina masalah jeung kasehatan ieu, sarang laba-laba nu aya di jero imah alusna diberesihkeun sacara rutin. Lamun ngarasa geuleuh, urang bisa ngagunakeun sarung leungeun atawa alat pembersih siga sapu.


Sabenerna, teu aya katerangan kumaha autophobia ieu tiasa lumangsung. Alesanna, autophobia digolongkeun salaku kahariwang anu teu masuk akal anu kabentuk nalika aya anu ngarasa sieun atanapi hariwang yén aranjeunna bakal mungkas nyalira. Nyatana, henteu aya kaayaan atanapi ancaman anu ngajantenkeun anjeunna leres-leres nyalira. Nanging, ieu henteu ngabantosan kaayaan anjeunna ningkat. Hartina, sanajan teu aya kaayaan anu tangtu anu bisa ngancem kaayaanana, éta jalma bakal tetep ngarasa sieun ka dirina sorangan. tapi anjeun ngarasa sieun nalika anjeun nyalira? Janten, upami anjeun aya di tempat anu pikasieuneun, ieu normal, contona, anjeun aya di bumi kosong anu tos lami teu aya warga, atanapi tempat anu dipinuhan ku seueur jalma jahat. Nanging, upami anjeun aya di tempat anu aman sareng nyaman tapi tetep sieun nyalira, éta tiasa janten tanda autophobia.


Keur ondangan ka babaturan abdi teh, abdi ngahaja make baju nu simpel, make kabaya jeung rok batik. Mimitina mah abdi biasa wae. Pas nepi ka daftar tamu, abdi reuwas pisan sabab baju nu ku abdi dipake teh sami jeung nu dipake seragaman pager ayu. Warna jeung model na ge sami pisan ti luhur nepi ka handap. Abdi seuseurian da era pisan, bisi disangka pager ayu deuihan. Beres daftar tamu teh abdi langsung we popotoan heula jeung panganten sabab meungpeung can loba batur. Geus kitu mah tuluy basa-basi we sakedap, langsung we diuk dina korsi tamu. Abdi cuek we api-api nyoo hape supaya teu isin teuing.


Urang mindeng indit ka Kiaracondong pastina ngaliwatan rel kereta api nu hareupeun pasar. Urang mah teu ngarti da naha mun nungguan kereta api ngaliwat si pemotor nu di lawan arah kalakah sok nungguan di jalan nu saarah jeung urang, padahal jalan eta geus dibere sekat ku tutuwuhan jeung beton. Jadina pas kereta api geus ngaliwat teh sok pajuliwet sabab nu kuduna jalan sajalur ieu sok dipake ku pemotor nu ti lawan arah. Tungtungna mah pan jadi macet, nu tadina hayang silih buru-buru sabab egois jadi tambah lila nepi tujuanna. Jeung ambekna teh mun maranehna ngaklakson siga nu bener jalan manehanana, padahal pan manehna nu salah teh.


Maryam, indung anu nyaah pisan ka putrana, Adil. Maryam bagja pisan ningali Adil tumuwuh janten murangkalih anu gagah tur berbakat. Sanajan kitu, nasib teu salawasna sae kanggo Maryam. Hiji dinten, Adil ngadadak gering. Maryam nyobian sagala cara sangkan Adil cageur, tapi kabeh sia-sia. Adil pupus. Maryam sedih pisan. Manehna ngarasa janten putus asa. Teu aya nu tiasa nenangkeun hatena. Maryam tuluy ngadoa nyuhunkeun Adil sangkan tiasa ditampi ku Gusti Allah ka Surga. Anjeunna miharep Adil tiasa aya dina tempat anu sae. Maryam tetep usaha ngalajengkeun hirupna, tapi anjeunna kadang-kadang sok ngarasa kosong. Anjeunna teu tiasa hilap ka putrana anu parantos pupus.


Isuk-isuk dina tanggal 11 Mei 2022, langit Bandung wungkul nu katutupan ku méga kulawu. Jeung di tengah-tengah macet, urang meulah jalan Kota Kembang tuluy indit ka tujuan nu geus lila hayang didatangan: Tangkuban Perahu. Leuwih ti satengah jam meuntas jalan kota, urang ayeuna dimimitian naek. Ngaliwatan gerbang kawasan wisata, mayar karcis, tuluy balik deui ka jalan. Tangkuban Parahu bitu ganas kira-kira 40.000 taun ka tukang, ngahasilkeun aliran lava tina komposisi basal nu utamana ngalir ka kalér-wétaneun. Aliran lava ieu ngawengku wewengkon 189 kilométer pasagi kalayan jerona rata-rata 10 méter. Tangkuban Parahu tumuwuh dina Kaldéra Sunda 90.000 taun ka tukang. Bentuk kerucut seukeut gunung diwangun ku interludes antara deposit awan panas jeung aliran lava, nu hartina aya bolak ngabeledug bitu. Sanajan kitu, tangkuban parahu mangrupikeun pangalaman nu endah jang dilewatan di bandung, motor tetep ngajalankeun. Nanjak jalan anu berkelok-kelok tur rada nanjak, ku hawa seger has dataran luhur, tapi ogé ku bau walirang anu beuki kuat nalika urang nanjak.


Mindeng dihina mun fisik urang teh bongsor geus kawas gajah, urang sok ambek bari ngomong dihareupeun beungeutna, mun ngahina fisik batur teh sarua halna jeung ngahina diri sorangan. Naon nu kumaneh lakukeun ngan bakal nyieun maneh jadi orang nu teu bisa toleransi kana perbedaan. Euweuh jelema nu diciptakeun ku fisik nu 100 persen sampurna, kan? Tiap jelema pasti diciptakeun ku kaleuwihan jeung kakuranganna sewang-sewangan, kaasup maneh oge! Jadi tarima fisik diri sorangan jeung batur kumaha ayana. Lantaran aya loba hal nu bisa dilakukeun dina hirup ieu jang menuju perobahan nu leuwih positif. Saling ngarojong misalna. Kudu saling ngahargaan jeung jadi pribadi nu leuwih positif.


Basa nuju ngiring ka mamah panen rambutan di kebon, abdi sapopoe ulin sasapedahan di kebon. Samentara mamah meungkeutan rambutan, abdi sasapedahan jeung raka abdi. Keur resep raramena ulin sasapedahan, abdi penasaran kana hiji tangkal rambutan nu bisa kaajul buahna. Abdi nyobian ngajul buah rambutan make awi nu panjangna sameter. Pas rambutanna murag, jol aya kamarang anu bijil tina rungkun daun. Eta kamarang teh nyeureud kana sisi panon beulan kenca. Abdi ngarasa peureus sabab diseureud. Tuluy kamarang na ngagarayang kana rambut. Abdi sieun diseureud deui jadi lumpat becir, eh angger we kamarangna ngungudag. Geus lila abdi nyumout we ditukangeun saung supaya teu diudag deui.


Raffi Ahmad teh resep pisan ngahereyuan pamajikanna sorangan. Basa nuju jalan-jalan ka luar negeri, Raffi jol ngenta ijin ka Nagita bade nikah deui. Asalna mah Nagita teu pati paduli, tapi Raffi teterusan ngomong yen manehna bade nyarios anu serius bade nikah deui. Raffi oge nepikeun ngomong ka mamah jeung mitoha na, tapi mamah jeung mitoha na mah nyerahkeun ka Raffi jeung Nagita lantaran anu ngajalankeun imah tangga mah maranehna duaan, janten mamah jeung mitoha Raffi mah teu tiasa ikut campur. Lila-lila Nagita jadi sedih jeung ambek ka Raffi lantaran manehna jol ngomongkeun hal anu teu asup dina akal. Nagita langsung indit mawa Rafathar.


Basa nuju ngantosan dijemput ku bapa, abdi ngantosan di sisi jalan anu rada sepi lantaran abdi mikirna bapa bakal gacang datangna. Abdi cicing di sisi jalan supados tiasa katingal ku bapa. Tos sapuluh menit abdi ngantosan di sisi jalan tapi teu aya hiji-hiji acan motor atawa mobil anu ngaliwat, warung-warung oge tos tarutup. Teu aya hiji-hiji acan jalmi anu ngaliwat, abdi jadi sieun, ti jauh abdi ningal aya hiji motor anu ngadekeutan kuring, aya dua jalmi di motor eta, salah sahijina ngancem kuring make peso, abdi langsung lumpat, untungna teu lila aya dua jalmi anu nulungan kuring, jeung teu lila oge bapa datang.


Perencanaan Awal
1. Nyaho iraha ulang taun sahabat anjeun
Léngkah munggaran nyaéta pikeun nangtukeun iraha ulang taun babaturan anjeun, sakapeung urang salaku babaturan caket sering hilap iraha ulang taunna, janten pastikeun yén éta mangrupikeun kejutan. Anjeun tiasa nanya ka babaturan atawa kulawargana.
2. Kumpulkeun babaturan jeung babaturanana
Saatos léngkah hiji, urang kumpulkeun babaturan anjeun anu ogé tiasa janten réréncangan anjeun, ngarencanakeun atanapi anjeun nyarioskeun yén anjeun hoyong masihan kejutan anu unik ka babaturan anjeun.
3. H-Day: Jieun Babaturan anjeun emosi
Léngkah satuluyna nyaéta sangkan sobat émosi jeung ambek dina ulang taunna, anjeun atawa sobat anjeun bisa nyieun manéhna ambek ku rupa-rupa cara, contona: anjeun ménta kabogohna indit jauh jadi manehna teu dipaliré, anjeun ogé bisa ngajempékeun sobat anjeun sapopoe.
4. Jieun pihak basajan tapi festive
Lamun lengkah-lengkah samemehna geus hasil nyieun babaturan ambek jeung ambek, mangka geus hasil dina tahap awal, lengkah saterusna nyaeta nyieun pesta basajan tapi meriah, teu perlu anggaran mahal.


Abdi oge ngadaptarkeun salah sahiji jalur lebet UNS, nyaeta UTM, UTM teh jalur lebet anu sarupi sareng versi diploma SBMPTN di UNS. Ahirna kuring bisa lolos ku program studi teknik mesin D3. Kuring ngarasa pohara bersyukur sarta lega saeutik geus meunang celengan. Tapi tong hilap abdi oge ngadoa supados abdi tiasa katampi di SBMPTN. Waktu éta, kuring ngarasa teu aman kusabab skor UTBK leutik. Waktu muka pengumuman teh loba drama hehe. Abdi henteu gaduh kuota internét pikeun muka pengumuman. Abdi nganggo telepon sélulér indung kuring tapi lambat pisan. Teras kuring ngirim pesen ka rombongan réncang UNS nyuhunkeun bantosan pikeun mariksa hasil SBMPTN. Kuring masih inget pisan sobat kuring ngirim poto kalawan pesen 'Ya Allah Hanippp anjeun jadi tiis bisa ditarima dina pilihan kahiji anjeun.


Basa Gunung Kelud bitu di taun 2014, Kabupaten Bandung kaasup daerah anu beunang hujan abu. Jarak ti Gunung Kelud ka Kabupaten Bandung teh tujuh ruatus kilo meter. Abdi masih inget keneh yen basa eta abdi dipiwarang nganggo masker lamun bade ka luar imah lantaran aya hujan abu. Untungna di Bandung mah hujan abu na teu pati loba sapertos di tempat anu sanes. Basa ngadangu kabar Gunung Kelud bitu, abdi sieun ningal warta dina tipi anu ngabarkeun yen sora gunung bitu teh kadangu nepikeun Yogyakarta. Untung we abdi nuju teu di Yogyakarta, tapi gaduh kulawargi anu cicing di ditu abdi janten hariwang, bisi kunanaon. Komo ningal dina warta mah jalan teh geus katutupan ku hujan abu, lamun markirkeun motor di luar hiji jam oge geus bakal dipinuhan ku abu.


Urang pernah sakali di carekan gede pisan ku kolot kusabab urang ulin teu inget waktu. Basa tahun baruan kamari, urang ulin kaluar kota jeung babaturan urang lobaan niat na teh urang erek kemping. Urang di ijinan ku indung jeung bapa urang asalkeun hape na ulah nepi ka teu bisa di hubungan. Urang mangkat urang ulin ngarayakeun tahun baru reresepan kabehan nepi ka urang poho teu ngabaran ka kolot di imah, padahal kolot di imah geus ngadagoan kabar ti urang. Urang poho teu ngabaran tuluy mikir ngke wae ngabarkeun na sakalian tapi kalah tuluy kapopohokeun. Pas waktu na rek balik urang karek inget yen sababara poe can ngabaran ka imah, urang sempet teu wani balik ka imah kusabab pasti bakal di carekan urang sieun pisan, pas nepi ka imah bener urang di carekan gede pisan kusabab teu ngabaran kolot teh nungguan sieun kunanaon, padahal urang samemehna geus jangji bakal ngabaran tapi teu di lakukeun.


Sarerea pasti geus ngarasa atawa ngalaman hal paling ngerakeun dina kahirupan. Ieu oge lumaku pikeun selebriti. Teu lila pisan, artis geulis Prilly Latuconsina, contona, nembongkeun pangalaman paling ngerakeun dirina. Eta carita diungkabkeun ku Prilly di hareupeun Luna Maya. Bari diuk anteng, Prilly jeung Luna katembong asik-atik maenkeun kaulinan tanya jawab make salembar kertas anu geus disadiakeun. Salah sahiji patarosan anu narik perhatian netizen nyaeta pangalaman Prilly Latuconsina anu paling pikareueuseun. Saha nu nyangka artis geulis jeung jangkung mungil ieu kungsi ngajerit histeris lantaran salah asup ka kamar mandi lalaki. Prilly ngaku yen waktu eta manehna pamit ka WC nalika rek ngahadiran hiji acara. Betapa reuwasna manehna nempo lalaki anu keur kiih. Prilly, anu oge reuwas, ujug-ujug ngajerit histeris. Anjeunna oge ngaku sababaraha kali menta hampura nalika anjeunna angkat.


Kabeh jalmi pasti kantos ngarasakeun nu ngaranna demam panggung. Upami tos demam panggung rasana teh teu geunah pisan. Aya rasa sieun kusabab dina pikiran urang muncul kajadian-kajadian nu teu urang hayang. Awak pasti paranas tiris tur kesangan gede. Tapak leungeun janten tiis tur leungeun ngaderegdeg sieun ngalakukeun kasalahan. Upami ngomong janten balelol kusabab pikiran-pikiran urang teu sinkron sareng naon nu arek urang omongkeun. Waktos sarasa lila upami keur demam panggung teh. Panon batur teh karasana keur ngajurian penampilan urang. Babaraha jalmi teu tiasa nyarios atanapi ngalakukeun nanaon upami keur demam panggung, kadang pikiran oge jadi ngeblank teu inget nanaon. Bahkan aya jalmi nu tiasa pingsan upami teu tiasa ngahandle parasaan demam panggung ieu.


Sawatara waktu ka tukang, kuring ampir-ampiran tawuran jeung tukang ojek di trotoar Jalan Sudirman, Jakarta Pusat. Untungna aya pulisi anu gancang misahkeun aranjeunna, disebutkeun batur bisa geus tatu. Kumaha teu keuheul, beuki lila trotoarna beuki saeutik lantaran diserbu ku PKL, supir ojek atawa gedong pager milik developer properti. Trotoarna tos minimal, ih, tukang ojek masih resep ngarebut trotoar. Pedestrian kedah nyerah kana motor gagabah. Atuh di Jakarta mah réa pisan nu kaganggu siga kuring. Éta emosi jeung loba pamotor. Kasus ieu kudu jadi perhatian serius pulisi jeung pamaréntah Kota Sukabumi sangkan bisa leuwih tegas ka jalma-jalma nu ngajual di trotoar atawa motor nu ngaliwat ka trotoar. Upami teu kitu, pedestrian moal bisa nyegah ambek ka aranjeunna.


Undian teh salah sahiji hal nu dianggap ngadu kaberuntungan. Sabab undian teh bener-bener bersifat acak jeung ditangtukeun ku kaberuntungan. Jarang aya jalma nu meunang undian berturut-turut, pasti ngan sasakali. Biasana undian teh lobahadiah menarikna, misalna barang elektronik, motor, malahan mun skala gede mah nepi ka hadiahna teh mobil. Tah ieu nu ngajadikeun loba masyarakat ngarasa kagiur jang miluan undian. Tapi, kade oge kudu pinter milih undian sabab bisi nipu atawa dipenta duit sajumlah tertentu. Mun meunang undian tapi dipenta duit jang nebus, mending ulah sabab eta mah modus. Teangan we undian nu aman, misalna undian di bank, dept store, atawa perusahaan nu geus terpercaya.


Ngalawan sajauh mungkin atawa sacaket mungkin. Lamun tarung dina jarak jauh, nyieun lawan capé, jeung lamun lawan capé, serang sabisa-bisa nepi ka titik vital lawan.
Lamun tarung dina jarak deukeut, coba jadi nu pangheulana nyerang. Sasaran kahiji nyaeta duanana ceuli (katuhu jeung kenca sakaligus ku cara ngetok) fungsina pikeun ngurung hawa kana ceuli anu bisa fatal (megatkeun ceuli). Pikeun salajengna kumaha didinya rek nenggel, nyabok, siku, nyepak, dibanting, atawa nyorong. mun lawanna lain atlit, malihan ngan pura-pura juara atawa preman. Anjeun mawa manehna lari meh carapeeun. Umumna aranjeunna langkung lemah sacara fisik kusabab gaya hirupna. mun geus ngarasa cape, anjeun tuluy kabur neangan tempat anu aman jeung loba batur ngaliwat.


Teu heran yén Minecraft sering disebut salaku kaulinan éksplorasi. Sarerea emerges dina dunya unik tur nyieun jalan ngaliwatan pangalusna sarta awon tina kaulinan. Sababaraha manggihan loot luar biasa bari batur teundeun kana guha netes batu khianat. Nanging, hiji hal anu ngajalajah sareng ngajarah ka tingkat salajengna nyaéta harta karun. Nyaéta, salami anjeun terang kumaha mendakan harta karun di Minecraft. Sarupa jeung bajak laut luhur ku kapal, Minecraft nawarkeun peta harta karun, shipwrecks, sarta loot langka dina quests samping ieu. Naon Harta Terkubur?
Harta anu dikubur nyaéta peti harta karun di Minecraft sareng seueur barang langka. Tina barang-barang tuangeun dugi ka alat sareng mineral, éta ngagaduhan sababaraha hal anu tiasa ngabantosan anjeun salamet dina pertandingan. Upami anjeun badé ngawangun Conduit di Minecraft, anjeun peryogi dada ieu. Ieu hiji-hijina sumber Heart of the Sea. Nyiptakeun saluran sareng éta bakal masihan anjeun kakuatan sapertos mercusuar Minecraft tapi fokus kana mob jero cai.


Meureun aya loba carita nu urang ngalaman tur mibanda eta menarik pisan pikeun dicaritakeun ka batur. Kawas carita ti budak leutik, kenangan ulin jeung babaturan budak leutik, atawa kenangan urang nongkrong jeung kulawarga. Hal-hal ieu kudu pinuh ku carita gumbira, sedih, pikaseurieun, jeung sajabana. Tapi tong pernah nyaritakeun hal nu pikageuleuhen ka jalma. Nyaritakeun carita-carita anu pikageuleuhen bisa dianggap kurang ajar ku batur. Kalolobaan jalma teu resep carita nu pikageuleuhen. Ngadenge hal-hal nu pikageuleuheun bisa nganyenyerikeun hate, keuheul, malah bisa nyieun jalma seueul jeung pusing ku ngabayangkeun kajadian-kajadian pikareueuseun dina carita. Jalma-jalma bisa ambek lantaran urang nyaritakeun kajadian atawa carita nu pikageuleuhen.


Bisa valid atawa henteu, sajauh observasi kuring valid, potensi 65% -75%, ciri-cirina sapertos ngawas kagiatan anjeun, terang naon anu anjeun resep sareng henteu resep sacara rinci, terang dimana waé anjeun sareng anjeun tiasa sering pendak sareng anjeunna naha ngahaja atanapi henteu, Rincian naon anu anjeun peryogikeun, sareng anjeunna tiasa nawiskeun bantosan nalika anjeun leres-leres henteu peryogi éta, Anjeunna gaduh daftar kagiatan mun anjeun ninggalkeun nalika anjeun nepi ka imah, sangkan anjeun bisa tongkang kana tinggal anjeun tanpa anjeun terang eta. Salian eta, biasana anu rek nguntit sok katempo dina pakean na sok rada katutup, misalna ngangge topi, kacamata hideung, atanapi make baju hideung.


Urang ngahaja datang ka rumah sakit teh nyubuh pisan, ngameh meunang antrianna anu deet keneh. Pas datang ka rumah sakit teh emang meunang nomor nu deet, jadi pikiran urang teh bakal tereh balik oge. Tapi nyatana mah henteu, pas dibuka loket pendaftaran, nu diheulakeunna teh nu daftar ngaliwatan online. Padahal manehanana teh datangna 10 menit saacan loket pendaftaran buka. Urang diuk sabari ambek, protes ka loket pendaftaran. Komo deui anu daftar online teh lumayan loba, jadi urang kudu ngadagoan nu daftar online kabeh dilayani, kakara nu offline. Mun nyaho kitu mah urang moal datang nyubuh, rek sarua we miluan make online.


Kapan bajuna mah sarua jeung batur. Abdi jadi bodo. Rék meuli baju kuring? Naha anjeun protés? Kacuali anjeun ngagaleuh kuring baju, tapi kuring hoyong nganggo ngan ukur hiji jinis pakéan. Naon masalahna pikeun anjeun upami kuring nganggo baju anu sami? Naha kuring katingali miskin? Goréng? teu keren? Mark Zuckerberg, pangadeg Facebook, teu pernah ganti baju. Jalma beunghar teu pernah ngadu'a. Hahahaha... kakara sore. Papakéan anu kuring anggo éta baju anu sami anu kuring anggo kamari. Kusabab kelas anu kuring ngajarna béda-béda, kuring henteu hariwang aya anu terang ngeunaan kaayaan baju anu kuring anggo. Percaya atawa henteu, kuring geus lila pisan teu meuli baju anyar. Baju anu kuring pake kawilang awét (hargana rada mahal sareng merek, tapi awét). Samentara éta lembaga mah paling getol nyadiakeun saragam batik. Teu lungse, dijait deui. Praktis henteu peryogi deui baju anyar.


Raffi Ahmad dina YouTube na sok nyieun pidio prank. Tapi aya sababaraha kali manehna anu diprank. Salah sahiji pidio anu seeur pisan panongtonna nyaeta basa Rafathar putra Raffi ngahereuyan Raffi ku rambutan. Raffi Ahmad katelah teu resep kana rambutan lantaran geleuh jeung garila kana buluna. Pas Raffi nuju bobo di kamarna, Rafathar jeung Lala asisten Rafathar langsung ka luar milarian rambutan. Tungtungna Rafathar jeung Lala milarian rambutan di sisi jalan, pas tos papanggih jeung tukang rambutan, Rafathar langsung meser seeur pisan rambutanna. Rambutan eta langsung disimpen dina kasur di gigireun Raffi anu masih kene bobo. Pas digugahkeun, Raffi langsung reuwas jeung lumpat tina kasur.


Upami nyieun kasalahan urang sawajarna ngarasa sieun dicarekan. Ulah ningakeun nganggu atanapi nyieun stres pikiran urang. Ngalakukeun kasalahan mah wajar kusabab manusa teh tempatna salah. Sieun dicarekan ge wajar kusabab urang kudu ngatanggungjawabkeun kasalahan nu tos urang lakukeun. Justru sieun dicarekan teh pertanda alus artina urang nyadar upami urang teh ngalakukeun kasalahan. Ku kituna urang ngan tiasa mere alesan nu bener sareng logis kunaon urang ngalakukeun kasalahan eta. Tong kusabab sieun urang janten teu tiasa ngawales upami ditaros kunaon ngalakukeun kasalahan. Komo deui urang ulah nikakeun ngawadul sapertos mere alesan nu teu leres kusabab ieu teh tiasa ngurangan kapercantenan batur ka diri urang.


Poe Senin tos janten langganan macet, komo di parapatan Kiara Condong anu lampu bereumna lila pisan, tiasa nepikeun lima menit. Keur mah kitu pas di jalan caket sakola aya hiji mobil anu parkir di sisi jalan jeung ngahalangan mobil anu sanes anu bade ka sakola. Disebabkeun ku mobil eta, jalanan janten macet pisan teu sapertos biasana. Geus ditungguan sababaraha menit eta mobil teu nyingkah. Hiji bapa-bapa langsung ngagedor anu boga imah sabari nyentak nitah mindahkeun mobilna sabari nyarios yen lamun boga mobil kedah boga lahan parkir sorangan. Teu lila nu boga mobil kaluar sabari digorowokan ku batur anu tos nungguan ti tatadi.


Cara supaya teu geumpeur mun dijadikeun saksi dina kasus kacilakaan. Nu kahiji nyaeta kudu jujur kana sagala informasi nu ditepikeun. Kudu nepikeun informasi nu jujur jeung sabenerna, ulah nepi ka salah nepikeun informasi, komo diaya-ayakeun mah. Nu kadua nyaeta kudu tenang, ulah geumpeur. Biasana saksi sok dihadapkeun ka pertanyaan nu bejibun, mantak kudu tenang dina ngajawabna, ulah rusuh komo nepi ka geumpeur mah. Nu katilu nyaeta kudu nyampaikeun kabenaran nu sasuai fakta, tong dijieun-jieun. Komo informasi nu di saksi teh kan informasi kunci tina sahiji perkara. Mantak kudu ditepikeun masing bener jeung jujur. Kudu tenang dina sagala kondisi pas mere keterangan teh.


Basa nuju di sakola, di jam istirahat siang abdi saperti biasa keur uulinan di hareupeun kelas. Aya oge nu nuju maen voli di lapangan voli. Poe teh cerah pisan, tapi tiisuk angin geus ngagelebus tarik pisan. Beres emam di payuneun kelas, abdi tuluy cicing diuk bari niis di handapeun tatangkalan. Keur diuk, jol datang angin gede jiga putkng beliung. Anginna gerak ti kaler ka kidulkeun, bari muter kaluhur. Nu keur maraen voli ge kagulung, teu katempo sabab warna anginna cokelat. Abdi keur diuk langsung ceungkat da sieun bisi kabugbrugan tatangkalan atawa bangunan. Pas anginna geus beres, buru-buru we abdi ka jero kelas da sieun aya angin deui.


Maot jadi salah sahiji perkara nu pasti dina kahirupan urang. Urang teu pernah apal iraha maot bakal datang. Maot teh jadi hiji kapastian jang masa depan urang. Tapi sabagean jalmi masih keneh aya nu ngarasa sieun maot. Kuduna urang teh ngarasa atoh nyambut maot sabab janten gerbang ka kahirupan nu kekal salajengna. Ku kituna, bekel nu disiapkeun oge kedah sing bener-bener matang. Tong sieun ngahadapi perkara maot teh, da suatu saat ge pasti bakal. Anggursih urang kudu na mah ti ayeuna nyiapkeun bekel kabaikan urang salila hirup, jeung tong hilap pertebal kaimanan urang supaya urang bisa siap mayunan nu namina kamatian.


Ratih teh saumur-umur karak sakali ngarasakeun sieun nu bener-bener sieun. Manehna kantos ngarasakeun diancam ku begal di pasar Jatinegara. Sawaktos eta manehna karak salse balanja kaperluan sapopoe di pasar. Teras aya hiji jalmi nu nuturkeun manehna ditukang. Ratih teu aya rasa curiga sama sakali nanging tetela ieu jalmi teh nyobi ngarampok Ratih. Ratih teu tiasa menta tulung kusabab manehna ngarasa ditonggongna aya parakas seket. Manehna diancem upami ngagorowok atanapi menta tulung bakal ditojos tonggongna ku peso. Kusabab teu tiasa walakaya Ratih ngan tiasa mere barang-barang nu dianggona sapertos kalung, cincin, sareng gelang. Rasa sieun kusabab diancemteh ngelehkeun sagala rasanu lain.


Ieu sababaraha tip anu tiasa ngabantosan anjeun ngaleungitkeun parasaan geuleuh nalika ningali jamban kotor. Make sarung tangan sareng topeng nalika ngabersihkeun jamban anu kotor tiasa ngabantosan ngirangan rasa jijik. Simpen bahan anu beresih sareng produk beberesih pikeun ngabersihkeun jamban anu kotor supados anjeun henteu kesel. Ngajaga jarak anjeun tina jamban kotor sareng ngajauhan daerah sagancangna tiasa ngabantosan ngirangan rasa jijik. Émut yen ngabersihkeun jamban anu kotor mangrupikeun tugas penting pikeun ngajaga kasehatan sareng kabersihan lingkungan. Visualisasi lingkungan toilet anu bersih sareng higienis nalika ningali toilet anu kotor pikeun ngabantosan perasaan jijik. Pikiran positip sareng fokus kana hal-hal anu positip sapertos hasil ngabersihkeun jamban anu bersih sareng higienis tiasa ngabantosan ngaleungitkeun rasa jijik.


Sababaraha hal anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngungkulan kahariwang nalika badé dioperasi, nyaéta:
- Kumpulkeun saloba inpormasi anu mungkin, nalika anjeun terang pasti naon anu bakal dilakukeun ku dokter anjeun salami operasi, maka kahariwang anjeun bakal ngirangan
- Ngobrol ka dokter anu ngubaran anjeun, lamun memang pasén ngalaman stress parna, dokter bakal masihan anjeunna ubar keur nengtremkeun.
- Laksanakeun hal-hal anu tiasa bersantai anjeun, anjeun tiasa ngalakukeun hal-hal sapertos ngadengekeun alat musik, maca buku karesep anjeun, atanapi ngobrol sareng jalma anu paling caket sareng anjeun.
- Pikir positif, Hiji hal anu bisa nyieun kahariwang parah nyaeta pikiran négatip ngeunaan kaayaan awak anjeun atawa panyakit anu anjeun ngalaman, atawa bisa ogé mangrupa aura négatip ti lingkungan sabudeureun anjeun. Ku alatan éta, salah sahiji cara pikeun ngungkulan kahariwang saméméh operasi nyaéta mikir positif.


Abdi pernah gaduh babaturan nu rada terkena gangguan mental. Mun keur ngumpul atawa ulin tek sok teu pararuguh badmood atawa malah nepi ka tingkah anehna kaluar. Pernah basa hiji poe keur miluan kagiatan organisasi, anjeunna meureun ngarasa pusing sabab seueur peserta nu kudu ditangani. Malahan oge kudu ngahandle sagala keluhan ti peserta. Anjeunna tiba-tiba kena panic attack, padahal harita keur cicing istirahat. Anjeunna langsung uih ka sekre tuluy ngurung diri di ruangan kaputrian. Lain sakali dua kali anjeunna jiga kieu, sering pisan malahan mah. Tingkahna nu kieu teh ngarugikeun diri sorangan jeung batur oge, sabab anjeunna teu bisa ngontrol emosi diri sorangan.


Di suntik geus teu bisa leupas din kahirupan urang utama na almun urang keur butuh jeung aya urusan na ka dunya medis. Misalkeun wae lamun urang butuh di suntik lantaran urang gering perlu suntik vitamin atawa siga kamari butuh pikeun di suntik vaksi covid 19, urang teu bsa tuluy boga rasa kasieun di sunti, urang kudu bisa ngalawan kusabab eta teh geus adi hal biasa anu kudu jeung normal di lakukeun, aya cara na sangkan teu sieun di suntik saprti urang bisa nenangkeun hate samemeh na ngayakinkeun yen di suntik teu nyeri jeung eta teh sangkan kabaikan urang oge tuluy urang bisa bari ngadengekeun lagu pas di suntik sangkan fokus urang ka alihkeun jadi teu mikirkeun teuing rasa jeung kasieuna.


Orang Sunda teh lain teu bisa nyebut F, tapi males nyebut F. Lain ngan F hungkul, Z oge dibacana J. Orang Sunda teh geus kabiasaan jang ngamudahkeun, nyederhanakeun sagala rupa. Jadi nu beurat-beurat, bahkan kosakata atawa huruf nu cenderung beurat dimudahkeun. Siga conto di kampung urang, loba nu nyebut Bandung jadi Banung, sendok jadi senok, sendal jadi senal, jeung sajabana. D na teh jadi ngaleungit. Orang Sunda teh loba nu nyederhanakeun kawas kitu, bahkan umpatanna oge sabenerna mah penyederhanaan, jadi misalkeun "Sarap sia maneh!". Sarap teh pan sabenerna bisa wae "sarapna putus atawa sarapna kajepit". Atawa bahasa Sunda "Aliran" pan sabenerna mah "Aliran" teh putus.


Kajadian ieu dimimitian ku karacunan pangan emameun anu kaalaman ku Kanishka di SD (SD) sarta ti saprak harita manéhna mindeng ngalaman masalah lambung. Jalma nyebutkeun éta borok lambung. Nincak ka jenjang SMP (SMP), Kanishka beuki sering kaserang panyakit alatan asam lambung naek, nepi ka nincak SMA (SMA). Kanishka ngagaduhan gejala GERD ti saprak 2016, nalika anjeunna ngamimitian damel. Nanging, henteu aya pamariksaan deui dugi ka panyakit ieu nyababkeun anjeunna hésé tuang.
Dina tahap awal ningali dokter, Kanishka nganjang ka spesialis di hiji rumah sakit di Jakarta. Dokter nyarankeun nginum obat khusus. Sabulan kaliwat, hartina cageur teu kungsi karasa. nah nagbiasakeun jadi sok utah teu puguh upami stress.


Di sakola pasti aya anu ngarana pamariksaan anu dilakukeun ku guru. Hanjakal pamariksaan teh sok dilakukeun ngadadak, jadi siswa teu apal lamun dinten ieu bakal aya pamariksaan. Mulai ti mariksa tas nepikeun loker siswa. Pas bade gentos palajaran, aya tilu guru anu asup ka kelas teras ngonci kelas. Siswa dititah cicing di hareup kelas, guru-guru langsung ngaluarkeun barang-barang anu aya di tas jeung loker. Pas nuju mariksa, aya hiji rerencangan di kelas anu mawa silet jeung peso. Sadayana langsung reuwas. Pamariksaan beres, guru langsung nitah sadayana balik ka korsi masing-masing. Sadayana langsung sieun lantaran aya hiji guru galak anu asup ka kelas, sadayana langsung cicing, teu aya nu wani ningal ka guru.


Mun aya jalma nu ngalontarkeun ancaman ka urang, ulah nepi ka salah lengkah, komo mun nepi ka sasah rek lumampah teh. Lamun nu ngancamna geus kaliwatan batas mah kudu pisan dilaporkeun ka polisi. Komo mun ancamanna dibarengan ku teror mah, geus kudu pisan lapor polisi sabab ngabahayakeun nyawa. Mun geus lapor polisi mah bakal meunang perlindungan sacara hukum jeung deuih bakal aya nu ngadampingi, jadi moal sieun sosoranganan. Lapor polisina ge kudu sasuai jeung aturan, supaya terstruktur sagalana. Mantak, mun aya ancaman atawa aksk teror, kudu pisan lapor polisi langsung harita keneh supaya bisa ngalindungi kaamanan diri sorangan jeung kulawarga.


Budak ngora ayeuna mah seueur pisan nu ngaidolakeun jalma terkenal, nepi ka hafal seluk belukna. Tapi jarang buda ngora ayeuna nu ngidolakeun tokoh agama. Padahal eta teh penting pisan jang ngalani kahirupan urang, jang neangan jawaban dina sagala karaguan urang. Jeung deuih salaku saorang muslim, geus sakuduna urang teh ngidolakeun nu alus-alus, ulah nu aneh-aneh jeung teu parauguh. Mun ngaidolakeun tokoh agama mah pan ka urang na ge jadi aya panutan, jadi aya tuturkeuneun jang ngalaksanakeun ibadah, moal bingung di dunia jeung di akherat. Tapi da memang zaman modern kieu teh mantak loba teuing asupan budaya ti luar negeri, jadi poho kana budaya sorangan.


Pendaftaran Mudik Gratis Masih Dibuka nepi ka 28 April Salian ti éta, Sulastri datang telat lantaran masih kudu nyiapkeun sajumlah barang anu rék dibawa ka kampung halaman di Solo. Sanaos kitu, kabingung Sulastri ngabatalkeun mudik lebaran 2022 dinten Senén henteu lami. Saatos naroskeun patarosan sareng negosiasi sareng aparat kapulisian, anjeunna tungtungna diidinan janten peserta mudik gratis pikeun rombongan penerbangan kadua anu angkat Salasageus aya tiap taun ti tahun 2010 nepi ka ayeunakeun. Cek sulastri teh "Taun-taun samemehna mah lalaunan. Geus sababaraha kali milu. Tétéla verifikasi kali ieu mah gampang, pas anjog, langsung naék kana beus," tambahan cek Sulastri teh kitu.


Aya salah sahiji YouTuber di Korea anu dituturkeun ku jalmi anu teu jelas. Mimitina manehna dipasihan kembang ku salah sahiji jalmi, anjeunna teu curiga lantaran mikirna eta salah sahiji fans na. Tapi pas manehna balik ka imah, jalmi anu masihan kembang tadi kalahkan nuturkeun manehna, nepikeun apal si YouTuber ieu cicing di mana. Asalna mah manehna biasa wae, tapi beuki lila beuki teu nyaman lantaran lalai anu nuturkeun tadi kalahkah nungguan di handap, di hareupeun gerbang apartemen na. Unggal manehna indit, pasti lalaki eta aya di handap, pas manehna balik oge masih keneh aya. Kajadian ieu lumangsung sanes ngan sababaraha poe tapi sababaraha sasih. Lantaran teu nyaman tungtungna awewe ieu ngalih ka tempat anu anyar.


Keur ngeusian bengsin di SPBU, tiba-tiba aya salah sahiji motor nu nyorobot antrian pas pisan dihareupeun urang. Ngomongna mah manehna keur buru-buru, urang nu ngadenge alesan eta langsung nyorongot. "Pak didieu ge kabeh nu keur ngantri teh buru-buru, euweuh nu nyalse ngahaja ngantri di SPBU". Si bapak eta nu make baju ormas kalakah leuwih tarik omonganana "Kumaha aing we, ieu daerah aing sia rek naon?'. Urang turun dina motor nyampeurkeun bapakna, bari ngomong "Pak rek saha wae ge, rek jabatan bapak naon ge, bahkan presiden wae ge, mun aya antrian kudu ngantri atuh! Ulah sakahayang maneh wae nyorobot antrian batur". Urang make postur nu geus siap gelut, tapi kaburu aya kaamanan nu misahkeun.


Mun aya nu ngahina fisik teh ku urang sok diomongan kieu, kabeh jelema nu aya di bumi teh ciptaan Allah SWT. Jadi, maneh ulah ngahina fisik batur, sarua halna maneh ngahina naon nu geus diciptakeun ku Allah SWT. Allah SWT geus nyiptakeun bentuk fisik jelema ku sedemikian rupana jeung kaleuwihan oge kakurangan sewang-sewangan. Orang Indonesia, Arab, Cina, Korea atawa India oge kabeh mibogaan kaunikanna sorangan. Aya nu kulitna sawo matang, koneng langsat, bodas, awakna jangkung, pendek, gendut, ceking, matana sipit, kabeh luyu jeung ketetapan Allah SWT. Dari pada ngahina fisik batur, mending maneh diajar jang ngahargaan salaku sasama makhluk ciptaan Allah SWT.


Akhir-akhir ieu abdi nuju resep pisan ngadangukeun hiji lagu lantaran eusi laguna teh pas pisan sareng kondisi kuring ayeuna. Unggal ngadangu ieu lagu, abdi janten semangat deui jeung teu mikiran naon diomongan ku batur. Salian ti eusi laguna anu alus, nada lagu ieu oge ngeunaheun janten teu bosen didangukeun sababaraha kali oge. Abdi mah lamun nuju resep kana hiji lagu pasti bakal diulang-ulang wae. Hiji waktos, abdi ningal yen lagu karesep abdi teh asup nominasi lagu pangsaena taun ieu. Lantaran resep kana ieu lagu abdi langsung miluan milih lagu ieu. Abdi miluan bungah pas lagu ieu diumumkeun janten nu meunang panghargaan.


Teu ngabiasakeun maca buku salah sahiji rasa kaduhung di hirup urang. Sanajan urang lulusan sastra anu katelahna teh jurusan resep maca buku karya-karya sastra, tapi beda jeung urang. Urang ninggali bentuk fisik buku na wae geus hoream, komo macana sok kabawakeun tunduh, kurang ti 5 menit ge pasti heuay. Tapi lamun ka toko buku urang resep, meulian buku bari ngoleksi buku, tapi ari dibaca mah tara. Jadi buku teh sok rapih weh dina lomari, tapi tara dibuka deui lamun geus diteundeun. Kecuali lamun buku-buku ngeunaan elmu pengetahuan, contona buku anu ngeunaan cara menulis bahasa Indonesia yang benar, eta urang resep maca. Kadang sok ditulis oge dina catetan HP ngameh sawaktu-waktu bisa nerapkeun.


Kuring sakali boga anjing. Manehna parantos sareng kulawarga kuring mangtaun-taun. Abdi sering ngajak anjeunna ulin, tuang, jalan-jalan, jsb. Teras sumping nalika anjeunna didiagnosis ku dokter anu gering. Anjing kuring, anu biasa lumpat-lumpat, langkung milih henteu gerak. Pikeun leumpang nyalira, anjeunna kedah ngageser sukuna. Nanging, kuring tiasa ningali yén anjeunna masih gaduh seuneu dina panonna anu nunjukkeun yén anjeunna masih hoyong hirup sareng aktip sareng urang sapertos biasa. Beuki lila kaséhatanna beuki lemah, panyakitna ogé teu bisa diubaran. Anjeunna beuki lemah sareng cahaya panonna ogé beuki redup. Kami ogé parantos ngantepkeun sareng ngarep-ngarep yén anjeunna bakal maot tibatan ngarasa disiksa ku kaayaanana. Dina hiji waktos anjeunna maot nalika urang sadayana saré. Nalika urang terang ieu, urang ogé ceurik. Éta harta karun kuring dina waktos éta. Éta mangrupikeun sababaraha harta karun anu kuring kéngingkeun tina hirup di dunya ieu. Ayeuna kuring gaduh kulawarga, babaturan, pangaweruh anu kuring kéngingkeun ti sakola, buku, sareng internét, pangalaman sareng kagagalan anu kuring lakukeun.


Lamun ningal runtah di luar negeri anu dipisahkeun antara runtah baseuh jeung runtah palastik, abdi sok ngabayangkeun, iraha Indonesia tiasa nerapkeun eta. Sabenerna urang tos tiasa mulai misahkeun runtah palastik jeung runtah baseuh sorangan, dimimitian ti imah urang, tapi angger we teu aya bedana lamun tungtungna dihijikeun deui di TPA. Lamun carana kitu mah bade nepikeun sapuluh taun oge pasti  runtah bakal teras nambihan jeung beuki loba. Karunya ka jalmi anu hirup di caket tempat runtah, pasti kaganggu ku bau runtah, kaganggu ku bilatung, laleur jeung panyakit anu ditimbulkeun tina runtah anu diantepkeun numpuk nepikeun janten gunung runtah imah tangga.


Dinten ieu mangrupakeun dinten kahiji abdi digawe di tempat anyar. Tabuh dua siang, abdi dipasihan waktos kanggo istirahat, lantaran lapar abdi langsung milarian warung di caket kantor. Abdi ngahaja diuk di hiji tempat sorangan lantaran teu gaduh rerencangan kanggo ngobrol. Tempat eta rada sepi, tapi teu lila abdi disampeurkeun ku hiji jalmi, manehna ijin hoyong diuk sareng. Abdi ngarasa aneh sabab seeur keneh tempat diuk anu kosong, tapi naha manehna beut diuk di meja kuring. Lantaran ngarasa teu nyaman, abdi langsung balik, manehna naros naha kuring balik padahal dahareun masih loba keneh. Abdi teu ngawaler tuluy langsung indit. Pas jalan ka kantor manehna nuturkeun kuring di tukang, lantaran sieun abdi langsung nyamperkeun satpam di salah sahiji bank di sisi jalan.


Rasa geuleuh nu aya pas kakeunaan ciduh batur mangrupakeun reaksi nu wajar. Ciduh dianggap salaku benda nu teu beresih jeung kacampur jeung bakteri oge kuman nu bisa ngancam kana kasehatan urang. Kakeunaan ciduh batur oge bisa dianggap salaku pelanggaran privasi jeung batasan personal space. Ku sabab kitu, rasa geuleuh nyaeta respon nu penting jang ngajaga kasehatan jeung ngajaga diri urang sorangan tina resiko infeksi. Salian eta, rasa geuleuh oge mibogaan fungsi salaku pengingat sosial jang ngajaga etika jeung sopan santun dina interaksi jeung batur. Tapi urang oge kudu merhatikeun cara urang ngaekspresikeun rasa geuleuh eta ngameh teu nganyenyeri perasaan batur.


Sarah parantos diajar di universitas enggalna ampir sabulan. Anjeunna sumanget pisan pikeun ngudag cita-citana sareng janten sarjana. Sanajan kitu, anjeunna lumpat kana masalah badag dina ujian badag na. Sajeroning ujian, Sarah kacida hariwangeun jeung teu nyaho jawaban tina pananya. Teu disadari, manehna mimiti niron ti baturna anu diuk gigireunana. Sanajan kitu, dosen nyadar nu Sarah ieu niron sarta disebut anjeunna maju pikeun penjelasan. Sarah ngarasa era pisan jeung sieun. Anjeunna nyobian ngabéla dirina, tapi dosen henteu percanten ka anjeunna sareng ngahukum anjeunna kalayan nilai anu goreng dina tes. Sanggeus kajadian eta, Sarah ngarasa era pisan jeung ngarasa leungit beungeutna. Anjeunna kuciwa pikeun ngalakukeun salah sareng ngarasa hariwang ngeunaan kumaha anu katingali ku batur.


Tos saminggon ieu, peuting-peuting sateuacan bobo abdi sok ngadangu aya sora ngiung di imah, tapi pas di tingal-tingal mah da sabenerna mah teu aya nanaon, panto imah oge geus ditutupan. Pas subuh-subuh, jol aya sora anu gandeng pisan, siga sora laleur tapi leuwih gandeng. Epekteh eta teh nyiruan anu ngurilingan bohlam, sugan teh tawon tapi ukuranna leuwih leutik, janten ku abdi dipareuman lampuna supados teu janten tempat nyiruan ngararumpul.  Isukanna abdi ningal dina lante imah aya seeur pisan bangke nyiruan. Tapi lantaran teu apal di mana kandang nyiruanna, abdi kapaksa ngantepkeun eta nyiruan, lantaran teu apal oge kumaha carana ngusir eta nyiruan.


Jaman ayeuna tos seeur pisan cara kanggo balanja. Bahasa na mah sanes nganjuk tapi prinsip na mah nganjuk keneh, biasana istilah anu dipake na teh 'pay later' atau meser ayeuna mayarna engke. Pay later ieu teh tos ngarugikeun seeur jalmi, lantaran tiasa disalahgunakeun ku batur. Emang paling ngeunah mah upami nabung make duit hasil gawe sorangan, sanajan lila oge tapi engke na urang bakal leuwih tenang lantaran moal diudag-udag batur. Urang oge bakal leuwih ngahargaan barang anu tos dibeuli lantaran meuli na oge ku susah-payah nabung. Matak hayu urang nabung, tong resep nganjuk sanajan bakal dibayar ngke oge tapi tetep we ai can aya duit na mah mending tong waka meser barang.


Masih inget keneh harita aya pangajian di Warungkondang, nyaeta di kecamatan. Ku sabab di pasantren mah euweuh kendaraan jang kaditu kadieu, biasana make angkot. Tapi lantaran harita mah geus peuting jadi indit balik teh kudu leumpang. Basa eta urang indit teh 5 an jeung santri nu sejen, indit saberes sholat magrib, geus lengkep pakeanana di samping jeung di kopeah. Pas indit mah rame sabab masih kaitung teu peuting teuing. Nah pas balik lumayan keueung lantaran batur-batur geus ngampih ka imahna. Aya hiji tatangkalan nu sanget pisan, ngaranna teh lame kohok. Jadi tangkal lame tapi bolong tangkalna, anehna teh masih keneh hirup si tangkalna teh. Pas ngaliwatan kadinya, sanajan teu jelas ninggalina tapi geus ngarasa hawa teu ngeunaheun. Langsung da eta mah kabeh lumpat ngabiritbit. Urang nu katinggaleun jauh sabab lumpatna teu bisa tarik da masih keneh leutik.


Di  jaman anu geus era katerbukaan informasi, tapi tetep aya keneh wae masarakat anu masih ningali SARA lamun erek berteman atawa bergaul, ku kituna maranéhanana masih dikelompokeun dina hiji wewengkon, sarta paradigma maranehanana masih katutupan ku belenggu tradisional maranehanana. SARA nangtung pikeun Suku, Ras, Agama sareng Antarkelompok. Memang masalah SARA teh masalah anu sensitip pisan. Malah di Amerika sorangan, nu kabeneran geus jadi bagara bebas modern jeung canggih, SARA masih masalah sensitif sabab manusa sacara universal sok nempo "kulit luar".Utamana di Indonesia anu satemenna beunghar ku karagaman budaya, maenkeun masalah SARA. Sakali hiji masalah ngagedean (utamana ngeunaan masalah agama), 99% hasilna pasti bakal nimbulkeun amarah, kritik, anarkisme, malah karusuhan massal.


Jarang-jarang jalma biasa nu katarajang panyakit ieu, kulawarga teu boga haté pikeun nyaritakeun jeung mamatahan. Jadi enya, teu bisa diubaran. Sabab panyakit bawaan, enya-enya, bisa nular, iwal ti dulur-dulur sorangan. Saparantos kajadian maling toko, palaku sadar yén tindakanna ngalanggar hukum, teras ceurik di payuneun aparat kusabab bosen, teu pernah aya bek anu hoyong ngabela. Lantaran tukang ngulon téh barang sepele jeung hargana murah, bisa dicindekkeun yén kalakuan ngagotong téh dilaksanakeun di luar kasadaran palaku, sarta kakara sadar sanggeus katéwak ku aparat kaamanan. Dina pamanggih kuring, penyembuhan kudu dilakukeun ku dua cara, kahayang kuat sabar urang cageur sarta bantuan ti spesialis jiwa.


Taun ieu abdi meunang kasempetan kanggo janten relawan ka Sumbawa, salah sahiji tempat anu endah pisan. Tempat ieu oge katelah janten tempat anu mineng didatangan ku artis ti luar negeri. Aya hiji resor anu mewah jeung alus pisan nyeta Nihi Sumba, seeur artis Hollywood jeung korea anu kantos datang ka dinya. Kabeneran wae pas abdi nuju di Sumba abdi maca dina artikel yen lalakon karesep abdi bade datang ka Nihi Sumba. Abdi atoh pisan, sahenteuna urang tiasa aya di tempat anu sarua sanajan teu patepang. Pas abdi nuju aya kagiatan sareng warga lokal Sumba, jol aya artis karesep abdi datang ka desa tempat abdi diugaskeun.


Nalika bapa kuring masih hirup, anjeunna nyarios yén anjeunna moal tiasa ningali kuring nikah . Ngan Ema mah pasti bakal nu bakal ningali kawinan kuring. Waktos harita pun bapa nitip pesen ka adi na anu pang bungsuna (mamang abdi), "Urang nitip nya anak urang, Junet. Engke-engke anjeun anu ngurus pernikahan." Ngadéngé éta, asa sedih kabina-bina. Anjeun na sigana geus nyaho nasib anjeun. Tapi kuring nyobian tetep ngadorong anjeun. Sareng saatos 2 taun, Bapa tungtungna maot. Samemeh Bapa pupus, mung aya hiji seratan, "Jaga Mamah, muhun, dek (nu nyauran abdi). Nepi ka Mamah ditelepon ku Gusti, Mamah kedah nyarengan. bapa titipkeun Mamah ka Ibu. isuk eta bapa maot.


Pernah baheula kuring neangan kipas angin ngahiji jeung lampu darurat. Biasana mah mun hargana masih 78.500. Ieu mah saleresna mah kategori murah hahaha. Tapi pohara kapaké pikeun kamar leutik. Teu nyéépkeun rohangan sareng mangpaat nalika listrik pareum. Sakapeung kuring ogé resep nyandak ka kamar sanés atanapi di luar bumi. Sareng anu kuring resep nyaéta kusabab batréna awét pisan, upami teu lepat nalika dianggo terus-terusan tiasa dugi ka 3 dinten. Kipas angin ogé tiasa diangkat dugi ka 1 meter. Sareng anginna oge lancar pisan, janten nyaman, teu ribut hehe. Kuring ngagaleuh sataun katukang, sateuacan éta teu aya anu ngajual kipas darurat lipat. Ayeuna geus suung pisan di olshop. Kuring geus meuli merek sejen nu langkung mirah, nyebutkeun nyebutkeun. Aya harga aya kualitas. Dina hal pamakéan sarta bahan pisan béda. Ngan FYI, kuring meuli versi batré 7200mah. Ayeuna nu keur dijual, kapasitas batré diréduksi jadi 6000mah jadi meureun waktos pamakéan bakal rada béda.


Di kelas abdi basa SD abdi gaduh rerencangan anu teu daek cicing pisan, manehna resep tataekan ka tatangkalan anu aya di sisi sakola, oge resep pisan ulin karet jeung barudak awewe. Abdi geus ngabejaan anjeunna ulah maceuh teuing tapi da teu tiasa dibejaan. Karek oge dibejaan manehna kalahkah miluan ulin karet jeung barudak awewe. Pas manehna nyobian luncat karet anu jangkung calanana jol soek tuluy diseungseurikeun ku barudak awewe. Manehna langsung lumpat ka luar lantaran era calanana soek gede pisan. Teu ereun di dinya, isukna basa manehna ka sakola oge masih keneh dihereuyan ku barudak lamun manehna maceuh teuing bisi calanana soek deui.


Riki kantos daftar ka UIN Sunan Gunung Djati Bandung jalur prestasi. Anjeuna gaduh sertifikat prestasi juara tilu cerdas cermat umum tingkat kabupaten. Tos optimis we bakalan lebet. Eh pas hari pengumuman, jol teh Riki dinyatakeun teu lolos. Tidinya Riki ngarasa kecewa jeung sedih pisan, sabab UIN teh hiji-hijina kampus nu dipikahoyong ku Riki. Rasa sedih jeung kecewa ngajadikeun Riki sempet ngarasa down sababaraha poe. Ngan kudu dicandak hikmahna we, meureun rezeki masuk kampusna teh aya dina jalur lain, aya dina jalur nu can dicobian ku Riki. Najan sedih jeung kecewa ge da angger kedah tetep maju jeung berusaha, ulah jadi putus harepan.


Di dieu aya sababaraha cara pikeun nungkulan isin ngabogaan hutang badag. Janten kabuka sareng jujur ngeunaan kaayaan kauangan anjeun tiasa ngabantosan ngirangan beban sareng nyayogikeun dukungan ti anu anjeun dipikacinta. Diskusikeun masalah anjeun sareng profesional kauangan sapertos konsultan kauangan atanapi perencanaan kauangan anu tiasa ngabantosan anjeun ngatasi hutang anjeun sareng ngadamel rencana pembayaran anu realistis. Diajar ngeunaan masalah finansial anjeun sarta kumaha carana nungkulan hutang anjeun. Ieu bisa mantuan anjeun ngarasa leuwih alus sarta mantuan anjeun ngarasa leuwih kontrol. Robah gaya hirup anjeun pikeun nyocogkeun panghasilan anjeun sareng ulah ningkatkeun hutang. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngatasi masalah kauangan sareng ngajantenkeun anjeun langkung sae.


Posisi kuring teh siga buah simalakama,  Jaman mimiti pepegatan, kuring méh méh gélo keur basa ribut bae kolot. Jigana sanggeus cerai, ogé dipigawé bakal anteng jeung tentrem hate kuring teh . Tapi tétéla henteu. Nalika kuring caket sareng bapa, ibu ngahampura. Bapa sareng kulawarga ogé badmouth indung. Jeung sabalikna. Nalika kuring deukeut ka ibu, bapa ngahampura. kulawarga indung bapana badmouthed. Nepi ka kuring mikir "Kuring teh getih daging maneh. Maneh terus saling ngahina, kuring ngarasa jadi manusa pangkotorna di bumi ieu. Lahir ti dua manusa kawas anjeun. Naha anjeun teu sadar, anjeun teh kolot kuring?" kudu na kolot teh nyaho yen kuring teh hasil ti maraneh duaan.


Sagala rupa patarosan jeung rasa hariwang muncul dina pikiran, siga naha operasina bakal lancar, jeung naha urang bakal ngarasa nyeri, atawa kumaha mun kajadian komplikasi? Biasana samemeh operasi, bakal panggih heula jeung tim medis nu bakal ngajalankeun operasi, siga dokter jeung perawat. Anjeunna bakal mere informasi ngeunaan persiapan operasi, mulai ti sabaraha lila ulah dahar atawa nginum samemeh operasi, nepikeun ka jenis anestesi nu bakal digunakeun salila operasi. Saenggesu eta bakal dipenta jang make pakean operasi jeung dibere ubar-ubaran nu diperlukeun samemeh operasi dikawitan. Saenggeus pasien sare lantaran efek anestesi, operasi dimimitian. Saenggeus operasi rengse, pasien bakal dibawa ka ruang pemulihan jeung dibere waktu jang pulih tina efek anestesi.


Basa dihina irung urang gede bentukna siga bangkong, urang teu tarima. Nu sok ngahina kitu teh biasana teu boga kawas batur nu ku manehanana hina. Karek sadar teh sabab pas ninggali irung manehanana oge irungna pesek, tapi ku urang mah tara ditembalan nu kitu mah. Tapi harita mah sabab inget ka aki urang, sabab irungna sarua jadi weh urang mikirna teh manehna oge sacara teu langsung ngahina aki urang. Matakan ngambek "Emangna naon mun irung urang gede siga bangkong? Masalah? Nganganggu kana kahirupan maneh?". Nya meureunan tadina mah heureuy, tapi ceuk urang mah loba bahan jang heureuy teh lain ku cara ngahina fisik batur nu aya nyeri hateeun batur teh.


Kudu ajakan budak laleutik miluan lomba agustusan sabab bisa ngajarkeun sportifitas ka budak. Prinsip sportifitas nu kudu diajarkeun ka budak leutih pas miluan lomba nyaeta, lamun eleh ulah nyieun alesan, lamun meunang ulah sombong, kudu diajar tina kasalahan, kudu ngalakonan nu paling alus, lamun batur ngalakukeun kasalahan kudu tetep ngahindaran kritik, jeung tunjukeun rasa hormat ka diri sorangan, tim, jeung panitia. Kudu miluan aturan nu geus ditetepkeun. Jelaskeun ka budak lamun peraturan dijieun ngameh bisa dimaenkeun sacara teratur. Ulah sakali-kali ngadukung budak kanggo ngalakukeun hiji hal nu dilarang dina peraturan. Kudu boga oge rasa hormat ka tim nu lain jeung mun lomba beres dipungkas ku cara sasalaman.


Pas tanggal 23 Séptémber 2017, kejutan ulang taun anu kuring moal hilap nyaéta pernikahan indung kuring.

Tilu dinten sateuacanna, kuring henteu terang naon anu badé diayakeun di bumi, sabab kulawarga kuring sibuk pisan nyiapkeun pesta ieu. Kuring teu mikir nanaon pisan.

Tapi dinten sateuacan kawinan, indung kuring nyarios yén dina ulang taun kuring, bakal aya pernikahan antara indungna sareng lalaki anu dipikacinta saatos lami. Abdi bagja, upami indung abdi bagja.

Sumuhun, abdi bagja pikeun ibu. Sahenteuna dina ampir 4 taun nyalira, mom kapanggih batur manehna dipikacinta. Ieu kejutan ulang paling unforgettable keur kuring. Teu aya jajan, teu aya kado, teu aya lagu ulang taun, kuring bakal bagja pisan.

Enya, sanajan kuring teu pati resep ka bapa tiri jeung anak-anakna, tapi teu kunanaon. Éta henteu masalah. Haha.

Kuring moal poho yén kejutan ulang taun teh.


Urang leuwih bungah lamun meuli barang ti online, sabab bisa ngabandingkeun barang di tiap toko. Sakapeung barang nu kualitasna sarua hargana bisa beda. Loba oge potongan harga, bisa mangrupa voucher, cashback, jeung sajabana. Teu kudu oge kaluar imah, jadi meuli bisa di mana wae asal aya sinyal internet. Meuli online oge loba piliheun, bisa dina segi ukuran, warna, kagunaan, nepikeun hargana nu variatif. Tapi balanja online oge aya kakuranganna, siga teu bisa ngecek kaayaan fisik barangna. Komo misal lamun meuli sapatu, sakapeung mah ukuran tiap toko beda sanajan geus aya ukuranna oge. Tuluy warna nu datang oge sok beda jeung anu ditampilkeun di layar HP. Ieu bisa jadi sabab beda-beda pencahayaan tiap HP jadi warnana siga nu teu luyu.


Salah sahiji mitos nu aya ti zaman baheula teh nyaeta ngeunaan tara betahan di imah batur. Biasana mah mun ulin atawa kunjungan ka imah batur atawa imah dulur nu jauh ti lembur teh nyebabkeun timbul rasa teu betah jeung loba kasieun. Sakumaha ngeunaheun na oge imah jeung lingkunganna angger we sering teu betah. Tapi sakumaha pabalatak na imah sorangan, mantak betah we. Duka kunaon bisa kitu, tapi emang sabagean besar teh bener kajadian nana. Mitos ieu teh saolah ngubah mindset jalma ngeunaan unsur kabetahan di sahiji lingkungan. Tapi, balik deui ka jalmana. Percaya atawa henteu ge kumaha jalmana sabab loba pangalaman nu beda.


Salah sahiji hal nu paling mikajengkelkeun di Indonesia teh nyaeta antrean nu disorobot. Geus mah lila kudu ngantrena, nya disorobot deuih. Nguji kasabaran pisan hal ieu teh. Teu jarang jelema loba nu ambek sabab masalah antreanna nu disorobot. Nu nyorobotna oge kadang mah sok malik galak sabab ngarasa anjeunna boga previllage. Padahal teu bisa kitu, dimana-mana ge nu ngaranna ngantri mah nya berurutan, ulah ngaclok sakumaha pentingna oge, sa batur ge sarua boga kapentingan sejen. Mun kira-kira teu sabaran jang ngantre, datangna kudu leuwih suhud ti batur supaya meunang antrean di hareup. Tong nepi ka jadi ngaclok nyorobot ka antrean batur.


Sanggeus kuring digawé, kuring jatah waragad sapopoé salila 30 poé. Kuring nyimpen duit dina lomari. Tapi teu acan sabulan, duit mah sok leungit. Tungtungna kuring kudu méakkeun duit deui. Lajeng indung kuring nyarankeun yén kuring ninggalkeun sakabéh gajih ka anjeunna. Jadi unggal poé kuring bakal dibéré ongkos sakumaha kuring diitung.ngan nitip heula . Kuring geus ngalakukeun eta mangtaun-taun. Sedengkeun sésana mah teu kungsi ménta. Abdi malah teu gaduh tabungan kusabab éta. Nepi ka ngan sababaraha bulan ka tukang kuring manggihan yén indung kuring malah ngomong ngeunaan ieu. 'Si Endah tos damel, tapi sering jeung  masih menta artos saban dinten. Kamana gajihna?" Ceuk indung ka adina. Sabot kuring nyaho, kuring ngan bisa ceurik. Mangtaun-taun kuring digawé tanpa hasil sabab sagalana geus dibikeun ka kolot kuring tapi sigana teu kungsi dianggap.janten salami gawe mangtaun-taun duit teh malah eweh teu puguh, sampe kuring ayeuna teu boga tabungan.


Poe minggu pas keur kuliah, urang teh aya tugas kudu neangan pabrik manufaktur anu bisa di tanya-tanya masalah saputaran sistem laporan kauangan. Soalna samester 5 geus kudu nyieun proposal sakeur skripsian, proposal na teh geus di tentukeun ku dosen. Urang kabagean pabrik manufaktur, tapi kumargi aya rerencangan anu sami-sami di tugaskeun ka pabrik manufaktur urang jadi miluan nebeng neangan babarengan. Ti isuk nepi beurang jam hiji can menangkeun pabrik anu bisa di asupan budak magang, jadina urang istirahat heula di sisi jalan. Ai heug teh manggihan gerbang anu alus warna na teh koneng polos, terus urang kapikiran hayang popotoan didinya. Pas keur rek di potokeun, ujug-ujug loba sora anjing samakin lila teh samakin ngadeukeutan. Nyahona aya anjing kaluar ti gerbang koneng eta, anjingna aya opat ngudag urang jeung babaturan urang. Urang jeung babaturan urang langusng ngibrit lumpat terus naek motor tapi ku batan sieun jadi hese ngagas motorna, jadi anjingna geus deket bari ngagegel sapatu urang, untung urang make calana panjang jeung sapatu. Pas geus ngajauh ti tempat nu aya anjingna, urang ngalipir heuka ka warung didinya urang jeung babaturan ngadegdeg kasirunan terus loba anu nanyakeun ceunah majarkeun cilaka.


Harta karun saharga jutaan dollar kapanggih di basisir Pulau Belitung. Harta karun ieu asalna tina kapal layar anu kalelep nalika meuntas laut ti Afrika ka Cina sakitar taun 830 Masehi. Kapal ieu kalelep dina titik 1,6 kilometer (km) ti basisir Pulo Belitung. Salah sahiji direktur di  hiji pausahaan beton Jerman anu ngaranna Tilman Walterfang milu dina panimuan harta karun ieu. Manehna teuleum ka dasar laut jeung teu nyangka bakal nimu Saloba 60.000 artefak anu kapanggih ku tim Walterfang dina dasar laut. Barang-barang anu kapanggih nyaeta emas, cangkir perak jeung piring anu umurna 1.200 taun. Pihak Shanghai, Singapura sareng Doha reuwas ningali penemuan ieu lantaran harta karun ieu gaduh sajarah anu hebat.


Salah sahiji hal anu nyebabkeun era pisan teh nyaeta perkara hitut, komo mun hitutna di tempat umum mah. Biasana hitut teh dihindari pisan dikaluarkeun di tempat umum sabab bisa nyebabkeun era nu luar biasa. Mun keur di tempat umum teh rek hitut ge sok diempet-empet supaya teu kaluar da bisi sorana gede. Tuluy oge bisi bauna ngabaruang ka batur, jadi ngahaja we sok ditatahan nepi ka manggih tempat anu sepi. Malahan kadang mah aya nu nepi ka ditahan nepi imah da saking ku sieunna kaeraan di hareupeun batur. Biasana mah mun hitut ge sok ka WC, tapi mun di WC na loba jelema ge deuihan sok era ngabijilken nana teh.


Baheula keur usum permen Yosan, aya undian huruf tina masing-masing bungkusan permen Yosan anu ngabentuk huruf Yosan. Urang mindeng meuli ka warung da ari baheula mah teu ngarepkeun hadiahna, sabab resep permenna bisa dipelendungkeun. Tapi hiji waktu pas muka eusi permenna jeung muka bungkusanana, urang meunang huruf N. Huruf N ieu kaasup langka, da dina bungkusanna oge beda soalna aya tanda tanganan. Harita urang keur di imah teh langsung balik deui ka tukang warungna ngabejaan urang meunang huruf N baru geus kakumpul huruf-hurufna. Geus nungguan sababaraha lila, hadiahna ditarima pss dibuka teh mejnang kaos anu aya gambar avatar jeung tulisan Yosan.


Salah asup ka jamban teh tiasa nyababkeun parasaan teu ngarareunah sareng era. Seueur jalma ngarasa teu nyaman sareng hariwang nalika lebet ka jamban anu salah, kusabab hariwang kana respon batur atanapi kusabab ngarasa teu cocog sareng lingkunganana. Era sareng kurang percaya diri oge tiasa timbul kusabab kasalahan ieu. Dina kaayaan sapertos kieu, jalma sering ngarasa kapaksa ngobrol sorangan sareng nyobian kaluar tina WC pas-gancang. Nanging, penting pikeun emut yen kasalahan eta umum sareng henteu kedah dihapunten. Asupna salah ka jamban bisa ngabalukarkeun parasaan ngarareunah, kahariwang, isin, jeung kurang percaya diri. Jalma sering nyobian kaluar tina kaayaan gancang-gancang. Nanging, penting pikeun emut yen kasalahan eta umum sareng henteu kedah dihapunten.


Jarum suntik jadi salah sahiji musuh besar sabagean masyarakat ti usia anak-anak nepi ka usia dewasa. Bahkan aya oge kolot anu sieun keneh kana jarum suntik. Anu ngarasa sieun ku jarum suntik mah bakal ngarasa yen mun disuntik teh peurih jeung peureusna bakal karasa pisan, padahal mah kan peureusna ge ngan saeutik jeung teu lila. Peurihna ku jarum suntik ge bakal cageur dina watu sababaraha menit. Ngan emang nu rada lila teh karasa pegelna tas disuntik, komo mun tas suntik vaksinasi mah. Mun nu sieun disuntik mah bakal nganggap yen jarum suntik teh asa sagede naon mah karasana, padahal mah da saeutik jeung leutik pisan.


kumaha carana ngingetkeun babaturan nu boga awak anyar nu teu karasa tapi ku kecap nu teu menyakiti?
1. Ngobrol sacara pribadi
"Cukup waktos ngobrol sacara langsung, kami bakal nyarios yén bau awak tiasa ngaganggu, jelaskeun ti mimiti yén diet anjeun henteu leres, teu cekap nginum cai tiasa nyababkeun bau busuk," saurna. Ku cara nyarita sacara pribadi, pesen anu rék ditepikeun bisa leuwih gampang ditarima jeung teu éra jalma, sabab ngabogaan masalah bau awak bisa ngajadikeun jalma éra. Sarta ulah ngabejaan manehna di publik atawa lamun aya loba jalma.
2. Pasihan sabun atanapi deodoran
"Lamun geus dicaritakeun ngaliwatan omongan, coba tingali nasehat anu dipasihkeun geus diturutan atawa henteu. Lamun henteu diturutan, cobian langsung masihan sabun atawa deodoran.


Urang pindah sakolaan ka Cianjur teh kelas 4 semester 1. Harita sabab kahayang urang pindah teh lantaran urang hayang sabari masantren di pasantren lanceuk urang. Tapi teu ngan saukur pasantren hungkul, sakola oge kudu tetep lanjut. Harita pas awal-awal sakola urang rada hese boga babaturan, sabab urang masih anyar didinya. Urang oge mindeng di bully ku nu sejenna, sok dititah mencetan atawa bangku paranti diuk urang di halangan ku babaturan sabangku, nepikeun ka urang nulis na teh dina lantai bari jeung kotor sabab sapatu teh dibawa ka kelas. Urang teu wani ngalawan da awak maranehna garede dibanding jeung urang nu awakna teh ceking.


Hiji poe, abdi bade uih ka lembur. Biasana abdi make angkutan umum nyaeta bus jeung elf. Tah dina elf, kabeneran korsi nu kosongna aya di gigireun nini-nini. Nya entos we teu mikir panjang abdi langsung nyengcle didinya. Pas elfna maju, di tengah perjalanan teh si nini eta nyaritakeun yen hirupna teh ngan sabatang kara, kabeh kasedihna teh dicaritakeun. Anjeuna teh bade ka Subang, ka dulurna, bade nambut acis jang mayar kontrakanna. Eta si ini teh tos sepuh pisan, tos bongkok. Abdi garespon sacukupna ka si nini. Tuluy si nini ngaluarkeun hiji samping nu geus boleas, nawarkeun ka abdi ceunah peser sabarawa we kangge mayar kontrakan da tos diusir ku nu gaduhna. Atuh abdi teh teu kiat ngadanguna, tapi didinya bingung oge. Mun dipeser sampingna meureun si nini karunya, mun teu dipeser ge karunya. Abdi emut dina kantong teh aya acis tujuh puluh jang ongkos elf. Mun dipasihkeun sadaya meureun abdi teu aya jang naek angkot. Ah bimbang pisan. Teu lami, abdi mayaran ongkos si nini we dugi ka tujuanna, teu jadi meser sampingna. Di jero hate teh hoyong pisan masihan acis, tapi bingung bilih ongkos teu cekap. Akhirna abdi teu masihan acis, ngan ngongkosan hungkul. Tah dugi ka ayeuna emut wae, coba mun harita abdi masihkeun nu lima puluh teh ka si nini, meureun moal nyesel dugi ka ayeuna.


Pas poe bewara SNMPTN, harita taun 2015. Urang indit ka warnet pasosore, jang ngecek hasil seleksi SNMPTN katarima henteuna. Sabab harita urang teu boga HP anu bisa internetan, jadi lamun aya tugas nu kudu ngagunakeun interneg geus pasti ka warnet. Di sajajalan indit menuju ka warnet hate teh rasana dagdigdug teu puguh, campur bungah, sieun, jeung hariwang ngahiji jadi hiji. Ku urang parkirkeun motor di parkiran, leumpang kana lawang panto tuluy diuk andiprek nyanghareupan komputer. Dina hate teh, rek kumaha wae hasilna pokona ieu geus jalan kahirupan urang, jalan nu paling alus nu ku Allah bere. Geus login kana situsna, urang nutup layar make leungeun sangkan moal reuwas teuing lamun hasilna goreng. Saeutik-saeutik layarna dibuka, aya tulisan warna hejo. Didinya urang geus yakin ditarima di paguron luhur jadi wani muka kabeh leungeun anu aya di layar. Alhamdulillah hasilna urang katarima.


Mun ninggali jurig pasti hal nu ku urang lakukeun mah nyaeta maca doa. Lantaran urang yakin doa bisa ngajaga urang, kakuatan doa leuwih gede tibatan jeung kakuatan jurig. Tapi kabuktianna emang kitu, saenggeus maca doa jurig anu nampakeun dirina sok ujug-ujug ngaleungit atawa teu katinggali deui jeung moal ngaganggu. Siga harita pas keur ka toilet nu aya di sakolaan peuting-peuting lantaran urang mondok ku sabab aya acara. Di toilet teh sepi euweuh sasaha tapi asa kadengena teh gandeng pisan nu keur ngaromong. Urang langsung babacaan doa dina hate nu geus urang hapal. Nepikeun ka beres ditoilet teh teu diganggu deui jeung sora-sora nu gandeng eta ngaleungit.


Saatos ngalaman sababaraha gejala sapertos batuk parah sareng muriang anu lila pisan teu ereun ereun tungtungna kuring dipariksa ku dokter. Hasilna nunjukkeun yen kuring gaduh tuberkulosis. Abdi reuwas pisan sareng hariwang ngeunaan naon anu bakal kajantenan di hareupeun kuring. Dokter ngajelaskeun yen kuring kedah ngajalanan perawatan anu panjang sareng rumit pikeun ngubaran kaayaan kuring. Kuring oge kedah diuji deui unggal tilu bulan pikeun mastikeun kuring cageur. Kusabab kuring sadar yen TB bisa gampang nyebar, abdi nyandak lengkah pikeun nyegah eta. Abdi nginum obat kalayan leres, nyingkahan kontak anu caket sareng jalma anu sanes, sareng ngajaga kasehatan sareng kabersihan anu sae.


Abdi gaduh tatanggi anu ngukut soang. Sabenerna mah abdi teu sieun ka soang, malah abdi resep ningal soang, tapi saur rerencangan mah soang teh sok ngalodok. Abdi asalna teu percaya, tapi pas ningal aya rerencangan abdi nu dilodok ku soang. Abdi teu apal naha soang sok ngalodok, tapi bakating ku sieun di udag soang, abdi teu wani ngaliwat ka imah tatanggi kuring. Pernah hiji mangsa abdi bade ka warung, tapi abdi ningal di imah tatanggi kuring soangna keur dileupaskeun. Abdi ngan wani ningal ti kajauhan hungkul. Lantaran diantosan ku mamah kudu balanja ka warung, abdi langsung lumpat basa ngaliwatan soang.


Indung kuring, ahli tea, sahenteuna dua kali sapoé, isuk jeung sore. Urang asli kota leutik di Jawa Tengah tea nya tangtu NasTel, tapi teu amis teuing, sok aya nu "nyamikan" jadi pendamping.

Sedengkeun bapa mah tukang nginum tea oge, tapi teu siga indung kuring anu ahli tea. Anjeun bakal ngadagoan tea pikeun niiskeun sarta inuman eta hiji gelas dina hiji waktu.

Sabab basa kuring keur leutik di imah mah sok adu-adu nepi ka rengse tea nu panggancangna kawas anjeun, sedengkeun dulur-dulur kuring can kungsi gancang.

Hiji waktu, mun teu salah, kelas 3 SiD, lanceuk kuring ngajak ulin ka imahna. Sareng nalika tea disayagikeun dina méja, réréncangan adi kuring ngajak urang nginum.

Alatan kabiasaan di imah nginum teh dina hiji teguk, sarta kuring nempo yén tea teu panas, kuring langsung nyokot gelas jeung nginum dina hiji tegukan.

Beungeut adina langsung semu beureum, malihan babaturan adina mah langsung ngomong, "Akang nyieun gelas deui, jigana adina haus."


Keur tes CPNS tahap kadua, urang di luar gedung keneh sabab kudu nyiapkeun sababaraha berkas samemeh asup. Di luar paciweuh loba jelema keur nyiapkeun berkasna. Tuluy urang ngantri da ngarasa berkas urang geus lengkep. Pas bagian urang, geuningan KTP teh kudu di fotokopi heula. Jadi weh urang buru-buru lumpat, pas keur lumpat urang teu kahaja tijalikeuh etamah langsung ngagedebru. Era pisan ditinggalikeun ku loba peserta tes calon PNS. Nyeri mah teu sakumaha, tapi erana nepikeun ka ayeuna. Si KTP nu dicepengan oge milu potong, ku bakat benturanna tarik. Calana nu dipake rapih ti imah oge jadi kotor, lantaran kakeunaan taneuh.


Basa nuju mondok di imah nini abdi sareng dulur anu sanesna bobo sasarengan di ruang tipi, urang sadayana ngahaja lalajo pelen jurig, padahal eta teh nuju malam jum'at. Abdi tos ngabejaan nu sanes supados nongton pilem anu lain wae supados teu sieun. Tapi manehna tetep keukeuh rek nongton pilem jurig wae. Pas pilem na geus ereun abdi teu tiasa bobo. Abdi nyandak cai ka dapur, pas di dapur abdi ningal aya hiji jalmi anu ngangge acuk hideung cicing di caket dapur, sugan teh eta aki atawa emang, tapi pas ditanyakeun isukna teu aya nu ngaku. Abdi langsung nyaritakeun ka sadayana anu abdi tempo pas peuting.


Kamari abdi ameng ka bumi kosong nu aya di deukeut imah nini. Nu gaduh na teh tos ninggalkeun bumina ti lima taun katukang. Jadi, bumi na teh geus teu kaurus pisan da teu pernah didatangan deui ku nu gaduhna. Pas barang muka gerbang na ge geus seueur pisan ramat lancah dina pagerna jeung dia bangunan nana. Pas nyobian asup ka buruan na ge loba pisan kecoa nu kalayapan. Kecoa na teh barijil tina tihang jeung ngajalar ka mana-mana. Loba pisan kecoa na teh mantak gila ningali na oge. Abdi buru-buru we uih deui ka imah da gila nempo kecoa nu sakitu lobana.


Abdi paling sebel ka lalaki anu tukang salingkuh lantaran salingkuh teh mangrupakeun hal anu teu tiasa dimaapkeun ku abdi. Teu aya nu ngaranna jalmi anu salingkuh lantaran khilaf, sadaya anu dilakukeun ku tukang salingkuh pasti dilaksanakeun dina kaayaan sadar. Salingkuh oge moal kajadian lamun ngan hiji jalmi hungkul anu hayang, pasti aya usaha ti duduana. Matak tong percaya lamun aya nu salingkuh nyebutna pedah khilaf. Oge ulah nyalahkeun jalmi anu disalingkuhan hungkul, jalmi anu nyalingkuhan oge salah. Ulah percaya ka jalmi anu geus salingkuh lantaran salingkuh mah adat anu awon. Sakali salingkuh kamungkinan bakal salingkuh deui. Moal matak tobat jalmi salingkuh mah.


Saenggeus prasidang, meureun aya kana 6 bulanan bakal diayakeun sidang. Urang ge ngusahakeun supaya bisa kaudag jeung miluan sidang bulan Desember, ngameh wisudana bulan Februari. Pas poean sidang, urang make jas warna hideung, kemeja bodas, make dasi oge, tuluy calana jeung sapatuna warna hideung. Anu rek sidang, narungguan di deukeut panto rohangan sidang, sabari nungguan dipanggil hiji-hiji. Pas giliran urang, urang leumpang menuju korsi sidang, anu dirasakeun degdegan pisan. Urang diuji ku opat dosen, aya kana 30 menitan sidang urang beres. Geus kitu, urang kari nungguan hasilna saenggeus lohor. Pas lohor kabeh peserta sidang ka rohangan, disebutan ngaran hiji-hiji. Teu lila ngaran urang dipanggil, alhamdulillah urang lulus jeung meunang nilai anu memuaskan. Didinya arurang ajrug-ajrugan kubakat bungahna. Pas kaluar gedung, geningan loba babaturan nu nungguan jang ngucapkeun wilujeng sakaligus mere bingkisan. Bingkisanna rupa-rupa aya nu di wadahan, aya nu di kalungkeun, aya oge nu mere kembang.


Basa miluan organisasi Ais Pangampih, urang asup ka anggota Medfo. Ais Pangampih teh hiji organisasi jurusan, sedengkeun Medfo bagian nu nyekel sosial media jurusan sakaligus posting sagala informasi ka media sosialna. Harita urang di Medfo teh aya kana sataunan. Di akhir kapengurusan biasana sok diayakeun malem puncak, malem puncak ieu dieusian ku acara hiburan band-band tiap kelas jeung dipanungtungan acara aya bewara divisi nu paling alus kinerjana salila sataun eta. Pas diumumkeun teh divisi Medfo jadi divisi nu paling alus kinerjana. Nu kahareup panggungna jeung narima penghargaan teh urang, sabab urang nu salila ieu nyekel medsos. Hadihana teh mangrupa piagam, make bingkai warna bodas tuluy dibungkus make bungkusan warna hideung.


Aya salah sahiji dulur kuring anu gaduh carita cinta anu gagal. Manehna teu janten nikah sareng kabogohna lantaran calon pamajikanna kapanggih salingkuh jeung lalaki anu sanes, padahal lalaki eta teh babaturan manehna sorangan. manehna teu percaya yen babaturanna ngalakukeun hal anu nyieu manehna kuciwa pisan. Padahal sagala persiapan tos dilakukeun. Manehna tos nyewa gedung, tos mesen dahareun jeung tos mecakan acuk kanggo akad jeung resepsi, untungna ondangan teu acan disebarkeun ka tamu. Awalna manehna manggihan calon pamajikanna keur duaan di hotel sareng rerencanganna. Manehna langsung ngabatalkeun nikahanna jeung bersyukur pisan lantaran kaburukan calon pamajikanna ditunjukkeun sateuacan nikah, janten manehna kahindar ti jalmi anu jahat.


Jalma mindeng ngarasa isin ngabogaan hutang badag sabab ngarasa saolah-olah teu bisa minuhan kawajiban finansial maranehanana atawa nyieun pilihan finansial katuhu. Aya stereotipe yen jalma anu gaduh hutang ageung henteu tanggung jawab atanapi gaduh gaya hirup anu kaleuleuwihan. Kamakmuran oge tiasa ngabendung tina kasieun kumaha jalma-jalma bakal nganggap aranjeunna. Aranjeunna tiasa hariwang yen batur bakal ningali aranjeunna salaku jalma anu teu tiasa ngalaksanakeun kawajibanna atanapi salaku jalma anu teu tiasa ngatur artos kalayan sae. Nanging, kedah emut yen hutang tiasa kajantenan ka saha wae, henteu paduli kumaha oge aranjeunna ngatur kauangan. Aya rupa-rupa faktor nu bisa ngakibatkeun hutang, kayaning leungitna pakasaban, kasehatan goreng, atawa apngaluaran teu kaduga. Jadi, teu perlu ngarasa isin atawa teu aman boga hutang. Anu penting nyaeta pikeun ngarencanakeun pikeun nganyahokeun masalah sareng ngamimitian jalan pikeun stabilitas kauangan.


Kesang ngucur, jeung teu wani ninggali kahareup pas ditodong make pestol di jalanan anu sepi. Reflek ngomong "Ampuun...ampuun, salah naon urang?" Dua leungeun urang bari diangkat ka luhur sajajar jeung ceuli. Manehna ngaratakan kana saku urang, saku jaket jeung saku calana. Neangan barang nu bisa dibawa ku manehanana. Singhoreng teh manehanana rek ngarampok. Urang cicing dikaratakan teh, da rek lumpat sieun ditembak. Tapi di sisi lain, naha eta teh bener senjata asli lain mainan? Lamun mainan mah urang rek langsung lumpat ka tempat nu rame, da 100 meter tidinya ge geus aya tempat anu rame. Tapi urang teu bisa gerak sabab sieun tea, bisi beneran di tembak tuluy maot, mending ngaikhlaskeun barang urang dicokot.


Basa pandemi usum covid kamari, loba pisan jelema anu di vonis covid, lamun ka jelema anu ges kolot jeung geringan mereun veus teu pati reuwas nya, tapi nyatana loba jelema sehat wal'afiat seger ujug ujug di vonis covid. Hal ini anu ngareuwas keun loba jelema, reuwas nanya nanya keun gening kumaha bisa kitu teu sangka jeung reuwas ka kaayaan dirina sorangan ku sabab covid kan babari jeung gancang pisan nepakeun ka jelema anu sejen na. Urang anu ges digawe sapopoe bareng pan reuwas lamun ujug ujug babaturan positif covid kusabab sapopoena sehat seger jadi teu sangka pisan jeung deui khawatir lamun urang ge bisa kena covid.


Salah sahiji alesan kuring kirang resep kana lauk nyaeta lantaran abdi kirang resep kana bau hanyir. Lamun keur lapar tapi teu aya deui dahareun salian ti lauk, abdi mah kajeun nyieun sangu goreng atawa sangu sangrai tibatan ngadahar lauk. Komo lamun nuju naek gunung, pasti sok aya wae nu mawa lauk sarden dina kaleng kanggo emam di gunung lantaran dianggep salaku dahareun anu praktis, kari dihaneutkeun hungkul dina seneu, tiasa langsung diemam. Lamun rerencangan dalahar sarden pasti abdi moal miluan dahar lantaran teu kiat kana bau na. Pernah sakali kuring dahar, teu lila langsung hoyong utah jeung seueul pisan dina beuteung.


Sarah hudang kalawan hate nu ngembang jeung perasaan anu sumringah. Dinten ieu, saparantos anjeunna ngantosan mangtaun-taun. Anjeuna bakal nikah jeung Habibi, lalaki nu geus jadi kakasihna leuwih ti lima taun. Sarah sareng Habibi parantos ngarencanakeun pernikahanna sacara saksama, mastikeun yen sadaya detailna diurus ku duaan. Sareng ayeuna, sadaya kerja kerasna bakal jadi hasil. Sarah make gaun panganten nu geulis tur mewah kaluar ti kamarna. Anjeunna reuwas ningali kulawarga jeung babaturanana nyiapkeun kejutan pikeun manehna. Aranjeunna anu aya di dinya seuri bari surak nalika Sarah muncul. Sarah terharu sareng nganuhunkeun pisan ka sadayana anu parantos ngabantosan anjeunna dina nyiapkeun pernikahanna. Anjeunna terang yen teu aya anu tiasa ngagentos kulawarga sareng babaturan anu satia. Sarah jeung Habibi meakkeun pesta pernikahan maranehna ku kabingah, dansa, seuseurian bareng jeung senang-senang jeung kulawarga jeung babaturanna. Poe eta jadi poe nu pangindahna dina kahirupan Sarah, sarta manehna teu bisa nahan rasa bagja jeung bersyukur kana sagala nu dipiboga.


Ayeuna tos taun kalima abdi cicing di negara batur. Tos seeur pisan kasusah anu kuring alaman. Inget pisan baheula waktos mimiti ka dieu sorangan teu dibaturan ku sasaha, kuring diajar sagalana sorangan, lamun aya masalah kuring teu tiasa naros ka sasaha, kedah neangan sorangan, lamun sedih oge disimpen ku sorangan sabab teu aya sasaha deui salian ti diri sorangan jeung Alloh anu tiasa ngabantosan kuring. Hal ieu ngajadikeun kuring jaten jalmi anu mandiri, teu ngandelkeun jeung nyusahkeun batur. Malah ayeuna mah kuring anu sok ngabantuan batur sabisa kuring. Seeur rerencangan kuring anu naros ka kuring. Kuring seeur pisan diajar hal anu anyar salila cicing di dieu.


Cara salajengna pikeun ngatasi kasieun disuntik nyaéta latihan pernapasan. Cara ngungkulan sieun disuntik ogé tiasa dilakukeun ku latihan  téknik pernapasan, sabab upami sistem pernapasan urang lancar, tekanan darah urang ogé bakal stabil. Urang tiasa ngalakukeun metode ieu nyalira ku milarian posisi linggih anu nyaman sareng tonggong lempeng tapi ulah tegang. Teundeun salah sahiji leungeun anjeun dina beuteung handap anjeun sarta lalaunan tarik napas ngaliwatan irung anjeun, teras buang napas lalaunan ngaliwatan baham anjeun ogé. Sangkan hasilna sae, urang kedah ngulang téhnik engapan ieu lima kali. Pikeun hasil anu maksimal, laksanakeun latihan pernapasan tilu kali sadinten salami saminggu sateuacan suntikan anu dijadwalkeun.


Baheula mah keur SD mindeng teh aya siswa kudu di suntik, biasana datang ti pihak puskesmas ka sakola. Tuluy dibere vitamin C mun geus beres disuntik teh. Tah harita samemeh aya ti pihak puskesmas nu datang, barudak geus rame di kelas teh ngabejaan yen arurang bakal disuntik. Ku kituna pas hari H bakal disuntik, bakat ku sieunna pas jam istirahat urang kabur jeung si Nana oge si Mamang ka kebon anu aya kuburan. Didinya teh nyumput nepikeun ka penyuntikan eta beres. Pas geus katinggali balik petugasna, urang tiluan balik deui ka kelas, bari ditanya ku guru teh, pokna "Naha tadi mah euweuh? keur kamana?" Urang ngajawab, "nuju mules bu, janten uih heula".


Urang kudu ngahargaan naon nu geus dilakukeun, tapi sababaraha jelema sok ngarasa kuciwa ku tindakanna sorangan. Tangtuna aya sababaraha alesan, di antarana nu kahiji nungtun hasil nu sampurna. Hiji jelema nu nungtut hasil nu sampurna dina tiap pagaweanna bakal mindeng ngarasa kuciwa ku tindakanna sorangan, komo deui lamun geus berusaha keras jang hal eta. Nu kadua, hayang dihargaan. Jelema nu hayang dipuji ku batur oge mindeng ngarasa kuciwa, sabab ngagantungkeun perasaanna kana respon batur, padahal can tangtu batur ngalakukeun hal siga nu diharepkeun. Nu terakhir ngarepkeun balesan. Ngarepkeun babales ti batur atawa pamrih oge bisa nyebabkeun hiji jelema ngarasa kuciwa kana tindakanna. Misalna nyieun kaalusan, tapi geningan batur nu narima kaalusanna teu males ku hal nu sarupa.


Sabenerna urang mibogaan Facebook teh ngan aya niatan hiji, nyaeta bisa panggih jeung babaturan SD urang jaman baheula. Lantaran baheula mah can usum media sosial teh. Nepikeun ku urang sok di teangan hiji-hiji ngaranna nu ku urang inget keneh. Susuganan ngaranna teh sarua jeung ngaran aslina teu aneh-aneh. Ku urang sok di chat heula bari ngawanohkeun diri meh manehanana apal saha urang. Tuluy mun geus kontak jeung terhubung, ku urang sok diajak panggih tah, eta oge kun masih keneh sa kota atawa sa tempat anu teu jauh-jauh teuing. Sakapeung mah sok reuwas lantaran awak jeung beungeutna teh rada robah nu baheula mah dekil ayeuna mah berseka.


Di PHK emang rasana sedih, tapi ulah katutuluyan sedihna, urang ge kudu bangkit. Tapi tiap jelema pasti boga cara sorangan jang nyanghareupan PHK. Tapi PHK lain hiji hal nu babari jang lolobana jelema. Nu perlu dilakukeun, kahiji kudu boga sikep tenang. Euweuh gunana ngambek atawa emosi, kumaha wae ge PHK geus kajadian, jadi kudu bijak nyanghareupanna. Tuluy ulah nyalahkeun saha wae ge, ulah nyalahkeun perusahaan, lantaran PHK pasti geus dipertimbangkeun. Oge ulah nepika ngurung diri sorangan, kudu nyoba membuka diri jeung nyarita ka kulawarga atawa babaturan ngeunaan kasusah nu keur disanghareupan. Nu terakhir kudu nyusun strategi, lamun sedih jeung kuciwa na geus leungit, buru-buru atur strategi jang kahareupna rek kumaha.


Pas kuliah kan urang ti samester hiji nepika samester lima akhir di bobodo wae ku hampir kabeh babaturan di kelas, kabeh mun aya tugas pasti niron na teh ka urang. Komo nu keur kuliah bari di gawe mah geus moal pisan ngagawean tugas teh, gadag na niron jiga eweh tanggung jawabna pisan. Asa karunya ka kolotna meunang cape-cape nyakolakeun tapi tung-tungna mah teu meunang nanaon, kadang urang sok aneh ka maraneh na jiga eweh ka era ujug-ujug motokeun buku urang. Mun tujuan sakola niatna hayang meunangkeun gawean anu alus, nya kudu aya usahana oge tong bisa na ngandeulkeun niron ka batur. Percuma weh ngan meakeun waktu, datang ka sakola teh ngan ulin hungkul. Geus mah meakeun duit kolot sakeur biaya kuliah anu ngajuta-juta, di tambah meakeun duit jang ongkos jajan oge.


Taun 2017 Mangrupakeun téh mangrupa taun anyar sistem ujian nasional.Saloba 16 siswa anu meunang dina CBT (Tes Berbasis Komputer) try out berbasis kejujuran atawa Ujian Nasional Berbasis Komputer (UNBK) pikeun tingkat SMP, meunang pangajén. ti Dinas Pendidikan Kabupaten Majalengka (Dispendik). Para juara uji coba kajujuran berbasis CBT dihadiran ku guru sareng kepala sekolah masing-masing. Malah aya nu dikirim ku kolotna. nu salah sahiji mangrupakeun rai simkusing, bangga pisan maneh na teh ker bisa jadi juara try out ni alhadulilah ker basa pangumuman hasil UN na pun rai teh nilai na teu beda jauh ti nu tryout na kamari, rees pisan jeung bangga jadina teh.


Sababaraha penyebab jalma utah teh nyaeta rupa-rupa. Kahiji nyaeta mabok kendaraan. Biasana jalma nubtara iinditan mah sok mabok mun naek kendaraan teh. Komo mun perjalanan jarak jauh. Nu kadua nyaeta kahamilan. Mun keur hamil muda mah biasana sok sareueul, sok hayang utah wae nempo nu bau-bau teh. Nu katilu nyaeta panyakit asam lambung. Biasana nu gaduh asam lambung mah sok ongkek wae sabab ngarasakeun seueul nu luar biasa dina angenna. Nu kaopat nyaeta karacunan makanan. Tah mun karacunan makanan ge sok diawali ku utah sabab respon jero tubuh nu ngaluarkeun bakteri racun dina awak. Mantakna, mun karacunan teh sok ditandaan ku utah-utahan.


Maen mesin capit teh sabenerna susah-susah gampang, sabenerna aya trikna nu mun bener mah urang bisa meunangkeun hadiah ti jerona. Kajadian pas maen mesin capit nu hadiahna teh boneka, eta mah nepikeun ku petugasna diusir lantaran meunang wae. Hadiah nu ku urang bawa teh loba di kana keresekkeun, rada riba sih soalna dibawana kana motor. Tatangga urang nu ninggali teh panasaran, tuluy nanya naha bisa meunangkeun loba, sedengkeun manehanana maen wae ge teu meunang-meunang. Saenggeus kitu ku urang dibejaan trikna ngarah meunang, sorena manehna indit ka tempat eta jang ngabuktikeun bener teu bakal meunang. Pas dicobaan sakali teh bener meunang, manehna reuwas geuningan aya trikna.


Kanggo kuliah sapopoe abdi ngangge leptop urut pun bapa. Ieu leptop tos dipake leuwih ti tujuh tahun, tapi alhamdulillah masih kene tiasa dipake. Tapi kadang leptop ieu oge sok dipake ku pun adi anu tos mulai kuliah oge, janten make na kedah giliran. Abdi sabenerna hoyong pisan meser leptop nyalira supados teu kedah parebut leptop sareng nu sanes, tapi abdi teu gaduh simpenan anu cekap kanggo meser leptop, ahirna abdi mutuskeun kanggo meser tablet lantaran tiasa kabeuli, jeung lamun tos teu pati periyogi abdi masih keneh tiasa ngajual ieu tablet. Tablet ieu enakeun kanggo dipake maca jeung ngetik, abdi oge kadang-kadang nonton di tablet ieu.


Waktu eta, Minggu, 10 Nopember 2019, pas dina upacara mieling Hari Pahlawan Nasional di Taman Makam Pahlawan (TMP) Kalibata mah jadwal tugasna Dessy ngaliput. Sapertos upacara-upacara biasa, acara mieling ieu oge dilaksanakeun enjing-enjing tabuh 08.10 WIB. Pikeun ngaliput ieu acara, panitia ngayakeun rohangan husus pikeun wartawan. Dessy ditempatkeun di rohangan hareup teu jauh ti tempat Presiden Jokowi nangtung pikeun memimpin upacara. Bari masih leumpang, Dessy teras kaget ku ayana Presiden di lokasi upacara. Teras Dessy lumpat lalaunan supados tiasa dugi ka lokasi khusus dimana wartawan ditempatkeun. Ujug-ujug, "wreeeekkk" Dessy reuwas kadenge sorana. Sora kaen nu dirobek-robek jeung gancang oge nyieun tamu ondangan sejen neuteup ka Dessy. Ieu ngerakeun sabab calana Dessy soekna cukup lega di katuhu dina pingping. Dessy hoyong ceurik sareng uih deui ka bumi.


Upami keur dikebon tur manggihan bagong tong panik tur loba gerak. Komo mun jarak bagongna caket ceuk urang. Bagong teh tiasa nyerang urang tur nyilakakeun, kusabab huntuna nu seukeut tur lumpatna nu tarik. Upami urang ngarewaskeun bagong, ieu hiji sato tiasa ngamuk tur nyerang urang. Upami diudag aya babaraha cara nu tiasa urang lakukeun pikeun salamet ti udagan bagong. Upami aya tangkal urang kudu gera-gera naek ka eta tangkal kusabab lumpatna bagong teh leuwih tarik dibandingkeun manusa, arek satarik naon ge urang tetep kaudag. Upami teu aya tangkal nu tiasa ditaekkan urang tiasa lumpat nanging arah lumpatna zig-zag. Urang tiasa mineng ngarubah arah sawaktos lumpat sapertos mengkol ka kenca atanapi ka katuhu. Cara ieu teh dilakukeun kusabab bagong teu tiasa malik upami keur lumpat.


Basa nuju ngantosan di hiji toko, abdi teu kahaja ningal aya maling di hareupeun kuring, awalna mah abdi bade ngagorowok supados manehna ditewak ku warga tapi manehna kalahkah ngancem kuring, ceunah lamun urang ngalaporkeun ka pulisi abdi bakalan janten korban oge, abdi sieun bisi kalahkah beunang masalah janten abdi api-api teu apal supados teu nyilakakeun diri sorangan, untungna di warung abdi aya cctv janten manehna tiasa katewak ku pulisi. Tuluy abdi oge mutuskeun kanggo ngalih gawe ka tempat anu sanes supados teu patepang deui jeung eta maling lantaran bisi manehna mikir yen manehna ditewak ku polisi teh pedah kuring nu ngalaporkeun ka pulisi.


Keur ngabangun lantai opat di sakolaan SMA. Harita ku sabab loba siswa anyar nu daptar jadi pihak sakola teh ngabangun deui nambahan lantai jang nyieun ruangan kelas jeung perpustakaan. Ku sabab urang mah kelas PKU, nyaeta kelas unggulan, jadi sok aya tambahan pembelajaran nepikeun ka sore. Beda jeung kelas biasana nu nepikeun ka jam 2. Harita teh keur latihan nari ku sabab bakal aya praktek seni budaya. Urang jeung babaturan teh aya di lantai 3 latihanna. Pas geus sore tereh magrib, arurang rek balik. Di luar kelas urang ninggali kaluhur, eta mah reuwas ninggali jurig make kaen warna bodas. Geus ninggali kitu mah tuluy buru-buru lalumpatan ka handap bari ngadoa sapanjang turun dina tangga.


Kuring boga hiji pangalaman ngerakeun pisan. Harita teh kuring karek diajar naek motor, karek bisa maju jeung ngerem hungkul, can bisa belok-belok. Basa keur istirahat di hareupeun imah teh, jol adi kuring kalah nyo'o gas motorna, atuh maju teu puguh eta motor teh, bari kuringna oge teu bisa ngendalikeunna teh. Eta mah nabrak motor nu tatanggi, beusi motorna baret jeung lampu tukangna peupeus. Itu mah ku bapa kuring kami dicarekan bebeakan. Ceunah ulang sok nyo'o kana barang teh, jadina bapa kudu mayar ganti rugi ka tatanggi kuring. Meni era pisan sejujurna mah, engke-engke deui moal ngajak adi kuring lamun keur diajar motor, bisi kajadian deui.


Kolot lamun masih keneh make cara kakerasan ka budak na keur ngadidik misalkeun make cara ngagebug, neungeul  jeung sajabana kudu di robah carana ngadidikna. Kekerasan henteu ngan ukur nyeepkeun tatu dina awak budak, tapi oge emosional, kalakuan anu nyimpang, sareng turunna fungsi otak. Malah kualitas hirup barudak anu jadi korban turun. Tatuna ninggalkeun sidik sanajan dina umur sawawa korban. Ku sabab kitu, ulah anggap remeh kajahatan jeung kekerasan ngalawan barudak. Dampak  tina kekerasan langkung karasa ku lalaki anu ngalaman kalakuan eta nalika anjeunna murangkalih. Kanyataanna, korban ngarasa depresi sarta trauma sanajan geus dewasa sarta jadi bapana. Henteu ngan ukur korban, budak oge berpotensi jadi palaku kekerasan. Aya sababaraha hal anu memicu budak jadi palaku kekerasan. Salah sahijina korban kekerasan pangalaman jadi korban kekerasan ngajadikeun hiji jalma ngarasa teu daya. Sanajan kitu, ieu ngakibatkeun korban teu hayang ngarasa daya teu upaya deui. Bisa jadi korban hayang males dendam. Gangguan kaséhatan méntal anu paling umum anu disanghareupan ku murangkalih anu janten korban kekerasan. Sabab ngarasa frustasi jeung jengkel. Teu jarang, pikeun ngungkulan rasa hariwang, barudak ngalakukeun kekerasan ka jalma sejen. Matakna kolot kudu ngarubah pola didik na, kusabab tegas pan teu kudu make kakerasan, soalnalamun di kerasan budak kalahka bisa ngambek jeung ngalawan ka kolot na.


Aya hiji carita basa kuring keur ka puncak naék motor. Salila perjalanan, jalur anu ku kuring ambil teh nanjak, untung motor anu kuring bawa masih aman, ngan rada leuleus kusabab beurat teuing. Tapi dina perjalanan ka imah, jalur anu kuring lalui teh mudun. Kuring ngaraos awon nalika nyetir, tétéla nalika kuring narik tuas rem, motor henteu eureun wae kusabab remna blong. Harita kuring bener-bener panik, bingung kudu kumaha. Harita teh kuring geus pasrah, boh engkena bakal kacilakaan atanapi nabrak, mugia sing salamet. Tungtungna mah pas jalan di belokan, kuring nabrakeun motor kuring kana témbok, untungna teu pati nyeri. Ngan sababaraha tatu dina suku jeung leungeun.


Andra nyaeta yatim piatu anu hirup di hiji desa leutik. Manehna henteu kantos terang kumaha rasana gaduh kolot anu salawasna aya pikeun ngajaga sareng miara anjeunna. Kusabab ti leuleutik, Manehna kudu hirup sorangan di imah leutik warisan ti kolotna. Andra sok ngarasa sedih jeung kasepian tanpa kolot anu bisa ngurus jeung mikanyaah manehna. Manehna henteu gaduh sasama anu bisa diajak ulin atanapi ngabagi carita, sabab sadayana budak di kampung ngagaduhan kulawarga anu lengkep. Sanajan mindeng ngarasa sedih, Andra teu pernah némbongkeun parasaanana ka batur. Manehna ngarti yen dirina kedah kuat sareng mandiri supados salamet hirup di dunya. Manehna digawe saban poe sangkan bisa nyumponan pangabutuh sorangan, sanajan mindeng ngarasa cepe pisan jeung hayang boga batur pikeun marengan manehna.


Mun rek tampil dia hiji acara atawa kagiatan teh sok demam panggung, komo mun ditonton ku loba jalma nu harebat mah. Rek tampil na ge sok ngadadak geumpeur jeung limpeur kana sagala hal nu kuduna disiapkeun. Sok aya barang nu tinggaleun tea mah, sok aya hal persiapan nu kaliwat, jeung sajabana. Mantak, supaya ningkatkeun fokus rek tampil teh kudu loba nginum cai heang supaya konsentrasina kajaga jeung ngurangan dema panggung. Mun bisa mah rek tampil teh latihan heula ku monolog atawa hareupeun kaca supaya ngurangan kageumpeur. Tng poho sarapan heula dina hari H na supaya teu leuleus pas tampil, komo nepi ka ngalaman demam panggung mah.