Rerencangan kuring sok poho wae nunda barang lantaran manehna sok teu apik, sagala disimpen di mana wae jiga nu teu butuh. Basa urang duaan nuju jalan-jalan ka hiji tempat, manehna poho nyimpen konci motor. Urang duaan langsung milarian di mana wae eta bisa kapanggih, dina tas teu aya, di saku teu aya, di kamar cai oge tau aya. Urang tos bingung lantaran ieu teh tempatna rada jauh ti bumi urang masing-masing, lamun eta konci motor teu kapanggih, urang moal tiasa balik ka imah. Akhirna urang nanyakeun ka satpam, epekteh koncina ngagantung keneh dina motor. Urang langsung lega lantaran tiasa balik deui ka imah.


Urang sakuduna teu kudu sieun upami dioperasi. Sieun dioperasi teh perkawis nu biasa dirasakeun ku jalmi nanging teu kudu leuleuwihan. Prosedu-prosedur operasi teh tos diteliti tur diuji kaefektifan tur kaamananna janten teu kudu hariwang upami tindakan operasi tiasa ngarusak awak atanapi nyilakakeun urang. Dokter atanapi tanaga medis nu ngalakukeun operasina ge tos pasti tiasa dipercanten kusabab teu sembarangan jalmi tiasa ngalakukeun operasi ieu. Ngan jalmi-jalmi terlatih sareng bersertifikat wae nu tiasa ngalakukeun operasi komo upami operasina dilakukeun di rumah sakit nu tos kakoncara. Teu kudu sieun nyeri upami arek dioperasi kusabab urang tiasa tur bakal dibere obat penenang atanapi bius janten teu tiasa ngarasakeun nanaon salila operasi.


Seueur jalma nu sieun janten saksi dina kacilakaan. Ieu teh kahartos kusabab janten saksi teh tiasa nyieun trauma upami urang ngabayangkeun janten korban. Nanging urang teu kudu janten ngarasa trauma ngalaman janten saksi kacilakaan. Ngasaksian kacilakaan teh tiasa nyebabkeun seueur stres, arek fisik atanapi emosi. Ieu tiasa nyieun urang kasieunan, waas, tur bingung. Teras nyaksian kacilkaan teh tiasa nyebabkeun ingetan tur mimpi nu goreng. Ingetan ieu tiasa kainget saumur-umur hirup urang. Upami urang saleresna teu kiat janten saksi hiji kacilakaan, urang tiasa mundur wae tur teu kudu ngarasa ngabogaan tanggung jawab. Jalma ge tangtos ngartos kunaon urang embung janten saksi.


Basa nuju alit abdi ngarasa jengkel pisan ka bapak sabab geus neunggeul sampean abdi. Tapi emang karena kasalahan abdi nu kamalinaan. Jadi, abdi uih sakola teh gegelutan jeung babaturan nepi ka getihan tina irung. Abdi jeung babaturan teh gelutna di sisi jalan rek balik. Pas nepi ka imah, aya bapak pisan di hareupeun panto keur ngopi. Bapak tuluy nyarekan abdi beak karep. Abdi diseret ka kamar cai tuluy diguyur make cai. Geus kitu sampean abdi diteunggeulan make sapu nyere. Bapak abdi nyarekan dugi ka abdi ceurik gogoakan. Abdi harita kacida nyeuri hatena pisan ku kalakuan bapak abdi. Tapi da eta teh bentuk nyaahna ka nu ngaran anak.


Dihareupeun imah mindeng kajadian kacalakaan, utamana motor jeung motor. Nepikeun ka harita mah pas urang keur mejeng di teras imah, jelas pisan eta mah tabrakanana teh nepikeun ka dibawa ka rumah sakit. Polisi oge harita langsung turun ka TKP jang ninggali kumaha kajadianana. Tuluy ditanyaan warga-warga didinya kumaha kajadianana. Urang ge sabenerna apal kajadianana teh, tapi teu nyebutkeun urang ninggali. Bebejana geus sare. Pas ngajawab kitu mah polisi teh teu nanyaan deui. Lain embung ngabantuan polisi, tapi jadi saksi teh asa beurat, kudu ngaluangkeun waktu jeung tanaga. Tuluy katempuhan di mana kajadianna teu saluyu jeung nu benerna. Sieun kalakah jadi di penjara.


Tiap jelema pasti boga kaleuwihan sewang-sewangan pan? Teu bisa kabeh jelema disaruakeun. Anu mirisna ieu kajadian di lingkungan sakola, tempat urang ngajar jeung meunangkeun elmu. Mindeng pisan ngalaman diperlakukeun teu adil, contona wae nu pinter sok leuwih diperhatikeun, tuluy didengekeun omonganna. Beda jeung anu bodo, diperhatikeun oge tara, komo deui didenge. Tuluy di kelas biasana guru ngaleuwih-leuwihkeun budak nu pinter dina mata pelajaran matematika, tapi kan matematika lain tolok ukur si jelema teh pinter henteuna, teu nangtukeun nu pinter matematika bisa sukses, bisa wae nu jago kana seni malah bisa pangpunjulna. Kudu inget kabeh jelema oge mibogaan pangabisana sewang-sewangan. Ulah nepikeun jadi merod.


Wajar mun geuleuh ku hiji hal. Salah sahiji hal anu dianggap pigeuleuhen ku seueur jalma nyaeta tai sato. Kalolobaan jalma bakal ngarasa geuleuh nalika aranjeunna deukeut tai sato. Ieu alatan bau anu dihasilkeun tina tai sato ngajadikeun anjeun teu nyaman, seueul, malah bisa nyieun jalma anu bau eta utah. Lamun ningali tai sato, utamana lamun masih baseuh, jalma bakal langsung nyingkahan tai. Leuwih ti eta, lamun awakna kakeunaan tai sato saperti tai manuk anu ragrag ti langit, jalma bakal ngarasa sial sarta bakal ngumpat sajadi-jadina. Hal-hal anu dirasakeun ngalawan tai sato mangrupikeun respon otomatis tina awak sahingga hese henteu ngareaksikeun sapertos kitu.


Upami ditodong senjata seuneu tong langsung sieun lakukeun babaraha perkawis ieu. Hal kahiji anu kudu dipigawe nyaéta tetep tenang jeung ulah provokasi. Lawan urang boga posisi jauh di luhur urang, jadi teu hade urang ngaprovokasi hiji hal anu bakal jadi pikaseurieun. Dina sababaraha detik urang kedah nyandak kaputusan anu penting pisan supados urang kedah tenang. Lamun ramo palaku dina pemicu mangka kaayaanana bahaya, utamana ku pakarang revolver atawa rakitan anu saliwatan teu boga mekanisme konci. Tong jauh-jauh ti nu ngalalakon. Jarak anu ideal nyaeta 2 lengkah supados urang tiasa ngira-ngira kaayaan eta. Posisi bagian vital awak urang teu dina garis sapanjang jalur tembakkan.


Abdi jengkel pisan mun tulisan abdi ditiron ku batur. Pernah harita abdi nyieun puisi, eh babaturan abdi teh apaleun. Tuliy ku babaturan abdi dikirimkeun ka media daring. Abdi meuni atoh, eh pas terbit teh geuning ngaran manehna, lain ngaran abdi, padahal manehna teu kontribusi nanaon. Abdi harita jengkel pisan. Ku abdi di chat, euweuh ngabales. Ditelepon, euweuh ngangkat. Keuheul pisan abdi teg handeueul. Nya enggeus we ku abdi dititah take down ka mediana, sabab eta karya meunang abdi, lain meunang manehna. Abdi meuni keuheul pisan boga babaturan jiga kitu. Paingan ngadeukeitan wae meureun da rek ngamangpaatkeun, lain hayang duduluran nana.


Abdi kantos ngalaman waktos SD. Oké, abdi terang, meureun naon anu bakal kuring carioskeun henteu goréng sapertos carita anu sanés. Sabab baheula mah mun keur SD mah geus biasa, kolot kuring nyaho ampir kabéh babaturan sakelas, kolot kuring nyaho guru-guru didinya malah ngajak datang ka imah kuring, kolot kuring kenal pisan ka kolot babaturan kuring. jarak sakola ka imah teu jauh teuing jeung sajabana. Alhamdulilah dugi ka ayeuna abdi masih keneh rerencangan sareng rerencangan SD. Nanging, upami kuring émut yén kuring ngalaman hal anu teu disangka-sangka, anjeun tiasa nyarios bullying, hal anu teu pikaresepeun pisan, pelecehan jsb. Ieu anu kajantenan kana rambut keriting kuring. Sok ngomong "bulu mie !!", "bulu keriting !!". Jeung aneh, salah sahiji babaturan kuring nanya serius "Sebut mie bulu téh landihan pikeun anjeun?". Naon anu anjeun pikirkeun???? Kuring geus pernah ngabales kecap maranéhanana. Kuring ukur bisa cicing bari neuteup kosong.


Mun rek mibogaan anak kudu aya pertimbangan anu mateng jeung kudu ninggali dina sisi suami jeung istri. Sabenerna euweuh jawaban anu pasti sabaraha jumlah anak nu ideal, tapi kaputusan hayang boga anak loba atawa saeutik mangrupakeun hal anu pribadi, jeung dipangaruhan oge ku kondisi fisik jeung finansial. Nyatana kondisi finansial kulawarga oge ngaruh kana sabaraha lobana boga anak nu dipikahayang. Sanajan duit lain sagalana, tapi mun geus boga anak mah rek sabaraha wae ge anak kudu mibogaan duit anu stabil jang ngajamin kasehatan jeung kasejahteraan anak kahareupna. Eta oge jadi tanggung waler kolot ka anakna. Intina beuki loba anggota kulawarga tangtuna beuki loba oge pengeluaran.


Salah sahiji faktor nu nyebabkeun kamar mandi tara beresih teh nyaeta kokotor nu jarang diberesihan. Misalna tapak sapatu atawa sendal nu teu dibanjur, bakal ngerak jadi kokotor mun teu langsung diberesihan. Kaberesihan kamar mandi teh jadi hal nu penting pisan dina kanyamanan salama ngagunakeun kamar mandi. Mantakna, mun geus beres make kamar mandi teh kudu langsung disikatan, kudu dijaga kaberesihan nana. Kaberesihan kamar mandi teh kudu dijaga pisan, kudu rutin disikatan jeung dibere karbol supaya euweuh sasatoan nu asup. kaberesihan oge jang ngajaga supaya teu leueur jeung teu nyebabkeun tisoledat. Mantak, yuk urang rutin beresihan kamar mandi supaya teu ngabahayakeun!


Urang bisa ngarasakeun kabagjaan anu kacida gedena saatos ditampi kuliah di universitas impenanna. Ieu bisa jadi disababkeun ku ngabayangkeun yen usaha anu terus dilaksanakeun ku urang ahirna ngasalkeun hal anu urang pikahoyong. Bisa jadi ngarasa reueus kana prestasi anu tos dihontal sarta ngarasa bungah pikeun ngamimitian lalampahan anyar di universitas. Urang oge bisa jadi ngarasa nganuhunkeun pisan ka jalma-jalma anu parantos ngarojong sareng ngabantosan urang nalika proses pendaptaran, sapertos guru, kulawarga, sareng rerencangan. Kaputusan pikeun ditampi di universitas mangrupikeun titik balik anu penting dina kahirupan urang sareng mangrupikeun awal perjalanan anu pinuh ku tantangan sareng kasempetan. Eta sababaraha faktor anu jadi musabab urang ngaraos bagja.


Statistik teh pelajaran anu hese, tapi urang bisa meunangkeun nilai tujuh puluh lima. Dibandingkeun jeung babaturan nu sejen, nilai urang termasukna nilai paling gede. Sabenerna urang teu resep pelajaran anu itungan hese soalna, tapi ai ngarah ku sering belajar mah buktina urang bisa. Samemeh ujian urang terus ngapalkeun rumus, jeung latihan soal-soal. Soalna mun teu kitu moal bisa-bisa. Bari ngapalkeun, urang sakapeung sok manggihan dosenna hayang menta pang jelaskeun materi anu teu ngarti. Dosenna teh bageur, hadena teh teu galak da biasana mah dosen matematika kitu mah sok rada galak. Tapi bapak ricky mah sabar pisan ngajarkeun urang, sakitu di ulang-ulang deui ge. Pas ujian batur mah sibuk neang contekan, ai urang mah sibuk ngitung na kalkulator. Hadena urang gancang, jadi bisa buru-buru kaluar ti ruangan teu kungsi merekeun jawaban ka batur. Saminggu tas ujian, nilai urang di sebutkeun nu paling gede, teu kudu remedial urang atoh banget.


Di sakola, abdi gaduh hiji rerencangan anu dekeut pisan. Urang sok angkat ka sakola sasarengan, mapajh lantaran imahna dekeutan. Lamun isuk-isuk manehna pasti langsung nyampeur ka imah. Di sakola oge urang sakelas, lamun aya tugas pasti ngerjakeun sasarengan. Urang oge lamun libur mineng ulin bareng. Pokona manehna salah sahiji rerencangan abdi anu paling dekeut. Lamun di imah nuju teu aya sasaha, abdi sok mondok di teun manehna. Mamah jeung bapa arurang oge dekeut pisan. Hiji waktos manehna nyarios yen manhena jeung sakulawargina bakal ngalih ka luar kota lantaran bapana kedah dinas di luar kota. Abdi sedih pisan ngadangu kabar eta lantaran abdi bakal sono pisan ka manehna.


Naha anjeun terang yén jalma anu henteu resep tuang pasta, jijik ka lauk atanapi bau lauk na, bahkan tomat disababkeun ku genetika? Sabaraha jalma anu henteu resep lauk, sareng ngan ukur tiasa tuang hayam bakar atanapi henteu hoyong sayuran? Élmuwan di Universitas Duke di North Carolina, AS, nyandak inventaris global ngeunaan "pakan anu pilih-pilih", ngarep-arep mendakan jawaban kunaon sababaraha urang ngagaduhan masalah dahareun. Aranjeunna yakin yén usaha ieu tiasa ngabantosan mendakan alesan genetik pikeun henteu resep sababaraha jalma kana sababaraha tuangeun sapertos brokoli, atanapi kacang keriting. Aranjeunna dicatet yén henteu resep éta akar jero, éta tiasa ngaganggu padamelan, hubungan sareng kahirupan sosialna. "Ieu wewengkon nu can ditaluntik," ceuk Dr Nancy Zucker, diréktur Pusat Studi Masalah Dahar di Universitas Duke.


Sapoe samemeh nikahan,sok diayakeun salametan. Salametan eta diayakeun na di imah calon pangantenna. Biasana sok ngondang bapak-bapak tatangga jang datang salametan di beurang na. Tuluy tos beres salametan biasana babagi besek kanu ngaraji jeung ngadoakeun nana. Di imah calon pangantenna biasana sok loba dahareun, termasuk oge kue panganten nu re dipake isukan na. Eta dahareun teh ngajajar sapajang ruang tamu, maksudna mah jang ngajamu tamu nu ngalongokan calon panganten sebaga bentuk rasa syukur. Teu cukup ku kitu, oge sok diayakeun pangajian ibu-ibu maju ka sore na mah. Maksadna mah nyuhunkeun doana supados acara inti dina poe isukna teh bisa berjalan lancar.


Hirup sorangan ngajadikeun urang janten jalmi anu mandiri. Ngalakukeun sagalana sorangan. Masak sorangan, nyeseuh sorangan, gugah bobo sorangan. Moal aya nu ngingetan kanggo sholat subuh atawa ngingetan tos waktosna emam. Lamun sedih oge teu tiasa langsung carita, paling oge disimpen sorangan. Komo lamun keur teu gaduh artos, urang kedah neangan sagala cara supados tiasa minuhan pangabutuh jang sapopoe. Lamun di imah keur aya masalah urang biasana ngan tiasa ngaduakeun hungkul lantaran teu tiasa ngabantosan langsung. Upami urang gaduh masalah urang oge kedah tetep katingali tegar lantaran urang janten harapan kulawargi. Moal aya anu ngingetan upami urang teu acan sholat, janten urang diajar sadar sorangan.


Yuk urang leuwih bija deui dina ngajieun konten! Ulah nepi ka ngandung hal-hal nu teu pantes jang ditayangkeun. Mun rek nyieun konten prank, kudu masing asa perencanaan na, oge ulah kaleuwihan. Ulah nepi ka prankna nyinggung soal agama, ras, atawa nu sejenna nu teupantes dijieun lelucon. Kade oge ulah nepi ka prankna kalah jadi bentuk bullying sabab leuwih teuing. Kudu bija jeung bisa ngandung hal nu bermanfaat jeung masyarakat luas, tong ngarah leluconna hungkul. Kudu inget yen ngonten teh aya nu ngaranna prinsip kebermanfaatan. Jadi, tong asal ngonten prank, yuk urang leuwih bijak deui supaya teu aya piha nu dirugikeun komo dibahayakeun!


Dina unggal mahluk hirup, tangtu urang ngalakukeun ékskrési pikeun miceun hal nu teu perlu tina awak. Salah sahiji bentuk ékskrési nyaéta tai. Tangtu, sanggeus nyandak aranjeunna kaluar, urang langsung beberesih aranjeunna nepi ka nyieun sorangan jeung batur
Dina taun 2016, tilu pamayang ti Oman sapertos angin. The Times of Oman ngalaporkeun yén tilu pamayang éta mendakan 80 kilogram ambergris di basisir Qurayat. Diperkirakeun tilu pamayang Oman tiasa ngabagikeun US $ 3 juta (Rp.43,7 milyar) tina ambergris. Henteu ngan ukur kokotor, ambergris mangrupikeun kotoran anu dihasilkeun ku paus spérma (P. macrocephalus). Bari paus spérma regurgitate bagian undigested, sababaraha asup kana saluran pencernaan tur jadi ambergris. Catet yén ambergris butuh sababaraha taun pikeun muncul, sahingga jarang pisan.
Dina basa Perancis Kuna, ambergris (ambre gris) hartina "abu Amber," jadi nilaina téh unquestionable. Manusa geus ngagunakeun ambergris pikeun generasi pikeun nyieun parfum. Mimitina bau, bau ambergris robah jadi bau parfum leuwih lila.


Bagi jalma awam mah, ngahadapi operasi teh asa rek ngahadapi dicabut nyawa. Loba anggapan nu overthinking soal operasi teh, misalna sieun ku efekna, sieun ku carana, jeung sajabana. Biasana ge sok overthinking mun rek operasi teh sabab pan teu apal nanaon tea soal operasi. Jeung deuih teu aya elmu nu memadai jang mahami sagala perkarana. Teu jarang oge mun rek operasi teh sok mapayan kulawarga jang ngenta hampura. Kitu oge mun pasca operasi, sok loba anu malahan nempuh pengobatan alternatif oge supaya bisa pulih tereh. Aya oge sababaraha pihak anu emang patuh pisan kana sagala parentah jeung larangan dokter sabab loba kasieun jeung teu nyaho tea, jadi sieun pimantakeun.


Luyu jeung hirarki ngokolakeun runtah anu kaunggel ogé dina Peraturan Kementerian Lingkungan Hidup dan Kehutanan RI, konsép ngokolakeun sampah anu hadé, dumasar kana prioritasna, nya éta:
1.) Ngurangan (ngurangan) runtah anu dihasilkeun. Kagiatan ngokolakeun ieu berorientasi kana ngokolakeun sumber daya, anu dimimitian ti unggal komunitas individu. Manajemén ieu mangaruhan pisan kana jumlah/jumlah runtah anu dihasilkeun di hiji daérah. Upama masing-masing individu bisa ngurangan jumlah runtah anu dihasilkeun, maka beban TPA salaku Tempat Pengolahan Akhir runtah ogé bisa ngurangan.
2.) Reuse jeung 3.) Recycle mangrupa kagiatan ngokolakeun runtah anu lain ngan ukur mangaruhan kana ngurangan kuantitas runtah, tapi ogé bisa méré dampak ékonomi. Limbah anu dimanfaatkeun deui tiasa ngahemat biaya, sedengkeun limbah daur ulang berpotensi janten komoditas énggal dina siklus ékonomi.
4.) Pangolahan (ngolah ngagunakeun téknologi) jeung 5.) Pembuangan (hoarding/TPA) nyaéta kagiatan ngokolakeun runtah anu merlukeun daya panglobana, saperti waragad, rohangan jeung rohangan, staf manajemen, jrrd.


Lamun urang ngalaman kajadian anu kirang ngeunah sapertos disiksa ku batur urang kedah wani jeung tegas nyanghareupan jalmi anu ngancem jeung nyiksa urang. Ulah nganggap urang nu salah lamun urang teu ngalakukeun hal anu macem-macem ka batur. Urang oge tiasa ngalatih diri urang ku kamampuan fisik sapertos silat supados teu aya jalmi anu wani macem-macem ka urang. Ulah poho oge nyatet nomer anu penting anu tiasa urang pentaan tulung lamun ngalaman kajadian anu kirang ngeunah. Komo awewe, biasana sok dianggep lemah ku batur lantaran rentan pisan janten korban. Biasana sok aya komisi anu tugasna ngalindungan awewe jeung budak leutik anu kaancem ku batur di sakitarna.


Kuliah di salah sahiji paguron luhur anu aya di Jawa Barat teh hiji kareueusan. Komo deui kuliahna di kampus anu kasohor alusna nyaeta Universitas Padjadjaran. Bungahna kuliah di Unpad teh sabab aya di Sumedang, anu mana daerahna teh geus lengkep, aya mall, bioskop, penjual buku, nepikeun ka apartemen ge aya. Tuluy di kampus ieu lega pisan, tapi difasilitasan ku transportasi nu haratis anu ngaranna teh odong-odong, jadi bisa dianteurkeun ka fakultas tujuan urang. Loba tukang jualan dahareun di tiap fakultas sewang-sewangan pasti aya kantin, atawa bisa ka Gerlam sabari jalan balik. Lamun di kosan keur hoream ka luar, bisa pesen dahareun ngaliwatan aplikasi anu dijieun ku mahasiswa.


Autophobia atanapi sieun nyalira mangrupikeun kasieun irasional pikeun nyéépkeun waktos nyalira. Fobia ieu digolongkeun kana phobia husus sarta mangrupa bagian tina grup phobia katelah agoraphobia. Jalma autophobic rentan kana serangan panik lamun ditinggalkeun sorangan. Henteu kedah diisolasi sacara fisik. Individu kalawan autophobia bisa ngarasa nyalira sanajan di wewengkon rame atawa loba jalma. Kusabab jalma anu boga autophobia parna manggihan éta ampir teu mungkin keur ngalengkepan tugas jeung kagiatan nu tangtu, loba sangsara tina depresi nu aya di kaayaan ieu. Aranjeunna bakal ngabayangkeun skenario anu paling parah dina sirahna. Contona, mereun aranjeunna gaduh serangan panik sareng yakin yén aranjeunna bakal maot salaku hasilna. Ilaharna, autophobia dimimitian di budak leutik anjeun atanapi nonoman, neraskeun kana dewasa.


Muntah nyaéta kaayaan nalika eusi beuteung kaluar alatan paksaan anu tangtu. Muntah dipirig ku perasaan seueul sareng kontraksi kuat dina otot beuteung. Naha geuleuh bisa ngajadikeun utah? Ieu kusabab awak urang boga sinyal unik nu nunjukkeun hal bahaya.Otak urang nyerna visual pikageleuheun urang tingali kawas racun. Teras pesen ieu bakal dugi ka bagian otak anu ngawasaan pangjurung utah. "Otot burih lajeng bakal ketat urang ngahasilkeun loba ciduh, sarta tikoro ogé bakal ngetatkeun dina upaya ngajaga asam lambung kaluar tina esophagus," ceuk Richard Clarke, saorang neurologisdi University College London. Upami pesen anu ditepikeun ka otak kuat pisan sareng esophagus henteu tiasa nahan, maka urang leres-leres utah, tambah anjeunna. Narikna, jalma anu reflek ngarasa seueul sarta utah nalika aranjeunna ningali hal pika geuleuheun  biasana condong jadi kuat dina salamet.


Aya sababaraha inféksi anu tiasa disababkeun ku toilét anu kotor. Kahiji, nyaéta radang tenggorokan. Streptococcus nyaéta baktéri anu paling umum kapanggih dina kamar mandi. Éta mangrupikeun panyabab utama seueur jinis inféksi, kalebet radang tenggorokan. Kusabab baktéri ieu kacida tepa, éta bisa nginféksi hiji jalma ngaliwatan barang kamar mandi nu kacemar atawa tina objék nu jalma kainféksi geus keuna kayaning gagang panto. Sareng anu kadua nyaéta diare. Diare disababkeun ku baktéri Salmonella atanapi Campylobacter. Lamun hiji jalma ngumbara ka hiji tempat kalawan sanitasi goréng, maranéhanana ogé bisa ngalaman diare alatan inféksi ku E. coli, Shigella atawa parasit tangtu nu aya dina tinja. Lamun mikroba ieu datang kana kontak jeung kulit manusa atawa asup kana irung, baham atawa panon ngaliwatan leungeun kacemar, aranjeunna ngabalukarkeun rupa-rupa inféksi, sababaraha nu bisa parna atawa ngancam kahirupan. Ku kituna lamun urang ngarasa jijik, urang kudu ngajaga kabersihan pikeun nyegah sababaraha kasakit jeung inféksi. Ieu kusabab sababaraha patogén ngambang dina korsi toilet, tombol siram, jet semprot, kenop panto jeung wewengkon sabudeureun jamban.


Rasanya hidup nyorangan éta normal pikeun kuring. Sanajan rada sepi. Kuring untung sabab kulawarga urang teu papisah sabab aya masalah. Tapi enya éta. Ieu rada hanjelu lamun kulawarga ieu ditugaskeun kaluar kota ku boss maranéhanana, dimana maranéhanana ayeuna hirup 15-16 jam drive jauh jeung tuah nanaon. Dina sababaraha bulan kapengker, Mamah hirup jeung adina sabab adina karek ngalahirkeun anak kahiji (jeung incu). Janten ibu hoyong ngiringan adina pikeun ngurus budakna sareng dina waktos anu sami hoyong cinta incu anu munggaran sareng hiji-hijina. Dua adi kuring mutuskeun cicing di bumi akina saatos nini maot. Imah maranéhanana ngan 20 méter jauh ti kuring sabenerna, tapi maranéhna jarang datang ka imah. Maranehna dahar jeung sare di imah Embah bari ngajaga jeung marengan Embah nu ayeuna nyalira (aranjeunna oge geus nyokot sakabeh parabot. Éta naon kahayang kuring). Kuring cicing nyalira di bumi sareng ucing kuring. Karasa sepi lantaran teu aya nu bisa diajak ngobrol.


Janten bahan pikeun seuri ku babaturan sakelas bisa jadi nguciwakeun pisan jeung ngerakeun pisan. Batur teh bisa ngarasa bener teu nyaman sarta kapukul kusabab jadi perhatian sarta bahan seuri sakabeh kelas. Aranjeunna tiasa ngaraos yen teu aya anu tiasa nyalametkeun aranjeunna sareng sadayana panon aya dina aranjeunna. Ieu bisa mangaruhan kapercayaan diri maranehanana sarta nyieun maranehna ngarasa pisan teu nyaman jeung bagja. Nanging, penting pikeun emut yen kasalahan mangrupikeun bagian tina proses diajar sareng jalma sanes sering teuing sibuk sareng dirina pikeun mikiran kasalahan batur. Ku alatan eta, boga kapercayaan diri jeung kapercayaan diri penting pikeun nungkulan kaayaan kawas ieu.


upamana, aya nu nincak kandang hayam nu haneut kénéh. Kali ieu anjeunna teu ngagem sendal, sapatu atawa footwear lianna. Kumaha ngeunaan éksprési?
Kahiji, manéhna bakal ngarasakeun kahaneutan dina dampal sukuna bari curiga aya kajadian aneh ka manéhna. Sanggeus ningali, oh ternyata tai hayam! Ha ha ha. Anjeunna mimiti neuteup ka dirina kalawan disgust. Pilari cai? Kumaha upami teu aya cai dina waktos éta? Laun-laun manggih daun, tuluy digosok tai. Atawa? Kéngingkeun kayu, caket kana témbok, teras usap di dinya. Mun fad, aya kalana jalma bakal nyium suku atawa leungeun maranéhna. Naha éta ngan ukur pikeun mastikeun bau kotoran, atanapi malah sono kana bau aromatik tai hayam? Ha ha ha


Hiji poé kuring jeung kahareup (salaki) keur dahar di réstoran aceh di Jakarta Pusat. Waktu harita ngan aya 2 meja, kuring jeung salaki, hareupeun kuring aya meja sejen nu eusina 2 lalaki jeung 1 awewe. Teu kahaja kuring ngadéngé omonganana ngeunaan usaha minyak goreng b****i mun teu salah mah.
Réstoran sepi, ngan ukur sora samar-samar lagu anu teu weléh nyaring, bisa disebutkeun restoran leutik lengkep jeung barista anu ngarangkep jadi kasir.
Waktosna mah gelisah, nyeri beuteung, gumujeng. Panginten, upami kuring kentut, biasana kuring henteu ngadangu, khususna upami éta sofa. Soundproof kawas lamun kuring kentut.
Lamun musik lalaunan robah sarta jadi sepi.. Kaayaan di réstoran éta sepi. Pangusaha ogé cicingeun, kuring ogé jempé sabab kenyang. Abdi henteu tahan, tanpa disadari, kuring kentut rada nyaring "DUUUUTT..." di antara jempé. Salaki hareup molotot bari neuteup kuring nu teu percaya. Abdi éra, raray biru, asin, YA ALLOH abdi hoyong beuleum di laut maot duh Gusti.


Aya sababaraha cara nu bisa dilakukeun jang ngurangan konflik isu sara khususna nu aya di Indonesia. Nu kahiji nyaeta tumbuhkeun kasadaran yen dina kahirupan teh aya perbedaan jeung kaberagaman. Hal ieu justru nu jadi warna dina kahirupan teh. Nu kadua nyaeta kudu saling ngahormati perbedaan. Mun aya perbedaan teh kudu saling ngahormati, lain kalah micu ayana konflik. Nu katilu nyaeta tumbuhkeun rasa toleransi dina diri sorangan, ulah nepi ka apatis komo arogan sabab ngarasa kaum mayoritas atawa ngarasa boga power nu bisa digunakeun. Hirup mah silih berdampingan, mantak perlu pisan ayana rasa toleransi jeung tenggang rasa di antara umat manusa.


Abdi rada kaganggu pisan ku hayam tatanggi abdi. Manehna karek ngukut hayam, tapi tara diasupkeun kana kandang, jadi we hayamna sok ngaruksak pepelakan batur jeung sok modol di mana wae. Pernah basa abdi bade angkat ka kampus. Abdi tos nganggo sapatu anu alus tapi teu kahaja nincak tai kotok di hareupeun imah. Asalna mah abdi teu nyadar. Tapi pas nuju mapah asa bararau, epekteh bener we pas titincakan saparuna ditingal, aya tai kotok di dinya. Abdi kapaksa balik deui ka imah ngagentos sapatu lantaran bisi ngotoran lante di kampus pas abdi nuju diajar. Abdi oge kedah naek beus, bisi napel dina beus.


Lamun nuju pere kuliah abdi mineng pisan kempel sareng rerencangan sakola lantaran urang geus karuliah janten teu gaduh waktos seeur kanggo patepang sapertos baheula da kuliahna benten kampus. Matak lamun pere kuliah abdi pasti langsung ngajakan rerencangan mondok di imah kuring sababaraha poe kanggo papasakan sabari ngobrol nepika peuting. Abdi resep pisan ngarobrol nepikeun ceurik jeung seuseurian deui pokonamah kabehna dibahas ti masalah leutik nepikeun ngagosipkeun artis jeung batur. Aya hiji rerencangan kuring anu lamun ngomong teh sok sabari muncrat pedah manehna sumanget teuing nyariosna sabari teu nyadar cudahna muncrat kamamana tuluy beunang lengeun abdi, abdi langsung geleuh ka manehna teras wawasuh panangan.


Pas nuju waktosna istirahat di sakola, sapertos biasana rerencangan di kelas bebas ngalakukeun naon wae. Aya nu jajan, tuang, aya nu ulin kartu, tapi aya hiji rerencangan kuring nu resep ngagambar, manehna ngagambar di papan tulis nganggo sapidol. Di papan tulis eta manehna oge nyerat sababaraha tulisan anu maksudna moyok rerencangan anu sanes lantaran nuju hereuy. Pas waktos istirahat tos bade seep, maranehna panik lantaran eta gambar dina papan teu tiasa dihapus sabab make sapidol permanen, maranehna salah nyandak sapidol, komo gambarna teh pinuh pisan sagede papan. Manehna leuwih sieun deui lantaran saatos ieu jadwalna palajaran agama. Di papan tulis eta aya basa anu kasar oge sanajan leutik tapi katingal pisan.


ojeg motor online jeung ojek pangkalan ngadu-ngadu di sabudeureun Stasion Bekasi, Jalan Juanda, Bekasi Selatan, Kota Bekasi, Rebo peuting kamari. Disangkana, sengketa teh ku sabab basa ojek ambek lantaran wilayahna direbut ku ojek online.

Inpormasi anu ditampi ku merdeka.com, kajadian éta dimimitian nalika pangkalan ojek, Wahyu Pratama (31), ngadeukeutan rombongan supir ojek online di sabudeureun Tugu Bulan-Bulan. Tanpa basa-basi, Wahyu ngamuk bari nepak motor supir ojek online nepi ka murag. Teu bisa narima perlakuan Wahyu, supir ojek online séjén datang malah geng ka anjeunna.

Aksi éta teras dicegah ku sasama taksi motor online sareng aparat kapulisian ngarahkeun lalu lintas di dinya. Wahyu tuluy dibawa ka pos polisi lalu lintas sangkan teu jadi sasaran amarah massa.


Mun aya babaturan nu kena panic attack teh kudu dibere tempat jeung dibere kasempetan jang nenangkeun dirina. Panic attack teh serangan tiba-tiba nu teu paruguh naon penyebab jeung sababna. Mantak, mun aya babaturan nu kena serangan panic attack teh kuduna dibawa ka ruangan titah nenangkeun diri sorangan. Titah ngatur emosi jeung antepkeun titah sorangan. Jauhkeun tinu sagala hal nu micu stres, misalna jauhkeun tina loba jalma. Mantak, kudu ngarti deuih kumaha cara ngatasina jeung mun bisa mah nyegahna. Ingkeun titah sorangan, ulah nepi ka narima gangguan ti mana-mana jeung ti sasaha. Yuk coba ngartikeun kaayaan mental babaturan supaya bisa jadi tempat nyalindungna.


Tos sababaraha minggon rerencangan abdi teu haid. Asalna mah abdi mikirna manehna nuju stress lantaran biasana siklus haid teh dipangaruhan ku stress oge. Tapi manehna nyarios yen manehna ngalaman nyeri jeung mual. Abdi teu mikir ka mamana, tapi supados mastikeun teu aya masalah abdi nitah manehna tes pek. Asalna manehna nolak jeung ambek ka kuring, tapi abdi ngayakinkeun manehna kanggo tes. Abdi meser tes pek online supdos manehna teu era meser ka warung. Pas dites abdi bener-bener teu nyangka manehna hamil, padahal manehna teh katelah awewe anu bageur. Abdi teu percaya manehna anu budak SMA keneh tos hamil sateuacan nikah.


Di bumi abdi teh sok seueur barudak nu arameng ngahajakeun da aya warungan. Tah orok ge sok aya nu ameng di bumi. Biasana orok teh sok dipasihan sagala camilan jang ngebebenyokeun nana. Hiji poe, abdi gereget hayang nyobaan mangku. Keur dipangku teh mimiti na mah anteng wae, eh pas kadituna teh kalah ceurik da bosen meureun. Pas ceurikna teh bari ngelay ongkoh ngeclak kana panangan abdi. Abdi gila ngarasakeun nana, meuni tiis jeung kentel. Ih geuleuh pisan da meuni laleueur. Untungna we indungna buru-buru ngarapek da geus ngartieun meureun. Aiteun sok hayang mangku abdi teh, tapi hoream ku ngeclak elayna.


Pas urang masih keneh sakola, urang pernah ngalaman momen nu nyieun urang era pisan. Harita urang keur leumpang di koridor sakola, tuluy urang ninggali babaturan heubeul nu keur leumpang. Urang teu mikir panjang, langsung ku urang geroan make ngaranna. Tapi pas manehna ngalieuk jeung ninggali urang, urang sadar mun jelema nu ku urang geroan teh sabenerna lain manehna, tapi jelema nu can urang wanoh. Urang ngasara era pisan jeung teu apal kudu ngomong naon, jadina urang menta hampura tuluy indit sagancang-gancangna. Saenggeus kajadian eta, urang ngarasa teu nyaman jeung ngarasa era unggal panggih jeung jelema eta. Kajadian ieu ngajarkeun urang pentingna kanggo mariksa heula nu bakal digeroan teh emang babaturan urang atawa henteu, meh teu kajadian deui hal anu sarupa.


Keur ka hiji kota mah abdi teh salah asup WC sabab teu apal tea. Jadi abdi liren di rest area kangge ka cai. Pas rek asup cai teh euweuh tulisan awewe atawa lalaki, abi tuluy we asup. Naha pas asup teh WC na ngan saeutik, kalah ka loba tempat jiga wastafel tapi kangge papang pameget. Abdi meuni degdegan pisan sabab apal salah asup WC. Untungna euweuh lalaki nu keur ka WC harita. Pantesan we WC na ge rada bau jeung rada kotor, beda jeung WC awewe. Tuluy deuihan tembokna teh kumuh euweuh kacaan, cingcirining eta teh bener WC lalaki. Untung we abdi geus apal kana perbedaan nana jadi teu sagawayah ngagunakeun WC. Jeung deuih singhoreng mah tulisanna teh aya di gigireun tembok, kahalangan ku dangdaunan.


Indung kuring didiagnosa panyakit jantung salila 2 taun ku dokter. Abdi parantos dirawat di rumah sakit 3 kali di rumah sakit jantung khusus di kota kuring, dimana biaya rawat inap per dinten ngaleuwihan biaya kamar kelas VIP di rumah sakit biasa. Saméméhna anjeunna didiagnosis panyakit paru-paru, ku kituna anjeunna rutin dikontrol unggal bulan ka rumah sakit paru husus. Abdi teu pati ngartos kronologis prosesna perkawis ieu, margi waktos abdi nuju kuliah di Bandung, kantun diwartosan ibu abdi parantos dirawat di rumah sakit salami 2 dinten. Indung kuring, anu paling parah, ngan ukur nyeri sirah, ujug-ujug dirawat di rumah sakit, écés kuring kaget. Langsung soré kuring balik ka imah kalayan beus panungtungan ka kota kuring. Bapa nyarios yén indung abdi anémia. Mamah sok ngalaman darah rendah. Bibi mah (adi bapa) nu jadi bidan, biasana mah ngan ukur méré obat panambah getih. Lajeng ibu cageur.


Di kampung urang lolobana kampus swasta, mun kampus negeri ngan aya babaraha hiji, mun teu salah ngan aya hiji. Di kampus swasta lolobana ngan mentingkeun biaya, teu mentingkeun nilai. Jadi muridna teh sakadaek, mun teu asup ge bisa nitip absen. Jujur urang lewih bungah pisan mun asup ka kampus negeri, tapi basa D3 mah urang kuliah di kampus swasta da ulah jauh ti kolot, ngan pas lanjut S1 urang katarima di salah sahiji kampus di kota jakarta, kampusna teh negeri asupna ge hese pisan kudu miluan tes anu teu sakali dua kali, tes na loba jaba saingan na ge loba da jurusan favorit. Terus mun arek meunangkeun beasiswa aya rata-rata nilaina, tapi urang miluan. Pas geus miluan urang meunang beasiswa ngan sasemester, tapi urang bungah pisan.


Basa nuju ulang taun, Arki dipasihan kue ku babaturan kelasna. Kabeneran harita diberekeunna pas rek balik. Rek uih  teh naha asa tariiseun babaturan kelas teh, euweuh nu paheula-heula, eh singhoreng mah nyariapkeun kue jang Arki. Perasaan Arki bungah kacida, asa can pernah dibere kado ulang taun jiga kieu. Batur geus mulai baralik ge, Arki masih keneh sigugulung babaturan nana. Kaayaan sakola geus mulai sepi, tapi sora susurakan ti babaturan Arki masih keneh rame  Alhamdulillah, Arki bersyukur pisan gaduh babaturan nu kompak tur solid jiga kieu. Bungahna kacida pisan ieu mah. Moal mungkin tiasa dihilangkeun tina memori ieu hari spesial pisan teh.


Aya-aya wae kalakuan jalmi jaman ayeuna. Pas mesen dahareun di hiji resto, abdi ngantosan di hareupeun kasir lantaran nomer abdi sakedap deui bakal digeroan. Pas palayan masihan dahareun sareng minuman dina nampan di hareup meja kasir anu disadiakeun kanggo nyandak dahareun, aya jalmi nu nyandak eta dahareun, padahal tos aya nomerna di meja eta jeung dahareun eta teh teu acan dibayar. Abdi teu resep dahareun abdi dicandak ku batur. Hiji palayan anu ningal kajadian eta oge langsung nyandak deui nampan abdi ti budak eta sabari nyeseulan budak eta yen teu meunang nyandak dahareun batur. Abdi langsung molototan eta budak lantaran sebel ningal bengeutna.


babarengan nepi ka akhirna tantangan akhir muncul nyaeta Ujian Nasional,satiap anak gaduh lembar soal anu beda-beda jadi hese jang urang. pikeun nyalin. Jeung 2 babaturan kuring meunang korsi di kelas hareup. Kuring hariwang ngeunaan aranjeunna kusabab kapasitas otak maranéhanana biasa-biasa wae, tapi dina kaayaan kawas kieu" éta unggal lalaki keur dirina sorangan ". sadayana ngeunaan UN. Nalika hasil UN muncul keajaiban dunia, 3 idiot anu ngan diajar kirang langkung 5 sasih sateuacan UN suksés lulus. peunteun anu ku simkuring dipikameumeut, waktos eta anu ku simkuring dipikahartoskeun nyaeta lulus babarengan sareng lebet ka SMA anu sami kanggo neraskeun pendidikan sareng silaturahmi. nah alhamdulilah janten pangalaman diajar babarengan teh jadi nu bisa nyiptakuen pangalaman endah ker lulus bareng-bareng.


Mun urang nuju di leuweung, tong poho sasadu heula kanu teu katingali. Sabab di unggal tempat ge pasti aya nu nungguan, kan hirup na ge berdampingan jeung kahirupan urang salaku jalma di dunia. Komo mun di leuweung, kudu ngajaga etika jeung cariosan, ulah sompral. Kudu silih hargaan kanu makhluk ghaib ge, lain ka jelema hungkul. Tong nepi ka urang ngusik tempat nu dicicingan nana. Mantak, utamakeun sasadu komo mun ka tempat anyar mah, itung-itung bentuk ngahargaan ti urang. Jaga oge cariosan ulah sompral bisi jadi mamala ka awak sorangan. Omat, utamakeun etika komo mun di tempat anyar, nya, ulah henteu.


Aki abdi nembe pisan dipasihan manuk ku rerencanganna. Ieu kaasup manuk anu awis pisan, tapi rerencanganna mercayakeun ieu manuk ka aki lantaran apal aki mah tiasa ngurusna. Isukna misan abdi datang ka imah aki, manehna karek yuswa opat taunan, manehna atoh pisan basa ningal aya manuk, komo manukna nurut lamun dititah nyamperkeun. Pas nuju asik ulin, eta manuk jol hiber ka luar, abdi langsung reuwas jeung panik. Aki nuju di kamar cai, teu aya nu wani ngabejaan aki yen eta manuk teh hiber lantaran sadayana tos apal lamun aki ambek bakal beunang sadayana. Aki nyeseulan sadayana kanggo nutup panto lamun nuju ulin jeung manuk, tapi untungna eta manuk balik deui.


Ayeuna, peuting di taun 1980-an, Jon diuk di hareupeun tv, ngadagoan pengumuman kaluaran nomer lotre. Jon resep pisan maen lotre sarta rutin nyimpen duit pikeun meuli tiket lotre unggal minggu. Ujug-ujug, salah sahiji nomer anu muncul dina layar tv akur sareng nomer dina karcis lotre Jon. Jon teu percaya kana naon nu ditempo sarta ngarasa bungah. Anjeunna terus mariksa tiket lotre, tuluy jojorowokan yen manehna meunangna lotre! Jon teu bisa nahan rasa gumbirana. Anjeunna teu percaya yen anjeunna geus meunang lotre. Manehna langsung nelepon ka kulawarga jeung babaturanana pikeun mere warta hade. Manehna geus lila ngimpi meuli imah anyar. Anjeunna oge rek nyisihkeun artosna pikeun kaperluan kulawarga sareng ngabantosan jalma anu peryogi. Jon bungah kacida lantaran meunang lotre jeung ngarasa nganuhunkeun pisan kana rejeki nu geus dibikeun ka manehna.


Abdi henteu terang naha ieu phobia atanapi henteu.Babaturan mah anti pisan ngaranna.. Timun! Leres, buah anu sering dianggo sayuran seger mangrupikeun momok anu pikasieuneun pikeun anjeunna. Kacaritakeun riwayatna teh lantaran geus gering nu ngajadi sare sapoe-poe jeung kabeneran di kampung tempat sare teh keur usum panén bonténg. Kombinasi rasa keuheul ti keur gering tambah ningali bonténg ngacapruk sabudeureun anjeunna unggal poé bisa jadi alesan naha anjeunna hates bonténg. Jelas anjeunna bakal ngaleungitkeun buah ieu tina dietna. Tapi nu leuwih parah, manéhna moal daék ngadahar sangu anu geus “katarajang” bonténg. Dina sababaraha kasus anjeunna tiasa bau sareng terang upami sangu ngagaduhan kontak sareng bonténg sanaos anjeunna henteu bébéja. Janten upami aya anu hoyong mésér pecel lele atanapi pecel hayam, anjeunna pasti anu paling rumit pikeun mesen.


Jalmi anu betah ningal runtah anu aya di caket tempat manehna cicing teh biasana gaduh masalah dina dirina sorangan. Soalna aneh lamun aya jalmi anu resep numpuk runtah nepikeun loba, naha manehna teu ngarasa bau atau ngarasa kaganggu kitu? Biasana jalmi anu teu gaduh waktos kanggo merhatikeun kaayaan di sabudereunna pasti nuju aya masalah pribadina nepikeun teu boga waktos kanggo mikiran masalah anu aya di luar. Hal ieu kajadian di rerencangan di kosan kuring, manehna tara miceun runtah nepikeun bilatung kalaluar tina runtahna nepikeun aya di luar panto kosan manehna. Rerencangan anu kamarna sabeulahan jeung manehna langsung gareleuh basa ningal aya bilatung dina teras.


Tah, pas motor sejen rek meuntas, kuring meuntas bareng. Posisi kuring tukang nuturkeun sababaraha motor di hareupeunana. Di hareup pisan, kuring junun ngaliwatan meuntas péngkolan kuring, malah kuring katabrak ku beus. Bangsat! Di beulah kéncana aya Betor (beca motor), kandaraan husus mawa barang/jalma nu dirobih. Panumpang Betor ngagorowok pas ngadeukeutan motor kuring. Abang Betor teu bisa ngahindar ngaléos ngajauhan motor kuring hareupeunana. kacilakaan. Kuring ngabatalkeun kelas ngagantian babaturan kuring sareng kuring henteu hoyong deui ngagentos réréncangan kuring. Kunaon abdi hoyong ngagentos mitra ajar abdi... Teu aya alesan, éra di payuneun murid-murid & ditunjukkeun ka resepsi supados abdi tiasa percanten. Lajeng raray maranéhanana antara hayang seuri sieun dosa, teu seuri keur hiburan sorangan. Naon deui, aya koméntar si resepsionis, "Pak, saleresna abdi hoyong nyarios kumaha calana anjeun robek? Kunaon? Tapi si bapa buru-buru ka kelas..." Bisa dibayangkeun, sanggeus kacilakaan tadi kuring ngaliwat ka tempat parkir, si lobi dimana aya jalma linggih dina bangku, panarimaan, WC, naek tangga, ... sabaraha jalma geus katempo kuring kawas éta


Saprak meunang undian ti pasar malam nyaeta hadiahna teh Smartphone, urang ngajak babaturan ngameh miluan oge. Emang harita mah teu pada percayaeun, tapi pas ditembongkeun hadiah undianna kakara percaya. Saenggeus magrib urang nyampeuran babaturan ka imahna hiji-hiji da geus jangjian isuk-isukna. Aya limaan nu milu teh, maranehna geus nyarokot duit ti imahna sewang-sewangan. Mimiti si Andi jeung si Zaky nu nyobaan undianna tapi teu meunang, tapi pas giliran si Heru manehanana meunang sarua percis jeung urang. Tapi manehna mah lain meunang Smartphone, tapi meunangkeun sembako. Sanajan kitu ge geus bungah ari meunang undian mah. Isukna oge kitu nu can mareunang masih keneh panasaran nepikeun ka unggal poe ngadatangan bari maen undian eta.


Abdi gaduh rerencangan anu ayeuna kuliah di luar negeri. Manehna oge gaduh rencana kanggo ngalanjutkeun kuliah S2. Manehna tos ngarasa butuh nikah lantaran manehna tos gaduh pagawean anu pasti jeung manehna oge butuh caroge anu ngalindungan manehna salila manehna cicing di luar negeri. Sateuacan nikah manehna boga prinsip hoyong taaruf lantaran manehna teu pernah bobogohan. Proses taaruf anu dilakukeun nyaeta ngadamel CV supados supaya tiasa ngenalkeun sifat, karesep, jeung sababaraha informasi ngeunaan diri urang. Manehna tos ngarasa cocok jeung hiji lalaki anu sarua nuju daptar kuliah di luar negeri oge, manehna ngalaksanakeun nikahan di Indonesia ngan ngondang kulawargi jeung rerencangan anu dekeut hungkul lantaran covid.


Waktu keur SMP, kabeneran unggal bulan sok aya kagiatan ngojay. Waktu éta, kuring keur senang. Tétéla nalika kuring ngojay kuring jauh teuing ka kolam renang anu jerona 2 meter. Waktu kuring eureun ngojay, kuring mikir naha suku kuring teu ngahontal, malah dimimitian ti dinya, kuring panik sarta awak kuring mimiti kram sarta tungtungna tilelep. Kuring geus sababaraha kali nanya ka babaturan kuring pikeun pitulung pikeun nyalametkeun kuring tapi hanjakalna teu saurang ogé nempo kode kuring. Kuring ogé nyoba tenang jeung awak kuring ngambang. Ujug-ujug aya nu narik leungeun kuring sarta tungtungna kuring disimpen. Saprak harita, kuring sok sieun ngojay di jero luhureun 2 méter.


Pentingna tahlilan oge bisa ngingetan kana maot, hadir dina hiji tahlilan oge bisa nyieun urang nginget kana maot. Hal ieu sabab maca tahlil nu dibacakeun ka jelema nu maot bisa nyieun jelema nu tahlil bakal nginget kana maot. Yen kabeh jelema nu hirup akhirna mah bakal maot jeung balik deui ka Allah SWT. Ku inget kana maot, sahenteuna batur bakal milih jang tobat jeung loba menta hampura ka Allah SWT. Sanajan lain ti kulawarga atawa dulur, tapi ku ayana tahlilan, batur nu hadir dina tahlilan eta oge bakal ngadoakeun nu maot salian ti ngahibur kulawarga anu ditunggalkeun komo duei sabari ngucapkeun kapapaitan jeung ngahibur kulawarga nu ditinggalkeun.


Ujian pendidikan kewarga negaraan kamari urang meunang peunteun salapan puluh tilu, meskipun teu saratus tapi urang bangga pisan ka diri urang. Soalna urang geus belajar bebelaan begadang, tapi asup kebeh ka otak sakitu peuting belajarma teu subuh-subuh. Urang resep belajar komo mun rek ujian, kadang mah urang sok di hapalkeun sabukueun di tulis anu pentingna. Jadi metode belajar urang mah, kabeh nu aya di buku di persingkat terus di tulis na kertas point-point na hungkul. Meh babari mun di hapalkeun teh, kadangurang mun belajar sok di waktuan jiga dua puluh lima menit belajar terusblima menitna istirahat. Soalna kadang mun keur belajar ge butuh nginum jeung ngemil, nya ngagayeum weh bari belajar.


Udin kantos janten korban tabrakan. Caritana manehna keur leumpang sawaktos aya motor nabrak manehna ti tukang. Manehna tikusruk ka hareup tur ambek-ambekan ka nu mawa motorna. Tetela nu mawa motorna teu apal upami motor nu dianggona remna blom janten teu tiasa eren sawaktos ngaliwatan Udin. Samenjak eta Udin janten sieun ka nu ngarannna rem blong. Kusabab eta teh ayeuna Udin sok nyaram atanapi ngabejaan ka tiap jalma nu manehna wauh upami bade angkat kamana-mana naek motor, mobil, atanapi kendaraan nu sejenna kudu mariksakeun kaayaan rem. Kusabab cilaka mah eweh nu nyaho salian tiasa ngabahayakeun urang rem blong teh tiasa oge ngabahayakeun batur.


Salah sahiji hal nu nyebabkeun rasa jengkel jeung nyeuri hate teh nyaeta meunang perlakuan nu teu adil. Perlakuan nu teu adil teh sering pisan dipanggihan dina sagala aspek kahirupan. Teu adil sabab dianggap orang nu teu penting, teu adil sabab dianggap orang nu teu berguna, jeung sajabana. Bahkan nu leuwih parah mah diperlakukeun teu adil sabab ditingali tina rupa jeung penampilan. Nu geulis, kasep, jeung stylish mah sok dipandang luhur, beda jeung nu penampilanna saderhana, sok loba disapelekeun ku batur. Padahal hal nu kitu teh teu bisa dijadikeun tolok ukur tina kualitas sasaorang. Objektivitas teh kaelehkeun ku subjektivitas dina realita mah.


Sapangalaman urang nu sok ngasuh orok, mindengna orok teh teu daek cicing. Nah sabab ku eta, alusna perhatikeun oge cara ngasuh orok ngameh kahindar tina bahaya di imah. Nu kahiji jauhkeun tina jendela, komo deui lamun jendelana aya di imah tingkat ieu bahaya pisan jang orok anu sok teterekelan. Nu kadua jauhkeun tina listrik, ieu oge penting sabab lamun ditarik bisa nyetrum. Komo orok mah teu apal nanaon jeung rasa panasaranna gede. Nu katilu jauhkeun tina juru meja atawa benda anu tumpul. Ieu bisa jadi bahaya sabab orok bisa wae tidagor. Nu terakhir kudu leuwih ekstra hati-hati di tangga atawa di hareupeun panto imah. Sabab orok bisa wae naek tangga atawa ngorondang kaluar imah.


Kuring nengetan kadaharan anu aya dina jandéla, kana méja. Aya loba laleur. Kuring reflexively kipas dahareun. Utamana nu aya di meja hareup kuring. Babaturan kuring teu sadar langsung mesen goreng hayam.

Sanggeus kuring perhatikeun kumaha datangna aya leutik bodas bodas leutik nu keur obah dina lauk kari pas hareupeun kuring. Kuring langsung nganggap éta endog laleur. Babaturan kuring nanya naon anu kuring hoyong pesen, kuring langsung nyarios moal tuang.

Kumargi si mas tos nyandak beas na teu sae upami kantun angkat, simkuring ngan mesen hiji nasi tanpa lauk. Kaluar ti tempat dahar, kuring bébéja manéhna langsung ngarasa goréng. Urang balik ka hotél sarta maréntahkeun dahar di kadaharan gancang.

Kadaharan naon anu anjeun pesen? Tangtu moal didahar. Geus sieun... da gareleh


Pertama kali kuring nempo maot nalika kuring indit ka réstoran seafood, sarta kuring nempo lauk maot dina akuarium. Kuring niténan kaayaan lauk anu masih séhat, tuluy éta lauk luncat tina akuarium. Karyawan réstoran nyekel lauk jeung balik deui ka akuarium deui. tapi laukna geus paraeh. Naon prosés nyeri pikeun lauk.Lauk ngabengkokkeun ototna, ngagebeg sakali deui, tuluy cicing.Biwir laukna mimiti leuleus, ngambang ka handap ka dasar bak. ahirna paéh. Kuring ningali éta nalika kuring umur 5 taun. Meureun hal anu sarua kajadian ka manusa. Kuring nyaritakeun kaayaan nini anu maot di imah. Nini kuring kaserang diabetes akut. Kuring jadi trauma nepi ka ngajerit sieun. Panonna molotot kana lalangit imah, bari ngomong, “Maneh mawa kuring ka mana? Abdi henteu hoyong angkat. Béjakeun ka dua lalaki hideung éta angkat ti dinya.” Bibi teu ningali saha waé di kamar. Terus si bibi mah nyuhunkeun minyak bodas supados nini tenang. Nini kuring ngomong deui, "ulah indit, mamah sieun." bari nyekel leungeun bibi.


Basa ulang tahun babaturan urang poe sabtu kamari, urang jeung babaturan anu sejena di hajakeun rek jieun prank ulang tahun babaturan. Urang rek ngajailan yen carita na eweh salah sahiji oge ti urang anu inget ulang tahun na. Arurang kalah ka keur sibuk ku urusan na masing masing pokokna urang rek ngajieun maneh na sedih nepi ka ceurik. Urang kabehan eweh anu ngucapkeun ulang tahun nu aya kalah ka nyalah nyalah keun maneh na. Nyalahkeun yen manehna ceunah ngagogoreng urang sarerea di tukang beuki ngomongkeun urang di tukangna jeung sajabana. Maneh na ngarasa binggung jeung sedih nepi ka ceurik, geus kitu kakara urang bongkar urang bejaan yen urang ngaprank maneh na urang bawakeun kueh karesepna jeung lilin. Maneh na reuwas teu sangka jeung bungah.


Henteu sakabéh merk deodoran jeung jenis parfum bisa ngaleungitkeun bau awak. Kanyataanna, aya hal anu ngajadikeun bau malah goréng. Baheula, alatan sibuk kagiatan, késang kaleuleuwihi jeung pas di imah dulur kuring dicarékan, cenah mah bau haseum. weee kumaha ngerakeun hiji awewe bisa disebutkeun yen Pikeun meunang sabudeureun éta, ieu naon atuh. Nganggo sabun Asepso nyaéta Deodoran Segar Higienis ti Nivea. Kalayan dua barang éta, kuring tiasa ngaleungitkeun kesang anu kaleuleuwihan sareng tangtosna henteu bau hehehe Bawa deodorant ka mana-mana, khususna upami seueur kagiatan luar. Saatos nganggo sacara teratur, kuring ngan ukur tiasa nganggo sabun sanés, sabab salian ti kesang, kuring ngagaduhan kulit anu sensitip. Hayang make chetapil teuing mehong keur ukuran budak kuliah. Mun teu boga asepso mah biasana make dettol bonténg, seger pisan mun mandi. Ngan sanggeus bau awak jeung kesang diungkulan urang ngagunakeun parfum. Entong nyobian nganggo parfum nalika anjeun bau sareng kesang


Abdi dicaritakeun ku rerencangan, manehna kaduhung pisan lantaran teu tiasa maturan indungna pas anjeunna pupus lantaran manehna malahkah milih ulin sareng rerencanganna tibatan maturan mamahna di rumah sakit. Padahal mamahna tos menta dibaturan ka rumah sakit. Pas eta manehna teu nyangka yen eta teh mangrupakeun poe terakhir manehna sareng indungna. Isuk-isuk manehna geus siap-siap ulin sareng babaturanna, di waktos anu sami mamahna menta dianteurkeun ka klinik, tapi manehna kalahkah nitah tatanggina nganteur mamahna, epekteh mamahna kedah dibawa ka rumah sakit. Pas ditelepon oge manehna teu ngangkat, padahal mamahna tos teu sadar. Pas manehna balik manehna karek apal mamahna tos teu aya, manehna langsung lumpat ka rumah sakit.


Abdi dikontrak di salah sahiji BUMN di Bandung salila dua taun, teu karasa tos sakedap deui kontrak abdi di pausahaan ieu bakal ereun. Abdi sabenerna teu acan siap kaluar ti pausahaan ieu. Abdi tos ngarasa nyaman di dieu. Abdi oge tos dipasihan waktos jeung diingetkeun kanggo milarian pagawean anyar. Tapi nyatana teu gampang milarian gawean teh. Komo abdi ngan lulusan SMK. Abdi tos nyiapkeun tabungan ti pas awal gawe kanggo simpenan lamun abdi di-PHK. Tapi seeur nu tos kapake lantaran abdi kedah ngabiayaan adi kuliah. Can mayar listrik jeung kanggo meser tuangeun sapopoe. Abdi ngadu'a supados tiasa meunang gawean deui.


Jalma bisa geuleuh ku bau hanyir pikeun sababaraha alesan. Sababaraha urang tiasa gaduh sensitipitas anu langkung ageung kana bau, anu tiasa memicu reaksi geuleuh. Hiji jalma tiasa ngalaman pangalaman goreng sapertos seueul atanapi kesel burih saatos ngambeu bau hanyir nalika murangkalih, anu tiasa memicu reaksi geuleuh kana bau di hareup. Hiji jalma tiasa gaduh phobia khusus, nyaeta kahariwang kaleuleuwihan ngeunaan bau hanyir. Bau hanyir tiasa janten tanda tina masalah kasehatan, sapertos infeksi atanapi karacunan, anu tiasa nyababkeun jijik jalma anu ngambeu. Hiji jalma meureun geus tumuwuh nepi di lingkungan dimana bau hanyir pakait sareng hal negatip, kayaning kabersihan goreng, sarta ieu bisa memicu reaksi geuleuh kana bau hanyir.


msyarakat Indonesia, seeur hotel, restoran, jeung kantor anu tutup lantaran bangkrut. Teu sakedik oge pagawe anu diereunkeun sapihak lantaran pemasukan parusahaan teu cekap kanggo nutup gaji pagawe kahareupna. Salah sahiji nu beunang imbasna nyaeta bapa kuring sorangan. Bapa nembe pisan ngalih ka kantor ieu genep bulan kamari, bapa geus ngarep seeur pisan ti kantor ieu, tapi teu nyangka pisan tungtungna bapa di PHK lantaran bapa pagawe anyar keneh janten teu acan gaduh posisi sapertos karyawan tetap di kantor eta. Pas ngadangu kabar ti bapa, abdi langsung sedih lantaran abdi oge nembe asup kuliah, abdi neangan cara supados teu ngarepotkeun bapa, abdi nyobian daptar beasiswa supados bapa teu kedah mayar kuliah.


Pas diancam, urang ngarasa sieun jeung hariwang lantaran ngarasa terancam ku batur. Ancaman ieu mangrupa ancaman fisik jeung verbal, dua-duana nu nyebabkeun rasa kasieun jeung rasa hariwang nu serius. Ancaman fisik bisa mangrupa ancaman jang ngalakukeun kekerasan fisik atawa ngaruksak barang, jeung bisa nyieun urang ngarasa sieun rek kaluar imah atawa ngalakukeun aktivitas sapopoe. Ancaman verbal siga ancaman jang ngabocorkeun rahasia, nyebarkeun rumor, atawa nyieun reputasi jadi buruk, ieu nu nyebabkeun rasa sieun jeung hariwang. Urang oge ngarasa teu aman jeung teu bisa ngaprediksi atawa ngontrol situasi. Urang ngarasa teu apal naon nu bakal kajadian kaharuepna atawa naon nu bakal dilakukeun ku jelema nu ngancam. Hal ieu jadina ningkatkeun perasaan sieun jeung hariwang.


Hal-hal nu biasa nyebabkeun calana sobek teh nyaeta kahiji ukuran calana nu ngepas teuing, malahan mah kabilang merecet. Uuran calana nu pas teuing teh rentan pisan sobek sabab teu bebas jeung tebatas dina gerakan nana. Nu kadua nyaeta gerakan nu lincah teuing. Tah hal ieu ge bisa nyebabkeun calana sobek sabab gerakan anu ncah teuing, ngaleuwihan lebar calana, jadi we sobek. Nu katilu nyaeta bahan calana na ipis pisan. Tah, bahan calana nu ipis ge rentan sobek sabab kerapatan kaen na teh ipis, jadi babari pisan kana sobek teh, komo mun jahitan na oge asal-asalan, sakali kagusrud kana tihang nu garinjul ge pasti bakalan sobek.


Harita teh kali mimitina Meli ulin ka Trans Studio Bandung. Meli ulinna sorangan make angkutan umum. Pas uihkeun, Meli ngahaja leumpang heula nyusur jalan bari jalan-jalan nuju ka halte bus. Eh eta keur leumpang teh jol aya nu nanyakeun alamat. Bapak-bapak make motor beat jeung make helm, jadi teu katempo beungeutna. Meli teh ngjawab teu apal we, teu terlalu menanggapi sabab teu wawuh. Tuluy Meli leumpang nyusuran trotoar. Eta bapak-bapak teh kalah hayoh we nuturkeun bari maksa nananyakeun alamat. Meli geus ngajawab teu apal, eh bapak-bapakna kalah nyorongot bari ngancam. Meli buru-buru we neangan tempat rame supaya teu dituturkeun. Eh angger we Meli dipantau ti kajauhan bari dituturkeun. Pas nepi ka pintu tukang Trans Studio, buru-buru we Meli asup kadinya supaya teu dituturkeun deui.


Di Sunda mah aya salah sahiji budaya anu dilaksanakeun na mun aya lahiran atawa mun aya nu syukuran. Kabiasaan eta ngaranna mere beas. Tah mere beas teh mangrupakeun kagiatan merekeun beas ka imah tatangga nu anyar lahiran. Maksadna mah ngalongok orok jeung indungna bari mere beas sabagai simbol rasa syukur jeung mere sabab geus dibere kasalametan lahiran nana. Tah dina raraga mee beas ieu teh, tatangga oge lan mere kur beas hungkul, tapi nyecep ongkoh make duit. Hal ieu dimaksudkeun supaya orok nu anya lahir teh sing dilimpahan rezeki nu lancar dina kahirupan nana. Maknawi pisan kan kagiatan ieu? Mana nu urang Sunda, cung! Yuk ah lestarikeun ieu kabiasaan supaya bisa ngajalin silaturahmi ku cara nu saderhana.


Keur basa pun anak lahir jeung diberekun ka kuring, manehna  nu dinamian ku abdi jeung istri nyaeta Sophie ceurik. Kapaksa kuring nahan kahayang ngagerem. Para perawat ngamandian anjeunna, ngurut anjeunna, sareng nunjukkeun kuring cara ngabungkus anjeunna. Kuring cicing di bangsal cukup lila. Oh, kuring malah poho ngeunaan pamajikan kuring. Para perawat ngajamin kuring bakal ngangkat Sophie nalika anjeunna siap. Kuring buru-buru ka kamar, jeung pamajikan kuring. Urang ngayakeun silih lila nguatkeun ka lalakon nu enke dihadapan bareng-bareng. Aya rarasaan campur aduk, sieun, kabungahan, lega, beuki hariwang, ragu, leuwih sieun, leuwih relief, canggung, emosi nu teu bisa diungkapkeun, leuwih kabagjaan, panyalindungan, kareueus,  leuwih, asih , jeung adil alus kabagjaan salaku kolot.


Abdi kamari reunian di sakola menengah. Reuinian ieu teh nembe diayakeun deui ti salila opat taun. Aps abdi datang ka reunian seueur pisan nu pangling penampilanna. Ai abdi nyalira mah ti baheula ge penampilan na angger, euweuh nu dirobah. Pas keur ngobrol soal pagawean, abdi mah bagean nyimak hungkul we da rumasa pagaweanna beda sorangan, jadi teu nyambung ngobrol ge. Tuluy aya babaturan abdi datang, mimiti na mah biasa ngobrol, pas ujung na jol ngomong soal fisik abdi, awak nu ngagendutan, jeung kulit nu ngahideungan. Abdi tidinya ngarasa kasinggung pisan. Jengkel pisan ngadanguna, abdi tuluy indit ti acara eta. Langsung balik ka imah bari jengkel keneh ka nu ngomong eta. Lruheung mun manehna ge geulis, ieu mah pan biasa wae sarua jeung abdi.


Di unggal tempat komo tempat rame pikeun mamangkatan pasti aya wae patugas na, ka asup patugas kareta di stasiun. Aya loba rupa rupa posisi patugas di stasiun kareta eta, aya patugas tiket, patugas kabersihan jeung patugas kaamanan na. Harita urang manggihan ibu ibu anu geus kolot hulang huleng di stasiun sosoranganan siga anu binggung kitu. Teu lila aya patugas kaamanan anu ngadeuketan nanya keun ka ibu ibu eta, tapi ibu ibu eta kaciri na kalah ka siga anu ngambek nyarekan ka patugas kaamanan na. Nyarekan nana oge tarik pisan, hingga batur jadi ningalikeun. Nyarekan na teh puguh naon anu di omongkeuna, siga na mah ibu ibu eta emang keur gering linglung kitu, teu lila ti dinya eta ibu ibu di bawa heula di aman keun ku patugas.


Dimana mana oge kasih ibu sapanjang masa, indung teh bener bener jadi palindung mimiti keur budakna. Lmaun fisik budak na di hina jelas indung na moal tarima, ieu oge nu di lakukeun ku Mantan pamajikan Daus Mini, Yunita Lestari, Yunita ngadadak ambek dina akun TikTokna. Ieu dimimitian ku eusi pideo nalika anjeunna nunjukkeun poto anak kaduana, Abyan Ravindra, anu anjeunna ngaku sering nyababkeun tekanan darah tinggi. Unggahan video Yunita ternyata menarik perhatian netizen untuk berkomentar. Salah sahijina nyaeta akun milik awewe nu ngaranna Desti. Kesel ku hujatan anu ditarajangkeun ka anakna, pamajikan Haney Ariska Febrianto langsung nyoba-nyoba neangan pikeun manggihan jatidiri awewe nu sabenerna. Najan kitu, manehna sabenerna reuwas sabab anu matak ngahujat teh pamajikanana abdi negara nyaeta polisi. Ngaliwatan akun TikTokna, Yunita siga nu teu bisa nahan rasa keuheulna waktu nyaho anakna dihujat. Anjeunna malah nyebut awewe nu teu wijaksana maen media sosial. Dina  kasus ieu jadi loba anu miluan nyerang Desti, tapi kasus ieu teu nepi ka jalur hukum kusabab desti geus menta maaf.


Abdi paling ngewa mun ningali babaturan cepu jeung cari muka dihareupeun nu lain. Biasana dina organisasi atawa tempat gawe sok aya wae nu kitu teh, hareupeun mah alus, tukangeun mah nyuntrungkeun. Model dina pagawean ge, batur mah ngagawean loba jeung valid, manehna mah ngagawean saeutik bari ngasal, tapi mun hasilna alus pasti ngagul-ngagul diri sorangan jeung kinerja sorangan. Saolah nanaon teh digawean ku manehna sorangan. Tuluy kalakuan na teh sok cari muka wae ka atasan, bari jeung euweuhan kamampuan na mah. Kesel pisan meuni wani nyuntrungkeun babaturan sorangan demi kauntungan pribadi. Bae da jalma nu kitu mah moal meunang kabagjaan nepi ka iraha wae ge.


Urang mimiti bobogohan teh keur SD, inget keneh baheula mah sok make surat tuluy dititipkeun ka babaturan nu deukeut jeung manehanana, da lamun diberekeun langsung mah sok era jeung sieun kanyahoan guru. Lamun zaman ayeuna mah babari tinggal ngaliwatan WhatsApp. Hiji waktu urang dibejaan ku babaturan, manehna ninggali kabogoh urang keur jeung si Andi cenah mah jajan bareng. Urang teu langsung ngadatangan tapi ku urang dibere surat heula mastikeun yen euweuh hubungan nanaon manehna jeung si Andi. Tapi manehna kalakah ngaku sorangan, cenah mah si Andi bageur sok ngajajanan tibatan urang mah tara. Geus nyaho kitu isukna urang ngadatangan bari nyarekan naon maksudna maneh salingkuh ditukangeun urang, mun urang teu dibere nyaho ku babaturan mah meureunan tuluy weh teu mere nyaho urang.


Deukeut imah kuring teh loba ucing liar nu sok datang, sakapeung mah kuring atawa sakulawarga remen méré dahareun, saperti tulang hayam, atawa lauk sésa. Tah, tapi hiji waktu kuring ngarasa keuheul pisan kusabab ucing-ucingna, sabab harita kuring buru-buru indit ka tempat gawe, tapi pas naek motor, kuring ujug-ujug ngambeu bau tai ucing. Sareng kuring milarian sumber bau, nalika kuring ningali éta, tétéla éta kotoran ucing aya di handapeun motor kuring sareng kuring geus nincak eta tai. Pedah ku keuheul kuring gura-giru asup deui ka imah ganti baju anu dikotor ku tai ucing, maksakeun gura-giru ngabersihkeun motor anu aya kokotorna ku cara nyiramkeun cai sabun, padahal kuring ngarasa jijik.


Dina waktu mendekati pelaksanaan operasi, urang kedah bener-bener ngajaga kasehatan mental jeung fisik supaya operasina bisa berjalan lancar. Sagala rupa teh kedah diatur, mimiti tina pola makan, pola tidur, intensitas aktivitas, jeung sajabana. Ulah nepi ka ngalakukeun larangan samemeh operasi sabab bisa nimbulkeun efek pasca operasina engke. Mantak, samemeh ngalaksanakeun operasi teh kedah pisan ngajaga kasehatan utamana mental jiga laukeun olahraga ringan, lobakeun positif thinking, lobakeun nonton hiburan, jeung sajabana supaya bisa ngajaga mental. Ulah nepi ka stress sabab mikiran operasi, tenang we da nanaonna ge pasti sasuai jeung prosedur. Jadi, yuk lobakeun hiburan supa bisa ngajaga mental samemeh operasi!


Nalika kuring leutik, kuring ngagaduhan kajadian anu nyababkeun kuring trauma dugi ka ayeuna. Waktu keur leutik mah kuring teh sok ulin borgol boongan jeung dulur-dulur.  Anjeunna nempatkeun eta cocooan dina leungeun kuring, tapi masangna tarik teuing. Tadina mah geus biasa, tapi pas dicobaan dibuka, eta cocooan teh teu bisa dibuka lantaran pageuh pisan. Kuring lumpat ka indung kuring sarta ménta dibuka. Tétéla, indung kuring ogé teu bisa muka, eta cocooan teh pageuh teuing masangna. Indung kuring ngajak kuring ka kamar mandi, nuang sabun cair kana leungeun kuring supados leueur sareng borgolna gampang dibuka, tapi henteu lepas oge éta borgol teh. Tungtungna indung kuring nelepon bapa kuring, sarta bapa kuring motong éta borgol kalawan ragaji leutik. Ti saprak harita kuring teu hayang ulin borgol deui.


Nuju di jalan bade milarian masjid, Yuna lebet ka gang sisieun bank Mandiri nu aya di sakitaran tempat nungguan busna. Yuna asup ka gang eta tuluy ngalaksanakeun sholat di masjid. Beres ngalaksanakeun sholat, di masjid teh teu aya jalmi hiji-hiji acan, sepi kecuali anjeunna. Yuna tuluy we buru-buru ka jalan raya deui. Di pertengahan lorong gang, Yuna pasalingsingan jeung bapak-bapak. Eh jol we eta si bapak na teh nuturkeun Yuna bari nyauran wae "Neng". Pas Yuna ngalieuk, si bapak na teh bade noel leungeun Yuna. Untung kaburu ngahindar, jadi leungeun Yuna teu beunanh dicabak. Yuna meuni sasah pisan sabab sieun, tuluy indit we ka tempat nu rame.


Hitut di tempat umum teh jadi hal nu paling ngerakeun pisan. Mantakna, laukeun tilu hal ieu supaya teu kaeraan di tempat umum. Nu kahiji, teangan tempat sepi atawa toilet jang hitut, mun bisa mah tempat sepi nu teu diliwatan ku jelema. Nu kadua nyaeta kaluarkeun hitut lalaunan, atur supaya sorana jeung bauna teh teu ngaganggu batur, bisa bari diuk dina korsi supaya teu modos bauna ka mana-mana. Nu katilu nyaeta tahan hitut di hareupeun loba jelema, supaya teu kaeraan sorangan. Mun geus euweuh jelema atawa mun geus saeutik, tinggal hitutkeun da moal ngaganggu kanu lobaan iyeuh. Malahan mah alusna hitut teh tong ditahan, jadi hitutkeun we di hareupeun sasaha ge.


Biasana mun geus ditembongan ku jurig mah ceunah bakal meunang rezeki nu teu disangka-sangka. Pernah hiji carita aya tukang bakso diudag ku sosok pocong nepi ka hareupeun imahna, tapi isukanna tiba-tiba baksona laris manis ti biasana. Nu biasa beak peuting teh ieu mah karek sajam muka geus beak deui wae. Tuluy oge aya rezeki nu datang teu disangka-sangka. Tah hal ieu teh geus loba kajadian nu dialaman ku loba jalma. Kusabab faktor kabetulan tea, meureunan jadi mitos nu dipercaya dina kaayaan nana ku sabagean besar manusa. Malahan mah sok aya nu nepi ka birat diuudag na teh, tapi bener we sok kabuktian meunang kaberkahan.


Poe ulang taun biasana diarep-arep pisan ku sabagean besar manusa. Sabab ieu teh hiji-hijina momen sataun sakali nu ngingetan umurna. Biasana mun poe ulang taun teh sok ngarepkeun hal nu spesial, arek ti diri sorangan arek ti batur nu deukeut. Ngan dina poe ulang taun teh sok ngarepkein ayana nu mere hadiah. Sabab hadiah dianggap bentuk kanyaah jeung kainget kanu ulang taun. Mantak, mun aya kulawarga atawa babaturan nu ulang taun, sabisa mungkin minimal ngucapkeun sslamat, sabab eta nu mantak atoheunna. Lain masalah hadiah nu diberekeun, tapi ku kaingetna kana poe lahir. Yuk ah biasakeun ngucapkeun selamat jeung apresiasi nu ulang taun!


Di jaman ayeuna pasti hayang eksis, bisa foto jeung artis nu diidolakeun pasti bisa jadi impian loba jelema. Ngameh bisa foto jeung artis carana kudu ngahadiran pas di acara premier film, sabab biasana salian ti para pemeran film, artis-artis oge loba nu diondang jang miluan nonton premier. Tuluy bisa nyobaan make aksesories maranehanana, bisa make kaos nu aya foto artisna. Bisa oge mawa tongkat selfie, ngarang jangkauan kamerana jadi leuwih lega. Jadi sanajan teu nangtung di deukeut manehna, lamun make tongsis masih bisa katangkap make kamera. Bisa oge gabung pas keur di kaayaan rame, sabab loba artis atawa penyanyi nu resep foto pas manehna keur manggung tuluy kerumunan penonton jadi latarna.


Jadi basa keur SD mah birit. Beuteung mah nyeri pisan lamun buang air besar. Sakitu kesang tiis. Indung kuring nu teu tega ningali kuring ceurik kanyenyerian, isukna langsung dibawa ka rumah sakit. Di rumah sakit beuteung kuring di-rontgen. Saparantos rengse, dokter nerangkeun aya batu atanapi anu sapertos kitu dina beuteung abdi sareng langsung dihukum usus buntu sahingga cenah kedah dioperasi sagancangna. Kuring henteu terang naha, saatos éta indung kuring nyandak kuring ka rumah sakit sanés. Tapi kusabab Askes teu bisa nutupan biaya di rumah sakit sejen, indung kuring dibawa balik ka rumah sakit munggaran. Di dinya kuring dipariksa deui ku dokter nu béda. Sareng kabuktian... Abdi henteu ngagaduhan usus buntu sareng henteu aya batu atanapi naon waé anu diomongkeun ku dokter tadi isuk. Ceuk dokter ieu mah, nyeri beuteung mah ngan efek maag. Janten kuring ngabatalkeun operasi. Coba mun teu di parios ku dokter lain, meureun peujit mah geus buru-buru dipotong :') Ayeuna kuring nembé terang yén panyakit kuring nyaéta sindrom irritable bowel (IBS). Akhir-akhir ieu, sering kambuh nalika kuring salah tuang atanapi nalika kuring setrés.


Sanajan ngarasa geuleuh tapi ngaberesihkeun kotoran hewan anu bener tetep penting jang ngajaga kasehatan jeung kaberesihan lingkungan. Aya sababaraha cara jang ngaberesihkeun kotoran hewan nu bener sanajan geuleuh oge. Nu kahiji gunakeun sarung tangan karet jang ngalindungi leungeun tina kontak langsung jeung kotoran hewan. Nu kadua gunakeun kertas koran atawa kantor plastik jang ngangkat kotoran hewan jeung ulah nyabak ku leungeun sacara langsung. Nu katilu gunakeun sabun jeung cai jang ngaberesihkeunna. Nu ka opat pastikeun geus miceun kertas koran atawa plastik nu geus digunakeun tadi ka tempat sampah. Saenggeus rengse ngaberesihkeun kotoran hewan, pastikeun jang ngumbah leungeun ku sabun jeung cai anu beresih.


2013 abdi lulus ti SMA. Kenging ondangan ditampi di salah sahiji kampus swasta di Kota B. Ti SMP sim kuring cita-cita hoyong lebet ka PTN di Bogor, margi rumaos jurusan anu dicandak ku pun biang parantos diarahkeun ku bapa dugi ka damel engke. Tétéla nasib geus kersa, kuring meunang jalur ondangan prestasi tapi D3 di PTN Bogor anu dipikahoyong. Halangan anu lumangsung nyaéta idin ti kolot kuring anu teu ngidinan kuring diajar di luar kota, ahirna kuring kaluar tina rasa frustasi kuring kalayan henteu ngadaptar di PTN / swasta mana wae. Nepi ka ahirna kuring dipaksa asup ka Univ di kota sorangan. Jujur, kuring ninggalkeun satengah haté jeung horéam. Pilihan kahiji anu kuring candak nyaéta Program Studi Agribisnis Pertanian, pilihan kadua nyaéta Politik Sosial. Abdi katampi janten pilihan kahiji kalayan ujian, tina 200 urang anu katampi, abdi rengking 20 luhur. Nepi ka ahirna kuring dicabut, sabab kuring teu ngadaptar deui. Kuring jempé, teu bébéja ka kolot. Nepi ka ahirna kolotna manggihan sarta pohara kuciwa. Bentuk kuciwa maranéhanana ku teu nyewot jeung teu padulid nalika kuring ngabejaan bebeneran.


Kabudayaan ngantri di Indonesia masih keneh jadi masalah serius anu nepi ka ayeuna tacan direngsekeun. Urang bisa ningali ieu dina sababaraha waktos, khususna di fasilitas umum, sapaperti  jamban, SPBU, loket karcis, sareng loba deui. Sanajan kadenge sepele, dina kanyataanana teu saeutik jalma nu leuwih milih norobos tibatan kudu sabar ngantri. Kabiasaan sok norobos ieu teh anu sok jai masalah jeung jieun kaributan.  Jelema anu geus lila antri pasti nya ambek lamun sangeunah na di sorobot. Eta teh sarua jeung eweuh etika jeung sopan santun. Sabagé conto pasualan prihatin ngeunaan antrian, nya eta lobana jalma anu cilaka malah maot nalika ngabagikeun zakat, sembako atawa bantuan sosial sejenna ka jalma miskin. Saolah-olah duit anu ngan puluhan rebu rupiah sarua jeung resiko atawa riungan jalma anu teu tartib jeung ngajajar. Sanajan geus dipasang pager beusi atawa panghalang sejenna, masih keneh aya anu ngalanggar antrian anu geus ditangtukeun ku panitia.


Kuring aya dina titik dimana kuring ngarasa gagal sareng sadaya anu kuring laksanakeun ngan ukur sia-sia, waktos éta, sakitar 4 sasih kapengker, kuring salah sahiji calon peserta pasanggiri Kabupatén/Kota. Guru kuring ngumumkeun yén bakal aya seleksi tingkat sakola pikeun nyokot 3 urang nu skor pangluhurna. Ngadéngé kitu, tangtu kuring langsung nalungtik naon nu bakal kaluar dina mangsa seleksi engké. Métode diajar kuring henteu intensif, tapi sacara kasarna, kuring parantos "ngrasakeun" jinis-jinis patarosan anu paling dipikaresep bakal aya dina pamilihan. Sanajan kitu, kanyataanana kasar pencét kuring. Abdi kaluar tina 3 luhur pikeun ngawakilan sakola dina éta lomba. Rengking kuring leres-leres turun, bahkan henteu dina 5 luhur. Haté remuk, harepan sangkan reueus kolot ancur. Di imah kuring ceurik teu kaampeuh, kuring ngarasa sagala usaha kuring sia-sia. Kuring éta bener frustasi nepi ka kuring nyieun kasalahan fatal; cangcaya kana kakawasaan Allah jeung nungtut kaadilan ka Anjeunna. hal eta kaasuf kufur massyaallah sampe dititik eta abdi istigfar meruenan iyeu teguran yen urang teh adigung pisan.


Ngaranna ge jalma hirup, pasti teu luput tina dosa jeung kasalahan. Dina ajaran Islam, aya sahiji cara nu bisa ditempuh dina ngamohon pangampunan dosa, nyaeta ku sholat taubat. Manusa hirup di dunia teh pasti loba dosa jeung kasalahan nu disangaja jeung teu disangaja. Biasana oge sok teu karasa ngalakukeun dosa teh. Malahan nu paling ngerikeun nyaeta dosa jariyah nu ngocor salila hirup jeung ke jaga di alam salajengna. Tah, supaya bisa ngamohon ampunan, geuraan sholat taubat. Taubat sing bener-benee ka Gusti Allah supaya bisa dibukakeun pintu taubatna. Ulah hilap dina sagala lampah kedah eling. Hayu urang biasakeun shokat taubat supaya senantiasa selalu diampuni.


Kapungkur, nalika imah kuring teu acan pindah ka imah nu ayeuna, kuring sering mendakan tai beurit. Imah nu baheula geus kolot, jadi loba beurit di dinya. Waktu éta kuring keur nyeuseuh baju dina mesin cuci, bau pisan di tukangeun mesin cuci teh. Tungtungna kuring menta tulung  ka bapana ningalian aya naon balik mesin cuci teh. Tétéla loba tai beurit, aya cikiih aya ogé taina.  Jijik pisan harita teh dugi ka hoyong utah, janten bapa kuring ngabersihkeun sadaya kokotor. Sanggeus beberesih, kuring terus nyeuseuh baju deui. Tapi saminggu saterusna bau deui, bener weh aya tai beurit deui. Ceuk Bapa, kokotorna bakal aya wae saban waktu lamun beuritna teu katéwak. Sangkan bapa meuli sababaraha lem beurit, sarta ditunda di sabudeureun mesin cuci. Isukna tétéla aya tilu beurit anu katéwak langsung teras dibuang ku bapa.


Di kota mindeng banjir mun hujan teh, jadi pengendara motor biasana loba nu caricing di tengah jalan lantaran sieun motorna mogok mun kakeueum ku cai. Biasana ieu oge nu nyebabkeun macet anu kuduna bisa dipake dua jalur, jadi sajalur. Alusna mah motor teh mun moal ngaliwat mending oge ka sisi eureunna, ulah di tengah-tengah kitu nu ngajadikeun macet. Sakirana nungguan banjirna rada surut, mending oge ka sisi atawa leuwih alus deui neangan jalan sejen mun keur buru-buru mah. Meh anu make mobil nu sabenerna bisa ngaliwatan jadi tersendat sabab loba nu caricing di tengah jalan. Komo deui nu parkir di tengah jalan, ulah weh.


Mun ka mana-mana teh kudu aya baturna, tong sosoranganan. Mun aya batur na mah kan mun manggih bahaya teh aya nu mangnyahokeun jeung aya nu nulungan. Komo usum susah kieu mah begal teh ngahalalkeun sagala cara jang neangan kabutuh. Komo mun awewe mah, kudu pisan aya nu ngabaturan sabab bisi didodoho di jalan. Salila berkendara oge kudu sing waspada kana kaayaan sakitar, tingal kenca katuhu bisi aya kandaraan nu ngabuntut terus ngabegal di jalan nu sepi. Siapkeun oge mental mun rek berkendara jah, sabab bisi terjadi hal-hal nu teu dipikayang. Jadi, ku kituna, yuk urang leuwih waspada jeung siaga deui dina perjalanan teh, supaya dijauhkeun tina sagala hambatan!


Lamun urang jadi jelema anu bageus anu nurut ceuk kolot urang teu kudu sieun bakal di carekan ku kolot, kolot nyarekan teh pasti aya kusabab na lamun urang bageur teu salah piraku kolot ujug ujug nyarekan. Cara sangkan teu di carekan ku kolot nyaeta mimiti kudu nurutkeun ceuk naon parentah kolot, ulah ngalawan jeung kud carita lamun rek nanaon ka kolot, kusabab lobamasalah anu ngajadikeun kolot nyarekan tej kusababab kolot salah paham, maksud urang jeung kolot teh beda, urang hayang na kieu jeung kolot hayang na kitu, tuntungna mah teu panggih jeung bakal ngajadikeun masalah. Biasana tina hiji maslah ieu bisa ngalobaan jeung nuluy ka masalah sejen, matak saling terbuka jeung saling ngartikeun antara kolot jeung anak teh penting pisan.


Di hiji kampus, keur lumangsung kelas peuting, waktu dosen asup ka kelas, hawa karasa aneh. Waktu kelas geus satengah jam, ujug-ujug aya pesen ka Risky salaku ketua kelas, pesen ti dosen anu keur ngajar, cenah teu bisa hadir ngajar lantaran keur ka luar kota. Risky tuluy ngabaran ka grup kelas, sadayana bingung sareng sieun, saha jalma anu di payuneun aranjeunna ngajar ayeuna?  Risky hayang mastikeun yén dosen nu aya di hareupeunana téh manusa atawa lain ku cara ngalungkeun pulpénna kana lantai. Sabot nyokot pulpénna, manéhna melong ka dosen éta, tétéla éta dosen téh euweuh suku alias ngambang. Risky reuwas jeung langsung mere nyaho ka babaturanana via group chat supaya ninggalkeun kelas hiji-hiji ameh dosen teu curiga.  Pang akhirna Risky, nalika pamitan, Risky nyarios, "Tipayun pak.", dosen eta ngajawab, "Tipayun atanapi tos terang?".  Risky kacida reuwasna, manehna langsung kaluar ti kelas bari lumpat nyampeurkeun babaturanana.


Lantaran aya kagiatan di kampus ti isuk keneh, abdi kedah angkat ti imah oge kedah subuh pisan, pas di luar poek keneh. Abdi langsung angkat ti tabuh lima kirang. Jalanan masih keneh sepi, teu seeur jalmi, warung-warung oge teu acan muka, ojek oge teu aya. Di tengah jalan anu sepi eta abdi mapah rada gancang lantaran tiris jeung supados gancang nepi ka sisi jalan. Di sajajalaneun abdi sieun pedah ngarasa aya nu nuturkeun sabab abdi ngadangu sora lengkah, abdi ngahaja mapah rada laun supados manehna tiasa nyusul kuring, tapi manehna kalahkah miluan laun oge.Pas abdi jalanna rada gancang manehna oge miluan gancang.


Lulus ujian mangrupikeun hal anu paling pikabungaheun anu kantos urang alaman. Ieu sababaraha cara anu tiasa laksanakeun pikeun ngahontal kasuksesan dina ngalaksanakeun ujian sangkan ngarasa bagja. Kahiji, mimitian ku nyieun rencana diajar anu ditangtoskeun. Setel tujuan diajar anjeun, jieun jadwal diajar anu realistis, sareng pastikeun pikeun prioritas mata pelajaran anu langkung hese. Salajengna, milarian tempat diajar anu nyaman sareng sepi. Pilih tempat anu henteu rame teuing atanapi sepi teuing, sareng henteu kaganggu ku faktor eksternal sapertos sora atanapi bau. Lajeng, diajar ku cara anu efektif. Anggo metode diajar anu cocok sareng kapribadian anjeun, sapertos diajar mandiri, diskusi sareng babaturan, atanapi ngiringan les di lembaga bimbingan belajar. Tong hilap teras mandang positip ngeunaan ujian. Entong sieun atanapi hariwang teuing ngeunaan ujian, sabab eta tiasa ngaganggu diajar anjeun. Teras pigawe soal latihan. Teangan soal latihan anu luyu jeung materi anu rek diujikeun, tuluy garap kalawan serius. Soal latihan tiasa ngabantosan anjeun ngartos materi anu bade diujiankeun, oge ningkatkeun kapercayaan anjeun nalika nyanghareupan ujian. Lamun ngarasa cape, geura istirahat. Tong maksakeun diri diajar terus-terusan, sabab kacapean tiasa ngirangan konsentrasi sareng tiasa janten pangaruh anu negatif kana hasil diajar. Ku ngalaksanakeun metodeu di luhur, anjeun tiasa ningkatkeun kasempetan pikeun lulus ujian sareng ngaraosan kabagjaan. Tong hilap ikhtiar sareng ngadoa supados hasil anu dipiharep tiasa kawujud.


Samemeh balik ngaji biasana mah sok diayakeun sholat berjamaah. Harita sholat kawas biasana, tapi pas keur tahiyat akhir, ujug-ujug aya anu kaluar melepes. Teu kahaja hitut padahal mah teu keur hayang, ngan pedah ka teken jadina kaluar sorangan. Urang langsung lumpat ngabatalkeun sholat, urang langsung balik ka imah embung dilanjutkeun sholat di masigit. Isukna urang embung miluan ngaji ku sabab era ku babaturan, pasti bakal diungkit-ungkit jeung diera-era. Jadi urang teu ngaji saminggu teh susuganan babaturan ngaji bakal pohoeun kana peristiwa eta. Tapi nyatana mah henteu, kalakah diseungseurikeun jeung dikekeak. Urang narimakeun sanajan era-era oge da sairing waktu pasti bakal parohoeun.


Lamun batur boga hutang beurat, aranjeunna biasana ngarasa rupa-rupa parasaan negatip. Eta bisa ngarasa jengkel sorangan pikeun nyieun kaputusan salah jeung incurring hutang beurat. Maranehna bisa jadi hariwang ngeunaan kumaha maranehna bakal mayar hutang jeung naon nu bakal kajadian lamun teu bisa. Eta panginten seueur setres sareng tekenan mikiran hutangna sareng kumaha aranjeunna bade mayar tagihanana. Maranehna bisa ngarasa era pisan sabab teu bisa mayar hutang jeung ngarasa teu bisa nampilkeun diri kalayan bener di hareupeun batur. Eta bisa ngarasa ambek dina sistem finansial atawa jalma anu mere hutang maranehanana. Eta meureun ngarasa asa teu nyaho kumaha carana ngajawab masalah hutang maranehanana.


Kamar cai sekre di kampus kuring teh salah sahiji anu pang kotorna anu pernah kuring anggo. Aya hiji kamar cai anu mangpet nyaeta kamar cai anu di juru, lamun aya nu teu kahaja make kamar cai eta pasti bakal ninggalkeun kotoran dina lobang wc. Salila eta tai ngambang jeung hangseurna nyembeu dina lobang, pasti moal aya jalmi anu daek ngaberesihan lantaran bauna teu kiat pisan, abdi oge nulis ieu sabari kabayang bauna kumaha. Bakating ku bauna eta kamar cai, lamun urang ngaliwat di hareupeun kamar cai eta sanajan teu asup oge pasti bakal kaambeu bauna. Komo di sisi kamar cai teh aya wadah runtah badag. Beuki weh bau.


Gagal kawin nu kadua: caritana Teu kanyahoan, Mamah nelepon ka mantan. Anjeunna ningali kuring ngaco ngeunaan sataun saatos putus. Pokna téh Mamah jangji rék ngabujuk sangkan nuturkeun kahayangna. Ahirna mantan kuring ngahubungi deui. Ngeunaan 2 bulan komunikasi sengit, urang balik deui. Tapi ti mimiti kuring ngomong, kuring hayang datang deui lamun manéhna serius ngeunaan nikah jeung Mamah hirup jeung kulawarga anyar urang someday. Manéhna nyebutkeun siap. Kulawarga panjangna disawalakeun deui. Waktos ieu parantos dugi ka tahap ngabahas ngeunaan mas kawin sareng ngawitan nangtukeun acara numutkeun adat sunda. Hiji waktu, mun teu salah, poé Saptu isuk-isuk, kuring kadéngé Mama ngobrol dina hapé, "Sabar atuh nya neng, teu acan aya kasempetan ngobrol sareng Junet.  Mamah kena badé ngobrol sareng anjeunna lalaunan. Mamah siap hirup nyalira salami junet jeung eneng tiasa nikah..Pangorbanan indung jang kuring etateh.


Mun keur di imah sorangan teh sok asa sagala karasa sieun. Komo deui lamun di deukeut imah aya nu anyar maot mah sok keueung sagalana teh. Mun rek sare teh sok aya sora ngoletrak, padahal euweuh sasaha. Mun rek ka wc ge sok asa aya bayangan hideung nu nuturkeun, padahal euweuh sasaha. Mun keur sare ge sok kahudangkeun sabab aya sora sagala rupa, lengkah suku, sora kekeletrekan, jeung sajabana. Padahal pas ditoong teh euweuh jelema atawa ucing. Jadi sok asa rarasaeun mun rek lumampah atawa sare teh. Mantak, mun di imah sorangan teh mending nitah dulur ngendong ngabaturan, supaya aya batur pakumaha mun ngendong teh.


Abdi mineng pisan miluan kagiatan talkshow atawa webinar di kampus. Salila kagiatan abdi oge teu jarang naros sababaraha pertanyaan jeung ngajawab patarosan. Seeur pisan kagiatan anu masihan hadiah kanggo peserta na. Basa nuju aya acara ulang taun di Universitas, seeur pisan kagiatan anu masih hadiah kanggo persertana. Aya hadiah dispenser, vocher kanggo balanja, tas, buku, botol kanggo nginum, jeung sajabana. Tapi aya hiji hadiah utama, nyaeta hadiah sapeda lipet. Pas diumumkeun saha anu meunangna abdi reuwas lantaran rerencangan sakelas kuring meunang hadiah sapedah lipet. Manehna bungah pisan sabari mapah ka hareup narima hadiah teras dipoto. Bali=-balik manehna mawa sapeda kana angkot.


Baheula pernah nabung jang jam nu biasana mah 200 rebu, jaman Mi Band 3 masih trend. Mi band 4 teu acan aya. Duh teu aya invoice margi abdi ngagaleuh ti rerencangan anu juara lomba 17an. Mimitina kuring meuli eta sabab kuring teu hayang ngan make Mi Band, sabab pasar bener alus. Ti lalaki hayam goreng nepi ka mahasiswa, aranjeunna ngagunakeun eta, jadi Honor Band 3 patut dibeuli. Kuring ogé resep bentukna. Ahéng, tali karét karasaeun saé dina panangan. Luhureun mi band 3 saeutik. Kalayan bentuk layar anu langkung ageung. Tapi anu teu disangka-sangka nyaéta éta seneg pisan bisa nabung jang jam iyeu teh.


Di Indonesia, isu agama jadi salah sahiji hal anu sensitif pisan mun dibahas. Kaberagaman agama nu kuduna jadi salah sahiji kakayaan, sabab aya oknum nu teu bertanggung jawab, malah jadi persoalan nu loba dibahas ku masyarakat. Dampakna teh luar biasa gedena. Bentuk toleransi teh kalah robah jadi bentuk kasensitifan nu seukeut pisan. Padahal, sapatutna toleransi teh kudu ditanamkeun supaya kacipta kaharmonisan. Tong nepi ka kalah jadi pertikaian sadudulur. Agama Islam nu mangrupakeun agama mayoritas jadi salah sahiji alat nu sering diadukeun ku oknum teu tanggung jawab. Padahal nyatana mah kahirupan antarumat beragama di Indonesia teh saling toleransi pisan, ngan diadukeun ku oknum tertentu jadi nepi ka sensirif jiga ayeuna.


Hiji poé kuring meunang tugas ngainventarisasi peralatan IT di kantor. Inpormasi anu gancang pikeun netelakeun, kuring damel di kantor tingkat kabupaten, tingkat di luhur nyaéta propinsi, sareng pusatna di luhur. Tah, tugas inventarisasi teh ti pusat, diteruskeun ka propinsi, terus diteruskeun deui ka kabupaten, dina hal ieu mah staf IT.

Upami kuring henteu émut, kuring dibéré 5 dinten kanggo ngaréngsékeun ieu tugas. Jigana éta wajar, sabab aya rada loba alat nu kudu dipariksa sarta aya ogé loba widang nu kudu dieusian dina tabél. Kusabab kuring henteu ngagaduhan padamelan sanés waktos éta, kuring ngan ukur ngalakukeunana.

Poé katilu, ujug-ujug kuring ditelepon ku kapala kantor. Asup ka kamar, ekspresina siga nu keur ambek (muhun, unggal poe sok kitu, haha). Anjeunna nyodorkeun telepon sélulérna ka kuring, dimana anjeun tiasa ningali daptar kabupaten anu henteu acan ngalebetkeun laporan inventaris peralatan IT. Kakantor mah kalebet tangtos, margi teu acan rengse didamelna.


Biasana ngarasa sieun, tina sieun kaleungitan batur anu anjeun dipikacinta atanapi ngan ukur ningali pilem horor. Sieun mangrupa bagian tina naluri manusa pikeun salamet, tapi lamun kaleuleuwihi ogé bisa boga dampak negatif. Nanging, aya sababaraha cara pikeun ngaleungitkeun kasieun anu kaleuleuwihan.
1. Pikir leuwih positif
Nalika anjeun sieun kaleuleuwihan, éta condong ngajantenkeun anjeun langkung pesimis nalika nyanghareupan sagala rupa hal. Aya salawasna pikiran négatip nu haunt anjeun, malah saméméh anjeun masihan diri kasempetan pikeun nyobaan.
2. Bayangkeun hal awon anu bisa lumangsung
Coba pikirkeun anu paling awon anu mungkin kajadian.
3. Narima kanyataanana
Narima bebeneran bakal ngagampangkeun ngarasa tenang sareng langkung siap nyanghareupan kasieun anjeun. Ku sabab éta penting pikeun émut yén hal-hal goréng lumangsung sacara alami sareng terang yén henteu sadayana di dunya ieu aya dina kendali anjeun.


Kasalahan-kasalahan nu bisa nyebabkeun proses pendaftaran kahambat jeung nyebabkeun gagal asup ka paguron luhur. Nu kahiji, nunda daftar. Tenggat waktu pendaftaran LTMPT, SNMPTN, UTBK, jeung selseksi asup paguron luhur rata-rata mibogaan waktu panjang, nyaeta dua mingguan atawa leuwih. Tapi durasi eta nu nyebabkeun siswa akhirna nunda-nunda jang daftar nepikeun ka tenggat waktu pendafataran tiba. Lamun kitu biasana serverna sok down sabab loba nu ngakses. Nu kadua, mimilu milih program studi jeung kampus. Urang geus kudu apal bidang naon nu ku urang hayang ti awal keneh. Sabab bakal nentukeun kahareupna bakal kumaha ngajalanan perkuliahan, kaasup arah masa depan nu bakal dijalanan. Nu katilu, mikirkeun lokasi kuliah, padahal di mana wae ge alus, komo deui lamun ngarantau bisa ngasah kamampuan hirup nu bakal dibutuhkeun pisan pas asup dunia gawe engkena, tapi ieu ge kumaha jelemana. Da teu kabeh jelema mandiri.


Salah ngageroan ngaran batur teh mangrupakeun kasalahan nu bisa nyebabkeun rasa era pisan. Rasa era ieu muncul ku sabab jelema nu ku urang geroan teh bisa ngarasa diabaikeun atawa teu dihargaan ku urang nu ngalakukeun kasalahan eta. Salian eta, kasalaham kawas kieu oge bisa nimbulkeun kesan kurang profesional, kurang sopan, jeung kurang percaya diri. Lamun dina konteks profesional, kasalahan ngageroan batur bisa mangaruhan hubungan jeung reputasi di antara babaturan gawe jeung pingpinan. Salian eta, kasalahan ngageroan batur bisa mangaruhan kesan mimiti batur ka urang, jadina bisa mangaruhan kesempatan jang meunangkeun promosi atawa peluang bisnis nu leuwih alus. Kasalahan ngageroan ngaran batur bari salah oge bisa mangaruhan hubungan sosial.


Kasalahpahaman bisa kajadian ka saha wae jeung di mana wae, kaasup pas keur di sakolaan. Pedah urang poho mawa barang jang gawe bareng jeung kelompok urang kalakah diteunggeul ku babaturan sorangan. Padahal mah ulah langsung maen hakim sorangan, tanya heula jelemana naha bet bisa poho, tuluy solusi naon nu bisa dicokot ngarah barang nu tinggaleun bisa dibawa. Mun langsung maen hakim sorangan mah urang oge teu narima komo langsung neunggel kana awak. Anu tungtungna mah saprak ti eta, embung deui gawe bareng kelompok jeung manehanana. Nepi parea-rea omong di kelas, padahal mah bisa ku cara-cara anu lembut jeung teu make kekerasan. Sabab eta kurang hade, komo dilakukeunna teh di lingkungan sakolaan. Poho mah manusiawi.


Di jaman ayeuna mah lamun meser acuk tos gampil pisan lantaran aya seeur pilihan. Urang tiasa meser acuk di pasar, di toko, atawa di online shop. Di online shop urang tiasa milih seur acuk anu mirah jeung lalucu, tapi lantaran kitu janten seeur pisan jalmi anu meser jeung nganggo acuk nu sarua. Biasana sok aya model baju anu nuju rame dianggo, ditambih seeur oge jalmi anu ngadamel pidio nyobian meser acuk di aplikasi sapertos Shopee janten kamungkinan jalmi meser acuk di toko anu sarua bakal gede pisan. Matak teu heran basa abdi nuju jalan-jalan ka hiji tempat wisata anu nuju viral di Bandung, abdi ningal aya dua awewe nu nganggo acuk nu sami ti luhur nepika handap, ngan beda sapatu hungkul. Maraneh duaan parada era pas nyadar yen maranehna nganggo acuk anu sami pisan ti tiung, acuk, nepikeun calana.


Waktu keur SMP, aya carita lucu. Di sakola kuring teh aya program imunisasi, jadi kelas kuring meunang giliran terakhir disuntik imunisasi. Mimitina mah lancar, tapi pas giliran kelas kuring aya salah saurang babaturan kuring nu ngaranna Ari, kuring nyaho Ari teu hayang disuntik, teu nyaho kunaon. Padahal kuring jeung babaturan bagja pisan lamun aya imunisasi di sakola, sabab mun geus disuntik, sok dibere susu jeung roti. Tungtungna mah abdi sareng rerencangan anu disuntik tiheula, Ari masih keneh dibujuk ku guru sareng rerencangan. Dugi ka sadayana geus disuntik, Ari masih keneh teu daek disuntik. Akhirna guru nanya kunaon Ari teu daek wae disuntik. Tetela Ari teu daek disuntik ku sabab sieun jarum suntik anu bakal nusuk nepi ka tulang lantaran awakna kurus leutik. Urang seuri, babaturan kuring jeung guru oge sasreuri. Ceunah mun disuntik mah moal neunggeul tulang, masalahna dokter oge ati-ati. Ahirna sanggeus dibujuk ku guru sareng rerencangan, Ari mung hoyong disuntik sanaos ceurik.


Saprak kajadian kena tipu ku pihak supplierna, Widia ngarubah sikap janten teu gampang percaya ka batur deui. Mun urang mere kesempatan ka batur teh can tangtu dibales ku kabaikan deui, kadang mah malah urang nu dimangpaatkeun. Dina dunia bisnis mah penting pisan nangtukeun mana pihak nu bener kerja sama jeung urang, mana pihak nu kedah diantisipasi ku urang. Ngabangun bisnis mah tong kagok, kedah totalitas dina modal jeung eksekusina. Ngan oge kade tong mudah percaya ka jelama komo anyar mah, sabab bisi niat nipu tea. Mun katipu mah modal urang bakal seep jeung usahana moal maju, bakal loba hutang. Jadi, intina mah kudu boga tekad jeung pendirian sorangan.


Kasus ngahina fisik di sosial media bisa makin parah lamun urang na cicing hungkul teu nyokot lengkah keur tegus atawa laporkeun, tegur nyarekan wajib urang lakukeun sangkan anu sok ngahina bisa di ajar kudu boga etika teu meunang ngahina fisik batur. Contoh kasus anu ambek jeung ngalaporkeun jelema anu sok ngahina fisik nyaeta pasangan Leslar atawa Lesty Kejora jeung Rizky Billar. Pasangan ieu ngalaman penghinaan fisik anu bener bener parah ka budak na nyaeta Leslar Al Fatih, salaku kolot na emang wajib ngalapoekeun kasus nu kieu salaku wujud ngajaga jeung ngalindungan budak na, komo budak na keutik keneh can ngarti nanaon eu di lakukeun keur ngajaga mental jeng psikis budakna di masa depan.


Ngaluarkeun hitut dihareupeun loba batur teh salian bisa nyebabkeun era, oge bisa nyerminkeun adab hiji jalma. Jalma nu ngarti adab mah pasti ngutamakeun kanyamanan bersama, ku teu hitut di tempat umum sabab bisa ngaganggu kanyamanan batur. Mun bisa keneh ngaluarkeun hitut di tempat umum mah bisa dipastikeun kurang paham kana adab sabab hitut di hareupeun umum teh sarua jeung teu sopan sabab ngaganggu kanyamanan batur. Mantakna, yuk leuwih hargaan deui kanyamanan batur ku cara hitut di tempat nu sakuduna, ulah di tempat umum. Biasakeun lakukeun hal nu sopan, ulah nepi ka ngengera sorangan jeung deuih kalahka nembongkeun kagorengan adab sorangan!


Cara salajengna pikeun nungkulan jalma anu resep bully, nyaeta nyieun babaturan kalawan loba jalma. Pembully biasana bakal ngabully jalma lemah, sorangn, pengecut, jeung jalma anu teu boga babaturan. Ku alatan éta, buka diri pikeun nyieun babaturan kalawan loba jalma. Tong nutup teuing diri nalika aya anu hoyong sosobatan sareng urang, sareng ulah resep teuing nyalira. Babaturan mah jeung saha wae, ulah ngabeda-bedakeun status sosial jeung SARA. Teras urang oge kudu babaturan jeung jalma anu mawa urang kana hal positif. Janten, upami urang dibully, réréncangan urang teh bakal otomatis ngabela sareng ngajagi urang. Terus, coba diajar silat, boh karate, taekwondo, atawa silat. Seni bela diri tiasa ngabantosan ningkatkeun kapercayaan diri, ngajaga kaséhatan, sareng urang ogé tiasa diajar ngurus diri.


Cara katilu pikeun nungkulan kasieun sareng kahariwang sateuacan dioperasi nyaéta ngalakukeun hal-hal anu tiasa ngajantenkeun anjeun santai. Anjeun tiasa ngalakukeun naon waé anu anjeun pikahoyong pikeun ngatasi kahariwang sareng gugup anu datang sareng ngadeukeutan ka operasi anu dijadwalkeun. Atawa ngalakukeun kagiatan anu bisa bersantai awak, kayaning urut, akupungtur, atawa yoga. Nanging, upami anjeun parantos dirawat di rumah sakit, anjeun tiasa ngalakukeun hal-hal sapertos ngadangukeun alat musik, maca buku karesep anjeun, atanapi ngobrol sareng anu pangdeukeutna. Hal-hal ieu bakal ngajantenkeun anjeun hilap sakedap ngeunaan operasi anu dijadwalkeun anu bakal dilaksanakeun dina waktos anu caket. Kaopat, tuang tuangeun anu séhat. Pikeun ngatasi kahariwang sateuacan dioperasi, ngobrol heula ka dokter ngeunaan naon anu tiasa sareng tiasa dikonsumsi sateuacan lebet ka kamar operasi. Ieu kusabab kalolobaan prosedur bedah ngabutuhkeun pasien puasa sababaraha jam. Upami anjeun diidinan tuang, ngirangan konsumsi gula sareng karbohidrat olahan tapi ningkatkeun asupan vitamin B anjeun.


Tos mangtaun-taun rerencangan abdi bobogohan tapi teu aya nu ngajakan nikah. Sasih ieu manehna geus aya niata kanggo nikah lantaran manehna tos lulus kuliah bari digawe. Manehna oge ti baheula gaduh cota-cita hoyong nikah pas ngora keneh, janten ngke pas murangkalihna tos garede manehna masih ngora keneh. Mamah jeung bapana ngenalkeun manehna jeung hiji lalaki, nyaeta putrana rerencangan mamah jeung bapana. Rerencangan abdi dikenalkeun ka calon pangenten lalaki na tos sataunan leuwih. Manehna atoh pisan tiasa nikah sareng lalaki anu bageur tur santun ka para kolotna, jaba tos gaduh bumi di daerah Garut. Pas akad nikah abdi miluan ceurik lantaran ngiring bingah.


Mulih peuting-peuting ti kampus abdi kedah numpak angkot sababaraha kali kusabab beus anu biasa ditumpakan ngan nepika jam opat sonten hungkul. Tabuh salapan abdi ngantosan angkot di sisi jalan. Area kampus geus rada sepi lantaran mahasiswa na geus baralik kusabab ayeuna nuju pere semester ganjil, nungguan lima menit aya angkot ngaliwat, abdi langsung numpak. Di angkot ngan aya dua panumpang hungkul, jaba poek teu aya lampuan. Pas sababaraha menit jalan, si mang angkot jol ereun, cenah mah manehna ngadangu aya nu nyarios "kiri" padahal abdi jeung hiji panumpang anu sejen teu aya u nyarios nanaon. Abdi langsung ngaderegdeg lantaran sieun.


Abdi gaduh impian kanggo janten chef anu jago masak. Abdi tos nyobian seeur pisan tuangeun ti rupa-rupa daerah di dunya. Salah sahiji cara kanggo abdi supados tiasa ningkatkeun kamampuan di bidang masak nyeta miluan audisi Master Chef Indonesia. Abdi tos seeur latihan masak sabari ningal pidio masak jeung pidio audisi Master Chef anu aya dina YouTube. Abdi nyiapkeun hiji pasakan anu bakal dipasak kanggo audisi Master Chef. Abdi nyiapkeun hayam kanggo protein, saus jamur, jeung sayuran kanggo saladna. Pas abdi tos ngahidangkeun tuangeun di hareupeun juri, hanjakal abdi teu lolos lantaran masih keneh seeur anu kedah ditingkatkeun ti masakan abdi. Abdi oge kedah diajar deui masak anu bener lantaran Master Chef mah sanes tempat diajar tapi tempat diadu.


Sateuacan jarah harta karun, urang kedah milarian peta anu nuju ka éta. Sareng sateuacan éta, urang kedah difokuskeun kana Shipwreck. Entong hariwang, sanaos, sabab kami bakal nutupan unggal léngkah sacara rinci. Kusabab keunikan di dunya Minecraft, sababaraha léngkah tiasa langkung lami tibatan biasana. Tapi anjeun masih bakal terang sadayana ngeunaan milarian sareng ngagunakeun peta harta karun di Minecraft. Dimana Teangan Peta Harta Kakubur? Harta karun biasana kapanggih di dasar sagara atawa dikubur handapeun pantai. Tapi, anjeun peryogi peta harta karun anu dikubur pikeun mendakanana. Anjeun ngan bisa manggihan peta dina dua lokasi langka. Kahiji nyaeta ruruntuhan jero cai, nu boga kirang ti 50% kasempetan pikeun owning peta. Lokasi kadua nyaéta kapal beumeum a, nu kadang ngandung dada peta. Mun aya dada peta, pasti bakal aya peta harta karun di jerona. Pikeun tutorial urang, alatan laju peta nu leuwih luhur, urang bakal difokuskeun kapal beumeum tinimbang ruruntuhan jero cai.


Kakeunaan ciduh teh emang nimbulkeun rasa geuleuh jeung oge boga resiko kana kasehatan. Salian resiko kasehatan, rasa geuleuh oge bisa memicu respon emosional nu negatif. Kakeunaan ciduh batur dianggap salaku hal anu teu sopan jeung teu pantes. Sababaraha jelema oge bisa wae mibogaan fobia atawa kasieunan khusus kana ciduh atawa cairan awak nu sejenna. Tapi tangtuna reaksi geuleuh teu kudu digedekeun, urang kudu diajar paham mun jelema mibogaan rupa-rupa jenis reaksi emosional jeung unggal jelema mibogaan batas jeung toleransi nu beda-beda. Tapi penting jang ngarti mun rasa geuleuh nu muncul ku sabab kakeunaan ciduh batur mangrupakeun reaksi wajar jeung manusiawi.


Upami anjeun gaduh atanapi nembe ngalaman kaayaan dimana gejala nunjukkeun yen anjeun ngalaman serangan panik, langkung sae gera konsultasi ka dokter. Nalika konsultasi ka dokter, pastikeun pikeun masihan sadaya inpormasi anu diperyogikeun ku dokter pikeun ngadamel diagnosis kaayaan anu anjeun alami. Aya babaraha cara nu tiasa dokter lakukeun pikeun ngadiagnosis atanapi milarian informasi leres apa heunteuna urang ngalaman serangan panik. Kahiji, pamariksaan fisik nu lengkep. Kadua, tes getih pikeun mariksa kelenjar tiroid sareng sagala rupa masalah kaséhatan anu mungkin. Katilu, evaluasi psikologis dimana dokter bakal naroskeun langsung ngeunaan gejala anjeun, kasieun, sareng kaayaan stres anu ayeuna teh keur anjeun alami.


Lamun nuju kumpul jeung kulawargi di imah nini biasana sok dipangmasakkeun jengkol jeung peuteuy, abdi teu ngartos naha seeur jalmi anu resep kana jengkol jeung peuteuy. Sabenerna lamun kana peuteuy mah abdi masih keneh tiasa ngaemam, tapi lamun jengkol abdi teu resep lantaran bau jeung aya rasa paitna. Di antara kulawargi abdi anu barudak ngorana ngan aya hiji urang anu resep emam jengkol. Pas urang sadayana geus rengse emam, arurang barudak ngora parada ngobrol, tapi hiji dulur abdi eta dihereuyan lantaran bahamna bau jengkol, anu sanesna ngarasa bau tilas manehna emam jengkol. Lantaran era, manehna jadi cicing wae, teu ngomong nanaon.


Lulus ujian nasional jadi salah sahiji kabanggan jang para orang tua. Sabab, lulus henteuna ujian nasional dianggap ngagambarkeun kamampuan siswa salila nerep elmu di sakola. Soal ujian nasional kabilang hese pisan, mantak mun siswa lulus tina ujian nasional teh sarua jeung bisa naklukeun eta hesena ngajawab soal-soal. Teu jarang orang tua ngabanggakeun pisan hasil ujian anakna, sanajan emang teu pati memuaskan. Ujian nasional oge gede pangaruhna jang nentukeun lulus henteuna eta siswa ti sakola. Jadi, bakal era pisan mun misal aya nu teu lulus ujian nasional, sabab sarua jeung kemungkinan gede teu lulusna ti sakola. Meskipun emang dina praktek na mah kalulusan teh lain tina nilai ujian nasional hungkul.


Saprak covid-19, bus di sababaraha jurusan teh jadi jarang kaberangkatanna. Misalna bus jurusan Tasik-Bekasi nu ngaliwat ka Purwakarta teh jadi jarang pisan. Tadina mah aya AC jeung ekonomi, ayeuna mah ngan aya ekonomi nu sapoe na ge ngan aya tilu kaberangkatan. Kadang mah sok mantak susah sabab jadwalna nu teu pasti. Hiji-hiji na cara supaya teu tinggaleun bus jurusan eta teh nyaeta ku indit isuk-isuk, sabab mun rada beurangan ge sok tara aya busna, aya deuina sok tengah poe jung sore hungkul, eta ge jam na teu tangtu. Jadi, dari pada kasusahan mah mending inditna isuk keneh supaya bisa kabagean bus jeung teu kudu nunguan lila deui.