Jigana loba jalma anu nyekel pakarang seukeut kusabab kasadiaan. Upama dititénan, pakarang seukeut nu ilahar dipaké ku para penjahat nyaéta arit/arit jeung parang/golok, sarta populasi arit téh leuwih loba tibatan populasi parang. Hal ieu sabab anu ilahar kapanggih di rumah tangga masarakat umumna nyaéta arit/arit minangka pakakas ngebon jeung pangropéa lingkungan imah, ogé gampang pisan kapanggih jeung aya di pasar-pasar tradisional kalayan harga anu affordable.

Knives ogé dipiboga ku sakabéh di rumah tangga, tapi tangtu maranéhanana éta inferior dina jangkauan sahingga teu desirable salaku alat perampokan. Samentawis parang/golok langkung spésifik pikeun ngagigit barang-barang anu keras sapertos pepelakan kayu keras atanapi pikeun meuncit ingon-ingon, janten henteu sadayana bumi gaduh éta, éta masih mangrupikeun senjata anu dipikaresep ku para penjahat kusabab efektivitasna sareng gampang dianggo. Najan kitu, jalma anu boga parang/golok tapi teu boga tangkal kai atawa nguruskeun ingon-ingon tangtu bakal ngahudangkeun patalékan-patalékan ti warga satempat, bari teu aya nu reuwas lamun aya nu boga arit.


Sasuai ajaran Islam, aya tilu tanda sakaratul maut geus deukeut ka hiji jalma. Mimiti nyaeta lelah jeung tunduh. Berubahna metabolisme tubuh nyebabkeun jalma ngarasa tereh lelah jeung tunduh, hayangna teh sare dina waktu nu lila. Tah eta teh nandakeun yen sakaratul maut geus deukeut. Nu kadua nyaeta nafas asa eungap. Biasana menjelang kamatian teh nafas sok berubah jadi leuwih berat jeung leuwih dalan, oge tempona anu teu teratur. Hal ieu dijelaskeun dina Q.S. Al-Qiyamah ayat 26-30. Nu katilu nyaeta aya kesang dina dahi. Hal ieu sasuai jeung sabda Rasulullah SAW yen jalma nu deukeut jeung sakaratul maut teh sok muncul kesang dina dahina.


Leuwih nikmat ngahemat saeutik-saeutik tuluy ngagaleuh barangna ti batan meuli ku kiridit. Hargana ogé langkung mirah sareng tunai tibatan kiridit. Ngurangan beban pikiran, dimana anjeun teu diudag ku mayar tunggakan. Tapi lamun keur meuli imah on kiridit teu jadi masalah keur kuring pribadi (kabutuhan primér). Tapi lamun keur meuli kabutuhan sekundér, upamana, kahayang saperti ngaluarkeun HP panganyarna, mobil panganyarna, tas branded panganyarna, jeung sajabana Kuring pribadi leuwih resep nyimpen heula lajeng meuli eta. moal riwh ku ayana bank keliling atanapi bank emok nagihan urang, janten kudu bisa ngahemat jang kahirupan sapopoe, kudu di ijabahkeun, jeung kudu diniatan jang ngahemat sapopoe


Cara katilu, nyaéta kalayan Hipnoterapi. Hypnotherapy mangrupa cara pikeun nyageurkeun jalma anu trauma kalelep ku cara méré bongbolongan anu dilaksanakeun ku jalma anu ahli dina éta widang anu disebut terapis. Jalma-jalma anu trauma ku kalelepkeun dipasihan sababaraha saran ka alam bawah sadar ngeunaan naon anu dipikasieun ku aranjeunna. Cara anu kaopat, nyaéta flooding. Flooding mangrupa cara pikeun nyageurkeun ku cara ngadeukeutkeun panyawat ka cai anu dipikahariwangna. Pikeun jalma anu trauma ku tilelep, pikeun ngamimitian metoda ieu merlukeun gede kawani diri, kasabaran, jeung kahayang cageur ti manehna, tapi tangtu kudu dimimitian lalaunan. Cara anu kalima, nyaéta ku cara reframing. Reframing mangrupakeun cara penyembuhan ku nyentuh kenangan asal-usul masalah ieu. Ngagali kana kenangan kaliwat mangrupa salah sahiji cara pikeun ngamimitian ngartos diri jeung naha gangguan ieu boga pangaruh traumatis jero dina diri maranehna.


Cicing di luar negeri, utamana di Amerika kedah ati-ati lantaran di negara ieu seeur jalmi anu nyepeng pestol. Komo seeur pisan jalmi anu marabok di sisi jalan. Salaku jalmi anu mimiti cicing di dieu abdi teu acan gaduh seeur rerencangan anu asli urang dieu. Abdi kamamana duaan sareng rerencangan ti Malaysia. Hiji peuting urang nuju mapah ti kampus ka apartemen tempat urang cicing, tapi lantaran aya sababaraha barang anu kedah dipeser urang mampir heula ka minimarket. Pas kaluar aya bapa-bapa anu mabok sabari nodongkeun peso, untungna maneha keur mabok, janten manehna teu pati sadar jeung lemes. Urang duaan langsung kabur buru-buru.


Keur SMA aya acara di deukeut RSJ, harita teh poe Jumaah jadi sakalian milu sholat jumaah didinya. Lantaran di kampung urang mah jarang aya nu miara anjing teh, jadi pas ka kota reuwas aya anjing bari ngagonggong. Urang sieun diudag ku anjing eta nepikeun ka leumpang teh lalaunan bari saeutik-saeutik ninggali pergerakan anjing eta bisina ngudag. Bener weh nu dipikasieun teh, babaturan urang manehna lumpat jadi weh diudag ku anjing. Untungna urang menta tulung ka petugas satempat. Anjing nu ngudag ge langsung digalian kana beusi nu disadiakeun. Geus ditalian kitu mah urang bisa leuwih tenang teu wirang deui diudag ku anjing.


Abdi émut pisan, éta awal Pebruari 2020. Mémang, waktos éta kuring leres-leres ngarasa setrés. Pagawean numpuk, sering pendak sareng pendak sareng jalma-jalma anu gaduh masalah (sabab padamelan abdi kedah pendak sareng seueur jalma), kagiatan sibuk, masalah pribadi, ogé ngeunaan tugas akhir kuring anu teu acan réngsé. Intina nyaéta dina waktos éta kuring ngarasa yén kuring dina ambang ngaleuwihan kapasitas kuring. Waktu éta, jam 10 peuting kuring kakara anjog ka imah sanggeus bimbingan jeung senior kuring. Kuring nyium leungeun indung kuring jeung humandeuar yén kuring capé pisan. Kuring mutuskeun pikeun ngagolér deukeut indung kuring tanpa ganti baju. Pikiran kuring bingung, kaleuleuwihi teuing. 30 menit kaliwat kuring ngarasa atmosfir jadi béda. Awak kuring karasa tiis pisan. Waktu éta, anu dikira-kira nyaéta kuring lapar sabab ti isuk teu dahar sangu. Ku rarasaan beuki goréng kuring maksakeun diri nangtung nyandak dahareun, kuring nyoba rengse dahareun kuring sanajan awak kuring ngarasa pohara lemah. Tapi sanajan saatos réngsé, awak kuring henteu kantos pulih.


Video WC kotor di puskesmas viral di media sosial. Ayana toilet klinik anu kotor nyababkeun teu nyaman sareng pasien ngarasa jijik ngagunakeunana. Video anu diunggah nunjukkeun kulawarga pasien ngarekam kaayaan Puskesmas. Kanyahoan kajadian eta lumangsung di Puskesmas Doplang, Kacamatan Jati, Kabupaten Blora, Jawa Tengah. Toilet Puskemas katingalina pikasieuneun. Toilet jongkok biru katingalina kotor. Semen dina jok toilet oge katingalina warna hideung. Garis nut ubin oge warnana tos coklat. Ember pikeun ngabersihan cai oge kusam. Di lantai sumebar botol kosong inuman mineral jeung botol pembersih lantai. Aya oge piss pot disimpen dina sudut WC deukeut panto. Sedengkeun ubin keramik masih katingali bodas.


Kuring kungsi boga babaturan SMA nu geus lila teu katempo. Kami sakola di Yogya sareng jalan anu misah nalika nuju kuliah. Hiji mangsa kuring keur panggih jeung klien di BSD, kuring kakara kaluar ti wc ningali jalma nu aya di hareupeun kuring neuteup lila. Kuring henteu terang saha anjeunna sabab bari leumpang kaluar, kuring ngusap kacamata kuring tapi tetep diurus. Nalika kuring ngagem kacamata kuring, kuring sadar yén jalma éta siga babaturan SMA kuring. Kuring nyampeurkeun ka eta jelema, sanggeus ngadep ka manehna, tanpa sempat ngomong sakecap, manehna langsung ngomong, "Asuuuuuuuu koee broooo, bangsatnnnnnn, kangen pisan panggih jeung maneh cuukkkkk !!". Sanggeus éta urang méakkeun waktu seuri babarengan, meureun ngeunaan 5 menit. Jalma di sabudeureun urang bisa nganggap urang gélo, tapi éta kabagjaan urang express lamun urang papanggih babaturan heubeul.


Urang mindeng ngarasa seueul sarta hayang utah lamun ningali batur utah. Aya sababaraha hal anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngajaga diri anjeun tina miceun nalika anjeun ningali batur ngalungkeun. Mimiti, cobian tuang jahe anu diseduh atanapi dikulub, teras nginum cai. Senyawa aktif anu aya dina bungbu ieu, sapertos gingerol, tiasa mangaruhan sistem pencernaan sareng sistem saraf pusat, sahingga tiasa ngaleungitkeun seueul. Anjeun oge tiasa nambihan madu pikeun rasa sareng nutrisi tambahan. Kadua, cobian nginum sacangkir teh peppermint, atanapi nyeuseup aromaterapi minyak pepermin. Katilu, ngalakukeun kagiatan fisik ringan. Anjeun tiasa ngalakukeun yoga bari ngadalikeun engapan anjeun, atawa ngan leumpang pikeun meunangkeun sababaraha hawa seger.


bari nanya ka abdi timana, bade kamana, jsb. Cenah adina adina ditabrak batur, diasah siga kuring (ngagem hoodie abu-abu). Aranjeunna malah pariksa kantong kuring jeung dompét kuring, Kuring waved aranjeunna kaluar sabab aya bener teu nanaon bener berharga di dinya, dompét kuring ngan sababaraha rebu (maklum peupeus. Sanggeus éta maranéhna ngan ninggalkeun.

Sababaraha poé ti harita, rombongan séjénna nanya hal anu sarua, ngan leuwih kurang ajar jeung nyingsieunan, kuring némbongkeun eusi tas jeung dompétna anu acak-acakan, logat khas Batak nyaring nyoba-nyoba sangkan kuring turun mental.

Kajadian harita, kuring ngawartosan yén sababaraha dinten ka pengker aya ogé anu ngeureunkeun kuring naroskeun hal anu sami, teras salah sahijina nyabak wajah kuring, sareng ngancem kuring kaluar tina sasak (lokasina di Jalan BSD caket stasion tempatna. nyaeta sasak di handapeunna aya jalan tol). Geus capé teu hayang ribut, tuluy pasrah, teu kuat lumpat sanggeus leumpang jauh, malihan mah panonna beureum siga nu mabok. Balukarna mah enya-enya nepi ka rengse "wawancara" tuluy diijinan kaluar.


Mun imah tara diberesihan mah pasti bakal loba rupa sarangga nu nyieun sayang. Komo mun imahna teu tarapti mah, sagala rupa barang teh ting balubrug teu diberesan, mantak resep pisan hama sarangga nyayang didinya. Sarangga nu sok nyayang teh jiga kecoa, reungit, kamarang, lembing, kungkang, laleur, jeung sajabana. Mantak, kudu pisan imah teh diberesihan sangkan euweuh sarangga nu asup jeung euweuh sarangga nu ngabahayakeun. Kudu rajin diberesihan jeung ditata barang nu dipikabogana. Ulah nepi ka imah teh loba dijieun sayang sarangga. Mun sakali geus dipake nyayang mah bakal saterusna sarangga nyayang didinya. Yuk leuwih berseka deui dina ngajaga kaberesihan imah!


Panyakit kanker teh saolah jadi mimpi buruk bagi sadaya jalma. Sabab, panyakit ieu teh teu bisa diprediksi jeung mun geus ngajangkit manusa teh pasti sok tara aya nu salamet atawa cageur. Kanker teh salah sahiji panyakit beurat nu can aya ubarna. Mun jalma geus kena panyakit ieu teh rata-rata sok diganggayong hirupna nepi ka maot. Teu saeutik oge jalma nu reuwas kacida jeung putus asa mun divonis panyakit ieu. Kuduna urang bisa leuwih waspada kana ngajaga kasehatan, ulah nepi ka lalai. Tuluy mun divonis kanker, tong putus asa, kudu semangat yen ieu nu terbaik jeung sing sumanget pasti bakal cageur lewat terapi.


Singkat carita, kuring salah sahiji jalma anu bau teu resep babari kesang anu kaleuleuwihan, bahkan dugi ka burquet :) Kuring bahkan parantos nyobian sadaya merek deodorant sareng alum tapi henteu aya pangaruhna. Bau awak kuring ngéléhkeun sagala merek deodoran sareng alum, khususna nalika kuring ngalakukeun kagiatan beurat. Emut kadinya abdi milarian tawas di toko hardware :') Tapi ayeuna abdi teu karaos bau badan deui saprak abdi ngalakukeun hal-hal ieu: Ngajaga kabersihan awak, khususna kelek. Konci basajan pikeun nyegah bau awak nyaéta mandi biasa sareng nyukur bulu kelek anjeun.
Garingkeun awak nepi ka garing samemeh maké baju
Make baju nu bisa nyerep kesang
Ngagunakeun deodoran. Leres, kuring masih nganggo deodoran. Tapi kuring sok ngantosan deodorant garing sateuacan nganggo baju. Saparantos mandi abdi resep aya di payuneun kipas kanggo ngagaringkeun deodoran hehehe :D Teras, saatos mandi sonten abdi oge nganggo deodoran. Percanten atawa henteu, deodorant bakal aktip dianggo peuting.


Meren seueur jalma nu can pernah ngarasakeun rasana ditodong ku bedil. Mending tong hayang nyaho rasana kusabab teu geunah pisan tur rasana moal tiasa dipohokeun saumur-umur hirup urang. Rasana ditodong bedil teh campur aduk, sanajan ditodong ti jarak nu cekap tebih ge rasana sarua teu geunahna. Rasana sapertos urang teu tiasa walakaya, janten jalma nu pang lemahna. Pikiran kamana-mana, bingung rek bereaksi kumaha kusabab sieun salah. Arek cicing atanapi lumpat nyawa urang tetep kaancem ku bedil ieu. Hate hariwang pisan sieun teu tiasa panggih kulawargi deui. Suku upami teu kiat tiasa ambruk teu tiasa nahan kasieun. Awakna urang bakal otomatis menciut kusabab sieunna.


Urang mah resep pas bulan puasa teh, salian ti jadi bulan pangampura, oge acara nu aya dina bulan puasa siga buka bersama jadi salah sahiji acara nu paling urang dagoan. Sabab teu unggal poe atawa minggu urang bisa panggih jeung babaturan, ti mimiti SD, SMP, SMA, jeung ayeuna mah nambahan babaturan kuliah. Acara bukber teh kudu diayakeun ngameh bisa panggih jeung babaturan baheula, sanajan sok reuwas dag dig dug mun panggih jeung babaturan nu jol ojol geus mawa budak, atawa babaturan nu geus boga posisi pagawean nu alus. Tina reuwas eta jadi sakapeung mah sok kaku ngobrol teh, tapi biasana mun geus rada lila mah cair deui omongan teh.


Loba jelema anu ngahaja hayang neangan harta karun, kusabab indonesia teh nageri anu di percaya nyumputkeun loba harta karun di jero na, tapi aneh na lamun ka jelema anu ngahaja neangan teh tara manggihan harta karun na, beda jeung anu jelema anu teu kahaja sok bisa manggihan harta karun na. Urang anu teu niat jeung teu ngahaja kapanggih jeung harta  karun pasti bakal reuwas teu sangka, komo  niat jeung harga jual harga karun anu teu eleh nyieun reuwas anu manggiha nana. Tapi lamun urang manggihn harta karun pastikeun anjeun henteu dibawa ka imah jeung nyumputkeunana sacara rahasia. Pastikeun pikeun geuwat ngalaporkeun ka nagara. Hal ieu lantaran sagala pamaluruhan jeung kapanggihna harta karun atawa benda cagar budaya di Indonesia ditangtayungan ku undang-undang, nya eta Undang-Undang Nomor 11 Taun 2010 ngeunaan Cagar Budaya. Nurutkeun Pasal 23 Undang-Undang Nomor 11 Taun 2010, sing saha wae anu manggihan barang anu disangka benda cagar budaya, wangunan anu disangka wangunan cagar budaya, wangunan anu disangka cagar budaya, jeung/atawa lokasi anu disangka cagar budaya wajib ngalaporkeun. ka otoritas nu kompeten dina widang kabudayaan, Polri, jeung/atawa instansi nu aya patalina teu leuwih ti 30 poé sanggeus kapanggih. Jadi teu meunang urang mawa langsung ka imah bakal panjang perkara hukumna.


Sateuacan pindah ka Bandung, abdi sakulawargi cicing di Kopo. Pindah ka Bandung lantaran sakola tempat mamah jeung bapa ngajar langkung caket ti Bandung. Pas awal pindah ka Bandung urang sadayana ngontrak di bumi ka bumi, pundah pindah kontrakan, tapi masih kene di daerah anu dekeutan. Tos teu kaetang sabaraha kali urang pindah kontrakan. Kontrakan anu terakhir ditempatan ku abdi sareng kulawargi teh tempatna kirang sae, janten teu betah di dinya. Tapi alhamdulillah eta janten kontrakan terakhir lantaran ayeuna abdi tos tiasa ngawangun imah sorangan janten teu kedah ngontrak deui. Teu kedah pundah-pindah deui lantaran ieu bakalan janten bumi urang sorangan


Biasana mun ngajak ngobrol aki-aki mah sok rada hoream, sabab sok muncrat. Mun keur nyarita teh sok tara aya eureunna, panjang pisan nyarita na teh. Biasana mah nyaritakeun zaman baheula wae. Geus kitu, ngobrol na ge sok bari munyan manyun da sabab huntuna geus loba nu euweuhan, jadi rada hese jeung balelol mun ngomong teh. Tuluy saba gigina geus euweuhan tea, jadi mun ngomong teh sok muncrat. Komo mun seuri mah muncrat ciduh na teh sok loba pisan. Sok kadang mah kesel jeung seueul ningalina da terkesan jorok. Tapi da kumaha deui, ngaran na ge sepuh emang geus wajarna jiga kitu.


Kuring kungsi meunang kado waktu kuring leutik. Hadiah anu dipasihkeun ku bapa.. Tempat abdi tebih ti bapa. Salami bapa abdi damel di luar kota, abdi ngantosan unggal sumping, saatos 1 sasih bapa abdi mulih. Betapa gumbirana haté kuring nalika bapa ngajemput kuring nalika balik ti sakola. Sareng hadiah anu kuring katampi nyaéta mobil cocooan nu alus nyaeta hot whell, tangtos kuring ngarasa bungah sareng kaget sakaligus, sabab saha anu henteu ngaraos bagja nalika aya anu masihan hadiah, tambah upami urang nampi kado dina dinten khusus urang sareng éta. oge dipaparinkeun ku jalmi anu khusus kanggo urang, maka kanikmatan teh bakal ningkat berkali-kali lipat deui.


Loba perkawis nu nyenengkeun nu tiasa dmeunangkeun sawaktos iinditan. Ninggalkeun rutinitas sapopoe anjeun, neuleumkeun diri dina lingkungan enggal, sareng angkat ka kafe anu unik tiasa masihan anjeun katenangan, kanyamanan sareng katengtreman. Nanging sakumaha menarikna iinditan, aya sisi sejen anu oge peryogi dibahas, nyaeta ngungkulan rasa hariwang jeung panik nalika di tempat deungeun anu can kungsi didatangan. Pikeun anjeun anu mineng ngalaman perkawis ieu, ieu babaraha cara ngatasi panik nalika iinditan sareng di tempat asing. Kahiji, boga tujuan. Apalkeun sareng nyaho kamana tujuan anjeun. Milarian info palayanan darurat di sakitar lokasi anjeun. Candak sababaraha waktos nalika ngarencanakeun perjalanan anjeun ngan ukur nyerat nomer darurat sareng rumah sakit di tujuan anjeun. Katilu, nu teu eleh pentingna nyaeta terus berpikir positif.


Kuring ambek tanpa alesan, ambek ka diri sorangan, gampang megatkeun hal, éta kahayang kuring keur ngalaman. Nalika haté anjeun henteu tenang sareng kacau, parasaan bakal nyobian ngadominasi pikiran anjeun. Sanggeus pikiran geus mastered, pikiran jadi "asisten", sok sanajan "budak" parasaan. Saterusna, naon emosi aya, éta bakal ngajalankeun rampant. Dina waktos éta, kasadaran geus euweuh master na, jadi akal sehat teu bisa ngadalikeun pikiran nu geus aya, sabab pikiran geus direbut ku parasaan, sarta geus ngeusi pikiran négatip.
Nalika kasadaran anyar bakal tiasa ngontrol pikiran?
Lamun émosi geus curhat, ngabeledugna geus béak, mangka haté balik deui ka tenang jeung stabil. Nya dina waktos ieu kasadaran bakal sumping salaku master na, teras akal sehat tiasa dianggo leres sareng sakumaha sakuduna. Nalika anjeun tenang sareng sadar, teras aya rasa kaduhung, teras aya rasa dosa. Nya kitu deui, engke kaulang deui.


Basa nuju ngiring study tour ka Malang, abdi kabagean sa bus jeung kelas 8D. Tah tukangeun abdi teh lalaki nu katelah bangor di kelas eta. Abdi meuni sieun sabab bisi dijailan. Untungna henteu ai dijailan mah. Ngan basa beres meser makan, jol hujan. Abdi tuluy we naek kana bus, emamna dina bus. Pas keur emam, eh asa bau pisan sapatu nu baseuh. Bau hapeuk pisan jiga suku nu teu dikumbah sabab lembab. Abdi neneangan bari culang cileung da teu kapanggih. Abdi geus suudzon ka budak bangor nu ditukangeun abdi. Eh pas ngambeuan suku sorangan, ternyata suku abdi nu bau. Langsung we abdi ngumbah suku ka WC jeung ngaganti sapatu make sendal japit.


Ieu sababaraha cara anjeun tiasa ngatasi kasieun anu kaleuleuwihan sareng kahariwang anu disababkeun dina kahirupan sapopoe:
1. Nyanghareupan sieun
Nyatana, salah sahiji cara pangbasajanna pikeun ngaleungitkeun kasieun nyaéta nyanghareupan kasieun sorangan. Panginten ieu sesah pisan dilakukeun, tapi sanés hartosna anjeun henteu tiasa ngalakukeun éta, leres?
2. Tenang
Nalika anjeun sieun, anjeun tiasa ngalaman rupa-rupa gejala fisik anu ngajantenkeun anjeun teu nyaman. Kanyataanna, gejala ieu sabenerna nyieun atmosfir jeung kaayaan goréng. Ku alatan éta, pikeun bisa nalukkeun sieun, Anjeun kudu rileks sarta leupas tina setrés.
3. Identipikasi micu Anjeun pikeun kahariwang jeung sieun
Numutkeun kana Yayasan Kaséhatan Mental, salah sahiji cara pikeun ngatasi atanapi ngaleungitkeun kasieun kaleuleuwihan nyaéta pikeun ngaidentipikasi pemicu heula. Mun mungkin, coba nulis jurnal unggal waktos Anjeun ngarasa kasienan.


Harita nalika kuring balik ti pagawéan, kuring sareng réréncangan padamelan ditraktir tuangeun ku bos kami di réstoran. Waktu harita kuring mesen daging sapi panggang jeung endog, ngeunah pisan, kuring masih inget kumaha rasana. Waktu keur tuang the ternyata hujan, rada gedé. Janten nalika kuring bade uwih ka bumi, lantai sareng tangga di luar réstoran éta jadi baseuh sareng leueur. Poé éta kuring teh maké sendal karét, ku lantaran tanggana leueur, kuring tisoledat jeung labuh di dinya. Kuring éra pisan harita teh, kusabab sadaya jalma anu aya di dinya ningali ka kuring. Sabenerna burit kuring nyeri pisan, tapi nyerina mah teu pira dibandingkeun jeung rasa érana. Saprak harita kuring teu hayang balik gawe make sendal karet deui, sieun tisoledat deui.


Lantaran gaduh kolot anu gaduh bisnis. Mamah jeung bapa hoyong aya minimal mah hiji murangkalihna aya nu ngalajengkeun bisnis bapa. Tos ti mimiti SMA keneh bapa tos ngaomat-omat supados abdi ngke pas kuliah nyandak jurusan bisnis. Abdi sabenerna gaduh cita-cita sorangan, abdi leuwih resep diajar ngeunaan politik tibatan bisnis. Abdi tos nyobian ngurus bisnis bapa tapi abdi kirang resep. Basa daptar kuliah abdi daptar jurusan bisnis jeung jurusan politik, tapi abdi katarima di jurusan politik, sabenerna bapa tos ngabejaan sangkan abdi mulian ujian deui daptar ka kampus anu sanes nyandak jurusan bisnis, tapi tungtungna mah abdi nyandak jurusan politik. Bapa teu satuju nepikeun ngancem moal mayarkeun kuliah kuring lamun keukeuh kuliah politik.


Alesan jalma sieun jarum paling dasar nyaeta nyeri anu disababkeun nalika jarum nembus kulit sareng daging. Sajaba ti eta, sieun suntik oge bisa disababkeun ku trauma, contona trauma nalika disuntik ku dokter salaku budak leutik. Nalika disuntik, dokter moal bia ngagentian jeung lalaunan nyababkeun nyeri. Hasilna, hiji jalma jadi trauma atawa sieun suntik kana geus gede. Trauma atawa aya kasieunan kana jarum suntik ieu komo lamun di bawa nepi ka gede ngariweh keun oge, kusabab loba urusan jelema nau geus dewasa anu make jarum suntik salian ti gering. Loba pagawean pagawean anu kudu ngaliwatan tes kasehatan make jarum suntik samisal lamun rek cek getih jeung sajabana.


Waktu keur SMP, kuring diajak ulin jeung babaturan di WC tukangeun sakola nu geus teu dipaké deui. Kaditu kadieu sok ngobrol jeung ngaroko, cenah sangkan guru-guruna teu nyaho, sabab di sakola mah murid-muridna dilarang ngaroko. Kuring mah mung ngiring panasaran sareng bosen oge upami saban istirahat mah mung jajan di kantin hungkul teh. Sabot babaturan kuring keur ngaroko, kuring nempo kalangkang hideung kaluar ti tukangeun panto kamar mandi. Sieun pisan harita mah, untung babaturan kuring teu sadar. Tungtungna kuring pamit balik ka kelas sarta ninggalkeun aranjeunna sadayana didinya. Ti harita kuring teu hayang deui diajak ulin ka dinya, kabayang kumaha sieunna.


Rasa sieun ku sabab fobia ketinggian bisa ngaganggu aktivitas sapopoe. Ieu kaalaman ku urang nu boga babaturan fobia ketinggian. Harita aya kerja bakti di sakolaan jang beberesih kelas sewang-sewangan. Ku sabab kelas urang teh di lantai paling luhur nyaeta lantai 3, manehna nepikeun ka embung meresihan jendela, sabab mun ninggali jendela bakal katinggali oge dasar handapna. Tuluy mun turun tangga teh lila pisan, kudu bener-bener nyepengan kana beusi nu aya di sisi tangga. Tapi ayeuna mah manehna geus meunang penanganan, nyaeta make terapi. Terapi ieu cukup efektif jang dilakukeun jadi mantuan pasien jang muka dirina ngeunaan naon nu dipikasieun. Ayeuna mah pas panggih ge manehna keur naek tangga masang bohlam geus teu sieun deui.


Kanggo jalmi anu imahna di sisi jalan gede kedah ati-ati, komo deui lamun gaduh murangkalih anu resep ulin di luar. Basa nuju di jalan abdi ningal aya bola anu ngagorolong di tengah jalan, teu lila aya murangkalih anu nyandak bola eta ka tengah jalan sabari teu ningal ka jalan, manehna ngan fokus ka bola hungkul padahal di dinya seeur pisan treuk anu ngaliwat, jeung anu namina treuk mah kadang-kadang moal tiasa ningal nu aya di hareupeun jeung di gigireunna, aya anu ngarana blind spot. Pas eta budak nyandak bola, pas pisan aya treuk anu nabrak budak eta. Abdi langsung lemes ningal eta budak anu geus kageleng.


Jalmi anu resep ngaheureuyan atawa nyiksa batur atawa bahasa Inggris na mah bully teh teu ngan aya di sakola hungkul, tapi di tempat gawe oge seeur pisan. Komo di tempat anu senioritasna masih keneh aya. Biasana anu janten korban teh pagawe anyar anu teu acan apal nanaon, ceunah mah dijailan teh meh dekeut jeung kenal ka nu sanes tapi ieu mah kalahkah nyilakakeun batur. Biasana nu awewe sok dilecehkeun, tapi sempet aya oge kajadian di KPI nyaeta lalakina anu dilecehkeun ku lalaki deui nepikeun manehna gering sabab teu kiat nyanghareupan kondisi disiksa unggal poe ku rerencangan jeung seniorna di tempat gawe.


Penggemar West Ham United ngararasakeun kamajuan tim paporitna dina papan luhur Liga Utama Inggris. Tapi dina waktos anu sareng, fans Hammers sigana paling gugup bari ningali maén tim favorit maranéhanana. Ieu nujul kana frékuénsi farting pikeun 90 menit ditambah waktu tatu. Fans West Ham paling kentut tina sagala klub di Liga Premier. Dina élmu médis, kentut bisa disababkeun ku ngaronjatna jumlah asam lambung. Samentara éta, setrés mangrupikeun pemicu pikeun naékna asam lambung. Dina survey anu dilakukeun ku 101greatgoals, kapanggih yén fans Hammers kentut 12 kali per patandingan. Langkung ti 90 fans Liga Premier anu ditaliti ngaku yén aranjeunna kentut sakali dina pertandingan. Dina pertandingan tradisional, fans biasana nginum bir jeung kueh nu ngajadikeun beuteung maranéhanana gas up. "Urang sadayana terang fans maén bal niup gas unggal pertandingan.


Mun meser sayuran teh kudu tereh dipasak supaya seep, sabab sayuran mah tereh buruk, komo sayuran tertentu nu babari buruk jeung peot mun diantep teh. Mantak, saena mah sayuran teh langsung dipasak, ulah distok. Sabab aya sababaraha sayuran anu babari burk mun kacaian, aya oge nu sok peot mun diantep sapopoe hungkul teh. Nyimpen sayuranna oge kudu bener, ulah nepi ka asal-asalan. Mun neundeun bawang beureum atawa bawang bodas kudu dinu garing. neundeun tomat ulah dina kulkas, neundeun kangkung kudu dicaian supaya seger, jeung sajabana. Beda sayuran ge beda cara neundeunna. Mantak, yuk biasakeun neundeun sayuran nu bener supaya teu babari buruk!


Jaman ayeuna di kelas hampir sadayana nganggap seuri nyaring mangrupikeun hal anu pangsaéna di dunya ieu. Seuri ogé bisa mawa kaluar parasaan kulawarga haneut. Salian ti babarengan jeung kulawarga, seuri jeung babaturan ogé bisa ngabalukarkeun rasa bagja jeung gumbira. Sanajan kitu, teu keur sababaraha urang. Aya jalma anu ngarasa sieun lamun aya dina riungan jalma anu keur seuri. Naha babaturan pernah ngarasa kitu? Upami kitu, anjeun tiasa gaduh gelotophobia. Gelotophobia nyaéta fobia langka anu ngajadikeun jalma anu ngalaman éta sok ngarasa sieun nalika ningali atanapi aya di lingkungan anu seuri. Jalma anu ngalaman gelotophobia bisa ngamekarkeun kahariwang ekstrim mun depresi jero.


Mun aya kacilakaan nu nepi ka nyebabkeun tulangna patah teh dianjurkeun pisan jang ngalakukeun operasi. Sabab mun tulang patah mah teu bisa diobatan ku cara tradisional, kudu daek teu daek ge operasi. Mun tos beres operasi teh nembe we diterapi supaya bisa mendekati normal deui. Operasi tulang patah teh kagolong kana operasi besar, jeung teu bisa sambarangan. Tahapan operasi na teh salah sahijina penyanggaan tulang make beusi adina tulang nu patah. Beres operasi na we dipasangan ven dina bagean tulang nu patahna supaya teu ka oyagkeun. Pemulihanna teh bisa mang bulan-bulan, minimal genep bulan eta ge ku diparengan ku berobat rutin.


Phobia teh mangrupakeun hiji perasaan sieun nu berlebihan mun nempo objek tertentu. Biasana dipicu ku sababaraha faktor, diantarana nyaeta ayana trauma, faktor lingkungan, stres nu teu diatasi, jeung sajabana. Penyebab phobia teh bisa tina ayana trauma terhadap objek atawa situasi tertentu nu ngajadikeun soak kana awak jeung pikiran. Salajengna nyaeta faktor lingkungan, misalna mun aya jalma nu salingkungan phobia terhadap objek tertentu, tah sacara teu langsung bakal oge mangaruhan ka diri urang. Nu katilu nyaeta stres berlebihan nu teu ditangani dengan baik. Hal ieu bisa jadi nimbulkeun trauma atawa kekhawatiran berlebih nu tungtungna ngajadikeun phobia kana situasi atawa objek tertentu.


Jadi baheula keur first date jeung awewe nongton bioskop, urang lain jelema nu hayang dipangmayarkeun, jadi ngotot hayang mayar sorangan. Tapi manehna oge ngotot hayang mangmayarkeun. Akhirna mah dibayarkeun ku manehna. Pas dahar urang inisiatif mangmayarkeun manehanana, soalna urang tadi geus dipangmayarkeun. Pas beres dahar urang langsung menta bill, tuluy urang ngaluarkeun dompet rek mayar, tapi geuningan duit cash urang kurang lima rebu jeung diditu teh teu bisa make debit. Urang era tuluy ngomong ka manehna sanajan era-era oge "Wios teu pami abdi nambut 5 rebu?" Manehna nahan seuri bari ngaluarkeun duit 5 rebu. Tuluy pas kaluar oge, urang poho can mayar urut air mineral hargana 10 rebu, tungtungna manehna deui nu mangmayarkeun.


Nalika rem mobil atanapi motor blong, pangalaman eta tiasa pikasieuneun. Anjeun bisa ngarasa kawas geus leungit kontrol kandaraan anjeun sarta teu bisa ngeureunkeunana leres. Ieu bisa ngabalukarkeun sieun, kahariwang, komo panik, sabab ngarasa yen anjeun teu bisa ngadalikeun kaayaan. Nalika rem blong, anjeun tiasa ngarasa jantung anjeun ketukan gancang tina panik. Anjeun oge tiasa ngaraos macet sareng henteu terang naon anu kudu dilakukeun. Sajaba ti eta, bisa jadi aya gejala fisik kayaning megatkeun kaluar dina kesang tiis, oyag, atawa ngarasa lieur jeung seueul. Dina kaayaan sapertos kieu, langkung sae tetep tenang sareng fokus kana ngadalikeun kendaraan anjeun. Coba nganggo rem darurat kalayan ati-ati, anu biasana aya di kenca pedal rem dina mobil atanapi dina tuas rem dina motor.


Raihan kacida bungahna basa ngadenge yen manehna lulus ujian ahir semester genap. Sanggeus diajar beruang-peuting salila satengah taun, anjeunna tungtungna bisa lulus ujian oge tur bisa naek ka kelas sabelas. Raihan terus rajin diajar, sanajan aya mangsana teu yakin bakal bisa lulus. Basa meunang hasil ujian, Raihan teu bisa nahan kabungah. Anjeunna langsung nyarioskeun kasuksesanana ka sadayana anu dipendakan, kalebet kolotna anu bangga ka putrana. Raihan oge nganuhunkeun pisan ka guru-guruna anu parantos masihan bimbingan sareng dukungan dugi ka ayeuna. Ku lulus ujian ahir semester, Raihan ngarasa leuwih percaya diri jeung yakin bakal bisa nyanghareupan tangtangan dina mangsa nu bakal datang. Manehna oge ngarasa leuwih sumanget pikeun nuluykeun diajar demi cita-cita manehna. Raihan kacida bungahna jeung nganuhunkeun kana kasuksesan nu geus diraih.


Kamari urang rek nganter babaturan rek mudik di terminal kampung rambutan, babaturan teh akhirna milih balik saeengeus ngarantau salila opat tahun di kota. Manehna naek bus anu jurusan na ka kuningan jam salapan isuk. Barang barang na kabeh geus di siapkeun ti peuting mula, maneh na ngarasa teu sabar tapi oge sedih rek papisah jeung nu lain na. Jam dalapan urang mangkat ka terminal. di Teminal urang nilai pasangan salaki jeung pamajikan siga nu capek geus lulumpatan beungetna siga anu reuwas bacampur jeung kuciwa, saenggeus di tanya kunaon ternyata manehna katinggaleun bus. Bus tujuan na karek mangkat, padahal manehna geus buru buru pisan ngudagna.


Pas meunangkeun kabar ti dokter yen urang kudu ngajalankeun operasi, perasaan campur aduk langsung aya dina pikiran urang, aya rasa hariwang jeung sieun nu teu bisa dihindari. Tapi urang nyoba tetep tenang jeung okus kana persiapan pas rek operasi. Saacan operasi urang ngalakukeun rupa-rupa persiapan siga ngajalankeun serangkaian tes medis, diet khusus, jeung milu petunjuk ti dokter. Pas poe operasi tiba, urang ngarasa geumpeur pisan. Saacan asup ka ruang operasi, urang meunangkeun obat penenang meh nyieun urang tunduh. Urang hudang sababaraha jam saenggeus operasi jeung ngarasa cape pisan oge nyeri. Tapi urang ngarasa lega jeung bersyukur yen operasi berjalan lancar. Salila sababaraha poe saenggeus operasi, urang ngalaman rasa nyeri jeung teu nyaman, tapi tim medis mantuan urang ku ngarawat nu diperlukeun.


Basa nuju sakola keneh mah abdi teh sering digalakan ku babaturan. Sagala nu dipiboga ku abdi teh pasti we diganggu atawa dirusak ku babaturan. Abdi geus sering pisan digalakan sagala rupa, nepi ka dipalakan. Abdi teh hoyong ngadu ka kolot, tapi sieun sabab sering diancam. Mun nepi ka bebeja ka kolot teh bakal diganggu jeung digalakan leuwih-leuwih. Tah abdi teh ngarasa sieun pisan sabab digangguna ku lobaan, hampir sakelas teu aya nu ngabaturan. Pernah abdi ngadu ka guru, eh enjingna kalah dicarekan deui ku nu sok ngaganggu abdi, malah leuwih dijailan ti biasana. Tidinya, abdi teu deui-deui wani ngadu ka kolot, nanaon ge cicing we api-api teu aya nanaon.


Irfan nyaeta pamuda anu resep pisan maca. Anjeunna resep pisan ka Aan Mansyur, sastrawan kasohor anu parantos nyerat seueur buku anu anjeunna resep pisan. Hiji mangsa, Irfan meunang beja yen Aan Mansyur datang ka kotana rek ngayakeun sesi penandatanganan buku. Irfan teu percaya kana eta beja, tapi manehna nyoba-nyoba neangan beja anu leuwih jentre netela yen eta warta teh bener. Irfan kacida bungahna jeung teu sabar hayang papanggih jeung panulis idolana. Manehna langsung meuli karcis tuluy ngantri sesi tandatangan buku Aan Mansyur. Dina poe anu geus ditangtukeun, Irfan datang ka eta tempat kalayan hate nu gumbira. Anjeunna kacida sumangetna pikeun nepungan Aan Mansyur. Sabada giliran, Irfan gugup pisan. Anjeunna henteu terang naon anu kedah dicarioskeun ka panulis idola na. Sanajan kitu, Irfan ningali sikap Aan Mansyur nu ramah tur santai, janten Irfan ngarasa leuwih tenang. Irfan kacida bungahna bisa tepang jeung panulis idolana. Manehna ngarasa bagja pisan bisa papanggih jeung Aan Mansyur sarta menta tanda tangan buku ti pangarangna. Anjeunna bagja pisan sareng moal pernah hilap momen eta.


Pak Toni mangrupakeun tukang bakso nu sapopoe na sok mangkal di pertigaan jalan baru. Pak Toni sok mangkal unggal poe di tempat nu sarua. Hiji poe, di hareupeun gerobakna pisan teh aya kacilakaan nu ngaragang nyawa. Aya hiji mobil mini bus nu nambrak motor nu keur nyebrang di jalan. Sabab mobil mini bus tarik, nu naek motorna ge katabrak nepi ka mental kana trotoar, jeung teu bisa disalametkeun nyawana. Pak Toni harita nyaksian pisan sagala kajadianna. Tuluy pas geus beres kajadian teh, Pak Toni dipanggil ku polisi supaya ngajelaskeun kronologi kacilakaan. Pak Toni reuwas pisan ditanyaan ku polisi sabab sieun kasalahkeun.


Abdi sareng salaki dugi ka tahapan nikah ku cara taaruf, gentos CV. Pondokna, kuring geus kenal anjeunna ngaliwatan média sosial-leuwih tepat, kuring kakara nyaho jeung kuring boro pernah berinteraksi. Patepung pribadi ngan sakali nalika datang ka imah, kadua kalina nalika kontrak. Pikeun kuring, anjeunna téh muhrim lengkep. Kami henteu kantos ngobrol sateuacanna. Atuh ka imah, kuring ngan ukur ngobrol jeung kolot kuring kira-kira dua jam, ngan ukur 15 menit kuring ngupingkeun. Poé kawinan datang, kontrak réngsé jam 10. Geuwat resepsi dituluykeun nepi ka jam 10 peuting. Naon anu abdi kedah laksanakeun? Ngabereskeun kamar anu pinuh ku kado jeung sasajén, sasapuan, ngaganti sepré 'panganten' pikeun sési poto kalayan sepré biasa anu leuwih nyaman. Teras kuring ka kamar mandi sareng beberesih, saatosna kuring angkat ka kamar adina kanggo ganti baju sareng sholat. Tapi nya naha geus etateh arurang duaan malah maen uno, pedah mah da cape nya mereun mah, han basa eta suami abdi teh malah eleh 10 kali.


Lantaran tos hampir seep waktos kanggo ngontrak di kontarkan abdi ayeuna, abdi kedah buru-buru milarian kontrakan anyar kanggo hirup sapopoe. Aslina mah abdi teh kedahna mah rencanana bade ngalih sasih hareup, tapi anu boga kontrakna ngadadak miwarang abdi ngalih minggon hareup lantaran bade aya nu ngontrak deui. Kapaksa abdi milarian kontrakan saaya-aya lantaran teu aya waktos kanggo milarian kontarakan anu sakumaha kayang kuring. Abdi kapaksa milih hiji kontrakan anu tempatna teh kirang sae. Pas abdi asup ka jero oge geus kaambeu bau teu ngeunah jeung loba ramat lancah di mamana, komo di kamar cai loba cucunguk, geus kaambeu ti luar.


Salingkuh mangrupa wujud teu satia dina jero hubungan, boh lamun bobogohan keneh atawa geus nikah. Salingkuh teh kasalahan anu pang beurat na keur di maaf keun ku pasangan na. Jaman ayeuna loba pisan kajadian parsalingkuhan anu bisa katempo, boh di dunya nyata atawa urang ningali na sosial media. Parsalingkuhan teh salah na dia dua dua na lain ngan salah sahijina. Soalna lamun salah sahijina bener pasti berbuatan salingkuh eta moal di lakukeun. Dampak pangede na lamun salingkuh komo geus nikah nyaeta cerai, pasangana geus kadung nyeri hate ambek ambekan jeung milih nutup hate tuluy cerai. Nah ari geus kitu budak anu jadi korban na.


Tilu cara jitu supaya bisa ngatasi demam panggung samemeh tampil. Nu kahiji nyaeta hapalkeun bener-bener teks atawa kalimat nu bakal ditampilkeun. Ulah nepi ka salah komo ticaletot ngomong mah. Nu kadua nyaeta tong gugup, usahakeun tetep tenang. Mun gugup mah biasana sok teu fokus, jadi we sok kaweur kana sagalabnu diingetna. Nu katilu nyaeta baca doa jeung optimis. Tong poho mun rek nanaon teh kudu maca doa supaya dilancarkeun jeung dijauhkeun tina sagala hambatan. Terus oge kidi optimis, kudu percaya yen diri urang teh bisa jeung mampu ngalaksanakeunna. Ulah nepi ka ragu, kudu optimis we heula dina nyobaan nanaon mah.


Edo teh ayeuna keur sakola di kelas hiji SMP. Asup sakola SMP, Edo ngarasakeun kabebasan. Ayeuna manehna sok ulin kamana-mana sareng rerencangan di sakolana. Ulin kamana wae nu tangtos tebih ti imah Edo. Hiji waktos Edo sareng rerencanganna ulin ka pesisir. Di pesisir eta manehna teu emut kana waktos. Edo karak sadar waktos, nyaeta sawaktos aya adzan magrib. Manenhna ujug-ujug panik kusabab sieun dicarekan ku indungna ulin teu bebeja heula. Edo buru-buru balik nanging jalanan macet pisan janten Edo tiasa karak nepi imah jam 9 peuting. Edo makin sieun wae dicarekan sawaktos nepi imah bapak jeung indungna keur ngadagoan hareupeun panto. Edo langsung menta hampura moal ngulangan deui.


Kaanekaragaman masarakat Indonésia boga potensi pikeun timbulna kasus SARA. SARA mangrupa singketan tina kecap Suku, Agama, Ras, jeung Antarkelompok. Seringna konflik SARA ieu lumangsung di tengah-tengah masyarakat Indonesia anu maneka ragam. Contoh kasus SARA di indonesia anu pang gede na nyaeta kasus Konflik antar etnis anu kajadian dina tahun 1998 antara etnis pribumi jeung etnis Tionghoa. Konflik ieu gede pisan nepika ngajieun kerusuhan jeung kejahatan HAM. Ti dinya urang bisa jelas nempo yen masalah atawa dampak anu di timbulkeun tina isu SARA ieu teh gede pisan.  Masarakat bisa terpecah beulah, kejahatan HAM nepi runtuh na ekonomi anu ngajieun karusuhan leuwih gede deui. Ulah nepi ka kasus anu kieu kajadian deui, matakna urang kudu bisa leuwih ngabuka wawasan urang yen di mata negara urang kabeh sarua jeung kudu bisa ngahargaan sesama tong ningali dina aspek SARA na jeung kudu leuwih tegas lamun ngarasa ambek teu nyaman lamun di senggol SARA sangkan jelema na paham jeung nyaho naon salahna.


Saha anu teu resep kana eskrim. Abdi resep pisan ngadahar eskrim. Di warung aya salah sahiji merek eskrim anu mirah pisan tapi ngeunah rasana, susuna karasa jeung teu pati amis teuing. Basa nuju di kampus abdi jajan eskrim sareng rerencangan, teras urang milih eskrim anu sarua. Urang duaan dahar eskrim sasarengan di caket kantin. Pas eskrimna tos seep, abdi ningal dina stikna aya tulisan gratis hiji eskrim. Abdi asalna teu percaya lantaran teu pernah meunang hadiah langsung sapertos kieu, abdi langsung nanya ka rerencangan bener teu ieu teh hadiahna. Abdi langsung nukerkeun hadiahna ka warung. Teras tukang warungna langsung masihan hiji eskrim deui.


Basa nuju hamil anak nu kadua mah Ayu teh ngidamna rupa-rupa pisan, jeung deuih hese diteangan nana. Basa mimiti kahamilan nana geus ngidam hoyong rambutan rapiah tina tangkalna. Pan atuh kudu neneangan kaditu-kadieu nu boga tangkal rambutan rapiah. Untungna harita keur usum rabutan, jadi teu hese teuing. Tuluy oge ngidam carogena digundulan, atuh daek teu daek kudu diturutan da bisi utun na kukumaha tea. Nu leuwih parah mah ngidam hoyong nasi goreng tapi make endog guluntungan nu digoreng diparengkeun. Atuh bari era-era ge caroge na nurutkeun kahayangna da bisi utun na ngelay ceunah mun lahir teh. Ah pokokna mah geus rupa-rupa we pamenta na teh.


Seueur jalma nu upami keur nyarios teh ciduhna muncrat kamana-mana bahkan tiasa muncrat ka awak urang. Urang janten tiasa ngarasa geuleuh upami kana ciduh batur teh, wajar we da ciduh teh kotor komo deui upami jalma nu nyariosna tara ngosok huntu, tos mah kotor bau deui. Heunteu pisan pokokna mah kana ciduh batur teh. Komo deui upami batur na keur geuring. Ciduh batur anu gering tangtu bisa ngandung bakteri atawa virus anu bisa nularkeun panyakit ngaliwatan cipratan ciduh, contona ku cara batuk, bersin atawa ngobrol. Panyebaran panyakit ngaliwatan cipratan ciduh atawa dahak, utamana dina kasakit kayaning infeksi saluran pernapasan akut, gondongeun, influenza, jeung saterusna.


Kuring cicing di Jakarta nyalira, kulawarga ageung cicing di kota leutik di Jawa Timur, perjalanan 5-6 jam ti Bandara Juanda. Jadi pikeun nepi ka imah kuring, paling gampang ngagunakeun karéta atawa beus nu langsung ka tujuan. Ku karéta, waktuna sakitar 15 jam. Pikeun beus? Doakeun kuring moal pernah naek beus, sabab bakal ngabuang kahirupan kuring di jalan. Kamari sonten, abdi nampi beja yen mbahkung (akina) sepuh nuju awon sareng kulawarga ageungna parantos ngumpul ngajaga tina hal-hal anu teu dipikahoyong. Duka simkuring teu acan tiasa nganjang ka mbahkung, khususna hubungan simkuring teh caket pisan. Leuwih deukeut ti bapa sorangan. Ieu kusabab ayeuna meunang tiket karéta jarak jauh pikeun acara téh hésé. Pesawat? Di sagigireun teu ramah kana saku kuring (karék ngamimitian karir), bandara téh jauh ti tempat kuring cicing. Beus? Jatah pakansi kuring béak di jalan. nah eta


Kadaharan anu disayogikeun di sisi jalan ngagaduhan rasa anu langkung saé tibatan tuangeun anu dilayanan di kafe sareng réstoran. Hanjakalna, kadaharan ieu aya résiko kakeunaan rupa-rupa lebu sareng polusi ti lingkungan sareng jalan. Lamun kadaharan kakeunaan lebu atawa polusi bisa ngabalukarkeun panyakit di antarana. Masalah pikeun saluran pencernaan dina bentuk diare sabab geus kacemar ku kuman jeung baktéri.
Inuman sareng tuangeun ieu tiasa nyababkeun iritasi dina tikoro sareng nyababkeun batuk.
Salian ti batuk, anjeun ogé tiasa kaserang sariawan tina tuang tuangeun sareng inuman anu kakeunaan lebu sareng kokotor.
Sareng ogé lebu anu didahar sareng tuangeun tiasa memicu polusi paru-paru sahingga organ ieu kainfeksi.


Jaman alit mah sering aya pintonan wayang kulit anu biasana diayakeun nalika aya acara-acara sapertos kawinan, khitanan, jeung sajabana. Sajauh anu kuring inget, urang limaan peuting éta hayang lalajo wayang golék dina bagian perang jeung/atawa lucu nu biasana dipintonkeun dina tengah peuting. Urang indit kira-kira jam 11 peuting ka tempat. Tapi hanjakal di antara venue jeung imah urang aya imah kosong nu ceuk jalma angker. O.. enya jaman harita di kampung urang mah can aya listrik, jadi mun peuting-peuting poek ngan petromaks atawa lampu umum dipasang di hareupeun imah warga. Kalawan kahariwang campur sieun urang indit babarengan jeung urang leumpang. Saméméhna, urang geus sapuk lamun ngaliwatan imah kosong, urang bakal lumpat sangkan teu sieun lila. Jadi lima urang lumpat di gelap. Nya bari lumpat, kuring ningali kalangkang hideung lumpat di hareup urang terus maju mundur siga ngahalangan urang lumpat.


Pas nuju gogoleran dina kasur jol aya nu ngeclak dina baju tu luhur lalangit imah, ai sugan teh hujan, tapi pas diambeu teh gening bau tai, pas abdi tingal epekteh eta mah tai cakcak. Abdi langsung hayang utah lantaran teu kahaja ngambeu dekeut pisan kana hirung. Tai na teh baseuh keneh jeung pacampur jeung bau hangseur. Abdi langsung muka baju anu beunang tai cakcak eta teras langsung diseuseuh. Abdi teu resep pisan kana tai cakcak anu sok modol di mana wae, teu sopan. Untung we teu beunang kana bengeut atawa kana baham. Ti kajadian eta, abdi langsung masang ubar kanggo ngusir cakcak.


Hiji poe caritana abdi sareng rerencangan bade jalan-jalan, tapi supados mirah urang rencanana numpak angkot. Hanjakalna abdi sareng anjeunna teh imahna rada jauh, janten kedah numpak angkot nyalira heula tuluy engke jangjian di hiji tempat. Sabenerna poe eta teh tos lami pisan abdi teu numpak angkot saprak pangaos BBM naek, komo abdi bade ngadatangan daerah anu teu acan pernah abdi datangan nyaeta di daerah kabupaten. Asalna mah abdi numpak angkot nepika kabupaten teu aya masalah, tapi pas dugi di kabupaten abdi salah numpak angkot, kalahkah arah anu sabalikna, tereh pisan abdi nepi ka luar kota. Abdi bener-bener teu apal daerah ieu, rek tataros oge era.


Tilu hal nu bisa dilakukeun lamun keur ningali penapakan makhluk halus di sakitaran. Nu kahiji nyaeta babacaan. Tah ieu teh penting pisan sabab kan bekel urang dina ngahadapi sagala kondisi, mun keur nempo penampakan teh kudu babacaan surat Al-Qur'an jeung doa supaya disalametkeun. Nu kadua nyaeta kudu tenang ulah panik. Lamun panik mah sok kalahka kaweur jeung nyilakakeun diri sorangan. Mantak kudu tenan saolah-olah teu nempo. Nu katilu nyaeta tong gurunggusuh, api-api teu ningali nu kitu we. Sabab samakin urang ngarasa sieun, samakin nambah energi negatifna. Mantakan ulah nepi ka gurunggusuh sabab kasieunan, da nu kitu mah moal bisa nyilakakeun langsung ka jelema.


Salah sahiji hal nu geus jadi lumrah teh nyaeta aktivitas tanpa mandi heula. Jadi, ayeuna mah lolobana jalma anu aktivitas sapopoe tapi teu diawali ku mandi. Jadi, bau badan teh dileungitkeunna ku parfum, lain ku sabun keur mandi. Jadi, ayeuna mah leuwih penting parfum nu mahal tibatan sabun mandi nu seungit. Sabab, asal parfum bisa wangi nepi ka lila ge geus cukup jang ngaleungitkeun bau awak sabab teu mandi. Kitu oge mun rek kuliah atawa digawe, geus cukup ku cuci muka jeung sikat gigi we. Mandi mah ditunda nepi ka peuting. Kadang mah mandi sapoe teh ngan sakali. Balik deui, nu penting mah parfum wangina awet jeung skincare anu bisa ngacover raray.


Akhir-akhir ieu di Jawa Barat sering kajadian bencana alam, khususna lini. Sareng parantos aya sababaraha lini anu kajantenan di daérah anu jauh, kulawarga kuring sareng warga satempat parantos ngarasa oyag. Sareng anu paling kuring hariwang nyaéta upami aya lini sareng sadaya anggota kulawarga kuring henteu aya di bumi. Sareng kuring sieun lamun salah sahiji anggota kulawarga kuring deukeut ka lokasi lini  jeung kapangaruhan ku musibah. Janten upami aya bencana alam, kuring langsung ngahubungi sadayana kulawarga kuring pikeun mastikeun yén aranjeunna henteu kunanaon sareng tiasa balik ka bumi kalayan aman. Kabayang ka jalma anuk kulawargana cakeut ka tempat lini, pasti uanggal poe aya wae kasieun pedah ku oyagna bumi.


Unggal jalmi tangtos pasti boga kasieunna masing-masing. Nanging seueur jalmi nu teu tiasaa ngartos kasieun batur. Padahal aya babaraha jalmi nu boga kasieun parah ka hiji perkawis. Biasana mah kasieun ieu teh disebatna phobia. Phobia ieu disebabkeun ku trauma saatos ngalaman kajadian nu tangtu. Ti perkawis nu leutik sapertos sieun poek atanapi disebat nyctophobia nika keun perkawis nu aneh-aneh sapertos sieun liang atanapi disebat trypophobia. Ieu kasieun teh salah sahiji masalah psikologis. Kusabab ieu disebatna masalah janten kudu diecregkeun liwat metode pangubaran. Pangubaranna rupa-rupi nanging umumna mah pengidap phobia teh dibiasakeun ngalaman atau ningalikeun perkawis nu manehna sieun. Janten persepsi pengidap teh tiasa kaubah upami perkawis eta teh sanes perkawis nu kudu dipikasieun.


Panggih jeung idola teh impian loba jelema. Kahayang ngajak foto bareng oge pasti hiji hal anu wajar. Salian bisa jadi kenang-kenangan, foto jeung artis oge bisa jadi pencapaian jang sabagian jelema. Tapi kudu diperhatikeun oge artisna, ulah nepikeun ka jadi keuheul. Leuwih alus katimbang langsung foto-foto mendingan nyapa heula, soalna maranehna teu kenal jeung diri urang. Menta foto oge bae tapi kudu menta izin heula, lamun artisna embung difoto, nya ulah maksa. Ngarekam ti kajauhan oge bisa nyieun si artis teu nyaman. Alusna mah ulah ngarekam sangeunahna jeung nyebarkeun di media sosial. Daripada menta foto mending ngomong ka artisna, karya naon nu dipikaresep nepikeun ka ngagumi artis eta.


Harita keur aya promo bolu nepikeun ka antri di jalanan teh, aya kana 50 orang mah ngantri. Samemeh buka toko ge geus pada ngantri, malah mah aya nu ti subuh langsung ngantri. Aya kana dua jaman, toko teh buka tapi teu kabeh bisa langsung asup. Sistemna make sistem 10 orang nu asup heula. Jadi nu 10 orang mimiti arasup ka tokona. Sesana mah nungguan aya nu kaluar hiji-hiji. Teu lila aya mobil nu parkir, ninggali mobilna mah alus. Tuluy manehna langsung kahareupeun panto tokona, didinya teh aya petugas. Si ibu embung ngantri pajarna teh geus langganan. Otomatis batur nu tatadi ngantri teh arambek ka si ibu eta.


Waktu harita can aya jalan tol anu ngahubungkeun Pulo Jawa jeung kajadian sanggeus lebaran. Janten anjeun parantos terang yén waktos éta macét pisan di basisir kalér. Biasana Jakarta-Solo tiasa dugi ka 12-14 jam, kusabab lalu lintas beurat tiasa dugi ka 18 jam. Waktu éta kuring keur kakandungan, dina kaayaan kuring ngadadak hayang ka WC. Sareng aya hiji kajadian dimana aya macet sareng kuring henteu tiasa nahan deui, nyimpang di tempat parkir sakola sisi jalan. Kuring teu apal naon ngaran sakolana, utamana mah geus peuting-peuting geus reup-reupan. Nalika ngantri di hareupeun jamban, kuring nyobian ngaleungitkeun pandangan goréng ngeunaan jamban umum, nyobian henteu ngabayangkeun yén kuring bakal gering.


Mun hak geus direbut teh sok jengkel pisan jeung tara ikhlas, komo mun ku babaturan deukeut pisan mah. Abdi kantos ngalaman harita latihan voli bebeakan, eh pas tanding mah kalah posisi abdi direbut ku babaturan deukeut abdi sorangan. Abdi meuni sedih jeung jengkel pisan asa ditusuk di tukang ku babaturan deukeut pisan. Mending mun kualitasna leuwih alus mah, ieu mah kalah ka jadi goreng kana timna. Abdi sapopoe ceurik bari nyeuri hate ku kajadian eta. Tidinya jadi palajaran, tong deukeut teuing jeung tong percaya teuing ka babaturan deukeut. Sabab biasana justru babaturan nu deukeut nu sok nyieun nyeuri hate teh!


Pas urang keur di sakola keneh, aya indung nu ngajemput ka sakolaan yen urang ijin teu bisa nuluykeun pelajaran poe eta nepi beres. Indung urang menta ijin sabab nini ti bapa ngantunkeun. Jadi ngameh barengan ngalayad ka nini urangna. Di sajajalan balik teh inget ka nini urang, inget kana pesen terakhirna ka urang. Cenah mah anjeunna hoyong dikuburkeunna diburuan imah, tuluy menta urang mindeng nganjangan ka kuburanna jang ngadoakeun. Urang sedih lamun inget kadinya teh. Geus lila oge urang teu nganjangan imah nini urang, asa teu percaya ayeuna geus euweuh. Geuningan omongan eta teh pesen terakhir nini ka urang. Pas datang ngalayad ge teu kaburu ningali nini terakhir kali, da geus kaburu di kuburkeun.


Bagi sabagean besar jalma, body shaming teh jadi salah sahiji hal nu mantak pangaruh buruk pisan kana mentalna. Sabab, tuntutan hirup supaya jadi geulis teh unggal jelema nya beda-beda, teu bisa disaruakeun. Tapi kadang aya nu ngaranna standar kageulisan jalma, kudu kuru awakna, kudu ngabentuk awakna, kudu geulis rupana, bodas kulitna, kudu rapih gigina, kudu bodas gigina, jeung sajabana. Padalah, teu bisa dijieun kitu. Rata-rata awewe geulis ku kaayaan naturalna, teu kudu sarua jeung standar. Da jelema mah diciptakeun dina sabaik-baikna bentuk, jadi euweuh alesan jang menyesalina. Mun aya nu ngalakukeun body shaming, brarti jelema eta sorangan nunjukeun kacacatan hatena ka batur.


Pembullyan teh masalah nu kudu dibereskeun. Komo deui pembullyan di lingkungan sakola, ieu tiasa ngaganggu proses belajar korban bully. Korban bully tiasa embung dongkap ka sakola kusabab sieun dibully. Perasaan sieun saleresna tiasa ngastimulasi korban pikeun ngajauh ti situasi atanapi kondisi nu manggihkeun manehna sareng pelaku pembullyan, ku kituna ieu tiasa ngajamin kaaman korban bullying ieu. Nanging, perkawis ieu teu tiasa janten solusi konkrit kusabab korban leuwih condong teu neangan bantosan atanapi teu menta tulung sapertos ka kolot, guru, atanapi jalma nu tiasa diandelkeun. Korban ngan tiasa kabur ti kaayaan samentara palaku pembullyan kalem-kalem wae ngalakukeun pembullyan tanpa aya hukuman.


Basa nuju jalan-jalan ka Cirebon, Rian jumaahan di jalan jeung babaturanna. Rian eureun di masjid nu aya di sisi jalan. Rian ngarasa rada aneh sabab nu jumaahan di masjid eta teh cara pakean na sarua kabeh jeung deuih jiga nu rada araneheun ningali Rian jeung babaturanna. Rian teu ngahiraukeun nu ningalikeun, ngan emang rarasaan na rada aneh sabab euweuh nu eureun didinya salian manehna. Tapi Rian geus kagok nuluykeun jumaahan we didinya. Barang geus beres jumaahan nembe maca tulisan dina plang deukeit gerbang yen eta teh masjid umat daarul Islam nu emang dipake khusus jang jamaahna hungkul, biasana oge nu aya hubungan kakulawargaan, jadi teu sambarangan. Karesahan Rian kajawab oge salila jumaahan teh.


Nalika kuring leutik, kuring gaduh kajadian anu nyababkeun kuring trauma. Waktu éta, kuring keur ulin bari dahar dihuapan ku mamah. Mamah  indit heula, rek pipis cenah, jadi kuring dahar sorangan. Kuring panasaran ngeunaan stop kontak listrik. Teu nyaho, kuring nyolokkeun ujung sendok kana colokan listrik. Ujug-ujug sakujur awak kuring ngageter ku kejutan listrik, kajadianna lumangsung sababaraha detik sabab mamah ujug-ujug datang sarta narik leungeun kuring ngajauh tina stop kontak listrik. Kusabab kanyeri jeung kareuwas, kuring langsung ceurik tarik bari nangkeup si mamah pageuh. Ti harita kuring sok sieun lamun deukeut kana stop kontak listrik. Kuring oge teu wani nyolok kabel nyalira, kedah sareng mamah atanapi bapa.


Tos lima sasih abdi nabung kanggo meser hape. Tos saminggon oge abdi milarian inpormasi tempat kanggo meser hape anu sae. Abdi mutuskeun meser hape di dekeut imah lantaran supados lamun aya masalah tiasa langsung ngadatangan tempat meuli eta. Abdi meser hape iPhone teras nyobian heula sababaraha fiturna sateuacan mayar. Abdi milih hape anu warnana hideung. Abdi oge menta tulung dipang masangkeun anti gores dina hapena. Abdi oge asalna bade meser powerbank sareng casing kanggo ngalindungan hape, tapi ceuk si tetehna aya undian hadiah anu salah sahijina casing atawa powerbank. Abdi langsung nyandak nomer undian, pas dibuka abdi teu nyangka meunang powerbank.


Nadim teh jalma beresih jeung rapih pisan. Anjeunna resep pisan kana kabersihan sareng karapihan. Manehna sok beberesih jeung beberes kamarna unggal isuk sanggeus hudang. Manehna oge paling rajin meresihan imahna. Anjeunna paling sering bebersih nu ngaranna kamar mandi. Nadim mineng ngabersihkeun kamar mandi sabab ngarasa geuleuh lamun ningali kamar mandi anu kotor jeung jorok, komo deui nganggo eta kamar mandi. Anjeunna sahenteuna hayang ngagunakeun kamar mandi kotor kaluar tina geuleuh. Manehna bakal ngarasa keuheul lamun ningali kamar mandi anu kotor sabab manehna ngarasa eta sarang panyakit jeung loba bakteri. Anjeunna malah bisa ngarasa seueul nalika ningali kamar mandi umum anu jorok pisan anjeunna menta ampun.


Meunang undian mah kaasup kana kaberuntungan atawa lamun ceuk urang jawa  ngarana bejo. Eweuh sahiji jelema oge anu bakal apal yen bakal meunang undian atawa neangan cara sangkan urang bisa meunang undian panaliti oge eweuh anu bisa ngahitung jeung merkirakeun kaberentungan meunang undian ieu. Lamun nanyakeun carana kumaha sangkan bisa meuang undian jawabana ngan hiji nya miluan, tapi kumaha  bisa kapilih eweuh anu apal kumaha bisa. Aya jelema anu beruntung wae di yogya ngarana bu rusmini 57 tahun di yogya. Maneh na mindeng pisan meunang undian, mulai ti payung, rice cooker nepi ka anu terahir meunang saleda motor ti bank yogya, tapi sangkan geus sering meunang undian, bu rukmini anggeur sok ngarasa reuwas keneh lamun meunang undian.


Basa meunang hadiah umroh tea, urang langsung dibere informasi ku pihak nu ngayakeun undianna mun engke teh bakal dikumpulkeun ti masing-masing regional. Urang nu regionalna Jawa Barat ngumpul di Bandung jeung peserta nu sejenna. Harita rada reuwas da panya teh ngan urang hungkul nu meunang, apek ti regional Jawa Barat oge geus aya sapuluh urang. Geus kumpul kitu arurang di berangkatkeun ka Jakarta. Tapi naek pesawatna mah isuk, jadi dibere tempat sare heula sapoe di Jakarta. Geus kitu, arurang dihijikeun jeung regional sejen, pek teh renyek pisan aya meureun kana 60 orang mah. Ku teu nyangka teh kabeh ditanggung ku undian eta boh eta hotel, tiket PP, jeung sajabana. Ngan ukur nyieun paspor hungkul nu mayar sorangan.


Sacara global, panalungtikan ngalibetkeun 10 rébu jalma anu umurna 13-75 taun. Umur 21 nyaéta umur rata-rata dewasa.
Ieu mangrupikeun umur dimana seueur jalma ngalaman seueur hal dina kahirupanna, parobahan anu sigana ngagaduhan seueur hartos. Sareng dina umur éta aranjeunna bakal sering kenal sareng seueur jalma, sareng tungtungna ngajantenkeun aranjeunna mendakan babaturanana. Awéwé Boga Leuwih Babaturan. Saterusna, ulikan ogé kapanggih bukti yén awéwé boga leuwih babaturan. Katresna boga sahanteuna leuwih ti hiji sobat deukeut. Beda silaturahmi lalaki jeung awewe.. Babaturan awewe jeung lalaki oge beda. Awéwé condong ngobrol ngeunaan loba hal, ti trivial mun serius tur jero. Kontras jeung awéwé, lolobana lalaki jarang ngobrol ngeunaan urusan pisan pribadi jeung babaturan pangalusna maranéhanana. Tapi sanajan sosobatan maranéhanana henteu kasampak jero teuing di luar, éta lain hartosna maranéhna teu boga solidaritas tinggi jeung jalma anu dipikawanoh salaku babaturan.


Mun manggihan petugas SPBU aya nu ngalakukeun korupsi dina ngeusian tanki kandaraan, urang boga hak ngalaporkeun ka perusahaan nana. Sabab sababaraha kali aya kasus ngeusian tankina teh teu ti nol, tapi diakalan jadi saeutik ngeusianna. Mun meunang kajadian kieu, kahiji urang kudu negur jeung mastikeun eta petugas teh bener apa henteu. Nu kadua nyaeta laporkeun ka pihak perusahaan ngeunaan kalicikan petugasna di lapangan. Mending mun sakali, mun jadi kabiasaan kan ngarugikeun pisan ka pelanggan. Nu katilu, jieun laporan ngeunaan identitas pegawena ka perusahaan, mun bisa foto jalmana supaya leuwih pasti, tong poho bukti struk atawa bukti pengisian tankina oge disertakeun.


Basa nuju ngiringan acara di Institut Teknologi Bandung, aya doorprize kanggo peserta. Abdi janten salah sahiji peserta anu disebut nami na. Asalna abdi reuwas lantaran teu apal naha beut digeroan ku panitia. Pas abdi ka payun abdi narima hadiah ti panitia nyaeta powerbank merek Miniso. Abdi bener-bener teun nyangka bakal meunang hadiah ieu, tapi alhamduliah oge ieu powerbank kapake pisan. Ukuran na alit janten teu beurat dibawa ka mamana. Sabener na abdi rada isin oge basa maju ka payun kanggo nyandak hadiah, lantaran abdi ningal aya seeur adi kelas anu ngiringan oge acara ieu kusabab ieu acara kanggo peserta anu bade ngiringan SBMPTN.


Angin beuki tarik jeung langit oge mulai poek. Sora guntur kadangu ti kajauhan. Tiba-tiba hujan deras mimiti turun jeung deras pisan. Cai ngeueum jalanan jeung buruan imah. "Geus kajadian deui!" Ceuk urang nu kasieunan. "Buru urang kudu neangan tempat anu aman!" Ceuk indung urang. Urang jeung kulawarga milih ngungi ka tempat nu leuwih luhur. Urang geus nyiapkeun sababaraha barang penting siga cai, dahareun, simbut, obat-obatan, sarat peralatan pertolongan pertama. Perjalanan ka tempat nu leuwih aman teu babari, sababaraha jalan kakeueum ku banjir, jadi teu bisa diliwatan. Untungna berhasil nepi ka tempat nu leuwih luhur jeung aman, urang ngarasa bersyukur lantaran berhasil salamet. Sanajan kaleungitan loba harta benta, tapi masih keneh bisa bertahan hirup.


Aya sababaraha hal anu tiasa dilakukeun sangkan urang tiasa ngurangan demam panggung, di antarana nyaeta urang tiasa ngabiasakeun datang mimiti. Lamun urang aya rencana bade papanggih jeung jalmi anu seeur urang tiasa datang leuwih awal tipada jalmi anu sanes supados urang tiasa ngobrol heula sareng sababaraha jalmi, lamun urang datang telat pas anu sanesna geus ngarumpul, pasti bakal ditingalikeun, beuki sieun. Urang oge bakal mikir yen batur teh ningalikeun urang, padahal mah can tangtu maranehna merhatikeun urang. Cara anu kadua nyaeta urang tiasa ngabekelan diri urang ku pangaweruh anu seeur sangkan urang moal bingung lamun ngobrol jeung jalmi anu sanes.


Cara nyanghareupan babaturan nu sok niron karya urang. Nu kahiji nyaeta ajak diskusi ngeunaan karyana, ulik pertanyaan saputar seluk-beluk karyana. Tidinya mun enya bener meunang sorangan mah bakal sinkron jeung nu ditulisna. Nu kadua nyaeta tanya motivasina berkarya eta, sabab mun karyana orisinal mah pasti bakal aya ide pokok nu nyentrik. Nu katilu nyaeta simpulkeun jeung sedekkeun manehna supaya bisa apal kana kasalahan nana jeung moal deui ngulang kasalahan nana. Tong hilap bejaan oge jeung bere pemahaman ngeunaan ide karya jeung kasalahan na sabab geus nyuri karya batur sacara teu karasa. Sabab mun teu dikitukeun bakal hese nyadarna da asa meunang manehna.


Basa wisuda, alhamdulillah abdi kenging predikat pujian. Abdi atoh pisan ngadanguna. Predikat pujian teh dipasihkeun ka mahasiswa nu kenging IPK langkung ti 3.50 jeung masa kuliahna teu leuwih ti opat taun. Tah predikat pujian teh biasana tos diumumkeun pas yudisium atawa kelulusan. Tuluy pas wisuda oge dibacakeun deui saatos nami wisudawan disebut. Alhamdulillah pisan tiasa kenging predikat eta, sabab jeung abdi mah kenging predikat pujian teh sahiji kabanggaan pisan, komo ti kampus universitas nu katelah kualitas na mah. Panghargaan predikat ieu ditangtukeun ku universitas sasuai jeung aturan nu berlaku. Wah pokokna mah bungahna kacida isan, komo pas wisuda mah, disebut na ge dipayuneun kabeh wisudawan jeung orang tua. Pokokna mah bungah pisan we, teu tiasa digambarkeun!


Pas keur SMA urang boga kabogoh, ieu kabogoh mimiti urang. Tapi urang jeung manehna teu lila, hubunganna putus nyambung. Unggal poe dianteur jemput ka imahna sabalik sakola. Unggal poe oge SMSan atawa teteleponan. Sakapeung mah lamun manehna keur tepang taun urang bebelaan huhujanan neangan toko boneka jang mere manehanana kado boneka nu dipikaresep. Kitu oge manehanana ka urang, pas urang tepang taun ku manehanana di kado. Manehna mere kado nu ku urang butuhkeun. Tapi dihiji waktu teuing kunaon hubungan urang jeung manehanana jadi anggang, padahal mah samemehna teu kunanaon. Nepika harita pas urang ngalewat ka manehanana nu keur diuk, manehanana teu ngalieuk-lieuk acan, urang teu ngarti naon kasalahan urang. Urang ngarasa gagal dina hubungan percintaan ieu.


Ulang taun janten dinten anu biasa-biasa wae kanggo kuring, lantaran ti leuelutik teu biasa ngarayekun ulang taun. Tapi taun ieu mah benten, kuring gaduh rerencangan annu balageur pisan. Pas dinten kuring ulang taun teu nyangka bakal meunang hadiah ti rerencangan kuring. Ti peuting keneh tabuh dua belas maranehna geus siap-siap di hareupeun kamar nyiapkeun kue jeung dekor anu sederhana. Abdi langsung digugahkeun ku rerencangan dititah ka luar kamar, teras langsung dipasihan jaket anyar, sadayana nganggo jaket anu sami, urang langsung ngadua sasarengan menta dihampura di poe abdi nambihan yuswa ieu, teras motong kue, sabari sahur sasarengan lantaran isukna arurang bade saum sunnah.


Baheula, anu karasa ku kuring nalika kuring dibully nyaéta sieun, sieun pisan. Leuwih ti éta, awak kuring teh leuwih leutik tibatan maranehna. Katambah-tambah nu ngabully teh anak jelema beunghar, da kuring mah lain jelema beunghar, teu boga nanaon. Kuring henteu wani ngawartosan ka guru atanapi ka kolot, sabab kuring sieun yén aranjeunna malah bakal ngaganggu kuring leuwih parah. Ampir unggal poé kuring ceurik, asa sesek mun indit ka sakola tapi lain keur diajar, tapi malah dibully. Karunya ka kolot kuring nu geus mayar uang sakola, tapi kuring kalah jadi korban bullying. Kuring bingung sareng teu terang saha anu kedah di nyuhunkeun tulung. Mun baheula teu aya guru nu nempo kuring dibully, meureun kuring masih jadi korban bullying nepi ka lulus sakola teh.


Sosok BJ Habibie bisa jadi teladan jang budak ngora. Kabuktian ku disiplin ngabagi waktu. Dina 24 jam bisa ngabagi waktuna kana ibadah, olahraga, aktivitas pribadi, atawa ngobrol jeung tamuna. Ieu oge katinggali dina gelar pendidikanna anu rupa-rupa, mustahil lamun dimeunangkeun ku cara teu disiplin mah. Habibie oge boga rasa hayang nyaho anu gede. Habibie oge pernah ngajabat salaku direktur perusahaan pesawat di Jerman. Tuluy Habibie oge paduli ka kulawargana, ieu katinggali dina film layar lebar ngeunaan BJ Habibie nu mikanyaah pisan ka istrina Hasri Ainun. Hal ieu bisa dijadikeun conto lamun budak ngora kudu bisa ngabagi waktu nu saimbang antara pagawean jeung kulawarga.


Dina treuk, anu ngabalukarkeun gagalna marake nyaéta ODOL (Over Dimension Over Load). ODOL anu maksakeun rem pikeun dianggo saluareun wates spésifikasina dugi ka tungtungna kaleungitan kamampuan ngahalangan gerakan kendaraan. Samentara éta, dina beus, faktor manusa leuwih dominan, ngabalukarkeun rem teu eureun beus. Loba beus ngalaman kagagalan ngerem alatan kabiasaan supir gagabah. Gagabah, teu ngajaga jarak jeung ngandelkeun rem eureun beus. Padahal sagigireun rem dina roda aya ogé rem knalpot atawa retarder. Dua sabab di luhur bisul kana hiji hal. Suhu rem ningkat sacara drastis sahingga gaya gesekan dina kendang atanapi cengkraman dina piringan marake leungit. Ulah nutup panon anjeun nu aya ogé faktor pangropéa jeung jadwal ngagantian suku cadang nu culprits. Dina pangalaman abdi ieu kajadian kirang sering. Iwal aranjeunna teu waras, sakumaha pelit salaku bos jeung salaku gagabah sakumaha supir, aranjeunna moal wani ngoperasikeun kandaraan jeung masalah marake. Urang jauh leuwih wani ngajalankeun treuk jeung beus nu geus ruksak atawa nu kertasna geus kadaluwarsa.


Kusabab perjalanan kuring teu jauh, jadi kuring nangtung deukeut panto karéta (nyanghareup panto) sangkan leuwih gampang lamun turun. Pantona pérak warnana ku kituna anjeun tiasa ningali dina eunteung sareng ningali pantulan jalma sanés di tukangeun urang. Sesampainya di stasion Kebayoran, kuring turun tina KRL, diuk dina korsi dina platform bari mariksa pesen WhatsApp dina hapé. Teras kuring leumpang nuju jalan kaluar stasion, ngetok kartu, teras leumpang sapanjang jalan pasar milarian beus. Sabot nangtung ngadagoan beus, di gigireun kuring aya urang Baduy maké kaos jeung calana hideung, ikat sirah batik banten, tas selempang nu dijieun tina lawon, teu maké dadampal sampéan. Urang Baduy aya di KRL nangtung tukangeun kuring (kuring nempo manehna tina pantulan panto KRL). Pas turun ti KRL, manehna nuturkeun sarua turun jeung kuring, Anjeunna nangtung pikeun lila di ujung palaron, sarta nalika kuring leumpang kaluar ti stasion, lalaki ieu nuturkeun tukangeun kuring. Tétéla yén jalma ieu sabenerna geus nuturkeun kuring.


Tilu tips supaya bisa bebas tina antrean nu manjang. Kahiji nyaeta datangna kudu leuwih suhud ti batur. Dayang kudu saisuk mungkin kira-kira samemeh batur daratang supaya teu kudu ngantre, dina ngantre na ge pasti panghareupna. Nu kadua nyaeta indit heula ka tempat sejen nu oge bakal dituju, tuluy balik deui ka tempat antrean. Tungguan kira-kira antreanna geus surud, karek we maju jangan ngantre, paling ge tinggal sababaraha jelema deui. Nu katilu nyaeta pilih lokasi lain. Misalkeun mun ngantrena di tempat makan, teangan deui we outletna dinu tempat sejen supaya teu miluan ngantre. Atawa bisa oge makanan na mesen tina gofood, jadi teu kudu lila ngantre.


Abdi henteu terang mana anu langkung lega, kuring henteu janten lanceuk, tapi di sisi sanésna urang nyanghareupan kamungkinan anu sanés. Poé isukna sanggeus antrean rada lila, ibu nuju di ultrasound. Hasilna katingali, leres aya benjolan anu disebut Mioma dina beuteung Mamah. Nu hiji geus badag. Geus mangtaun-taun meureun, tapi telat dideteksi. Nyukcruk ka tukang, kamungkinan panyabab anémia sanés tina jantung. Tapi Dr Miom. Dokter langsung nyieun rencana bedah. Samemehna, urang ngan hayang ningali dokter, ujug-ujug urang kudu nyiapkeun rumah sakit poé éta.Sagalana mana gancang. Mamah ngagaduhan jadwal operasi 3 dinten saatosna, sabab kedah ngantosan Hb (atanapi naon waé istilah getihna) janten dl normal. Mamah nampi transfusi getih 3 waluh (sajauh anu kuring émut).  Sanggeus dioperasi ngaluarkeun myoma, alhamdulilah indung kuring teu kungsi ngeluh nyeri sirah deui. Teu kaulang deui. Meureun mun ti mimiti Mioma gancang katenjo, teu perlu drama rawat inap di RS Jantung sakalian.


Pas nuju kapepet pisan kedah mayar kuliah tapi bapana tos teu damel deui rerencangan abdi langsung nginjeum duit ka abdi, tapi hanjakal pisan abdi nuju teu gaduh *artos. Manehna sabenerna geus mgusahakeun kanggo digawe tapi duit ti padamelanna teh teu cekap kanggo mayar kuliahna. Pas dina kaayaan eta manehna gaduh rencana kanggo ulin slot judi lantaran ningal babaturanna aya anu meunang duit loba tina ulin judi eta. Abdi buru-buru mapatahan manehna yen ulin judi atawa ngundi nasib teh mangrupakeun pagawean anu diharamkeun Alloh. Manehna asalna teu apal, tapi pas dibejaan manehna langsung teu jadi ulin slot lantaran sieun kana dosana.


Mimiti pisan nongton konser langsung di Jakarta. Urang kabagian tempat diuk nu rada jauh, lantaran hargana anu murah. Pas konser karek mulai, geus loba penonton nu ngahurungkeun smartphone na bari ngavideo keun lumangsungna acara konser, kitu oge urang. Tapi pas urang keur ngavideo, tuluy dicarekan ku petugas. Petugas eta nyarekan urang ulah ngavideo keun acara konser. Urang rada aneh, naha ari ka urang dicarekan, ari ka batur henteu? "Pak, deuleu atuh nu ngavideokeun teh lain urang hungkul, tuh deuleu loba batur oge. Da nu penting mah henteu nayangkeun video live konser!" Geus disentak kitu, si petugas eta ngabalieur bari ngobrol ka petugas nu sejen.


Ieu sababaraha alesan pikeun henteu era nalika nyarios di hareupeun balarea. Kamampuh nyarita mangrupa kaparigelan anu bisa dironjatkeun ku prakna. Kaseueuran jalma anu ningali presentasi anjeun mangrupikeun pamirsa anu sae anu hoyong anjeun sukses. Lamun nyiapkeun alus, anjeun bakal ngarasa percaya diri jeung biasa nyarita di hareupeun balarea. Tong mikiran naon anu salah, fokus kana naon anu leres sareng naon anu anjeun nyarios. Isin teh normal, tapi ulah ngantep eta ngadalikeun anjeun. Nyarios kalayan yakin sareng percanten kana kamampuan anjeun. Inget yen sarerea ngalaman era jeung gugup nalika nyarita di hareupeun balarea. Terus tarung jeung terus latihan. Tong ngabandingkeun diri sareng batur, fokus kana naon anu anjeun sanggup sareng naon anu anjeun nyarioskeun.


Pernah basa nuju bade meser bolu, abdi salah asup toko. Gigireun toko bolu teh aya agen travel, pantona teh pasabeulahan. Kuduna abdi asup kanu kenca, ieu kalah kanu katuhu. Niat rek meuli bolu teh kalahka ditanyaan tujuanna ka kota mana, marukan rek meuli tiket. Abdi tidinya molohok da euweuh bolu sama sekali. Ternyata abdi salah asup, langsung we kaluar buru-buru. Api-api leumpang bari nempoan plang tulisan. Abdi era pisan sabab di jero agen tadi teh loba pisan jalma nu keur nungguan travel. Tah, tidinya abdi boga palajaran berharga nyaeta ulah gurunggusuh, kudu sing taliti kana nanaon teh. Ulah nepi ka salah sabab teu fokus. Kudu tenang jeung taliti kana sagala hal!


Euis teh ayeuna kelas 3 SMP. Di sakolana manehna kakoncara rajinna. Kabeh guru pasti apal ka nu ngaranna Euis. Manehna sok ngiluan lomba-lomba kaasup olimpiade nasional. Nanging unggal poe teh Euis sieun upami dongkap ka sakola. Sanes sieun ka pelajaranna nanging sieun di-bully ku rerencangan kelasna. Kusabab pinter, seueur murid sejen nu ijid ka manehna, sapertos rerencangan sakelasna. Kusabab mineng di-bully manehna teh janten sieun kamana-mana di sakola. Sieun ka kantin, sieun ka mushola, sieun ka perpus, pokokna loba sieunna. Euis teu ngadu ka guruna kusabab diancem bakal dicegat di jalan saatos balik sakola. Janten ampir 3 taun teh Euis kasiksa kusabab di-bullly.


Lamun urang ngarasa era ku sabab salah ngageroan ngaran batur, aya sababaraha cara nu bisa dicokot jang mengatasi perasaan era eta. Nu kahiji, urang kudu buru-buru menta hampura ka batur nu kurang salah panggil ngaranna, sanajan menta hampura teu bisa ngaleungitkeun rasa era, tapi hal ieu bisa nunjukeun mun urang ngaku kana kasalahan sorangan. Nu kadua ulah tutuluyan mikiran kasalahan eta, lantaran ngan nyieun urang ngarasa era jeung teu nyaman. Sabalikna, coba jang mikir positif jeung fokus kana kagiatan atawa hal sejen nu bisa ngalihkeun perhatian urang kana kasalahan eta. Nu terakhir urang bisa diajar kumaha carana ngahindar tina kasalahan eta deui kahareupna.


Di daerah lembur abdi mah aya agro hayam nu miara hayam nagari skala industri. Bau tai hayam na teh osok nepi ka perumahan warga, kadang mah malahan limbah tai kotokna teh sok diabrukeun di sawah warga, ngajadikeun warga kakeunaan ku panyakit kulit. Mun keur masa panen hayam, di imah warga teh pasti we loba laleur nu kaliaran pindahan ti agro. Laleur na teh tara adeuh, sok loba pisan jumlahna teh. Laleur na teh nu hejo badag deuihan, lain laleur biasa nu sok aya dina sampah. Mantak sok risih pisan ka kabeh warga, termasuk abdi. Meuni teu kaur dahareun diantep, pasti we diendogan ku laleur badag.


Basa nuju bade nyebrang ka gang, jol we dipayuneun abdi aya kacilakaan. Abdi keur ngadagoan lowong jang nyebrangkeun motor, eh kalah langsung aya nu cilaka ti gang sebrangeun abdi. Sapedah nyuruntul wae bijil tina gang, katabrak ku motor nu tarik pisan nu keur lurus. Eta nu na sapedah koat mental jauh bari tibeubeut awakna. Abdi nempo kajadian eta dihareupeun soca meuni asa ngeper pisan. Abdi teu bisa nanaon, teu bisa ngomong nanaon, ngan bisa molohok. Tuur teh asa hampang, euweuh saya pisan. Rek indit ngabantuan ge da teu bisa bakat ku ngeper jeiung deg-degan pisan. Teu bisa ngontrol kasieun harita mah da panik.


Tilu taun ka tukang, rerencangan abdi nimu aya hiji tumor dina awakna, dokter nyarankeun manehna kanggo dioperasi, teu aya pilihan anu sanes salian ti operasi lantaran sagala rupi tumor saena mah diangkat, soalna lamun diantepkeun bakalan ngabahayakeun oge. Salian ti eta, operasi oge janten cara supados urang apal, eta tumor teh ganas atawa jinak. Biasana sateuacan dioperasi jeung dilakukeun tindakan, manehna mondok heula di rumah sakit ti sapoe sateuacanna. Manehna oge dititah puasa heula satengah poe nepikeun operasina rengse. Salian ti operasi, manehna oge diinfus heula kanggo nambihan cairan ka awak jeung kanggo ngasupkeun ubar bius. Manehna beuki deg-degan pas mulai diinfus, tapi alhamdulilah operasina lancar.


Abdi sareng kulawargi kaasup anu taliti pisan lamun meser dahareun di luar, komo lamun meser dahareun anu langsung diemam anu kedah teu dipasak heula. Lamun meser dahareun di luar abdi sareng kulawargi osok ningal heula piring atawa wadah anu dianggo ku tukang dagangna. Lamun wadahna ngan dikeeum ku cai sabun teras dielap make serbet kuleuheu hungkul mah abdi teu resep lantaran kirang beresih. Tempat nyimpen bahan dahareunna oge sok janten tinimbangan. Lamun disimpen langsung dina lomari anu kotor sabari teu dibere alas mah abdi oge moal resep. Matak lamun keur jalan-jalan kaluar biasana abdi sareng kulawargi mah sok mawa nyalira ti imah. Sanajan rada riweuh tapi teu kunanaon nu penting mah tiasa dahar anu beresih.


Pas ninggali pengumuman LPDP, urang ngarasa sedih, cape, jeung teu sumanget. Nepikeun ka aya saminggu mah rada ngalamun bari gogoleran dina karpet, ari mata mah ninggali kana TV. Sora TV anu gede oge jadi teu kadenge ari bari ngalamun mah. Kitu oge pas ngalaksanakeun sholat, sok ka inget wae. Pas ngadoa pasti wae sok aya cai panon nu turun tina panon. Sabari diusapan ku leungeun nu dipake ngadoa jeung ngupahan diri sorangan. Sakapeung mah dahar oge tara mirasa, saolah-olah eta akhir tinu sagalana. Sanajan teu bebeja ka kolot, tapi maranehna apal. Sok ngahaja ngupahan bari ngusapan punduk atuh sok cirambay deui ku Cipanon.


Dinten ayeuna mangrupikeun dinten paling bungah sapanjang hirup sabab pun raka bade nikah. Parnikahannana digelar di bumi orang tua abdi. Alhamdulillah saberes acara pagi mapag panganten teh tuluy we dilaksanakeun akad nikah. Suasana akadna ge meuni syahdu, mantak bungah terharu abdi sakulawarga. Beres akad teh nembe we langsung ka acara resepsi. Teu terlalu mewah teuing acarana ge, ngan nu penting berkesan utamana jeung pun raka. Resepsina teh digelar dugi ka sore supaya babaturan jauh nu daratang teh masih keneh bisa ngabadikeun momen foto jeung panganten. Abdi oge teu hilap popotoan sing loba ngabadikeun ieu momen bahagia nu moal bisa kaulang.


Tahun 2016 tas lulus SMA urang neangan gawe ka jakarta sorangan, naek kareta ongkosna teh keur tilu rebu keneh. Urang ti leuleutik emang geus biasa hirup sorangan jauh ti kolot, jadi pas ka jakarta sorangan urang geus wani. Ceuk batur mah jakarta teh salah sahiji kota anu bahaya, tapi urang percaya asal urangna ngadoa jeung ulah meleng kudu fokus. Trus urang ngontrak di salah sahiji asrama putri anu hargana teh tilu ratus lima puluh ribu eta geus jeung listrik, urang sare dina sajadah teu mawa kasur da karek mimiti di jakarta. Saminggu icing di jakarta akhirna urang menang gawe, urang gawe di salah sahiji pabrik anu deukeut ti kontrakan. Gawena teh di bagian purchasing, da boga pengalaman na di bagian eta. Sabenerna urang bisa ngajalanan hirup di jakarta, tapi mun keur gering urang ripuh. Jauh ti kolot mun gering mah eweh nu ngurus, biasana mun gering urang sok di urusanan ku kolot da budak hiji-hijina. Mani sedih kacida mun keur gering teh, mun berobat kudu sorangan mun rek dahar sagala rupa kudu sorangan eweh nu mantuan.


Fobia atanapi fobia mangrupikeun sieun anu pengkuh, kaleuleuwihan, teu realistis kana hiji obyék, jalma, sato, kagiatan atanapi kaayaan. Kaayaan ieu mangrupikeun jinis gangguan kahariwang. Beda sareng kahariwang biasa anu samentawis, sapertos nalika anjeun kedah nyarios umum atanapi nyandak ujian, phobia mangrupikeun kaayaan anu permanén, nyababkeun réaksi fisik sareng setrés psikologis. Panyakit mental ieu tiasa mangaruhan kamampuan damel atanapi berinteraksi dina lingkungan sosial anu normal. Alesanana, jalma anu ngalaman kaayaan ieu bakal nyobian ngahindarkeun hal-hal anu nyababkeun kasieun atanapi nahan kahariwang anu ageung. Fobia atanapi fobia mangrupikeun sieun anu pengkuh, kaleuleuwihan, teu realistis kana hiji obyék, jalma, sato, kagiatan atanapi kaayaan. Kaayaan ieu mangrupikeun jinis gangguan kahariwang. Beda sareng kahariwang biasa anu samentawis, sapertos nalika anjeun kedah nyarios umum atanapi nyandak ujian, phobia mangrupikeun kaayaan anu permanén, nyababkeun réaksi fisik sareng setrés psikologis.


Jalma-jalma ngarasa era nalika ngagem kembar sareng jalma sanes kusabab hariwang yen batur bakal ningali aranjeunna henteu merhatikeun atanapi henteu gaduh seueur baju. Eta oge tiasa disababkeun ku parasaan yen aranjeunna henteu unik atanapi henteu ngabedakeun diri sareng batur. Aya oge sababaraha urang anu ngarasa era sabab ngarasa yen pakean kembar henteu gaya atanapi tren anu dipikahoyong. Ieu bisa lumangsung alatan aya anggapan yen urang kudu boga baju nu unik tur ngabedakeun diri urang jeung batur. Nanging, saleresna, ieu mangrupikeun pandangan anu salah sareng tiasa robih upami urang mikir positif sareng ningali ieu salaku kasempetan pikeun komunikasi sareng ngawangun hubungan sareng jalma sanes.


Kasus Narkotika di kalangan Polri ngalaman panurunan anu paling signifikan, nyaéta 49,8 persén tina 652 kasus taun 2020 jadi 327 kasus taun ieu. Sanajan kitu, kasus nu patali jeung kajahatan porno sabenerna ngaronjat 11,6 persen tina 77 kasus dina 2020 jadi 86 kasus. Nurutkeun manéhna, usaha pikeun nyegah jeung mitigasi palanggaran anggota Polri dilaksanakeun ku cara nguatkeun soliditas internal, ngawangun kapasitas, nguji kompetensi, jeung babagi masalah/pangaweruh/pangalaman. Samentara éta, cenah, usaha preventif dina bentuk perhatian ti pingpinan, SOP & prosedur, validasi status, mutasi alatan kawijaksanaan pingpinan, sarta sistem pengambilan kaputusan. Kapolri ogé ngaku yén tingkat pelanggaran anu dilakukeun ku anggota Polri disababkeun ku pangawasan internal sareng eksternal maksimal di unggal anggota Polri.


Kabiasaan budak leutik lamun mawa bekel ka sakola biasana sok tara diseepkeun, teu ngan eta hungkul, biasana oge tempat bekel atawa mistingna teh disimpen di tas, teu dikaluarkeun lantaran poho. Basa abdi nuju ningal tas adi abdi pas poe minggu, abdi ngambeu aya bau dina tasna, sugan teh aya naon, epekteh pas dibuka dina tas manehna aya misting anu can dicuci, di jerona aya sesa dahareun anu geus buruk, geus jamuran jeung bulukan, bauna oge teu kiat pisan pokona mah. Malah bakating ku bauna abdi nepikeun jariji ngumbahna oge, tungtungna mah eta misting teu dikumbah pedah teu aya nu daek ngumbah.


Pangalaman nu pang kaduhungna nyaeta basa abdi ngiring liburan ka Gunung Gede Pangrango. Abdi di gunung salami tilu dinten tanpa aya jaringan internet atawa sinyal. Pas abdi turun gunng jeung manggih sinyal, abdi buru-buru ngaktifkeun hape. Kacida reuwas pas ningali kabar yen pun mamah teh nuju di rawat di klinik sabab gejala DBD. Posisi abdi harita di basecamp keneh, teu acan tiasa uih ka bumi sabab teu acan aya jemputan travel. Abdi sempet ngarasa kaduhung pisan kalah naek gunung, ai di imah mamah teu damang teu aya nu nungguan. Abdi ngan bisa nangs sedih, bari nungguan eta travel datang terus buru-buru uih ka bumi.


Salila janten mahasiswa, pandemi janten waktos anu beurat pisan kanggo kuring. Abdi masih keneg inget pisan pas akhir bulan, abdi nyungkeun artos ka mamah jeung bapa kanggo tuang lantaran artos abdu tos seep dipake listrik anu hargana naek. Tapi mamah ngawaler ku kabar yen bapa tos di-PHK ti tempat gawena. Mamah malah miwarang abdi milarian padamelan kanggo minuhan kabutuhan kuliah. Bapa beja yen abdi sigana kedah ereun kuliah lantaran bapa teu aya artos pisan kanggo mayar semesteran. Teu lila ti eta awak abdi muriang, abdi gering tapi teu wani bebeja ka sasaha lantaran kolot jeung kulawargi di imah oge keur susah, abdi teu hoyong nambihan kasusah para kolot.


Ceuk Allah SWT dina agama islam, Allah teh bakal mere sesuatu anu urang butuhkeun lain sesuatu anu urang hayangkeun. Rezeki pasti aya jeung turun tina waktu anu tepat, rezeki oge moal bisa katuker kabeh geus di atur porsi na jeung cara na. Termasuk rezeki tina urang meunang undian anu teu di sangka. Misalna babaturan urang kamari miluan a acara tv anu ngaran acarana super deal. Maneh na teh sabenerna keur binggung kusabab teu boga duit keur mayar kost an. Manehna teu ngeunah jeung teu tega lamun kudu menta duit ka kolot na di lembur.  Sangkan teu pusing maneh na iseng miluan acara tv eta, teu sangka sangka maneh na kapilih keur miluan permainan na. Rezeki maneh na oge bisa maen teu menang zonk, padahal maneh na geus reuwas unggal muka hadiah na tapi maneh na akhirna meunang duit keur mayar kost an.


Karek oge lima menit bieu ngantosan lampu merah anu lila, ayeuna di hareup tos macet deui. Tapi katingalna eta sanes macet biasa. Pas ditingal jeung ngadangu ti ibu-ibu tukang warung di sisi jalan, ieu teh macet disabakeun ku kacilakaan. Abdi kapaksa ereun heula di sisi jalan lantaran panas pisan. Ceunah mah eta teh kacilakaan katabrak, untungna teu nepikeun aya korban jiwa, ngan getihan hungkul. Palaku tabrak eta teh hampir kabur, janten seeur wargi jeung jalmi anu ningal kajadian langsung nahan eta palaku sabari diambekkan. Seeur oge tukang gojek anu ngagorowokan palaku eta. Untungna pulisi datang, janten lalu lintas tos normal deui.


Urang salaku manusa bebas mere pendapat urang kana hiji permasalahan, di atur oge ku pamarentahan nagara jeung undang undang na. Anu ngarana mere pendapat pasti henteu kabeh sarua, aya anu satuju jeung henteu satuju etah teh normal jeung wajar kusabab urang teu bisa maksakeun pola pikir jelema pan rupa rupa beda na jeung pendapat urang oge kudu di hormatan ku kitu na sarua oge urang kudu ngahormatan pendapat ti jelema sejen. Jadi lamun urang aya dina situasi keur miluan seminar atawa webinar urang boga hak keur nanya jeung mere pendapat urang teu paduli yen eta pendapat na satuju atawa henteu jeung anu di bahas, tapi sababaraha bulan katukang aya jelema anu ngeusi seminar atawa webinar teh teu tarima jeung henteu daek mere kasempetan nanya kusabab beda. Eta teh salah sahiji sikep teu adil matakna urang berhak negur atawa nyarekan jelema anu kitu kusabab eta hartina tau ngahargaan hak jelema sejen.


Pernah ka hiji tempat samemehna mah teu apal carita tempatna kumaha, apek teh urut pembantaian masal. Urang apal teh pas dicaritakeun peuting-peuting ku sesepuh ngeunaan tragedi jeung sajarah di tempatna. Keur mah hujan diluar murupuy, beuki ngarasa mencekam. Sieun hal nu kitu teh kajadian deui, komo pas urang aya didinya. Loba sora-sora aneh oge siga nu menta tolong pas peuting teh, tapi tara di waro atawa tara daek kaluar jang nyaho eta teh naon, da ceuk sesepuh oge mun ngadenge kitu di desana ulah ditinggali kaluar, soalna mindeng kajadian tamu anu leungit pas manehna neangan sumber sora eta. Nu matak nyieun ngabirigidig tempat eta teh.


Mun urang teu bisa ngaraih prestasi dina akademik, teu nanaon, teu kudu sedih. Urang ge bisa berprestasi di bidang non akademik, jiga dina olahraga, seni, musik, jeung sill atawa kamampuan lainna. Kamampuan akademik teu bisa disaruakeun jeung kamampuan nonakademik, sabab kaduana beda jeung teu bisa pisan jang disaruakeun. Jiga kamari Andi meunang juara hiji lomba catur, kan eta ge prestasi kasebutna. Jadi, ngaranna prestasi teh tong wae kudu dina kamapuan bidang akademik, tapi leuwih luas ti eta. Tah ku kituna, nu can gaduh prestasi dina bidang akademik teu kudu leutik hate, sabab boa kamampuan urang mah ayana dina skill nonakademik. Kamapuan dina bidang nanaon oge pantes jeung kudu dikembangkeun jeung dimaksimalkeun supaya bisa ngaraih prestasi.


Abdi pernah ngalaman dituturkeun batur nu teu dikenal di jalan Soekarno Hatta, Bandung. Mimitina mah abdi make motor jeung babaturan, bari mawa barang loba sabab rek latihan di tempat nu jauh. Keur di tengah jalan, jol ditanya ku saurang make motor. Pas geus ditembal teu wawuh, eh kalah nuturkeun wae teu indit-indit. Lila-lila mah mepetan wae motor abdi. Abdi meuni geus sieun rareuwas. Makin lila makin loba baturna teh, nepi ka opat motor nu nuturkeun. Mepetna teh ti sisi kenca katuhu, jeung ti tukang. Motor abdi teh dikepung, abdi teu wani ngaluarkeun hape sabab bisi direbut. Abdi ngarasa sieun pisan, menta tulung ka motor sejen eh kalah teu aya nu ngawaro, jol baturna deui jol baturna deui nu nembong teh. Abdi meuni sasah sabab euweuh nu nulungan. Salila dua jam diudag ku opat motor, meuni nepi ka rek nubruk motor batur. Abdi sasah pisah, sieun pisan, nyetiran motor ge bari ceurik da bisi labuh dipepet.


Antara haté bungah narima aya jeung sedih nalika ditolak pamilihan kahiji, nyaéta Matematika. Mangkaning didinya kuring bingung deui sabab ditarima kuliah didinya, bingung ngomong ka kolot (kuring ujian SBMPTN ngaliwatan jalur Bidikmisi). basa kuring ngomong "Pak/Bu abdi tos katampi kuliah di Jogja UGM", aranjeunna langsung nyarios lembut "jadi hoyong kuliah otong teh? Upami kitu, hampura upami engké bapa jeung mamah teu tiasa nyayogikeun artos jang anjeun. kabutuhan nalika kuliah, sadaya anu bapa jeung mamah tiasa masihan nyaéta doa pikeun anjeun". Nalika kuring ngadéngé éta kecap, kuring sedih, sarta kuring mikir yén dasarna abdi tiasa kuliah, naon kaayaan abdi aya. Alhamdulilah, salami kuliah kuring mayar nyalira tina Bidikmisi, padamelan, sareng les privat. meureun hese ku sabab jurusan biologi teu sagawayah pinuh, gawe teu eureun-eureun nepi ka tengah peuting.ahirna eta ngabuka kayakinan yen kuliah weh heula engke mah rezeki mah nuturkeun.


Mariksa kahamilan alusna mah dilakukeun geura-geura, nyaeta pas keur mimiti curiga bahwa urang teh hamil. Soalna aya lanceukna babaturan nu mariksa kahamilanana teh telat, nu balukarna mah berdampak ka indung jeung janinna. Lantaran mun telat mariksa kahamilan indungna bakal telat meunangkeun vitamin jang ngarojong pertumbuhan janin dina awal kahamilan. Tuluy mun kondisi janinna lemah, eta teh disebabkeun ku telatna meunangkeun obat penguat kandungan jadina perkembangan janinna kahambat. Keur mah deuih lamun kahamilannana teh kajadianna di luar rahim, kondisi ieu nyaeta kondisi darurat nu bisa ngabahayakeun nyawa indungna. Eta sebabna mariksa kahamilan kudu dilakukeun geura-geura ngarah dokter oge bisa ninggali kaayaan janin jeung lokasi kahamilanna.


Abdi gaduh rerencangan anu nepikeun ayeuna manehna teu wani nuang sangu lantaran aya hiji kajadian basa manehna masih keneh leutik manehna pernah dipasihan sangu anu kacampur jeung bilatung teras manehna ningal bilatungna masih keneh hirup. Manehna langsung ceurik pas ningal sangu eta teras lumpat ka luar imah jeung teu wani deui asup ka imahna sanajan eta sangu tos dipiceun. Ti kajadian eta tilu poe manehna teu dahar sangu jeung saterusna manehna teu wani ngadahar sangu deui. Janten kanggo sapopoe manehna ngadahar kentang jeung sampeu kanggo minuhan kabutuhan karbohidratna. Butuh waktos anu lami pisan kanggo manehna ngabiasakeun diri jeuang sangu anu bakal manehna panggihan dimamana.


Cara anu kagenep anu tiasa urang lakukeun pikeun ngaleungitkeun bau awak nyaéta ngalukeukeun relaksasi. Cara salajengna pikeun ngaleungitkeun bau awak nyaéta ngalakukeun rélaxasi teratur, sapertos yoga sareng meditasi. Téhnik rélaxasi ieu dianggap bisa mantuan ngadalikeun stress nu ngarangsang produksi kaleuwihan kesang nu micu bau awak. Katujuh, nyaéta ku ngagunakeun bahan-bahan alami. Bahan alami anu tiasa ngabantosan ngaleungitkeun bau awak nyaéta baking soda. Salian ti dipaké salaku aditif dahareun, baking soda ogé dipikawanoh pikeun neutralisir asam, kaasup asam anu aya dina awak. Pikeun ngaleungitkeun bau awak, urang ngan kedah nyampur ¼ séndok téh baking soda jeung cai haneut saeutik, lajeng dilarapkeun ka wewengkon kelek. Ninggalkeun nepi ka garing tuluy bilas ku cai. Sanajan bisa ngaleungitkeun bau awak, baking soda bisa jadi teu cocog pikeun pamakéan ku jalma nu boga kulit sénsitip.


Jalma jeung gangguan jiwa, kayaning schizophrenia atawa karusuhan bipolar, kudu ditarima tur dipikaharti salaku individu anu pantes ditarima tur hak maranehanana kaeusi. Aranjeunna kedah nampi tanpa diskriminasi sareng diperlakukan kalayan hormat sareng empati. Di dieu aya sababaraha cara pikeun mantuan nungkulan parasaan geuleuh dina tetempoan hiji jalma kaganggu mental. Aya loba miskonsepsi ngeunaan jalma kalawan gangguan jiwa. Diajar langkung seueur ngeunaan kumaha pangaruhna sareng cara ngabantosan aranjeunna tiasa ngabantosan ningkatkeun persepsi sareng ngaleutikan parasaan jijik. Jalma anu ngagaduhan gangguan jiwa mangrupikeun individu anu unik, sanes ngan ukur definisi kaayaan medisna. Fokus kana positip sareng kualitasna. Milarian ngartos sareng ngarasa empati kana kaayaan aranjeunna. Eta bisa ngalaman kasusah emosi hebat.


Toilet umum teh biasana sok terkesan jorok di mata masyarakat. Tah tilu tempat nu dikenal toiletna jorok pisan teh nyaeta kahiji toilet di terminal. Biasana nu make toilet umum di terminal teh lolobana bapak-bapak jeung jalma saliwat nu nungguan bus. Toiletna teh sok tara aya caian, jeung jorok pisan, bau rokok nu mantak seueul. Nu kadua nyaeta toilet tempat wisata. Biasana toiletna sok loba sampahan jeung deuih sempit jeung kumuh pisan. Nu katilu nyaeta toilet sakola. Biasana toilet sakola mah sok tara aya caian, sabab terbatas tea aliran caina. Jeung deuih jaramg diberesihan ku siswa, kudu wae ku penjaga sakola. Mantak ripuh, tara aya beresihna we toilet di sakola mah.


Ibu katingali bungah pisan nalika anjeunna tiasa mendakan poto anjeuna keur rumaja. Anjeunna senyum nalika nempo potona, siga ngarasa balik deui kana waktu jeung ngemut-ngemut deui unggal memori nu kacatet dina pikiranna. Anjeunna bagja pisan sabab tiasa mendakan poto saatos mangtaun-taun milarian. Anjeunna terus neangan ka sabudeureun imah jeung di unggal juru, tapi teu kapanggih. Nanging, tungtungna mendakan eta poto di tempat anu teu kaduga - dina album anu aya di juru lomari. Manehna ngarasa saolah-olah geus manggihan hiji harta anu berharga pikeun manehna. Anjeunna teu bisa nahan kabungahan sapopoe. Anjeunna mere unjuk eta poto ka kulawarga sareng rerencangan, bari nyarioskeun unggal memori anu indah anu kacatet dina poto eta.


Numutkeun APA dina 2013 yén phobia husus mangrupa salah sahiji gangguan psikologis anu
paling umum, ngeunaan 7-11% tina populasi umum. Aya
Hiji studi di Indonésia kapanggih 6,3% barudak umur 3-5 taun ngalaman fobia sakola. Salian ti éta
aya survey yén dina sataun dilaporkeun aya 9% kasus
phobia husus kalawan Prévalénsi likelihood individu ngalaman phobia nu
husus ngeunaan 10% -13%.
Salah sahiji gangguan psikologis nu condong lepas pikeun
taun atawa dekade lamun diurus suksés
nyaéta phobia husus. phobia husus mindeng dimimitian dina budak leutik. Dina
paling barudak anu ngamekarkeun kahariwang obyék
atawa kaayaan husus, tapi hal ieu bakal ngaliwatan waktu tapi on
Dina sababaraha urang, kahariwang ieu bakal maju ka phobia kronis
signifikan sacara klinis


Inget pisan basa sakola SMP urang pernah nepi ka sieun balik ka imah kusabab sieun di carekan ku bapak lantaran nilai raport urang goreng jeung teu meunang rangking. Di kulawarga urang nilai jeung rangking di kelas teh penting pisan komo keur bapak, manehna ngabogaan prinsip yen kudu sakola sing getol tur pinter ulah loba ulin. Tapi basa eta urang emang keur badeur badeur na beuki ulin pisan jeung resep kana artis, jadi mindeng begadang teu sare nepi ka peuting sangking embung tinggaleun nongton acarana. Di sakola oge sarua babaturan keur resep kama artis eta, jadi urang di sakola kalah ka ngobrol wae lain merhatikeun guru jadi weh nilai na goreng.


Aldi mangrupikeun lalaki anu getol ngurus kulawargana. Anjeunna dipikacinta indungna, bapa jeung adina. Anjeunna teu pernah hilap ngadukung kulawargina dina sagala cara anu anjeunna tiasa. Hiji dinten, Aldi meunang kabar anau kirang sae. Bapana pupus lantaran serangan jantung. Aldi sedih pisan. Anjeunna ceurik sadidinten sareng teu tiasa tuang. Manehna ngarasa teu aya guna na lantaran teu bisa ngalakukeun nanaon pikeun nyalametkeun bapana. Pikeun ngahibur dirina, Aldi nyobian ngalakukeun hal-hal anu dipikaresep ku bapana. Manehna lalajo acara televisi nu dipikaresep ku bapana, maca buku karesepna, jeung lalajo film nu dipikaresep ku bapana. Anjeunna ngarepkeun ieu tiasa ngabantosan anjeunna ngaleungitkeun sagala kasedihna.


Ligia Giay, panalungtik ti Murdoch University, Australia, jeung Budi Hernawan, panalungtik ti Universitas Indonesia, geus nétélakeun yén lamun jalma nyebutkeun pangwangunan bakal nyugemakeun masarakat Papua, ieu rasisme anu nyebutkeun urang Papua teu boga kapasitas pikeun niténan, nganalisis jeung ngarti sajarah sorangan.
Patarosan na, sabaraha lila mitos ieu bakal lepas? Aya sababaraha tanda anu nunjukkeun yén generasi anyar urang Indonésia geus mimiti narima kanyataan yén urang Papua geus bisa nyaho jeung nyebutkeun naon maranéhna rék. Generasi ieu naroskeun naha aranjeunna masih hoyong ngadukung paripolah sareng ideu baheula - kekerasan, rasisme sareng karusakan - sareng naon anu tiasa dilakukeun pikeun masa depan anu beda dibandingkeun ayeuna.


Umur sepuh saleresna mangrupikeun fase dimana seueur jalma ngarepkeun katengtreman dina kahirupanna. Tapi dina kanyataanana, teu sadaya jelema meunang tuah éta. Numtkeun survei ti BPS: Sakurang-kurangna 2,3 juta manula, nyaéta warga umur leuwih 60 taun, diungsikeun. Ieu alatan kamiskinan sarta kurangna daya dukung. Kawas hiji nini nu hirup nyorangan. Dina umur anu henteu ngora deui, nini ieu nyobian nafkah ku ngajual buah. Nini minah teh salah sahiji sepuh anu masih berjuang nyalira dina umur anu pohara. Nini minah papisah jeung budakna. Ngajual buah mangrupikeun jalan anu dipilih ku Eyang Minah pikeun hirup supados salamet. Tapi hanjakalna, ngajual buah sering henteu laris.


Parsaingan dunia pagawean jaman ayeuna geus hararese pisan, hese na teh geus teu umum. Hal anu kieu anu ngajieun loba jelema hoream lamun neagan pagawean, urang lamun teu boga jelema anu kenal anu bisa mantuan bakal hararese, can deui sogok sogokan duit sigana ayeuna geus lain hal anu aneh deui. Babaturan kamari ceunah karek eureun di gawe, manehna ujug ujug di salah salahkeun wae ku babaturan anu sabagean di gawe jeung manehna oge ku bos na. Babaturan urang padahal di gawe geus sasuai siga biasana tapi angger weh kamari kamari sok di salahkeun wae teu puguh alesan nana. Babaturan urang jelas teu tarima yen di salahkeun wae tapi teu jelas, nepi ka ahirna babaturan urang apal yen eta teh di hajakeun, emang manehna di paksa kaluar gawe kusabab aya dulur na bos anu erek asup nyokot pagawean na. Babaturan urang ambek jeung ngarasa ieu teh teu bener henteu adil.


Mun keur naek motor, sok kapikiran wae rem motor sorangan blong. Soalna ieu bisa ngabahayakeun urang oge pengguna jalan sejenna. Matak mun inget mindeng eureun heula di sisi jang ngecek rem, sanajan di imah oge geus di cek samemeh dipake teh. Sok inget kasus anu di Bogor gara-gara rem blong bisa newaskeun loba jelema. Tah sok kapikiran kitu, komo pas keur pudunan mah nu fungsi rem teh berguna pisan, mun teu ngerem bisa fatal, bisa-bisa nubruk batur. Ku sabab kitu, ayeuna mah sok rutin ka bengkel teh jang nyervis salian ti ganti oli oge dicek remna bisi geus kering kampasna.


Poe ieu teh jadwal pangumuman ujian fisika jeung matematika. Jiko ngahaja ka sakola rada beurangan supaya teu nungguan lami pengumumanna. Jiko ka sakola jam salapan bari santai leumpangna. Enya weh, teu lila dugi ka sakola teh aya pengumuman nilai ujian matematika di tempel di mading. Alhamdulillah hasilna Jiko lulus, teu remedial. Jiko bungah ningalina, sabab nu lulus ngan aya tiluan, kaasup jeung manehna. Jiko bersyukur pisan. Teu lila, selang satengah jam, kaluar nilai ujian fisika. Pas ditingali, alhamdulillah oge lulus jeung deuih nilaina pangalusna. Jiko kacida pisan bungahna bisa naklukeun eta dua mata pelajaran nu hese. Tos ningali pangumuman mah, sabab teu aya nu kudu di remedial, Jiko uih ka bumi.


Kuring rutin miluan program seru anu diayakeun ku salah sahiji pasar online di Indonesia, nyaéta Bukalapak. Sababaraha waktos kapengker aya bewara dina hp abdi yen abdi teh juara ti serbuseru, saatos abdi muka linkna ternyata anu ngirim bewara teh ti pasar resmi. Kuring meunang ieu. Tangtosna, kuring bagja pisan sabab kuring parantos lami hoyong barang ieu. Sanggeus kira 1 bulan datang hadiah. Alhamdulilah, barang sasuai jeung anu dijangjikeun, teu ngaluarkeun duit sapeser pun, teu aya ongkos kirim. Nepi ka ayeuna kuring masih rutin nuturkeun program serbuseru. lumayan misalkan rezeki nu nyaho kan gusti sing weh bisa meunang undian nu dikahayang deui.


Suntikan teh ngarujuk ka alat nyaeta jarum suntik atawa alata anu di pake pikeun ngasupkeun obat kana awak anu cara na di tojoskeun make jarum. Suntikan ieu biasana di gunakeun dileungeun biasana bagean leungeun luhur. Suntik mangrupikeun metode nyuntikkeun cairan kana awak nganggo jarum. Dina praktek medis, cairan anu disuntikkeun kana awak pasien ku cara suntikan nyaeta ubar jeung vitamin. Suntik jadi salah sahiji metode efektif tibatan ngirum obat biasana. Tapi meski kitu loba jelema anu sieuneun di suntik jeung leuwih milih riweh minum obat anu loba tibatan di suntik anu ngan sakali hungkul, Kasieunan di suntik ieu rupa rupa aya anu nepi ka ngadeg deg nepi kaleuleus lamun rek di suntik.