Nyadiakeun fasilitas toilét anu nyukupan tiasa ngabantosan ngaminimalkeun résiko panyebaran patogén anu ngabahayakeun sareng asup ka tempat persiapan tuangeun atanapi dapur.
1. Pastikeun jamban réstoran anjeun beresih jeung dilengkepan fasilitas kabersihan terpadu kayaning dispensers sabun jeung dryers leungeun.
2. Tetep jamban réstoran Anjeun smelling seger jeung senang ku cara masang solusi freshener hawa, atawa mertimbangkeun solusi Scenting Premium pikeun nyieun dimensi sejen ka toilet Anjeun.
3. Naha anjeun terang? Dina unggal prosés nyiram jamban, aya 'efek bersin' anu nyababkeun baktéri ngapung ka hawa. Baktéri tiasa nutupan sakumna lingkungan toilét anjeun dina kirang ti hiji menit sareng tahan dugi ka 24 jam.
4. Pastikeun anjeun gaduh korsi toilet cleaner dipasang dina unggal cubicle pikeun ngurangan résiko kontaminasi.


Lulus D3, urang arek lanjut kuliah deui nyokot S1. Tapi kali ieu urang nyokot kampus swasta anu unggal bulan na loba bayaran, terbilang gede biayana ti kampus negeri mah. Berhubung di daerah urang mah jarang aya kampus negeri anu aya jurusan ekonomi, jadi urang daftar ka kampus swasta. Pendaftaran na bisa iraha wae, eweh batasan jadi bebas. Basa eta urang datang poe sabtu, da poe sabtu ge kampusna buka teu libur soalna aya kelas karyawan. Pas pisan urang keur gawe di pabrik, jadi waktuna bisa nyokot kelas sore. Biasa pas daftar di tanya-tanya, terus bayar biaya pendaftaran na. Poe senen na geus di bere kelas, urang kelas sore c jurusan Akuntansi S1, kuliahna mulai ti jam 17:00 nepika jam 22:00. Urang bungah pisan mun asup kelas nempo bangku kuliah anu barodas, terus urang kenalan jeung babaturan sakelas. Mimiti asup mah teu belajar, ngan perkenalan doang. Urang resep pisan di kelasna teh aya awewe aya lalaki, saimbang jadi teu loba teuing awewena, jeung dosen na teh ramah-ramah barageur kadang mah sok ngabodor, jadi kelas teh teu sepi teuing.


Waktu éta kuring jeung babaturan balik ti sakola. Kusabab siang keneh, kuring mampir ka nu ngajual bakso jang ngeusian beuteung. Harita warung baksona teh sabenerna lain anu biasa dibeuli ku urang, tapi kusabab lokasina deukeut jeung sakola, kuring jeung babaturan dahar didinya. Upami raosna lumayan, teu jauh béda ti anu biasa urang mésér. Bari dahar, kuring ningali aya laleur keur éntep dina mangkok bakso babaturan kuring, harita manehna keur di cai. Saenggeus entep, laleur teh endogan didinya, kuring kacida jijik ningalina waktu harita. Kuring langsung nyarios ka rerencangan kuring supados henteu ngadahar basona deui, sareng saatos éta kami langsung mayar tuangeun tuluy indit. Kuring sareng réréncangan henteu hoyong mésér bakso di dinya deui.


Harta karun teh biasana mangrupa aset berharga nu diteundeunna ti jaman baheula pisan. Biasana harta karun ngahaja diteundeun jang sampeureun jaga. Tapi dina prakna mah aya oge nu teu kasampeur deui sabab sababaraha faktor, salah sahijina kamatian. Tah, ayeuna mah tos seueur nu neangan harta karun dina rangka ngadu milik. Biasana oge diteangan make alat canggih, jadi teu kudu deui cacapean ngira-ngira. Biasana sok aya nu ngajiadikeun kagiatan neangan harta karun teh konten dina media sosial. Ieu jadi hal nu resep ditonton ku masyarakat, sabab secara teu langsung ngarasakeun panasaran nana. Yuk ah daripada urang ge panasaran, mending nonton wae kontenna!


Upami aya pangaruh ngarugikeun, anu paling dipikaresep nyaéta dramatisasi. Anak jadi beuki ambek, sanajan sakapeung ditindes sarta bisa bitu iraha wae. Lajeng, anak bisa rebel, atawa malah mundur ti anggota kulawarga.

Sangkan leuwih positip dina kahirupan, barudak tengah kudu ngawangun komunikasi anu hadé jeung kolotna. Upami aya panyimpangan, kedah ditepikeun sacara saksama.

“Saméméhna, ngan dimimitian ku cara mikir positif atawa tanpa prasangka, anggap sagala kalakuan kolot téh lumrah jeung geus tangtu tanpa niat jahat,” jelas salah saurang dosén Fakultas Psikologi UNAIR.

Barudak ogé bisa ngalegaan cakrawala maranéhanana ku nalungtik fenomena anak tengah atawa fenomena sindrom anak tengah. Lajeng, coba pikeun niténan kulawarga séjén kalawan kaayaan urutan kalahiran sarua. Lajeng anak bisa néangan hal positif sarta berharga ti kulawargana.


Mindeng mun ka toilet umum, sok manggihan toilet anu teu beresih. Kondisina teh geus teu mangrupa, siga toiletna mampet, atawa tehelna baraseuh jadi laleueur. Komo deui loba nu make sapatu ka jero toilet teh, jadina tehel toilet teh pinuh ku leutak. Tapi ari keur diperjalanan mah kapaksa weh asup, dari pada hese deui neangan toilet sejen, jeung can tangtu oge beresih. Jadi geus teu mikir deui, langsung weh asup. Pas samemeh asup ge geus kaambu bauna teu ngeunah, bau pesing jeung bau toilet. Komo deui euweuh ventilasina, nu nyebabkeun udara dina toilet teh teu kaluar jadi ngulibek di jero toiletna.


Sieun kana panggung atawa demam panggung teu ngan dialaman ku panyanyi jeung artis hungkul, tapi oge mineng dialaman ku olahragawan. Biasana olahragawan bakal ngarasa sieun komo lamun ditonton jeung digorowokan ku panonton. Olahragawan oge bakal ngarasa sieun lantaran bisi manehna teu tiasa meunang sasuai harapan jalmi anu ngadukung manehna atawa sieun prestasina leuwih butut ti sateuacanna. Komo lamun manehna tos pernah meunangkeun kompetisi, pasti panonton bakal ngarepkeun anu leuwih deui ti manehna, janten manehna ngarasa boga beban kanggo ngajaga prestasi eta. Matak teu heran lamun di pertandingan nepak mah panongton teh sok ngagorowokeun lawan supados teu fokus jeung ngarasa eleh.


Marsel teh nuju ka Puncak sareng kulawargina. Ka Puncakna numpak mobil pribadi. Perjalanan di mulai ti jam tujuh peuting kusabab ngarah nepi ka Puncak-na peuting tur tiasa langsung hees. Perjalanan di berdasarkeun google maps teh salila genep jam. Salila di perjalanan teu aya nu aneh-aneh nanging sawaktos asup wilayah Puncak aya hiji mobil nu nuturkeun mobil nu ditumpakkan Marsel. Mobilna mobil jeep warna hideung poek. Kusabab jalan tiiseun tur kurang pancahayaan kulawargi Marsel nyangkana nu nuturkeun teh mobil begal atanapi parampok. Sakulawrgi janten sieun tur mobil dibawa ngebut, nanging mobil jeep ieu ge ngiluan ngebut. Janten we dijero teh riweuh kusabab kabeh sarieun. Alhamdulillahna Marsel sareng kulawargi nepi ka tempat ngendongna. Nanging mobil nu tadi ngilu asup oge, tetela ieu teh rombongan nu teu apal jalan tur nuturkeun rombongan kulawargi Marsel.


Lamun ditodong senjata make pestol, hal nu mimiti ku urang lakukeun urang kudu tetep tenang, sanajan urang ngaderegdeg ku sabab sieun ditembak, jeung nu penting mah ulah ngaprovokasi. Soalna mun urang ngaprovokasi, bisa wae urang langsung ditembak. Urang ge kudu ninggali situasina, mun nu rek nembak teh katinggali manehna teh keur mabok, mendingan oge milu naon nu diucapkeun ku manehanana. Ulah ngalawan atawa nolak. Leuwih alus urang mun apal jenis senjata nu digunakeun ku pelaku. Lamun apal urang senjatana, urang bisa nga analisis naha eta teh senjata beneran atawa senjata maenan. Lantaran loba kasus pelaku nu nyingsieunan make senjata maenan.


Balik deui kana inuman, anjeun kantos ngadangu kopi manuk jacu (Penelope)? Upami anjeun henteu acan, ieu ogé salah sahiji kopi anu paling mahal di dunya, asalna tina limbah sato. Sakumaha ngaranna nunjukkeun, kopi ieu asalna tina tai manuk jacu nu hirup di Brazil.

Peternak Brasil, Henrique Sloper de Araujo, mangrupikeun anu nyiptakeun kopi ieu. Mimitina hama, Henrique nempo yén manuk jacu ngan bisa ngabedakeun antara kopi alus jeung goréng. Sajaba ti éta, prosés pencernaan manuk jacu leuwih gancang sarta minimal gangguan tina asam lambung atawa protéin sato.

Taun 2006, Henrique ngarilis kopi manuk jacu kahijina. Kitu cenah, rasa kopi ieu rada dicampur rasa kacang. Kiwari, teu saeutik pencinta kopi anu hayang nyobaan kopi ti manuk jacu .


Tilu cara ngahadapi jalma nu hobina ngahina fisik batur. Kahiji, tong didangukeun sagala ocehan na, antepkeun we, anggap we radio butut nu keur diputer. Sabab biasana jalma nu kieu teh hayangna mah diladenan ngomong tuluy dibenerkeun naon nu diomongkeunna. Nu kadua nyaeta tinggalkeun indit. Sabab omongan jalma nu kitu mah sama sekali teu penting, jadi mending tinggalkeun indit ka hal nu leuwih penting tibatan ngadengekeun omongan jalma nu kitu. Nu katilu nyaeta ku cara ngabales omonganna, bahwa manehna teh boga kateusampurnaan oge nu teu kudu di beja-beja ka batur. Geus kitu mah antepkeun we indit ulah dilieuk deui sabab geus kamalinaan.


Mudik lebaran teh jadi salah sahiji budaya nu dilakukeun unggal taun. Tah, budaya mudik teh biasana melekat pisan jeung kata macet. Kumaha henteu, sabab mun mudik teh kabeh nu ngarantau baralik ka imahna di lembur. Malahan mah pernah aya nu ngalaman macet nepi ka sapoe sapeuting lilana. Komo dina malem takbiran mah sok mudal kabeh nu mudik teh. Ngan, geus silih ngartikeun jadi euweuh deui nu jengkel ku sabab macet. Kabeh nu mudik geus narimakeun kaayaan macet sabab emang geus kalender liburna ngan sababaraha poe. Jadi daek teu daek mun hayang lebaran di lembur mah wayahna kudu mamacetan di jalan.


Abdi sareng rerencangan nuju emam di salah sahiji tempat resto anu mineng pisan didatangan ku urang opatan. Urang resep kadieu lantaran dahareunna ngeunah jeung hargana oge teu pati awis. Tempat ieu nuju rame pisan lantaran poe Ahad, seeur pisan murangkalih anu lulumpatan jeung seuseurian di dieu. Sabari ngantosan dahareun na dugi ka meja urang popotoan heula di tempat ieu. Pas nuju diuk di korsi jol aya nu nyetel musik anu judulna "Selamat Ulang Tahun" abdi seuri sabari mikir pasti aya nu nuju ulang taun di dieu. Teu lila aya pagawe anu nyampeurkeun sabari mawa kue, ai sugan teh bakal ka meja sabeulah, tapi manehna kalahkah ka meja kuring. Abdi langsung reuwas lantaran kuring ulang tahun geus saminggon kamari.


Naha lauk bau hanyir sanajan hirup di cai? Patarosan ieu nganggap yén bau hanyir disababkeun ku kurangna obyék interaksi jeung cai. Bisa jadi kaharti yén jalma umumna ngumbah leungeun maranéhna pikeun ngaleungitkeun bau hanyir. Lauk boga bau hanyir sabab lauk boga mékanisme fisiologis pikeun ngaluarkeun mukus/mukosa sakuliah awakna. Lendir ieu fungsina pikeun ngaleutikan tatu alatan gesekan sarta mempermudah gerak lauk dina cai. Slime ieu bau hanyir. Anu jadi sabab lauk anu rék diasakan bisa leungit rasa hanyirna ku cara dikumbah ku cai, lantaran lauk anu geus paeh teu bisa ngahasilkeun lendir deui. jadi na kamungkinan bau nu amis teh bakal kamana-mana.


Abdi ogé ngagaduhan bau anu goréng. Di imah kuring, bapa jeung lanceuk kuring boga bau anu teu pikaresepeun, sedengkeun indung, adi jeung lanceukna teu boga pisan. Jeung kuring geus datang ka istilah jeung ieu. Memang teu PD ngalakukeun kagiatan di rohangan anu teu aya AC. Sanaos kuring henteu kesang teuing, kuring masih karasa bau sareng ngajantenkeun kuring sareng jalma-jalma di sakuriling kuring teu genah. Aya rupa-rupa cara pikeun ngalakukeunana, milarian ka ditu ka dieu ngeunaan cara ngaleungitkeun bau anu goréng dina awak. Mimitian ku ngagunakeun baking soda, jeruk nipis, deodoran antiperspirant ngagunakeun loba parfum. Nepi ka ahirna papanggih jeung alum. Saur abdi mah ieu mah murah, sakilo teu dugi ka 15 rebu. Sareng tiasa dipésér di apoték sareng e-commerce.


Anjeun meureun hoyong kabur kanyataanana nalika anjeun ngalaman kagagalan. Tinimbang nampik jeung ngarasa teu cocog, éta bakal leuwih hadé pikeun anjeun pikeun manggihan solusi ku ngakuan cara teu damang pikeun nyegah kuciwa, sarta ngaganti eta ku usaha pikeun ngaronjatkeun kaahlian jeung kaahlian ngaliwatan recognizing poténsial. diri anjeun boga. sareng ieu kumaha urang tiasa langkung hadé nungkulan kagagalan. Kahiji, Anjeun bisa jadi geus dimekarkeun kapercayaan irasional ngeunaan gagal. Contona, anjeun nganggap kagagalan ngajadikeun anjeun jalma anu moal pernah suksés, jalma anu kamampuan anu goréng, anu henteu pantes, sareng sajabana. Kusabab pamikiran ieu, anjeun jadi sieun kumaha jalma séjén bakal mikir anjeun, jadi Anjeun coba teuas pikeun nutupan nepi jeung nyumputkeun gagal nu Anjeun ngalaman. lajeng Ngembangkeun Pamikiran Realistis Ngeunaan Gagal
Nalika anjeun mendakan diri anjeun kalayan pikiran anu teu aya harepan atanapi henteu aya gunana pikeun nyobian deui saatos gagal, teras robih pamikiran ieu. Ngingetkeun diri sababaraha hal realistis ngeunaan kagagalan, kayaning


Nalika unggal liburan sakola, kuring sareng kulawarga biasana angkat ka bumi nini nganggo mobil. Kuring gaduh tilu lanceuk anu jarang kamamana naik mobil. Jadi bakal gampang mabok di jalan sabab teu biasa ngambeu bau mobil. Utamana lamun ACna dihurungkeun, bakal leuwih ripuh jeung gampang utah. Aya hiji poé, adi kuring teu tahan ku bau mobilna. Tungtungna anjeunna utah tanpa aba-aba sareng tanpa persiapan. Tungtungna, utahna beunang baju sareng korsi mobil. Anjeunna aya di korsi tengah terus kuring anu aya di korsi tukang ngarasa jijik sareng ampir utah ogé kusabab kabawa seueul. Nepi ka ahirna urang mampir di SPBU pikeun beberesih sarta ogé istirahat.


Sholat berjamaah mun taraweh teh salah sahiji agenda rutin umat Muslim dina bulan Romadhon. Tah harita mah keur tarawehan teh aya kajadian nu pikaseurieun pisan. Keur khusyuk sholat taraweh rokaat teakhir, eh di shaft panghareupna teh kadenge sora jalma nu hitut tarik pisan. Kaayaan harita keur jempling pisan da keur tasyahud akhir. Pas sora hitut kadangu, kabeh jamaah rareuwaseun, malahan mah aya nu nepi ka teu kuat hayang seuri sabab sora hitutna tarik isan mantak reuwas. Tuluy teu lila teh salam, eh da euweuh jalma anu kaluar jang wudhu deui. Jigana mah eta jalma teh kaeraan hayang kaluarna sabab bisi kanyahoan manehna nu hitut.


Sakali, sangkan teu telat nyokot pramugari di wewengkon Taman Mini, Jakarta Timur, Yudha nginep di imah babaturan di Lubang Buaya. Ngagunakeun Mitsubishi L300, Yudha mangkat kira-kira jam 01.00 WIB. Basa ngaliwatan parapatan Taman Mini anu ayeuna geus jadi Alun-alun Taman Mini, Yudha neuteup sosok pramugari dina spion. Hartina, inohong linggih dina baris kadua bangku. Sadar kana paneuteupna, Yudha nyoba tenang. Anjeunna nyobian ngayakinkeun dirina yén ieu ngan halusinasi. Meureun kusabab capé kurang saré. Tapi teu lila kadéngé sora gagang panto dicoo, Yudha ngalieuk ka tukang. Tétéla euweuh sasaha. Nalika kami ngaluncurkeun torowongan Taman Mini nuju ka Ciracas, sora gagang beuki nyaring. Ujug-ujug, panto langsung dibuka. Anjeunna teras ditarik sareng nutup panto. Tapi dasarna Yudha resep banyol, anjeunna teras ngalungkeun kecap. "Ih sétan, tong ngaganggu waé. Nyiar duit halal. Lamun hayang naék, bayar! Siga béngsin milik karuhun. Geus jauh. Tong ngaganggu. Mun rék ngapung, meuli karcis!," cenah harita.


Hiji poe urang meuli tehel ka salah sahiji mall nu aya di Bandung, geus asup tuluy panggih jeung petugas nu jagana. Geus kitu urang nyieun kasepakatan, ceuk petugasna yen tehel teh bakal dikirimkeun saminggu deui. Ari geus kitu mah urang balik, sabari ngabejaan tukang yen saminggu deui gawe jang masangkeun tehel. Pas poe nu geus dijangjikeun, urang jeung tukang nunungguan tehel eta dikirim, tapi nyatana mah acan keneh dikirim-kirim. Jadi isukna urang ngadatangan ka petugasna nu ngajual tehel eta. "Kumaha sih? Ongkoh geus jangji saminggu rek dikirim, nepikeun ka ayeuna tehel teh euweuh wae!" Urang ngomong sabari nyentak, tuluy ditambahan "Tuh tukang geus aya nunungguan ti kamari, tapi tehel can aya! Daek ganti rugi?"


Ngan ngadéngé kecap "bedah" mindeng nyieun jalma overly sieun, malah nepi ka titik ngabalukarkeun gangguan saré, turun napsu, palpitasi, seueul, kesang tiis, sarta sagala rupa keluhan lianna. Kaayaan ieu pasti henteu saé pikeun persiapan anjeun pikeun dioperasi. Nanging, hiji hal anu urang tiasa nyebatkeun nyaéta unggal dokter dilengkepan ku kompetensi anu mumpuni dina mutuskeun jinis perawatan anu pangsaéna pikeun pasienna. Upami dokter anjeun nyarankeun yén anjeun ngajalanan operasi, tangtosna ieu mangrupikeun pilihan anu pangsaéna. Sateuacan mutuskeun hiji tindakan, dokter kedah taliti mertimbangkeun mana anu langkung ageung pikeun pasien, naha résiko atanapi kauntungan. Upami dirasakeun yén kauntungan tina bedah jauh langkung ageung tibatan résiko pikeun kaséhatan anjeun, maka ieu bakal dilakukeun. Tangtu, sadayana kalayan idin ti diri.


Basa nuju sakola SD mah, Nita teh sering pisan dibully ku babaturan nana sabab mangrupakeun murid baru. Babaturan na ngarasa kasaing ku kaayaan manehna, jadi ngabully wae. Mun balik saola teh Nita mah sok ceurik sabab nyeuri hate sok dipegat di jalan balik ka imah ku babaturan nu sok ngabullyna. Mun di sakola ge sok dijalan sagala rupana, tapi Nita teu wani ngalawan sabab ngarasa sieun ku babaturan nana. Nita ngan teu weleh bageur we ka kabeh babaturan nana. Hiji poe, Nita ngarasa sieun pisan sabab babaturan nana nyegat Nita balik sakola, bari ngadelekan teh nanyaan Nita. Ti saprak harita, Nita teu wani balik sakola bareng jeung batur, pasti we pangpandeurina da bisi dicegat tea. Kadang mah sok ngahaja beberesih kelas heula supaya ngulur waktu balik.


Basa nuju ngojay di kolam nu dua meter teh, Nida meuni ngarasa reuwas pisan. Barang turun kana cai, Nida tisoledat tinu panincakanna, jadi we tuluy ka dasar kolam. Keur kekelebekan teh Nida teu bisa nafas pisan bari panik sabab teu bisa ngojay. Untungna teu lila aya babaturan na nu narik leungeunna ka luhur. Nida bisa hanjat bari engap-engapan keneh. Matana bareureum, nafasna sasah, jeung awakna ngeper balas ku panik jeung sieun tilelep. Untung na masih bisa keneh disalametkeun ku babaturan nana. Tidihya Nida alim deui renang dinu jero sabab bisi tilelep deui. Komo mun dinu tempat terbuka mah, mantak sieun pisan.


Bulan kamari ina ngiringan jadi volunteer bencana alam gempa bumi nu aya di Tasikmalaya. Rina teu kiat ningali korban gempa bumi nu berserakan. Aya nu maot dijajarkeu ngangge kantong jenazah, aya nu luka-luka diurus ku dokter dina tenda kesehatan, aya oge buda nu ceurik wae neangan indungna. Ah pokokna mah kondisina prihatin pisan. Rina teu kiat nahan kasedihna, hate na hancur pisan ningali sodara-sodarana katimpaan musibah sapara ieu. Tapi, Rina salaku relawan kudu bisa nahan kasedihna supaya bisa nguatkeun para korban bencana gempa. Dina jero hate Rina ngarasa bersukur pisan tiasa jadi relawan jang ngabantuan masarakat didieu. Rasa sedih dina hatena saeutik-saeutik kagantian ku rasa syukur.


Tangtu urang teu hayang konflik SARA lumangsung sarta ngabalukarkeun efek di luhur, katuhu? Di handap ieu mangrupakeun usaha pikeun nyegah konflik SARA. Hayu, tingali! Usaha Nyegah Konflik SARA

1. Ngadeukeutkeun ka Allah
Rerencangan, tangtos parantos terang kana eusi sila Pancasila anu munggaran, nyaeta Kapercayaan Ka Gusti Nu Maha Esa. Hartina urang kudu percaya kana ayana Allah. Unggal agama boga ajaran pikeun ngalaksanakeun parentah Allah jeung ngajauhan sagala anu dilarang Allah.
Gusti nyiptakeun keragaman henteu ngajantenkeun konflik sareng perpecahan. Tapi sangkan urang diajar narima, ngahargaan, jeung silih tulungan.

2. Ngartos ayana panyalindungan hak warga
Salaku nagara konstitusional, Indonésia ogé ngajamin yén nagara éta bakal nyayogikeun panyalindungan pikeun sadaya hak wargana. Sabagé conto, Indonésia méré kabébasan ka masarakatna pikeun ngagem agama jeung ibadah luyu jeung kapercayaan jeung kapercayaanana masing-masing. Hal ieu kacatet dina UUD 1945, pasal 28 E. Saterusna Indonésia ogé ngajamin yén warga nagarana bébas tina tindakan diskriminatif sarta ngabogaan hak pikeun perlindungan.


Waktu éta, indung kuring kakara meuli oven anyar.  Kuring hoyong pisan ngadamel kueh nganggo oven éta. Janten kuring ngadamel campuran kueh sa aya aya. Sanggeus éta, kuring muka bungkusan kardus, terus ngaluarkeun eta oven. Bari teu maca manual bookna, kuring langsung nempatkeun campuran kueh anu parantos dituang kana loyang asup ka eta oven. Lima menit ti harita kuring ujug-ujug kadéngé sora aneh ti jero oven, tuluy ujug-ujug kabeh lampu di imah pareum. Buru-buru kuring cabut colokan oven sareng ngaluarkeun loyangna. Kuring kaluar ti imah rék ngahurungkeun listrik, lajeng asup deui pikeun pariksa kaayaan oven. Tétéla éta oven téh ngaluarkeun haseup, kuring buru-buru ngabersihkeun haseupna. Ku sabab sieun dicarékan ku indung kuring, kuring langsung nempatkeun oven kana kotakna deui, sareng beberesih sadayana anu dianggo.


Cara supaya teu geumpeur pas mimiti asup kuliah. Kahiji, teangan informasi kelas jeung gedungna. Samemeh kuliah, urang survey heula dimana gedungna jeung di lantai sabaraha kelasna, supaya teu salah asup. Kadua, datang ka kampus maksimal sajam samemeh jadwal kelas. Datang tikaanggalan bisa mantak santai ka urangna, jeung deuih ngaantisipasi bisi leumpangna jauh atawa angkutan kapusna pinuh. Katilu, siapkeun diri urang, boa tinu segi pakean, boa tinu segi kasiapan alat diajar. Tong nepi ka aya nu tinggaleun, mantak barabe sabab kelasna pajauh jeung warung atawa tukang dagang. Nu kaopat, teangan babaturan jang ngobrol. Tah, mimiti asup kuliah teh urang kudu nyampur jeung batur, kudu kenalan, beh aya batur ngobrol jeung batur pakumaha. Komo ninggang tugas kuliah jeung kaperluan ospek mah, beh aya batur patanya jeung baturan neangan parlengkapan ongkoh. Urang ge tong kuuleun, kudu pede we bahwa urang ge bisa nyampur jeung batur.


Seueur jalma ngarasa era nalika nyarios di tempat umum atanapi di payuneun balarea. Padahal kamampuh nyarita di hareupeun umum teh kacida pentingna. Aya sababaraha hal anu kudu diinget lamun urang ngarasa era nyarita di hareupeun umum. Anjeun teh ahli dina widang anjeun sareng gaduh seueur hal anu mangpaat pikeun dibagikeun. Teu aya anu lepat ngalakukeun kasalahan, eta teh bagian tina proses diajar. Batur henteu datang pikeun ngahukum anjeun, aranjeunna sumping pikeun ngadangu naon anu anjeun carioskeun. Anjeun gaduh kamampuan sareng kapercayaan pikeun nyarios sareng ngabagi ideu anjeun. Unggal waktos anjeun nyarios di payuneun balaréa, anjeun nguatkeun kaahlian sareng kapercayaan diri.


Basa keur UTS, urang kapanggih niron ku guru. Harita teh keur pelajaran matematika, urang teu bisa pisan. Jadina menta jawaban ka babaturan nu sigana mah geus beres. Pas diakhir-akhir teh urang kapanggih niron, atuh eta mah guru ngadatangan ka bangku urang, tuluy soal urang teh dicoret dibere tanda beureum. Sarua oge nu babaturan urang nu nironkeun, manehanana dicoret. Urang era pisan ditinggali ku babaturan sakelas kanyahoan yen urang teh niron. Jeung era oge ka babaturan ku sabab urang kapanggih niron, manehanana oge jadi dicoret. Tungtungna geus beres UTS eta, urang ka ruang guru, neangan guru mata pelajaran eta. Urang ngomong jeung mengakui kasalahan, tapi urang menta yen babaturan urang ulah dicoret da ieu mah kasalahan urang hungkul.


Salah sahiji hal nu paling ngisinkeun di muka bumi teh nyaeta salah ngageroan batur. Soalna sok loba anu mirip jeung nu dipikawawuh, boh tampilanna boh posturna. Tah, samemeh ngageroan, kuduna pastikeun heula sing bener eta jalmi nu dipikawawuh atawa lain. Ulah nepi ka geus ngagorowok ngageroan tapi pek teh salah jalma. Mantakna, kudu dipastikeun heula bisi salah jelema. Tingali masing telek enya nu dipikawawuh atawa lain. Mun geus bisa dipastikeun wawuh, karek geroan. Mun ragu hungkul mah kuduna deukeutan heula perhatikeun sing telek, tuluy nembe we putuskeun geroan atawa moal. Sabab bisina bener jalma teu wawuh. Jadi, tong asal ngageroan deui nya!


Kanggo nyambut adi anyar, abdi sareng adi jeung lanceuk di imah nyiapkeun hiji kamar kanggo orok engke. Lantaran arurang sadayana tos digawe jeung tos garede, urang oge meser acuk jeung seeur pisan pakakas kanggo orok anu nembe lahir. Abdi teu nyangka di yuswa abdi nu tos ampir dua puluh taun abdi gaduh adi deui. Bakal aya hiji deui jalmi di kulawargi urang. Abdi teu sabar hoyon geura mangku jeung nyobian ngamandian orok. Urang sasarengan oge tos mineng lalajo podio kumaha carana ngurus orok nu bener. Pas orokna tos dibawa kai imah, urang sadayana teu ereun gentosan mangku orokna sakali ewang.


Pirite, atawa "emas palsu" sakumaha dipikawanoh (Kuring teu nyebutkeun anjeun teu kudu nyokot eta up, tapi lamun manggihan eta bari néangan batu jeung ngaidentipikasi eta salaku emas nyata, mangka anjeun bakal era jeung malu lamun batur ngabejaan Anjeun. yén sadaya nu kapanggih éta hal umum jeung kirang berharga. Pikeun adil ka uninitiated, aya ogé emas alam dina bentuk kristal nu kasampak pisan sarupa pirit. batu berwarna, bisa jadi eta aya nu naon manggihan téh ngan emas semu, teu emas nyata. Emas nyata bisa gampang dipotong-potong kaluar kalawan digores sedengkeun pirit loba harder ti emas nyata. baris kitu kudu hati hati yen katika nimu harta karun.


Karasa nalika katewak ngalakukeun hal-hal anu goreng teh tiasa pisan ngerakeun sareng nyesek. Urang teh bisa ngarasa pisan teu nyaman jeung ngarasa kaliru pikeun ngalakukeun hal nu salah. Urang teh bisa ngarasa kakeunaan jeung seuri ku batur, sarta bisa ngarasa pisan isin jeung daya teu upaya. Dina kaayaan kitu, urang  teh bisa ngaharepkeun bisa mupus atawa ngabenerkeun lampah goreng urang, atawa sahenteuna ngaronjatkeun hubungan urang jeung jalma anu ngarasa kapangaruhan ku lampah goreng urang. Sanajan kitu, kadang balukar tina lampah goreng teh urang bisa jadi hese pisan narima jeung diolah, sarta bisa jadi butuh waktu jeung bantuan pikeun nungkulan eta.


Mun pelajaran statistik unggal pertemuan guruna sok ngadakeun ujian, tapi urang poho ngaran ujian na naon. Intina mah unggal angges materi samemeh balik ujian heula, soalna mah ngan hiji tapi sok anakan loba. Geus mah hese terus loba, tapi berhubung urang diuk di hareup jadi urang merhatikeun jelas. Mun diuk di tukang mah sok di ajakan wae ngobrol jeung ngome HP, jadi moal pinter. Pas ujain di bere jarak diukna ku si bapak dosen, meh teu padeukeutan. Tapi nu niron mah angger weh aya, ngan urang mah teu merekeun da geus belajar nyaah mun merenkeun jawaban ka babaturan nu cang tangtu etikana bageur. Terus pas engges ujian, langsung di nilai ku si bapakna. Pas di tempo nilai urang dalapan puluh tilu. Urang atoh pisan lulu ujian teu kudu di remedial jadi weh balik ti heula.


Basa nuju ameng, Dira sareng Willie teh uulinan sasapedahan ngurilingan kompleks imahna. Pas nepi dk hareupeun salah sahiji imah, Willie nempo tangkal berry anu leubeut pisan, buahna geus bareureum tapi teu dialaan. Geus kitu, Willie ngajakan Dira ngala berry eta. Pas keur asik ngalaan berry, eh nu gaduhna muncul ti jero bumi bari negur yen ulah dialaan. Dira sareng Willie buru-buru indit becir ka imah sabab sieun dicarekan kunu boga berryna. Bari make sapedah nu gancang teh, Dira jeung Willie seuseurian bari rada sieun bisi diudag kunu boga berry eta. Untungna weh nu gaduhna ngan negor hungkul, teu nepi ka nyarekan.


Waktu harita kuring keur di puskesmas marengan lanceuk kuring nu keur mariksa kandunganna. Di gigireun kuring aya budak leutik keur ngadahar kadaharanana. Kulantaran bosen nungguan lanceuk kuring beres, kuring maen game dina hapé, bari ngadendengkeun awak ka belah budak leutik di gigireun kuring. Teu wasa si budak leutik teh keur gering, manehna bersin sababaraha kali. Tadina mah kuring  biasa wae, sabab kuring ogé maké masker. Tapi basa budak leutik beresin deui, ciduhna ujug-ujug nyembur kana leungeun kuring. Kuring ngaléos kana korsi kosong gigireun kuring. Tuluy kuring nyokot tisu baseuh nu aya dina kantong kuring, terus ngabersihkeun leungeun kuring nu beunang ciduh budak tadi. Kabeneran sanggeus éta lanceuk kuring ogé beres dipariksa sarta kami balik langsung ka imah.


Taun baru aya seeur wahana anu dibuka di caket supermarket, lantaran pinuh jalmi anu datang, loket kanggo mesen karcis oge pinuh ku jalmi. Tapi tos diantosan nepika dua puluh menit oge angger eta antreanna teu ngirangan malahkah beuki manjangan. Teu lila di dekeut loket aya sababaraha jalmi anu gogorowokan ka patugas loketna lantaran manehna kalahkah sibuk ulin hape. Pantesan we manehna nuju push rank janten teu paduli kaayaan di sakitarna. Tapi pas tos digorowokeun oge manehna angger teu ngalayanan anu bade meser tiket, kalahkah anteng. Pas tos digedor-gedor jeung hapena dicokot ku rerencanganna karek manehna gawe deui ngalayanan anu meser tiket.


Sareng rerencangan abdi numpak kareta ka Padalarang. Ti Stasion Bandung ngan sakali hungkul, jaba ongkos na oge mirah pisan. Abdi sareng rerencangan ulin ka Puspa Iptek Sundial, museum ilmu pengetahuan jeung teknologi anu nyuguhkeun pangalaman diajar anu rame pisan kanggo murangkalih. Anu paling abdi inget, nyaeta aya sapeda anu jalan dina tali, sapeda na ngagantung. Asalna abdi sieun, teu wantun nyobian sapeda eta, bisi labuh. Tapi lantaran panasaran abdi janten anu pertama nyobian sapeda eta. Pas dicobian abdi ngaderegdeg pisan, tapi epekteh teu oyag, sapeda na tiasa maju mundur. Saatos abdi naek sapeda seeur barudak nu sanes anu janten panasaran oge nyobian numpak sapeda gantung eta.


Indah ngarasa sedih sanggeus nyaho kolotna maot dina kacilakaan pesawat dinten ieu. Kasedihna teu kaukur basa ngadenge beja ti baraya nu nelepon manehna. Indah teu percaya kana kajadian anu dialaman ku manehna poe ieu. Anjeunna ngarasa saolah-olah dunyana runtuh dina sakedapan. Kolotna salawasna janten sumber kakuatan sareng dukungan pikeun Indah. Indah ngarasa kolotna salawasna aya pikeun anjeunna, ngabantosan anjeunna dina masalah sareng masihan nasihat anu bijaksana. Ayeuna, kolotna geus euweuh bareng jeung manehna, Indah ngarasa kasepian. Indah ngadoakeun yen kolotna sing ditempatkeun di tempat anu endah di sisi Alloh, sarta manehna nyoba salawasna inget kana kahadean kolotna. Sanaos kasedihna teu pernah pudar, Indah ngadoa ka gusti mugia anjeunna tiasa ngalangkungan waktos susah ieu kalayan bantosan babaturan sareng kulawarga anu sanes.


Harita sabenerna reuwas pas ninggali Yanti ka sakola teh nu biasana make baju ngetat, ayeuna mah dilogoran. Nu biasana katinggali langsing ayeuna mah rada ayaan gendut. Harita pipikiran teh masih keneh positif, nya meureunan ayeuna mah manehna ngagendutan lantaran indungna nu geus balik ti Hongkong teh mawa loba dahareun. Tapi sairing berjalanna waktu, kakara kanyahoan yen manehna teh keur hamil. Urang nu sakelas jeung manehanana oge milu reuwas, malah mah teu nyangka manehanana kitu. Teu lila pas iber eta kasebar, si Yanti kaluar ti sakola. Ari alesanna mah indungna ngajak ka Hongkong jang gawe jadi TKW. Tapi ngadangu ti babaturan deukeutna mah yen si Yanti teh ngalahirkeun, teu lila pas kaluar ti sakola.


Kuring teh mahasiswa anu biasa uwah uwih ka kampus nganggo angkutan umum. Sapertos biasa kuring badé uwih naék angkot. Perjalanan ti kampus ka imah rada jauh jadi kuring bakal lila di angkotna, pikeun ngahindarkeun jalma-jalma nu kaluar-masuk kana angkot, kuring diukna nyokot tempat pangtukangna jeung milih sare. Sabot kuring nepi, angkot nu ku kuring naek geus pinuh ku panumpang, jadi mun kaluar mah kudu ati-ati ulah nincak suku panumpang anu séjén. Sanggeus anjog di panto sirah kuring teu kahaja nabrak luhureun panto jeung tali masker kuring meunang nyangkut dina kait konci, nepi ka sirah kuring katarik ka tukang saeutik. Nalika kuring neuteup ka tukang, jalma-jalma melong kuring. Kulantaran éra, ahirna kuring langsung ngalepaskeun tali masker anu napel, langsung mayar tuluy ngajauhan ti dinya.


Angkot di Bandung teh emang rada lieur lantaran seeur angkot anu warnana sarua, tapi jurusanna benten, teras kedah dibedakeun tina nomerna, tapi abdi oge kirang hapal kana nomor-nomor angkot. Biasana mah sok aya angkot anu dutilisan ngaran jurusanna sapertos Riung-Dago, Cadas-Cibiru, Margahayu-Ledeng, jeung sajabana. Tapi seeur oge anu teu aya tulisanna, janten lamun teu kabiasaan mah moal hapal angkot teh ka mana wae. Pernah abdi numpak angkot hejo anu tulisanna ngan soreang hungkul, tapi si sopirna teh kalahkah jalan ka jalur anu teu biasana, lantaran sieun abdi langsung turun bisi dibawa beuki jauh jeung beuki hese balikna deui, untung aya ibu-ibu nu ngawartosan.


Sobat kuring, babaturan ngajar di sakola kacida pisan resepna kana ucing. Dimana wae manggih ucing sok tuluy dipangku bari diusapan. Hiji mangsa aya ucing leutik ngalanto ka ruang guru, ku anjeuna ucing teh langsung dirawatan, diwadahan kana dus bari ditundaan parab. Pas waktuna mulang, dus nu aya ucingan teh ku anjeuna dipernahkeun handapeun meja. Hoyongna mah dicandak uih ucing teh, karunya cenah  Ngan hanjakal carogena sok teu panuju. Isukna, isuk - isuk keneh di ruang guru gujrud bau taeun ucing. Kabeh ngarasa jiji ngambeuna. Singhoreng ucing nu diampihan ku sobat kuring teh miceun kotoran dina dus na. Untung sobat kuring teu lila jol sumping. Anjeuna terus miwarangan caraka supaya miceun taeun ucing tea. Ari dipiwarang na bari diburuhan mah teu hese. Sakocepat kolong meja geus beresih deui. Ucingna dipindahkeun kana dus nu anyar, terus dipernahkeun di tukangeun ruang guru gigiren kamar mandi.


Harita keur masantren, urang masantren teh di tempat lanceuk. Da kabeneran lanceuk teh kawin jeung nu mibogaan pasantren. Jadi mun teu di kobong urang sok cicing di imah lanceuk urang. Di ditu mah nongton TV teh ulah, komo deui mibogaan TV. Da meureun pas jaman rosul euweuh TV. Hiji waktu lanceuk urang indit, urang nongton TV di kamarna, bari ngajak babaturan. Teu kanyahoan lanceuk urang geus balik, tuluy urang di tampiling beungeut nepikeun ka beureum. Urang ambeuk sabenerna mah lantaran kakaraeun ditampiling kieu ku dulur sorangan, bari ngomong "Ari akang bet wani-wani nampiling anak batur". Anjeunna teu ngajawab deui, da urangna langsung ngaleos.


Beres SMA, abdi nyobian daftar ka sababaraha kampus nu aya di Bandung. Abdi hoyong pisan lebet ka ITB. Abdi nyobian daftar jalur SNMPTN ka ITB. Pas poe pangumuman kalulusan, abdi dinyatakeun teu lolos ka ITB. Tidinya rada ambek barijeung sedih pisan. Perjuangan salila ieu teh asa sia-ia we hasilna. Abdi asa putus harepan moal bisa deui tembus kuliah. Tapi, abdi masih aya kasempetan di jalur SBMPTN. Ah, urang diajar deui jang tes na supaya lancar jeung hasilna memuaskan! Abdi nyobian deui ngapalkeun parsiapan tes. Mulai rutin diajar ngeusian soal-soal, supaha tiasa siap tempur poean tes na. Yakin ayeuna mah pasti bisa!


Biasana manusa mah amun boga kasieun teh sok kalah jadi teu wani. Misalkeun aya nu sieun kana binatang cakcak, tah kalah sok ngajadikeun euweuh kawani jang nyabak atawa ningalina oge. Malahan mah aya nu nepi ka jadi phobia. Biasana mah amun kasieun anu terus-terusan diingu jeung teu pernah nyobaan jang ngaleungitkeun nana teh sok kalah jadi phobia. Lamun geus phobia mah sok hese dileungitkeun, perlu penanganan khusus ti nu ahlina. Tong dikira sapele phobia nu muncul tina rasa sieun teh, sabab efekna ge teu alus jang kasehatan awak sorangan. Anggursih mah diminimalisir jeung dicegah ku rasa wani, supaya teu nyiksa diri sorangan.


Di bandara aya anu ngarana patugas porter anu tugas na bantuan mawa bagasi panumpang, lamun urang mawa babawaan bagasi loba lamun embung riweh urang bisa ngagunakeun jasa porter. Make jasa porter teh mantuan pisan urang lamun keur di bandara, kusabab lamun urang karek nepi lamun make jasa porter, bagasi urang di uruskeun kabeh tina di tingguan kaluar nepi ka di dorong tuluy di bantu asupkeun kana mobil. Basa kamari nganter babaturan ka bandara, urang ningaji amang amang jasa porter anu di carekan ku ibu ibu, eta teh cenah sababna amang porter eta kaliwat nyokot barang keur kaluar dina bagasi anu muter tea. Mereun ibu ibu na keur capek jadi kabawa emosi jadi buru buru nyarekan padahal engke eta barang na oge moal leungit bakal balik muter deui.


Basa keur masantren oge mindeng kajadian nu mana urang kudu sorangan dikobong, nu sejenna mah balik kampung. Komo mun pas geus deukeut lebaran, biasana saminggu samemeh lebaran teh geus baralik. Harita urang nepikeun ka mondok di kobong babaturan anu can balik, bari mawa bantal. Tuluy sabab kamar cai teh jauh jeung misah ti kobong, urang sok ngahudangkeun babaturan ngameh maturan jang ka caina. Sakapeung mah duaan oge teu cukup, jadi minimal teh tiluan. Lantaran mindeng ngadenge hal-hal anu teu kassup akal ti carita-carita senior jadi kabawa sieun. Urang ge sakapeung mah milu mondok ka imah dulur mun babaturan kobong baralik ka imahna. Lantaran sok keueung, komo handap kobong teh aya tempat nyimpen barang.


Cara ngaleungitkeun trauma ti leuleutik. Nu kahiji nyaeta fokus ka diri sorangan. iasana mun panggih jeung hal nu dipikasieun urang teh sok leupas kontrol atawa teu fokus, mantakna urang kudu ngafokuskeun diri supaya bisa ngontrol diri sorangan. Nu kadua nyaeta lawan rasa kasieun. Mun urang ti leutik geus sieun sesuatu, nepi ka gede ge bakal sieun wae. Tah ku kituna, urang kudu ngabiasakeun ngalawan hal-hal nu dipikasieun eta. Anggap we hal eta teh hiji tantangan nu pasti bisa ditaklukeun ku urang. Nu katilu nyaeta kudu yakin bahwa urang bisa ngalewatan kasieun urang. Hiji-hijina cara supaya bisa ngalawan kasieun urang nyaeta kayakinan nu muncul ti diri sorangan bahwa urang teh bisa merangan nu ngaranna kasieun sorangan.


Urang ulah cicing pas keru di bully, leuwih alus urang ngalaporkeun ka jelema nu bener nu bisa mantuan ngaeureunkeun tindakan bully eta. Dina situasi bully ngan bakal nyieun situasi leuwih buruk jeung beuki parah efek negatifna. Salian eta, ngungkapkeun pangalaman urang sorangan bisa mantuan urang meunangkeun rojongan jeung saran ti batur, siga babaturan, kulawarga, atawa guru. Tapi tangtuna unggal situasi bully bisa beda-beda jeung merlukeun penanganan anu bener. Penting jang mertimbangkeun kaamanan diri jeung neangan bantuan ti jelema dewasa atawa pihak berwenan lamun kudu mah. Ulah ragu jang neangan bantuan jeung rojongan mun urang ngalaman bully, lantaran urang teu sorangan jeung hak urang kanggo ngarasa aman jeung dihargaan.


Lamun serangan panik kajadian, urang kudu nyoba tetep tenang jeung nginget serangan panik teh teu bahaya jeung moal nyebabkeun maot. Serangan panik kajadian lantaran awak urang ngarespon kana situasi nu nimbulkeun rasa hariwang atawa stres sacara kaleuleuwihi. Hal nu penting jang dicobaan nyaeta ngendalikeun napas, nyokot napas sajero-jerona jeung lalaunan, sarta ngaluarkeun napas sacara lalaunan. Hal ieu bisa mantuan ngurangan gejala serangan panik siga sesek napas jeung detak jantung anu gancang. Urang oge bisa ngalihkeun perhatian kana hal nu positif jeung nyoba jang teu memperburuk situasi jeung berpikir negatif. Inget yen serangan panik mangrupakeun kondisi nu bisa diatasi jeung loba jelema oge ngalaman hal nu sarua.


Kumaha upami gaduh hutang anu langkung ageung tibatan anu anjeun mampuh? Sabenerna ieu pangalaman lanceuk jeung adina mah. Anu jelas nyaéta kahirupan maranéhanana kacau. Utamana adina mah, nu teu weleh nagih hutang ka ditu ka dieu, asa hayang ngahutang nepi ka puluhan juta, da teu nyaho kudu kumaha jeung salaki jeung lanceukna. Kuring nu meunang geutah. Jalma nu mantuan méré duit keur dahareun. Tapi akhir-akhir ieu kuring oge teu tahan, sabab geus puluhan taun dibantuan, teu aya anu robah, naon-naon aya nu ngahutang deui. Sareng kuring terus-terusan ditipu ku aranjeunna. Tungtungna kuring eureun méré duit ka maranéhna. Anjeun nyarios teu tahan sabab aranjeunna ogé gaduh budak. Tapi sabab tanggungan kuring lain ngan ukur aranjeunna. Aya indung kuring, jeung adina kuring anu aub dina injeuman. Janten kuring ogé kedah ngeureunkeun masihan artos ka adina. Alesanana mah Tingali kana bédana di handap ieu: nempatkeun bunga kiridit nu anjeun pikir "chokes beuheung" 3% / bulan hartina 36% / taun. Dina usaha nyata, anjeun tiasa kéngingkeun kauntungan 60-100% / bulan. Aranjeunna terang sareng kedah ngajaga cashflow séhat. Ku kituna, maranéhna teu ganggu ku hutang maranéhanana.


Salah sahiji akhlak anu butut, nyaeta emosional, teu ngontrol emosina,ieu bisa kaasup kana panyakit jiwa oge, Iraha wae jelema ngambek euweuh sebabna engekna manehna bakal kabiasaaan ku ngambek. Bahkan mindeng manehna ngambek ka dirina sorangan. Manehna ngambek ka benda-benda nu dianggap maot di sabudureunna. Misal manehna make sapatu, salah, lantaran teu bisa asup sabab hese. Maka manehanana bisa ngambek ka dirina sorangan. atawa manehna oge bisa ngambek ka sapatu eta. Sakapeung mah di bodoh-bodohi sapatu teh. Jadi jelema mun geus kabiasaan emosional, bakal teu bisa ngontrol diri manehna. Ieu bahaya nu balukarna mun ngobrol jeung jelema nu emosional teh bakal teu nyaman. Ieu kudu dijauhan, lantaran ieu sifat anu butut. ku sabab kitu kudu bisa ngontrol emosi sorangan.


Jaman kuring keur SD, unggal isuk di hareupeun panto kelas kuring teh sok aya kokotor coklat jeung siga nu aya bijilna kitu. Sanggeus manggihan, tétéla eta teh utah kalong. Ku kituna unggal peuting kalong bakal ngadahar buah peuting-peuting, tuluy ngamuntahkeun sésa-sésana di hareupeun panto kelas kuring isuk-isuk. Tah ti harita, isuk-isuk geus dilaksanakeun pikét pikeun ngabersihkeun lanté hareupeun panto kelas anu kotor tina utah kalong. Tadina mah urang sarerea ngarasa jijik ningalina jeung teu hayang meresihanna, tapi ceuk Bu Guru teh lamun ngarasa jijik kudu daek ngabersihan, ulah di tinggalkeun wae. Anéhna sanggeus sababaraha bulan, eta tai teh teu aya deui, meureun kalongna teu cicing deukeut sakola kuring deui. Kusabab kitu urang sarerea bungah lantaran teu kudu beberesih lantai di hareupeun panto deui.


Mun mawa budak leutik ka tempat nu asing teh sok tara betahan pisan. Komo mun mawana ka tempat anu teu merenah mah pasti bakal ceurik wae. Abdi mun mawa budak abdi kunjungan ka mana-mana teh sok hararese sabab teu betahan di tempat anu asing teh, jiga nu kaleungitan sesuatu. Duka pedah kapekaan ana ma masih sensitif keneh, jadi bisa ngarasakeun aura anu aya di sakitaran nana. Mun dicandak ka rumah nini atawa uyutna oge tara betaheun, sok ceurik wae sapopoe teu eureun. Tapi mun dibawa uih mah sok repeh deui jiga biasana. Meureunan bisa apaleun rarasaan di unggal tempat anu disinggahina.


Tos dua minggon bapak teu didamel sabab kena PHK. Abdi sareng mamah kudu mulai ngahemat pisan dugi ka bapak gaduh padamelan deui. Sapopoe ngan tiasa ema jeung endog saaya-aya, teu tiasa ema nu mewah-mewah. Kaperluan oge seueur nu ditunda meserna, ngantosan engke deui we. Ningali bapak jiga nu bingung kedah ngalamar damel dimana deui, tos kaditu kadieu teu acan aya nu nampi, sedengkeun kauangan jeung tabungan tos mulai seep. Akhirna mamah mutuskeun icalan rencang sangu supaya tiasa nambah-nambah panghasilan sapopoe. Teu ageung ge nu penting aya jang meser emam. Kaayaan sulit kieu teh mantak sedih pisan kana kulawarga, mugia tiasa sabar leuwih ti ieu.


Waktu harita kuring balik sakola, saanggeusna kuring ngerjakeun tugas kelompok jeung babaturan kuring di imah babaturan kuring nu ngaranna Dian. Nalika kami dugi, kami disuguhkeun jajanan sareng jus jeruk. Pas kuring rék nginum jus jeruk, kuring ngambeu bau hanyir tina gelas. Sigana gelasna henteu dikumbah leres, janten bau hanyir keneh. Kuring teu tiasa ngambeu bau hanyir, komo nginum tina wadah anu bau hanyir. Kusabab kuring teu hayang nganyenyerikeun hate babaturan kuring, kuring nyimpen deui gelasna jeung nginum cai nu aya dina botol cai kuring. Pas cai dina botol geus béak, kuring nginum jus jeruk tina botol kuring. Baheula mamah sok ngadawuh, mun ngumbah piring, kumbah gelas heula, ngarah teu bau jeung beunang kokotor séjén tina piring jeung barang-barang kotor séjénna.


Urang oge mindeng mikiran omongan batur ngeunaan urang, nepikeun ka sok diinget-inget nepi iraha oge. Ieu nu nyieun urang jadi minder jeung teu pede. Komo jaman SMA mah, urang kaasup jelema anu baperan. Pernah hiji waktu gara-gara urang make jaket loreng, siga motif tentara kitu, tuluy dipake ka sakolaan, ceuk batur teh ngewa make jaket nu kitu. Atuh urang teh teu make deui jaket eta deui, ayeuna mah teuing kamana, padahal urang mah resep. Pernah oge pas maen bola, sabab urang teu bisa tuluy disebut maenna butut, nepi ayeuna henteu maen bola deui, komo lamun maen bolana ditongton ku lobaan sok langsung weh minder jeung embung ninggali ka sakitar.


Kamatian teh mangrupakeun suatu hal nu pasti bakal tejadi ka unggal jalma. Biasana, kamatian mah datang dina waktu nu geus ditangtukeun, nu kabeh manusa teu apal iraha waktu kamatian nana. Ku kituna hayu ti ayeuna urang siapkeun bekel jang jaga di akherat, ulah nepi ka kaduhung mun geus maotna. Meungpeung hirup keneh jeung aya keneh kasehatan, yuk urang siapkeun amal kahadean sing loba supaya bisa jang bekel ka akherat jaga. Ulah sieun ngahadapi kamatian, justru kuduna mah bagja sabab geus diteang ka alam nu sabenerna, alam nu urang bakal kekal ayana diditu. Ulah nepi ka ngarasa rugi berbuat baik, sabab kabeh ge pasti aya balesan nana. Jadi, yuk urang teang amalan jeung pahala saloba-lobana supaya bisa dipake bekel jang kahirupan di akherat!


Mangtaun-taun katukang, Nini kuring maot. Belaiu parantos ngalawan kanker otak salami 2-3 taun. Bedah, kémoterapi, sagalana geus rengse. Antukna, bapa kuring nu ka-5 ti 7 duduluran, unggal poe ngalongok. Pastikeun sadaya biaya rumah sakit dibayar. Ngalilipur indung nu geus teu bisa nanaon. Malah sanggeus si Nini ahirna dipulangkeun ka imah teu aya di rumah sakit deui, Bapa sok balik ti pagawéan, teu weléh kacapé, tuluy ngajak ngobrol, ngamandian, jeung nepangan si Nini. Dina wanci-wanci ahirna, anak, incu, minantu, ponakan, jeung dulur-dulur Nini ngariung di imah, siga geus nyaho tanda waktuna geus ampir datang. kira-kira jam 8–9 peuting, urang ngurilingan ranjang anu digolérkeun ku nini kuring sareng ngadoa bari pamitan ka anjeunna. Dina tungtung ngadoa  Nini maot, kadangmah parasaan dimana insting keluarga sok teu tiasa di paparkeun, yen ker kabeneran kabeh ngarumpul, didinya mereunan panggilan ti nini yen nini rek maot.


Abdi kaget pisan dinten ieu. Dinten ieu abdi kenging hadiah istimewa ti Bapa sareng Mamah. Hoyong terang hadiahna? Abdi dipasihan jam tangan énggal, warna bodas. Abdi parantos lami hoyong jam tangan. Tapi, hadiahna gratis. Kuring meunang hadiah sanggeus kuring némbongkeun kolot kuring yén kuring bisa ngahontal naon Kami kiwari. Caritana, minggu kamari kuring milu pasanggiri Matematika. Masalahna rada hese, tapi kuring ngalakukeunana sacara serius. Hiji peuting kuring ngapalkeun rumus matematika, bari ngadahar jajanan, dina bentuk keripik kentang gurih. Nalika juara kadua diumumkeun kuring malah beuki hariwang, sarta ogé ... Kuring meunang tempat kadua. Senang… meunang jam tangan panganyarna. Kolot ngarangkul kuring, reueus pisan. Nampi piala, piagam sareng sertipikat. Kuring langsung indit ka toko arloji kawentar, Kuring milih paling unik tur alus. Bapa mayar ka kasir, sanggeus éta kuring balik ka imah. Kuring maké arloji kalawan bagja.


Rani teh nuju ngumpul jeung babaturan nana di kostan Isna nu aya d deukeut pujasera. Mimiti na mah ngobrol ngaler ngidul sakahayang, sagala rupa dibahas da meungpeung amprok jeung babaturan. Pas keur ngeunahna ngobrol, Rani ngarasa mules pisan hayang hitut, tapi era di hareupeun babaturan na mah. Rani tuluy kaluar kostan we jang hitut. Geus kitu, singhoreng mah sora hitut na teh tarik pisan nepi ka kadangu ku babaturan nana nu dijero kamar. Kabeh nyalengseurikeun kalakuan Rani nu hitut jauh tapi kadangu keneh. Rani ngarasa era pisan tapi teu bisa eureun seuri sabab kagugu ge manehna kana sora hitutna sorangan.


Aambekan bari euweuh sebabna sakapeung mah sok disalurkeun ku nonjok-nonjok diri sorangan atawa ka benda-benda maot nu aya disabudureun urang. Padahal eta ulah dilakukeun, nu aya benda-benda nu disabudureun teh bakal raruksak oge teu berfungsi deui sakumaha mestina. Komo deui mun ngambek ku cara nonjok-nonjok diri sorangan, bisa-bisa awak bakal barabak oge kanyenyerian. Urang kudu tenang jeung tarik nafas anu panjang, jeung usahakeun cicing heula ngarah teu babari ngalampiaskeun. Lamun kitu wae mendingan langsung ngadatangan psikiater atawa psikolog jang dipariksa ku naon bet kitu wae. Bisina aya stress atawa keur kacapean, jadi engkena kanyahoan, jeung urang bisa apal kumaha cara ngareureuhkeunna mun situasi kitu datang deui.


1 taun di kelas sareng anjeun tiasa ngabayangkeun kumaha keuheulna nalika kuring disangka sareng resep anjeunna sanajan kuring henteu sakelas sareng anjeunna nalika kuring di SMA. manehna oge bolos kuliah gara2 pindah ka sakola penerbangan...dina hate aing bungah teu ulin dong kwkwk naon sababna aing teu daek di kamar deui jeung taun ayeuna mah. Papanggih deui budak ieu sareng réréncangan sanés anu ogé réréncangan SMA kuring di tempat les, hanjakalna anjeunna masih terang kuring sanajan kuring nganggo masker sareng ningali ka arah anu sanés ya allah kadang kuring mikir yén dunya ieu leutik teuing kanggo kuring sapertos kuring. teu gaduh rerencangan sanes kitu, kirang langkung kirang langkung 120 alumni SMA abdi saangkatan meureun tapi murangkalih hiji ieu ngarekor rekor salaku rerencangan lami anu sering kapanggih.


Nyedek bari seuri sering dilakukeun tur dianggap remeh. Kanyataanna, body shaming bisa ngabalukarkeun gambar diri négatip di panon batur. Korban ejekan bakal ngarasa dirina cacad jeung sia. Hasilna, aranjeunna tiasa ngalaman setrés anu nyababkeun déprési.
Teu eureun didinya, korban body shaming malah sok mikiran pikeun ngeureunkeun nyawana ku cara bunuh diri. Gejala anu muncul bakal gumantung kana parah depresi. Henteu ngan ukur korban bullying, para palaku bullying ogé peryogi bimbingan para ahli supados ngaleungitkeun kabiasaan goréng ieu.
Upami anjeun ngalaman depresi hampang anu ngaganggu kagiatan sapopoé sareng hubungan sosial anjeun, geura janjian sareng spesialis di rumah sakit anu caket tina aplikasi Halodoc. Alesanana, depresi hampang anu diantep bakal jadi depresi parna anu bakal ngaganggu hubungan sosial anjeun jeung lingkungan sabudeureun.


Sangkan urang teu isin sabab cenah boga bau badan, aya deui bahan-bahan alami anu bisa digunakeun pikeun ngaleungitkeun bau awak, nyaéta ku cara ngagunakeun daun sirih. Daun sirih mangrupa antibakteri sarta dipercaya bisa jadi panghilang bau awak alami. Pikeun meunangkeun mangpaat tina daun sirih ieu, urang tiasa ngulub daun sirih teras diusap dina kulit nalika mandi. Sanaos seueur cara pikeun ngaleungitkeun bau awak sacara alami, panalungtikan satuluyna masih kedah dilakukeun ngeunaan efektivitas sareng kaamanan tina rupa-rupa bahan alami ieu pikeun ngaleungitkeun bau awak. Urang tiasa nyobian nerapkeun sababaraha cara pikeun ngaleungitkeun bau awak di luhur. Sanajan kitu, lamun bau awak teu leungit, urang kudu menta nasehat dokter pikeun meunangkeun perlakuan anu bener.


Janten yakin. Ieu lain hartosna anjeun kudu salawasna ngarasa percaya diri, tapi ngalakukeun pangalusna anjeun kasampak yakin. Ku kituna, anjeun teu gampang teuing teased. Jalma anu intimidated ku jalma percaya diri. Upami anjeun henteu tiasa ngaduga naon anu anjeun carioskeun, aranjeunna moal tiasa ngagoda anjeun. Aranjeunna terang yén aranjeunna bakal katingali sapertos idiot upami anjeun tiasa ngajawab teasesna kalayan pinter.
Coba ngalambatkeun ucapan anjeun. Nalika gugup, jalma condong nyarios langkung gancang. Janten cobian ngalambatkeunana, sareng anjeun bakal katingali langkung percaya diri.
Lalajo basa awak anjeun. Ieu bisa disada klise, tapi nangtung lempeng, tarik taktak anjeun deui, sarta tetep gado anjeun nepi. Anjeun bakal kasampak jeung ngarasa leuwih percaya diri.
Ngobrol jeung nini atawa akina tatangga hareup anjeun, atawa salah sahiji babaturan mom urang, atawa lanceukna saeutik sobat urang. Ngobrol jeung jalma anu moal ngaheureuykeun anjeun, sarta lamun anjeun teu boga babaturan nyieun anjeun gugup. Langkung seueur prakték, langkung gampil ngobrol sareng jalma dina kaayaan anu langkung stres.


Tong nika keun seuri batur mangaruhan perasaan jeung harga diri urang. Urang sadayana gaduh kalepatan sareng kalepatan, sareng eta henteu ngajantenkeun urang langkung handap tibatan batur. Terus percanten ka diri anjeun sareng percanten ka diri anjeun. Tong ngarasa isin atawa minder sabab babaturan sakelas seuri ka anjeun. Sarerea jalma geus nyieun kasalahan jeung keur disengseuriken mangrupakeun hal umum dina kahirupan. Ngan narima eta kalawan seuri tur jadi diri. Entong nika ngantepkeun komentar batur mangaruhan perasaan anjeun sareng teras-terasan nyobian janten langkung sae unggal dinten. Tong seuri batur mangaruhan perasaan jeung kapercayaan urang. Urang kedah gaduh diri sareng bangga kana keunikan urang.


Rafathar jeung Nagita kantos diprank, ayeuna Mamah Ami anu diprank ku Raffi sareng tim YouTubena, RANS Entertainment. Pas nuju emam sasarengan, Raffi jeung Nagita nyarios ka Mamah Ami yen imah Raffi ayeuna kedah dijual lantaran YouTube na oge bade diical. Raffi ngakuna manehna gaduh hutang anu gede, janten kedah dibayar ayeuna. Imah Raffi anu di Lebak Bulus oge bade dijual, pokona sadayana siap-siap kedah ngontrak. Mamah Ami teu percaya kana naon anu diomongkeun ku Raffi jeung teu satuju lamun imah Lebak Bulus diical lantaran di dinya seeur pisan kenang-kenangan Mamah Ami jeung kulawargina basa masih kempel sateuacan Raffi nikah jeung Nagita.


Salah sahiji hal paling sedih dina kahirupan ieu nyaeta kudu papisah jeung kolot salami-lamina. Enya, sedih pisan rasana mun ditinggalkeun maot ku pun mamah. Asana teh sagala nu aya di dunia ieu teh teu berarti ai teu aya sosok indung mah. Dina ngajalani aktivitas sapopoe ge bakal ngarumas. Model beberes imah jeung sagala urusan imah nu biasana diurus ku indung, ayeuna kudu serba ku sorangan ngagantian indung. Nya kateter, nya sedih, nya nyeuri hate oge da rada soak. Imah teh asa euweuh nyawaan ai euweuh indung mah. Euweuh nu nyairkeun suasana, euweuh nu nenangkeun mun keur aya masalah, euweuh nu nguruskeun sagala kaperluan, euweuh nu mikanyaah sajero-jerona.


Pasti anjeun bakal wondering ngeunaan tulisan kuring, ceuk sakabeh merek deodorant euweuh pangaruh, tapi kumaha anjeun masih make deodorant. Ku kituna, naha kuring masih ngagunakeun deodoran téh lantaran kuring sadar yén lamun kuring ngan ngalakukeun kagiatan di luhur tanpa ngagunakeun deodorant, bau awak kuring bakal kaciri, sanajan kuring ngan diuk:')
Teras ayeuna abdi oge gentos kana deodorant spray merk Jogja lokal namina Diera. Kuring pendak sareng Diera nalika kuring damel di Jogja sareng nyobian deodoran pikeun senang-senang. Ternyata deodorant teh bener-bener mujarab pikeun ngirangan bau badan sareng burquet... Jujur abdi oge reuwas, ternyata aya oge deodorant anu tiasa ngéléhkeun bau badan abdi huhuu. Produk ieu ngandung ekstrak witch hazel anu cenah ngabantosan ngirangan pori-pori kulit supados tiasa ngirangan kesang. Juara pisan.


Lamun mineng balanja pulsa, abdi sok meunang poin dina aplikasi. Lantaran mamah jeung bapa masih keneh make hape cinitnit biasa, abdi mineng pisan ngeusian pulsa kanggo mamah jeung bapa. Abdi mah atoh we lantaran poin ti meuli pulsa eta asupna ka akun kuring. Nembe sabulan oge abdi tos meunang tilu ratus poin. Poin ieu teh tiasa ditukerkeun kanggo hadiah. Aya hadiah utama, nyaeta mobil jeung motor metik. Abdi iseng nuker poin kuring anu tos lima ratusan. Abdi oge ngahaja janten jual pulsa kanggo tatanggi supados meunang leuwih seeur poin. Pas kuring nuju emam, jol aya sms yen kuring meunang hadiah utama nyaeta motor, kuring dititah datang ka kantorna kanggo narima hadiah.


Abdi bingung pisan kumaha carana ngomong ka mamah bapa lantaran manehna can apal yen abdi tos di-PHK. Abdi tos jauh-jauh ngarantau ti kampung ka kota supados tiasa meunang duit loba kanggo mamah bapa di kampung. Tapi abdi teu nyangka tungtungna bakal kieu. Geus sapoe ieu abdi teu acan emam lantaran teu napsu. Abdi nyobian milarian pagawean sarabutan naon wae pokona kanggo nutupan kabutuhan sapopoe abdi di kota. Abdi oge masih keneh kedah mayar kosan jeung ngirim duit ka mamah jeung bapa. Abdi kapaksa nganggo tabungan kanggo tetep tiasa milarian gawe, ngagantosan pagawean anu ayeuna. Pokona abdi moal balik ka kampung lamun can digawe deui.


Diantara sabelas putra emak, kuring nu pangseringna dipiwarang ku ema bubuhan kuring mah pangdaekanana, kitu ceuk ema teh. Dina hiji dinten, keur meumeujeuhna panas poe moreret, ema miwarang kuring nyanggakeun rantang nu eusina rupa-rupa katuangan ka bumina pa kuwu. Ari pa kuwu teh kaleresan ngukut soang aya kana limana. Sabenerna kuring rada hemar hemir bade lebet ka karang bumina nu lega teh da puguh sieun dilodok soang. Ceuk beja soang mah sok ngalodok lamun ka jalma anyar pinanggih. Bari rada sieun ge kuring maksakeun asup ka karang bumina. Panon rada rurat reret sok sieun soangna keur araya di buruan hareup. Karek ge rek tepi kana terasna, duka timana holna ujug-ujug aya hiji soang nyirilik ka kuring bari disada tarik pisan. Puguh atuh kuring reuwas jeung sieun. Rantang nu dicekel ku leungeun katuhu ampir lesot. Untung ibu kuwu kabujeng norojol ti lebet bumi ngadangu sora soang nu gandeng. Anjeuna ngahiap ka kuring supaya enggal lebet ka bumina.


Ngarasa sieun jeung teu aman jadi salah sahiji efek nu mindeng dialaman ku urang salaku korban bully. Urang ngarasa teu aman jeung kaancam bahaya. Hal ieu bisa disebabkeun ku perasaan sieun yen maranehna bakal tuluy nyerang urang sacara fisik atawa verbal. Urang mindeng ngarasa teu bisa ngaprediksi atawa ngontrol situasi, jeung ningkatkeun perasaan nu teu aman. Mindeng ngarasa teu bisa menta bantuan atawa ngalaporkeun kajadian bully lantaran sieun bakal aya balesan ti pelaku nu leuwih buruk. Perasaan sieun jeung teu aman mibogaan dampak kana kasehatan mental jeung fisik urang. Urang ngalaman stres jeung depresi nu bisa mangaruhan kamampuan jang diajar oge gawe.


Aya sababaraha cara pikeun ngatasi gugup atanapi kasieun panggung. Kahiji, ngadominasi panggung. Nalika éta ngadeukeutan dinten penampilan, kahariwang tiasa sumping iraha wae. Anu tiasa urang lakukeun nyaéta adaptasi sareng tempat anu badé dianggo. Hal ieu dilakukeun sangkan urang bisa mikanyaho ukuran panggung jeung merhatikeun suasana lingkungan tempat pagelaran. Kadua, tong hilap olahraga. Kusabab olahraga tiasa ngabantosan urang ngajaga kaséhatan méntal sareng tiasa ngirangan setrés. Olahraga tiasa micu kanaékan endorphins sarta bisa nulungan urang tina stress. Katilu, nengetkeun penampilan. Hal utama anu bakal katingali ku panongton nalika ningali urang di panggung nyaéta penampilan urang. Ku alatan éta, pilih baju anu cocog sareng téma acara sareng nyaman kanggo dianggo.


Mun imah tara diberesihan mah sok jadi sarang sarangga. Misalna mun bale geus lila teu diberesihan lalangitna, tah bakal loba lancah nu ngeuntreup tuluy ngabentuk ramat lancah. Biasana ramat lancah teh sapeuting ge sok ngalobaan di mana-mana. Salian lancah, sok loba oge sarangga nu lain, jiga kecoa, tonggeret, jeung sajabana. Komo kecoa mah unggal juru imah teh aya wae, jeung dina parkakas nu teu kapake teh bakal euntreup jeung nyayang. Kecoa mah beukieun pisan tempat nu kotor. Mantakna di sagala tempat nu kotor teh pasti we aya kecoa, termasuk tukang dagang sisi jalan nu sok loba kecoa di handapeun warungna.


Pangalaman amprok jeung idola anu di pika resep pastina mangrupikeun kabungahan hate anu moal bisa di pohokeun, soalna ti samemeh amprok ge urang geus ngusahakeun ngumpulkeun artos da nanaon ge kudu make artos, tina perjuangan anu cape fisik jeung mental eta urang bisa ngawujudkeun impian urang amprok jeung idola anu salama ieu di pika resep. Rasana amprok pas barang miti kaluar ti panggungung urang langsung gogowakan nepika leweh ku banding bungah pisan, terus urang bari gogowakan teh nyanyi babarengan jeung batur bari ngagupaian light stick hejo. Komo mun pas nyanyi lagu-lagu sedih mah, urang leweh teu eureun-eureun ku sabab asa ngarasa bangga ka diri sorangan jeung bungah bisa amprok jeung idola.


Abdi heran pisan naha di kampus negeri teh aya kehen fakultas anu musola sareng kamar caina rujit pisan. Geus mah cai na teu ngocor, kadang oge teu aya cai. Matak teu heran lamun seeur jalmi anu teu kaburu ngabanjur tilas ngisingna lantaran cai na oge teu cekap kanggo ngaberesihan tilas maranehna. Salah sahijina di kampus kuring anu lantena teh leeur bakating ku teu pernah disikat, garila pokona mah. Pantona oge teu tiasa ditutup, dina wc na oge sok aya kokotor tilas batur anu bau pisan, eweuh jalmi anu daek ngaberesihanna lantaran geleuheun. Padahal ieu teh kampus negeri anu bayaran semesterna oge garede.


Loba jalma teu boga haté atawa kamampuhan pikeun nempo kajadian dahsyat ngalibetkeun manusa. Hal ieu kacida lumrah sabab urang téh manusa jeung éta téh mangrupa fitrah manusa nu kacida dasarna, nu dasarna jalma biasana teu boga haté pikeun nganyenyeri batur. Perasaan simpati pisan alam. Setrés anu disababkeun ku ningali ieu mangrupikeun setrés akut anu samentawis bakal ngarobih sistem otak sahingga pamustunganana tiasa nyababkeun gejala fisik sapertos seueul atanapi perasaan hayang utah. Nalika anjeun ningali pilem, tangtosna ieu béda sabab anjeun parantos ngartos sareng pikiran anjeun pinuh ku konsép yén anu anjeun tonton ngan ukur pilem sareng henteu leres-leres. Éta kabiasaan kognitif. Pangaweruh bakal ngarobah konsép pamikiran anjeun.


Mun aya nu sieun ku jarum suntik, komo geus kaleuwihan mah, mending ge diajakan terapi ka dokter atawa psikolog, supaya kasieunna bisa leungit. Sabab bakal kasiksa mun nepi ka kolot teh sieun wae ku jarum suntik, da dina hirup ieu teh bakal disuntik jang kaperluan kasehatan. Mantakna, mun gaduh kasieun kana jarum suntik, kudu nyobaan terapi, misalna ku terapi pemaparan anu bakal ngabiasakeun kana jarum suntik jeung deuihan bakal dibere terapi sacara bertahap ngeunaan suntikan. Teu kudu sieun atawa geumpeur, sabab pasti bakal dilakukeun lalaunan jeung tahap demi tahap, moal langsung kana intina. Mantakna, yuk diajar teu sieun kana suntikan ku cara miluan terapi!


Abdi diajakan ku rerencangan nyobian salah sahiji dahareun anu keur viral, abdi oge panasaran lantaran pangaosna oge rada mirah, sanajan kedah ngantri lila pisan lantaran seeur nu hoyong nyobian oge. Sabenern ieu teh dahareun biasa, risoles anu mineng abdi dahar, tapi cenah mah eusina benten, nyaeta mayones, endog jeung daging haseup. Abdi sareng rerencangan ngahaja meser seeur supados teu ngantri deui jeung supados anu sanesna tiasa nyobian oge. Pas tos meunang risolna, urang langsung nyobian lantaran geus panasaran. pas abdi nyobian abdi ngarasa teu ngeunah lantaran mayonesna geus rada haseum, sugan teh abdi hungkul nu ngarasa, tapi rerencangan abdi oge ngarasaeun.


Wah alhamdulillaah, akhirna ditarima oge di kampus anu diimpi-impikeun ti SMA. Sanajan kudu nunda heula sataun jang nyiapkeun SBMPTN, akhirna kalaksana oge bisa kuliah di kampus negeri. Perjuangan sataun kamari ngisi waktu luang sabari gawe jeung belajar akhirna kabayar oge. Alhamdulillaah berhasil jadi calon mahasiswa Manajemen Komunikasi. Lamun inget perjuangan kamari pas persiapan SBMPTN, rasana atoh pisan kusabab pas ngiring tes sainganna ketat, abdi kacida bersyukur pisan bisa jadi bagian kampus ieu, kampus anu diimpi-impikeun ku abdi ti kelas 11 SMA. Semoga saentos ieu abdi tiasa semanagat jang belajar di kampus ieu. Atos ieu abdi tinggal siapkeun persyaratan anu dibutuhkeun ku kampus.


Lamun peuting-peuting, beurit-beurit teh biasana kaluar jeung lalumpat meuntasan jalan. Malah teu saeutik nu ahirna teu kahaja kageleng ku kandaraan nu ngaliwat. Wanci isukna, di jalan-jalan geus loba beurit anu paéh, aya anu awakna bécék, sirahna rata, aya anu organna nyembur kaluar, getihna kamana-mana, jijik pokona mah. Meureun ku sabab loba nu ngarasa jijik oge, ahirna eweuh nu berinisiatif ngabersihkeun atawa nyingkirkeun eta beurit ti jalan-jalan. Teu jarang bangkai beurit jadi rata dina aspal jalan lantaran sering teuing kageleng kandaraan. Tapi aya kalana ogé kajadian dimana kiwari aya bangkai beurit di jalan, teras isukna leungit sarta jalan beresih sakumaha biasana.


Upami aya anu kabejakeun yen anjeunna bau goreng, aranjeunna teh biasana bakal ngarasa teu nyaman sareng era. Aranjeunna tiasa hariwang yen batur bakal nyingkahan aranjeunna sareng henteu hoyong aya di sabudeureunana. Ieu bisa mangaruhan kapercayaan maranehanana sarta nyieun aranjeunna ngarasa teu nyaman dina situasi sosial. Eta oge bisa jadi jengkel sabab teu sadar bau eta dina aranjeunna sarta teu nyaho kumaha carana nungkulan eta. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa teu nyaman pisan komo mangaruhan kinerja maranehanana di gawe atawa sakola. Ku sabab eta, penting pikeun jalma anu masihan komentar pikeun mikir dua kali sateuacan nyarioskeun hal anu tiasa ngerakeun batur.


Kahirupan teu salawasna ngeusi hal serius. guyonan antara jalma ogé diperlukeun sangkan hubungan warmer tur leuwih intim. Henteu ngan ukur ku kecap sareng telepon "kasar" piaraan anjeun, kejutan leutik, alias ngalakukeunana, tiasa ngajantenkeun silaturahim anjeun langkung intim. Biasana anjeun bakal ngalakukeun dina momen-momen anu tangtu sapertos ulang taun.
1. Kecoak leumpang dina lampu kamar pasti matak sieun. Tenang, anjeun tiasa ngadamel tina kertas.
Saha anu teu sieun ku kecoak? Lajeng ngan ngamangpaatkeun status sosial kecoa salaku bahan sangkan anjeunna ngarasa reuwas. Cukup jieun pola kecoa tina kardus hideung, teras pasangkeun kana lampu anu linggih dina méja ranjang atanapi lampu belajar. Tah, pas manehna ngahurungkeun lampu, tadaaaa!!!! pasti lumpat ngajerit sieun. Padahal ukur kertas!
2. Babaturan anjeun bakal maot ku gaya nalika aranjeunna terang yén mobilna kajebak ku karanjang balanja~
Salah sahiji indikator pranking suksés nyaéta yén éta tiasa ngajantenkeun anjeunna kaleungitan gaya sareng henteu terang naon anu kudu dilakukeun.


Mun keur sorangan mah sok muncul rasa sieun teh, pangpang na mah sieun ku jelema, lain teuing sieun ku jurig. Jalma mah sok leuwih nekad jeung wanian. Mantak, mun keur sorangan teh kudu sing pageuh ngoncian panto jeung jandela. Ulah nepi ka neundeun barang berharga di luar, asupkeun kabeh ka jero imah supaya aman. Tong hilap oge siaga siapkeun alat jang ngalindungi diri dina kaayaan darurat. Mjn keur sorangan teh ulah sok wawar ka batur, bisi aya nu niat goreng atawa rek ngamangpaatkeun. Komo mun nepi ka wawar ka batur mah tuluy aya nu ngamanpaatkeun kasemoatan jang ngabobol imah. Mending mun barang bawaan nu dijarah, mun awak urang jadi korban kan teu lucu. Jadi, mun keur sorangan teh kudu siap siaga kana sagala hal.


Kamari abdi kenging hadiah jalan-jalan ka sababaraha tempat wisata nu aya di Subang. Poe mimiti, abdi check in heula di homestay nu tos ditangtukeun ku perusahaan. Tah kabeneran homestay na teh di tengah kebon enteh nu pamandanganna alus pisan. Poe kadua, abdi diagendakeun kunjungan ka wisata alam Capolaga. Istunding sapopoe ngaeksplore sagala nu aya di ieu tempat wisata. Poe katiluna abdi diagendakeun ulin ka pemandian air panas Sari Ater. Wah ngeunaheun pisan, aya curug oge nu caina panas. Poe kaopatna nyaeta abdi bagean uih deui ka Sumedang sabab tos beres waktu jalan-jalanna. Pokokna mah rame pisan bisa liburan gratis jiga kieu.


Baheula, kuring pernah nyaksian aya anu dibully di sakola kuring, waktos éta kuring can wawuh jeung teu terang anjeunna teh saha. Anu jadi sabab jalma éta dibully téh lantaran teu bisa nyarios. Aranjeunna ngabully babaturan kuring ku nuang cai kotor kana bajuna. Kuring nempo sobat kuring ceurik pedah ku sieun, anjeunna teh mohon-mohon ka nu ngabully pikeun enggesan ngabullyna . Kuring teu medulikeun anjeunna dina waktu éta teh, sarta ngan jalan weh kitu. Tétéla isukna kajadian bullying deui, kuring nempo manehna maok duit ti babaturan kuring eta. Kuring langsung lumpat ka rohang guru tuluy ngalaporkeun. Anu ngabully dibawa ka ruang guru sarta dihukum ku kalakuanana. Aranjeunna dibéré hiji surat peringatan sareng diskor tilu dinten. Sanggeus kajadian eta kuring nyobaan babaturan jeung babaturan kuring nu keur dibully eta, ternyata manehna teh budak bageur. Kabeneran sanggeus éta sobat kuring teu kungsi dibully deui.


Kadang sakabeh manusa pasti pernah ngarasaan sedih atawa jengkel tapi teu apal sebab na kunaon. Tah saur ustadz mah, eta teh hal wajar bagi kaum muslim. Mun ngarasakeun hal nu kitu, cingcirining Allah keur sono ka umatna atawa Allah hoyong kasedih jeung kajengkel eta teh jadi palebur dosana. Jadi, hukuman teh lain hungkul tina musibah atawa cobaan, tapi oge tina datangna rasa sedih jeung rasa jengkel nu teu puguh. Eta teh tanda na Allah menta umatna supaya memohon jeung bersujud, supa eling, jeung supaya bisa ngalebur dosana. Sabab lobana dosa teh nu teu karasa oge keir dilakukeunna. Tah, ieu jadi salah sahiji pelebur dosa nu ringan kangge umat muslim.


Mindeng ngalaman hal-hal aneh di leuweung teh, sanajan leuweung sepi tapi sakapeung mah sok aya sora-sora aneh nu rame pisan, siga aya pasar di tengah leuweung. Jadina teh tara wani ka luar tenda mun geus kaayaan di jero tenda, mun hayang ngompol ge sok ditatahan, komo mun asup peuting mah. Salian sieun tina hal-hal goib, di leuweung ge sakapeung mah sok aya hewan-hewan buas. Matakan mun nyieun tenda teh tara di jalur tempat leumpang, biasana sok rada nyisi soalna loba hewan buas nu ngagunakeun jalur jang leumpang eta. Ngameh teu ngadenge sora-sora aneh biasana sok langsung masang headset jeung nyetel musik ngarah teu kadenge.


Rokok kabiasaan anu paling bisa ngajieun panyakit anu teu di sangka sangka boh jeung nu ngarokok na arawa perokok aktifna boh kani jelema anu aya di deuketna atawa perokok pasifna. Jelema anu geus iasa ngarokok biasana jadi kacanduaan teu bisa atawa hese pisan ereun, padahal mah dina bungkus rokok na geus aya gambar panyakit panyakit anu kacida parah na. Panyakit na teh lain saukur panyakit batuk pilek, tapi tumor kanker, kanker oge loba rupana. Aya kanker paru paru kanker mulut laring jeung sagalana. Panyakit ieu mungkin pisan bakal kajadian ka jelema anu beuki pisan ngarokok, tapi jelema anu geus biasa ngarokok biasana sok teu sadar mimitina, teu di rasa. Lamun geus parah kakarek reuwas sedih jeung kapok.


Keur latihan arung jeram, abdi teh turun dina cai nu badag pisan. Kabeneran harita tas hujan gede, jadi jeramna ge baradag pisan. Keur turun na parahu, pas neunggar jeram nu gede, parahuna tibalik. Abdi ngacleng jauh tina parahu, ngangkleung dina cai. Barang tibalik parahu na teh abdi kateuleum dihandapeun parahu. Abdi lumayan jero titeuleum nepi ka dasar wahangan, tuluy teu lila ngambul deui ka permukaan wahangan. Abdi harita ngarasa sieun sabab labuhna pas dina jeram pisan, sieun kagulung ku hole. Untungna we bisa ngambul deui ka luhur sabab make palampung. Mun henteu mah jigana bakal panik pisan mun cacaian deui teh.


Adi urang kamari ceurik kusabab sieun di carekan ku indung jeung bapak lantaran henteu bisa asup kelas IPA di sakola na. Di SMA biasana sok aya pamilihan kelas, nya kelas IPA teh kelas anu rada katelah eusi na barudak anu lumayan pinter, kelas IPA teh jadi parebut kusabab loba anu hayang asup tapi teu kabeh bisa. Bapak urang geus peupeujeuh ti jauh jauh poe yen manehna hayang adi urang asup IPA ceunah lamun asup ka IPA sangkan babari ngke milihan jurusan lamun erek kuliah na. Adi urang geus usaha pisan di ajar tapi nya emang lain rezeki na. Maneh ma ceurik ka urang ngarasa ngacewakeun sarerea utama na bapak. Maneh na teu wani ngomong da sieun di carekan, tapi akhirna geus di bantuan di jelaskeun ku urang ka kolot manehna teu di carekan.


Basa kuring di sakola aya hiji kajadian pikasediheun anu sok diinget-inget keneh. Dina waktos éta kuring nuju ngahadiran pelatihan dasar kapamimpinan sareng kagiatan camp di gunung. Dina hiji peuting urang ngumpul di lapang pikeun dicarekan ku panitia, lajeng sanggeus acara réngsé urang sadayana ngumpul sabudeureun api unggun sarta babagi carita ngeunaan poé éta. Harita basa keur ngadongeng, kuring teu kahaja hitut sabab geus teu tahan deui, sugan teh moal aya sora jeung moal aya nu ngadenge tapi sarerea ngadenge. Kuring neda hapunten ka babaturab di gigireun, sanajan kuring teu ngomong oge moal aya nu nyaho yén éta téh kuring nu hitut. Era sih sebenerna mah, tapi da batur nu sejen mah moal apal yen harita teh kuring hitut.


Tos tilu poe ieu abdi nuturkeun kabogohna rerencangan abdi anu nuju liburan sareng salingkuhanna. Manehna salingkuh di Bali sareng awewe anu sanes sabari teu apal yen kabogohna oge bakal ka Bali. Kabogoh rerencangan abdi bejana manehna nuju gering di imah, padahal keur kukuluyuran sareng kabogoh anyarna di Bali. Abdi sareng rerencangan tos nyiapkeun kejutan kanggo kabogohna kanggo ngajieun kabogohna era. Kabeneran pisan jalmi duaan eta nuju di hiji tempat dahar anu lumayan rame. Pas disamperkeun rerencangan abdi bobodoan nelepon padahal geus diuk ditukangeunna. Teu lila rerencangan abdi langsung nyamperkeun sabari ngabanjur kabogohna make cai lantaran ambek ka kabogohna anu salingkuh.


Peuting-peuting basa nuju ngerjakeun tugas ti sakola, abdi lapar pisan. Lantaran di imah teu aya dahareun jeung hoream masak, abdi mutuskeun kanggo meser hayam di aplikasi. Untungna masih keneh aya warung dahareun anu muka peuting-peuting. Abdi ngantosan sapuluh menitan, ngahaja milih tukang dagang anu pang dekeutna meh tereh nepi dahareunna. Pas dahareun datang, abdi langsung mayar ka si emangna. Lantaran geus teu kuat lapar, salatri, abdi langsung muka dahareun eta. Abdi mesen sangu goreng jeung hayam. Pas ningal hayamna geus rada leeur abdi langsung ngambuan deui, epekteh bener ieu mah hayamna geus teu sae. Abdi hampir utah ngambeu hayam eta.


Léngkah-léngkah pikeun mastikeun yén anjeun parantos mikirkeun nikah sareng batur sacara saksama nyaéta:
1. Pertimbangkeun maca kahirupan imah jeung nikah sahenteuna dua kali leuwih loba nu maca rencana kawinan, sanajan anjeun nyiapkeun poé kawinan Anjeun. Ieu bakal tetep prioritas hadé dina sudut pandang. Nikah téh ngan hiji poé, tapi hirup nikah lasts hirupna.
2. Tetep diatur. Milarian binder sareng lebetkeun unggal halaman sareng kertas unggal detil kawinan anjeun. Jieun catetan sareng lembar kerja pikeun unggal detil sareng anjeun bakal lancar pikeun gaduh pernikahan anu teu diinget sareng éta bakal kirang setrés.
3. Dina poé kawinan Anjeun, jadi disiapkeun pikeun hal teu balik nurutkeun rencana. Ieu dinten senang, anggap sagala kajadian salaku bagian tina kabagjaan!
4. Pastikeun anjeun bersantai. Stress tiasa nyababkeun jarawat sareng anjeun henteu hoyong éta ngarusak penampilan anjeun, naha?
Upami anjeun gaduh réréncangan sareng kulawarga anu sacara sah tiasa nikah ka anjeun, naroskeun aranjeunna pikeun ngajabat dina upacara


Basa ameng ka Pangandaran, abdi teu ulin bareng jeung babaturan. Babaturan mah naraek banana boat, abdi mah cicing we di sisi pantai ningalikeun. Abdi teu miluan sabab hoream babaseuhan jeung deuih teu nyanda deui acuk. Abdi dipapaksa ku babaturan miluan, tapi angger we alim. Ningali babaturan nu saleseurian di tengah laut bari hareureuynaek banana boat, abdi ngarasa kabita. Tapi, teu nanaon lah da bongan nyalira. Beres ulin, arurang saerea lngsung uih deui ka Bandung. Di perjalanan abdi kaduhung pisan teu ngiringan, sabab babaturan pada sareneng jeung pada nyarita. Tah, engke deui mah abdi rencana ngiringan we salagi aya kasempatan kana nanaon ge.


Ditinggalkeun ku kulawarga nu dipikanyaah tangtuna ninggalkeun rasa kasedih, tapi eta normal sabab jelema boga hate. Tapi aya cara ngameh bisa ngarasa leuwih alus sacara mental jeung fisik. Nu kahiji olahraga nu teratur. ieu bisa dilakukeun siga naek sepedah, lari, jeung sajabana. Nu kadua sare nu cukup, paling henteu teh 7 nepi 8 jam unggal peuting. Nu katilu, diajar kaparigelan anyar, bisa miluan klub olahraga atawa miluan seminar di paguron luhur, jeung sajabana. Nu kaopat bisa nelepon babaturan atawa kabogoh jang nanyakeun kabar nepikeun ka nawarkeun dukungan. Nu terakhir, lamun keur nyanghareupan tanggal-tanggal nu penting nu aya hubunganna jeung kulawarga nu ngantunkeun, siga tepang taun, bisa ngayakeun haol.


Ayeuna mah seueur kasus penipuan lewat hape nu disertai ku ancaman. Modusna teh rupa-rupa, aya nu ngakukeun dulur, aya nu ngakukeun pinjol, oge aya nu nepi ka ngalancarkeun hipnotis lewat hape. Biasana mun hipnotis mah dilakukeun nana lewat telepon. Korban na teh sok tetiba nurut ka sagala nu diomongkeun. Mun korban na wani ngalawan teh, penipuna sok langsung ngancam korbanna. Biasana nepi ka ngancam nyawa atawa kasalametan kulawarga. Hal nu kieu teh jadi salah sahiji nu keur marak ayeuna. Korban na teh loba nu sieun kana ancamanna, jadi ngalakukeun sagala nu diparentahkeun ku penipu. Komo urang lembur mah nu teu nyaho nanaon, bakal nurut we naon wae nu dititah ge.


Basa nuju uih ti kebon rambutan sore-sore, Ani ngaliwatan rungkun awi nu ngalengkung nyaungan jalan. Pas keur ngaliwat kadinya teh Ani ngarasa keueung pisan, beda ti sasari. Rarasaan Ani jadi makin teu ngeunah. Asa aya nu nuturkeun, tapi teu aya sasaha. Ti belah katuhu teh aya bau bangke ngahiliwir tapi euweuh bangkena, jeung ngan didinya hungkul. Tuluy aya sora langkah suku nu nincak daun awi garing. Sora lengkah na makin kadieu makin ngadeukeutan, jiga nu aya di gigireun pisan. Tapi dilieukan teh euweuh sasaha, euweuh sasatoan oge, ngan aya Ani jeung indungna. Pas ngalieukan, singhoreng mah aya kuburan di tukangeun rungkun awi teh. Tidinya Ani teu wani luak lieuk deui sabab sieun.


Teraskeun upami anjeun siap kalayan 4 hal ieu:
1. Ukuran jamban beus téh heureut pisan. Anjeun moal tiasa mandi kalayan gaya. Teu tiasa nyandak poto anjeun nuju mandi instagramable.
2. Nalika beus jalan, jamban beus oyag. Mimitina anjeun mandi nangtung, bari nyeuseuh ujug-ujug jamban oyag sarta ahirna posisi anjeun robah jadi sirah handap, suku ka luhur.
3. Pasokan cai di jamban beus pohara kawates. Nalika rambut sareng awak anjeun pinuh ku busa, cai béak. Musibah.
4. Kudu kuat mental pikeun nyanghareupan eunteup pikasieuneun panumpang séjén anu kudu pipis jeung réngréngan awak angkot lantaran ngalanggar aturan "toilet beus ngan ukur bisa ngijih bari beus jalan".


Basa ulang tahun na anu ka 50 tahun dina bulan april tahun kamari. Urang sakulawarga utama na urang jeung adi urang. Urang jeung adi urang salian geus nyiapkeun surprise mawa kueh jeung lilin di peuting na urang duaan oge geus nyiapkeun kado. Kado anu ku urang siapkeun mangrupa barang kareseup indung urang anu geus lila hayang di beuli nyaeta mukena. Urang jeung adi urang mere suprise na ka indung urang di jam tilu atawa setengah opat samemeh subuh. Ieu urang duaan lakukeun kusabab embung ngaganggu sarena, soalna di jam tilu atawa opat subuh indung urang pasti geus hudang tuluy sholat tahajjud. Mimiti na urang jeung adi urang nyumput heula nepi ka akhirna indung urang beres sholat kakarek urang ucapkeun selamat ulang tahun bari mere kado na, didinya indung urang reuwas tuluy ceurik haru teu sangka ceunah yen budak na ngajieun kejutan sagala. Indung urang ngucapkeun nuhun ceunah padahal teu menta teu hayang oge kikituan.


Sabab pernah ngarasakeun labuh tina motor, aya teknik nu kudu dilakukeun ngarah cederana teu serius. Nu kahiji lepaskeun awak tina motor. Sakapeung sok mikir sieun kaleungitan motor pas keur labuh, padahal mah pas labuh tuluy masih nyepengan motor eta mibogaan bahaya anu leuwih gede. Sabab bisa wae katindihan, kagencet, atawa bisa ngalaman luka bakar lamun misalna motorna kahuruan. Nu kadua ngaguling ka sisi kenca jalan, ku sabab hal ieu leuwih minim risiko lantaran sisi sabeulah kenca jalan moal sarame sisi katuhu jalan. Nu katilu ulah langsung nangtung, leuwih alusna cicing heula atawa gerakkeun leungeun atawa suku bisina potong. Nu terakhir buru-buru ka rumah sakit jang mariksa leuwih detail jeung diobatan lamun diperlukeun.


Kuring gaduh hiji lanceuk, anjeunna parantos damel sareng gaduh artos nyalira. Ampir unggal minggu manéhna sok meuli baju anyar. Hiji poé kuring rék nginjeum baju manehna, tapi manéhna keur di gawe. Malihan mah upami nyuhunkeun ijin ka lanceuk kuring pasti moal nginjeuman. Tungtungna kuring nyokot baju tina papakéan manehna, sarta dipake pikeun jalan-jalan jeung sobat kuring. Nalika kuring balik ka imah, sabenerna kuring sieun dicarekan ku lanceuk kuring pikeun maké baju nya teu idin. Pek teh bener we, lanceuk kuring ambek sabab kuring maké bajuna.  "Abdi parantos nyarios ka ibu, saur ibu henteu kunanaon."  ceuk kuring ngabéla diri.  "Tapi éta baju teh nu urang, naha menta idinna ka ibu?"  jawab manehna bari ngagorowok. Ti harita kuring teu hayang deui nginjeum baju lanceuk kuring, sieun dicarekan deui.


Mun meunang ancaman ti jalma nu teu kenal, komo nepi ka ngancam kaselamatan nyawa mah, urang perlu ngalaporkeun ka kepolisian. Ulah cicing wae, komo mun geus nepi ka diteror mah, kudu buru-buru lapor sabab bisi aya hal leuwih jauh terjadi. Komo mun nepi ka teror atawa ancaman na teh geus aya nu nepi ka kajadian, kudu leuwih waspada deui. Mantakna, mun berhubungan jeung batur komo nu teu kenal mah kudu apal pisan karakterna jiga kumaha, ulah nepi ka gaul jeung jalma nu salah. Mun nepi ka meunang ancaman teh kedah waspada jeung siaga dina sagala hal. Yuk tingkatkeun deui kamawasan diri!


Ieu teh, hate pisan ka jalma anu miceun ciduh (kahak, rehak, jrrd) sembarangan di jalan. Jadi kasar ewww. Hayang utah liat. Naha rék méré sangsi: "Sing saha waé anu miceun ciduh, létahna kudu dipotong." Tapi kejem teuing. Tah meureun sanksina: "Saha-saha anu miceun ciduh ku cara teu malire, kudu nyiduh deui ku baju/tissuna sorangan, tuluy dialungkeun kana tempat sampah." kudu aya aturan pikeun jalma-jalma anu nyiduh sambarangan di jalan, patugas bakal mere sangsi jeung hukuman ka anjeun sareng, anjeun kedah ngabersihkeun jalan anu anjeun ciduh dugi ka beresih. hal eta dipake naambeh teu loba jalma nu pikageleuheun jang narik igus sambarangan jeung padu bae.


Jihan jadi jalma nu beda sanggeus manehna ngalaman kagagalan dina hirupna. Kagagalan bisa nyieun hiji jalma ngarasa sedih pisan, ngarasa geus teu boga harepan, jeung ambek. Jalma anu ngalaman kagagalan di hirupna tiasa ngaraos teu aya hargana atanapi henteu bisa sukses dina naon anu manehna laksanakeun, sareng ieu tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng harga diri. Eta oge anu dialaman ku Jihan, Jihan ngarasa teu yakin ngeunaan masa depan manehna atawa teu nyaho kumaha carana ngalengkah sanggeus ka gagalan ngahantem manehna. Kusabab eta, Jihan jadi jalma anu beda. Ayeuna manehna jadi jalma anu cicingeun, pesimis, jeung babari nyerah dina sagala rupa.


Ieu mangrupakeun pangalaman anu moal kuring poho. Kuring tinggaleun pesawat di Eropa pas abdi bade angkat ka Walanda ti Kroasia. Pas tos angkat hotel numpak beus lantaran, abdi kedah mapah lima belas menit ti halte beus ka bandara. Dugi ka bandara masih keneh aya waktos opat puluh menitan deui. Sabari panik abdi langsung buru-buru datang ka conter tempat check-in, tapi abdi reuwas pisan pas ningal di dinya teu aya sasaha, teu aya pagawe atawa petugas anu ngajagaan. Pas abdi menta tulung ka petugas anu sanes anu aya di dinya, hanjakal manehna teu tiasa ngabantos lantaran minimal check-in na teh opat puluh lima menit sateuacan pesawatna hiber.


Janten bapa mangrupikeun gelar anu pangsaéna anu kuring kantos nampi, tapi pinuh ku perjuangan. Sanggeus nikah, tetela urang dibere waktu keur bobogohan bari nungguan orokna. Kuring nu mimiti mandi, ngaganti popok, ngusap anak kuring salian ti suster, kumargi keur basa anak kuring ee pamajikan kuring can cageur-cageur jeung teu boga pangasuh. Éta naon anu kuring lakukeun nalika kaluar tugas. Reueus hahaa Di dieu kuring diajar meuseul orok, meuseul payudara sangkan kaluar susu. Nepi ka adina kuring boga budak leutik kuring ditelepon pikeun ngurut budakna anu kembung. ku minyak telon, sakedapan, kentut ponakan kuring kaluar. Anteng saré deui. Tapi kusabab pamajikan kuring lemah, kuring nu diajar.


Lamun keur poe idul adha teh abdi mah sok tara ningali nu meuncit sapi. Biasana batur mah sok ngahajakeun nonton penyembelihan hewan qurban da sabab diayakeun na ge ngan sataun sakali, jadi itung-itung hiburan bari ngumpul jeung tatangga jarauh. Abdi mah sok aa miluan, sabab ku ngambeu getih jeung bau hanyir na ge geus seueul jeung lieur. Komo mun nempo proses penyembelihan nana mah, sok mantak jiji ningalina. Malahan mah sakapeung sok nepi ka ngajongkeng teu bisa hudang saking ku seueul jeung lieurna ngambeu hanyir sato qurban teh. Mantak abdi mah mun beres sholat ied teh sok tara ka mana-mana.


Paling teu resep ka patugas anu judes pisan. Basa abdi nuju bade diparios huntu di puskesmas, patugas di ditu teh teu ramah. Boro-boro seuri, ngomongna oge pikasebeleun, kabeh pangunjung pasti diambekan lamun teu apal. Padahal tos wajar lamun seeur anu teu acan apal lantaran ayeuna mah sagalana kedah make aplikasi. Abdi jigana moal datang ka puskesmas deui, kajeun mayar leuwih seeur oge bae tibatan kedah nganghareupan jalmi anu sararombong. Komo dokter gigina anu judes pisan, aya pasien datang teh sanes disambut kalahkah diseseulan, jadi wajar lamun seeur jalmi anu hoream datang ka puskesmas, lantaran keheul abdi nepikeun ambek oge ka anjeunna.


Baheula basa abdi SMP, abdi mineng angkat ka sakola nganggo angkot jeung ojeg. Di angkot teh abdi mineng pisan numpak angkot anu sopirna teh ngaroko. Ditambih pas abdi numpak ojeg oge biasana helemna bau. Jadi we pas abdi dugi ka sakola teh sok kabawa bauna. Pernah hijii poe basa isuk-isuk nuju girimis tiung abdi janten baseuh tuluy kedah nganggo helem. Pas dibuka helemna abdi ngarasa tiung abdi bau, teras pas abdi asup ka kelas rerencangan abdi oge ngambeu bau ti helem anu abdi anggo basa numpak angkot. Abdi jadi era lantaran aya oge barudak lalaki anu nyangkana abdi ngaroko lantaran baju abdi bau roko.


Upami kacilakaan parah, hapunten, abdi oge sieun ngabantosan. Alesan:
1. Sieun disalahkeun. Padahal lain kuring nu nabrak. Lamun korban rada tatu, manéhna bisa ngobrol. Upami korban maot, abdi bakal disalahkeun. Langkung saé upami anjeun angkat ka kantor pulisi pikeun ngajelaskeun. Sieun kuring kudu ngajelaskeun ka massa, utamana lamun kajadian di tempat sepi tur euweuh tatu panon lianna. Mun aya rame, meureun nya ok.
2. Henteu gaduh kamampuan médis. Aya carita babaturan kuring nabrak jeung ngagolér. Dibawa tanpa ngarti kana aturan médis saleresna miburukan kaayaan. Sabab aya posisi tatu nu teu bisa digerakkeun langsung.
Lamun maehan atawa gelut malah leuwih pikasieuneun. Kuring salah kaprah ditinju ku babaturan. Leuwih alus lamun ditinju, lamun ditusuk?
3. Sarua jeung copet. Lamun kuring milu narajang pencopet mangka manéhna bakal ragrag terus di massa jeung maot, sanajan cenah manéhna copet tapi manéhna maot teu langsung alatan kalakuan kuring ogé.


Basa keur sakola SMA kelas 2, urang tepang taun. Tapi kakaraeun dibere kejutan ku kabogoh. Harita pas poean tepang taun, urang sakola kawas biasana teu ngarasa aneh. Tapi pas balik sakola urang diajak kabogoh jang milu ka tempat babaturanna sakaligus nganteurkeun manehanana. Geus nepi ka tempatna tuluy urang rek balik deui, urang dititah heula asup ku kabogoh urang. Geus asup ka imah babaturan, urang reuwas sabab si tembokna teh geus dihias jeung dipasangan balon warna-warni oge aya tulisan ngaran urang jeung umurna. Teu ngan saukur kitu, urang oge reuwas pas dibere hadiah ku kabogoh urang, sabab eusi hadiahna teh barang-barang nu ku urang dipikahayang, geuningan salila ieu manehna merhatikeun.


Ku sabab gendut mindeng di-bully di sakolaan, sakapeung mah maranehna ngagunakeun kekerasan siga nyuntrungkeun atawa neunggeulan kana awak. Meureun dina pipikiranna sabab urang loba daging, moal nyeri diteunggeulan teh. Tapi da tetep nyeri. Jadina mun panggih jeung nu ngabully teh urang sok langsung tungkul pura-pura teu ninggali, ku harepan manehna oge teu ninggali. Atawa ngahaja urang mawa bekel ti imah, ngarah pas istirahat teu panggih jeung nu ngabully, sabab biasana di-bully na pas jam istirahat, mun jam belajar mah sok aya guru nu ngajaga. Mindeng oge nungguan manehna ngaliwat heula kakara urang daek kaluar ti kelas jang jajan eta ge bari susulumputan ngarah teu panggih.


Tos lami pisan pun adi hoyong gaduh sapatu roda lantaran rerencangan na seeur nu tos gaduh sapatu roda. Sapatu roda teh pangaosna langkung awis ti sapatu biasana, janten abdi miwarang pun adi sina nabung heula kanggo meser sapatu roda. Asalna mah ningal heula harga sapatu roda anu aya di aplikasi Shopee. Teras urang sasarengan ngadamel celengan kanggo nyimpen duit kanggo meser sapatu tadi. Teras ditargetkeun unggal poena sabaraha duit anu kedah disimpen. Pas celengan na tos rada pinuh langsung ditambihan kirangna kanggo meser sapatu roda. Intina mah kedah aya usaha heula kanggo meunangkeun anu dipikahoyong sanajan engkena bakal dipasihan ku nu sanes.


Upama rupa-rupa métode geus dipaké tapi hasilna teu acan ngungkulan rasa sieun disuntik.Sabenerna aya sabab-sabab anu jadi sabab sieun disuntik, biasana sajaba ti nyeri salila disuntik, penderita ogé sieun nyeri pasca suntik séjénna, saperti paregel, jeung sajabana. Dokter urang pasti bakal masihan resep pangobatan antidepresan salaku solusi. Tong hilap, konsultasi sadayana sareng dokter supados dokter terang perawatan naon anu pangsaéna pikeun urang. Alesanna nyaéta phobia jarum masih mangrupikeun jinis gangguan kahariwang. Sababaraha jinis ubar anu biasa dianggo pikeun ngubaran fobia nyaéta serotonin reuptake inhibitor (SSRI), beta blocker, sareng ubar sedative anu sanés. Pastikeun urang nyandak ubar nurutkeun kana parentah dokter. Ulah eureun diubar tanpa pangaweruh dokter anjeun.


Poe ieu abdi diajakan ku rerencangan ka hiji tempat anu teu acan pernah kuring datangan. Abdi mah miluan we, da manehna nu nyetir. Pas di jalan asalna abdi wawuh keneh ka jalan anu aya disabudereunna, tapi beuki lila urang asup ka hiji leuweung anu rada sepi. Abdi rada sieun lantran bener-bener asing pisan. Di sisi jalan seeur pisan imah-imah kosong anu teu kaurus siga imah angker. Pokona mah di sapanjang jalan abdi teu ereun ngadu'a, sieun bisi bengsin jol beak di tengah jalan. Untungna teu lila urang langsung kaluar ka jalan gede anu rame. Epekteh tadi manehna ngaliwatan jalan pintas.


Naha ambek tanpa alesan?
Sabenerna aya alesanana, ngan teu bisa dikedalkeun sacara jelas, sabab alesanana teu jelas, tapi aya. Lantaran teu bisa nerangkeunana, pikiran ngagunakeun kecap “tanpa alesan” anu baris ditepikeun sacara lisan atawa tulisan.
Alesan nyata napel dina haté, sarta kana waktu naon anu ditiupkeun bakal tumuwuh sarta ngahasilkeun buah dina waktuna. Nalika dipanén, éta bakal disimpen dina "gudang jiwa", teras terus diproduksi ku alam bawah sadar. Boh anu teu acan diproduksi boh anu parantos diproduksi, bakal disimpen dina "gudang jiwa", upami gudangna pinuh, maka jiwa bakal barontak. Mangka kaayaan jiwa bakal ngajadikeun haté jadi guligah, haté jadi ambek, bingung, kacau, jsb. Janten, naon anu katampi ku éta parasaan? Éta mood. OKÉ, sajauh ieu disambungkeun.
Kasimpulanana, anjeun ngagaduhan kaayaan mental anu rapuh. Jiwa anjeun sabenerna teu kuat deui pikeun nahanana. Nahan naon?
Hayu urang flashback jauh ka kaliwat atawa kaliwat, sarta meureun anjeun geus poho sababaraha eta. Sanaos anjeun hilap, éta disimpen dina mémori, sareng alam bawah sadar bakal naék deui.


Rem blong teh jadi salah sahiji ngimpi buruk bagi satiap pangendara. Pasalna, loba nyawa ngalayang sabab rem kandaraan nu blong. Tah, jang nyegah kacilakaan teh kudu rutin ngajaga jeung malihara rem kandaraan. Samemeh perjalanan jauh ge kudu diriksa heula, ngantisipasi terjadina kacilakaan. Tong wae rek indit jauh, tapi kudu rutin oge ngajaga pamaliharaan rem unggal bulanna, ulah nepi ka kabangbalerkeun. Demi kaselamatan mah kudu diutamakeun sagalana. Tong hilap kana sagala hal nu ngeunaan kandaraan, demi kasalamatan diri sorangan. Jadi, mun gaduh kandaraan teh kudu rutin diriksa, komo masalah rem mah kudu dipentingkeun pisan, ulah nepi ka cilaka nembe we sadar!


Aya hiji murid, nyaeta murid awewe, sebut wae ngaranna Rina, manehna kungsi ngalaman pikaseurieun nalika miluan pertandingan voli. Ceuk beja, dina hiji poe di kampung tempat cicingna diayakeun pertandingan voli antar unit lingkungan (RT). Lantaran hobi Rina maen voli, manehna ngagabung ka salah sahiji tim voli nu ngarebut juara tingkat RT. sababaraha kali junun skor titik. Keprok suporter atawa panongton ngajadikeun Rina beuki sumanget pikeun nyetak poin. Bari ulin, Rina ngadadak ngalaman kajadian pikaseurieun, pikasebeleun bari ngahalangan serangan lawan. Ujug-ujug calana rina dina tonggong (imbit) sobek. Ujug-ujug panongton anu ningali calana Rina robek-robek seuri. Baca Juga: Lato-Lato Ngambang "Alamakk... Rubuh," ceuk Rina. Sanajan sababaraha urang seuri ka dirina, Rina tetep ngarasa untung sabab teu sakabeh panongton nyandak masalah na. Malah maranéhna (penonton) sabenerna ngajurung Rina pikeun terus maen pikeun nyitak poin.


Abdi ti leutik keneh teu pernah wani asup ka kolam lantaran pernah ningal rerencangan tilelep di kolam renang pas leutik. Tapi lantaran abdi gaduh kabutuhan nyaeta kanggo daptar kuliah abdi kapaksa kedah diajar deui ngojay. Pas tos cicing di dekeut kolam ige abdi tos sieun pisan geus kabayang kumaha enungapna lamun tilelep. komo abdi mah jalmi na gampang pisan panik, janten lamun ningal cai anu jero teh sieun pisan. Untungna abdi diajarkeun ku guru ngojay abdi kanggo tenang, urang malah dititah latihan kumaha carana nyanghareupan situasi lamun tilelep. Manehna ngajarkeun sababaraha tehnik ngojay tuluy ngahaja nitah abdi neleum ka cai supados teu sieun deui.


1. Tong sieun. Témbongkeun yén anjeun teu sieun anjeunna. Naon anu anjeun sieun? Anjeunna ogé manusa biasa sapertos anjeun, tuang sangu ogé, leres? Teu aya bédana sareng teu aya anu matak sieun. Intina anjeun kedah ningkatkeun kapercayaan anjeun.
2. Ulah gampang kagoda ku emosi. Dumasar pangalaman kuring, beuki anjeun némbongkeun ekspresi amarah, sedih, jeung sieun, nu happier tur leuwih mindeng bully bullies anjeun. Anjeun kedah tetep tenang sareng sabar. Tapi lamun kaayaan jadi parah, anjeun bisa ngalawan deui.
3. Asupkeun loba bunderan silaturahim, nyieun babaturan kalawan loba jalma, sangkan jalma kawas anjeun (Kuring kacida nyarankeun ieu). Ku ngabogaan loba babaturan, bullies bakal sieun bully anjeun sabab babaturan anjeun bakal ngarojong anjeun sarta ngajaga anjeun ti bullies.
4. Dipikaresep ku loba guru (ngan lumaku lamun dibully di sakola). Mun anjeun resep ku loba guru, bully pasti bakal mikir dua kali ngeunaan bullying anjeun atanapi henteu bullying anjeun.


Lamun keur diudag ku anjing, anjeun kudu tetep tenang jeung ulah kabur. Beuki lumpat beuki loba anjing ngudag sabab nganggap anjeun musuh. Tapi nalika anjeun nyobian tenang sareng bisa nguasai diri anjeun, anjing ogé tenang. Anjeun oge bisa maledog anjing maké objék sabudeureun anjeun. Tapi anjeun leuwih hade teu ngalakukeun eta sabab anjing bakal inget eta sadaya waktu. Nalika anjeun ngaliwat deui sareng anjeunna ningali anjeun anjeunna bakal mikawanoh anjeun salaku jalma anu jahat sareng bakal terus ngagorowok sareng ngudag anjeun. Hal anu paling mujarab pikeun ngajaga anjing anjeun tina ngudag sareng ngegel anjeun nyaéta nyobian tetep tenang sabisa-bisana sareng tetep leumpang saolah-olah anjeun henteu kaganggu ku gonggongan na.


Di imah kuring baheula aya anjing anu ngarana Si Koboy, anjing ieu gaduh tatanggi kuring. Si Koboy ieu warnana cokelat jeung awakna oge badag. Pas mimiti ngalih ka imah dekeut imah Si Koboy, abdi mineng digonggongan, tapi teu lila manehna geus biasa ningal kuring sok ulin di dinya. Tapi angger we ai ka anu ngaranna anjing mah abdi sieun pisan. Sieun bisi digegel jeung sieun diudag. Komo anjing mah lumpatna oge gancang pisan jeung taringna oge sekeut, komo aya ciduhna anu najis, janten kuring kedah ngaberesihan heula ku pasir lamun rek netepan. Abdi diajarkeun ku rerencangan sangkan ngalungkeun batu lamun diudag ku si koboy.


Kusabab akhir-akhir ieu seueur pisan anu nyulik, kuring janten langkung waspada ka jalma anu teu wawuh. Upami kuring nepungan batur anu kuring teu kenal, sareng kuring ningali gerakan anu picurigaeun, kuring bakal langsung ngahindar sareng lumpat. Kolot kuring ogé  sok ngingetkeun kuring pikeun salawasna ati-ati sareng sok hurungkeun telepon sélulér upami aya kajadian. Pernah sakali kuring ampir disusul ku anu teu dikenal tapi kuring kabur kusabab kuring langsung naék beus anu langsung angkat. Sarta kuring langsung menta dijemput sieun bisi si jelema teu wawuh the masih nuturkeun. Kuring malah leuwih waspada sanggeus kajadian éta sarta kolot mah sok ngajak kuring ka sakola sangkan leuwih aman.


Kaberesihan kandang iinguan teh jadi salah sahiji hal penting dina usaha pertanian. Ulah nepi ka limbah kotoran na teh ngahariwangkeun lingkungan. Bauna nu nyeleding pisan kana irung teh kudu dirawat masing bener. Kudu nyadiakeun tempat jang ngelola kotoran hewan jeung supaya teu ka mana-mana jeung teu ngabauan batur. Komo mun usum hujan mah bana bakal leuwih kaambeu ka mana-mana, jadi kudu bener ngelola na supaya teu bau jeung teu jorok barecek ka mana-mana. Ku kituna, samemeh ngingu sasatoan teh kudu disiapkeun masing asak kumaha jeung ka mana bakal miceun kotoran na atawa ngamangpaatkeun nana. Yuk urang diajar ternak make teknik nu leuwih ramah lingkungan!


Sieun upami nyieun salah teh penting digaduhan ku jalma. Ayeuna mah seueurna jalma nyarios atanapi ngalakukeun perkawis nanaon teh teu ati-ati tur ngarasa nu pang leresna. Padahal naon nu dilakukeunna teh tebihh tina kaleresan. Sieun ngalakukeun kasalahan tiasa ngajauhkeun urang ti perkawis-perkawis nu tiasa ngerakeun urang nyalira. Sieun ngalakukeun kasalahan ge nunjukkeun upami urang teh jalmi nu pondok hate. Sieun ngalakukeun kasalahan teh nyieun urang leuwih ati-ati upami rek ngalakukeun nanaon atanapi mutuskeun nanaon dina kahirupan. Komo deui kaputusan-kaputusan nu hubunganna sareng amanah ti masarakat. Intina mah sieun ngalakukeun kasalahan teh janten nilai nu diperyogikeun ku jalma di jaman ayeuna.


Di imah uwa abdi aya hiji balong kanggo melak lauk, tapi lantaran laukna teu acan aya, kolam eta sok dipake ulin ku abdi sareng rerencangan. Balong eta warnana coklat, sakumaha umumna warna balong we, aya nu coklat aya nu hejo. Balong di imah uwa abdi warnana cokelat lantaran dibagian handapna katutupan ku ledok. Sabenerna mah balong eta teh deet pisan ngan saukuran bujal hungkul, tapi lantaran handapna ledok, aya bagian anu bolong jeung teu katingal pedah warna caina coklat tea. Abdi hampir kalelep pas teu kahaja nijek hiji liang anu aya di balong eta pas ngojay. Abdi langsung sieun pisan jeung teu wani ngojay di dinya deui.


Era anu disababkeun ku diolok-olok tiasa nyeri pisan sareng ngerakeun. Loba jalma ngarasa pisan teu nyaman sarta teu aman sanggeus diolok-olok, utamana lamun eta kajadian di hareup sakelompok badag jalma. Dina kaayaan kitu, hiji jalma bisa ngarasa pisan kakeunaan jeung teu bisa ngabela diri, nu ngajadikeun maranehanana ngarasa isin pisan jeung sieun ditolak ku batur. Rasa era anu disababkeun ku diolok-olok tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng kapercayaan diri hiji jalma. Hiji jalma bisa jadi ngarasa teu nyaman ngobrol atawa sosialisasi jeung jalma sejen sanggeus ngalaman kaayaan kitu, sarta ieu bisa mangaruhan kualitas hirup maranéhanana sakabeh. Nanging, penting pikeun emut yen sadayana tiasa ngatasi rasa isin sareng percanten ka dirina deui.


Harita abdi nyobian tektok gunung Manglayang jeung tilu babaturan abdi. Muncakna teh lewat jalur Batukuda nu dituluykeun ka jalur Barubeureum. Mimiti perjalanan mah sagalana biasa wae, teu aya kacurigaan saeutik pun. Ngan, basa tos satengah perjalanan, jol aya babaturan abdi nu ngarasa leuleus. Kacida teu kuat pisan jang leumpang, komo bari mawa tas. Tuluy di tengah jalur teh istirahat heula. Pas keur istirahat, kabeh bulu kuduk abdi murigrig, di sisi kenca katuhu teh mantak miis hawana. Tuluy aya sora nu leumpang ti sisi, padahal di sisi teh jurang. Abdi tidinya makin deg-degan sabab sieun dituturkeun ku makhluk halus. Barang sadar yen aya nu aneh, abdi teu leupas babacaan. Punduk teh asa beurat, leuleus jiga babaturan abdi.