Abdi sedih ku henteu mampuh janten sapertos jalma sanés. Sedih, kuring sanés jalma anu tiasa nyarios di umum kalayan gampang, atanapi gancang adaptasi sareng jalma énggal. Kuring hariwang teuing ngeunaan kahirupan sareng masa depan kuring. Kuring ceurik tengah peuting ngan kusabab hariwang. Kalayan padamelan, sareng hubungan. Kuring sering dianggap sombong, sabab kuring biasana cicingeun sareng henteu kantos ngamimitian ngobrol. Jigana teuing sarta mindeng procrastinate nyandak kasempetan alus. Kuring wasted eta sieun katempona teu mampuh tur aneh. Kuring boga loba teuing pikiran négatip. Nyatana, kuring peryogi pisan padamelan éta. pangalaman eta mangrupakeun salah sahiji cambuk jang kuring gewat diajar jang publik speaking.


Kahirupan kuring jeung dulur-dulur kuring teh sabenerna teu ripuh-ripuh teuing. Unggal dinten pun biang masih tiasa masihan bekel para putrana nu masih sarakola di paguron luhur jeung di sakola menengah. Ngan tisaprak lanceuk kuring nu cikal usaha kafe na bangkrut, pun biang sareng pun bapa mimiti karepotan nyumponan pangabutuh sadidinten kulantaran mantuan lanceuk kuring mayaran sambetan nu lumayan ageung ka babaturana urut ngabangun kafe tea. Kacida pisan kuring jeung dulur-dulur kuring isin sabab unggal dinten jul jol nu nagih hutang. Sok sanajan pun biang kacida keuheulna ku kalakuan ki lanceuk nu lalawora dina ngajalankeun usahana, tapi dalah kumaha deui ukur tiasa ngusap dada bari istighfar tur ihtiar sabisa-bisa pikeun mantuan ki lanceuk. Kuring jeung adi adi kuring nu masih kuliah badami yen kuring sarerea satekah polah rek mantuan pun biang sareng pun bapa nyiar kipayah pikeun nutupan kabutuhan sadidinten.


Meureun ieu mah emang kasalahan urang, harita urang parkir mobil teh ngahalangan jalan. Da jalanna teh leutik di komplek babaturan, urang keur ngalongok babaturan nu keur gering. Mimitina mah di klaksonan, eta oge urang langsung cengkat bari mindahkeun mobilna. Bari pupuntenan ka manehanana nu kahalangan jalanna ku urang, tapi manehna malah emosi turun tina mobil. Geus turun tina mobil bari nyampeurkeun urang nu rek asup kana mobil jang mindahkeun. Tuluy manehanana ngomong "Sing bener atuh mun parkir mobil teh pan nyaho ieu mah jalanana sempit", urang ngajawab "punten A, da teu apal, sareng bade sakedap didieuna". Tapi si Aa eta kalakah neunggeul. Urang nu teu narima malik neunggeul.


Abdi henteu kantos ngabayangkeun naon anu bakal kajantenan upami salah sahiji kulawarga kuring maot sareng éta henteu pernah aya dina pikiran kuring, tapi Gusti milih kembang anu éndah pikeun dibawa ka surga sareng kembang éta nyaéta bapa kuring. Bapa tos lami gering, mimiti nyeri kelenjar tiroid, bapa kedah dioperasi, teras kemoterapi 35 kali, bareuh beuheungna mimiti cageur, tapi panyakit anyar muncul deui, beuteung bapa beuki ageung. , kulitna jadi hideung kawas kaduruk, sukuna beuki badag sarta warnana semu beureum, sarta pori-pori sukuna sok ngaluarkeun cai anu beurat. Tapi hal éta ngajadikeun kulawarga urang leuwih deukeut ka Allah jeung tabah dina solat. ayeuna bapa teu ngarasa nyeri deui, sabab geus lebet ka surga.


Dina waktu ngomong ka serobotan antrean, kareueusna nyarita jeung langsung aya konflik emosi, sabab aya sababaraha urang anu boga prinsip aneh, "leuwih hade maot ti boga batur nurunkeun harga diri maranéhanana di publik". , teras anjeunna bakal terang jalma anu protés ngalawan naroskeun anjeunna pahareup-hareup, émosional sareng upami anjeunna ngagaduhan waktos, anjeunna bakal ngantosan di luar antrian. Lamun manéhna teu boga waktu dina waktu éta alatan manéhna urgently dina hal leuwih penting, mangka bakal aya dendam dina waktu saterusna lamun waktu nu pas jeung gancang. Hayu urang sadayana diajar ngadalikeun diri sakedap, langsung. Émut, "JAGA, margi unggal jalma anu urang tepang nuju berjuang pikeun hirupna". Urang teu nyaho naon masalah batur, urang teu nyaho kumaha batur solves masalah maranéhanana. Kami henteu terang yén aya jalma anu, kalayan émosi anu ngadadak, tiasa tusuk batur, narik naon anu aya dina cangkéngna, atanapi ngangkat barang-barang di sakurilingna sareng ngéléhkeun aranjeunna sacara ambing ngan kusabab aranjeunna ngarasa kareueusna ditincak.


Ieu janten pangalaman kahiji kalina abdi donor darah diajakan ku rerencangan. Pas daftar abdi langsung dipiwarang ngeusian formulir teras nimbang beurat awak. Pas atos meunang nomer abdi digeroan ku petugasna. Pas ditaros ku dokter, anjeunna nanya abdi tos sabaraha kali donor, abdi ngajawab yen ieu nembe mimiti abdi donor. Dokterna masihan apal yen jarum kanggo donor teh leuwih badag ti jarum suntik biasana. Abdi langsung sieun ngabayangkeun nyerina kumaha. Abdi asalna tos hoyong balik wae ka imah, teu jadi donor lantaran sieun nyeri. Tapi rek kumaha deui tos kaburu daftar. Abdi oge sakedap deui giliran dicandak getihna. Ieu jigana bakal janten terakhir kalina abdi donor.


Telkomsel Points nyaéta program kasatiaan ti Telkomsel pikeun para nasabahna. Kabéh nasabah Telkomsel ngabogaan hak pikeun otomatis titik dumasar kana jumlah tagihan pikeun konsumén pascabayar jeung jumlah meuli pulsa pikeun konsumén prabayar. Salaku nasabah, anjeun tiasa pariksa jumlah titik via *700# atanapi my telkomsel. Poin anu anjeun gaduh tiasa dianggo pikeun ngiringan program sapertos diskon di padagang sareng undian untung pikeun waktos anu tangtu. Pikeun ilubiung dina undian, anjeun kedah ngarobih poin anjeun kana nomer undian via *700#. Tah, kapan eta, alhamdulillah tiasa meunang Hape  Percanten ka abdi… lotre Telkomsel Points anu diayakeun ku Telkomsel teh asli. Program ieu sacara resmi dumasar kana idin ti Departemen Sosial, ditarik ku ayana Notaris sareng instansi anu aya hubunganana. Mustahil pikeun perusahaan sapertos Telkomsel ngorbankeun reputasina ku ngajalankeun undian undian.


Pikeun nyageurkeun trauma budak leutik, anjeun kedah ngamimitian prosés anu anjeun kedah laksanakeun ti saprak kajadian éta lumangsung. Tapi teu aya anu mustahil, sanaos butuh waktos, anjeun masih gaduh harepan pikeun pulih tina trauma anu kapungkur. Di handap ieu mangrupakeun pituduh pikeun waras  tina trauma budak leutik nurutkeun Andrea Brandt, Ph.D, a nikah jeung kulawarga therapist di Amérika Serikat:
1. Coba difokuskeun diri
Pikeun ngamimitian prosés pamulihan trauma, cobian milarian tempat anu sepi dimana anjeun tiasa fokus sareng moal kaganggu. Pastikeun anjeun ngagem baju anu nyaman pikeun ngamimitian prosés ieu. Upami Anjeun gaduh, diuk kangenah di lantai jeung panon anjeun ditutup.
Candak napas jero, teras fokus sareng sadar kana diri anjeun. Ngarasa kumaha tiis lantai anjeun diuk dina. Bayangkeun aliran énergi tina tulang tonggong anjeun ka handap ka lantai dimana anjeun linggih. Fokuskeun pikiran anjeun kana awak anjeun sorangan tanpa kaganggu ku anu sanés.
2. Ngingetan kenangan katukang
Ayeuna, cobian nginget-nginget kaayaan atanapi kajadian panganyarna anu ngaganggu anjeun. Lajeng, manggihan hal anu memicu émosi Anjeun. Ngelingan saloba jéntré jéntré tur ngabayangkeun diri dina waktu éta. Coba tingali jeung rasakeun deui émosi anu timbul dina waktu éta.


Senen pastina poe upacara keur zaman SD nepikeun ka SMA. Mun upacara tangtuna urang sok mangkat ti imah isuk-isuk. Tah harita mah urang ngahaja neundeun heula kantong di kelas, sabab waktu aya 10 menit deui, urang inisiatif ka warung heula jang jajan. Posisi warung ieu ayana di luar gerbang sakola, jadi mun rek jajan teh kudu kaluar heula gerbang. Pedah di warungna rada rame ku anu meuli, jadina nungguan pamulangan teh rada lila. Tuluy pas urang rek asup, urang dicarekan ku satpam sakola anu geus nungguan di hareupeun gerbang. Urang teu narima sabab ngarasa lain kasalahan urang, da urang mah geus tiheula nepi sakola, nepikeun ka kantong oge aya di sakolaan. Aya kana tilu menit urang parea-rea omong jeung satpam sakola, tapi tetep teu dibere karinganan, tetep dianggap telat, jadina dihukum ku guru titah ngulilingan lapangan.


 Kuring ngarasa aya anu ningali kuring ti tukang. Abdi tos suudzon, kumaha upami tetela Miss E melong ka abdi teras anjeunna kambuh teras neunggeul sirah abdi ti tukang. Muhun, éta lumrah pikeun manusa pikeun mikir ngeunaan awon. Kuring ngagancangkeun léngkah kuring, sareng ujug-ujug….
Sirah kuring didorong ka hareup jeung kuring ampir murag. Kuring neuteup ka tukang jeung manggihan Miss E keur nempo beungeut kuring ambek-ambekan jeung fists nya clenched jeung screaming di kuring ngagunakeun ngaran sato salami imahna.
Abdi kosong sakedap. Ngan ayeuna… kakara ayeuna mah... kuring ditabrak?
Naon anu kuring panginten janten leres?
Pokona mah pusing tjuy, bayangkeun. Leungeun ngaraketkeun dampal kana tonggong sirah. Éta nyeri. Jeung hiji anu pencét ODGJ. Abdi henteu terang naon anu salah sareng dosa abdi ...
kuring lumpat. Enya, kuring lumpat. Balik ka imah? Oh heuh. Kuring ngudag Dolores kalayan gairah anu ngaduruk sareng émosi anu ningkat. Kumaha wani manéhna noél sirah kuring. Abdi henteu nampi waktos éta


Di tempat pagawean teh sok teu aneh deui mun dicarekan ku atasan. Bisa sabab emang urang nu salah, atawa emang atasanna nu teu baleg mere instruksi. Tah, supaya bisa ngaminimalisir dicarekan ku atasa, urang kudu leuwih pinter jeung sigap. Nu kahiji nyarta kudu maksimalkeun kinerja urang di pagawean, bere nu terbaik jang pagawean urang. Nu kadua nyaeta konsisten dina ngalaksanakeun pagawean, supaya bisa katingali progres urangna. Nu katilu nyaeta kudu wani nembal lamun emang urang ngarasa bener. Ulah sieun dicarekan ku atasan ai bener geus gawe maksimal mal, sabab teu jarang kasalahan atasan teh dilimpahkeun ka urang nu di handapeun nana.


Demam panggung teh rasa khawatir, panik, kasieun atawa fobia anu aya hubunganna jeung penampila di hareupeun jelema anu loba komo mun aya kamera. Lewih beurat mun demam panggung jeung sabagean jelema anu gawena emang di bagean kajuaraan saperti olahragawan, artis, jeung motivator. Soalna rata-rata di bagean eta sok loba pesaing anu ngabuat kasieunan tentang prestasi, misalna prestasi anu di harapkeun ku penonton. Akibat demam panggung anu terparah bisa ngabuat hal anu di rancanakeun gagal, hasilna malah jadi kecewa loba jelema. Mun misalna teu meunang di kajuaraan, pan eta ngajieun stress pemain padahal penonton na loba nu ngadukung. Kusabab demam panggung anu hese di leungitkeun, ngan sabenerna mah bisa di atasi mun emang aya kahayang jang berubah, soalna mun geus kabiasan bakalan hese di robahna.


Zaman ayeuna mah geus teu zaman mun mere kejutan nu teu mangpaat komo nu ngabahayakeun. Teu beak pipikiran da eta anu kajadian di TV, cenah mah manehna keur tepang taun tuluy dibere kejutan tapi kejutanna teh ngagejeburkeun ka walungan. Anu jelas-jelas eta bahaya pisan, kumaha mun jero jeung nu digejeburkeun teh teu bisa ngojay. Pek teh bener da pas ninggali di TV reuwas nepikeun ka nu keur tepang taun teh maot. Ampun paralun ieu mah dibere kejutan teh lainna ngabungahkeun nu keur tepang taun kalakah nyawana anu ngalayang gara-gara paripolah babaturanana. Nu mangpaat weh mun rek mere kejutan ka babaturan mah, misalna mere voucher jang dahar haratis, pasti reuwas jeung bungaheun.


Ancaman sareng intimidasi ku nyekel senjata api di jalan raya mangrupikeun kalakuan kriminal anu ngalanggar hukum positip. Dina ajaran Islam jelas sakumaha dina hadits Rosululloh saw yén Rosululloh saw ngadawuh, 'Ulah salah sahiji maranéh nudingkeun pakarang ka dulurna sabab manéhna teu nyaho yen syetan bisa narik pakarang tina leungeunna. manéhna ragrag kana liang naraka,’” (HR. Bukhari jeung Muslim). Dina hadits anu diriwayatkeun ku Bukhari ti sahabat Abdullah bin Umar ra, Rosululloh SAW oge nyebatkeun yen jalma anu ngancem jeung nyingsieunan sasama manusa tanpa alesan anu hade henteu dianggap bagian tina (akhlak) umat Islam. Ti Nafi ti sohabat Abdullah bin Umar ra, ti Nabi Muhammad SAW, anjeunna ngadawuh, 'Sing saha anu 'mawa' pakarang ka kami, mangka manehna lain bagian tina kami,'” (Bukhari). Aya ogé Imam Ibnu Hajar Al-Asqalani dina ngoméntaran hadits anu diriwayatkeun ku Imam Bukhari di luhur nétélakeun yén "mawa" pakarang dina hadits ieu ngandung harti ancaman jeung intimidasi anu dilaksanakeun kalawan todongan bedil.


Diseurikeun ku babaturan sakelas teh matak pikasebeleun sabab ngebrehkeun rasa rendah diri jeung keuheul di hareupeun batur. Ieu bisa nyieun jalma ngarasa pisan teu nyaman jeung bagja, utamana lamun aranjeunna subyek perhatian sarta bahan pikaseurieun sakabeh kelas. Seuri bisa mangaruhan kapercayaan diri sarta nyieun hiji jalma ngarasa teu nyaman jeung teu aman. Hal eta oge bisa mangaruhan hubungan jeung babaturan jeung nyieun urang ngarasa teu nyaman pisan jeung bagja di sakola atawa setelan sosial lianna. Ku alatan eta, perlakuan goreng ti sakelas bisa boga epek jangka panjang dina mental jeung emosional urang. Ieu bisa mangaruhan kapercayaan diri sarta nyieun hiji jalma ngarasa teu nyaman pisan jeung bagja.


euweuh panganten awewe jeung panganten lalaki meunang cukup sare dina D-1 peuting saméméh kawinan. Tambih Deui, aya seueur anu peryogi kakuatan anu langkung ageung tibatan sateuacanna. Leuwih ti éta, calon panganten lalaki pasti gugup ngeunaan teu jelas, siga teu puguh rarasaan hehehe. Muhun. Siga akad nikah di gedong-gedong umumna, waktu harita mah upacara teh jam 8 isuk-isuk jeung resepsi teh ti jam 11 nepi ka jam 2. Sanggeus kitu, kuring siap-siap balik ka imah kuring nepi ka jam opat. Waktu harita kuring jeung salaki sapuk pikeun langsung istirahat sabab isukna bakal langsung ka tempat wisata salila dua peuting tilu poe. Istilah bulan madu tiis. Tapi, saha nu nyangka? Tabuh genep peuting, PLN pareum-pareum. Ku kituna rada kagok keur urang sakulawarga di imah sabab dulur capé sarta teu boga tanaga ditinggalkeun ngan ngobrol intim.


Kasieunan kanu sato di sebutna Zoophobia nyaeta kaayaan sieun kanu sato, lolobana kasieunan ku sato aya babaraha jenis teu kabeh sato di pika sieun tapi aya sabagean jalma anu sieun ka kabeh sato. Tapi rata-ratana mah jalma anu sieun kanu anjing, ucing, beurit, laba-laba, hayam ejung sajabana. Jalma anu ngabogaan Zoophobia biasana sok ngarasa cemas, panik, jeung rasa sieun anu lewih ti batas normal. Jenis Zoophobia teh beda-beda, cara nungkulanna ge pasti beda-beda. Aya anu terapi, semedi, jeung aya anu ku obat-obatan. Sabenerna Zoophobia teh lain panyakit anu mematikan, tapi biasana jalma anu ngabogaan Zoophobia bakalan hese jeung ngaganggu kahirupan. Kudu aya usaha pariksakeun ka dokter meh meunangkeun tindakan anu sakirana bisa ngaringankeun beban kasieun.


Urang teu tiasa ngdiagnosis nyalira upami urang ngidap agorafobia atanapi heunteu. Pikeun ngadiagnosis agoraphobia, dokter bakal nanya ngeunaan gejala anu dialaman ku pasien. Pamariksaan fisik sareng pamariksaan anu ngadukung, sapertos tes getih, ngan bakal dilaksanakeun pikeun mastikeun gejala anu anjeun alami henteu disababkeun ku panyakit sanes. Dumasar kana kriteria dina DSM-5 (The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Edition), hiji jalma bisa didiagnosis kalawan agoraphobia lamun ngalaman sieun atawa kahariwang salila sahenteuna 6 bulan dina dua atawa leuwih kaayaan, sapertos aya di tempat kabuka, aya di kamar katutup, nangtung dina baris atawa dina riungan ngagunakeun, angkutan umum, sorangan nalika di luar imah


Kamari di Cianjur terjadi deui gempa bumi susulan. Abdi melang pisan sabab aya pun bibi linggih diditu. Pas ditelepon, untung pun bibi teh masih sehat keneh sakulawargi, teu aya nu kadampak panyakit atawa katindihan raruntuhan bangunan. Gempa na teh lumayan tarik, 5.6 skala richter, datangna teh jam satu peuting. Mantak riwan pisan bisi teu eling sabab sare tuluy katindihan raruntuhan. Abdi nyarios ka pun bibi supaya leuwih waspada jeung hati-hati dina sagala lumampah, hindari heula sagala kagiatan nu teu penting. Usahakeun standby di imah we jeung kulawarga. Geus ngadangu sakulawarga aman, abdi ngarasa reugreug, paurna teh bilih aya nu kadampak gempa susulan.


Di lingkungan sosial imah sorangan atawa kahirupan bertantangga oge masih aya wae perlakuan teu adil anu mindeng kajadian lamun urang di anggap jelema miskin atawa teu boga. Teu sacara lumangsung ngomong hareupeun tapi tina sikep na anu sok ngabeda bedakeun jelema. Basa dina acara selametan imah kamari, datang sakabeh bapa bapa jeung barudak pangajian biasa acarana ngaduakeun imah sangkan jadi barokah. Datang bapa bapa mawa budak na loba. Bapa bapa ieu jeung budak na emang nelah jelema teu boga didieu, jadi maranehna dahar loba mereun meungpeung aya jadi di bawa budakna sakalian, sabenerna anu boga imah mah teu masalah. Tapi kalah ka tatangga anu sejena ningalikeun siga anu geuleuh bapa bapa jeung budak na teu di tanya teu di sapa di antepkeun kitu wae. Bapa eta ngarasa ambek teu di hargaan kusabab maneh na jelem teu boga tuluy milih balik harita keneh mawa kabeh budak na.


Pendidikan dasar kemiliteran nu diayakeun ku organisasi Resimen Mahasiswa teh biasana ngayakeun praktek lapangan di gunung hutan. Jadi, praktek kaelmuan lapangan na teh dilaksanakeun di gunubg jeung leuweung. Teu saeutik siswana sieuneun nyanghareupan gunung hutan nu sabenerna. Pasalna loba keneh sasatoan buas nu kaliaran di sakitaran tempat pendidikan. Salian eta, leuweung belegedegan oge can pernah pisan ditincak ku jalma. Kaayaan tempatna teh asing pisan tina kahirupan sapopoe. Hawana miis keneh, jeung sumber caina ge meuni herang kacida. Mun burit teh loba keneh sato monyet kaliaran. Hal ieu nu mantak sieun sabagean siswa pendidikan. Komo loba gangguan nu teu kasat mata mah mantak teu betah pendidikan teh.


Pas bibi lahiran, ternyata putra na teh kembar. Mimiti dilahirkeun na teh nyaeta pameget. Terus teu lami selang sababaraha menit teh lahir deui orok istri. Alhamdulillah lancar duanana. Tos lahir, duanana langsung diadzanan ku pun mamang. Beres diadzanan tuluy orok na teh diibakan ku perawatna. Beres diibakan, orokna teh tuluy dibedong abeh teu tiriseun. Tos dibedong mah disayogikeun ka bibi jeung mamang. Duanana ditangkeup ku bibi jeung mamang. Tuluy teu poho oge mamang ngadokumentasikan eta si orok mimiti lahir, supaya aya kenang-kenangan perjuangan jang engke dipajang di imah. Tos kitu, nini jeung aki si eta orok na teh diijinan lebet ka ruangan. Tuluy eta orok na teh giliran di pangku ku nini jeung akina.


Sieun ku jarum suntik teh jadi rahasia umum anu dijangkit ku sabagean jalma. Malahan mah aya nu nepi ka sieun na teh kaleuwihan, jadi phobia jarum suntik. Mun geus phobia mah sok hese nyagerkeun nana sabab kudu dilakukeun terapi ka pihak anu emang kompeten jeung berwenang di bidangna. Anu sieun ku jarum suntik teh lain budak hungkul, tapi oge nepi ka nu geus lanjut usia. Biasana sieunna teh sabab aya trauma basa keur leutik tawa keur disuntik di waktu tetentu. Padahal, disuntik teh moal mantak bahaya da malahan mah nyageurkeun. Teu kudu sieun kana jarum suntik da moal mantak sobek kanakulit atawa lecet, ngan sattik hungkul paling ge tapakna.


Baheula, basa abdi masih SD, di sakola sok dipasihan bungbuahan kanggo murid. Bungbuahanna teh sok gonta-ganti unggal poena, aya jeruk, aya salak, aya cau, teras aya samangka, melon jeung sajabana. Abdi palin teu resep kana buah salak lantaran bauna sok rada kuat jeung daging buahna oge sok rada heuras. jeung haseum. Abdi oge kirang resep kana kulit anu aya dina buah salak. Tapi anu leuwih teu resep deui lamun abdi poho nyimpen buah salak dina tas, biasana lamun tos dua poe eta salak bakalan buruk jeung daging salakna janten biye dina tas, janten tas na jadi bau jeung janten hideung.


Pas jadi saksi kacilakaan, bisa ngarasakeun rasa kasieun. Lantaran sakapeung mah saksi kacilakaan oge bisa kakeunaan dampak kacilakaan atawa terlibat dina kacilakaan eta, jadina maranehna ngarasa sieun atawa hariwang dina situasi kawas kitu. Saksi kacilakaan oge ngarasa sieun jang mere kesaksian ngeunaan naon nu ku manehna tinggali lantaran sieun kana konsekuensi atawa gangguan ti pihak nu terlibat. Kacilakaan oge bisa nimbulkeun korban jiwa jeung luka-luka nu serius, jadina saksi ngarasa sieun ninggali korban anu getihan atawa maot. Lamun kacilakaan kajadianna di tempat umum, saksi ngarasa sieun jadi sorotan publik jeung meunangkeun perhatian nu teu dipikahayang. Saksi kacilakaan oge ngarasa sieun mun terlibat dina kasus hukum nu berkaitan jeung kacilakaan eta.


Peuting kamari aya truk nu muat bungbuahan dukuh jeung rambutan tiguling di deukeut imah. Eta truk tiguling teh sabab remna blong jeung teu katahan sabab kaleuwihan muatan. Trukna tiguling di sisi jalan, kabeh muatanna baceceran. Dukuh tinggorolong ka jalan jeung hareupeun imah warga, rambutanna oge sarua. Teu saeutik dukuh baronyok sabab katindihan. Bungbuahan nu marurag teh dipulungan ku warga tuluy dibarawa ka imah masing-masing. Supirna meuni ngarasa sieuneun dicarekan bosna sabab barang bawaan na dijarah jeing kacilakaanna ge ngarugikeun loba rupiah. Tapi hadena supirna masih keneh dibere kasalametan. Najan bingung pisan kumaha cara ngagantianna, supirna tetep sabar bari nyobian nelponan pihak perusahaanna.


Rahman unggal bulan rutin mariksakeun kaayaan motor sareng mobilna ka bengkel. Lain kunanaon pamariksaan rutin ieu teh penting tur saleresna diperyogikeun pikeun ngajagi kualitas motor atanapi mobil selalu prima tur performana optimal. Slian ti ngajagi performa pamariksaan rutin ieu ge peryogi tur penting pikeun ngajagi kaselametan urang sawaktos berkendara. Rahman kantos ngalaman nu ngaranna rem blong 10 taun ka tukang. Caritana teh manehna keur angkat ka kantor numpak mobilna nanging di tengah jalan tetela remna blong untungna Rahman tiasa ngarahkeun mobilna ka lapangan janten teu aya karusakaan atanapi kacilkaan. Kusabab eta manehna rutin mariksakeun mobilna kusabab sieun remna blong deui.


Pas bade aya pangumuman saha wae siswa anu bakal lolos asup perguruan tinggi ngaliwatan jalur rapot, urang sadayana dikumpulkeun ku sakola di hiji ruangan. Teu kabayang kumaha erana abdi pas diumumkeun teu lulus, ieu hartina abdi kedah siap-siap deui kanggo miluan ujian, papanggih deui jeung ujian jeung soal-soal latihan. Rasana hoyong ambek, tapi teuing ambek ka saha. Abdi oge mulai ngarasa kaduhung beut milih jurusan eta, padahal jigana lamun abdi nyandak jurusan anu sanes bakal tiasa lulus. Abdi oge ngarasa lebar naha ngan milih hiji pilihan jurusan di SNMPTN, padahal dipasihan kasempetan milih dua jurusan. Tapi abdi mulai narimakeun sagala takdir anu geus dituliskeun ku Alloh.


Di sakolaan SD teh kasohor tempatna sanget pisan, rek teu sanget kumaha lantaran di hiji kelas teh gigirna aya kuburan jeung sumur. Cenah mah baheula na emang tempat kuburan samemeh dibangun jadi sakolaan. Kelas nu aya kuburan teh dipake kelas 3 SD. Di hiji poe barudak teh marotah di kelas lantaran euweuh guru jadi ngarasa bebas. Tuluy urang nu cicing dina bangku ninggali curuk anu buntung dihandapeun teh, sontak urang langsung ngajorowok. Kabeh nu di kelas ninggali ka urang, guru-guru oge nu keur di rohanganna nyalampeurkeun. Akhirna mah kagiatan diajar mengajar dipindahkeun kaluar buruan sakola, jeung kelas teh dibaca doa-doa heula ku guru. Samemeh dipake deui urang diperingatkeun ku guru ulah marotah teuing.


Jajan di luar teh tos janten kabiasaan jeung karesep urang, komo budak ngora jeung barudak leutik pasti mineng pisan jajan di luar di padagang anu make gerobak atawa anu ditanggul. Tapi sabenerna urang kedah rada ati-ati lantaran biasana tukang dagang di luar teu teu sakabehna bararesih, aya oge anu jorok. Pernah basa abdi ngantosan adi abdi balik ti sakola abdi ngantosan di luar kanggo ngajajap, tapi pedah lami keneh abdi calik heula dina motor sabari ningalikeun tukang dagang anu aya di hareup sakola. Abdi teu kahaja ningal tukang cakue anu nyieun adonan sabari ngaroko, teu kabayang kumaha eta kotorna lengeun tilas roko jeung nyepeng duit langsung dipake ngadon, teu dikumbah heula.


Abdi paling kesel lamun ningali petugas puskesmas anu judes mun keur ngalayanan pasien teh. Keur mah pasien teh gering, kalah ka titah nungguan. Leuheung mun nungguan na dibere tempat merenah mah, ieu mah di tempat alakadarna. Kenah-kenah abdi make BPJS jadi diantep karep jeung dipandeurikeun. Abdi meuni kesel pisan nembo galagatna ge. Jiga nu rugi mun ngadaftarkeun abdi tiheula teh sabab gratis teu mayar da boga jaminan kasehatan. Jeung deuih pas abdi nanyakeun ruangan, teu dituduhkeun, kalah titah asup we ka kiri ke ge aya. Padahal ruangan na lumayan bulak-belok jero. Jeung deuih pelayanan na teh meuni jarudes keneh-keneh BPJS.


Rerencangan kuring asalna ti kulawargi anu kirang mampu, manehna jauh-jauh datang ka kota ti desa kanggo milarian damel supados tiasa ngarobah nasib kulawargina. Abdi papanggih jeung manehna dina beus, manehna menta tulung lamun abdi gaduh informasi damelan. Abdi ngarasa karunya pisan teras ngajak manehna mondok heula di imah kuring nepika manehna meunang padamelan. Tapi tos tilu poe ieu manehna teu acan meunang damel, pas nelepon ka kolotna, kolotna ceurik pas apal manehna can meunang gawe, malah terus wae menta duit ka kolotna. Padahal kedahna mah manehna anu masihan artos ka kolotna. Manehna dipasihan waktos sahari deui lantaran mamah bapana tos teu gaduh artos kanggo ngongkosan manehna.


Cara anu kasalapan, nyaéta ngaliwat jalan anu béda ti biasana. Upami anjeun ngarasa aya jalma anu nuturkeun anjeun, cobian nyandak rute alternatif nu beda sareng tujuan anjeun. Ieu lumaku bari nyetir atawa leumpang. Ieu bakal ngahesekeun jalma pikeun nuturkeun anjeun, sabab rute anu anjeun laksanakeun béda. Ngarobih kabiasaan anu narik perhatian, tujuanana pikeun ngajantenkeun batur bingung. Cara kasapuluh, nyaéta ulah ragu ngahubungan pulisi. Upami jalma éta mimiti ngadeukeutan sareng anjeun ngarasa teu nyaman, khususna upami anjeun dituturkeun sababaraha kali, teras nelepon nomer darurat di daérah dimana anjeun cicing. Upami anjeun henteu tiasa masihan alamat lengkep anjeun, paké nami jalan atanapi terangkeun sakuliling anjeun kumaha kaayaanna.


Aya dua gejala nu tiasa katempo di jalma nu ngidap agorafobia atanapi sieun aya di tempat nu deungeun. Kahiji gejala kognitif, sapertos Nyeri angen, ketug jajantung, napas gancang (hiperventilasi), deregdeg, heuras, atawa tingling, awak karasa panas, kesangan, lightheadedness atanapi lieur, tinnitus, nyeri beuteung, seueul, atawa diare, kasesahan neureuy atanapi choking, parasaan teu damang atanapi siga anjeun pingsan. Kadua gejala kognitif, sapertos rarasaan isin atawa katempo bodo di hareupeun jalma sejen, ngarasa gugup jeung ngageter lamun diteuteup ku batur, parasaan teu tiasa kabur ti hiji tempat atanapi kaayaan nalika serangan panik, teu tiasa mikir lempeng lamun di tempat umum.
Ngalaman serangan panik anu tiasa ngajantenkeun anjeun sesak napas atanapi jantung anjeun lirén


Teu tarima yen palaku anu maehan bapana teu ditewak ku pulisi ngajadikeun rerencangan abdi hoyong janten pulisi. Manehna teu hoyong batur anu sanes ngalaman hal anu sarua jeung manehna matak manehna daptar Sekolah Polisi Negara supdos janten pulisi anu sigap newak jalmi anu ngalakukeun kajahatan. Manehna sumanget pisan nyiapkeun kanggo janten pulisi. Abdi oge sababaraha kali ngabantosan manehna nyiapkeun berkas-berkas kanggo daptar. Tahap kahiji nyaeta administrasi tos berhasil diliwatan ku manehna. Tahap kadua nyaeta parios kasehatan oge lolos. Tahap katilu nyaeta tes psikologi jeung wawancara, manehna tos sababaraha kali latihan jeung ngadatangan kuburan bapana supados lancar. Hanjakal manehna teu lolos di tahap ka tilu ieu.


Basa liburan ka Taman Mini Indonesia Indah (TMII), abdi pependak jeung Temmy Rahadi. Mimitina mah abdi teh naek kareta gantung, tuluy leuleumpangan nguriling ka tempat-tempat nu alusna. Tah pas beres eta teh langsung we ka Keong Mas popotoan. Pas keur popotoan teh ternyata aya Temmy Rahadi keur shooting. Di sela-sela istirahat manehna, abdi nyampeurkeun jang menta poto bareng. Ah dina aslia mah leuwih ganteng tinu di TV siah, kulit na teh meuni mulus, jalma na meuni jangkung pisan. Abdi kacida atohna eta bisa poto bareng jeung manehna. Salila ieu ngan bisa ningali dina TV film misteri tea, eh ayeuna mah kabeneran bisa langsung amprok jeung jelemana. Rezeki emang teu kamana.


Panampilan mindeng pisan di jadikeun tolak ukur ku batur pikeun ningali status sosial batur. Padahal teu sakabeh jelema anu beunghar sapopoe na kudu dangdan wae jeung make baju sarta barang barang anu mewah jeung mahal hargana. Basa harita urang keur balanja kabutuhan sapopoe di supermarket, saenggeus capek balanja urang mutuskeun dahar heula di restoran hayam, basa urang keur dahar datang bapa bapa jeung anak na, lamun tina panampilan luarna mah emang rada lusuh baju na geus belel jeung sigana mah bapa bapa eta karek mimiti kadinya jadi bingung keneh can ngarti cara mesen na. Tapi pagawe didinya lain na mantuan si bapa bapa eta, kalah ka sibuk anu teu pararuguh, siga anu di haja embung ngalayanan si bapa bapa. Bapa bapa eta akhir na ngadekeutan ka pagawena bari ambek kusabab ngarasa teu di hargaan jeung di perlakukeun teu adil. Padahal bapa bapa eta jeung budak na kadinya rek meuli rek dahar didinya, tapi kalah di parlakukeun kawas kitu. Bapa bapa eta nepi ka ngaluarkeun duit na anu loba pikeun nembongkeun ka pagawena yen manehna oge mampu meuli, pagawe didinya menta hampura. Tapi kusabab jeung kuciwa bapa bapa eta mangkat ninggalkeun tempat bari ngagebrak meja.


Nurutkeun panalungtikan, unggal jalma pasti pernah hitut. Hitut mangrupikeun wujud reaksi alami tina awak dina bentuk ngaleupaskeun gas tina lambung. Nalika urang aya di tempat umum, urang biasana nahan hitut. Hitut di tempat umum bisa nyieun batur teu nyaman jeung urang bakal ngarasa isin. Janten, nalika urang hoyong hitut, urang kedah langsung milarian jamban atanapi sahenteuna ka tempat anu lumayan sepi. Tetela hitut teh aya mangpaatna pikeun kasehatan urang. Nahan hitut tiasa ngaganggu kinerja peujit ageung urang bahkan ngabahayakeun pikeun kasehatan urang. Ku kituna, hitut bisa mantuan ngajaga usus urang cageur, sobat. Tetela hitut bisa mawa loba mangpaat pikeun awak urang. Janten, ti ayeuna, ulah nahan hitut anjeun. Najan kitu, urang kudu tetep ulah hitut di publik kaluar tina kasopanan.


Kusabab budak kuring umur 1 bulan, kuring resep pisan ngurusna sabab kuring mimiti adaptasi, ayeuna kuring teu tiasa kamana-mana lami-lami sabab kuring pasti émut ka budak kuring, kuring pasti ngarasa dosa pisan upami kuring henteu. t indit jeung manéhna, intina mah teu kungsi kaduhung ngalahirkeun anak kuring. Kuring bagja, bagja kawas mimiti dibawa ka imah ti rumah sakit. Saban poé kuring ngobrol jeung salaki kuring nu keur digawé, sarta unggal poé mamatahan kuring sarta ngingetkeun kuring pikeun salawasna sabar, yén anak kuring ngan leutik, salawasna kudu dipikacinta. Kitu cenah. Sareng anu paling kuring émut, salaki kuring nyarios "Moza henteu kantos naroskeun pikeun dilahirkeun, kami mutuskeun pikeun gaduh anjeunna di dunya ieu" ogé kuring langsung ngarasa ditampar nalika kuring maca éta. Ayeuna anak kuring sok nyedek ka kuring, unggal kuring balanja ka pasar, anjeunna pasti kedah ceurik heula, sareng anu ngajantenkeun kuring bagja, si budak teh mani apet pisan ka kuring, iraha waé anjeunna hoyong wae digendong ku kuring.


Autophobia, oge katelah monophobia, nyaeta sieun isolasi. Bari geus ilahar pikeun jalma ngarasa sepi, pikeun autophobia sieun ieu bisa jadi ekstrim nu ngaganggu kalawan kamampuhan pikeun fungsi normal. Pikeun ngubaran kasieun ieu, hayu urang mulai ngabiasakeun kaluar imah sacara rutin. Mimitian leutik sareng laun. Candak 15 menit leumpang di taman jeung sobat anjeun. Tanya sobat anjeun ninggalkeun anjeun nyalira pikeun 10 menit bari leumpang. Saatos sababaraha dinten, anjeun bakal mendakan yén anjeun tiasa ningkatkeun période anjeun sareng ku kituna ningkatkeun kapercayaan diri, kamerdikaan sareng kamerdikaan. Candak léngkah orok dugi anjeun ngarasa nyaman. Gawé dina ngaronjatkeun hiji aspék kahirupan anjeun dina hiji waktu.


Jalma mah dina ngajalani kahirupan nana, pasti butuh ku batur. Mantak eta, urang ulah nepi ka boga hubungan goreng jeung batur. Pernah abdi ngarasa kecewa pisan sabab tos dilicikan ku batur. Abdi gaduh hiji rerencangan bageur pisan. Unggal poe ulin bareng, bageurna teh dina sagala aspek. Ungal poe makan bareng, dugi ka aktivitas teh sagalana dilakukeun bareng. Ngan hiji poe, anjeunna ngarebut hak abdi dina pertandingan. Abdi ngarasa kecewa pisan, babaturan nu sakitu deukeut pisan na kalahka jadi jelema nu nusuk pisan secara halus. Rarasaan abdi geus teu ngeunah sabab kecewa pisan, abdi moal sakali-kali deui berhubungan jeung jelema eta.


Kadang-kadang nalika ningali jalma séjén utah, jalma ogé ngarasa seueul sacara spontan sareng hoyong utah ogé. Naha ieu hartosna utah tiasa tepa? Muntah mangrupikeun gejala tina kaayaan awak anu teu séhat. Seueur panyakit dicirikeun ku gejala utah. Sanajan kitu utah teu tepa, kaayaan ieu disebut utah simpatik. Ieu lumangsung nalika tetempoan, bau atawa sora batur utah ngabalukarkeun jalma sejen jadi seueul sarta hayang utah. Kajadian ieu cukup umum di masarakat sareng sababaraha élmuwan nganggap yén ieu mangrupikeun sipat simpatik anu memang parantos dikembangkeun dina manusa. utah simpatik bisa muncul salaku réaksi basajan kana tetempoan pikaresepeun atawa bau utah. Salaku tambahan, bau anu dipancarkeun nalika aya jalma utah dianggap bau anu paling parah sareng tiasa nyababkeun jalma-jalma di sakurilingna ngarasa seueul.


Basa keur SMP kuring boga babaturan anu teu bisa nginum obat tablet. Harita teh manehna karek uwih ti dokter, ceuk Bu Guru teh kudu geura diinum obatna. Bakat ku hese wae dititah nginum obatna, ku Bu Guru teh manehna dititah ka hareupeun kelas, dititah nginum obat bari ditempoan ku babaturan sakelas. Pas manehna nyobaan nginum, si obatna teh kalah kaluar deui, atuh jadi karasa pahitna si obat teh. Awalna manehna geus embung nginum deui da pait, tapi ku Bu Guru teh dipaksa. Manehna teh cicing heula sakeudeung, teras diasupkaeun si oba teh ka bahamna, tuluy di kunyah ku manhena. Gura-giru Bu Guru teh masihan cai putih, harita manehna beak sabotol kur nginum hiji obat oge. Ningali eta arurang sakelas nyeungseurikeun manehna, soalna kabayang kumaha paitna eta obat.


Baheula Kuring spontan kabur, misan kuring spontan lumpat teuing jeung anjing leutik ieu ngudag urang sial deui kuring poho yén kuring maké jeans pondok nu mindeng sagged sabab kuring teu maké sabuk jeung anjing leutik ieu lumpat pisan gancang, kuring kudu angkat. calana kuring kuring jeung lumpat sagancangna kuring, misan kuring lumpat leuwih gancang ti kuring, untung urang langsung balik ka jalan sejen tur anjing leutik ieu teu ngudag urang deui. Tetep leumpang lalaunan tapi jadi sadar konci, sarta ningali tipe anjing teuing. Pikeun anjing mutt / Herder, ulah pernah ngajalankeun, tapi lamun Golden Retriever teu kudu sieun anjeunna bakal ngudag anjeun, anjeunna moal ngegel ogé.


Biasana jalma nu sok ngabully teh nu gaduh latar belakang nu teu ngeunaheun. Misalna ti leutik na kurang didikan orang tua, atawa kurang perhatian orang tua, bisa oge sabab tuntutan orang tua nu terlalu tinggi, jeung sajabana. Hal bullying teh jadi salah sahiji media ngaluapkeun emosina ka batur. Ku ngalakukeun bullying ka batur teh jadi kapuasan sorangan. Malahan mah nu leuwih parahna, tingkah bullying teh mangrupakeun salah sahiji gejala gangguan kasehatan mental. Mantakna, kudu diwaspadai jalma nu sok ngabully, bisina kana hal nu leuwih parah nyaeta jadi gejala psikopat. Penting pisan mantakna peran orang tua dina ngadidik anak teh supaya perkembangan emosina oge bisa kakontrol.


Di aplikasi balanja online aya salah sahiji hal anu pikaresepeun, nyaeta urang tiasa meser barang elektronik anu arawis tapi hargana ngan sapuluh rebu. Biasana eta teh aya waktosna. Aya nu tabuh sapuluh, dua belas, tabuh hiji, tabuh opat, jeung saterusna. Abdi biasana miluan di tabuh hiji siang-siang. Seeur pisan barang anu diical, aya laptop, sertikaan, hape, nepikeun emas. Abdi mah ti baheula ngincerna teh laptop atawa hape lantaran butuh pisan. Unggal minggon miluan tepi teu aya hasil. Abdi langsung neangan dina YouTube kumaha carana supados tiasa meunang. Dua poe ti dinya abdi meunang lantaran abdi nyobian sababaraha tips anu dibejaan dina YouTube


Duka kunaon ti basa keur leutik abdi mah sok sieun mun keur dinu poek teh, soalna sok kapikiran ka hal-hal anu teu logis. Misalna mun dinu poek teh jol sok ngarasa aya nu nempokeun, ngarasa aya nu cicing di gigireun, bahkan ngarasa yen aya jalma bayangan hideung nu keur merhatikeun. Tah mantakna abdi mah sok sieun pisan ngaliwatan nu poek teh da sagala bentuk sok katingali. Malahan mah sakapeung mun keur di ruangn poek teh abdi mah saking sieunna sok nepi ka ceurik gogoakan da dada teh geus teu puguh rarasaan. Malahan mah sok asa nepi ka hayang pingsan saking ku deg-degan nan nempo nu paroek.


Teu jarang ibu hamil katindihan ku kahariwang sabab mikirkeun ngalahirkeun jeung kaséhatan orok dina kandungan. Tapi, ati-ati. Kahariwang kaleuleuwihan tiasa mangaruhan kana kamekaran janin dina kandungan, anjeun terang. Ku kituna, geura atasi kahariwang nalika kakandungan ku tips handap. Perasaan hariwang, hariwang, gampang kaget nalika kakandungan nyaéta normal. Sanaos kitu, aya sababaraha tanda anu kedah diwaspada ibu hamil, nyaéta sesah ngontrol perasaan hariwang, sesah konsentrasi, jengkel, sesah sare, sareng karasa tegang dina otot awak. Kahariwang anu teu kaampeuh tiasa janten serangan panik. Nalika serangan ieu kajantenan, Ibu tiasa sesah engapan sareng ngarasa aya kajadian anu goréng nu bakal kaalaman ku maneh na atanapi kandungan jeung kulawargana.


Tilu hal nu nyebabkeun urang diperlakukeun teu adil. Nu kahiji nyaeta sabab aya kacemburuan sosial, misalna batur ngarasa cemburu atawa sirik ka urang dina aspek sosial. Nu kadua nyaeta aya sikap atawa karakter urang nu ngaganggu. Mun diperlakukeun teu adil, kudu nyadar diri boa urang aya sikap atawa karekter nu ngaganggu batur atawa nyinggung batur. Nu katilu nyaeta hese adaptasi kana lingkungan anyar. Misalna urang ngarasa hese adaptasi kana lingkungan gawe nu keur dilakonan, urang bakal rada ngahambat ka batur jeung batur ge bakal rada karagok ngajak ka urangna. Tah kudu ngarti oge yen kateuadilan teh lain wae sabab batur sapenuhna, tapi aya oge faktor dina jero diri urang nu kudu diperbaiki.


Poe ieu poe senin, sapertos biasana abdi angkat ka tempat gawe. Abdi masih keneh rada tunduh kusabab bieu peuting abdi tos ngempel sareng rerencangan ngarayakeun ulang tahun kuring anu ka dua puluh tilu. Pas di kantor sapertos biasana abdi langsung diuk di tempat abdi gawe. Pas ngahurungkeun kopmuter jol di layarna aya tulisan anu nitah abdi sina ka luhur. Pantesan we, di kantor teh rada sepi, sugan teh nuju maleser sarapan. Pas abdi ka luhur sajajalan seeur pisan tulisan-tulisan ti rerencangan abdi di kantor, sabari ceurik abdi macaan hiji-hiji. Pas geus nepi di luhur, abdi ka loteng teras langsung disambut ku rerencangan anu tos nyariapkeun kue jeung tumpeng.


Orang Papua nu katampi kuliah di luar Papua, biasana sok dibere fasilitas asrama khusus. Salian eta, oge dibere pembinaan khusus supaya nunjang akademikna. Ngan, dina kahirupan sosialna, mahasiswa Papua teh biasana kurang akrab jeung batur, sabab meureun ngarasa minder ku warna kulitna nu gelap. Komo mun di kota besar mah kan pasti nu ngagang teh nu stylish hungkul, mantakna sok rada ngahalindar. Kaayaan kulit nu leuwih gelap, rambut nu ikal teu lurus, jeung postur tubuh nu punya ciri khas biasana ngajadikeun mahasiswa Papua jarang katingali loba aktif dina organisasi. Ulinna teh sok jeung mahasiswa Papua deui. Padahal, loba mahasiswa nu narima apa adanya tanpa ningali sagala rupa perbedaan.


Akhir bulan kamari urang rencana na rek liburan jeung babaturan deuket urang ka Bali naek pesawat. Urang ges teu sabar kusabab ieu ngamimitian urang rek naek pesawat, saeenggeus siap urang teu langsung ka bandara tapi kalah jalan jalan bari jajan heula da urang jeung babaturan mikir aya keneh waktu loba samemeh pesawat urang mangkat. Ti batan urang kur cicing hungkul nungguan mending keneh urang kukurilingan bari jajan heula. Ari ges rek deuket urang nanyakeun ka patugasna urang check in dimana. Eta kacida reuwas na yen pesawat urang ges mangkat tadi, jadi urang tinggaleun pesawat na. Didinya urang duaan ngan bisa reuwas bari molohok, pas di tingali na tiket urang jeung babaturan salah ningali jam na, jadi weh urang tinggaleun pesawat kusabab urang na sorangan.


Letusan Merapi taun 2010, basa kuring keur sakola di pasantren. Lokasina masih di Yogyakarta oge. Nalika bitu ieu kuring hilap naha éta dibarengan ku gempa vulkanik ogé atanapi henteu. Anu jelas, nalika letusan ieu, sakola urang ditutup saminggu sareng murid-murid diajak balik ka imahna. Tungtungna kuring datang ka imah. Tapi samemeh indit ka imah, kuring mutuskeun pikeun ulin di game center heula jeung sababaraha babaturan kuring maén dota (anu sabenerna, lamun sakola urang manggihan, urang bisa dihukum). Teras saatos éta, nalika kuring kelas 3 SMP, kuring cicing di Jepang salami sataun. Abdi angkat ka Jepang dina pertengahan 2011, atanapi kirang langkung 5 bulan saatos gempa sareng tsunami di daérah Tōhoku (anu ogé nyababkeun karusakan réaktor nuklir Fukushima). Nalika cicing di Tokyo, teu jarang kuring ngarasa gempa sababaraha kali. Béda jeung kaayaan kuring di Yogyakarta, di dieu mah jalma-jalma teu weléh panik. Gedongna tahan gempa, janten aman. Jalma-jalma geus ngarti kana naon anu kudu dilakukeun nalika aya lini, ngarah teu panik. Malah nalika kuring di Jepang, sakola kuring didatangan ku kantor lokal anu masihan pelatihan ka murid di sakola kuring ngeunaan mitigasi bencana gempa.


Waktu harita kuring masih kuliah jeung nyéwa di salah sahiji komplék nu kawilang sepi. Lini lumangsung peuting, jam 10 peuting mun teu salah mah. Kuring keur nonton TV jeung kuring nempo TV kuring oyag. Tuluy kuring malik ningali lomari ogé oyag.

Kuring gura-giru nyokot hapé tuluy kaluar ti imah. Nalika éta kajadian kuring nyalira di imah saliwatan. Kuring bingung harita. Di luar imah loba tatangkalan jeung jangkung kabeh, katembong aya tangkal nu ngahuleng, cek hp, teu aya jaringan. Ku kituna kuring ngan nangtung handapeun tangkal nungguan lini eureun. Sanggeus eureun, kuring balik deui ka imah jeung nempo lantai loba chip kai leutik ti panto imah. Imah anu kuring nyéwa nyaéta bumi anu lami, janten nalika aya lini, panto sareng jandéla kayu beulah. Kuring mariksa deui hp kuring jeung alhamdulillah aya sinyal jeung internet. Mariksa ka BMKG mah leres-leres aya lini anu magnitudo anu lumayan ageung, nyaeta 6,2 skala Richter sareng parantos ngaktifkeun peringatan tsunami di basisir kota kuring.


Salaku mahasiswa pasti loba tanggung waler nu kudu diemban, ti kapanitiaan, hobi, ulin jeung babaturan, jeung sajabana. Tapi sanajan urang loba kagiatan di luar perkuliahan, urang teu ninggalkeun akademik. Kabuktian urang bisa lulus 3.5 taun atawa bisa disebut 7 semester. Cara-carana ngarah saimbang kuliah jeung dunia luar teh nyaeta nu kahiji teu nunda ngerjakeun tugas. Tugas nu loba jeung rasa hoream kudu dilawan, kadang oge lamun loba teuing tugas sok poho biasana urang nyatet waktu terakhir ngumpukeun tugas. Nu kadua kudu ngusahakeun hadir ti tiap perkuliahan, ieu penting ngameh teu kudu ngulang di semester hareupna. Nu katilu kudu fokus lamun keur ngerjakeun skripsi. Usahakeun ulah sabari gawe, sabab bisa jadi henteu fokus ngerjakeun skripsina, tungtungna skripsi ditinggalkeun jadi nyieun lila oge lulus kuliahna.


Mun amprok jeung tilu sato ieu, kudu pisan ngajaga jarak sabab sok nyosor atawa moro jalma. Nu kahiji nyaeta soang. Teu ka sasaha ge soang mah sok moro jalma nu liwat di hareupeun nana. Malahan mah nyuruntul na teh leuwih gancang tibatan jalma nu lumpatna. Nu kadua nyaeta anjing nu galak. Biasana aya anjing anu dilatih jang moro, tah biasana ge sok ngudag ka jalma anu teu wawuh mah. Nu katilu nyaeta tiwuan atawa lebah. Tah sato ieu teh mun sayangna kaganggu ku jalma atawa lingkungan sakitarna kaganggu ku jalma, sok ngudag jalma nepi ka beunang diseureud. Mun can puas mah sok terus ngungudag nepi ka jalmana karipuhan.


Kuring jeung si cikal harita anjog ka wewengkon tempat adi kuring cicing. Jrut kuring turun tina motor rek muru imah adi kuring, tapi kuring heran naha imah teh bet ujug-ujug leungit, pager imahna nu tina beusi ujug-ujug geus robah jadi jajaran tangkal biluntas nu daunna sok dipake lalab. Kuring ngarengkog teu jadi ngalengkah, barang kuring rek balik deui kana lebah motor, teuing kunaon si cikal teh geus maju ninggalkeun kuring. Kuring ngarasakeun loba kaanehan jeung jadi sieun, tempat kuring nangtung teh singhoreng aya di sisi lapang, jajalaneun ka leuweung. Kuring bingung naha bet ujug-ujug aya di ieu tempat nu sakitu hara-haraeunana. Suasana nu remeng-remeng kacaangan ku cahaya bulan, beuki nambah kakeueung. Kuring rek ngagorowok nyalukan si cikal, tapi sora teu bisa kaluar. Sabot keur usaha satekah polah hayang lumpat ngudag si cikal, ti hareupeun kuring aya nu leumpang tapi teu puguh rupana da katutupan ku rambutna nu awut-awutan nutupan beungeutna. Beuki lila beuki deukeut. Geus ampir deukeut pisan, kuring ngagorowok menta tulung satakerna, tapi sora teu daek kaluar. Barang sora kuring kaluar, kuring ngorejat. Horeng simanahoreng kuring ukur ngimpi indit ka imah adi kuring teh. Nyampak si cikal keur tibra dina korsi. Kuring ngusap dada bari ngucap syukur Alhamdulillah.


Ngahutang teh salah sahiji hal nu sering dilakukeun ku jalma. Biasana sok aya nu ngahaja ngahutang sabab butuh atawa aya oge nu kur hayang meuli barang nu dipikahayang. Tah, ayeuna mah ngahutang teh teu wae ka jalma langsung, tapi bisa oge ka koperasi. Misalna aya koperasi anu emang nyadiakeun angsuran tina peminjaman uang. Hal nu dibutuhkeun jang syarat administrasina teh kur KTP jeung kasanggupan mayar hungkul. Angsuran na ge sok aya nu unggal poe, aya oge nu saminggu sakali. Jumlah pinjaman na ge variatif, ti mimiti dua ratus rebu nepi ka jutaan. Masa cicilan na ge aya nu sabulan atawa kurang ti sabulan.


Geus jadi kabiasaan kuring jeung kolot sarta duduluran kuring lamun geus wanci sareureuh budak, sarengsena solat isya berjamaah di tajug nu deukeut imah, ngarariung di tengah imah bari ngobrol ngaler ngidul. Samalah nini, emang jeung bibi kuring ge sok milu ngariung. Harita kabeneran nini teh keur ngadongkeun jalma anu sok munjung ka siluman. Kuring milu ngadengekeun bari geus lelenggutan tunduh. Ningal kuring nu lelenggutan, nini nitah kuring supaya geura ngampih ka enggon pikeun sare ti heula. Harita kuring sok sare jeung nini. Kulantaran dihayoh-hayoh wae dititah sare ti heula, kuring kapaksa ngoloyong ka enggon bari rada hemar hemir da inget keneh obrolan nini nu pikasieuneun. Kuring ngagoler bari disimbut ku samping kebat. Panon dipeureum-peuremkeun ge teu daek wae tunduh. Lila- lila saking ku keuheul jeung sieun nungguan nini teu daek wae nyusul ka kamer, kuring ceurik bari ditahan da sieun diseuselan ku nini, maklum nini teh rada galak. Kulantaran sieun kadenge ceurik, kuring ngegel samping satarikna tepi ka soeh. Kieu geuning rasana ari jadi jalma borangan. Kasiksa ku polah sorangan.


Hobi naek gunung teh lain ku sabab urang euweuh kasieun di jero leuweung, tapi sok nguatkeun diri sorangan. Mun di leuweung mah sieun ku hal-hal anu goib, komo loba ngadenge carita-carita ti batur ngeunaan hal-hal goib nu aya di gunung. Loba oge nu disesatkeun jalanna ku hal goib, nepikeun ka teu manggih jalan. Sieun dijieun linglung anu tungtungna mah nyilakakeun diri sorangan. Di gunung sok aya pantrangan nu ulah dilakukeun utamana dina hal ngomong kudu dijaga, tah urang sakapeung mah teu bisa dijaga omonganana sok rada keneh sompral. Ieu nu disieunkeun teh balukarna lain ka urang hungkul tapi ka sarerea nu babarengan jeung urang.


Lamun embung nyaritakeun trauma ka dokter psikologi atawa ka babaturan, cukup caritakeun ka nu maha kawasa. Dina tiap sujud atawa saenggeus beres sholat, curhatkeun ka gusti anu maha suci. Ngarah hate teh tenang ari geus nyerahkeun kabeh masalah ka gusti mah kaasup trauma. Lamun curhat ka gusti Allah SWT mah moal era sanajan rek ceurik oge, eta mangrupakeun hal biasa da jelema mah rapuh. Lamun geus nyaritakeun kabeh ulah poho kudu ngagawean hal-hal anu alus oge jeung ngajauhan tina dosa supaya naon nu ku urang penta teh bisa tereh dikobul ku Allah SWT jeung trauma nu keur dialaman meh tereh aya jalan kaluarna.


Isin nyauran jalma anu salah teh tiasa nyeri pisan sareng ngerakeun. Bisa aya parasaan isin, kagok, jeung mamang diri. Anjeun bisa jadi ngarasa yen anjeun nyieun beungeut bodo atawa nyieun jalma nu nelepon ngarasa teu nyaman. Ieu tiasa mangaruhan kumaha parasaan anjeun sareng ngajantenkeun anjeun teu nyaman dina kaayaan eta. Nanging, emut yen unggal jalma parantos ngalakukeun kasalahan sareng hal-hal anu ngerakeun, janten entong hese teuing ka diri anjeun. Coba pikeun ngabenerkeun kasalahan anjeun sareng ngobrol sareng jalma anu anjeun nyauran dumasar kana empati sareng kahadean. Ieu teh bakal ngabantosan ngirangan isin sareng ngajantenkeun anjeun sareng anu sanés langkung nyaman.


Basa acara kalulusan SMA, lulusan nu meunang nilai tertinggi bakal dipanggil jeung meunang panghargaan lulusan terbaik. Pas diumumkeun, ngaran Tyan nu disebut. Alhamdulillah pisan Tyan kacida bungahna. Bari rada geumpeur, Tyan maju ka hareupeun panggung. Tyan ngarasa bungah pisan sabab bisa disaksian ku orang tuana. Tyan bisa mere saeutik kabangaan jang orang tuana. Di payuneun sarerea nu hadir, Tyan dikalungan medali lulusan tebaik ku kepala sekolah. Panghargaan nu sateuacanna can pernah kabayangkeun ku Tyan. Alhamdulillah ieu bisa jadi titik tolak Tyan jang ngadukung karir masa depanna. Tyan kacida bungahna langsung nyampeurkeun tempat diuk orang tuana. Tyan meunang tepuk tangan ti sarerea, duh bungahna kaliwat pisan ieu mah.


Ampir kabéh serangga téh bisa didahar jeung halal jeung teu aya bangkai pikeun serangga, jadi teu perlu motong heula. Iwal jalma anu alérgi kana serangga, leuwih hade ulah dahar, pangaruhna pasti bakal pikaresepeun, kawas jalma anu alergi ka udang.

Kuring cutatan tina rupa-rupa sumber, jenis serangga anu tiasa dikonsumsi:

1. Sireum.
Rasana rada haseum sabab ngahasilkeun asam sireum, pikeun endog sireum teu aya rasa haseum. Kantos ngahaja ngadahar buah jambu.

2. Simeut

Hal ieu loba didahar ku masarakat Indonesia, di wewengkon Gunung Kidul, Yogjakarta, dina mangsana loba nu payu di sisi jalan di wewengkon leuweung jati. Dupi anjeun kantos nyobian tuang sareng rasa, nikmat sapertos udang.

3. Jangkrik

Kandungan protéinna ampir sarua jeung simeut, loba jukut jeung rungkun. Dupi anjeun kantos ngaraosan jangkrik ageung di Jawa anu disebut gangsir, saukuran jempol, saté sareng nikmat.

4. Rayap/ ngengat

Biasana dihakan ku ngengat ngalayang atawa ratu rinyuh anu ukuranana cukup badag. Kandungan protéinna kacida luhurna. Laron pernah ngasaan goreng campur endog, ngeunah.


Geuleuh mun ninggali kotoran embe lantaran bauna teu ngeunah jeung nimbulkeun rasa anu teu nyaman. Tapi di sisi sejen, kotoran embe teh bisa digunakeun jang pupuk alami kanggo pepelakan, ngagantikeun pupuk kimia nu leuwih mahal jeung bahaya kanggo lingkungan. Salian eta, penggunaan pupuk alami siga kotoran embe oge bisa ningkatkeun produktivitas tatanen jeung ngurangan pencemaran lingkungan pedah ngagunakeun pupuk kimia. Ku sabab kitu, sanajan sakapeung mah nimbulkeun rasa geuleuh, penggunaan kotoran embe jang pupuk alami mangrupakeun solusi nu ramah lingkungan jeung efektif kanggo ngaronjatkeun hasil tatanen. Ku ngarti mangpaat pupuk alami tina kotoran embe, urang bisa ngarobah pandangan negatif kana kotoran eta.


Poe ayeuna teh rai abdi ulang taun. Tos lami anjeunna ukeun dipangmeserkeun hape. Ayeuna ku abdi bakal dipasihan hadiah hape tapi bade di prank heula. Abdi ngabungkus hape make kertas kado jeung diasupkeun kana paperbag. Abdi oge ngabukus batu bata make koran. Tuluy dilapisan deui make kertas kado. Geus kitu dilapisan deui make koran, terus terusan nepi ka bentukna gede. Geus beres mungkus make kertas jeung koran, ayeuna tinggal diasupkeun kana kardus kotak. Pas narima hadiah, adi abdi atoheun pisan sabab geus nyangka bakal dibere hape. Tuluy hadiahna dibuka lalaunan bari sesengiran da atoh. Pas lapisan terakhir, sabab bentukna persegi panjang, adi abdi yakin pisan ieu hape. Eh pas dibuka teh bata. Adi abdi kecewa pisan tuluy ceurik. Keur ceurik, ku abdi disodorkeun tas nu aya eusian hape. Tuluy dibuka, eh beneran hape. Adi abdi atoheun pisan.


Dina milih barang atawa pakean urang leuwih mentingkeun kanyamanan, lain warna. Jadi rek warna naon wae ge mun dirasa nyaman pas makena urang bakal pake. Harita pas urang olahraga lari, urang ngagunakeun sapatu running tapi warnana ngejreng nyaeta warna oren. Ti saprak mulai lari poe eta teh nepikeun ka beresna loba jelema nu ninggalikeun bari ngaharewos ka babaturanna. Urang mikir mah eta keur ngomongkeun urang, lantaran pas ngaharewos bari nunjuk-nunjuk sapatu urang. Ti saprak harita, urang embung deui make sapatu nu warnana ngejreng, sieun di bully ku batur lantaran sok kapikiran nepi unggal poe. Padahal euweuh salah dina sapatu eta, ngan pedah pemilihan warnana.


Sinta kaasup murid anu pinter jeung rajin. Manehna boga tekad kuat pikeun diajar boh di sakola atawa di luar sakola pikeun meunangkeun hasil pangalusna . Sanggeus lila ngadagoan, ahirna Sinta meunang beja yen manehna ditarima di kampus impianana. Sinta kacida bungahna waktu narima beja eta. Manehna henteu percaya yen usahana bisa aya hasilna. Manehna ngarasa bagja pisan tur teu sabar pikeun ngamimitian diajar di kampus anu geus dicita-citakeun. Sinta ngahaturkeun nuhun ka ibu bapa sareng guru anu salawasna ngadukung sareng ngamotivasi manehna. Manehna oge ngarasa kahutangan budi ka babaturan sakelasna anu sok nyumangetan manehna sangkan giat diajar. Sinta ngarasa bagja pisan bisa ditarima di kampus nu cita-citakeun. Manehna yakin yen ieu teh kasempetan anu kacida berharga pikeun anjeunna bisa ngembangkeun potensi sarta ngahontal kasuksesan dina mangsa nu bakal datang. Sinta bungah pikeun ngamimitian diajar di jenjang nu leuwih luhur sareng ngarasa siap pikeun ngadepan tantangan anu bakal disanghareupan. Manehna yakin yen kerja keras sareng usaha anu teu aya watesna, manehna bakal tiasa ngahontal kasuksesan di masa depan.


Sakali kuring lulus kuliah sareng ayeuna damel, kuring resep heran ka babaturan kuring "Kuring henteu acan gaduh glow up ... meureun salah sahiji faktorna nyaéta kuring henteu resep cai nginum ti budak leutik sareng kuring nyandak. obat psikomatik nu geus 4 taun kapengker, asa teu aya gunana malah meuli skincare lamun cocok - mulus, ngan tahan sababaraha bulan, endingna kadang jerawatan, nembe dicaritakeun. eta ludruk mah make bedak march anu warnana krem, sakali pas magang kabogoh kuring digeroan gara-gara make up padahal enteng, ngan make krim sapopoe + bedak + lipstik didinya malah ditahan. cimata ambeh murag, teu bisa nambal huntu hareup nu patah sabab perawatan dental mahal, jalma "mun ngomong/ngomongkeun kulit kusut sok menta hampura ka kuring sieun kuring gelo atawa ngajelaskeun yén éta téh henteu. eta mah maranehna keur ngobrol ngeunaan v, kadang aya rasa hoream — rarasaan teu percaya — rarasaan nu sabenerna mah teu goréng teuing lamun meureun kuring resep nginum cai + heuteu minum obat.


Ngarujuk kana Undang-undang ngeunaan perkawinan di Indonesia, syarat kawin di KUA teh nyaeta minimal 19 taun, boh eta lalaki atawa awewe. Salian ti eta, leuwih alus oge lamun calon panganten teh miluan bimbingan perkawinan. Bimbingan perkawinan ieu dilakukeun ngameh mere elmu jang ngabangun rumah tangga. Sanajan lain syarat kawin ti KUA, tapi diharepkeun mah miluan ngameh bisa ngajaga kabagjaan dina kulawarga. Jadi 10 poe saacan kawin calon panganten kudu miluan bimbingan anu diayakeun ku KUA  satempat. Jang ngajaga kaharmonisan kulawarga jadi diharepkeun miluan bimbingan ieu. Sabab kawin teh pan jang ngawujudkeun kulawarga nu bagja antara salaki jeung pamajikan, jang ngajaga eta jadi dibere pembimbingan.


Muhun, balik deui ka kuring, anon anu keukeuh kana jawaban ngeunaan mistis-ghaib kamari. Kuring geus katempo sababaraha. Sareng upami anjeun henteu percanten atanapi skeptis kana hal-hal mistis, langkung sae upami anjeun kaluarkeun tibatan ngahujat. Sumuhun, teu kunanaon ngahujat, saha nyaho anjeun bakal ngadeukeutan sarta bakal percaya. Janten, naon anu anjeun hoyong carioskeun? Kuntilanak gendut jangkung (punten keur bodyshaming kuntilanak) di kosan babaturan. Kieu caritana lantaran babaturan kuring cicing di kosan batur. Di dinya manéhna ngarasa ditindes, sarta manéhna bébéja ka kuring nalika kuring indit ka kosan tempat anjeunna cicing pikeun datang deui jeung manehna. Nalika anjeunna nyarioskeun carita, carita muncul caket jandela kamar. Tétéla éta téh jenis jin anu rupana kuntilanak, éta sababna bentuk jeung jangkungna na teu normal.


Biasana mun can mandi mah awak teh sok bau. Komo harita abdi keur pendidikan, saking padetna jadwal, dua minggu tei sempet mandi da di leuweung belegedegan teu manggih sumber cai nu badag. Aya ge ngan cukup jang nginum. Awak teh meuni geus barau, rareged, jeung sagala rupa kaambeu. Rupa mah geus puguheun dekil, teu manggih cai lila, jeung deuih kuleuheu kabina-bina. Baju ge meuni geus campur jeung taneuh, warnana geus semu cokelat. Uyuhan we dipake na teu ararateul. Geus puguheun suku mah da hujan atawa henteu ge sapopoe teu dileupas sapatuna. Kaos kaki baseuh teh jadi bau kabina-bina, mantak mabok ngaambeuna oge.


Rasa kaduhung bisa kainget salila hirup, tapi aya carana ngameh leupas tina rasa kaduhung eta. Nu kahiji, narima lamun kabeh nu kajadian teh bagean tina carita hirup sabab teu bisa diubah deui. Nu kadua, eureunan tina nyalahkeun diri sorangan atawa batur, sabab beuki mikiran saha nu salah, bakal beuki kaduhung. Nu katilu, usahakeun ninggalina dina sudut pandang anu beda ngameh bisa diajar narima kajadian jeung teu ngagede-gedekeun. Nu kaopat, tina tiap kajadian pasti aya hikmahna. Jadi alusna ulah ngarasa kaduhung nepika embung ngalakukeun usaha nanaon. Nu kalima, kudu mimiti fokus kahareupna. Sabab lamun tuluy mikaduhung, bakal beakeun waktu jeung tanaga nu dipiboga.


Basa keur bulan puasa, biasana jeung babaturan sakola teh sok ngayakeun buka bersama. Buka bersama ieu geus ditangtukeun ti jauh-jauh hari, nyaeta di tempat makan anu lesehan. Pas poe diayakeunna buka bersama, urang rada telat da balik ti pagaweanna sore. Urang make kameja flannel warna beureum kotak-kotak, make ieu teh lantaran cuacana keur tiris, jadi meh haneut. Teu lila aya pelanggan sejen nu asup oge jang dahar didinya. Percis pisan pagigir-gigir diukna teh, aya sekat tapi sekatna pendek, jadi nu digigireun teh bisa katinggali. Urang teu ngeuh, soalna katukangan ku urang. Tapi babaturan ngabejaan yen baju nu ku urang pake sarua jeung pelanggan sejen. Pas ngalieuk teh eh geuningan bener, urang langsung ngalaan flannel eta, jadina ngan saukur make kaos hungkul.


Poe ayeuna abdi diajak ketemuan ku babaturan, bade ngobrolkeun sesuatu ceunah. Sabener na mah males amprok na ge sabab anjeunna mah sok ngomentaran wae penampilan jeung fisik abdi. Tapi mun nolak ge asa teu enakeun, jadi nya entos we datangan ku abdi. Pas mimiti amprok, bener we langsung ngomentar penampilan abdi, ngomentaran warna baju abdi nu teu matching, ngomentaran model baju nu teu mantes, ngomentaran soal awak abdi nu teu alus jiga awak batur. Abdi geus jengkel pisan harita teh bari hayang ceurik. Abdi teu butuh komentar nu kitu, butuhna ge saran nu ngadukung, lain kalah nyieun mental abdi jadi ciut. Ti saprak beres ieu moal deui-deui abdi ngamprokan, kajeun teuing na telepon we.


Di sakola tempat abdi ngajar aya hiji murid anu ti kalangan teu mampu. Sakola tempat abdi ngajar ieu teh mangrupakeun sakola swasta anu muridna balaleunghar tapi teu pati dekeut ka para sepuhna janten lolobana balangor. Abdi sabenerna karunya ka murid ieu lantaran manehna tiasa sakola di dieu pedah meunang beasiswa tapi sabenerna manehna teu tiasa nyaruakeun gaya hirup jeung rerencanganna, manehna mineng dianggap benten. Mulai ti sapatu, tas nepikeun barang-barang manehna anu dianggo pasti dipoyokan wae ku rerencanganna. Abdi mineng ngobrol jeung manehna, sabenerna abdi oge hoyong pangmilarikeun sakola negeri wae supados leuwih tiasa fokus diajar. Kadang-kadang manehna nyorangan di kelas lantaran teu wani ngobrol jeung sasaha.


Abdi gaduh hiji rerencangan anu tos lila pisan teu patepang. Di antara sadaya rerencangan pas sakelas baheula abdi paling teu apal kumaha kondisi manehna ayeuna lantaran urang tos tara kontekan deui. Grup kelas anu baheula rame oge ayeunamah tos teu kapake deui lantaran seeur nu tos gentos nomer telepon. Pernah sakali urang ngayakeun acara bukber, tapi manehna teu datang. Hiji waktos abdi teu kahaja papanggih jeung manehna di stasion, abdi reuwas lantaran pangling pisan ningal wajahna. Manehna nu ngageroan tiheula. SInghoreng manehna ayeuna nuju kuliah di luar negeri, manehna langsung masihan nomer telepon nu pang anyarna supados urang tiasa nyambung deui.


Di dieu aya sababaraha tips pikeun nungkulan geuleuh dina tetempoan utah. Coba museurkeun perhatian anjeun kana hal-hal sanes sapertos musik, buku atanapi kaulinan. Ieu bisa mantuan ngurangan geuleuh. Anjeun tiasa nyeuseup seungit anu santai sapertos lavender atanapi minyak atsiri anu sanes pikeun ngaleungitkeun rasa jijik. Coba teu mikir atawa ngobrol ngeunaan utah. Ieu bisa mantuan ngurangan geuleuh. Coba pikir positif sarta museurkeun perhatian anjeun kana hal positif dina kahirupan anjeun. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngaleungitkeun rasa geuleuh sareng ngabantosan anjeun langkung sae. Lamun ngarasa geuleuh di tetempoan utah, coba ulah eta jeung ulah nempo eta. Lamun bau utah mangrupa sumber jijik, coba ulah eta jeung ulah bau eta. Inget yen geuleuh teh normal jeung bisa dikawasa ku sababaraha lengkah basajan.


Aya hiji rerencangan anu carita yen mamahna tos lima hari ieu teu tiasa nyarios, padahal pas isuk-isuk mah masih keneh nyarios normal. Manehna bingung kedah naon jeung teu ngarti naon anu nyebabkeun mamahna teu tiasa nyarios. Lamun nyarios teh teu aya sora na, tapi biwirna mah tiasa gerak sakedik-sakedik. Tos hampir sapoe, tungtungna mah mamahna dibawa ka dokter. Maranehna reuwas pas mamahna beunang panyakit struk. Sadayana teu percaya lantaran ti kamari mamahna sehat keneh teu mungkin gering. Dokter langsung mariosan kulawargina yen kedah ngajagi emameun mamahna jeung kedah terapi supados tiasa nyarios deui. Dokter oge masihan sababaraha ubar kanggo mamahna.


Basa SMP, Tuti gaduh pangalaman dipoyokan ku rererencanganna lantaran gaduh warna biwir anu hideung tuluy disebut gudang garam. Asalna mah nu moyokan manehna nan dua jalmi hungkul, tapi pas manehna nuju aya acara di kelas dua jalmi eta moyokan manehna di hareupeun kelas tapi epekteh sadayana oge nyeungseurikeun kabeh, manehna era jeung hayang pisan ngabalikkeun meja bakating ku keheulna. Pernah oge manehna sababaraha kali dipoyokan nu rerencangan anu sanes spaertos ditanyaan manehna ngaroko naon, padahal manehna teu pernah ngaroko tapi pedah biwirna hideung disebut ngaroko. Malah pernah oge manehna disebut goreng patut ku lalaki. Ti kajadian eta manehna teu wani ulin ka mamana, bisi dipoyok ku batur.


Keur leutik pas urang di pasantren, urang dirawat oge ku lanceuk urang. Lamun di pasantren teh aya larangan ulah nonton TV, komo deui boga TV. Lanceuk urang teh nu jadi guru di pasantren eta, jeung manehna bogaeun TV ngan susulumputan ngameh euweuh nu apaleun salian ti kulawargana. Tapi hiji waktu pas nu sejen keur arindit, urang kalakah ngajak babaturan asup ka imah lanceuk urang sabari nongton TV. Urang kapergok ku lanceuk urang, sabab teu kanyahoan balikna. Beungeut urang langsung dikepret ku manehanana, nepikeun ka urang ceurik jeung embung balik ka imah eta deui. Nepikeun ka ayeuna bawaanna teh sieun mun rek ka imah eta deui.


Nami abdi Rizal. Abdi pangusaha sukses. Abdi gaduh toko mebel anu maju. Hiji poe, kuring papanggih jeung hiji lalaki ngaranna Heri. Anjeunna nyarios yen anjeunna mangrupikeun investor anu daek nyayogikeun dana pikeun ngabantosan kuring ngembangkeun bisnis. Anjeunna oge jangji yen kalayan dana eta, kuring bakal meunang kauntungan anu ageung. Kuring resep kana tawaran eta, tungtungna mah abdi satuju kana tawaran Heri. Kuring masihan anjeunna sababaraha artos supados anjeunna tiasa ngurus investasi anu bakal dilakukeun. Nanging, kuring henteu nyangka Heri bakal nipu, nyandak artos kuring teras indit teu balik deui. Kuring ngarasa kaliru pisan lantaran percanten ka jalma-jalma anu kuring henteu kenal lila. Kuring diajar pisan tina pangalaman ieu ngeunaan pentingna milarian info ngeunaan batur sateuacan percanten ka aranjeunna.


Pamandangan anu kuring tingali nalika kuring muka panon kuring nyaéta kamar kuring anu poék (sabab kuring henteu tiasa bobo nalika terang) sareng teu aya cahaya ti luar. Kuring yakin éta isuk, tapi éta bener poék , pas eta teh urang sorangan. Sareng, sosok anu aya dina impian kuring ayeuna aya! Anjeunna nangtung di hareup eunteung tanpa nyanghareupan kuring kalayan lawon bodas anu ngagantung handap ka handap (Kuring henteu weruh naha lawon ngahontal lantai atanapi henteu). Kuring reuwas, tapi kuring mimiti mikir meureun kuring masih dina impian. Tungtungna kuring nutup panon kuring jeung kuring muka panon kuring deui, anjeunna teu aya. Sareng kuring henteu tiasa gerak atanapi nyarios! Naha ieu anu dicarioskeun ku jalma anu "saré" atanapi "saré lumpuh"? Upami éta, abdi henteu masalah ngalaman éta. Najan kitu, nalika kuring teu bisa gerak, kuring ngarasa aya nu neken kana kasur kuring, kasur kuring busa jadi mun dipencet saeutik, eta tilelep ka handap). Waktu éta kuring condong ka katuhu. Kuring ngarasa kawas batur nyoba naek kana ranjang kuring. Kuring ngarasa kasur di hareup beungeut kuring dipencet sarta kasur dina tonggong tonggong kuring ogé dipencet.


Kamari mangrupakeun dinten anu luar biasa kanggo Jajang. Anjeunna dipilih janten siswa anu paling seeur prestasina di antara murid-murid di sakolana. Anjeunna bagja pisan sabab salami ieu anjeunna parantos kerja keras pikeun ngahontal ieu. Jajang leumpang nuju podium kalayan perasaan anu teu tiasa dijelaskeun. Pas anjeunna nangtung dina podium, sadayana masihan anjeunna keprok panjang. Jajang ngarasa puas ku prestasi na, sareng ngahaturkeun nuhun ka sadayana anu ngabantosan anjeunna. Sadayana ngempel sasarengan jeung babagi carita kumaha carana Jajang tiasa sukses. Manehna teras diajar supados tiasa ngapertahankeun prestasi na. Jajang oge teu hoyong ngarasa gancang puas lantaran konci sukses mah kedah konsisten.


Tah salah sahiji komunitas anu keur hits sabab pagaweanna meresihan runtah di mamana teh nyaeta Padawaragrup nu mimiti viralna tina aplikasi Tiktok. Grup ieu teh eusina sakumpulan pamuda anu rajin ngayakeun operasi kaberesihan di tempat anu loba pisan sampahan. Biasana sok di solokan anu kasumbat ku sampah, di gawir nu pinuh ku gundukan sampah, jeung sajabana. Beda jeung budak ngora ayeuna nu jarang pisan paduli kana sampaj, Padawaragrup berhasil ngabalikeun image eta. Berkat anjeunna nu rajin ngaberesihan sampah, mantak ngajadikeun loba pihak nu ngaapresiasi kagiatan ieu komunitas. Jadi loba nu kainspirasi ku grup ieu, nepi ka turun langsung ka lapangan jang meresihan gundukan runtah.


Ti enjing-enjing keneg kuring geus ngajanteng hareupeun leptop kanggo meser tiket konser, lantaran korsi na teu seeur, abdi kedah paboro-boro jeung jalmi anu sanes lantaran bulan kamari oge tiket konser na teh ngan hiji jam oge geus beak deui. Abdi deg-degan pisan, sieun teu meunang tiket padahal abdi tos nabung ti taun kamari kanggo lalajo konser ieu. Kuring tos ngadua ti peuting jeung geus tataros ka babaturan anu kantos meunang tiket, kumaha carana supados tiasa meunang. Pas tos dimulai abdi langsung mesen tiket, untungna abdi kabagean tiket. Abdi teu sabar patepang sareng idola kuring. Usaha nabung ti taun kamari oge teu sia-sia.


Kamari teh ultah kuring. Kuring émut éta, tapi kuring henteu ngarepkeun kado, cukup ku ucapan salamet wae. Nalika kuring asup ka kamar asrama kuring sanggeus kuliah, kumaha reuwas kuring ujug-ujug lampu kamar hurung jeung batur sakamar kuring nyanyi lagu ulangtahun bari ngahurungkeun lilin di luhureun kuehna. Kuring bagja pisan dipasihan kejutan sapertos kieu. Saméméh kuring niup lilin, kuring nyieun sababaraha kahayang, tuluy niup lilin. Tapi ujug-ujug babaturan kuring ngalungkeun sesuatu kana sirah kuring. Ternyata eta teh endog atah, henteu malah hiji, tapi tilu endog atah beunang kana buuk kuring. Jujur, kuring hayang pisan ceurik waktu éta. Buuk kuring jadi kotor jeung bau, tapi kuring teu bisa némbongkeun yén kuring keur ambek. Ahirna kuring ukur bisa seuri, tuluy saanggeus beres kuring langsung beberesih di kamar mandi.


Basa ulang tahun urang anu ka 20 tahun, urang teu nyangka yen babaturan urang inget tuluy datang ka imah cicing cicing rek ngajieun kejutan. Inget pisan basa harita teh geus peuting urang balik kuliah jaba hujan girimis teu ereun ereun maranehna datang mawa kue ulang tahun jeung kado kado, urang anu karek beres mandi reuwas teu nyangka kacampur bahagia, da sugan teh geus tu inget ka ulang tahun urang, eh ari pek maranehna nyempetkeun datang jauh jauh, aya babaturan anu di haja datang ti luar kota keur ulang tahun urang  bari hujan hujanan. Eta teh dimana urang ngarasa bahagia pisan, babaturan paduli jeung merhatikeun pisan.


Dina masalah leungit barang mah, komo deui nu berharga, nagan aya dua kamungkinan. Kamungkinan kahiji nyaeta leungitna sabab poho neundeun. Komo mun urang sok pohoan neundeun barang atawa sok cul we neundeun na di mana daek. Komo mun barang leutik, bakal hese kapanggihna oge da cul col na di mana wae. Tapi masih aya kamungkinan kang kapanggih eta barang. Najan emang bakal rada hese diteangan atau lila kapanggihna. Kamungkinan kadua nyaeta leungitna dicokot ku batur. Mun barang nu boga nilai jual, pasti bakal jadi inceran jelema jahat. Mun kaleungitan barang berharga terus teu bisa kapanggih deui, eta mah geus pasti aya nu nyokot.


Sabenerna kuring rada reuwas waktu kuring dicaritakeun yen kuring keur kakandungan ku dokter opjin, dokter kandungan nu imahna padeukeut jeung kuring. Kakandungan kembar ieu disebut gemelli di dunya gawé kuring. Leres di kulawarga abdi aya kembar, tapi abdi masih reuwas ngemutan umur abdi anu tos tiasa disebat ngora deui, 35 taun. Kasempetan kembar biasana leuwih handap lamun kembar téh turunan ti garis bapana ti lamun éta ti pihak indung urang. Sanajan kitu, pasangan anu teu boga kembar masih boga kasempetan pikeun boga kembar. Anjeun ogé tiasa nyobian program inseminasi jieunan atanapi IVF upami anjeun hoyong gaduh kembar. abdi? Kakandungan ayeuna mah lumangsung sacara alami.


Lanceuk kuring teh jalmana jail pisan. Sigana mah ampir unggal poe manehna boga waktu keur ngabodor ka kuring jeung kulawarga, boh kuring, adi kuring, dulur-dulur kuring nu sejen, jeung rea-rea deui. Sareng anu paling kuring henteu resep nyaéta nalika anjeunna jail, anjeunna bari jaik nya bri jorok ongkoh. Sakali nalika kuring nuju tuang di lantai handap, anjeunna ujug-ujug ngadeukeutan kuring sareng kuring parantos terang tina tampilan beungeutna yén anjeunna badé jail, terus kuring waspada. Tapi nalika anjeunna ngadeukeutan kuring anjeunna jempé sababaraha detik lajeng anjeunna hitut di hareup kuring sarta ngumpulkeun bau hitutna dina leungeunna, lajeng  dileupaskeun dina piring dahareun kuring saolah-olah anjeunna mere rempah. Kuring ambek langsung teu napsu jeung teu hayang nuluykeun dahar, sabab langsung jijik ku kalakuannana. Kuring langsung ngumbah leungeun kuring, terus balik deui ka kamar sabab kuring geus teu mood deui neruskeun dahar.


Teu kabayang kumaha rasana budak umur dalapan taun kedah nyanghareupan masalah anu serius pikeun umurna. Bapa jeung indungna cerai. Manehna sedih pisan lantaran teu kapikiran bakal aya masalah ieu nepi keun mikir yen ieu sadayana teh lepat na. Manehna ngarasa yen lamun manehna teu nyieun salah, indung jeung bapana moal matak cerai. Budak ieu tetep nyobian ngajalankeun hirupna sapertos teu aya nanaon. Tetep angkat ka sakola, ulin jeung rerencangan na, maca buku, lalajo pilem, tapi rasa sedih masih keneh aya, teu tiasa dileungitkeun. Sasakali manehna datang ka mamah jeung bapana, tapi sadayan tos benten, teu sapertos baheula basa masih keneh sasarengan janten hiji kulawargi anu utuh.


Waktu éta kuring ningali aya kueh red velvet dina kulkas, katingalina teh ngeunah pisan. Nalika kuring nanya ka ibu, ibu nyarios teu kunanaon di dahar ge. Kuring langsung ngahakan ukeh eta nepi ka beak satengahna, rasana bener-bener nikmat, ditambah rasa tiisna sabab disimpen dina kulkas. Peuting, kuring balik ka imah si aa nanyakeun saha nu geus ngadahar kueh manehna. Jujur, kuring sieun dicarekan ku aa, tapi tungtungna kuring ngaku oge yén kuring anu nuang eta kueh.  “Naha kuéh aa didahar?  Teu ijin deui ka aa."  Taros manehna.  "Enya ceuk Mamah bae didahar oge."  Waler kuring.  “Nu gaduh kuehna kan aa, naha nyariosna ka mamah?  nya pasti atuh mamah mah mere idin."  Ceuk manehna keuheul.  Bkat ku sieun kuring ngan ukur bisa nutupan awak ka tukangeun mamah.


Hiji lotre resmi dina pamaréntah Filipina ngaluarkeun angka unik nu ngarah ka leuwih ti 400 jalma meunang lotre. Kombinasi anu dihasilkeun nyaéta kelipatan salapan, nyaéta 9, 18, 27, 36, 45 jeung 54. Kantor Lotre Amal Filipina (PCSO) ngumumkeun juara Grand Lotto 236 juta pesos Filipina (4 juta dollar AS) Sabtu kamari. jackpot ieu disebarkeun diantara 433 winners. Ieu jumlah pangluhurna jalma anu kungsi meunang Grand Lotto. Tiap di antarana mawa leuwih ti 545 rébu péso Filipina atawa 9.000 dollar AS. Numutkeun BBC, pamilon Grand Lotto kudu milih genep angka ti hiji nepi ka 55. Aranjeunna meunang lamun sakabeh genep angka dipilih cocog jeung digambar ku operator lotre.


Panic attack teh mangrupakeun gangguan kasehatan mental nu bisa diatasi ku dua cara. Nu kahiji nyaeta ku cara ngonsumsi obat-obatan. Biasana ngonsumsi obat-obatan teh supaya bisa nenangkeun diri jeung bisa nangani gejala panic attack. Efek konsumsi obat-obatan teh bisa dirasakeun perubahanna saenggeus sababaraha minggu rutin ngomsumsi. Tapi, ngonsumsi obat-obatan teh nimbulkeun efek samping jangka panjang kana kasehatan. Nu kadua nyaeta datang ka tempat psikoterapi. Terapi bisa jadi salah sahiji cara ampuh dina ngatasi panic attack. Carana nyaeta ku rutin dibimbing ngatur emosi, ngajaga pola tidur, ngatur mood, jeung ngikuti serangkaian kagiatan terapi supaya bisa ngaminimalisir terjadina panic attack. Jalur terapi oge jadi pilihan sabagena besar jalma dina nangani gangguan kasehatan mental.


Basa nuju ngasuh budak dununganna, Neni teh teu kahaja kabongohan. Budakna teh keur uulinan di buruan sosoranganan, Neni ngawasi bari beberes nu sejen. Keur sasapu, eta budakna teh ceurik. Pas ditempo ku Neni teh keur ceurik sabab tikusruk kana tehel teras imah. Tarangna beureum bari rada ngajendol belah katuhu. Cerik na jejeritan bari teu eureun-eureun salila-lila. Beungeutna meuni koat geus beureum sepa sabab ceurik teu repeh-repeh. Benjolna di tarang katuhu, leungeun katuhuna ge bared saeutik sabab samemeh labuh sempet ngurawil kana pot bunga. Untungna geus lila teh daekeun repeh. Neni meuni gegebegan sabab sieun dununganna nyarekan sabalikna ti pagawean teh.


Meteran PLN biasana posisina sok aya di jero imah, aya oge di luar imah. Tapi meteran imah urang mah ayana di jero imah, jadina mun aya petugas ti PLN rek ngecek meteranna teh sok asup imah heula. Lantaran geus lila sok ngecekan jeung asup ka imah, jadina geus percaya. Tapi hiji poe mah petugas PLN na teh beda lain nu biasana, ku urang ditelek-telek dina kaca, manehna nyokot barang nu aya di imah. Ku urang kapergok tah petugas PLN teh, urang ambek-ambekan naon maksudna nyokot barang nu lain hakna? Sedengkeun petugas PLN teu ngaku-ngaku, tapi manehna langsung indit sabab sieun digulung ku masarakat satempat.


Sangkan urang teu éra sabab disebut boga bau awak, aya sababaraha cara anu bisa urang pigawé pikeun ngaleungitkeun bau awak. Kahiji, mandi sing rajin. Mandi sacara teratur 1-2 kali sadinten, atanapi saatos olahraga atanapi ngalakukeun kagiatan anu nyababkeun anjeun kesangan pisan, mangrupikeun cara anu paling gampang pikeun ngaleungitkeun bau awak. Pastikeun wewengkon nu kesang loba dikumbah beresih jeung tuntas. Kadua, make sabun antibakteri. Ngagunakeun sabun antibakteri nalika mandi ogé bisa dijadikeun pilihan pikeun ngurangan jumlah baktéri anu ngabalukarkeun bau awak. Nanging, urang  panginten henteu disarankeun pikeun ngagunakeun sabun antibakteri upami urang gaduh alergi atanapi iritasi kana sanyawa anu aya dina produk sabunna, sabab éta bakal nyababkeun masalah di kulit urang. Awak urang teu jadi beresih tapi malah mawa panyakit.


Saha jelema anu teu reseup kana hadiah? Eweh pisan hiji oge batur anu teu reseup meunang hadiah, hadiah naon wae tinu leutik misalkeun ngan permen nepi ka hadiah nu gede misalkeun lamun meunang alat elektronik. Lamun rek meunang hadiah aya rupa rupa carana, misalkeun meunang undian  ,hadiah tina ciki, atawa lamun budak biasana bisa meunang hadiah ti indung bapana lamun meunang rengking disakola atawa tamat puasa lamun leutik keneh. Hadiah bisa naon wae teu ngan barang tapi oge duit, lamun lebaran tah barudak sok loba meunang hadiah duit ti dulur dulur na anu biasa di sebut THR. Jadi hadiah bentukna bisa naon wae.


Mall nyaeta tempat umum, tempat paranti jelema neangan hiburan lamun geus suntuk atawa capek. Mall teh tempat anu bebas, saha wae bisa asup henteu kecuali. Tapi nya teu bisa di sangkal oge lamun mall mall anu biasana tempat jelema beunghar ulin lamun urang asup kadinya tuluy panampilan urang beda kaciri siga jelema teu boga urang bakal di tempokeun ti luhur nepi ka handap. Urang bakal henteu di percaya yen urang oge boga duit lamun asup atawa rek ngajaran misalkeun meuli baju dina toko toko didinya. Pagawe na bakal baeud. Pernah urang datang kahiji toko merek terkenal di jero mall make sandal capit urang teu di layanan alua siga nu kapaksa, urang na jadi ngarasa teu nyaman kusabab teu di perlakukeun adil jeung nu lain na. Aro geus kitu mending mangkat neangan anu sejen.


Abdi pernah ngalami hal nu sedihna kabina-bina, nyaeta kaleungitan orang tua salamana. Basa orang tua aya keneh mah, abdi teh sok hare-hare wae, tara daek dititah, jeung tara ngabantuan pagawean. Ai geus teu aya mah geuning karasa, ngarumas jeung sedih pisan ngajalani hirup teh. Kaditu kadieu asa bimbang, komo kudu nguruskeun pagawean imah mah. Tah mantak ge, ka baraya nu orang tua na masih aya keneh, jaga sing bener, cumponan sagala kahayangna, baturan jeung rawat sing bener, sabab mun tos teu aya mah urang moal tiasa deui ngabakti salian ti ngadoakeun mah. Ulah nepi ka kaduhung jagana, pupusti ti ayeuna keneh!


Lamun kolot bungah urang oge sok ngarasa bungah. Aya sababaraha cara ngarah bisa ngabungahkeun kolot sorangan. Nu kahiji kudu bisa ngaluangkeun waktu jang ngajak ngobrol. Sabab beuki kolot bakal leuwih resep ngobrol komo lamun diajak ngobrol ku anakna sorangan. Ulah nepikeun kolot ngarasa kesepian kubakat sibuk teuing ku urusanna sewang-sewangan. Nu kadua ngadengekeun wejanganna. Emang kolot moal ngarti masalah atawa pagawean sautuhna, tapi maranehna bakal tuluy mere wejangan nu paling hade jang anak-anakna. Nu katilu, mangmeulikeun dahareun nu dipikaresep atawa dahar babarengan. Kolot pasti bungah lamun pas balik gawe dipangmawakeun dahareun nu dipikaresepna, komo deui lamun dahar babarengan. Nu terakhir teu poho nelepon maranehanana, sanajan keur sibuk oge kudu nyempetkeun waktu jang bisa nelepon. Bisa pas waktu istirahat, atawa pas peuting saberes balik gawe.


Pas manggih harta karun jeung Anggi teh aya omongan antara arurang duaan, yen ieu dek di kumahakeun hasil meunang harta karun teh, naha dibagi dua atawa dibikeun ka RT jeung diumumkeun ka warga meh apal kudu kumaha. Anggi nyorongot bari motong omongan, manehna hayang harta karun ieu teh dibagi duaan, warga ulah dibere nyaho komo diberekeun ka RT mah soalna ieu nu manggihan teh duaan. Di hiji sisi emang urang teh sapuk jeung pendapat Anggi, tapi rek kumaha wae ge arurang hirup di masarakat, tangtu leuwih alus mun di musawarahkeun jeung warga. Ari geus di musawarahkeun mah pek eta kumaha alusna kaputusan ti warga, soalna eta lain hak urang oge.


Kadang-kadang nalika anjeun aya di tempat asing, suasana tiasa ngadominasi pikiran hiji jalma, anu teras nyiptakeun rasa panik anu kaleuleuwihan. Pikeun anjeun anu sering ngalaman hal ieu, ieu kumaha cara ngatasi panik nalika iinditan sareng di tempat asing.
  1. Boga tujuan
Nyaho sareng terang dimana anjeun badé angkat, tong hilap milarian inpormasi saloba-lobana supados nalika anjeun sesat atanapi ngalaman panik, anjeun terang kumaha carana ngadamelna.
2. Panggihan layanan darurat di sabudeureun lokasi Anjeun
Ieu tiasa atra, tapi dunya bakal béda upami anjeun dina kaayaan panik. Kusabab urang mindeng sieun naon urang teu nyaho. Candak sababaraha waktos nalika ngarencanakeun perjalanan anjeun ngan ukur nyerat nomer darurat sareng rumah sakit di tujuan anjeun.
3. Pikir Positip
Nalika serangan panik dimimitian, sinyal otak bakal ngahasilkeun respon biologis nyata dina awak, sarta merangsang indra anjeun pikeun mareuman input ka uteuk. Dina istilah basajan, ngagunakeun indra sangkan bisa ngadalikeun parasaan nu teu bisa dikawasa.


Tips supaya urang bisa katarima di universitas. Nu kahiji nyaeta coban kabeh jalur masuk, tong pulah-pilih. Msalna urang nyobaan tes SBMPTN, urang ge kudu nyobaan UMPTKIN, jalur mandiri, jeung sajabana. Tong terpaku ka hiji tes, tong ngandelkeun hiji jalur hungkul. Nu kadua nyaeta tong pilih-pilih kampus. Kapus mana-mana ge sarua wae, kumaha urangna dina kualitas mah. Jadi, mun dafta teh cobian we ka sababaraha kampus, tong terpaku kanu dipikahayang ku urang hungkul. Kudu lobakeun ngeusian kasempetan supaya teu nyese teuing sabab panasaran. Nu katilu nyaeta cobaan jalur prestasi universitas. Mun urang gaduh piagam atawa sertifikat prestasi, cobian peluang daftarna dina jalur prestasi, rata-rata sok katampi, tapi prestasina minimal tingkat kabupaten jeung nu diayakeun ku lembaga nu tersertifikasi oge.


Poean 17 Agustus, geus lain rasiah deui lamun loba nu ngayakeun raramean ti tiap kampung, kaasup oge kampung urang. Biasana lomba nu diayakeun teh rupa-rupa, aya panjat pinang, balap karung, ngasupkeun paku kana botol, neundeun kaleci kana sendok, jeung sajabana. Urang paling jago dina lomba balap karung, da sok meunang wae mun miluan lomba balap karung teh. Sabenerna euweuh latihan khusus, malah mah euweuh pisan, jadi pas poean lomba teh langsung weh lomba, praktek oge tara. Harita urang balap karung jeung babaturan ulin aya limaan. Lomba na teh diayakeunna di gigir imah urang, sabab didinya aya lapang urut sawah anu geus panen. Pas poean lomba balap karung, urang juara 1. Hadiahna teh dibere duit Rp 10.000, tangtu bungah da keur leutik mah duit sakitu teh gede bisa meuli naon wae.


Urang mindeng ngarasa jijik lamun urang nempo dahareun nu geus busuk. Aya sababaraha cara pikeun nyegah kadaharan gancang busuk. Kahiji, ulah nempatkeun daging atah dina kulkas di rak pangluhurna. Daging atawa lauk atah ngandung getih jeung cairan nu bisa ngeclak jeung ngotorkeun dahareun lianna ku baktéri anu bakal ngabahayakeun.  Janten, urang ulah nyimpen daging atanapi lauk dina rak kulkas pangluhurna. Urang tiasa nyimpen daging dina freezer, tapi upami hoyong nempatkeun dina kulkas, pilih rak nu handap pikeun neundeunna, misah tina tuangeun asak sareng tuangeun atah sanésna sapertos buah sareng sayuran. Kadua, nutupan dahareun sing pageuh. Saméméh disimpen dina kulkas, asupkeun dahareun dina wadahna kedap udara, atawa nutupan kalayan bungkus plastik. Ieu bakal ngajaga dahareun jadi seger jeung nyegah pembusukan. Lamun nuju rurusuhan, tutupan dahareun ku foil timah atawa aluminium foil.


Lamun datang ka ragrag dahareun, anjeun pengikut "teu acan 5 menit"? Eureun geura! Ragrag salila kurang ti 5 detik, kadaharan masih bisa kotor jeung bahaya lamun tetep dahar eta. "Henteu 5 menit deui," anjeun nyarios sacara spontan nalika anjeun tuang tuangeun di lantai anu katingali beresih. Duh, hadé geura eureunan kabiasaan ieu. Kusabab sanajan teu acan 5 detik, kadaharan kotor tiasa berpotensi bahaya upami masih dikonsumsi. Di Indonésia, tinimbangan bisa jadi "teu acan 5 menit", tapi di nagara Kulon rujukanna "teu 5 detik" atawa aturan 5 detik. Intina mah sarua, terus ngadahar kadaharan nu murag ka lantai salila teu 5 detik geus kagolong aman.


Kasus pasangan nu salingkuh teh jadi salah sahiji kasus nu loba pisan dipanggihan di Indonesia. Rata-rata pasangan nu salingkuh teh sabab aya kateu sasuaian di antara duanana. Loloba na mah nu salingkuh teh pihak lalaki sabab geus bosen ka awewena. Tapi jaman ayeuna mah justru sabalikna, lolobana awewe nu nyalingkuhan lalaki teh gara-gara alesanna awewe leuwih bisa mandiri dina kauangan tibatan lalakina. Jadi bisa ngalakukeun hal naon wae sakadaekna. Loba oge rumah tangga nu hancur gara-gara ieu kasus. Lain saeutik oge jalma nu bahkan leungit kasadaran nana sabab mikiran persalingkuhanna jero teuing nepi ka teu bisa narimakeun make akal sehat.


Rata-rata WC umum mah sok jorok, komo mun di tempat kolam renang mah. WC nu aya di tempat kolarenang mah rata-rata laleueur pisan. Dina kamar mandi na teh sok loba plastik bekas sabun, tempat saluran caina sok kasumbat sabab loba rabut nu nyumbat. Kadang mah aya pembalut nu teu dibungkus jol diteundeun dina tempat sampah. Paling geuleuh pisan mun ningali nu kitu teh. Jadi awewe teh lain mah berseka, sing apik, lain kalah miceun pembalut sembarangan. Manta geuleuh pisan bari jeung bau dina WC na ge. Komo mun nepi ka pembalutna nyumbat WC mah, mantak kesel pisan kalakuan teh. Mun teu asup da butuh ka WC bari jeung geuleung ge.


Ti alit, abdi gaduh trauma kana tempat poek. Mun ningali tempat poek teh sok inget kana kajadian traumatis bawa keur umur genep taun. Harita abdi bobo siang, ngan kalabasan dugi ka sore. Bakat ku hese digugahkeunna waktu rek maghrib ge abdi masih keneh can gugah. Pas adzan maghrib nembe gugah. Kacida reuwas na pas gugah abdi ningali sosok hideung tatih di gigireun kasur bari merong ka abdi. Beungeutna ruksak, kulitna ngolopek, jeung aya geutihan ngucur dina beungeutna. Awakna hideung ti luhur nepi ka handap. Lila kalilaan eta beungeut teh ngadeukeutan abdi. Bakat ku sieun, abdi nyungsep kana bantal supaya teu ningali eta deui. Pas mamah nyampeurkeun, nembe we abdi kersa gugah tina kasur. Saprak harita abdi kapok teu hoyong bobo sore-sore deui, komo mun ningali tempat poek mah, asa titingalieun wae.


Acara perpisahan sakola teh bisa jadi acara nu ngan kalakonan sakali saumur hirup. Dina acara perpisahan teh sok aya rasa bungah jeung rasa sedih. Bungahna sabab tiasa ngabereskeun atawa namatkeun pendidikan dugi ka beres. Sedihna nyaeta bakal pisah jeung babaturan nu salila ieu babarengan. Dibanding bungahna mah leuwih loba keneh sedihna. Geus kitu teh sedih oge deuih da papisah jeing guru nu tos ngajar mere elmu salila ieu. Babaturan jeung guru-guru teh duka bakal iraha deui pependakna ge. Tah samemeh urang bakal pajauh, hayu ah sapoe kelulusan ieu urang beakeun momen kabersamaan urang. Tapi tong hilap oge mun tos pajauh kudu saling chatan, tong nepi ka miceun.


Minim pengetahuan bahasa Inggris teh jadi salah sahiji hal nu bakal ngerakeun di zaman ayeuna mah. Pentingna bahasa Inggris teh kudu disadari sejak dini sabab sagala aspek kahirupan teh pasti butuh pisan pengetahuan bahasa Inggris minimal pasif. Abdi pernah ngiringan tes toefl di kampus. Pas sertifikatna kaluar, sugan abdi mah typo sabab aya tulisan "dean". Nya ku abdi teh dibalikeun deui ka lembagana, bari nyuhunkeun perbaikan. Eh singhoreng mah bener, kan kata eta teh tina bahasa Inggris, sanes bahasa Indonesia. Jadi, sadayana teu aya nu typo atawa salah. Abdi meuni isin pisan harita sabab hal sepele wae ge meuni teu apal. Tah mantak kudu pisan bisa bahasa Inggris teh, minimal pasif we.


Bus jeung pesawat nyaeta kendaraan atawa alat transportasi umum anu jadi piliheun loba jelema salian ti kareta. Bus jeung pesawat di pilih kusabab pesawat jeung bus bisa di andelkeun lamun kondisi na rek buru buru mangkat komo lamun perjalanan jauh. Tiket bus jeung kareta bisa di pesen harita keneh da pilihan jeung jam na loba. Bisa pisan nulungan urang anu misalkeun kudu mangkat ngadadak beda jeung kareta anu kudu di pesen ti jauh jauh sememehna lamun anu jarak jauh. Jadi lamun bus jeung pesawat lamun urang butuh na gancang harita keneh aya, asalkeun urang na oge kudu gancang, soalna lamun henteu nya sia sia weh nu aya urang bakal katinggaleun pesawat atawa bus na, ari kitu pan nyaah pisan tiket na. Geus urang di bebereg meunang capek rareuwas bisi katinggaleun.


Mun naek kandaraan umum, utamana naek angkot, urang kudu pisan hati-hati. Sabab ayeuna mah geuning seueur kajadian copet nu komplotan dina angkot. Cara nyopetna nyaeta dilakukeun ku sababaraha jelema nu peranna beda-beda. Aya nu bagean nyokot dompet, aya nu bagean ngajak ngobrol supayangecoh si korban. Tah hal nu kieu teh kdu jadi perhatian jeung arurang sarerea supaya leuwih hati-hati neundeun barang. Mun dina angkot kitu, coba simpen tas teh dilahun, mun aya jalma nu mepet tempat diuk urang, urang kudu buru-buru nalingakeun tas atawa barang bawaan, bisi dicopet. Intina, neundeun tas atawa barangna ulah di deukeut batur, kudu di lahunan urang nu kajangkau kenca katuhuna. Yuk ah leuwih hati-hati jeung leuwih waspada ka batur nu mencurigakan!


Acrophobia nyaeta phobia atawa sieun nu kaleuleuwihi kana tempat anu luhur. Ngarasa sieun pas keur aya di tempat anu luhur, siga di gedung, di gunung, di jembatan atawa di tangga. Biasana mun keur cicing atawa ngaliwat tempat anu luhur sok muncul kesang tiis dina sakabeh awak, detak jantung oge jadi sok ngagancangan jeung berdetakna henteu teratur. Di tambah mun keur aya di gedung nu luhur tuluy ninggali ka handap, hulu teh sok langsung rieut jeung sok ngarasa mual. Tuluy mun keur ngaliwatan jembatan sabari naek transportasi, sok aya rasa sieun tuur ngaderegdeg bari panik sieunna teh jembatan eta ngagebro kahandap.


Psikolog Julie de Azevedo Hanks, Ph.D, LCSW ngécéskeun, kurang sare jeung kacapean bisa unknowingly ngabalukarkeun outbursts emosi. Kurang saré ngajadikeun uteuk ogé capé sahingga karyana ngurangan. Hasilna, anjeun sesah konsentrasi, sering bingung, sesah mikir anu jelas, sareng sesah nyerna inpormasi anyar.
Awak kacapean ditambah sareng kerja otak anu leuleus nyababkeun produktivitas turun drastis. Kana waktu, kaayaan ieu bisa stress anjeun kaluar. Stress ti pagawéan, ditambah efek kurang sare, bisa nyieun émosi ngabeledug kawas bom waktu ticking. Contona, anjeun hariwang sabab pagawéan teu acan réngsé, sanajan wates waktuna ketat, lajeng lamun batur nanya ngeunaan pagawean atawa urusan sejenna, anjeun bisa gampang ambek. Kanyataanna, anjeun teu kudu ambek mun ngajawab.


Baheula Badi jeung kembaran milih UGM, urang duaan milih UGM. Anjeunna, kembaran kuring, masih konsisten pisan nyandak Psikologi, sedengkeun kuring milih Kartografi (sanes program studi anu kuring pilih di tengah SMA). Duanana teu lulus SNMPTN. Kuciwa? pisan! Urang leungit. Saméméh sakabéh paguron luhur ngamimitian mangsa pangajaran TA, urang masih kénéh nyokot kelas les pikeun nyiapkeun SBMPTN. Kuring masih bingung milih naon, sabab kuring teu pati resep kana program studi anu loba dipikaresepna, saperti Komunikasi, Hubungan Internasional, Ekonomi, jrrd. Pilihan kuring masih fokus kana sastra, tapi kolot kuring mamatahan kuring nyandak Sastra Inggris. kembaran abdi? Masih neraskeun Psikologi UGM, jaman. Nyadangkeun? Sumuhun, tapi UGM masih pilihan idéal pikeun manéhna. Urang teu lolos deui di SBMPTN. Waktos ieu, kuring henteu kuciwa teuing, sabab kuring ngartos masih seueur pesaing. kembar kuring oge kuciwa, tapi teu teuing kuciwa. nya kudu tiasa jang neangan nu lain nu nyieun urang move on bahasa namah.


Salah sahiji hal nu oaling ngajengkelkeun nyaeta mun pagawean urang kalahka digawean ku batur, bari jeung digaweannana teu bener. Pernah abdi dina tim teh kabagean nyieun artikel jurnal bagean teori jeung landasan berpikir. Saenggeus framing teh kabeh dibagi bagean sasuai jeung pokok tema nu geus diframing. Ngerjakeunna teh dina google docs, jadi bisa diakses ku babaturan satim. Pas abdi bade ngerjakeun bagean abdi, eh geus dikerjakeun ku babaturan abdi nu manehna bagean pembahasan. Ai dibaca teh teori nu dikaitkeunna teu nyambung, cara ngajelaskeunna ngopy paste pisan tina sumber di internet, lain buku. Abdi jengkel pisan ka manehna sabab ngerjakeunna asal-asalan, padahal kan ieu teh proyek artikel jurnal jeung dikirimkeun supaya dimuat, jadi kudu orisinil. Ku abdi langsung we diganti kabehna make bahasa sorangan, jeung sumberna tina buku jeung jurnal nu tervalidasi.


Akhirna saengges lima bulan nabung urang boga duit anu lumayan gede, urang nabung ti gajih gawe. Urang nabung karna hayang meuli baju jeung sapatu, tapi urang hayang meuli anu rada mahal meh kapakena lila. Soalna salama ieu urang mun meuli baju jeung sapatu sok nu murah, jadi kapakena teu bisa lila. Urang nabung di aplikasi anu sistem nabungna teh ka mini market deket imah jiga setor tunai, soalna mun di simpen di dompet mah kapake wae. Salama lima bulan eta urang meunang lima ratus rebu, terus balik gawe poe sabtu urang ka butik nempoan baju anu hargana teh saratus rebu kaluhur. Aya tah baju anu unik ceunah mah impor ti bangkok, pas di pake teh nyaman pisan beda meren baju mahal mah. Urang langsung meuli saengges di cobaan, Terus pas geus meuli baju urang ka toko sapatu. Di toko sapatuna lolobana sapatu bermerek hungkul, jeung mararahal. Tapi aya anu rada murah ge kisaran saratus rebu, pas geus aya anu ku urang resep, urang cobaan teuteula kagedean soalna nomor 38 kuduna nomor 36 da suku urang mah leutik. Balik ka imah urang atoh pisan boga baju jeung sapatu anyar, komo eta meunang hasil duit gajih sorangan jeung ngumpulkeun lila nepika lima bulan.


Waktu harita kuring rek indit ka sakola make angkot nu ka terminal Kampung Melayu sabab sakolana keur rek direnovasi, jadi kudu naek.
Basa rek ngaliwat ka tikungan hareupeun stasion Jatinegara, ujug-ujug aya budak STM (kusabab aya 20 budak) rek naek kana beus 9A, tapi ku sabab beus teu eureun-eureun, lumpat rada naek kana beus hiji-hiji, tapi hanjakal aya nu rek naek jeung gagang pantona malah lesot kalindih ku ban tukangeun beus, tuluy maot sakedapan.
Kajadian teh pas dihareupeun panon kuring teh kabeneran keur diuk di jok hareup (gigireun supir) kuring langsung ceurik lantaran sieun, nepi ka hareupeun sakola kuring turun tina beus jeung langsung. Kuring murag kana trotoar sabab  lemah pisan kakarekeun nempo kacilakaan dahsyat. Ti harita kuring teu wani naek beus, kopaja atawa metromini.


Lantaran beas di imah keur seep, jeung seeur bahan-bahan masak anu tos seep di imah, abdi dipiwarang balanja ka minimarket ku mamah. Mamah nitip pang meserkeun beas, minyak, endog jeung sabun. Abdi langsung angkat ka minimarket anu dekeut ti imah, teras milihan barang-barang anu bade dipeser. Pas mayar ka kasir, total balanja kuring tos leuwih ti saratus rebu, janten kuring tiasa milih hiji hadiah nu aya di hareup. Abdi langsung milih minuman, lumayan lima rebu meunang tilu botol, tiasa dibagikeun ka adi jeung lanceuk. Teras kasirna nawaran abdi janten member supados meunang diskon. Abdi langsung daptar jeung meunang potongan tilu puluh rebu.


Sieun ngalakukeun dosa teh salah sahiji ciri jalmi nu gaduh katakwaan nu geus luhur. Jalmi nu sieun ngalakukeun dosa teh, jalmi nu ngartos pisan soal agama tur takwa ka gusti Allah. Manehna nyahho upami ngalakukeun dosa sanyumput-nuyumputna oge tangtos gusti Allah nyaho naon nu diperbuat ku hambana. Sieun ngalakukeun dosa teh kudu digaduhan ku umat muslim ayeuna kusabab ayeuna teh seueur nu ngumbar-ngumbar dosa nu tos dilakukeun. Padahal Allah teh tos nutup aib-aib sareng dosa-dosa nu urang lakukeun nanging manusana nyalira nu ngabuka aib sareng dosa-dosana. Sieun ngalakukeun dosa teh janten salah sahiji cara pikeun ngajauhkeun urang ti perkawis-perkawis nu teu ngagaduhan manfaat.


Salian ti jadi lelucon jeung hereuy keur seserian prank oge bisa di jadi keun sosial expreriment ayena nyaeta ngetes jiwa sosial batur lamun ningali hararese na hirup batur. Di dinya oge bisa nempo jeung nyokot hikmah tina kagiatan eta biasana mah ngeunaan bersyukur. Kagiatan ieu oge baheula geus rame jeung di lakukeun di youtube, baim wong baheula mindeng pisan nyieun konten kawas kieu. Dimana urang ngabohong atawa nyamar jadi jelema anu butuh pitulungan di jalan jalan tuluy nyampeurkeun ka jelema anu rek di prank tuluy menta dahar sugan atawa menta duit. Reaksi jelema anu di prank ieu anu di tungguan, biasana mah pas jelema na balik deui terus mere nyaho lamun bobohongan teh jelema na bakal reuwaseun pisan teu sangka. Dina carita kagiatan eta salian ti ngahibur tapi oge mawa pelajaran sangkan leuwih bersyukur.


Bau awak teh jadi salah sahiji permasalahan anu loba pisan dialaman ku jalma. Mantak, supaya teu pati ba awak, yuk laukeun tilu hal ieu. Nu kahiji nyaeta rutin mandi make sabun nu ngandung parfum, tujuanna supaya ngaberesihan awak bari nyeungitan ti jero. Nu kadua nyaeta make deodorant saberes mandi teh, supaya teu bau kelek nu bakal nular ka bau awak. Nu katilu nyaeta pake parfum anu cocok, teu nyengat teuing, supaya bisa ngacover bau awak urang. Salian eta, kalembaban awa oge kudu dijaga pisan, ulah nepi ka lembab teuing da bakal ngundang keringet jeung bau awak. Kudu jaga awak supaya tetep garing jeung saeutik lembab.


Di dieu aya sababaraha cara nu bisa mantuan nungkulan isin make baju sarua jeung jalma sejen. Kahiji, eta pangalusna pikeun nampa yen kaayaan lumangsung sarta yen urang moal bisa ngarobah naon anu lumangsung. Coba teu mikir ngeunaan eta sarta difokuskeun acara ayeuna. Upami anjeun ngarasa isin sareng teu nyaman, cobian ngobrol sareng jalma sanes sareng ngobrol santai. Ieu bakal nulungan anjeun ngarasa leuwih rileks jeung ngarasa leuwih alus. Seuri bisa mantuan anjeun ngarasa leuwih percaya diri jeung nempatkeun batur betah. Tong mikirkeun naon anu dipikirkeun ku batur ngeunaan kaayaan eta. Fokus kana positip sareng cobian ngaraosan acara anu lumangsung. Panginten anjeun tiasa ngobrol sareng jalma sanes atanapi ningali barang-barang dina acara eta.


Salah sahiji hal nu dipikageuleuh tina miara ucing teh nyaeta mun geus geringna. Biasana ucing geuring mah sok pikageuleuheun. Komo mun nepi ka flu mah, sok beresin tuluy lehona teh ka mana-mana ngecret. Buluna oge sok loba jamuran, kulitna budug, komo ceulina mah sok pinuh ku jamur nu ngagorogotan, nepi ka aya nu beak ceulina teh. Tuluy mun geus gering teh sok miceun sembarangan, di mana wae. Malahan mah sok miceun di jero imah. Tah hal ieu teh ngageuleuhan pisan dunuganna. Pasalna, ngurus ucing gering teh teu sakeudeung jeung kudu leukeun pisan, utamana mah ulah jorokan jalmana, kudu bisa tahan kageuleuh.


Cara nu bisa dilakukeun supaya urang teu tilelep dina kolam renang nu jero. Nu kahiji nyaeta guyang atawa renang di kolam nu masih kajangkau ku tinggi badan, ulah wawanian kanu jero mun teu bisa ngojay mah, komo mun euweuh nu ngawasi mah. Nu kadua nyaeta nyobaan ngambang dina cai supaya teu tilelep. Konci ngambang na cai teh ngan hiji nyaeta rileks jeung tenang. Mun nepi ka rusuh mah potensi tilelep na ge bakal nambahan. Nu katilu nyaeta coba make pelampung atawa alat bantu lainna supaya teu tilelep jeung masih bisa ojay-ojayan di temoat nu jero. Tong hilap oge sasuaikeun jeung kamampuan urang.