Dauda Abasama may refer to the following people.

Dauda Abasama I, a Hausa king (reign: 1565)
Dauda Abasama II, a Hausa king (reign: 1776–1781)

Dauda Abasama


Yangcheng (kinesiska: 阳城, 阳城乡) är en socken i Kina. Den ligger i provinsen Shanxi, i den norra delen av landet, omkring 100 kilometer sydväst om provinshuvudstaden Taiyuan. Antalet invånare är . Befolkningen består av  kvinnor och  män. Barn under 15 år utgör  %, vuxna 15-64 år  %, och äldre över 65 år  %.

Genomsnittlig årsnederbörd är  millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt  mm nederbörd, och den torraste är december, med  mm nederbörd.

Källor

Indelningar i Shanxi
WP:Projekt Kina

Yangcheng (socken i Kina, Shanxi)


Saint-Maur è un comune francese di 402 abitanti situato nel dipartimento dell'Oise della regione dell'Alta Francia.

Società

Evoluzione demografica

Note

Altri progetti

Comuni dell'Oise

Saint-Maur (Oise)


Vice: Project Doom, ou  au Japon, est un jeu d'action à plates-formes de science-fiction, parsemé d'éléments de shoot them up. Développé par Aicom et édité par Sammy sur NES, le jeu est sorti au Japon le  puis en l'Amérique du Nord en .

Synopsis
En 2139, une nouvelle drogue, le "Gel", distribuée illégalement en sous-main par la société d'armement B.E.D.A Corp., dirigée par Damian Hawke, provoque des ravages chez les consommateurs. La B.E.D.A Corp est en fait une couverture au service d'extraterrestres réfugiés secrètement sur Terre depuis plusieurs centaines d'années. Le "Gel" qu'elle fabrique est à l'origine une substance dont se nourrissent les extraterrestres. Alors que les détectives Quinn Hart et Reese mènent l'enquête, Reese disparaît. Quinn poursuit alors les investigations avec sa nouvelle partenaire et petite amie Sophia et leur amie Christy.

Système de jeu
Le jeu est composé de 11 niveaux en 2D à défilement horizontal et a été comparé à Ninja Gaiden. Son originalité réside dans l'existence d'autres modes mineurs de jeu, avec des séquences de conduite en véhicules en shoot 'em up ainsi que d'autres en rail-shooter.

Quinn Hart dispose de trois armes de base : un pistolet, des grenades et une épée-fouet laser. La B.E.D.A Corp. dispose pour sa part d'un important armement futuriste, dont des mechas.

Notes et références

Sources à lier
  Famitsu, n°9, noté 24/40 ;
  Hardcore Gamer, Issue 3 (August 2005), test non noté ;

Jeu d'action
Jeu vidéo sorti en 1991
Jeu NES
Jeu vidéo développé au Japon
Jeu vidéo de science-fiction
Jeu Sammy
Jeu Aicom

Vice: Project Doom


Anselmo Alliegro y Milá (Yaguajay, 16 de marzo de 1899-Miami, 22 de noviembre de 1961) fue un  político cubano. Fue presidente interino de Cuba por un día (1 y 2 de enero de 1959) tras la partida del presidente Fulgencio Batista del país, cargo que jamás asumió.

Vida
Alliegro era hijo del emigrante italiano Miguel Allegro Esculpino y la cubana Donatila Milá. Contrajo matrimonio con Ana Durán, con quien tuvo sus tres hijos: Rosa María, Alfredo y Anselmo Alliegro y Durán.

Previamente había ocupado los cargos de presidente del Senado Cubano (1954 y 1958), primer ministro de Cuba (1944), gobernador de Baracoa en la entonces Provincia de Oriente, representante en el Congreso (1925, 1940, 1945), ministro de Comercio (1942), ministro de Educación y ministro de Hacienda.

Presidencia
La madrugada del 1 de enero de 1959 el dictador Fulgencio Batista renuncia a la presidencia bajo el triunfo de la Revolución Cubana, es encargado el poder al presidente del Congreso Anselmo Alliegro y Milá, quien nunca asumió el cargo, hasta que el 2 de enero de ese mismo año no pudo ser controlada la revolución cubana y el líder armado Fidel Castro tomó el poder al mismo tiempo que el presidente huía en un avión rumbo a Nueva York.

En efecto, al renunciar Fulgencio Batista a la presidencia, encargó la jefatura de las fuerzas armadas al general Eulogio Cantillo Porras, quien comunicó al magistrado más antiguo del Tribunal Supremo de Justicia Carlos Manuel Piedra y Piedra que asumiera el cargo de presidente, atendido que el vicepresidente de la república Rafael Guas Inclán, el presidente del Congreso Anselmo Alliegro y Milá, y el presidente de la Cámara de Representantes Gastón Godoy habían rechazado asumir la jefatura del Estado.

Véáse también

 Anexo:Presidentes de Cuba

Referencias

 Libro de Cuba, Una Enciclopedia Ilustrada que Abarca Las Artes, Las Letras, Las Ciencias, La Economía, La Política, La Historia, La Docencia, Y El Progreso General De La Nación Cubana - Edición Conmemorativa del Cincuentenario de la República de Cuba, 1902-1952
 Los Propietarios de Cuba 1958, Editorial de Ciencias Sociales, La Habana, Cuba. 2006 ISBN 9590608302

Presidentes de Cuba
Primeros ministros de Cuba
Cubanos en el exilio
Políticos de Cuba
Emigrantes cubanos hacia Estados Unidos
Fallecidos en Miami

Anselmo Alliegro y Milá


Penge Congregational Church is a Congregational church in Penge in the London Borough of Bromley located on Penge High Street between Sainsburys & Tesco Express, on the corner of Kenilworth Road. It is organised under Congregational principles for all who believe in Jesus and is run under a basis of fellowship that includes all members of the church.

It was built 1912 to designs by P. Morley Horder "with passage aisles and clerestory. Shafts on large, excellently carved corbels." The structure appears fortress-like in its Romanesque Revival architectural style massing. Its elevated situation and tower dominate Penge High Street, more so than the stone broach spire of St. John the Evangelist, Penge.

The church currently is in-between Ministers (in an interregnum) but the current Associate Minister is Pam Owen. Sunday Services are at 10:30 a.m. and 6:30 p.m.

Penge Congregational Church is part of the Congregational Federation.

References

Penge
Churches in the London Borough of Bromley
Churches completed in 1912
20th-century Protestant churches
Romanesque Revival church buildings in England
1912 establishments in England
20th-century churches in the United Kingdom

Congregational Church, Penge


Mitin () is a Russian masculine surname, its feminine counterpart is Mitina. The surname is derived from Mitya, a diminutive of the male given name Dmitry, and literally means Mitya's. It may refer to

Aleksei Mitin (born 1973), Russian footballer
Darya Mitina (born 1973), Russian politician, historian and cinema critic
Mark Borisovich Mitin (1901-1987), Soviet Marxist-Leninist philosopher and university lecturer
Sergey Anatolyevich Mitin (born 1980), Russian footballer
Sergey Gerasimovich Mitin (born 1951), Russian politician
Viktoria Mitina, Russian politician

Russian-language surnames

Mitin


Bruce C. Bronzan (September 28, 1947 – September 28, 2020) was an American politician who served as a member of the California State Assembly from 1982 until his resignation in 1993.

Bronzan was born in Fresno, California. He received his undergraduate degree from California State University, Fresno, was a fellow with the Coro Foundation in San Francisco, and received a master's degree in Urban Studies from Occidental College in Los Angeles. Prior to serving in the Assembly, Bronzan was a high school teacher, then became a program director in mental health in Fresno County before successfully running for the County Board of Supervisors. He served on the Fresno County Board of Supervisors from 1975 until his election to the Assembly in 1982. In the Assembly, he was Chairman of the Health Committee, the Select Committee on Mental Health, and the Appropriations Sub-Committee on Health. He became a nationally recognized leader in mental health, successfully carrying the Mental Health Reform Act, Re-Alignment, and the first mental health parity bill in the nation. He was also extensively involved in policy work for kids-at-risk, aging and long-term-care, and public health with more than a hundred pieces of major legislation passed under his name.

After resigning from the Assembly early in 1993, he became the Associate Dean for Administration and Development, with the Medical School at the University of California, San Francisco. He was also a Senior Scholar with the UCSF Phil Lee Institute of Health Policy Studies. He was also the President of Trilogy, a healthcare internet company that specializes in developing community based web portals in health and human service for counties and states.

He was married to Jeri Brittell Bronzan, and resided in Greenbrae, California. Daughter, Chloë Bronzan is a professional actress and director in the San Francisco Bay area. His son, Forest Bronzan, is an investor and entrepreneur and the former CEO of Email Aptitude which was acquired in May 2018. Forest lives in Ross, CA.

He died of lymphoma on September 28, 2020, in Greenbrae, CA at age 73.

References

1947 births
2020 deaths
Democratic Party members of the California State Assembly
People from Fresno, California

Bruce Bronzan


The first series of British reality television series The Apprentice (UK) was broadcast in the UK on BBC Two, from 16 February to 4 May 2005. After securing the rights to creating a British version of American original, the BBC commissioned a total of twelve episodes, a standard that would be used for consecutive series. It is the only series not to feature a boardroom scene after a candidate quit the programme following a task. Alongside the twelve episodes that were produced, two specials were also created and aired alongside this series – "The Story so Far" on 2 April, aimed at bringing viewers up to speed on the series; and "You're Hired!" on 7 May, aired after the series finale, with a format that would be later adapted for use in The Apprentice: You're Fired when it began the following year.

Fourteen candidates took part in this programme's first series, with Tim Campbell becoming the overall winner of the series. Excluding specials, the series averaged roughly around 2.5 million viewers during its broadcast.

Series overview
Work on the series began in Autumn 2004, after the BBC successfully secured the rights to creating a British version of the American original, followed by the broadcaster receiving an agreement of acceptance from Alan Sugar to be at the head of the new programme. Involved in development of the format, Sugar worked with the production staff to determine what tasks would be faced by those participating in the series, and how he would be given feedback on these. Amongst the discussions undertaken with him, it was decided that two of Sugar's close business associates, Nick Hewer and Margaret Mountford, would star alongside him in the role of his aides, and that one of the tasks would focus on interviewing candidates who reached the penultimate stage of the process, with both Hewer and Mountford overseeing this, alongside other business associates of Sugar – Paul Kemsley, Claude Littner, and Bordan Tkachuk.

Applicants for the show were whittled down by the production staff and researchers until around fourteen candidates, consisting of a balanced mix of male and female participants, were chosen to appear in the series. As part of their first task, the candidates formed teams consisting of their respective genders – the women named their team First Forte, while the men named their team Impact. This series is unique for being the only series to date in the show's history, not to feature an extensive boardroom scene after a candidate chose to leave the programme following the fourth task, and to feature a charity-based challenge with no proper reward for the winning team. In addition, the Final of the series only allowed six "fired" candidates to return and provide assistance to the series' two finalists. The schedule for episodes was fixed towards Wednesday evenings, after the watershed period, as final edits of episodes maintained a level of content that included swearing more suitable for mature viewers than young family audiences.

Of those who took part, Tim Campbell would become the eventual winner of the series, and go on to become Project Director of Amstrad's new Health and Beauty division at the time, with his time there documented in a special episode prior to the second series, entitled "Tim in the Firing Line". In 2006, Campbell would leave the company to pursue other interests, and would go on to found the Bright Ideas Trust in 2008, offering funding and support for young people wishing to start their own business.

Candidates

Performance chart

Key:
 The candidate won this series of The Apprentice.
 The candidate was the runner-up.
 The candidate won as project manager on his/her team, for this task.
 The candidate lost as project manager on his/her team, for this task.
 The candidate was on the winning team for this task / they passed the Interviews stage.
 The candidate was on the losing team for this task.
 The candidate was brought to the final boardroom for this task.
 The candidate was fired in this task.
 The candidate lost as project manager for this task and was fired.
 The candidate left the competition on this task.

Episodes

References

External links

 Amstrad
 Saira Khan
 James Max
 Paul Torrisi
 Rachel Groves

2005 British television seasons
01

The Apprentice (British series 1)


Center Township may refer to:

Arkansas
 Center Township, Montgomery County, Arkansas, in Montgomery County, Arkansas
 Center Township, Polk County, Arkansas, in Polk County, Arkansas
 Center Township, Pope County, Arkansas
 Center Township, Prairie County, Arkansas, in Prairie County, Arkansas
 Center Township, Sebastian County, Arkansas, in Sebastian County, Arkansas
 Center Township, Washington County, Arkansas

Indiana
 Center Township, Benton County, Indiana
 Center Township, Boone County, Indiana
 Center Township, Clinton County, Indiana
 Center Township, Dearborn County, Indiana
 Center Township, Delaware County, Indiana
 Center Township, Gibson County, Indiana
 Center Township, Grant County, Indiana
 Center Township, Greene County, Indiana
 Center Township, Hancock County, Indiana
 Center Township, Hendricks County, Indiana
 Center Township, Howard County, Indiana
 Center Township, Jennings County, Indiana
 Center Township, Lake County, Indiana
 Center Township, LaPorte County, Indiana
 Center Township, Marion County, Indiana
 Center Township, Marshall County, Indiana
 Center Township, Martin County, Indiana
 Center Township, Porter County, Indiana
 Center Township, Posey County, Indiana
 Center Township, Ripley County, Indiana
 Center Township, Rush County, Indiana
 Center Township, Starke County, Indiana
 Center Township, Union County, Indiana
 Center Township, Vanderburgh County, Indiana
 Center Township, Wayne County, Indiana

Iowa
 Center Township, Allamakee County, Iowa
 Center Township, Calhoun County, Iowa
 Center Township, Cedar County, Iowa
 Center Township, Clinton County, Iowa
 Center Township, Decatur County, Iowa
 Center Township, Dubuque County, Iowa
 Center Township, Emmet County, Iowa
 Center Township, Fayette County, Iowa
 Center Township, Henry County, Iowa
 Center Township, Jefferson County, Iowa
 Center Township, Mills County, Iowa
 Center Township, Monona County, Iowa
 Center Township, O'Brien County, Iowa
 Center Township, Pocahontas County, Iowa
 Center Township, Pottawattamie County, Iowa
 Center Township, Shelby County, Iowa
 Center Township, Sioux County, Iowa
 Center Township, Wapello County, Iowa
 Center Township, Winnebago County, Iowa

Kansas
 Center Township, Atchison County, Kansas
 Center Township, Chautauqua County, Kansas
 Center Township, Clark County, Kansas
 Center Township, Cloud County, Kansas
 Center Township, Decatur County, Kansas
 Center Township, Dickinson County, Kansas
 Center Township, Doniphan County, Kansas
 Center Township, Hodgeman County, Kansas
 Center Township, Jewell County, Kansas
 Center Township, Lyon County, Kansas, in Lyon County, Kansas
 Center Township, Marshall County, Kansas, in Marshall County, Kansas
 Center Township, Mitchell County, Kansas, in Mitchell County, Kansas
 Center Township, Nemaha County, Kansas, in Nemaha County, Kansas
 Center Township, Ness County, Kansas, in Ness County, Kansas
 Center Township, Ottawa County, Kansas, in Ottawa County, Kansas
 Center Township, Pottawatomie County, Kansas, in Pottawatomie County, Kansas
 Center Township, Rawlins County, Kansas, in Rawlins County, Kansas
 Center Township, Reno County, Kansas, in Reno County, Kansas
 Center Township, Rice County, Kansas, in Rice County, Kansas
 Center Township, Riley County, Kansas, in Riley County, Kansas
 Center Township, Rush County, Kansas, in Rush County, Kansas
 Center Township, Russell County, Kansas
 Center Township, Smith County, Kansas, in Smith County, Kansas
 Center Township, Stevens County, Kansas, in Stevens County, Kansas
 Center Township, Wilson County, Kansas
 Center Township, Woodson County, Kansas, in Woodson County, Kansas

Michigan
 Center Township, Emmet County, Michigan

Minnesota
 Center Township, Minnesota

Missouri
 Center Township, Buchanan County, Missouri
 Center Township, Dade County, Missouri
 Center Township, Hickory County, Missouri
 Center Township, Knox County, Missouri
 Center Township, McDonald County, Missouri
 Center Township, Ralls County, Missouri
 Center Township, St. Clair County, Missouri
 Center Township, Vernon County, Missouri

Nebraska
 Center Township, Buffalo County, Nebraska
 Center Township, Butler County, Nebraska
 Center Township, Hall County, Nebraska, in Hall County, Nebraska
 Center Township, Phelps County, Nebraska
 Center Township, Saunders County, Nebraska

North Carolina
 Center Township, Chatham County, North Carolina, in Chatham County, North Carolina
 Center Township, Stanly County, North Carolina, in Stanly County, North Carolina

North Dakota
 Center Township, Richland County, North Dakota, in Richland County, North Dakota

Ohio
 Center Township, Carroll County, Ohio
 Center Township, Columbiana County, Ohio
 Center Township, Guernsey County, Ohio
 Center Township, Mercer County, Ohio
 Center Township, Monroe County, Ohio
 Center Township, Morgan County, Ohio
 Center Township, Noble County, Ohio
 Center Township, Williams County, Ohio
 Center Township, Wood County, Ohio

Pennsylvania
 Center Township, Beaver County, Pennsylvania
 Center Township, Butler County, Pennsylvania
 Center Township, Greene County, Pennsylvania
 Center Township, Indiana County, Pennsylvania
 Center Township, Snyder County, Pennsylvania

South Dakota
 Center Township, Aurora County, South Dakota, in Aurora County, South Dakota

See also
Centre Township (disambiguation)

Township name disambiguation pages

Center Township


Die Philadelphia City Hall ist das Rathaus der Stadt Philadelphia im US-Bundesstaat Pennsylvania. Sie steht mitten auf dem Penn Square, wo sich die beiden historischen Hauptstraßen der Stadt, die Broad Street und die Market Street, im rechten Winkel kreuzen. Damit bildet sie den geografischen Mittelpunkt des historischen Stadtkerns.

Das Gebäude wurde 1871 bis 1901 im viktorianischen Stil als The New Public Buildings (deutsch: die neuen öffentlichen Gebäude) vom Architekten John McArthur, Jr. erbaut. Der Uhrenturm auf der Nordseite ist 167,03 m (548 Fuß) hoch und damit das höchste gemauerte Gebäude der Welt. Auf seiner Spitze steht eine elf Meter hohe Statue des Koloniegründers Pennsylvanias, William Penn.

Die City Hall war bei ihrer Eröffnung das höchste Bürogebäude der Welt, wurde jedoch schon 1908 vom Singer Building in New York City übertroffen. Sie blieb das höchste Gebäude in Pennsylvania bis zur Fertigstellung des Gulf Tower in Pittsburgh 1932 und in Philadelphia bis zur Errichtung des One Liberty Place 1984–87, das als erstes Hochhaus der Stadt die inoffizielle Vereinbarung brach, dass kein Gebäude höher als das Rathaus sein sollte.

Das Rathaus hat seit Dezember 1976 den Status eines National Historic Landmarks und ist als Bauwerk im National Register of Historic Places eingetragen. 2005 wurde die Philadelphia City Hall von der American Society of Civil Engineers in die List of Historic Civil Engineering Landmarks aufgenommen.

Weblinks

Quellen
 Historic American Buildings Survey: The New Public Buildings, Penn Square, Broad & Market Streets, Philadelphia, Philadelphia County, PA. in: Historic American Buildings Survey (Library of Congress), Library of Congress, Prints and Photograph Division, Washington, D.C. 20540 USA (englisch)

Einzelnachweise

Denkmal im National Register of Historic Places (Pennsylvania)
National Historic Landmark (Pennsylvania)
Rathaus in den Vereinigten Staaten
Historic Civil Engineering Landmark
Erbaut in den 1900er Jahren
Politik (Pennsylvania)
Bauwerk in Philadelphia
Standort der Kommunalverwaltung
Technisches Denkmal in den Vereinigten Staaten

Philadelphia City Hall


Jeppe Borild Kjær (born 6 November 1985) is a retired Danish footballer.

Career
After leaving Lyngby BK on 25 June 2019, he joined FC Helsingør on 9 July 2019 on a 2-year contract.

References

Danish men's footballers
Danish Superliga players
Danish 1st Division players
1985 births
Living people
People from Roskilde
FC Roskilde players
HB Køge players
Aarhus Gymnastikforening players
Lyngby Boldklub players
FC Helsingør players
Association football forwards
Sportspeople from Region Zealand

Jeppe Kjær (footballer, born 1985)


Lincoln, a veces llamada Longwool Lincoln, es una raza de ovejas de Inglaterra.

Características

La oveja Lincoln es la más grande de las ovejas británicas, desarrollada específicamente para producir el más pesado abrigo polar por su larga y brillante fibra, es la mayor fibra de cualquier raza ovina del mundo. Un gran número de ellas fueron exportados a muchos países para mejorar la calidad y el tamaño de la lana de sus razas autóctonas. El versátil vellón, tiene una gran demanda para las hilanderías, tejidos y muchas otras artesanías.

En la actualidad de los principios del siglo XXI es una de las razas más raras de Gran Bretaña, clasificada como "en riesgo" por Rare Breeds Survival Trust, ya que hay menos de 1.500 hembras de cría registrados en el Reino Unido.

Los carneros mayores pesan de 110 a 160 kg y las hembras maduras tienen un peso desde los 91 a los 110 kg. Los vellones de la Lincoln se encuentran entre los más largos de todas las razas, de 20 a 38 cm con un rendimiento del 65 a 80%. La raza Lincoln producen la lana más gruesa y más pesada de las ovejas, con vellones de 5,4 a 9,1 kg. La lana tiene un espesor de 41,0 a 33,5 micrones de diámetro. Si bien es gruesa, la lana tiene un brillo considerable.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial de la asociación Lincoln Longwool Sheep Breeders (en inglés)
 Universidad de Oklahoma Lincoln (en inglés)

Razas ovinas de Inglaterra

Lincoln (oveja)


Rhodeus monguonensis är en fiskart som först beskrevs av Li, 1989.  Rhodeus monguonensis ingår i släktet Rhodeus och familjen karpfiskar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Karpfiskar
monguonensis

Rhodeus monguonensis


A Kosáry Domokos Könyvtár és Levéltár könyvtárakat, levéltárakat és egy múzeumot magában foglaló közgyűjtemény, mely a Magyar Agrár- és Élettudományi Egyetem intézménye.

Könyvtárai nyilvános tudományos szakkönyvtárak. A karok hallgatóit, oktatóit, kutatóit, valamint nyilvános könyvtárként a gyűjtőkörnek megfelelő tudományterületek iránt érdeklődőket látja el szakirodalmi információval, hagyományos és elektronikus dokumentumokkal. Szakmailag felkészült munkatársaival, a használókkal együtt folyamatosan alakított, bővülő minőségi szolgáltatásaival, minden tevékenységével arra törekszik, hogy a hagyományos könyvtár és tudástár, valamint az információs adatbázisok, elektronikus dokumentumok szerves egységét alkotó, az egyetem életében meghatározó, kiemelt intézmény legyen.

Történet
A Könyvtár 1945-ben, az önálló Magyar Agrártudományi Egyetemmel egy időben kezdte meg működését. Az új intézmény több helyről, így az Országos Magyar Gazdasági Egyesület (OMGE) és a József Nádor Műszaki és Gazdaságtudományi Egyetem Mezőgazdasági Szakosztálynak állományát magába olvasztva lett a gödöllői mezőgazdászképzés könyvtára. 1952-ben vált központi könyvtárrá Agrártudományi Egyetem Könyvtár néven, vezetője pedig Kosáry Domokos történész lett 1957-ig. Az ő nevéhez fűződik a könyvtár szervezeti kereteinek kialakítása, szakmai és tudományos munkájának megszervezése. 1967 és 1970 között az egyetem főépületének első emeletén jelentősen bővítették és korszerűsítették a könyvtár területét. 1989-ben kezdődött a számítógépes nyilvántartás fejlesztése. 1993-ban megalakult a Gödöllői Agrártudományi Egyetem (GATE) szaklevéltára. A levéltár több hazai felsőoktatási intézmény és azok irattárainak anyagait vette át az elkövetkező években.  2000. január 1-jén megalakult a Szent István Egyetem, így a Gödöllői Agrártudományi Egyetem Központi Könyvtára a SZIE könyvtári hálózatának tagja lett Gödöllői Tudományos Könyvtár néven, míg a levéltár a Szent István Egyetem Szaklevéltára néven működött tovább.

2008-ban egyesült a könyvtár és a levéltár, valamint felvették a korábbi igazgató-akadémikus nevét, így Kosáry Domokos Könyvtár és Levéltár néven folytatta tevékenységét a Szent István Egyetem keretein belül. Az egyetem államiból alapítványi fenntartásúvá alakítására 2021. február 1-jén került sor, mikortól a Magyar Agrár- és Élettudományi Egyetem Kosáry Domokos Könyvtár és Levéltár néven folytatták a közgyűjteményi munkát. 2013-ban megalapították a Kosáry Domokos-díjat a könyvtári és levéltári munka elismerésére.

Jegyzetek

Magyarország felsőoktatási könyvtárai
Gödöllő
Magyar Agrár- és Élettudományi Egyetem

Kosáry Domokos Könyvtár és Levéltár


The lesser lophorina (Lophorina minor), also known as lesser superb bird-of-paradise or rasping bird-of-paradise, is a species of passerine bird in the bird-of-paradise family Paradisaeidae.

It is endemic to the Bird's Tail Peninsula (Papua New Guinea). It was formerly considered as a subspecies of the superb bird-of-paradise, and elevated to species rank in 2017.

References

Lesser lophorina
Birds of the Papuan Peninsula
Lesser lophorina

Lesser lophorina


Георг Кассандер (, ; 1513—1566) — католический богослов XVI века, преподаватель риторики и диалектики в Брюгге.

Кассандер считал возможным воссоединение католической и протестантской церквей, если только католическая церковь, сохраняя свою иерархию, откажется от наиболее вопиющих злоупотреблений. Такой реформы требовал он в «Responsio ad calumnias Bartholomaei Nervii». По желанию Фердинанда I Кассандер изложил в своей «Consultatio de articulis religionis inter catholicos et protestantes controversis» план соединения церквей, который, однако, во всех существенных пунктах оставался на католической точке зрения.

Примечания

Литература

Богословы Бельгии
Богословы XVI века
Деятели католицизма
Преподаватели

Кассандер, Георг


Казімежув () — село в Польщі, у гміні Ґостинін Ґостинінського повіту Мазовецького воєводства.
Населення —   (2011).

У 1975-1998 роках село належало до Плоцького воєводства.

Демографія
Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року:

Примітки
.

Села Ґостинінського повіту

Казімежув (Ґостинінський повіт)


Вале́рий Афана́сьевич Даро́вских () — российский биатлонист и лыжник, участник боевых действий в Афганистане. Серебряный призёр зимних Паралимпийских игр, чемпион мира и Европы. Заслуженный мастер спорта России по биатлону и лыжным гонкам среди спортсменов с ПОДА.

Награды
 Кавалер ордена Красной Звезды.
 Благодарственная медаль от афганского народа «За вклад в восстановление мира».
 Почетный Железнодорожник России.
 Заслуженный мастер спорта России.

Примечания

Ссылки
 Валерий Даровских — профиль на сайте Международного Паралимпийского комитета

Участники Афганской войны (1979—1989)
Биатлонисты России
Лыжники России
Серебряные призёры зимних Паралимпийских игр 2002 года
Биатлонисты на зимних Паралимпийских играх 1998 года
Биатлонисты на зимних Паралимпийских играх 2002 года
Биатлонисты на зимних Паралимпийских играх 2006 года
Биатлонисты на зимних Паралимпийских играх 2010 года
Лыжники на зимних Паралимпийских играх 2010 года

Даровских, Валерий Афанасьевич


– powiat w Japonii, w prefekturze Kagoshima. W 2020 roku liczył  mieszkańców.

Miejscowości
 Yūsui

Historia

 Wraz z utworzeniem nowego systemu administracyjnego 1 kwietnia 1889 roku powiat Aira został podzielony na 6 wiosek: Chōsa, Kajiki, Kamō, Mizobe, Shigetomi oraz Yamada.
 1 kwietnia 1897 – powiat Aira łączy się z powiatem Nishisoo (wioski Shikine, Shimizu, 東襲山村, Fukuyama, Kokubu, Nishikokubu i Higashikokubu) oraz z powiatem Kuwabara (wioski Kurino, Yoshimatsu, Makizono, Yokogawa, Nishisonoyama). (18 wiosek)
 1 czerwca 1912 – wioska Kajiki zdobyła status miejscowości. (1 miejscowość, 17 wiosek)
 1 kwietnia 1926 – wioska Kokubu zdobyła status miejscowości. (2 miejscowości, 16 wiosek)
 1 listopada 1928 – wioska Kamō zdobyła status miejscowości. (3 miejscowości, 15 wiosek)
 10 października 1929 – wioska Nishikokubu zdobyła status miejscowości i zmieniła nazwę na Hayato. (4 miejscowość, 14 wiosek)
 1 listopada 1929 – wioska Fukuyama zdobyła status miejscowości. (5 miejscowości, 13 wiosek)
 1 stycznia 1930 – wioska Nishisonoyama zmieniła nazwę na Hinatayama.
 1 kwietnia 1932 – wioska Kurino zdobyła status miejscowości. (6 miejscowości, 12 wiosek)
 10 lipca 1935 – wioska 東襲山村 zmieniła nazwę na Kirishima.
 1 kwietnia 1940 – wioski Yokogawa i Makizono zdobyły status miejscowości. (8 miejscowości, 10 wiosek)
 1 kwietnia 1942 – wioska Chōsa zdobyła status miejscowości. (9 miejscowości, 9 wiosek)
 1 kwietnia 1950 – wioska 東襲山村 wydzieliła się z części wioski Kirishima. (9 miejscowości, 10 wiosek)
 11 lutego 1953 – wioska Yoshimatsu zdobyła status miejscowości. (10 miejscowości, 9 wiosek)
 3 maja 1953 – wioska Hinatayama zdobyła status miejscowości. (11 miejscowości, 8 wiosek)
 1 kwietnia 1954: (11 miejscowości, 6 wiosek)
 miejscowość Kokubu połączyła się z wioską 東襲山村 i częścią wsi Shimizu.
 miejscowości Hayato i Hinatayama oraz część wsi Shimizu utworzyły miejscowość Hayatohinatayama.
 10 maja 1954 – miejscowość Kokubu powiększyła się o teren wsi Higashikokubu i Shikine. (10 miejscowości, 4 wiosek)
 1 stycznia 1955: (10 miejscowości, 2 wioski)
 miejscowość Chōsa, wioska Shigetomi i część wsi Yamada utworzyły miejscowość Aira.
 część wsi Yamada została włączona do miejscowości Kamō.
 1 lutego 1955 – miejscowość Kokubu zdobyła status miasta. (9 miejscowości,  2 wioski)
 1 kwietnia 1957 – miejscowość Hayatohinatayama zmieniła nazwę na Hayato.
 3 listopada 1958 – wioska Kirishima zdobyła status miejscowości. (10 miejscowości, 1 wioska)
 1 kwietnia 1959 – wioska Mizobe zdobyła status miejscowości. (11 miejscowości)
 22 marca 2005 – miejscowości Kurino i Yoshimatsu połączyły się tworząc miejscowość Yūsui. (10 miejscowości)
 7 listopada 2005 – w wyniku połączenia miejscowości Hayato, Fukuyama, Kirishima, Mizobe, Yokogawa i Makizono z miastem Kokubu powstało miasto Kirishima. (4 miejscowości)
 23 marca 2010 – w wyniku połączenia miejscowości Aira, Kajiki i Kamō powstało miasto Aira. (1 miejscowość)

Przypisy

Powiaty w prefekturze Kagoshima

Powiat Aira


Orthocladius nudus är en tvåvingeart som beskrevs av Chaudhuri och Soumyendra Nath Ghosh 1982. Orthocladius nudus ingår i släktet Orthocladius och familjen fjädermyggor. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Fjädermyggor
nudus

Orthocladius nudus


The 1982 Bromley Council election took place on 6 May 1982 to elect members of Bromley London Borough Council in London, England. The whole council was up for election and the Conservative party stayed in overall control of the council.

Background

Election result

Ward results

References

1982
1982 London Borough council elections
May 1982 events in the United Kingdom

1982 Bromley London Borough Council election


Il monastero di Pedralbes è un monastero gotico che si trova a Barcellona, oggi utilizzato come museo.

Il nome deriva dal fatto che nel XIV secolo era conosciuto come Petras Albas (in latino "pietre bianche"), per via del materiale di costruzione utilizzato.

Storia
Il monastero fu fondato nel 1326 da re Giacomo II d'Aragona per la moglie Elisenda di Moncada e ospitava una comunità di clarisse, per lo più figlie di famiglie nobili. La regina conferì al monastero una serie di privilegi, tra cui la protezione diretta della città di Barcellona, attraverso il Consiglio dei Cento, che aveva il compito di difenderlo in caso di pericolo. Elisenda costruì anche un palazzo annesso al monastero, dove visse dopo la morte del marito nel 1327 e dove morì nel 1367.

Durante la rivolta catalana del 1640 le monache vennero espulse, per tornarci solo successivamente e tuttoggi nel complesso risiede ancora un piccolo numero di suore.

Il monastero è stato dichiarato monumento nazionale nel 1991.

Panoramica

In origine il monastero era difeso da una linea di mura, di cui oggi restano solo due torri e una porta.

La chiesa è a navata unica, con volte a crociera e abside poligonale e custodisce un retablo gotico di Jaume Huguet, mentre la facciata è caratterizzata da un grande rosone.

Il chiostro si sviluppa su tre piani, per una lunghezza di 40 metri, con un giardino centrale di aranci e palme. È formato da ampi archi su colonne, i cui capitelli sono decorati con gli emblemi dei Re d'Aragona e della Casa di Moncada. In una delle ali del chiostro si trova il sepolcro della regina Elisenda, in alabastro.

Notevole è anche la Cappella di San Michele, che custodisce numerosi affreschi di Ferrer Bassa, risalenti al 1346 e testimonianti l'influenza di Giotto. Negli anni '90 l'ex dormitorio ha ospitato una mostra permanente di opere della collezione Thyssen-Bornemisza, con opere di pittori italiani del Trecento, e successivamente opere di artisti quali Rubens, Canaletto, Tintoretto, Velázquez e Beato Angelico.

Collegamenti esterni

Architetture gotiche della Spagna
Les Corts
Musei di Barcellona
Pedralbes
Architetture di Barcellona
Chiesa cattolica in Spagna

Monastero di Pedralbes


Salt Palace may refer to:
Salt Palace convention center in Salt Lake City
First Salt Palace, former theater in Salt Lake City
Salt Palace (arena), former arena in Salt Lake City
Museum of the Imperial Palace of Manchukuo, former Manchukuo imperial residence called the Salt Palace

Salt Palace (disambiguation)


Elaphria detrecta är en fjärilsart som beskrevs av Druce. Elaphria detrecta ingår i släktet Elaphria och familjen nattflyn. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Nattflyn
detrecta

Elaphria detrecta


Mistrzostwa Afryki w piłce nożnej kobiet 2012 – dziesiąta edycja piłkarskich Mistrzostw Afryki kobiet. Turniej został rozegrany w dniach 28 października – 11 listopada 2012 roku, a gospodarzem tej edycji była Gwinea Równikowa. W mistrzostwach uczestniczyło 8 zespołów. Reprezentacja Gwinei Równikowej jako gospodarz miała zagwarantowany udział w turnieju, pozostałe 7 drużyn awans wywalczyło w eliminacjach. Tytuł wywalczyły gospodynie, dla których był to drugi triumf w tych rozgrywkach w historii. W finale piłkarki Gwinei Równikowej pokonały 4:0 Republikę Południowej Afryki, dla której był to już czwarty finał i czwarty zakończony porażką. Brązowe medale przypadły zawodniczkom z Kamerunu, które w meczu o 3. miejsce okazały się lepsze od triumfatora poprzedniej edycji, Nigerii.

Eliminacje

Runda wstępna
Przed rozpoczęciem gier ze startu wycofała się Kenia oraz Burundi. Mecze rundy wstępnej rozegrano w styczniu 2012 roku.

Pierwsza runda
Gwinea Równikowa jako gospodarz automatycznie awansowała do turnieju finałowego, w związku z czym Demokratyczna Republika Konga uzyskała awans bez rozgrywania spotkań w pierwszej rundzie. Mecze pierwszej rundy odbyły się w maju i czerwcu 2012 roku.

Turniej Finałowy
Turniej finałowy został rozegrany w dniach 28 października – 11 listopada 2012 roku w Gwinei Równikowej. Mecze odbywały się na Nuevo Estadio de Malabo w stolicy kraju, Malabo oraz na Estadio de Bata w mieście Bata.

Faza grupowa

Grupa A

Wszystkie godziny podane w czasie zachodnioafrykańskim (UTC+1)

 1. kolejka:

 2. kolejka:

 3. kolejka:

Grupa B

Wszystkie godziny podane w czasie zachodnioafrykańskim (UTC+1)

 1. kolejka:

 2. kolejka:

 3. kolejka:

Faza pucharowa

Półfinały

Mecz o 3. miejsce

Finał

Strzelczynie bramek

Przypisy

Puchar Narodów Afryki w piłce nożnej kobiet
2012 w Afryce
2012 w piłce nożnej
Piłka nożna kobiet w Gwinei Równikowej
Gwinea Równikowa w XXI wieku

Mistrzostwa Afryki w Piłce Nożnej Kobiet 2012


Okręg wyborczy Midlothian zwany też Edinburghshire, powstał w 1708 r. i wysyłał do brytyjskiej Izby Gmin jednego deputowanego. Okręg obejmował hrabstwo Edinburghshire w Szkocji (obecne hrabstwo Midlothian). Został zlikwidowany w 1918 r.

Deputowani do brytyjskiej Izby Gmin z okręgu Midlothian (Edinburghshire)
 1708–1715: George Lockhart
 1715–1722: John Baird
 1722–1737: Robert Dundas, lord Arniston
 1737–1751: Charles Gilmour
 1751–1754: Robert Balfour-Ramsay
 1754–1761: Robert Dundas, lord Arniston
 1761–1774: Alexander Gilmour
 1774–1790: Henry Dundas
 1790–1801: Robert Dundas of Arniston
 1801–1811: Robert Dundas, torysi
 1811–1832: George Clerk
 1832–1835: John Dalrymple
 1835–1837: George Clerk
 1837–1841: William Gibson-Craig
 1841–1845: William Ramsay Ramsay
 1845–1853: John Hope
 1853–1868: William Montagu-Douglas-Scott, hrabia Dalkeith, Partia Konserwatywna
 1868–1874: Alexander Ramsay-Gibson-Maitland
 1874–1880: William Montagu-Douglas-Scott, hrabia Dalkeith, Partia Konserwatywna
 1880–1895: William Ewart Gladstone, Partia Liberalna
 1895–1900: Thomas Gisbon-Carmichael, Partia Liberalna
 1900–1906: Alexander Murray, Partia Liberalna
 1906–1910: Harry Primrose, lord Dalmeny, Partia Liberalna
 1910–1912: Alexander Murray, Partia Liberalna
 1912–1918: John Augustus Hope, Partia Konserwatywna

Linki zewnętrzne
 leighryament.com

Midlothian

Okręg wyborczy Midlothian


Carriera
Ha esordito il 22 febbraio 2015 con la maglia del  in occasione del match di campionato perso 3-2 contro il .

Statistiche

Presenze e reti nei club
Statistiche aggiornate al 2 settembre 2018.

Note

Collegamenti esterni

Bruno Lamas


Saint-Rémy is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie) en telt 297 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villefranche-de-Rouergue.

Geografie
De oppervlakte van Saint-Rémy bedraagt 9,0 km², de bevolkingsdichtheid is 33,0 inwoners per km².

Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

Externe links

Gemeente in Aveyron

Saint-Rémy (Aveyron)


The Men's 15 kilometre classical competition at the FIS Nordic World Ski Championships 2019 was held on 20 and 27 February 2019. A qualification was held on 20 February.

Results

Qualification
The qualification was started on 20 February at 14:00.

Final
The final was started on 27 February at 14:00.

References

Men's 15 kilometre classical

FIS Nordic World Ski Championships 2019 – Men's 15 kilometre classical


Parortholitha indocilis är en fjärilsart som beskrevs av Claude Herbulot 1963. Parortholitha indocilis ingår i släktet Parortholitha och familjen mätare. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Mätare
indocilis

Parortholitha indocilis


Христо Етрополски може да се отнася за:
 Христо Етрополски (р. 1942) – български учен от БАН (физик, професор)
 Христо Етрополски (р. 1959) – български спортист и треньор (фехтовач)
 Христо Етрополски – директор в Българската агенция за инвестиции

Христо Етрополски


Alfred Kastler (Guebwiller, França 1902 - Bandol 1984) fou un físic i professor universitari francès guardonat amb el Premi Nobel de Física l'any 1966.

Biografia
Va néixer el 3 de maig de 1902 a Guebwiller, ciutat situada en regió d'Alsàcia i que en aquells moments formava part d'Alemanya però que avui dia forma part de França.

Estudià a l'Institut d'educació secundària Lycée Bartholdi a Colmar, ingressant l'any 1921 a l'Escola Normal Superior de París per estudiar física. El 1926 va esdevenir professor del Liceu de Mülhausen i posteriorment a la Universitat de Bordeus, d'on fou professor universitari fins al 1941. Retornà a l'Escola Normal per esdevenir catedràtic de física l'any 1952. Endemés, fou un poeta en llengua alemanya, autor de Europe ma patrie/Deutsche lieder eines franzosischen europaers (1971).

Kastler morí el 7 de gener de 1984 a la ciutat de Bandol, situada a la regió de Provença-Alps-Costa Blava.

Recerca científica
Col·laborant amb Jean Brossel va realitzar investigacions al voltant de la mecànica quàntica, la interacció entre llum i àtoms i l'espectroscòpia. Treballant amb la combinació de la ressonància òptica i la ressonància magnètica va desenvolupar la teoria del làser-màser.

Va guanyar el Premi Nobel de Física l'any 1966 per la descoberta i el desenvolupament de mètodes óptics per l'estudi de les ressonàncies hertzianes en els àtoms.

Al costat de Jean Brossel i envoltat d'un grup de joves físics ha desenvolupat avenços significatius al voltant de la física atòmica a França. El Laboratori Nacional d'Espectroscòpia Hertziana de França fou nomenat l'any 1994 Laboratori Kastler-Brossel.

Enllaços externs

Físics francesos
Premis Nobel de Física
Alumnes de l'École Normale Supérieure
Persones de Guebwiller
Alumnes de la Facultat de Ciències de París
Morts a Provença-Alps-Costa Blava
Doctors honoris causa per la Universitat Laval
Doctors honoris causa per la Universitat Hebrea de Jerusalem
Físics alemanys

Alfred Kastler


Muzea województwa zachodniopomorskiego – spis muzeów, mających siedzibę na terenie województwa zachodniopomorskiego, podzielony według tematyki ekspozycji.

Wymienione placówki są prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego (województwo, powiat, gmina (miasto)), osoby prawne, kościoły i związki wyznaniowe, szkoły (uczelnie), a także przez osoby prywatne.

!
!
zachodniopomorskie

Muzea w województwie zachodniopomorskim


Le tombeau thébain TT 255 est situé à Dra Abou el-Naga.

Il fait partie de la nécropole thébaine, située sur la rive ouest du Nil, face à Louxor.

C'est le lieu de sépulture de l'ancien égyptien Roy, scribe royal, intendant des domaines d'Horemheb et d'Amon, qui a vécu à la fin de la , sous le règne d'Horemheb.

C'est l'une des deux tombes de Dra Abou el-Naga qui soit ouverte au public. Roy était un « scribe royal dans les domaines d'Horemheb et d'Amon », sous le règne d'Horemheb. Sa femme, qui apparaît avec lui dans les peintures funéraires, est nommée Nebtaouy, (abrégé Taouy).

Description

Le tombeau est petit, composé d'une seule petite chambre avec une niche et un puits funéraire, mais il est bien décoré. La qualité, le détail et les couleurs vives de ses peintures compensent la taille réduite de la tombe.

Notes et références

Index égyptologique
Tombe thébaine de la XVIIIe dynastie égyptienne

TT255


EE Rui Barbosa è una scuola pubblica statale brasiliana nella città di Campo Grande fondata nel 1970.

Nel 1970 furono costruite tre sale per la catechesi, opera missionaria dei Salesiani, su richiesta dei genitori che già operavano nella comunità. I corsi di alfabetizzazione sono iniziati ad ottobre. Nel 1971 furono costruite altre 14 aule, in uno sforzo congiunto della comunità. Il materiale da costruzione è stato donato dalla società Campo Grande legata alla Missione Salesiana. Le promozioni sono state effettuate con l'obiettivo di cercare risorse finanziarie per completare l'opera. Poiché la SED dimostra la necessità di creare e autorizzare l'esercizio del Liceo Parrocchiale Paolo VI, a partire dal 1 marzo 1972 è stata firmata una convenzione tra la SED e l'Opera Sociale Paolo VI, creando il Collegio Statale Rui Barbosa. Questo nome fu scelto per la morte di Rui Barbosa.

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Scuole in Brasile

Scuola Statale Rui Barbosa


Assuranceforeningen Skuld is an international marine insurance company based in Oslo, Norway that specializes in protection and indemnity insurance and marine insurance. Total premium income for 2018/19 was US$402 million. In addition to Oslo, Skuld has offices in Bergen, Bermuda, Copenhagen, Hamburg, Hong Kong, London, New York, Piraeus, Singapore and Tokyo.

History
Skuld was established in 1897 in Oslo, Norway, as the first P&I Club outside the United Kingdom. The name has its origins in Norse mythology, according to which Skuld is one of the powerful goddesses known as norns who weave the threads of destiny. The purpose of the association is "mutual insurance against liabilities and losses incurred by members in direct connection with the operation of the entered vessels".

Present status
As a mutual association, the club has no shareholders and is owned and controlled directly by its insured shipowners, who are known as members of the club and are entitled to vote at the general meeting according to the gross tonnage of the ships entered in the association.  The members elect a committee of between 12 and 30 members which meets twice a year, and a board of directors consisting of between five and nine members.  The conditions of membership and terms of insurance are contained in the statutes and rules.

Skuld underwent a major restructuring in the period 2000 to 2003 which led to a substantial improvement in its financial strength and Standard & Poor's rating of A with a stable outlook. It also led to diversification into other marine insurance, including non-mutual. The annual report for the insurance year ending 20 February 2019 records assets of more than US$1 billion and a contingency reserve of $453 million. At the commencement the 2019/2020 insurance year, the entered tonnage for liability insurance reached 103 million gross tons. Some 22% of the tonnage entered continues to be Scandinavian-controlled. Skuld is also a leading provider of charterers' liability insurance.

Skuld is one of thirteen members of the International Group of P&I Clubs that work closely together in reinsurance and industry matters of common interest. The P&I Clubs in the International Group provide insurance for the liabilities of approximately 90% of the world's merchant fleet.

In December 2010, Skuld announced that it had also entered the Lloyd's market.

1 January 2011, Skuld opened as the first P&I club, a syndicate at Lloyd's, Skuld 1897.

1 January 2017, Skuld acquired Gerling Norway, a global specialist in mainly Hull Insurance – now renamed Skuld Marine Agency or SMA.

In July 2019 Skuld closed down its activities at Lloyd's London.

Scope of insurance
The P&I ("Protection and Indemnity") insurance provided by Skuld to its members is primarily to cover the liabilities which they incur to third parties arising out of the operation of their ships. The common types of claim which are covered are for death or injury to passengers and crew, oil pollution, cargo loss or damage, collision, wreck removal and stowaways. Shipowners' exposure to these claims has grown in line with increasing regulation of the shipping industry through International Conventions adopted by the International Maritime Organization as well as by domestic or regional legislation.

Skuld has been involved in a number of high-profile cases, including the Estonia, Hebei Spirit, Braer, Sea Empress and Scandinavian Star.

Skuld also provides shipowners and charterers with additional types of cover. This includes cover for legal assistance and legal costs ("defence" cover) as well as insurance for operators of units in the offshore and energy sector.

In Skuld Marine Agency, Skuld is offering mainly hull and machinery insurance and associated products, with a possibility to write claims lead on selected fleets.

References

External links
Skuld home page
International Group of P&I Clubs

P&I clubs
Cooperatives in Norway
Companies based in Oslo
Financial services companies established in 1897
Insurance companies of Norway
Norwegian companies established in 1897

Assuranceforeningen Skuld


Сардыкское сельское поселение — упразднённое муниципальное образование в составе Унинского района Кировской области России.

Центр — село Сардык.

История
Сардыкское сельское поселение образовано 1 января 2006 года согласно Закону Кировской области от 07.12.2004 № 284-ЗО.

К 2021 году упразднено в связи с преобразованием муниципального района в муниципальный округ.

Население

Состав

Примечания

Ссылки
 Поселение на сайте района

Муниципальные образования Унинского района
Упразднённые сельские поселения Кировской области
Сельские поселения, упразднённые в 2021 году

Сардыкское сельское поселение


Лёгкие крейсера типа «Фиджи» — тип лёгких крейсеров Королевского военно-морского флота Великобритании времён Второй мировой войны. Всего для британского флота построено 8 единиц: «Фиджи» (Fiji), «Кения» (Kenya), «Найджериа» (Nigeria), «Мауритиус» (Mauritius), «Тринидад» (Trinidad), «Гамбия» (Gambia), «Джамайка» (Jamaica), «Бермуда» (Bermuda).
Относились к крейсерам типа Colony первой серии. Стали британским вариантом крейсера, соответствующего условиям Лондонского морского договора 1936 года.

История создания
Британский флот испытывал потребность в большем количестве крейсеров общего назначения, которые могли выступать в роли защитника торговли и, если необходимо, в качестве составной части флота.

Лондонский международный договор 1936 года разрешил подписавшим его странам строить любое число легких крейсеров, но ограничил стандартное водоизмещение каждой единицы величиной в 8000 дл.т.

После заключения Лондонского военно-морского договора 1936 года Великобритания прекратила строить тяжёлые крейсера. Возникла необходимость в проекте крейсера, соответствующего ограничению в 8000 тонн стандартного водоизмещения. В качестве основы нового проекта послужили лёгкие крейсера типа «Саутгемптон». Конструкторская задача сводилась к созданию лёгкого крейсера сопоставимого с ними по вооружению, но облегченного на 1000 тонн.

После ряда предварительных проектов, в октябре 1936 года были рассмотрены две возможности: вариант с 14 133-мм орудиями и вариант с аналогичным типу «Саутгемптон» вооружением (12 152-мм и 8 102-мм орудий), но с меньшей скоростью хода. На выбор в пользу более тяжёлого вооружения повлиял тот факт, что Япония не присоединилась к договору 1936 года и было неизвестно, какие крейсера она строит.

Окончательный вариант проекта был принят 4 ноября 1937 года с расчётным стандартным водоизмещением 8170 тонн. Пять кораблей нового типа были включены в программу строительства 1937/8 года, ещё четыре — в программу 1938/9 года. Однако, в ходе постройки запланированное водоизмещение было значительно превышено: «Фиджи», головной корабль серии, был спущен на воду 31 мая 1939 года со стандартным водоизмещением 8631 тонн.

Конструкция
Проект «Фиджи» стал результатом глубокой переработки проекта крейсера типа «Саутгемптон» под ограничение стандартного водоизмещения в 8000 длинных тонн. За счёт применения более плотной компоновки удалось уменьшить длину на 10 м. Ради сохранения вооружения прототипа пришлось пожертвовать мощностью энергетической установки и несколько ослабить бронирование, но использование транцевой кормы дало возможность избежать значительного падения скорости, а меньшая длина корпуса позволила прикрыть броневым поясом погреба главного калибра. Толщина броневой палубы, по сравнению с «Саутгемптон», даже увеличилась.

Корпус
Водоизмещение «Фиджи» в начале войны составляло 8631, 8524, 10 724 дл. тонн — стандартное, лёгкое и полное, соответственно. Высота надводного борта при нормальном водоизмещении составляла 9,1 м в носу (против 9,33 м крейсера «Глостер») и только 4,75 м на миделе и 5,36 м — в корме.

Энергетическая установка
Главная энергетическая установка состояла из четырёх турбозубчатых агрегатов Парсонса и четырёх трёхколлекторных паровых котлов Адмиралтейского типа. Схема — эшелонная; котлы расположены попарно в двух котельных отделениях, ТЗА — в двух машинных. Котлы крейсеров типов «Фиджи» и «Дидо» обеспечивали более высокие параметры пара, чем у предшествовавших британских крейсеров: 28,1 атм. (28,47 кГ/см²) при температуре 370 °С. Удельная мощность энергоустановки «Фиджи» — 55,6 л. с./т — была наибольшей среди британских крейсеров периода Второй мировой. Испытания «Фиджи» на полную мощность были проведены 5 мая 1940 года: два часа работы при 72 500 л. с. и два часа на 80 000 л. с. Условия военного времени не позволили измерить скорость точно, но по оценкам скорость при стандартном водоизмещении была 31½ узлов на 72 500 л. с. и 32¼ — на 80 000 л. с. Дальность плавания на крейсерских турбинах при чистом дне и скорости 16 узлов составляла от 5700 до 5900 морских миль. Скорость в море с чистым дном: 30,3 узла. Скорость в море, достижимая через шесть месяцев после докования — 30,1 узла.

Вооружение

Артиллерийское вооружение
Артиллерийское вооружение крейсеров типа «Фиджи» включало двенадцать 152-мм и восемь 102-мм универсальных орудий. Боекомплект и тех и других орудий сократили до 150 снарядов на ствол, это было сделано для соблюдения 8000 тонного ограничения стандартного водоизмещения, хотя вместимость погребов позволяла принимать по 200.

152-мм пушки Мк-XXIII с длиной ствола в 50 калибров являлись орудиями главного калибра на всех британских лёгких крейсерах предвоенной постройки, начиная с «Линдера». Первоначально они устанавливались в двухорудийных башнях Мк-XXI («Линдер», «Сидней», «Аретьюза»), затем в трёхорудийных Мк-XXII (тип «Саутгемптон») и Мк-XXIII («Белфаст», «Фиджи»). Особенностью британских трёхорудийных башен было смещение среднего ствола назад на 0,76 м для того чтобы предотвратить рассеивание снарядов из за взаимного влияния дульных газов.

Торпедное вооружение
На крейсерах было зарезервировано место в средней части корабля для двух трёхтрубных торпедных аппарата TR-IV калибром 533 мм.

Служба
«Фиджи» (Fiji) — заложен 30 марта 1938 г., спущен 31 мая 1939 г., вступил в строй 5 мая 1940 г.

«Кения» (Kenya) — заложен 18 января 1938 г., спущен 18 августа 1939 г., вступил в строй 27 сентября 1940 г.

«Найджериа» (Nigeria) — заложен 8 февраля 1938 г., спущен 18 июля 1939 г., вступил в строй 23 сентября 1940 г.

«Мауритиус» (Mauritius) — заложен 31 марта 1938 г., спущен 19 июля 1939 г., вступил в строй 4 января 1941 г.

«Тринидад» (Trinidad) — заложен 21 апреля 1938 г., спущен 21 марта 1940 г., вступил в строй 14 октября 1941 г.

«Гамбия» (Gambia) — заложен 24 июля 1939 г., спущен 30 ноября 1940 г., вступил в строй 21 февраля 1942 г.

«Джамайка» (Jamaica) — заложен 28 апреля 1939 г., спущен 16 ноября 1940 г., вступил в строй 29 июня 1942 г.

«Бермуда» (Bermuda) — заложен 30 ноября 1939 г., спущен 11 сентября 1941 г., вступил в строй 21 августа 1942 г.

Оценка проекта
Лёгкие крейсера типов «Фиджи» и «Уганда» проектировались с учётом как договорных ограничений, так и необходимости экономии средств. Британская империя не могла себе позволить массовое строительство мощных, но очень дорогих крейсеров типа «Белфаст». В целом с задачей создания универсального лёгкого крейсера конструкторы справились. Единственным серьёзным недостатком стала слишком плотная компоновка, вынуждавшая снимать одну из башен главного калибра для усиления системы ПВО. Однако, это объяснялось изначальным ограничением водоизмещения. В рамках полученного задания британским конструкторам удалось создать корабли, умеренные по своим характеристикам, но хорошо сбалансированные и надёжные, что подтвердила их длительная и успешная служба на всех театрах Второй мировой войны. Проект «Фиджи» заметно превосходил американский проект «лондонского» крейсера. По мнению кандидата исторических наук С. В. Патянина, британские крейсера типа «Фиджи» были лучшими среди лёгких крейсеров Второй мировой по критерию «стоимость/эффективность».

Комментарии к таблице

Примечания

Литература
 Ненахов Ю. Ю. Энциклопедия крейсеров 1910—2005. — Минск, Харвест, 2007.

 Conway’s All the World’s Fighting Ships, 1922—1946.- Annapolis, Maryland, U.S.A. : Naval Institute Press, 1996.
 M. J. Whitley. Cruisers of World War Two. An international encyclopedia. — London, Arms & Armour, 1995.

 Smithn P.C. Dominy J.R. Cruisers in Action 1939—1945. — London: William Kimber, 1981.

Лёгкие крейсера типа «Фиджи»


Robin af Redesdale (fl. 1469), undertiden kaldet "Robin Mend-All", var lederen af et oprør mod Edvard 4. af England. Hans sande identitet er ukendt, men menes at have været enten Sir John Conyers (d. 1469), steward af Middleham, hans bror Sir William Conyers af Marske (d. 1469), eller begge. De to var langvarige medlemmer Richard Neville, jarl af Warwicks følge. Graham Evans nævner en række andre muligheder såsom Sir John Conyers (d. 1490), far til de førnævnte Sir John og Sir William, Sir Richard Welles (d. 1470), som blev gift med baronesse Willoughby de Eresby, hendes søn, Sir Robert Welles (d. 1470), 8. baron Willoughby de Eresby, eller Lord Robert Ogle, Warden of the East March og Lord af Redesdale (d. 1469).

Efter at have været nære allierede i Henrik 6.'s afsættelse i 1461, var Warwick og Edvard i 1469 blevet uvenner. Efter at have giftet sig med Elizabeth Woodville i 1464 knyttede Edvard sig i stigende grad til hendes familie, der konkurrerede med Neville-familien om besiddelser og stillinger. Han blokerede også et forslag om, at hans yngre bror og arving, Georg, hertug af Clarence, skulle gifte sig med Warwicks ældste datter Isabel Neville.

I april 1469 brød et oprør ud i Yorkshire under Robin af Redesdale i protest over skatter og 'magtmisbrug'. Dette blev efterfulgt i maj af et andet oprør under en figur kendt som Robin af Holderness, der krævede at Henry Percy, fik sine besiddelser og sin titel som jarl af Northumberland tilbage. Dette blev hurtigt slået ned af John Neville, den daværende jarl, der henrettede dets leder, men Robin af Redesdale undslap ham.

Den 26. juli besejrede oprørerne en kongelig hær under ledelse af jarlen af Pembroke i Slaget ved Edgecote Moor. Selvom de vandt sejr, blev det berettet at Robin selv var faldet i slaget, deraf hans identificering med William Conyers, der blev dræbt i Edgecote. Imidlertid blev hans dække midlertidigt antaget af en anden, tilsyneladende Sir John Conyers (d. 1490), da Warwick gjorde endnu et oprør i begyndelsen af 1470. Denne anden "Robin af Redesdale" overgav sig til Edvard 4. i marts 1470.

Referencer

Litteratur

Personer i Rosekrigene
Ukendte personer

Robin af Redesdale


Events from the year 1981 in Taiwan, Republic of China. This year is numbered Minguo 70 according to the official Republic of China calendar.

Incumbents
 President – Chiang Ching-kuo
 Vice President – Hsieh Tung-min
 Premier – Sun Yun-suan
 Vice Premier – Hsu Ching-chung, Chiu Chuang-huan

Events

January
 11 January – The opening of Alishan Station in Alishan Township, Chiayi County.

March
 2 March – The establishment of Construction and Planning Agency in Taipei.
 29 March – 12th National Congress of Kuomintang in Taipei.

April
 1 April – The opening of Far Eastern Memorial Hospital in Banqiao City, Taipei County.

July
 1 July
 The establishment of Chung-Hua Institution for Economic Research in Taipei.
 The official establishment of Taitung Airport in Taitung County.

August
 22 August – The crash of Far Eastern Air Transport Flight 103 over Taipei.

October
 31 October – The establishment of Chung Cheng Aviation Museum in Taoyuan County (now Taoyuan City).

December
 25 December – The upgrade of Douliu, Magong, Miaoli, Nantou and Xinying from urban townships to a county-administered cities.

Births
 9 January – Sun Shu-may, pop singer, actress and TV host
 22 January – Alan Ko, singer and actor
 2 February – Peggy Hsu, singer-songwriter, music composer and music producer
 4 February – Tsai Shu-min, swimmer
 17 February – Hope Lin, actress
 22 March
 Frankie Huang, actor and television host
 Kaiser Chuang, actor
 25 March – Yang Sen, professional baseball player
 1 April – Annie Liu, actress
 13 May – Jag Huang, actor
 24 May – Linda Liao, singer, actress, VJ and gamer
 30 May – Deserts Chang, singer and songwriter
 18 June – Ella Chen, singer and actress
 8 August – Candie Kung, golfer
 16 August – Wan Wan, actress
 24 August – Jiro Wang, model, actor and singer
 2 October – Timi Zhuo, singer and actress
 14 October – Roy Chiu, actor, singer and race driver
 26 October – Chou Ssu-chi, baseball player
 31 October – Selina Jen, singer and actress
 1 November – Lin Tzu-hui, weightlifter athlete
 11 November – Sharon Hsu, actor and singer
 16 November – Yvonne Yao, actress
 20 November – Athena Lee Yen, actress

Deaths
 5 February – Feng Yong, educator, military leader and politician
 20 November – George Yeh, Minister of Foreign Affairs (1949–1958)

References

Years of the 20th century in Taiwan

1981 in Taiwan


Amazone (Q161) – francuski dwukadłubowy okręt podwodny z okresu międzywojennego i II wojny światowej, jedna z dziewięciu jednostek typu Diane. Okręt został zwodowany 28 grudnia 1931 roku w stoczni Ateliers et Chantiers de la Seine-Maritime w Le Trait, a w skład Marine nationale wszedł 12 października 1933 roku. Pełnił służbę na Atlantyku i Morzu Północnym, biorąc udział w kampanii norweskiej, a od zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami znajdował się pod kontrolą rządu Vichy. „Amazone” wzięła udział w próbie odparcia desantu Aliantów w Afryce Północnej, a miesiąc później, w grudniu 1942 roku, weszła w skład marynarki Wolnych Francuzów. 26 kwietnia 1946 roku okręt został sprzedany na złom.

Projekt i budowa
„Amazone” zamówiona została w ramach programu rozbudowy floty francuskiej z 1927 roku. Okręt, zaprojektowany przez Marie-Augustina Normanda i Fernanda Fenaux, należał do ulepszonej w stosunku do 600-tonowych typów Sirène, Ariane i Circé serii jednostek o wyporności 630 ton. Usunięto większość wad poprzedników: okręty charakteryzowały się wysoką manewrowością i krótkim czasem zanurzenia; poprawiono też warunki bytowe załóg.

„Amazone” zbudowana została w stoczni Ateliers et Chantiers de la Seine-Maritime w Le Trait (numer stoczniowy 56). Stępkę okrętu położono 14 stycznia 1929 roku, a zwodowany został 28 grudnia 1931 roku.

Dane taktyczno-techniczne
„Amazone” była średniej wielkości dwukadłubowym okrętem podwodnym. Długość między pionami wynosiła 64,4 metra, szerokość 6,2 metra i zanurzenie 4,3 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 571 ton, a w zanurzeniu 809 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa czterosuwowe silniki wysokoprężne Normand–Vickers o łącznej mocy 1400 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1000 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14 węzłów na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2300 Mm przy prędkości 13,5 węzła w położeniu nawodnym (lub 4000 Mm przy prędkości 10 węzłów) oraz 82 Mm przy prędkości 5 węzłów w zanurzeniu. Zbiorniki paliwa mieściły 65 ton oleju napędowego. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 80 metrów.

Okręt wyposażony był w osiem wyrzutni torped: trzy stałe kalibru 550 mm na dziobie, jedną zewnętrzną kalibru 550 mm na rufie, podwójny zewnętrzny obracalny aparat torpedowy kalibru 550 mm oraz podwójny zewnętrzny obracalny aparat torpedowy kalibru 400 mm. Łącznie okręt przenosił dziewięć torped, w tym siedem kalibru 550 mm i dwie kalibru 400 mm. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kalibru 75 mm L/35 M1928 oraz pojedynczy wielkokalibrowy karabin maszynowy Hotchkiss kalibru 13,2 mm L/76. Jednostka wyposażona też była w hydrofony.

Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 38 podoficerów i marynarzy.

Służba
„Amazone” weszła do służby w Marine nationale 12 października 1933 roku. Jednostka otrzymała numer burtowy Q161. W momencie wybuchu II wojny światowej okręt pełnił służbę na Atlantyku, wchodząc w skład 16. dywizjonu okrętów podwodnych w Cherbourgu (wraz z siostrzanymi „Antiope”, „La Sibylle” i „Orphée”). Dowódcą jednostki był w tym okresie kpt. mar. (fr. lieutenant de vaisseau) R.H.G. Richard.

17 marca 1940 roku „Amazone”, „Antiope” i „La Sibylle” wraz z okrętem-bazą okrętów podwodnych „Jules Verne” wyszły z Brestu i via Cherbourg udały się do Harwich, początkowo eskortowane przez francuski niszczyciel „Foudroyant” i okręt hydrograficzny „Amiral Mouchez”, a od kotwicowiska Downs przez brytyjski niszczyciel HMS „Codrington” (D65) i polskie OORP „Burza”, „Błyskawica” i „Grom”, przybywając do portu docelowego 22 marca. Z francuskich jednostek w ramach Home Fleet sformowano 10. Flotyllę okrętów podwodnych, a obszarem jej działania było Morze Północne.

4 kwietnia „Amazone” wyszła z Harwich na swój pierwszy patrol w rejon Wysp Fryzyjskich, powracając do bazy 12 kwietnia. 16 kwietnia okręt wyszedł na drugi wojenny patrol, powracając do bazy 28 kwietnia. Trzecia misja bojowa okrętu na Morzu Północnym rozpoczęła się 6 maja; po ataku Niemiec na Francję, Belgię i Holandię, w nocy z 10 na 11 maja rejon patrolowania „Amazone” został zmieniony na wody na zachód od Texel. 11 maja o godzinie 23:59 załoga „Amazone” wystrzeliła na pozycji  dwie torpedy w kierunku okrętu podwodnego rozpoznanego jako niemiecki, którym okazał się sojuszniczy HMS „Shark” (54S). Na szczęście żadna z torped nie była celna. Okręt powrócił do Rosyth 20 maja. 24 maja okręt trafił do stoczni na krótki remont, a 28 maja zawinął do Dundee. 4 czerwca 1940 roku „Amazone” i pozostałe francuskie okręty podwodne uczestniczące w kampanii norweskiej wraz z okrętem-bazą opuściły Dundee i powróciły do Brestu, eskortowane przez brytyjskie niszczyciele HMS „Bedouin” i HMS „Ashanti”.

W czerwcu 1940 roku „Amazone” znajdowała się w składzie 16. dywizjonu okrętów podwodnych w Breście, a jej dowódcą był nadal kpt. mar. Richard (okręt przechodził remont). 18 czerwca, wobec zbliżania się wojsk niemieckich do portu w Breście, „Amazone” ewakuowała się do Casablanki (razem z okrętami podwodnymi „Casabianca”, „Sfax”, „Persée”, „Poncelet”, „Ajax”, „Circé”, „Thétis”, „Calypso”, „Amphitrite”, „Antiope”, „La Sibylle”, „Orphée” i „Méduse”). 11 września „Amazone” i „La Sibylle” znajdowały się na patrolu nieopodal Casablanki, jednak nie nawiązały kontaktu z brytyjskimi okrętami przygotowującymi się do operacji Menace. W listopadzie 1940 roku jednostka stacjonowała w Casablance (wraz z okrętami podwodnymi „Sidi Ferruch”, „Méduse”, „Antiope”, „Amphitrite”, „Orphée”, „La Sibylle” i „Sfax”).

W listopadzie 1942 roku, kiedy doszło do lądowania aliantów w Afryce Północnej, „Amazone” bazowała w Casablance (wraz z okrętami podwodnymi „Sidi Ferruch”, „Le Conquérant”, „Le Tonnant”, „Antiope”, „Orphée”, „Méduse”, „Amphitrite”, „La Psyché”, „La Sibylle” i „Oréade”). Rankiem 8 listopada okręt otrzymał rozkaz zaatakowania jednostek inwazyjnych i w zanurzeniu opuścił port między 7:10 a 8:30. Dowodzona przez kmdra ppor.  (fr. capitaine de corvette) Verdaveine „Amazone” tuż po godzinie 10:00 wystrzeliła w kierunku amerykańskiego krążownika lekkiego USS „Brooklyn” (CL-40) składającą się z czterech lub pięciu torped salwę, lecz wszystkie pociski zostały wymanewrowane. Po wykonaniu ataku okrętowi udało się uniknąć zatopienia i przedrzeć do Dakaru. W grudniu 1942 roku jednostka weszła w skład marynarki Wolnych Francuzów.

W lutym 1943 roku „Amazone” wypłynęła z Dakaru w rejs na Bermudy, a stamtąd do USA, gdzie od marca do października w stoczni Philadelphia Naval Shipyard w Filadelfii okręt przeszedł remont i modernizację (obejmującą m.in. wymianę wkm kal. 13,2 mm na pojedyncze działko przeciwlotnicze Oerlikon kal. 20 mm Mk II/IV. Po zakończonym remoncie, od listopada 1943 roku do lutego 1944 roku jednostka uczestniczyła w ćwiczeniach na wodach wokół Bermudów. W lutym 1944 roku „Amazone” ponownie trafiła do Philadelphia Naval Shipyard na remont, zakończony na początku października. 15 października okręt wszedł na mieliznę nieopodal Nowego Jorku, skąd następnego dnia został ściągnięty i przeholowany do New London. 21 października jednostka po raz trzeci dotarła do stoczni w Filadelfii, na holu USS ATR-8, a remont trwał do 7 grudnia 1944 roku. 12 grudnia okręt przybył do Key West, skąd 12 lipca 1945 roku wypłynął w rejs do Casablanki, osiągając port przeznaczenia via Bermudy i Azory 19 sierpnia.

„Amazone” została sprzedana w celu złomowania 26 kwietnia 1946 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Okręty podwodne typu Diane (1926)
Okręty zbudowane w Ateliers et Chantiers de la Seine-Maritime

Amazone (1931)


Helena Josefsson (Kalmar; 23 de marzo de 1978) es una cantante y compositora sueca y una de las vocalistas de la banda Sandy Mouche. En 2007 publicó su primer álbum en solitario, Dynamo.

Biografía
Helena Marianne Josefsson nació en Kalmar, Suecia, el 23 de marzo de 1978. Sus padres se divorciaron cuando ella tenía 7 años y, a los diez, se mudó con su madre y su nueva pareja al pueblo de Björnstorp (a las afueras de Lund, Scania, en el sur de Suecia). Helena tiene cuatro hermanas. Es zurda y toca el teclado, la pandereta y la armónica. Helena está casada con el cantante sueco Martin Nilsson (también conocido como Martinique Josefsson), su novio de toda la vida, desde 2003. Viven en Malmö y fueron padres en noviembre de 2008.

Algunos de los pensamientos de Helena Josefsson sobre su vida y la música:

- "¿Qué quieres ser cuando crezcas? ¡O un trol o una artista!, es lo que solía contestar a esa pregunta cuando tenía 7 años. Cuando pienso en ello, los troles y los artistas tienen muchísimo en común. Lo que quería y todavía intento alcanzar es esa sensación de libertad, ser parte de la naturaleza, hacerme sitio en la ciudad, encontrar un lugar para brotar como una planta. Está bien ser como una es y seguir siendo capaz de recibir amor. Ser artista y compositora es probablemente una de las pocas maneras de vivir en las que una puede ser al mismo tiempo un trol."

- "Cuando naces, estás completa pero entonces vas poniendo vallas y más vallas para protegerte de los peligros que te rodean. La sociedad te obliga a asumir diferentes necesidades y patrones que realmente no necesitas o no quieres. Pero también puedes dedicar el resto de tu vida a encontrar y cambiar de lugar las malas vallas, y a guardar las buenas, una por una. Al menos eso es lo que quiero hacer"

Carrera en solitario
El 28 de febrero de 2007, la compañía EMI publicó el primer álbum solista de Helena, Dynamo, producido por Christoffer Lundquist. La promoción del disco ha incluido conciertos en las principales ciudades suecas y en Berlín (septiembre de 2007), así como el lanzamiento de tres sencillos: "By Your Side" (como adelanto, en octubre de 2006), "Never Never (My Dynamo) y "Where Does the Unused Love Go?." Durante 2008 Helena Josefson, grabó de nuevo junto al productor Christoffer Lundquist su segundo álbum, aún no publicado.

Lista de canciones incluidas en "Dynamo"

Bandas
Helena empezó su carrera musical en 1996 en varios grupos de Lund y Malmö (Jive with Clive, Plastic Soul, ewing.1, The Good Mornings) antes de formar la banda Sandy Mouche en otoño de 2001 junto a Martin Nilsson y los hermanos Per (compañero en Plastic Soul) y Ola Blomgren. Hasta ahora Sandy Mouche ha publicado un E.P. (Sandy Mouche, primavera de 2003) y dos álbumes (White Lucky Dragon, septiembre de 2004; y ... and poems for the unborn, enero de 2006). Trabajan en un tercer álbum desde otoño de 2007.

Coros
Helena Josefsson ha participado haciendo coros para muchos artistas suecos y extranjeros: The Ark, Righteous Boy, Swan Lee, Justin Winokur, Doug Wyatt, Junior Senior, Andreas Johnson, Sebastian Karlsson, Gyllene Tider, Hideki Kaji, The Margarets, Arash, Metro Jets, Brainpool, ...

En los últimos años, Helena Josefsson ha tenido un papel importante en la carrera en solitario del compositor y artista sueco Per Gessle, conocido internacionalmente por su trabajo con Roxette. La banda que acompaña a Gessle tanto en el estudio como en conciertos desde 2003 incluye, entre otros, a Clarence Öfwerman - teclados -, Christoffer Lundquist - guitarra-, Jens Jansson - batería - y Helena Josefsson - voz y coros -. Juntos han grabado dos álbumes en sueco (Mazarin, 2003; y En Händig Man, 2007) y dos en inglés (Son of a Plumber, 2005; y Party Crasher, 2008). Los dos álbumes en sueco han incluido grandes giras en Suecia. El papel de Helena en muchas de las canciones no se limita a simples coros, sino que comparte protagonismo como vocalista. Desde principios de 2011, Helena Josefsson, acompaña a Roxette en la gira mundial "Charm School World Tour 2011"

Discografía en solitario de Helena Josefsson
 Dynamo (February 2007) - Álbum.
 "By Your Side" (2006) - Single. Se grabó un vídeo para su promoción.
 "Never Never (My Dynamo)" (2007) - Single.
 "Where Does the Unused Love Go?" (2007) - Radio Single.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial
 Myspace de Helena Josefsson
 Sitio oficial de Sandy Mouche
 Foro oficial de Helena Josefsson
 Noticias sobre Helena Josefsson recopiladas por fanes

Cantantes femeninas de Suecia
Compositores de Suecia

Helena Josefsson


Marion may refer to some places in the U.S. state of Wisconsin:

Marion, Wisconsin, a city located partially in Shawano and Waupaca Counties
Marion, Grant County, Wisconsin, a town
Marion, Juneau County, Wisconsin, a town
Marion, Waushara County, Wisconsin, a town

Marion, Wisconsin (disambiguation)


André Valmy (8 October 1919 – 18 November 2015) was a French film actor. He was born André Antoine Marius Dugenet in the 14th arrondissement of Paris. He appeared in more than 60 films between 1940 and 2001. He is also known in France to be the dubbed voice of Walter Matthau, Robert Shaw and George Kennedy.

Selected filmography

 Après Mein Kampf mes crimes (1940) - Ernst
 Mademoiselle Béatrice (1943) - (uncredited)
 I Am with You (1943) - Le gérant de l'hôtel
 L'aventure est au coin de la rue (1944) - Etienne
 Le jugement dernier (1945)
 Les démons de l'aube (1946) - Serge Duhamel
 Nuit sans fin (1947) - Olivier
 Le beau voyage (1947)
 Le cavalier de Croix-Mort (1948) - Coco-Latour
 Carrefour du crime (1948) - Jacques Marchand
 Une si jolie petite plage (1949) - Georges
 Manon (1949) - Lieutenant Besnard / Bandit Chief
 Marlene (1949) - Laurin
 Mission in Tangier (1949) - Beaudoit
 Les eaux troubles (1949) - Rudan
 Millionaires for One Day (1949) - Marcel
 L'auberge du péché (1949) - Pierre Goulet
 A Man Walks in the City (1950) - Le commissaire
 Fusillé à l'aube (1950) - Inspecteur Braun
 Under the Sky of Paris (1951) - Le docteur Lucien Evrard
 Rue des Saussaies (1951) - Le commissaire Didier
 Le vrai coupable (1951) - Inspecteur Dumont
 The Cape of Hope (1951) - Sem
 The Smugglers' Banquet (1952) - Le douanier Louis
 We Are All Murderers (1952) - P'tit Louis
 Monsieur Taxi (1952) - L'inspecteur principal
 La Putain respectueuse (1952) - Georges - le patron du club
 Il est minuit, docteur Schweitzer (1952) - L'administrateur Leblanc
 Les Compagnes de la nuit (1953) - Inspecteur Maréchal
 Tempest in the Flesh (1954) - Le psychiatre de l'hôpital Ste Anne
 Before the Deluge (1954) - L'autre inspecteur de police
 Quay of Blondes (1954) - Marco
 The Secret of Helene Marimon (1954) - Thierry
 One Bullet Is Enough (1954) - Stauner
 Black Dossier (1955) - Inspecteur Carlier
 Madelon (1955) - Le capitaine Van Meulen
 If All the Guys in the World (1956) - Le capitaine Pierre Le Guellec
 I'll Get Back to Kandara (1956) - Rudeau
 OSS 117 Is Not Dead (1957) - Joseph Sliven
 Maigret Sets a Trap (1958) - L' inspecteur Lucas
 Incognito (1958) - L'inspecteur Laroche
 The Mask of the Gorilla (1958) - Mauricet
 Ça n'arrive qu'aux vivants (1959)
 Minute papillon (1959) - L'inspecteur Grégoire
 Le Saint mène la danse (1960) - Le policier
 La parole est au témoin (1963) - (voice)
 Coplan Takes Risks (1964) - Pelletier
 Nick Carter va tout casser (1964) - Inspecteur Daumale
 The Sleeping Car Murders (1965) - Un inspecteur
 Tintin and the Temple of the Sun (1969) - Bergamotte (voice)
 The Glorious Musketeers (1974) - Rochefort (voice)

References

External links

 Obituary - Le Figaro

1919 births
2015 deaths
French male film actors
Male actors from Paris

André Valmy


Testimony er en britisk stumfilm fra 1920 af Guy Newall.

Medvirkende
 Ivy Duke som Althea May
 David Hawthorne som Gilian Lyons
 Lawford Davidson som Cecil Coram
 Mary Rorke som Rachel Lyons
 Douglas Munro som Reuben Curtis
 Marie Wright som Lizzie Emmett
 Barbara Everest som Lucinda
 Ruth Mackay som Lady Yetty

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Storbritannien
Britiske film fra 1920
Dramafilm fra Storbritannien

Testimony (film fra 1920)


Sunčane Skale 2011 was the seventeenth edition of Sunčane Skale, an annual pop festival held in Montenegro.

Results

Nove zvijezde

Pjesma ljeta

Scoreboard

References

Sunčane Skale
2011 in Montenegro

Sunčane Skale 2011


Fernanda Brito (Santiago, 14 de febrero de 1992) es una tenista chilena.

Trayectoria
Desde 2011 forma parte del equipo de Fed Cup de su país. Ha disputado un total de nueve encuentros en los cuales ha ganado un partido ante Colombia, y ha perdido ocho, cinco de ellos en dobles.

Entre junio y septiembre del 2018, Fernanda ha logrado ganar 8 títulos ITF de forma consecutiva, a finales de 2018, redondeó una extraordinaria temporada con un 9.º título ITF, convirtiéndose en la mujer más laureada del mundo a nivel de ITF.

Títulos ITF

Individuales (29)

Dobles (34)

Referencias

Enlaces externos
 Perfil de la WTA
 Perfil de la Fed Cup

Tenistas femeninas de Chile
Deportistas de Santiago de Chile
Mujeres del siglo XXI

Fernanda Brito


Без видимых причин (фильм, 1971) (1971 год, Франция — Италия).
 Без видимых причин (фильм, 1982) (1982 год, СССР).

Без видимых причин


Berosus affinis is een keversoort die behoort tot de familie van de spinnende waterkevers (Hydrophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Gaspard Auguste Brullé.

Deze kevers zijn 3,5 tot 5 mm lang. Ze komen voor in het westelijk deel van het Palearctisch gebied, en vooral rond de Middellandse Zee. Ze zijn ook waargenomen België en Nederland.

Spinnende waterkevers

Berosus affinis


Abdullah Otayf  (Riade, 3 de agosto de 1992), é um futebolista saudita que atua como meio-campo. Atualmente joga pelo

Carreira
Foi convocado para defender a Seleção Saudita de Futebol na Copa do Mundo de 2018.

Títulos
 Al-Hilal
 Campeonato Saudita: 2016–17, 2017–18, 2019–20, 2020–21, 2021–22
 Copa do Rei: 2015, 2017, 2019–20
 Copa da Coroa do Príncipe: 2015–16
 Supercopa Saudita: 2015, 2018, 2021
 Liga dos Campeões da AFC: 2019, 2021

Naturais de Riade
Futebolistas da Arábia Saudita
Futebolistas do Louletano Desportos Clube
Futebolistas do Al-Hilal Saudi Football Club
Jogadores da Seleção Saudita de Futebol
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2018
Futebolistas da Copa da Ásia de 2019
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022

Abdullah Otayf


Die Glocke in der Kirche Ste-Catherine in La Flotte, einer französischen Gemeinde im Département Charente-Maritime der Region Nouvelle-Aquitaine, wurde 1642 gegossen. Die 1,23 Meter hohe Kirchenglocke aus Bronze ist seit 1942 als Monument historique klassifiziert.

Die Glocke, die wegen einer Beschädigung seit 1955 im Kirchenschiff steht, ist mit einem Kreuz und einer Inschrift geschmückt.

Literatur
 Le Patrimoine des Communes de la Charente-Maritime. Flohic Editions, Band 2, Paris 2002, ISBN 2-84234-129-5, S. 908.

Weblinks
 Beschreibung bei der Base Palissy des französischen Kultusministeriums

Monument historique in La Flotte
La Flotte
Monument historique seit 1942
La Flotte
La Flotte

Glocke (La Flotte)


Salbari High School was established in 1950 and is located in Dhupguri Block of Dhupguri, Jalpaiguri, West Bengal.

About School
The school recently upgraded to Model School. Salbari High School is also called Nirmal Vidyalaya.

See also
Education in India
List of schools in India
Education in West Bengal

References

External links

High schools and secondary schools in West Bengal
Schools in Jalpaiguri district
Educational institutions established in 1950
1950 establishments in West Bengal

Salbari High School (XII)


This is a list of individuals who have performed as members of the Houston Ballet.

2014-2015 season
The dancers as of March 2015 are:

Principals

-->
Franca Florio
-->
• Robert Blakis - as the bay harbour butcher

 Simon Ball
 Ian Casady
 Ermanno Florio
 Karina Gonzalez
 Yuriko Kajiya
 Melody Mennite
 Connor Walsh
 Sara Webb

First soloists

 Jessica Collado
 Linnar Looris
 Jared Matthews
 Katharine Precourt

Soloists

 Soo Youn Cho
 Christopher Coomer
 James Gotesky
 Oliver Halkowich
 Nozomi Iijima
 Nao Kusuzaki
 Allison Miller
 Aaron Robison
 Lauren Strongin
 Charles-Louis Yoshiyama

Demi soloists

 Emily Bowen
 Elise Elliott (née Judson)
 Christopher Gray
 Jim Nowakowski

Corps de ballet

 Asia Bui
 Ana Calderon
 Chun Wai Chan
 Shahar Dori
 Rupert Edwards
 Rhodes Elliott
 Rhys Kosakowski
 Bridget Kuhns
 Dylan Lackey
 Zecheng Liang
 Jacquelyn Long
 Katelyn May
 William Newton
 Aaron Sharratt
 Madeline Skelly
 Alyssa Springer
 Hayden Stark
 Megumi Takeda
 Natalie Varnum
 Brian Waldrep
 Harper Watters
 Joel Woellner
 Chae Eun Yang

Apprentices

 Kaleigh Courts
 Tyler Donatelli
 Aoi Fujiwara
 Satoko Konishi
 Mallory Mehaffey
 Deanna Pearson
 Michael Ryan

2012-2013 season

Principals

 Simon Ball
 Ian Casady
 Karina Gonzalez
 Mireille Hassenboehler
 Melody Mennite
 Connor Walsh
 Joseph Walsh
 Sara Webb

First soloists

 Melissa Hough
 Linnar Looris
 Kelly Myernick

Soloists

 Jessica Collado
 Christopher Coomer
 James Gotesky
 Oliver Halkowich
 Ilya Kozadayev
 Nao Kusuzaki
 Katharine Precourt
 Aaron Robison
 Lauren Strongin

Demi soloists

 Soo Youn Cho
 Nozomi Iijima
 Allison Miller
 Charles-Louis Yoshiyama
 Jim Nowakowski

Corps de ballet

 Aria Alekzander
 Emily Bowen
 Chun Wai Chan
 Shahar Dori
 Rupert Edwards
 Rhodes Elliott
 Sadie Elliot
 Christopher Gray
 Elise Judson
 Jacquelyn Long
 Katelyn May
 Madison Morris
 William Newton
 Derek Dunn
 Aaron Sharratt
 Megumi Takeda
 Natalie Varnum
 Brian Waldrep
 Harper Watters
 Liao Xiang

References

External links

Houston Ballet
Houston
Ballet-related lists

List of Houston Ballet performers


Мирабадский район () — административно-территориальная единица города Ташкента. Расположен на юге столицы. Современная (2009) площадь — 2858 гектаров, население — 122,8 тысяч человек.

История
Район образован в 1929 году под названием Ленинский. 8 мая 1992 года получил название Мирабадский.

Расположение и границы
На севере Мирабадский район граничит с Юнусабадским районом, на северо-западе — с Яккасарайским районом, на юго-западе — с Сергелийским районом, на юге — с Бектемирским районом, на востоке — с Яшнабадским районом.

Граница с Юнусабадским районом пролегает по улице Матбуотчилар.

Граница с Яккасарайским районом проходит вдоль проспекта Шарафа Рашидова и улиц — Мирабадская, Катта Мирабад, Ивлева, Кичик Бешагач, Ок Йул.

Граница с Сергелийским районом проходит вдоль улиц Содикжона Толипова, Эски Отчопар, Бешкент и улицы Янги Куйлюк.

Граница с Бектемирским районом проходит по Ташкентской кольцевой автомобильной дороге.

Граница с Яшнабадским районом проходит по улицам Истикбол и Фаргона Йули.

Физическая география
По территории Мирабадского района протекают каналы Баротхужа, Салар, Толарик.

Транспорт
На территории района расположены станции метро Узбекистанской линии — Космонавтлар», «Ойбек», «Ташкент», а также конечная станция Юнусабадской линии — «Минг Урик».
На территории Мирабадского района расположены государственно-акционерная железнодорожная компания "Узбекистон темир йуллари", железнодорожный вокзал "Ташкент Центральный" (Северный), головной офис Национальной авиакомпании Узбекистана.

Культура и образование
На территории Мирабадского района действуют Большой театр имени Алишера Навои, Русский драматический театр Узбекистана, два дома культуры, парк культуры и отдыха имени Фурката, семь библиотек, 17 общеобразовательных, две музыкальные и три спортивные школы, три академических лицея, восемь ВУЗов — филиал МГУ имени М. В. Ломоносова в Ташкенте, Международный Вестминстерский университет в Ташкенте, Ташкентский фармацевтический институт, Ташкентский институт востоковедения, Ташкентский авиационный институт, Ташкентский автомобильно-дорожный институт, Ташкентский институт инженеров железнодорожного транспорта, Институт службы национальной безопасности Республики Узбекистан.

Литература

Примечания

Районы Ташкента
Районы, образованные в 1929 году
Появились в 1929 году в СССР
Появились в 1920-е годы в Узбекистане

Мирабадский район


Das Departamento La Viña ist eine der dreiundzwanzig Verwaltungseinheiten der Provinz Salta im Nordwesten Argentiniens. Es liegt im südlichen Zentrum der Provinz. Im Norden grenzt es an das Departamento Chicoana, im Osten an das Departamento Guachipas, im Süden an das Departamento Cafayate und im Westen an das Departamento San Carlos.

Die Hauptstadt des Departamento ist die gleichnamige Stadt La Viña.

Städte und Gemeinden
Das Departamento La Viña ist in folgende Gemeinden (Municipios) aufgeteilt:

 Coronel Moldes
 La Viña
 Ampascachi
 El Carmen
 Osma
 Talapampa
 Veinte de Febrero

Weblinks
Departamento La Viña (spanisch)

Departamento in der Provinz Salta

Departamento La Viña


Horní Vilémovice is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Třebíč.
Horní Vilémovice telt 79 inwoners.

Gemeente in Třebíč

Horní Vilémovice


El término marihuana puede referirse, en esta enciclopedia:

 a Cannabis (psicotrópico), sobre su uso como sustancia depresora;
 a Marihuana (término), sobre la etimología de esta palabra;
 Anexo:Nombres del cannabis, lista de los diversos nombres de esta sustancia;

Cine y televisión

 Marihuana (1936), una película estadounidense;
 Marihuana (1950), una película argentina.

Música
 Marijuana, Variations non sérieuses Op. 54, pieza de René Leibowitz de 1960.

Enlaces externos

Marihuana (desambiguación)


(55701) Ucalégon, désignation internationale (55701) Ukalegon, est un astéroïde troyen jovien.

Description
(55701) Ucalégon est un astéroïde troyen jovien, camp troyen, c'est-à-dire situé au point de Lagrange L5 du système Soleil-Jupiter. Il présente une orbite caractérisée par un demi-grand axe de 5,161 UA, une excentricité de 0,139 et une inclinaison de 21,0° par rapport à l'écliptique.

Il est nommé en référence au personnage de la mythologie grecque Ucalégon, acteur du conflit légendaire de la guerre de Troie.

Compléments

Articles connexes
 Liste des planètes mineures (55001-56000)
 Astéroïdes troyens de Jupiter

Références

Planète mineure découverte en 1977
Astéroïde au point de Lagrange L5 du système Soleil-Jupiter
Ucalegon
Objet céleste découvert par Tom Gehrels
Objet céleste découvert par Ingrid van Houten-Groeneveld
Objet céleste découvert par Cornelis Johannes van Houten
Planète mineure découverte lors du troisième relevé de troyens Palomar-Leyde

(55701) Ucalégon


Gerhard Seiler (* 21. Oktober 1930 in Karlsruhe) ist ein deutscher Politiker (CDU). Er war von 1986 bis 1998 Oberbürgermeister von Karlsruhe und ist Ehrenbürger der Stadt. Seiler ist Professor für Volkswirtschaftslehre und Finanzwissenschaft.

Leben

Beruflicher Werdegang
Seiler promovierte 1958 an der Wirtschaftshochschule Mannheim (heute Universität Mannheim) mit Annahmen und Aussagen eines ökonometrischen Konjunkturmodells, seine Habilitationsschrift (Karlsruhe 1972) trägt den Titel: Optimierungsprobleme der kommunalen Investitionsplanung. Nach Lehrtätigkeiten an der Fakultät für Wirtschaftswissenschaften der Universität Karlsruhe wurde ihm 1972 der Titel Professor verliehen, 2005 die Ehrendoktorwürde der Universität.

Seiler war seit 1959 in seiner Heimatstadt als Hafendirektor, Stadtkämmerer, von 1977 bis 1983 als Bürgermeister und von 1983 bis 1986 als Erster Bürgermeister bedienstet. 1986 wurde er zum ersten und 1994 zum zweiten Mal zum Oberbürgermeister der Stadt Karlsruhe gewählt. Zum Ausscheiden aus seinem Amt als Oberbürgermeister 1998 wurden ihm das Große Bundesverdienstkreuz und die Ehrenbürgerschaft von Karlsruhe verliehen. Als neuer Oberbürgermeister wurde sein Parteikollege Heinz Fenrich gewählt. Seit 2005 ist Seiler überdies Ehrenbürger des Karlsruher Instituts für Technologie (KIT).

Von 1980 bis 1984 war Seiler Abgeordneter des baden-württembergischen Landtages. 1995 wurde er für zwei Jahre zum Präsidenten des Deutschen Städtetags gewählt.

Präsident des Karlsruher SC
Der KSC-Präsident Detlef Dietrich erklärte in einer außerordentlichen Mitgliederversammlung am 22. Februar 2002 seinen Rücktritt. Der KSC stand vor der Insolvenz. Am 27. Februar erklärte sich Gerhard Seiler bereit, die Führung als Notpräsident zu übernehmen und rettete durch seine politischen und wirtschaftlichen Kontakte den KSC vor dem finanziellen Aus. Am 27. November wurde Hubert Raase mit 293 zu 25 Stimmen als Nachfolger von Präsident Gerhard Seiler, der aus gesundheitlichen Gründen zurücktrat, gewählt.

Familie
Er ist seit 1957 verheiratet und hat vier Kinder. Die Trauung fand 1957 in der Kleinen Kirche in Karlsruhe statt. Im März 2022 feierten er und seine Frau Gertrud die Eiserne Hochzeit.

Literatur
 Klaus E. R. Lindemann (Hrsg.): Gerhard Seiler. Info-Verlagsgesellschaft, Karlsruhe 2000, ISBN 3-88190-257-0.

Weblinks

 Interview mit Prof. Dr. Seiler auf 300 Jahre - 300 Köpfe

Einzelnachweise

Landtagsabgeordneter (Baden-Württemberg)
Bürgermeister (Karlsruhe)
Ökonom (20. Jahrhundert)
Ökonom (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Karlsruher Institut für Technologie)
Ehrenbürger des Karlsruher Instituts für Technologie
Ehrenbürger von Karlsruhe
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Träger des Verdienstordens des Landes Baden-Württemberg
Deutscher
Geboren 1930
Mann
CDU-Mitglied
Präsident (Karlsruher SC)
Ehrendoktor des Karlsruher Instituts für Technologie
Politiker (20. Jahrhundert)

Gerhard Seiler